Zniszczylam swoje zycie

bez komentarza .

Tia, jestem przekonany, że wyłącznie u lovelasów lub facetów którzy sami zdradzali lub u nieszczęśliwych w małżeństwie ale niemogących odejść od zony bo są dzieci, bo jest chora żona i jak ją zostawić etc. etc. (czyt. wyłącznie do potajemnego bzykania).
Tylko czy ty chcesz takiego, który zdradza lub zdradzał, jeśli tak to ok.
Wg mnie u mężczyzn, którzy przeszli koszmar taki jaki zgotowałaś mężowi raczej nie masz szans, no chyba, że do pojedynczych numerków. Ale to moje zdanie, pisze co czuję.

Twój problem w kontaktach może być tym, większy, że zdradzałaś długo. Nie był to pojedynczy numer i próba ratowania rodziny ale "świadoma" długoterminowa niewierność połączona z okłamywaniem. Jeśli to ukryjesz przed ew. nowym facetem może go utrzymasz ale do czasu aż się o tym dowie. Jak lokować swoje życie w takiej osobie bez pewności, że będzie wierna. Wg mnie twoja uroda i zaj3bistość będzie miała mniejsze znaczenie.
No chyba że do po pojedynczych bzykań, a jak sama wspomniałaś do tego nie potrzebujesz żadnych deklaracji.

Wydaje mi się, że szybko odczujesz to co mam na myśli.

Ale co ja tam wiem.

No ale są rożni faceci, może jakiś kamikaze się znajdzie

kroteczka, post bullet'a jest bardzo dosadny ale może jest w nim ziarenko prawdy.
Wydaje mi się, że kwestią która może Ci przeszkodzić w nowej, prawdziwej relacji z mężczyzną jest to co nie załatwione, zaniedbane do tej pory.
Popatrz na fakty :
- wyszłaś za mąż, ( dlaczego skoro jak twierdzisz nie kochałaś męża ?)
- urodziłaś Wasze dzieci ( dlaczego skoro nie chciałaś być z ich ojcem ?)
- zauroczyłaś się przeciwieństwem męża, zaczęłaś romans ( dlaczego skoro on jest żonaty, "dzieciaty", Ty masz męża i dzieci, nie chciałaś odejść do niego ? )

Przynajmniej w tych 3 przytoczonych faktach jest Twoja sprzeczność działania z tym co naprawdę chcesz.
Dodatkowy temat do przepracowania - zdrada.
To najbardziej poważny temat przeszkadzający w ułożeniu sobie nowej relacji.
Skoro potrafiłaś zdradzić... to co jest w Tobie takiego, co pozwala na lekkie traktowanie przysięgi, zobowiązań wobec najbliższych ?
Bo, przecież mąż, choćbyś go nie kochała, to jednak stał się przez te lata najbliższą Tobie osobą.
Podobnie dzieci, też nie powstrzymały Twojej zdrady.

W Twoich postach, skupiasz się wyłącznie na sobie i kochanku.
Dzieci pojawiają się tylko po to, żeby pokazać że "nie ma problemu" ( naprawdę  ??),
a mąż... cóż tylko po to  żeby pokazać jak go nie kochasz, szanujesz ale nie kochasz.
Nic nie piszesz o tym, jak mąż radzi sobie z obecną sytuacją - szokiem po zdradzie, samotnością w domu bez rodziny.
Pachnie brakiem empatii.
A brak empatii w każdym związku jest jego grabarzem.

Pytanie dodatkowe
- dlaczego akurat przeciwieństwo męża - facet grubiański, z dziecinnymi pomysłami ( "kolejne, Wasze dziecko rozwiązałoby problem"), dosadny w swoich oczekiwaniach i prostacki w podejściu do miłości wobec kobiety ( "mężczyzna wyraża miłość pożądaniem a kobieta uczuciem") - pociąga Ciebie ? a może to Ty przyciągasz takich facetów ?

