Zniszczylam swoje zycie

Kroteczko,
nie musisz iść na imprezę, możesz się rozchorować,
nie musisz tańczyć, możesz powiedzieć, że źle się czujesz,
nie musisz pracować nadal w tej firmie, możesz zmienić pracę,
nie musiałaś mieć romansu z przyjacielem, mogliscie być nadal jedynie przyjaciólmi,
nie musiałaś wychodzić za mąż za człowieka, którego nie kochałaś... mogłaś poszukać innego,
nie musiałaś mieć z tym człowiekiem dzieci...mogłaś mieć z innym lub wcale

To wszystko to tylko Twój wybór, nie z konieczności, tylko dlatego, że chcesz.

Już mam pewien plan z ta imprezą.  Isc muszę bo szef mi nie wybaczy jak nawale. Ale mogę "zaniemoc" fizycznie, nie wiem ból nogi cokolwiek. Muszę mieć jakieś wytłumaczenie żeby nikt nic nie podejrzewal i tego się trzymam.

Powiem tylko jedno.. Nie kochasz męża-zostaw go i nie myśl o kochanku tylko pomyśl o dzieciach !!!!

mnie to przypomina jednak blog znudzonej zyciem podstarzałej pani marzącej o dziecinnym, bajkowym zauroczeniu..
prawdziwe zycie w porownaniu z tymi tancami godowymi to nuda i kara

z
Lepiej się czujesz, wysmiewajac kogos...?

Nie masz bladego pojęcia o emocjach.....!
i nie pisz, o zasadach itd., bo jak spotkasz na swjej drodze milosc swojego zżycia, nieważne na jakim etapie  to zasad po prostu nie będzie!
Silisz się na sarkazm a to po prostu zwykly zazdrosny BELKOT

Zalosna jesteś

Twój nick przypomina mi powiedzenie kolegi "raz i won..t'

ja wiem, ze gybym miała chociz mgliiiiiiiiiste pojecie ze jest cos takiego jak motyki, ze można 'szalec za kims" zanim poznałam meza, na pewno bym za niego nie wyszla...\\

PO PRISTU NIE WIEDZLAKM, ze tak mzor być

wiem, ze jest miloscia mojego zycia, przed k\tora bronlam się i brone jak mohe, z roznym skutkiem niestety

swiat jest taki ze przyciagamy ludzi podobnych
uwazasz siebie za wartosciowa, ktos ma podobne poglady to tez go uwazasz za wartosciowego
to samo tutaj
ty nie cierpisz jej, ona ciebie
ty robisz zle wg niej, wg ciebie ona robi zle
moralnie jednak nie masz argumentow, czysta przygoda i przyjemnosc nad wartosciami

jaka milosc zycia jak to zwykly romans i pewnie jednostronny? to ze cos tam przyciaga i robi sie mokro w majtusiach nie znaczy ze to milosc zycia

motylko to nie milosc zycia tylko pozadanie i chemia
cos co i tak znika po czasie przyzwyczajenia i rytyny
i tez sie nie dowiesz, bo nie przezylas ani razu
ludzie w mlodisci przezywaja to wiele razy
jedni mysla, ze "po prostu sie wypaliło, szukam dalej az sie nie wypali"
inni przewartosciowuja
wiedza ze to mija ZAWSZE
i nie jest to nic innego niz podroz hormonow lub pewnych brakow w psychice
najlepiej wiedza o tym posiadaczki toksycznych partnerow u ktorych motylko nie znikaja nigdy
bo... sa smutne
milosc jest spokojna gdy znacie sie na wylot i zyjecie razem
teraz to fikcja jak mglista powiesc malego dziecka
i zyjcie sobie tym nazywajac to wielkimi uczuciami ktorych zawsze wam brakowało biedaczyska

z kolei nie cierpie jej za to ze "wyszlam za niego bo tak sie staral"
ale miala go za nic
i to jego wina bo sie starał
podłe
kto by czekal 40 lat na prawdziwa milosc motylkowa, jak mozna miec "byle kogo" kto sie stara i troszczy, a do niego sie nic nie czuje?
mija czas wiec trzeba korzystac z tego co daja
najwyzej sie pozniej zdradzi i obwini wszystkich tylko nie siebie
zniszczy zycie wszystkim po kolei bo tak musi byc
bo motylki najwazniejsze i kazda z was chce je miec na zawsze a to niemozliwe
czasem mysle ze wasza trojka to jest jedna osoba

Absolutnie tak nie uważam, ale porowannie - po raz kolejny kobiety do gimnazalistki, uwłacza godności\
A wpis tego /tej użytkowniczki jest TAKI sam po ra kolejny...........
I ja tez niestety po raz kolejny pisze, ze KTOS sobie popraiwa samopoczucie- jestem LEPSZA, ja bym nigdy tak nie zrobila...
Komu to jest potrzeben,....?
\krotce
mi?

