Zniszczylam swoje zycie

0xidisingAngel napisał/a:

Nie nakłaniałem do samobójstwa. Napisałem, że szanujący się człowiek w takiej sytuacji tak by postąpił, a autorki nie uważam za szanującą siebie ( a już zwłaszcza innych) osobę. I jedynym przewinieniem nie jest tutaj zdrada. Jest ich więcej. Zniszczenie życia kilku osobom, nieuczciwość, oszustwo, ciągnięcie tego, okłamywanie, toksyczność dla otoczenia( u mnie np. wywołuje reakcję stresową fakt, że ktoś jest zdolny do takiego czegoś i nic się z tym nie robi). Doprawdy aż trudno uwierzyć co się z tym światem porobiło, że są na nim osoby, które postrzegają zdradę jako coś niejednoznacznie złego i rozczulają się nad kimś kto się takich rzeczy dopuszcza.

Wymowa Twojego wpisu, jest karygodna bez względu na to, co sądzisz o Autorce. Nigdy, nikomu nie sugeruj takich rozwiązań. I najprawdopodobniej dostaniesz kick'a lub bana, gdy tylko wyskoczysz z czymś takim. Pamiętaj, że to Człowiek taki jak Ty. Zarył w "glebę" tak, że nawet nie widzi już słońca. Niestety wszyscy skłonni jesteśmy do potworności, bo zło jest łatwiejsze, atrakcyjniejsze i ma siedem szerokich jak Dunaj kanałów dostępu do człowieka...

Zaproponowane przez Ciebie rozwiązanie nigdy niczego nie załatwia. Przeciwnie, odbiera szansę podniesienia się, zadośćuczynienia, przebaczenia innym i co najtrudniejsze - wybaczenia samemu sobie.

Jeśli byś przeczytał uważnie wszystkie wpisy, być może zobaczyłbyś bardzo ostre ścieranie się w nim stanowisk. Na dodatek, przy okazji tego typu wątków, pojawia się następujący mechanizm: Ci którzy zdradzili, jak Kroteczka usiłują sobie w jej wątku "załatwić"własne sprawki, troszkę się tu powybielać, pojojczyć nad swym rozbuchanym libido, daremnym mężusiem, szarzyzną codzienności, bo myśleli, że małżeństwo to Lunapark z łańcuchowymi karuzelami, na których będą womitować ze szczęścia wielobarwną tęczą, a ich noce upstrzą gwiazdy wielokrotnych orgazmów.

Są też tacy, którzy świetnie się tu czują, bo wydaje im się, że ich zdrada emocjonalna i tylko (!) SMS-ki, "lajki" na FB, jeden namiętny pocałunek i nic więcej, to w porównaniu z "dokonaniami" Kroteczki jest właściwie niewinna zabawa, taka, jak w przedszkolu, gdy Dyzio ze starszaków "dopadł" na leżakowaniu Cysię i dał jej siarczystego całusa. Zmienia się tylko sceneria... już nie jest to przedszkole, ale gabinet, pusty korytarz po godzinach pracy, ognisko "zakładowe" a zwłaszcza integracyjny wyjazd z grą w paintball'a lub szaleństwami na quadach... No więc  "dowartościowują" się na Kroteczce ile wlezie, porównują się, jak cudownie przy niej wyglądają, a nawet snują egzystencjalno-filozoficzne dociekania o tym, że Big Love (do innego Dyzia, rzecz jasna) trafia się niestety już po założeniu obrączek... Taki niefart!

Przy okazji osoby zdradzone, lub bardzo stanowczo wypowiadające swe zdanie na temat zdrad "w pięć minut" dostają tu etykietkę "katów", "świętoszków", "święto**bliwych" i innych. Pomijam w tym miejscu wpisy trolli i tych, którzy przychodzą tu wyłącznie się wyżyć się na Kroteczce, bo i takich pewnie nie brakuje.

Bardzo pouczającą jest dla mnie lektura tego wątku, bardzo... I tak już od 35 stron i 1293 wpisów, a Autorka właściwie dalej jest w lesie... a w zasadzie, to w jakimś gęstym borze niczym ptak ciernistych krzewów, który jeszcze popiskuje, choć wolałby "pogruchać"...

