Zniszczylam swoje zycie

ścisły nie ścisły komuś to możne przeszkadzać albo nie...można też mieć umysł humanistyczny
ale jak to ktoś powiedział o pani Ogórek.. można znać i kilka języków, ale co z tego skoro w żadnym nie ma się nic do powiedzenia..

chyba nie w tym przypadku

Prawie masz rację. Zmieniłbym tylko z "robimy" na "robię" i będzie OK.

Po prostu nie wyobrażasz sobie, że można np. wyjść za mąż z miłości(a nie po to aby dowartościować siebie i rodziców "dobrą partią"), albo kupić samochód bo ma fajne możliwości terenowe i omija się korki w drodze do pracy (fajna zabawa+zysk czasowy) a nie po to aby opowiadać, że ma ABS, CSR,ESP, CBS, i ABW ;-) i jeździć do pracy strasząc długimi światłami 50h ponad dopuszczalną. Na narty niektórzy jeżdzą BO LUBIĄ JEŹDZIĆ a nie po to oby opowiadać "byłem w Kitzbühel" :-)
Słowo harcerza :-)

Nie no ET naprawdę nisko mnie cenisz i moich rodziców przy okazji.
Ale dzięki, otworzyles mi oczy, dobrze wiedzieć że nie lubię jeździć na nartach ale jeżdżę tam żeby się koleżankom pochwalić.  Pech że kochankiem nie mogę,  posikalyby się z zazdrości.  Teoria o dowartościowaniu kochankiem upada bo nie mam się komu pochwalić hmm.

Hehe, zauważ, że zauważyłaś w tym co na pisałem JAK CIĘ CENIĘ a nie to co napisałem. :-)))

Nie to ty zacytowales tylko fragment mojej wypowiedzi.

Ale reszta dotyczy też CENIENIA CIEBIE :-)

Wyobraź sobie teraz, że nie zastanawiała byś się nad tym jak cię cenię, a skupiła na tym co tłumaczę od dłuższego czasu. Jesteś niewolnicą potrzeby dowartościowania się. Czytasz to co piszę sprawdzając tylko jak to o Tobie ŚWIADCZY.

A btw Kochankiem się nie chwaliłaś - on chwalił ciebie - mówił ci jaka jesteś wspaniała, seksowna, jak go pociągasz, chwalił tym Twoją kobiecość,
nie zdziwiłbym się gdyby chwalił nawet Twój ..... INTELEKT    :-)))

Nie potrzebowałabyś tego od takiego gościa jak kania dżdżu, gdybyś miała poczucie własnej wartości :-)

Im niższe poczucie własnej wartości tym niższego autoramentu poprawiacza nastroju człowiek może zaakceptować :-)

Po dzisiejszej porcji wpisów siedzę sobie na twardym zydelku, ze szkicownikiem w dłoni i mięciutkim ołóweczkiem
4B kreślę "portret pamięciowy kochanki"...
Już wiem, że musi być po mat-fiz'ie, żeby się nie przeliczyć, w przypadku, gdyby kochanek okazał się "wtopą". Musi uprawiać przynajmniej 3 dyscypliny sportu od wczesnego niemowlęctwa, żeby sprawnie "dać nogę", gdyby żona kochanka zechciała sprawdzić wytrzymałość patelni lub parasolki na jej mózgoczaszce, no i powinna skończyć politechnikę, najlepiej mechanikę precyzyjną, by wiedzieć kiedy, z kim, gdzie i jak. Choć muszę wyznać, że za moich czasów, w stolicznym mieście, jurni żacy dzielili studentki na: "ładne, brzydkie i te z politechniki" ;-))) ale może coś w tej kwestii drgnęło. Jutro podjadę pod gmach tej uczelni, by to sprawdzić ;-)

Niestety, jak się ma takiego bezjajecznego partnera jak Twoja znajoma to taka baba nie ma bodźca żeby w ogóle zacząć myśleć nad tym, co robi. Jeden z moich ex miał na punkcie swojej ex takiego jobla właśnie - ona go zdradzała na potęgę, a on wybaczał i tylko zaklinał ja by go nie zostawiała Oczywiście kopnęła go w 4 litery, a on potem jeszcze długo rozpaczał, że stracił taka "fantastyczną kobietę" (cytat dosłowny). Nie zdziwiłabym się gdyby od czasu do czasu dalej próbował się z nią kontaktować.