Zanim będziesz przygotowana do nowego związku, musisz uporać się z własnym związkiem i tą częścią kryzysu która przypada na Ciebie.

Przecież to żadna filozofia - jeśli trzymasz faceta bez seksu będzie starał się na wszystkie sposoby odtworzyć relację seksualną między wami. Najpierw sprawdzi czy może "wymiękniesz" bez stosowania dodatkowych środków - po to wziął cię do "prodżektu". Jeśli będzie musiał, zacznie opowiadać o chęci rozwodu z żoną i bycia z Tobą długo i szczęśliwie.

"To zależy tylko i wyłącznie od mojej woli."
Wola zadba o to aby się wyłączyć jeśli będzie trzeba. Tak jak widzę, z tzw. "zauroczenia" kiedy nie doszło jeszcze do jakieś formy konsumpcji związku potrzeba około 3 miesięcy aby przestać się męczyć nieobecnością obiektu pożądania. A i tak każdy przypadkowy kontakt z obiektem ZERUJE LICZNIK i na nowo zaczyna się rozkminianie "co by było gdyby".

Jakoś nie widzę szansy na to abyś mogłą się łątwo od tego uwolnić - to przypomina rzucanie palenia w taki sposób aby mieć stale przy sobie papierosy i po nie nie sięgać. Tak wprawdzie rzucił palenie mój ojciec, ale "nie próbujcie tego w domu" - bo metoda nie jest dla wszystkich.

Zatem wystarczy, że będziecie z sobą przez jakiś czas i "twoja wola" zdecyduje inaczej niż dotąd.
Jeśli wytrzymasz dłużej, zaczną się podchody grubszego kalibru.

A w ogóle, to może napisz "Czego ty właściwie chcesz?"

1)Rozwieść z mężem
2)Pogodzić z mężem

Jeśli rozwieść z mężem to:

1)Żyć najpierw samotnie wychowując dzieci potem ewentualnie znaleźć kogoś sensownego
2)Odnowić związek z kochankiem w sytuacji zdradzania przez niego żony
3)Odnowić związek z kochankiem pod warunkiem jego rozwodu z żoną

Innymi słowy napisz jakie masz CELE, bo póki NIE WIADOMO O CO CI CHODZI pozostaje tylko żartować ewentualnie pisać "tak wogle".

Czego chcesz realnie - żadne tam udawanie że jesteś lepsza niż jesteś albo gorsza niż jesteś. Czego chcesz NAPRAWDĘ?

Zainteresowanie wśród mężczyzn łatwo jest zaleźć, ale intencje niestety trudno odgadnąć. Ja ok. 30-tki trafiałam na takich facetów, co już zaraz chcieli się oświadczać, albo takich co szukali (tylko) odskoczni - jedni i drudzy odstraszają
Często nie ma się czasu ani ochoty na poznawanie kogoś, staranie się - ludzie stają się wygodni, ale też są "skrzywieni' różnymi doświadczeniami. A sensowni wolni mężczyźni 30+ to rzeczywiście "towar" deficytowy.
Ja w końcu po kilku latach znalazłam swoją miłość, ale jak wiadomo kiedy go poznałam był żonaty. Jednak uważam, że gdybym od razu wpakowała się w romans, to by nie przetrwało. Ten czas poznawania, przyjaźni wiele dał. Mieliśmy okazję poznać się w różnych sytuacjach, trochę razem przeżyć... w końcu zaczęło nam zależeć na sobie a pierwsza fascynacja przerodziła się w głębszą więź.
Nie ma tu jednak ani reguły ani recepty....