0xidisingAngel napisał/a:

Jestem zwolennikiem tego, żeby zdradę usankcjonować prawnie i osoba zdradzona powinna z miejsca otrzymywać bardzo wysokie odszkodowania finansowe od osoby zdradzającej.

dobre!
Po wprowadzeniu takiej regulacji liczba małżeństw (bo chyba o ich mowa) zbliżyła się do zera. Pozostały by tylko "wpadki', naciskanie rodziców itd.
Albo popis dla jeszcze bardziej "wyszukanych" sztuczek zdradzania...

Co więcej OxidisingAngel - to jest piętno na całe życie.
Niezależnie od tego, czy ze zdradzaczem się zostaje, czy jest się z kimś innym, z innym partnerem,  a może samotnie ... to nie ma znaczenia. Zdrada na zawsze zostaje, świadomie czy nie nosimy ją ze sobą. (...)nawet jeśli wybaczyliśmy

Co więcej OxidisingAngel - to jest piętno na całe życie.
Niezależnie od tego, czy ze zdradzaczem się zostaje, czy jest się z kimś innym, z innym partnerem,  a może samotnie ... to nie ma znaczenia. Zdrada na zawsze zostaje, świadomie czy nie nosimy ją ze sobą. (...)nawet jeśli wybaczyliśmy

Tu się nie zgodzę Izka

Skoro wybaczyliśmy, to tym samym jesteśmy wolni od utożsamiania się z tamta historią, przestaliśmy się definiować przez jej pryzmat, wyszliśmy z pułapki bycia ofiarą. Odzyskaliśmy tym samym poczucie kontroli nad swoim samopoczuciem.
W innym wypadku - niestety nie wybaczyliśmy..tak nam się tylko wydawało.

Ja np. mogę pisać o zdradzie, mam prawo do opinii n/t zdradzających, ale równocześnie - mogę być szczęśliwa z kimś innym, niezależnie od tego, co mnie spotkało, bo to było wynikiem tak naprawdę znikomej świadomości tamtej osoby, a nie moimi rzeczywistymi "brakami", których kompensacji szukał gdzie indziej.

Żeby móc uwolnić się od piętna zdrady (czy innego problemu) potrzeba zmiany perspektywy, a nie zmiany miejsca zamieszkania, ludzi wokół czy zadośćuczynienia.

Zadośćuczynienie jest świetną sprawą, na pewno pomaga szybciej wybaczyć, ale co jeśli go nie ma i nie będzie, a wybaczyć trzeba - DLA SIEBIE ?
Dlatego rekonwalescencji po zdradzie nie należy uzależniać od tego, jak zachowa się druga osoba, tylko jak MY możemy na to spojrzeć by znaleźć ulgę.

Co więcej OxidisingAngel - to jest piętno na całe życie.
Niezależnie od tego, czy ze zdradzaczem się zostaje, czy jest się z kimś innym, z innym partnerem,  a może samotnie ... to nie ma znaczenia. Zdrada na zawsze zostaje, świadomie czy nie nosimy ją ze sobą. (...)nawet jeśli wybaczyliśmy

Tu się nie zgodzę Izka

Skoro wybaczyliśmy, to tym samym jesteśmy wolni od utożsamiania się z tamta historią, przestaliśmy się definiować przez jej pryzmat, wyszliśmy z pułapki bycia ofiarą. Odzyskaliśmy tym samym poczucie kontroli nad swoim samopoczuciem.
W innym wypadku - niestety nie wybaczyliśmy..tak nam się tylko wydawało.

Ja np. mogę pisać o zdradzie, mam prawo do opinii n/t zdradzających, ale równocześnie - mogę być szczęśliwa z kimś innym, niezależnie od tego, co mnie spotkało, bo to było wynikiem tak naprawdę znikomej świadomości tamtej osoby, a nie moimi rzeczywistymi "brakami", których kompensacji szukał gdzie indziej.

Żeby móc uwolnić się od piętna zdrady (czy innego problemu) potrzeba zmiany perspektywy, a nie zmiany miejsca zamieszkania, ludzi wokół czy zadośćuczynienia.