Tacy faceci mają bezwględnie problemy natury psychicznej, a niskie poczucie wartości jest tego wynikiem.
Potem jak trafi taki na normalna partnerkę to mu jest nudno. Zresztą, sam z siebie nie trafi, bo nie chce - dopiero jak zostanie wyrzucony jak pies, to po latach latach zacznie myśleć by związać się z kimś innym, choć myślami pewnie dalej będzie przy swoim ex ideale

Szkoda że Pan Glosator musiał opuścić forum.... przydałoby się TU Jego słowo...

(Auroro!  Pisz książkę! )

DOBREGO dnia Krotko!

Kroteczko,
Jeśli już walczysz  z sobą, to walcz z sobą O SIEBIE.
Czytaj uważnie posty tych osób, które poświęcają Tobie swój czas i uwagę, bo zależy im na tym, abyś odnalazła prawdziwą SIEBIE i w tym celu próbują Tobie pokazać, w jaki sposób budujesz iluzoryczną fasadę, którą jest życie zgodne z oczekiwaniami innych, abyś mogła zza tej fasady zobaczyć siebie. Nie pozwól, aby w iluzji trzymały Ciebie osoby, które wykorzystują Twój wątek, aby oceniając siebie, swoje osiągnięcia, swoje wykształcenie, swoją urodę, przez tę chwilę, gdy porównują się z innymi czują sie lepsze, bardziej wartościowe i ZADOWOLONE Z SIEBIE.

Krotka,
Zadaj sobie kilka pytań i szukaj odpowiedzi w sobie:
Co czujesz, gdy porównujesz się do innych? Czy WIEDZA, którą w ten sposób nabywasz jest PRAWDĄ o Tobie, czy ILUZJĄ na Twój temat, w którą chcesz wierzyć? Czy chcesz w oczach innych zobaczyć kogoś, kim naprawdę jesteś, czy kogoś, kogo obraz sobie wykreowałaś na bazie oczekiwań rodziców i społeczeństwa?

Mam pytanko do autorki co to znaczy będę walczyć o dzieci .Masz z mężem wojnę, mieszkacie razem jakie są teraz wasze stosunki.

Franz, myślę, że Kroteczce bardziej chodzi o to, że składając swoją miłość do kochanka na ołtarzu poświęcenia pt. "Dla Dzieci" - Kroteczka ma poczucie, że walczy.
W sensie, walczy sama ze sobą, rezygnując z miłości do wyżej wymienionego, i tłumaczy to sobie tym, że jest to dla dobra dzieci.
Moim zdaniem mowa to raczej o wewnętrznej walce ....

Pisałaś, ze teraz jesteś w separacji z mężem.

Czym ta obecna separacje różni się od tego co było miesiąc, dwa temu ?
tylko tym, że zajmujecie z mężem osobne pokoje w tym samym mieszkaniu ?
prowadzicie wspólne gospodarstwo, jedna lodówka, wspólne sprzątanie, wspólne pranie itd.

Obawiam się, że mąż nawet nie wie że jest w separacji z Tobą....
Dzieci o nic nie pytają, ponieważ dla nich nic się nie zmieniło.

