Zniszczylam swoje zycie

Dzięki, że mi to wyjaśniłaś. Nie miałam pojęcia. Jestem w takim samym szoku jak kroteczka.

Teraz tak sobie myślę że podswiadomie wiedziałam że chodzi o seks i muszę przyznać że mi w zasadzie też o to chodziło. Chciałam poczuć jak to jest w jego ramionach. I zgodziłam się na coś co było wbrew moim zasadom. Liczyłam może że będzie kiepsko i mi przejdzie.  A że było ze...biscie to przyszło takie mocne zaangażowanie. Tylko że ja mam wyrzuty a on na pewno nie.

No niestety do takich doszłam wniosków. Liczyłam może że rozladuje się to napięcie między nami które narastalo od lat. I co z każdym dniem było gorzej. Tak że już nie mogliśmy bez siebie wytrzymać.

Ale teraz jestem o niebo dalej z analizą całej sytuacji.
Dziś z nim rozmawiałam, powiedziałam że po tym co mi powiedział na lunchu stwierdziłam że nie mam już ochoty przebywać w jego towarzystwie,  że od dziś nie będę z nim rozmawiać poza absolutnie niezbędnymi sprawami służbowymi i że nie interesuje mnie co inni na ten temat pomyślą. Był w lekkim szoku.  Nie spodziewał się tego. Powiedział że mnie przeprasza jeśli czuję się obrażona. Powiedział też że nigdy nie chciał mnie skrzywdzić. Nie rozmawialiśmy już potem do końca dnia. Wyszedł wcześniej i napisal mi smsa że idzie się nawalic i że sobie nie wyobraża beze mnie życia.  Nic nie odpisałam.
A teraz widzę że jest nieźle wstawiony bo wypisuje różne głupoty.

No nie wiem bo wspomina różne sytuacje, co razem robiliśmy etc. Raczej mu się na wspominki zebrało. I że niby z taka łatwością przekreślam wszystko że moglibyśmy rozwieść się,  że on poczeka jeśli potrzebuje więcej czasu.
Napisałam żeby już się zamknął bo może takie rozmowy kiedyś by zrobiły na mnie wrażenie teraz to mnie nie interesuje.

Już otrzezwialam, nawet chyba już leków nie potrzebuje. Dziś w pracy po tej rozmowie czułam się taka wolna. Pracowałam jak szalona . I nawet nie przeraża mnie że będę go w pracy widzieć,  totalna olewka, nie mam nawet potrzeby jeździć w delegacje. Przejdę  na "dietę" żeby nie chodzić na lunche. A z resztą sobie poradzę.

On nie odpuści. Tego co się dzieje ja się spodziewałem. To jest dalszy ciąg gry. Kolega będzie coraz bardziej jechał po bandzie

Kroteczko,

Kup sobie pieska... http://youtu.be/qKCGBgOgp08  ;-)

Bullet w d.pie mam jego gierki już.  Nie mam zamiaru go słuchać. Nie mam ochoty nawet na żadne zemsty typu chodzenie na lunchyki z innymi kolegami. Tylko tyle i aż tyle ...

Odtrącony kochanek potrafi zamienić pracę w piekło... on jeszcze nie pokazał swojej prawdziwej twarzy i nie zdziwię się jak skończy się na szukaniu pracy...

Trudno najwyżej zmienię pracę. Jestem na to gotowa.
Ale na szczęście szef mnie bardzo lubi więc jakby co to się poskarżę.
Nie wyobrażam sobie co taki kochanek mógłby zrobić żeby zamienić życie w piekło.
Rozpowie kolegom jak się z nim bzykalam?  Jak zacznie grać nieczysto to odpłace tym samym.

Wiem że łatwo nie będzie. Zacznę się rozglądać za inną pracą ale musiałabym mieć wielkiego farta żeby znaleźć coś równie fajnego. Mam bardzo dobrego szefa który mnie bardzo lubi i wiele mi "wybacza". Fakt jestem dobrym "fachowcem" więc pewnie dlatego.  Ale gdzie ja znajdę takiego drugiego szefa Najlepiej jakby on odszedł ale nie chcę z nim gadać, nie zmuszę go przecież.  A nie chcę dawać mu satysfakcji że niby tak przeżywam to wszystko.