Zadośćuczynienie jest świetną sprawą, na pewno pomaga szybciej wybaczyć, ale co jeśli go nie ma i nie będzie, a wybaczyć trzeba - DLA SIEBIE ?
Dlatego rekonwalescencji po zdradzie nie należy uzależniać od tego, jak zachowa się druga osoba, tylko jak MY możemy na to spojrzeć by znaleźć ulgę.

aurora borealis napisał/a:

0xidisingAngel napisał/a:

Nie nakłaniałem do samobójstwa. Napisałem, że szanujący się człowiek w takiej sytuacji tak by postąpił, a autorki nie uważam za szanującą siebie ( a już zwłaszcza innych) osobę. I jedynym przewinieniem nie jest tutaj zdrada. Jest ich więcej. Zniszczenie życia kilku osobom, nieuczciwość, oszustwo, ciągnięcie tego, okłamywanie, toksyczność dla otoczenia( u mnie np. wywołuje reakcję stresową fakt, że ktoś jest zdolny do takiego czegoś i nic się z tym nie robi). Doprawdy aż trudno uwierzyć co się z tym światem porobiło, że są na nim osoby, które postrzegają zdradę jako coś niejednoznacznie złego i rozczulają się nad kimś kto się takich rzeczy dopuszcza.

Wymowa Twojego wpisu, jest karygodna bez względu na to, co sądzisz o Autorce. Nigdy, nikomu nie sugeruj takich rozwiązań. I najprawdopodobniej dostaniesz kick'a lub bana, gdy tylko wyskoczysz z czymś takim. Pamiętaj, że to Człowiek taki jak Ty. Zarył w "glebę" tak, że nawet nie widzi już słońca. Niestety wszyscy skłonni jesteśmy do potworności, bo zło jest łatwiejsze, atrakcyjniejsze i ma siedem szerokich jak Dunaj kanałów dostępu do człowieka...

Zaproponowane przez Ciebie rozwiązanie nigdy niczego nie załatwia. Przeciwnie, odbiera szansę podniesienia się, zadośćuczynienia, przebaczenia innym i co najtrudniejsze - wybaczenia samemu sobie.

Jeśli byś przeczytał uważnie wszystkie wpisy, być może zobaczyłbyś bardzo ostre ścieranie się w nim stanowisk. Na dodatek, przy okazji tego typu wątków, pojawia się następujący mechanizm: Ci którzy zdradzili, jak Kroteczka usiłują sobie w jej wątku "załatwić"własne sprawki, troszkę się tu powybielać, pojojczyć nad swym rozbuchanym libido, daremnym mężusiem, szarzyzną codzienności, bo myśleli, że małżeństwo to Lunapark z łańcuchowymi karuzelami, na których będą womitować ze szczęścia wielobarwną tęczą, a ich noce upstrzą gwiazdy wielokrotnych orgazmów.

Są też tacy, którzy świetnie się tu czują, bo wydaje im się, że ich zdrada emocjonalna i tylko (!) SMS-ki, "lajki" na FB, jeden namiętny pocałunek i nic więcej, to w porównaniu z "dokonaniami" Kroteczki jest właściwie niewinna zabawa, taka, jak w przedszkolu, gdy Dyzio ze starszaków "dopadł" na leżakowaniu Cysię i dał jej siarczystego całusa. Zmienia się tylko sceneria... już nie jest to przedszkole, ale gabinet, pusty korytarz po godzinach pracy, ognisko "zakładowe" a zwłaszcza integracyjny wyjazd z grą w paintball'a lub szaleństwami na quadach... No więc  "dowartościowują" się na Kroteczce ile wlezie, porównują się, jak cudownie przy niej wyglądają, a nawet snują egzystencjalno-filozoficzne dociekania o tym, że Big Love (do innego Dyzia, rzecz jasna) trafia się niestety już po założeniu obrączek... Taki niefart!

Przy okazji osoby zdradzone, lub bardzo stanowczo wypowiadające swe zdanie na temat zdrad "w pięć minut" dostają tu etykietkę "katów", "świętoszków", "święto**bliwych" i innych. Pomijam w tym miejscu wpisy trolli i tych, którzy przychodzą tu wyłącznie się wyżyć się na Kroteczce, bo i takich pewnie nie brakuje.

Bardzo pouczającą jest dla mnie lektura tego wątku, bardzo... I tak już od 35 stron i 1293 wpisów, a Autorka właściwie dalej jest w lesie... a w zasadzie, to w jakimś gęstym borze niczym ptak ciernistych krzewów, który jeszcze popiskuje, choć wolałby "pogruchać"...