?Czytam uważnie wszystkie posty, dają mi wiele do myślenia?. (nie jestem w stanie czytać uważnie postów, wybieram te, które mi pasują albo pojedyncze zdania)  ?Do paru wniosków już doszłam, kilka jeszcze muszę przemyśleć? (nie doszłam do zbyt wielu  wniosków, bo mnie to przerasta).  )Póki co widzę to tak:

- wyszłam za mąż za "ideał" którego tak naprawdę nie kochałam? (takie sobie znalazłam usprawiedliwienie dla zdrady, sama nie wiem dlaczego takie a nie inne kluczowe decyzje w życiu podejmuję)
- ?mąż jest mi bliski,  nie chciałabym go skrzywdzić? (w ogóle nie wiem co to bliskość z mężczyzną, poczucie bliskości daje mi fizyczne zbliżenie, nie czuję żadnej bliskości z mężem, zdradzając go przez tyle czasu, oszukiwałam, skrzywdziłam najbardziej, bardziej skrzywdzić męża nie mogłam a nie chcę tak się czuć)
- ?mam nadzieję że mąż będzie jeszcze kiedyś szczęśliwy? (dałoby mi to uwolnienie się od poczucia winy, bo to co z nim się będzie działo w sumie jest dla mnie bez znaczenia)
- ?w układ z kochankiem weszłam bo się bardzo zakochałam i bardzo mnie kręcił fizycznie? (a tak naprawdę weszłam z nudów, z chęci zobaczenia jak to jest z ?takim facetem? i właściwie dlatego, że tylko on nie miał oporów, by się za mężatkę zabierać, jedyna taka okazja, a ja nie potrafię odmawiać)
- ?kochanek jest niedojrzały emocjonalnie i nie nadaje się na mojego partnera życiowego? (jestem niedojrzała i się boję zmieniać cokolwiek w życiu, nie ufam sobie a poza tym kochanek chciał tylko seksu a ja wolę uznać, że to niedojrzałość i jego cechy mi pozwola ?decydować? )
- ?kochanek dał mi niesamowite spełnienie seksualne jakiego wcześniej nie znałam? (nie znałam swojego ciała i potrzeb, nie chciało mi się szukać satysfakcji seksualnej w stałym związku, zakazany owoc bardziej kręcił no i te hormony, w sumie nie mam nad sobą żadnej kontroli ani hamulców)
- ?rodzice mnie stawiali na piedestal ale nie dali mi poczucia bliskości? (i na rodziców sobie trochę zwalę, trzeba rozdzielić to poczucie winy, bo sama nie dam rady)
-? przez to mam lęk przed bliskością? (obawiam się, że okaże się w oczach innych mało idealna, a poza potrzebą bycia idealną, podziwianą nic w sobie ciekawego nie znajduję, opinia innych ma dla mnie znaczenie, dlatego też ukrywam romans)
- ?czuję że nie znam siebie tak naprawdę,  nie wiem czego chcę? (nie chce mi się poznawać sobie, niech to za mnie zrobią inni, nie lubię odpowiedzialności za własne czyny)
- ?boję się podejmować zero-jedynkowych decyzji bo boję się że będę potem żałować,  wolę jak ktoś podejmuje za mnie decyzje? (po numerze z kochankiem straciłam wiarę we własne decyzje, a że nie potrafię się z tego układu wycofać to tkwię w sytuacji braku decyzji i przekłada się to na wszystko)
- ?i ostatnie ale najważniejsze - moje dzieci są dla mnie najważniejsze - jeśli moje szczęście jest sprzeczne z ich - wybieram ich szczęście? (niestety okazało się, że nie o dzieciach myślę, jaki im dam teraz przykład dobrego życia i dokonywania wyborów, co ze mnie za matka, boję się, że jak to wszystko wyjdzie, mąż zabierze dzieci to nie dam rady, tylko jak dzieci będą ze  mną to choć jakoś wyjdę ?z twarzą?, są swoistym alibi na moje błędy )
To tyle na dziś, pewnie będę jeszcze modyfikować tę listę.

Że ten mąż się na to zgodził.
Myślę, że to typowy samiec beta..bo żaden facet, który jak napisała krotka jest takim 'ideałem' nie pozwoliłby sobie na takie upokorzenie. On MUSI mieć złe zdanie o sobie i miał takie dużo wcześniej, zanim dowiedział się o zdradach.