Śmiej się śmiej ale ty też mi pomogłas, nawet nie wiesz w którym poście, wredna babo

domyślam się
każdy sposób, który pomaga - jest dobry, krotka ...
kibicuję - wredna baba i
p.s.
humor w życiu bardzo pomaga - sprawdzone

Jeśli kiedyś NAPRAWDĘ zechcesz 'odrobić' to staniesz na głowie.. ale narazie faktycznie zbyt mało czasu upłynęło i to nie ma szans.

Najbardziej przykre jest w tej całej historii to, że Twój mąż wydaje się 100 x bardziej męski (z charakteru) od tego wymoczka, przy którym zrobiłaś z siebie wraka. Kiedyś jeszcze zrozumiesz co miałam na myśli pisząc, że jest 'męski' o Twoim mężu.

Elle wierzę że mąż sobie poradzi. To nie jest typ jak ten "wymoczek" jak go nazwałas który będzie ranił kobiety bo któraś go kiedyś zraniła.

Na razie wydaje mi się niemożliwe odrobienie choćby części tych krzywd. Tak mi żal tej żony jego, zakochanej w nim.

A ja myślę że żadnemu z Was wcale nie chodziło tylko i wyłącznie o seks, że nadal czujecie do siebie coś poważnego, że oboje nie kochacie swoich partnerów, że Wasze małżeństwa z nimi tak czy siak są bez sensu(jak można być z kimś kogo kocha się jak brata), i że trzeba było najpierw od nich odejść, a potem wdawać się w ten romans, a nie bawić się w te wszystkie domysły, podchody i na koniec obrażanie się. Tak by było najuczciwiej wobec Waszych małżonków i najbardziej konsekwentnie. A tak sytuacja jest zupełnie bez sensu, nie widzę w niej ani odrobiny logiki. Nie jest dobra dla nikogo z osób których dotyczy, i ogólnie nie widzę jakiś szczególnych powodów do radości. Na dłuższą metę to będzie udawanie(może przede wszystkim przed innymi), że wszystko jest ok.

To tym bardziej utwierdziłam się w przekonaniu o tym wszystkim co przed chwilą tu napisałam.

Ja na pewno nie kocham męża , niestety.
A rozwiązanie sytuacji nie jest bez sensu,  bo teraz czuję się o wiele lepiej. On pewnie nie bo ucierpiało jego męskie ego. Niech swoje problemy małżeńskie rozwiązuje sam bez mojego udziału.
A zanim naprawie swoje życie to minie jeszcze mnóstwo czasu, lat pewnie.

Kumam.
Ale potrafisz powiedzieć szczerze dlaczego tego ognia nie było: bardziej dlatego, że to mąż nie potrafił w taki sposób popatrzeć na Ciebie jak kochanek - z takim błyskiem w oku i pożądaniem, nie czułaś tego od niego czy jednak z jego strony to się pojawiało, tylko z Twojej nigdy nie, tzn. nie potrafiłaś odwzajemnić tego ognia w oczach męża?

Pytam poglądowo.

Gdyby nie to, że jestem abstynentką i czytając Twe posty żywię coraz głębszą admirację dla Twej Pozaziemskiej E-tki, sączyłabym Ciebie EXTRAśny jak Brunello di Montalcino gdzieś w cieniu cyprysów o smukłej kibici ;-)))

Oczywiście, że poczułam miętę, rozmaryn, tymianek i lebiodę do "misjonarza", ale zreflektowałam się, że umowa na czas nieokreślony zobowiązuje mnie do odbywania stosunku pracy, a nie do odbywania stosunków w pracy (w sensie przygotowywania gruntu pod takież już poza zakładem;-)))

Zdaję sobie sprawę, że masz mnie za siostrę Gaudencję z monastyru klauzurowego pod wezwaniem Matki Bożej od Przeciągów, ale nie przejechałam "misjonarza" żadnym z tekstów z teorii moralności Kohlberga, które mi tu imputujesz. Gość sam z siebie (co prawda poniewczasie) wydobył gdzieś z głębin rozporka termin "przyzwoitość" i poczuł, że musi czym prędzej umyć ręce... ;-)))

Kroteczko,
dziękuję za miłe słowa, tylko proszę nie traktuj moich wypowiedzi jako prawdę objawioną.
Cały czas powtarzam, że Ty znasz jego najlepiej i jedynie Ty możesz podjąć decyzję.