Skłonności człowieka do popełniania takich rzeczy absolutnie ich nie usprawiedliwiają. ŻADNE okoliczności towarzyszące nie usprawiedliwiają zdrady. Sam fakt tego, że człowiek jest podatny na pokusy nie usprawiedliwia absolutnie niczego. Za zły czyn należą się konsekwencje. Powiedz zatem jakie zadośćuczynienie jest Twoim zdaniem dobre? Bo powiem Ci, że czcza gadka, użalanie się nad sobą, zakończenie romansu, przeprosiny i opowiadanie od rana do wieczora czułych słówek to nie jest żadne zadośćuczynienie człowiekowi, któremu wyrządziło się krzywdę i ZUPEŁNIE SIĘ NIE LICZY! Osoba pokrzywdzona nie ma z tego żadnych korzyści, a czyn jakim jest zdrada pozostawia trwały ślad w psychice człowieka, który padł ofiarą i tego się nie naprawi, będzie powracało i napawało rozgoryczeniem, oraz rzutowało na życie osoby zdradzonej. Jestem zwolennikiem tego, żeby zdradę usankcjonować prawnie i osoba zdradzona powinna z miejsca otrzymywać bardzo wysokie odszkodowania finansowe od osoby zdradzającej. Równie godną potępienia postawą jest brak reakcji, stawianie jej w roli ofiary, wyszukiwanie za nią usprawiedliwień. To się powinno potępiać. Taki postępek ma odcień czarny, bez domieszki szarości.

0xidisingAngel napisał/a:

Nie nakłaniałem do samobójstwa. Napisałem, że szanujący się człowiek w takiej sytuacji tak by postąpił, a autorki nie uważam za szanującą siebie ( a już zwłaszcza innych) osobę. I jedynym przewinieniem nie jest tutaj zdrada. Jest ich więcej. Zniszczenie życia kilku osobom, nieuczciwość, oszustwo, ciągnięcie tego, okłamywanie, toksyczność dla otoczenia( u mnie np. wywołuje reakcję stresową fakt, że ktoś jest zdolny do takiego czegoś i nic się z tym nie robi). Doprawdy aż trudno uwierzyć co się z tym światem porobiło, że są na nim osoby, które postrzegają zdradę jako coś niejednoznacznie złego i rozczulają się nad kimś kto się takich rzeczy dopuszcza.

W żadnym ze swoich postów w wątku Kroteczki, nie napisałam o jakimkolwiek usprawiedliwieniu dla zdrady. Moja silna reakcja dotyczyła Twego usuniętego szczęśliwie przez Redakcję wpisu. Absolutnie nie zgadzam się, aby takie haniebne "rady" dawać komukolwiek i w jakichkolwiek okolicznościach życia. A Ty, nie masz takiego prawa, a nawet (jak wspomniała Mozaika) możesz za zamieszczanie postów o takiej treści ponieść bardzo poważne konsekwencje prawne, bo tylko pozornie jesteś tu anonimowy. Dlatego nie wysilaj się nawet na tłumaczenie, co miałeś na myśli sugerując w poście to, co sugerowałeś, bo tak jak zdrada nie ma dla mnie żadnego wytłumaczenia, tak i "propozycja" zawarta w Twoich słowach również.

Polecałabym Ci uważnie zapoznać się z Regulaminem tego Forum - bo przypuszczam, że logując się tutaj nie zadałeś sobie dotychczas takiego trudu - jak również  z treścią wzmiankowanego paragrafu Kodeksu Karnego.

aurora borealis napisał/a:

0xidisingAngel napisał/a:

Nie nakłaniałem do samobójstwa. Napisałem, że szanujący się człowiek w takiej sytuacji tak by postąpił, a autorki nie uważam za szanującą siebie ( a już zwłaszcza innych) osobę. I jedynym przewinieniem nie jest tutaj zdrada. Jest ich więcej. Zniszczenie życia kilku osobom, nieuczciwość, oszustwo, ciągnięcie tego, okłamywanie, toksyczność dla otoczenia( u mnie np. wywołuje reakcję stresową fakt, że ktoś jest zdolny do takiego czegoś i nic się z tym nie robi). Doprawdy aż trudno uwierzyć co się z tym światem porobiło, że są na nim osoby, które postrzegają zdradę jako coś niejednoznacznie złego i rozczulają się nad kimś kto się takich rzeczy dopuszcza.