Uważam, że każda kobieta by weszła w ten sam sposób w taką samą sytuację jak kroteczka, tyle że nie miała nigdy takiej sytuacji w życiu. Romanse pobudzają kobiety, bo to taka niepewność, coś co wzbudza pożądanie, nic stabilnego. Kobiece pożądanie zabija nuda, a przy kochanku nudy nie ma nigdy przez samą "tragiczną" bezprecedensową i nigdy niewyjaśnioną sytuację + nadzieja na zmiany.

a skąd ty wiesz, znasz każdą kobietę na ziemi? ja tak nie uważam

Aurora,
Nawet nie wiesz, jaką radochę mi sprawłaś swoim postem
Trafiłaś w sedno. Mam nadzieję, że będziemy miały jeszcze okazję w tej wirtualnej przestrzeni porozmawiać sobie o różnicach pomiędzy fantazją a wyobraźnią, żeby już nie offtopować wątku Krotki
Jeszcze tylko dodam, że w oryginale TA fantazja, o której myślał Einstein jest DAREM, który trudniej "wypracować" niż trzymać się rzeczywistości, dla której okowami jest wyobraźnia. Spójrz nawet na to forum: ilu jest rzemieślników wyobraźni a ilu fantastów rozszerzających tę wyobraźnię.

Cytat :"Sama nie wiem czego chcę. Nie potrafię żyć z mężem,  nie potrafię żyć z kochankiem.
Nie wyobrażam sobie dalszego życia. Żyję z dnia na dzień dla dzieci.  Tyle.
Nigdy nie przypuszczałam że tak to się potoczy. Ze tak po prostu spie..rze sobie cały świat.
Gdyby to tylko ode mnie zależało to by mnie tu nie było."

Przecież musisz wiedzieć do czego dążysz. Jeżeli nie potrafisz żyć z żadnym z nich, to odetnij się od nich i żyj samotnie, tylko dla dzieci, aż poukładasz sobie to wszystko w głowie. Bo w ten sposób będąc w takiej rozterce do niczego nie dojdziesz, a dzieci i tak widzą że coś niedobrego dzieje się z Tobą.

Krotka,
po pierwsze wiesz już czego nie chcesz.
Nie chcesz ani męża ani kochanka.
Więc zacznij myśleć o sobie, jako o wolnej kobiecie z dziećmi,
z dobrą pracą, z dobrym wykształceniem, ze zdrowiem i pewnie urodą.
Nawet nie wiesz , że to już dużo na start.
I na tym się skup. Uporządkuj swoje życie i organizuj je w nowych okolicznościach.
Ludzie z większych tarapatów wychodzą. Dają sobie radę i cieszą się z życia.
Poczytaj opowieści innych ludzi : samotnych, z problemami zdrowotnymi, finansowymi i złamanymi sercami.
Naprawdę nie jest tak źle, da się z tego wyjść.
Powodzenia !

Czemu ma nie odpuścić? Przy konsekwencji Krotki moze odpuścić.
Ponadto ci męscy, lekko bezczelni .... często w sytuacjach naprawdę stresowych nagle stają się cienkimi bolkami.
Oj, niebezpieczeństwo wydania się, straty dobrej posadki i niezłych dochodów ..... potrafi skutecznie uspokoić delikwenta.

Prawdziwą męskość mężczyzna ma w głowie i w sercu, a nie w rozporku.:)

dokładnie tak, gdyby krotka była zdeterminowana i miała żelazne postanowienie, ze chce to zakńczyć, to facet b.szybko zwinąłby żagle
w tej chwili on sądzi, że krotka bawi się z nim udając niedostępną (no i chyba ma racje) dlatego pręzy pierś
zatańczyłaby z nim ostrzej to oklapnie jak przekuty balon i di end, byłoby po wszystkim

Zgadzam się z tym Milka. Zrozumiałam to w ciągu ostatnich miesięcy,  dlatego też nie chcę być z kochankiem i dlatego też wcale nie tak trudno przychodzi mi odrzucenie go fizycznie.