Tzn? Nie wiem czy mąż kogoś nie szuka,  często wychodzi.

No co Ty Elle, przecież napisała

A'propos tego przypomniał mi się kawał radia erewań, który wg mnie pasuje do opisywanego w tym wątku szczęścia kroteciątek:
w szkole w ZSRR dzieci piszą wypracowanie na temat "opisz swoją ulubioną postać historyczną, uzasadnij dlaczego jest to tow. Stalin".

Dzieci krotki nie będą miały wyjścia, będą musiały być szczęśliwe, przecież krotka robi to wszystko dla nich.

rogaczem i tak zostanie kazdy nieatrakcyjny dla partnerki,zony
ukryc zdrady jest prosto
jedynym zabezpieczeniem przed zdrada jest to ze kobieta bedzie uwazala swojego meza za najatrakcyjniejszego z mozliwych dla niej i bedzie bala sie go stracic

do nie kochania kogos mozna dorobic mnostwo powodow ale recepty na kochanie nikt nie znalazl
latwo wtedy sobie powiedziec, odchodze bo nie kocham, zdradzam bo nie kocham, to takie usprwiedliwienie
znane sa jednak historie gdzie ludzie mowia ze kochaja a i tak odchodza i tak zdradzaja
duzo czesciej kocha sie osobe ktorej nie chce sie stracic ,jest najlepsza i nie czujemy ze zaslugujemy na kogos jeszcze lepszego, albo o totalnie odwrotnych cechach
na tym forum 90% rozstan spowodowanych jest osoba trzecia czyli ze jedna osoba sie znudzila lub poznala kogos lepszego w jej mniemaniu. rzadko sie zdarza by ktos odchodził nie do kogoś innego
nie musi miec to zwiazku z przystojnoscia, jest to zlozone
co ciekawe jakby porownac obu tych panow to jeden i drugi moze miec dokladnie te same zachowania, te same cechy
ale ten ktory jest pozadany bedzie mial te cechy ubarwione
czasem moze miec tylko jedna ceche lepsza niz ten drugi, a i tak zostanie mu przypisany oltarz

Spokojnie, nigdy bym tak nie pomyślała
Pisząc o "ciasnych" umysłach miałam na myśli Anastacje i jej dumę z faktu, że nie ogarnia nauk humanistycznych (w tym. m.in. psychologia, co często obie z krotka mylą z filozofią , ale miejmy nad nimi litość ) i projekcja tego na swoich kolegów po fachu, którzy- założę się (ci co bardziej kumaci) orientują się całkiem nieźle w/w kwestiach. Anastacja pozostała na etapie "rachowania", dlatego wszystko co wykracza poza myślenie odtwórcze ląduje u niej w zakładce "sufitologia", bo w ten sposób może ochronić ego i udawać, że ważne jest tylko to na czym ona się zna i ogarnia.

Takich osób jest mnóstwo, ale nie ma się czymś ekscytować, po prostu tworzą relacje i związki w obrębie równie ciasnych umysłów, dla których szczytem sukcesu życiowego jest 5 w indeksie, a potem 'dobra praca' - w znaczeniu samochód służbowy i kasa, a emocjonalnie to poziom kroteczki

Uff nie studiowalam na PW nie martw się Janie, ponoć jej absolwentki są brzydkie jak twierdzi Aurora więc pewnie mało tam kochanek .

Na szczęście Elle ze swoim lotnym umysłem stworzyła związek w obrębie swojego lotnego umysłu - tylko co się stało że się ...
A jakie są twoje sukcesy życiowe Elle? Opowiesz o tym?

Choćby nie obciągam pod biurkiem cudzym mężom i nie udaję, że jestem wtedy księżniczką, a potem nie płaczę po nocach marząc o tym, że kochanek zamieni się w księcia na białym koniu. Ot, taki mały sukces prywatny
Inne sobie daruje, bo to nieco inna skala niż bycie gwiazdą zakładowej stołówki

Nie jestem w temacie, ale to prawda. Glos niestety dostał bana za... dobitną szczerość, swoje zdanie (przynajmniej ja tak to widzę).
Jakby ktoś szukał kontaktu-porady, to niech pisze do Niego na maila.
To wspaniały człowiek, więc polecam.