W żadnym ze swoich postów w wątku Kroteczki, nie napisałam o jakimkolwiek usprawiedliwieniu dla zdrady. Moja silna reakcja dotyczyła Twego usuniętego szczęśliwie przez Redakcję wpisu. Absolutnie nie zgadzam się, aby takie haniebne "rady" dawać komukolwiek i w jakichkolwiek okolicznościach życia. A Ty, nie masz takiego prawa, a nawet (jak wspomniała Mozaika) możesz za zamieszczanie postów o takiej treści ponieść bardzo poważne konsekwencje prawne, bo tylko pozornie jesteś tu anonimowy. Dlatego nie wysilaj się nawet na tłumaczenie, co miałeś na myśli sugerując w poście to, co sugerowałeś, bo tak jak zdrada nie ma dla mnie żadnego wytłumaczenia, tak i "propozycja" zawarta w Twoich słowach również.

Polecałabym Ci uważnie zapoznać się z Regulaminem tego Forum - bo przypuszczam, że logując się tutaj nie zadałeś sobie dotychczas takiego trudu - jak również  z treścią wzmiankowanego paragrafu Kodeksu Karnego.

Moim zdaniem człowiek inteligentny i stabilny emocjonalnie jest w stanie taki tekst wyrzucić drugim uchem i został usunięty niepotrzebnie.
W takiej samej sytuacji dasz nóż zdrowemu - pokroi pomidor, choremu - użyje noża do popełnienia przestępstwa.
Gra w gry w których zabija się ludzi, więc przeniesie to na życie rzeczywiste.

Wiele razy czytałem argumenty (szczególnie kobiet!), że takie rzeczy wpływają na percepcję. Tak, człowieka który nie jest w stanie odróżnić uczuć, czy tego co można robić wirtualnie, a realnie. Nawet fantazjując, a dokonując czynu. Kto z nas w życiu nie miał "dziwnych" fantazji, które nigdy nie mogły zostać wcielone w życie? A jednak nie zostają, bo dokonujemy wyboru.

To czysta propaganda, by zabierać nam wolną wolę poprzez zakazy, rzucanie klapek na oczy, nie pokazując też tej ciemnej wersji (zabij się, bo zasłużyłaś). Gdy nie panujemy nad nią to nie psują nas czynniki zewnętrzne (tekst, nóż, gra) tylko my sami. Ta osoba jest chora, która nie umie się kontrolować i nie odróżnia co można. Osoba dająca nam nóż nigdy nie będzie współwinna, bo równie dobrze można zabić zbierając skórki od bananów. Człowiek chory wymyśli wszystko i usprawiedliwi siebie w każdej sytuacji zrzucając winę na innych.

0xidisingAngel napisał/a:

Nie nakłaniałem do samobójstwa. Napisałem, że szanujący się człowiek w takiej sytuacji tak by postąpił, a autorki nie uważam za szanującą siebie ( a już zwłaszcza innych) osobę. I jedynym przewinieniem nie jest tutaj zdrada. Jest ich więcej. Zniszczenie życia kilku osobom, nieuczciwość, oszustwo, ciągnięcie tego, okłamywanie, toksyczność dla otoczenia( u mnie np. wywołuje reakcję stresową fakt, że ktoś jest zdolny do takiego czegoś i nic się z tym nie robi). Doprawdy aż trudno uwierzyć co się z tym światem porobiło, że są na nim osoby, które postrzegają zdradę jako coś niejednoznacznie złego i rozczulają się nad kimś kto się takich rzeczy dopuszcza.