Teraz mam po prostu wielki dół,  czuję się tragicznie.
Jak myśli że nie widzę to patrzy się na mnie,  obserwuje, słucha o czym rozmawiam przez telefon. Niestety ja też jak ktoś idzie korytarzem słucham czy to on a jego kroki rozpoznaje bezbłędnie.
Wieczorem ciągle o nim myślę to jakaś obsesja.  Nie dam rady tak pracować.  A on jak na złość stał się cichy i mało towarzyski. I zamiast go nienawidzic robi mi się go żal.
I tak właśnie unieszczesliwilam dwóch mężczyzn i jeszcze samą siebie.
Nieznamsiebie a gdzie jest ten mur? Ja mam wrażenie że wale w niego głową już od miesięcy.

Jesli obaj mężczyźni chcą stworzyć z Tobą związek.... to masz 3 możliwości:
wybierasz pana nr 1,
wybierasz pana nr 2,
nie wybierasz żadnego.
DECYDUJ KOBIETO !

Pozostałe konfiguracje, że 1 , a na boku 2 lub odwrotnie ....Tobie nie służą, więc odradzam.

Krotka, mur będzie wtedy, kiedy nie będzie odwrotu. Bo ty wciąż masz możliwości, tylko z nich nie korzystasz.

Sama siebie zacytuję bo ja nie znam innej drogi, za głupia może jestem , ale tylko taki mam pomysł:

Jesli obaj mężczyźni chcą stworzyć z Tobą związek ( być na dobre i na złe, żyć ) ).... to masz 3 możliwości:
wybierasz pana nr 1,
wybierasz pana nr 2,
nie wybierasz żadnego.
DECYDUJ KOBIETO !

Pozostałe konfiguracje, że 1 , a na boku 2 lub odwrotnie ....Tobie nie służą, więc odradzam.

I tak nieśmiało zasugeruję.  Jakbyś wybrała pana kochanka, to poproś go aby zachował się jak MĘŻCZYZNA
i przed ewentualnymi oświadczynami nowej zonie .... rozstał się z obecna zoną, aby przeprosił i wynagrodził jej porzucenie.
Nie piszę tego Krotko złośliwie, ale uważam, że nawet w tej, co tu duzo mówić przykrej i złej sytuacji, można postarać się
zachować trochę uczciwości. Ponadto to także dla Twojego dobra.
Piszę tak , bo nie wydaje mi się, że definitywnie rozstałaś się z kochankiem.... wciąż o nim marzysz przed snem.

Powodzenia !!!!!!!!

To już Ty musisz zdecydować . Twój wybór. Ja mogę jedynie Tobie kibicować.

Doremi zastanawiałam się nad tym co napisałaś.
Tak na prawdę nic mi nie przychodzi do głowy dlaczego weszłam w ten romans. Rodzice byli i są dobrym małżeństwem.  Ojciec jest bardzo dobrym ojcem,  dla mnie prawie ideałem mężczyzny.
Wcześniejsze (przedmalzenskie) relacje z mężczyznami miałam dobre. Ja się dość szybko angażowałam, ale potem mi po jakimś czasie przechodziło.  To zawsze ja zrywalam, ale bez scen bez awantur. Moi faceci (bylo 3 powaznych przed mężem) starali się bym wróciła ale nigdy się tak nie działo.  Zaznaczam że NIGDY powodem zerwania nie był inny mężczyzna, zawsze we mnie się wypalalo.
Nigdy nie byłam w toksycznym związku. Jeśli widziałam że zachowanie chłopaka mi nie pasuje to ograniczalam kontakt. Rodzice dali mi duże poczucie własnej wartości.
Nigdy wcześniej nie zdradziłam męża, nie całowałam się,  nie przytulalam. Zawsze miałam wielu kolegów,  ale nigdy nie skracalam dystansu.
Nie wiem jak to się stało że weszłam w ten romans. Do tej pory nie mogę w to uwierzyć.