Napisałaś, że w końcu do Ciebie dotarło, że i Tobie chodziło głównie o seks. Więc jednak nie jesteś
ofiarą cynicznego drania, który za pomocą czułych słówek zaciągnął Cię do łóżka.
Od początku wiadomo było o co biega.
Piszę to nie jako oskarżenie, tylko jednak zmienia to trochę postać rzeczy. Może jest tak,
że jak to w romansie bywa jest i seks, jest i element zakochania, zaangażowania i to z obu stron.

Nie wiem, jaką podejmiesz decyzję, oby słuszną. Po skutkach, jaki przyniósł ten romans, podwójne życie
widać, że nie nadajesz się do życia w kłamstwie. Świadczy to o Tobie dobrze.
Moim zdaniem powinnaś się skupić na tym aby już nigdy więcej nie wejść w taki układ. Chyba to powinno byś Twoim celem.
Niestety na długoletnią kochankę się nie nadajesz, to Ciebie wyniszcza. Powiem Ci, że mnie też by to zniszczyło.
Nie dałabym rady prowadzić podwójnego zycia.

Powodzenia, wyjdziesz na prostą.

Wiesz pewnie czując się ofiarą podświadomie łatwiej mi znieść to co zrobiłam. Wiem że nigdy więcej tego nie powtórzę. To jest tak niszczące. Nie wiem co mi strzeliło do głowy żeby na to pójść.  To nie działo się po pijaku. Mogłam się wielokrotnie wycofać bo sprawy posuwaly się bardzo powoli. A jednak pomimo że za każdym razem czułam się źle brnelam w to dalej.

Ponieważ działo się powoli pozwalało Ci to "wytłumaczyć" sobie jakoś obecny stan, "uniewinić" z niego i brnąć dalej, zwłaszcza że miałaś ochotę.

Wydaje mi się, że tego, że wizja flirt-romans-seks działa na ciebie z siłą trudną do opanowania raczej nie zmienisz w sobie, więc gdy będziesz przymierzała się do jakiegoś związku w przyszłości ważne abyś sobie go jakoś dobrze przygotowała, po to abyś mogła zrealizować coś takiego tak aby nikogo nie skrzywdzić i mieć jednocześnie satysfakcję z bycia kobietą.

Jedno co wydaje się jeszcze ważne - możliwe, że czynnikiem dodatkowo podniecającym był fakt "ŁAMAMIA REGUŁ", brania "ZAKAZANEGO OWOCU". Jeśli ten element był ważny, istnieje niebezpieczeństwo, że w sposób trwały wyznaczy twoje zainteresowania partnerami i sytuacjami, które z takim łamaniem reguł się wiążą. Do przemyślenia jest więc czy ten element jest u ciebie NIEZBĘDNY i czy możesz z niego zrezygnować bez utraty satysfakcji. W tej sytuacji trzeba by było poszukać jakieś terapii żeby sobie to jakoś odkręcić. Chodzi mi zwłąszcza o to czy w jakimś okresie rozwoju nie był dla ciebie atrakcyjny (np. w okresie dojrzewania) NEGATYWIZM skierowany przeciwko normom i wartościom - zwłaszcza wyrażany poprzez zachowania seksualne.

Sądzę jednak, że mimo wszystko wejście w przysłości w relację z kimś z kim nie daje to poczucia moralnego kaca, a da ci poczucie bycia kochaną i pożądaną (co jest dla ciebie szczególnie ważne) może w ostatecznym rozrachunku być na tyle satysfakcjonujące, że wygra ze wszystkim co było do tej pory.

Z tego co narobiłaś nie wyjdziesz bez strat, lecz wydaje mi się, że momentem istotnym jest złagodzenie cierpienia Twojego męża. Chodzi też o Twoje sumienie. Uważam że podstawą do zrozumienia tego co mogłabyś dla niego zrobić, nie czyniąc też nic wbrew sobie, może być zrozumienie tego na czym polega, skąd się bierze i jakie jest jego cierpienie. Znajdowałem tu wątki dotyczące zdradzonych mężczyzn - i sądzę, że Ci którzy kochali swe żony, strasznie się męczą. Nie wiem czego będzie oczekiwał od ciebie w tej sytuacji, ale nie ma sensu chować głowy w piasek. Nikt przytomny nie będzie od ciebie wymagał abyś wróciła do związku w którym nie ma i nie było uczucia i do osoby która do końca życia pamięać będzie wyrządzoną krzywdę. Choć to bardzo niewygodne, trzeba sobie wyobrazić co mu zrobiłaś i dać to co wynika ze zrozumienia jego sytuacji, nie wchodząc w konflikt z sobą. To kolejna próba charakteru którą musisz przejść aby wyjść z tego W MIARĘ OK.