W żadnym ze swoich postów w wątku Kroteczki, nie napisałam o jakimkolwiek usprawiedliwieniu dla zdrady. Moja silna reakcja dotyczyła Twego usuniętego szczęśliwie przez Redakcję wpisu. Absolutnie nie zgadzam się, aby takie haniebne "rady" dawać komukolwiek i w jakichkolwiek okolicznościach życia. A Ty, nie masz takiego prawa, a nawet (jak wspomniała Mozaika) możesz za zamieszczanie postów o takiej treści ponieść bardzo poważne konsekwencje prawne, bo tylko pozornie jesteś tu anonimowy. Dlatego nie wysilaj się nawet na tłumaczenie, co miałeś na myśli sugerując w poście to, co sugerowałeś, bo tak jak zdrada nie ma dla mnie żadnego wytłumaczenia, tak i "propozycja" zawarta w Twoich słowach również.

Polecałabym Ci uważnie zapoznać się z Regulaminem tego Forum - bo przypuszczam, że logując się tutaj nie zadałeś sobie dotychczas takiego trudu - jak również  z treścią wzmiankowanego paragrafu Kodeksu Karnego.

nigdycieniezawiodlem napisał/a:

aurora borealis napisał/a:

W żadnym ze swoich postów w wątku Kroteczki, nie napisałam o jakimkolwiek usprawiedliwieniu dla zdrady. Moja silna reakcja dotyczyła Twego usuniętego szczęśliwie przez Redakcję wpisu. Absolutnie nie zgadzam się, aby takie haniebne "rady" dawać komukolwiek i w jakichkolwiek okolicznościach życia. A Ty, nie masz takiego prawa, a nawet (jak wspomniała Mozaika) możesz za zamieszczanie postów o takiej treści ponieść bardzo poważne konsekwencje prawne, bo tylko pozornie jesteś tu anonimowy. Dlatego nie wysilaj się nawet na tłumaczenie, co miałeś na myśli sugerując w poście to, co sugerowałeś, bo tak jak zdrada nie ma dla mnie żadnego wytłumaczenia, tak i "propozycja" zawarta w Twoich słowach również.

Polecałabym Ci uważnie zapoznać się z Regulaminem tego Forum - bo przypuszczam, że logując się tutaj nie zadałeś sobie dotychczas takiego trudu - jak również  z treścią wzmiankowanego paragrafu Kodeksu Karnego.

Moim zdaniem człowiek inteligentny i stabilny emocjonalnie jest w stanie taki tekst wyrzucić drugim uchem i został usunięty niepotrzebnie.
W takiej samej sytuacji dasz nóż zdrowemu - pokroi pomidor, choremu - użyje noża do popełnienia przestępstwa.
Gra w gry w których zabija się ludzi, więc przeniesie to na życie rzeczywiste.

Wiele razy czytałem argumenty (szczególnie kobiet!), że takie rzeczy wpływają na percepcję. Tak, człowieka który nie jest w stanie odróżnić uczuć, czy tego co można robić wirtualnie, a realnie. Nawet fantazjując, a dokonując czynu. Kto z nas w życiu nie miał "dziwnych" fantazji, które nigdy nie mogły zostać wcielone w życie? A jednak nie zostają, bo dokonujemy wyboru.

To czysta propaganda, by zabierać nam wolną wolę poprzez zakazy, rzucanie klapek na oczy, nie pokazując też tej ciemnej wersji (zabij się, bo zasłużyłaś). Gdy nie panujemy nad nią to nie psują nas czynniki zewnętrzne (tekst, nóż, gra) tylko my sami. Ta osoba jest chora, która nie umie się kontrolować i nie odróżnia co można. Osoba dająca nam nóż nigdy nie będzie współwinna, bo równie dobrze można zabić zbierając skórki od bananów. Człowiek chory wymyśli wszystko i usprawiedliwi siebie w każdej sytuacji zrzucając winę na innych.

Wybacz, ale Twoje "platońskie teorie strącania ludzi w przepaść" w XXI wieku są nieco pasee,a 18 lat umożliwiające zalogowanie się na tym Forum skończyłeś/-aś chyba przedwczoraj...

Oczywiście pierw trzeba zacząć od siebie, zgadzam się. Tak walnąć się w głowę i zapytać : hallo, a moze to ze mną jest cos nie tak, a nie z całą resztą, może to we mnie tkwi problem ? Ale wydaje mi się to tak oczywiste, że nawet o tym nie wspominałam.