Krotka, ale Ty przecież doskonale wiesz dlaczego w to weszłaś, po co się dalej oszukujesz? Przecież my też o tym wie,y i nikt Cię za Twoje myśli czy emocje nie linczuje. Jedynie za to, że nie potrafiłaś podjąć decyzji by nie niszczyć człowieka obok Ciebie i przychodziło ci to zaskakująco łatwo.
To był powód tej całej "nagonki", jeśli tak chcesz to dalej nazywać.

A w romans weszłaś, bo postawiłaś tego faceta wyżej w atrakcyjności od swojego męża- powody? Drugorzędne znaczenie w tym momencie. Podświadomie cały czas żyjąc z mężem (a raczej obok niego) uważałaś, że zasługujesz na 'kogoś lepszego' - wg Twoich kryteriów. "Samo" nic się nie dzieje - zapomnij.

Nie wiem czy byłam nierozbudzona seksualnie. W sumie może tak. Bo przy nim miałam doznania jakich nigdy wcześniej nie doświadczyłam ale to tylko jego zasługa.  I niestety czułam że tak będzie już na etapie kiedy jedyny kontakt fizyczny był w tańcu. Już wtedy wiedziałam że seks z nim byłby cudowny. Niestety poszłam tą drogą,  może żal mi było nie spróbować,  nie doświadczyć czegoś niesamowitego.
Może podświadomie myślałam "to tylko pocałunek" a potem znowu i znowu.  I dalej to samo z seksem - "tylko jeden raz" - no i oczywiście skończyło się jak skończyło.
Teraz myślę że tak bardzo chciałam doświadczyć czegoś niesamowitego. Gdyby nie pociągal mnie tak fizycznie a jednocześnie nie był tak bliski mi psychicznie - nie weszłabym w to.

Zawsze się świetnie rozumielismy, smialismy z tych samych rzeczy,  mieliśmy te same marzenia, chcieliśmy odwiedzić te same kraje. Rozumielismy się bez słów.  Jak byliśmy razem w delegacjach to przy kolacji gadaliśmy godzinami i czuliśmy się bardzo swobodnie. Potem rozchodzilismy się do pokoi ciesząc że się zobaczymy rano.
On mi pierwszej chwalił się swoimi sukcesami a ja jemu. Zawsze się cieszył jak mi się coś udało.  To samo ja miałam w drugą stronę.  Bardziej się martwilam jak jemu coś nie wyszło niż jak mi samej.
Tak mi żal tej relacji,  nie sądzę żebym miała szansę z kimś jeszcze zbudować coś takiego.

Musisz znaleźć odpowiedź na to pytanie, aby poznać Samą Siebie i wyznaczyć Sobie granice moralne. Tak "zwalasz" część Swoich decyzji na los. No ale niestety los nie pomoże Ci w sytuacji, gdy będzie trzeba zmierzyć się z konsekwencjami (pomógł Ci z tym problemem?).

no i jak tu się nie zgodzić z Przyszłością
DOKŁADNIE
bliskość z mężczyzną w związku, to coś zupełnie innego niż to, co ty opisujesz
zaczęłam sobie myśleć - może krotka, ty żyjesz (żyłaś) tak, niby z mężem
niby związek
niby sex
niby małżeństwo ...
(to tylko jedna z hipotez)
i coś tam w środku gniecie...
tylko nie wiesz, że zbudowanie tej bliskości, to praca niełatwa czasami - trzeba włożyć w to trochę wysiłku
samo raczej ... nie przypełznie 

Mańku, tu chodzi tak naprawdę o to, że ta "bliskość" między krotką a jej loverem nie została przez niego jakoś 'wypracowana', ona została wyprojektowana przez zadurzony mózg krotki.
Wszyscy wiemy jak ludzki mózg głupieje i przypisuje automatycznie pozytywne cechy osobom, które są dla nas seksualnie atrakcyjne i deprecjonuje lub nie dostrzega ich w osobie, która nas nie pociąga lub seksualnie odrzuca.