Mam nadzieję, że ten post nie zniknie.

Pewnie niewiele wiem o sobie.  Mój romans mi to uświadomił. Wiem jaki mam charakter,  co lubię, czego nie.
Ale wiele rzeczy siedzi we mnie głęboko,  nie wyciągam ich, zatrzymuje tylko dla siebie.
Myślę że cały czas w głębi duszy mam naturę nastolatka - to pewnie głupie i niedojrzałe ale ja nie jestem stworzona do takiego życia typu zapłacić rachunki, zrobić obiad, zrobić pranie. Nienawidzę tego. Wolę babrac się z dziecmi w farbach albo pojechac na rowery.

Rakija nie mów mi czy nadaje się do odpowiedzialnej pracy bo taką mam i radzę sobie świetnie.  Szef mnie bardzo ceni. Pracę swoją uwielbiam, nie nudzę się i dlatego tak trudno mi z niej zrezygnować.
A rachunki płacę od lat bo muszę, choć szczerze nie znoszę takich codziennych nudnych czynności.
A dlaczego uważasz że dla mnie radość życia ma wymiar bardziej dorosły? Skąd taki wniosek? Wszyscy mi zawsze powtarzali że mam taki luz "życiowy".

Przeczytałam Twój temat Kroteczko (trochę tego się zrobiło i mogłam gdzieś przegapić podobną wypowiedź) i wydaje mi się, że jesteś takim typem osobowości, który u kobiety określa się zwyczajowo jako męski. Podkreślam zwyczajowo, pewnie wiesz o co chodzi. Ścisły kierunek, sport na poziomie zawodowym, duża potrzeba rywalizacji itd.
Myślę, że wdałaś się w romans, bo zabrakło w Twoim życiu adrenaliny. Mówi się, że rutyna w związku "pcha" w romans, u Ciebie zabrakło nowych wyzwań.

W innych sprawach nie będę się wypowiadać, bo chyba już wszystko zostało napisane.
Pozdrawiam i życzę, żebyś jakoś sobie poukładała w głowie. I w życiu.

A jednak pisałaś to z wyraźną satysfakcja, że takie powiedzonko istnieje.
Auroro sypiesz wyszukanymi określeniami w swoich wypowiedziach,  często na siłę, bo to nic nie wnosi do meritum.
Widać że lubujesz się w kwiecistym języku, niektórym to się pewnie podoba, ale mi przypomina romanse dla gospodyń domowych.

Z pewnością byłaś pupilka polonistki, która z prostego zdania potrafiła zbudować pół strony wypracowania. Pewnie działasz w polityce, a jeśli nie to się zastanów,  byłabyś świetna.

A obszar oceny kobiecej urody nie jest zarezerwowany wyłącznie dla mężczyzn.  Hmm jesteś swoistą żeńską odmianą mizogina. Kto ci to zrobił?

no cóż, twoje skojarzenie krotka,  twoja ... strata
dzięki auroro za ten język, należę do rzeszy niektórych

i może pod tym napisać
the end

Nie wiem jakie są te inne perspektywy.  Naprawdę chcę je zobaczyć. Uwierz że chcę być szczęśliwa, chcę żyć uczciwie,  chcę dawać innym szczęście a nie cierpienie.
Wiem że wchodząc w układ z kochankiem zniszczyłam część siebie,  taką małą dziewczynkę w sobie.  Już nigdy nie będzie jak dawniej.
Znów mam gorszy dzień,  wczoraj znów w pijackim widzie pisał poetyckie peany. Musiałam wyłączyć komórkę.  Niestety rano te smsy przyszły. Na szczęście jutro wyjeżdżam w delegację.