No i już po imprezie.  Jestem z siebie dumna. Nie tańczyłam z nim, w ogóle nie tańczyłam. Powiedziałam wszystkim ze boli mnie noga i dziś nie tańczę. Bylo fajnie,  normalnie.  Gadaliśmy w większym gronie,  wszyscy pili , żartowali. Ani chwili sam na sam. Na prawdę to był bardzo udany wieczór.  Siedział przy mnie , przynosił drinki (bo nie powinnam nogi nadwyrezac), ale żadnych żali typu szkoda że nie tanczysz czy coś.
Teraz wierzę ze wytrwam.

Piszecie żeby walczyć o małżeństwo. Może jeszcze nie wszystko stracone.  Na razie muszę odpocząć pobyć sama.

No i już po imprezie.  Jestem z siebie dumna. Nie tańczyłam z nim, w ogóle nie tańczyłam. Powiedziałam wszystkim ze boli mnie noga i dziś nie tańczę. Bylo fajnie,  normalnie.  Gadaliśmy w większym gronie,  wszyscy pili , żartowali. Ani chwili sam na sam. Na prawdę to był bardzo udany wieczór.  Siedział przy mnie , przynosił drinki (bo nie powinnam nogi nadwyrezac), ale żadnych żali typu szkoda że nie tanczysz czy coś.
Teraz wierzę ze wytrwam.

Piszecie żeby walczyć o małżeństwo. Może jeszcze nie wszystko stracone.  Na razie muszę odpocząć pobyć sama.

Piszecie żeby walczyć o małżeństwo. Może jeszcze nie wszystko stracone.  Na razie muszę odpocząć pobyć sama.

Każdy kto ma wątpliwości powinien odpuścić,  nie oświadczac się,  nie przyjmować oświadczyn. Moim zdaniem lepiej spędzić życie samemu niż z niewłaściwa osobą.

" Piszecie żeby walczyć o małżeństwo. Może jeszcze nie wszystko stracone.  Na razie muszę odpocząć pobyć sama."

Tak na zakończenie , jesli chcesz coś ratować to za długo nie odpoczywaj,
bo Twój mąż to  jest człowiek, teraz zraniony, zdeptany i oszukany , a nie posąg, bez uczuć.
Pamiętaj o tym i powodzenia.

Tu nie ma , co radzić, niech robi, jak uważa. Odpadłam

a czy Autorka gdzieś prosi o rady?

Wiem co czuja zdradzone zony i mezowie bo czytam to forum od miesięcy zanim zdecydowalam sie poprosic o pomoc.

pitagoras napisał/a:

a czy Autorka gdzieś prosi o rady?

krotka napisał/a:

Wiem co czuja zdradzone zony i mezowie bo czytam to forum od miesięcy zanim zdecydowalam sie poprosic o pomoc.

wiesz pitagoras - ściśle mówiąc a nick twój wskazuję na
dość ścisłe pojmowanie świata
nie do końca jesteś doinformowany ...

a jakie jest twoje równanie pitagoras

pitagoras napisał/a:

in_ka napisał/a:

a jakie jest twoje równanie pitagoras

aż tak źle..?
a kfadrat + be kfadrat = ce kfadrat.

a dowód potrafisz przeprowadzić ?

Szpileczka napisał/a:

Krotka, wsłuchaj się w głos swojej duszy, co ona ci powie. Nie słuchaj ludzi, którzy ci mówią "źle robisz" "dobrze robisz". To ty masz wybrać i tak mąż swoje przeboleje, ale też nie wierzę, że nie wiedział, że Kroteczka go nigdy nie kochała. Źycie jest jedno! Kroteczka popełniła błąd wychodząc za mąż bez miłości i kiedy się ocknęła ma w tym błędzie dalej żyć?

ależ skąd - przecież życie ma się jedno
można robić, co się chce ... prawda ? krzywdzić kogo się chce ... ludzie, przecież przeboleją

milka9 napisał/a:

Niestety Anastazjo,
ale po słowach " odpocząć " nawet mi rece opadły.
Tu nie ma , co radzić, niech robi, jak uważa. Odpadłam

nawet Ty milko, a tak dzielnie walczyłaś o autorkę wątku

No i już po imprezie.  Jestem z siebie dumna. Nie tańczyłam z nim, w ogóle nie tańczyłam. Powiedziałam wszystkim ze boli mnie noga i dziś nie tańczę. Bylo fajnie,  normalnie.  Gadaliśmy w większym gronie,  wszyscy pili , żartowali. Ani chwili sam na sam. Na prawdę to był bardzo udany wieczór.  Siedział przy mnie , przynosił drinki (bo nie powinnam nogi nadwyrezac), ale żadnych żali typu szkoda że nie tanczysz czy coś.
Teraz wierzę ze wytrwam.