Tu zadziałał ten sam mechanizm. Ponieważ krotka ma mokro na sama myśl o nim, to każdy jego ruch grzywki na wietrze zinterpretuje jak najpiękniejszy poemat miłosny, a rozmowy typu "No co tam, lalka? ;)U mnie to i to. uu..fajnie dziś twój tyłek wygląda w tej spódnicy :> <cap za ten tyłek>" weźmie za ultra bliskość.

I analogicznie: codzienne rozmowy z mężem, jego troskę o nią i dzieci to już żadna bliskość, bo w połączeniu z suchością w majtkach (sorry, ale tak to działa na tym poziomie) ona w ogóle więzi nie odczuwa.

Pewnie tak, Elle, pewnie tak, mnie raczej chodzilo o to ze w takich samych sytuacjach ludzie się tak samo zachowują, padaja te same słowa, te same gesty, te same zachowania wiec wyznacznikiem uczucia nie może być to tylko cos zupełnie innego, np. oddanie siebie nie w sensie umożliwienia uprawiania seksu ale odpowiedzialności, itp. Dlatego tez sa np. chłopcy, którzy mowia ze kochają wiele dziewczyn a tutaj chodzi wlasnie o te powierzchowność.

Samo ukrywanie czegos rzutuje na te "relacje" i mowi o niej, to cos wstydliwego do ukrycia, a wiec nie jest szczere, pachnie fałszem, itp.

Zreszta moim zdaniem piszemy ciagle o tym samym.

Nie rozumiem tylko po co ta "krucjata' nawracanie myslenia autorki? Bo zaczela się udzielać na forum i sama może mieć wpływ na innych? Skoro czegos nie rozumiała, nie rozumie to na takim poziomie "podstawowym" już tego nie zrozumie.

Niestety ale działa tutaj mechanizm "Tulipana". Bycie milym, troskliwym, "oddanym" usprawiedliwialo tego złodzieja w oczach wielu kobiet, które okradl. Dla nich było to jak "zlote jajko", zainteresowanie, a przecież umial okazywać 'uczucia'. Z jego strony wyrachowanie i cel.

To samo w przypadku kroteczki. Celem był seks pozamalzenski dla kochanka autorki a mechanizmem manipulacji to samo co w przypadku Tulipana. "Zaangazowanie", emocje, słowa, sytuacje, bliskość fizyczna. Ja tu milosci nie widze. Taka milosc mogę "uprawiac" z wieloma angazujac się nawet emocjonalnie (nie z kazda bo mam swoje gusta) i mogę to nawet nazywać miloscia ale to jakas miloscia nie jest, chyba ze milostka. To oszustwo i dobrze jeśli zdaja sobie sprawę z tego obie strony to przynajmniej się nie oszukują. Jednak dla kobiety z takiego zaangażowania emocjonalnego rodzi się zaangażowanie uczuciowe dlatego już od samego początku trzeba stawiac granice takim roznym akcjom mężczyzn. Ktos kto wikla kogos w sytuacje kochanstwa nie kocha, no chyba ze ma 20scia pare lat i myśli ze kocha.

Autorke kochal maz, kochanek nie. Autorka kocha kochanka, meza nie. Autorka skrzywdzila meza (osobe która ja kocha) co jest ironia w tej całej sytuacji bo przecież "szukala" milosci. Z racji doświadczenia widze ze tu chodzilo o popędy a nie uczucia. Kwestia radzenia sobie z popędami, pokusami jest problemem dla wielu.
Mamy wiec doczynienia z doświadczeniem kogos z jakiegoś punktu widzenia. Dal wielu jest to jednak odlegle doświadczenie nie przystające dla innych rzeczywiste.

Nie Elle, tak nie wyglądała moja relacja z nim. Zawsze odnosił się do mnie z szacunkiem i troską. A to że go kręciłam potrafił okazać w odpowiedni sposób choć po męsku.
Jeśli dla ciebie wzajemna troska o siebie to nie bliskość to nie wiem co nią jest.