Anastacjoo, wybacz, ale fakt, że Tobie udało się stworzyć związek ze swoim kochankiem nie przemawia za tym że każdemu się uda.
Jak widać na przykładzie Kroteczki - nie każdy kochanek jest dobrym materiałem na partnera ...
To po pierwsze.
Po drugie - nie wszyscy chcą.
Po trzecie, to agitowanie wręcz do powrotu do kochanka jakie umieściłaś w swojej wypowiedzi, i do układania sobie z nim życia w przyszłości, w tym jednym konkretnym przypadku jakim jest Kroteczka - jest naprawdę nie na miejscu i nawet niebezpieczne dla niej samej ...

Ja wcale jej nie namawiam do powrotu do kochanka a już na pewno nie w kontekście, bo mi się udało.
Raczej chciałam zaznaczyć, że nie jest łatwo w pewnym wieku znaleźć fajnego, wolnego mężczyznę i że często by mieć szansę zbudować coś od nowa - nowy związek - tamta osoba musi się najpierw rozstać. A okoliczności rozstań są różne...
To już nie będzie łatwy związek 2 wolnych ludzi bez zobowiązań.
Tylko to miałam na myśli.

Anastazjo,

Kroteczka za ten romans zapłaciła wielką ceną, także emocjonalną.
Powinna się skupić na sobie.
Kochanek może odejdzie, może nie, może będzie chciał walczyć o Krotkę, a może odpuści z czasem.
Tylko jakie to ma teraz znaczenie? Żadne, to gdybanie, nic więcej.
Ponadto on jest nadal mężem swojej żony i to należy uszanować. Tam jest inna kobieta.
Wejście w jakiś związek obecnie z tym człowiekiem to nadal będzie nieczysta sytuacja, która Kroteczkę prawie zniszczyła.

Często teraz myślę o tym co mnie czeka.  Jak ułoży się moje życie? Czy jakiś mężczyzna mnie jeszcze pokocha? Nie wiem jak będzie. Jedno co wiem to to że nie chce już nigdy nikogo skrzywdzić.

Anastacjaa ja się jeszcze nie doczytałem, że kochanek Krotki się nią opiekował.
On ją potrzebował tylko do seksu, on ją perfidnie wykorzystał.
Zrobił sobie z niej materac.
Bez żadnych skrupułów. Zniszczył ją, jej męża, jej rodzinę.
Tu on najbardziej winny tej całej sytuacji.
Takiego tylko pod mur i bez litości .
Przynajmniej uwolniło by się od gada jego żonę.

Chyba wiem lepiej co miałam na myśli
Ale tak, poniekąd z własnego doświadczenia. Kroteczka nie ma już 21 lat tylko troszkę więcej. Więc pracując nad sobą, zastanawiając się co dalej, też to powinna wziąć pod uwagę - jak i z kim widzi czy widziałaby swoje przyszłe życie. Powiedzenie, że najlepiej jak będę dalej sama jest krótkowzroczne. Wcześniej czy później świadomie lub nie zacznie szukać 2-giej połówki. I najprawdopodobniej będą to osoby po przejściach - rozwodach czy innych często dramatycznych przeżyciach.
Zapewne w romans się już nie wpakuje, bo już wie jak to jest. Ale czy kogoś pokocha takim uczuciem jakie już zna, którego nie dał jej mąż, a będzie równie porządnym mężczyzną jak on?

ależ Anastacjo,
może i w romans się wpakuje ... może i nie
może będzie sama, może nie będzie
a kto wie z kim się zwiąże - czy po dramatach, czy nie ? ze zdradzaczem czy zdradzającym ...

krotka, teraz podejrzewam ma zupełnie inne dylematy i na inne pytania sobie odpowiada

i wcale by mnie aż tak bardzo nie zdziwiło, gdyby dalej ze swoim mężem została
czas pokaże, jak potoczą się losy krotki