Piszecie żeby walczyć o małżeństwo. Może jeszcze nie wszystko stracone.  Na razie muszę odpocząć pobyć sama.

milka9 napisał/a:

" Piszecie żeby walczyć o małżeństwo. Może jeszcze nie wszystko stracone.  Na razie muszę odpocząć pobyć sama."

Tak na zakończenie , jesli chcesz coś ratować to za długo nie odpoczywaj,
bo Twój mąż to  jest człowiek, teraz zraniony, zdeptany i oszukany , a nie posąg, bez uczuć.
Pamiętaj o tym i powodzenia.

Niby tak, ale jak się nie upora z uczuciami/sentymentem do kochanka, to nie ma sensu...
Wiele tu wątków tych co po zdradzie wybaczyli i im się układa, nawet jakaś osoba napisała, że w łóżku jest teraz lepiej - bo w końcu brał korepetycje i się z tego potrafi śmiać. No ale każda sytuacja/relacje/osoby są inne..
Niby jakiś schemat, ramy można znaleźć, ale jednak co historia to inne okoliczności itd.

Anastacjaa napisał/a:

milka9 napisał/a:

" Piszecie żeby walczyć o małżeństwo. Może jeszcze nie wszystko stracone.  Na razie muszę odpocząć pobyć sama."

Tak na zakończenie , jesli chcesz coś ratować to za długo nie odpoczywaj,
bo Twój mąż to  jest człowiek, teraz zraniony, zdeptany i oszukany , a nie posąg, bez uczuć.
Pamiętaj o tym i powodzenia.

Niby tak, ale jak się nie upora z uczuciami/sentymentem do kochanka, to nie ma sensu...
Wiele tu wątków tych co po zdradzie wybaczyli i im się układa, nawet jakaś osoba napisała, że w łóżku jest teraz lepiej - bo w końcu brał korepetycje i się z tego potrafi śmiać. No ale każda sytuacja/relacje/osoby są inne..
Niby jakiś schemat, ramy można znaleźć, ale jednak co historia to inne okoliczności itd.

Niestety na razie nie widzę żeby łatwo byłoby sie uporać z tym uczuciem.  Dziś mieliśmy rozmowę, wracalismy taxi ze spotkania sluzbowego i on poprosil zebysmy zjedli poza biurem. Rozmawialiśmy bardzo dlugo i szczerze jak nigdy. Powiedział że nie może znieść tego że nie może mnie dotknąć. Ze jest facetem i dla niego to jest bardzo ważne że myślał że da radę ale jednak nie jest w stanie normalnie funkcjonować. Ze facet tak pokazuje miłość, poprzez pożądanie i nie mogę mu tego zabronić. Ze kobieta pokazuje to czułością a mężczyzna właśnie pożądaniem.
Załamałam się.  Myślałam że jednak to możliwe,  ale niestety sprawdza się teoria Pitagorasa.
On oczywiście potem zaczął żartować czy teraz znów może na mnie patrzeć jak dawniej? I czy dostanie w twarz jak otrze się o mnie w kuchni? Wszystko skończyło się żartami,  ale niestety przekaz był taki "chcę by było jak wcześniej".

chodzą uczucia to tym bardziej jest ciężko... Nic nie jest takie jak dawniej... Nie da się ot tak wrócić do relacji przed... Uczucie, pożądanie.. niby takie piękne a ile osobom w takiej sytuacji sprawiają ból? Co najmniej 4. A jeszcze dochodzą dzieci.. i ew dalsza rodzina... można mnożyć... Nie jestem od doradzania czy rozstrzygania bo sama się w coś takiego wplątałam... Niby inaczej teoretycznie lepiej... ale mam poczucie że rozbiłam rodzinę, choć już wcześniej istniała tylko na papierku i przez dziecko ale byłam motywacją by ją rozbić..  A dlaczego mam wyrzuty sumienia? Nie, nie ze względu na sakrament czy żonę, ale dziecko..