No właśnie a gdzie ten szacunek troska i lojalność w stosunku do Męża, Dzieci i tego gimbusa  Rodziny.Stoisz na Piedestale Moralnego Dna, zdejmij w końcu te RÓZOWE OKULARY.Najbardziej mi żal twojego męża bo nie ma szans z twoim wyidealizowanym parchem.Mam nadzieje ze sobie ułoży życie.

Wiesz Kroteczka u mnie podobnie, niemal identycznie, się wszystko zaczęło. Zresztą pisałam o tym. Może poza kolejnością, bo ja pierwszy raz go właśnie poznałam na uroczystej kolacji w pracy. Potem dopiero zaczęliśmy się poznawać, stawać się  sobie coraz bardziej bliscy psychicznie jak to określiłaś i tego rozwinięcie też i do mojego przypadku bardzo pasuje:

A co do tego co napisała Elle88 - zgadzam się ale nie do końca...

Bo czym się różni ten mechanizm, schemat od 'zwykłego' zakochania? Otóż wg mnie niczym. Prawie każde głębsze uczucie, bliskość się tak zaczyna. Ważne (o ile nie kluczowe) tu są jednak okoliczności, intencje, co się z tym zrobi i w jaki sposób 'wykorzysta'.
Ja jestem niemal przekonana, że u mnie by było tak jak u Ciebie, gdyby po 1. pracowalibyśmy na co dzień razem, a po 2. jego rodzina by tu mieszkała. Wtedy ta "bliskość" o której pisze Elle nie zostałaby jakoś 'wypracowana'. Te okoliczności (+ to ze ja nie miałam tu nikogo) spowodowały, że nie spotykaliśmy się ukradkiem, ale mieliśmy czas i możliwość poznać się w różnych sytuacjach, zweryfikować, czy sobie odpowiadamy czy nie. Czy ta fascynacja to tylko pociąg seksualny czy coś więcej. On się starał i ja się starałam, ale tu nie wracałam do męża, dzieci po spotkaniu z nim a on do swojej rodziny jeździł właściwie tylko na weekendy przy czym od kiedy coś więcej między nami się wydarzyło to właściwie wyjeżdżał w sob rano i niedzielę wieczorem już wracał. Ale i tak pomimo tego, że widziałam jak mu zależy na mnie, bardzo obawiałam się tego, że jak prześpimy się 'czar' pryśnie. Że to tylko to 'coś' wiszące w powietrzu go motywuje do różnych rzeczy, że nie może, nie możemy przestać o sobie myśleć. Może gdybym się z nim przespała na 2 czy 3 spotkaniu by tak było, ale jednak pomimo tego, że oczywiście marzyłam o tym, 1,5 roku się nam zeszło, bo nie chciałam przekraczać tej granicy. A im dłużej to 'zwlekanie' trwało, tym bardziej motywowało mnie by się nie dać, bo może to i próżne, ale kręciło mnie jak próbuje na wszystkie strony mi imponować.
Inna rzecz, że jego małżeństwo w praktyce właściwie nie istniało a jego ówczesna żona najprawdopodobniej już wtedy miała kogoś. Choć może to tylko wygodne tłumaczenie...
Także nie przesadzałabym w schematach, bo jednak okoliczności wg mnie są kluczowe. Charakter jednego i drugiego też ma znaczenie.

krotka,
bronisz tego faceta jak niepodległosci
juz przestaje wierzyc w to ze wrócisz do meza
wez sprawy w swoje rece, bo meczysz sie jak w czyśccu
i badz z kochankiem,
niech facet sie okresli; ty albo zona
ale tak postaw sprawe by musiał wybrac; albo , albo, 3 opcji nie ma
wreszcie bedziesz wiedziała na czym stoisz
stanowczosci życze