Co wnosi..?
Wysmiewanie kogos?

Tylko jej... jestem lepsza, mam zasady, to ona taka owaka......

TYLKO o t mi chodzi, ze nie probuje zrozumieć powodow, BEZNADZieja

Łojaciekręcę Cio to jeśt ? Nieroźiumiem..

Isa - za trudne pytania zadajesz, już od początku one się przewijały ale to inna liga świadomości.

Oj chyba jednak puscił.

Japierdykam, słowo "żenada" przestało wystarczać na obecny wątek, który zszedł do poziomu rozważań nastolatek z podstawówki. Gdybym czytał wyłącznie ostatnie wynurzenia autorki w życiu bym się nie domyślił, że to kobieta dorosła, MĘŻATKA, posiada dzieci.
Kółko wzajemnej adoracji. Szambo, kloaka czy jak kto woli:
ręka rękę myje,
kruk krukowi oka nie wykole,
k..wa k..wie łba nie urwie   ... bo jak urwie to po k..wie
itp

Jestem rozwalony

Jestem pewien, że każdy z nas miał chwile zwątpienia, że były sytuację, możliwości ze strony osobników płci przeciwnej innych niż małżonek, ja również. Jednak u zdrowego człowiek istnieje zdrowy rozsądek, wyobraźnia, dalekowzroczność - czyli to czym ponoć homo sapiens (istota rozumna) różni się od zwierząt (widać nie każdy). One nie pozwoliły większości przekraczać TYCH granic, nie pozwoliły rozwijać "przyjaźni", tam jest ... no własnie pytanie co tam jest ? Czy byłbym takim pustakiem ? Przepraszam ale trudno użyć innego słowa, tzn. można ale wyłącznie bardziej obraźliwego.
Dziękuję Ci opatrzności, że taki nie jestem . Podwójnie dziękuje bo dzięki kroteczce zrozumiałem, od kogo wybawił mnie los, z kim się rozwiodłem, co "mysli" takie indywiduum, a raczej czym myśli.

Dzięki uprzejmości psychiatria.pl.

Osoby określane jako dyssocjalne czy antyspołeczne w swoim zewnętrznym odbiorze charakteryzują się współwystępowaniem takich cech, jak: agresywność, skłonność do stosowania przemocy, chłód emocjonalny, znikomy poziom współczucia i empatii wobec innych wraz z wysuwającą się niemal na pierwszy plan tendencją do uporczywego nieprzestrzegania obowiązującego porządku społeczno-obyczajowego.

Jednostki takie nierzadko stają się sprawcami przestępstw ? 50?80% skazanych odsiadujących wyroki w zakładach karnych spełnia kryteria antyspołecznego zaburzenia osobowości1, a podstawową zasadą współżycia społecznego, którą wyznają, jest zaspokajanie własnych potrzeb kosztem innych ludzi. Znamienne jest to, iż wszelkie działania takich osób są wynikiem chłodnej kalkulacji i dobrowolnego wyboru. Dyssocjalne zaburzenie osobowości, choć stanowi postać nieprawidłowej struktury osobowości i pociąga za sobą wadliwe funkcjonowanie społeczne, nie jest czynnikiem wyłączającym odpowiedzialność za dokonywane czyny. Oczywiście nie każda osoba dyssocjalna zostaje sprawcą przestępstwa, a nie każdy kryminalista jest osobowością dyssocjalną. Niemniej jednak antyspołeczność ? kluczowa cecha opisywanych tutaj osób ? zawsze będzie powodować szkody społeczne w mniejszym lub większym zakresie ? od pozornie niewinnego ?wykorzystywania i eksploatowania? innych w celu realizacji własnych potrzeb, po poważne naruszenie porządku prawnego.
Zgodnie z przyjętą w Polsce i powszechnie obowiązującą na świecie Klasyfikacją Zaburzeń Psychicznych i Zaburzeń Zachowania ICD-10 (Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych, Rewizja Dziesiąta) dyssocjalne zaburzenie osobowości cechuje się ogromną niewspółmiernością pomiędzy zachowaniem jednostki a obowiązującym systemem norm społecznych. Podczas diagnozy bierze się pod uwagę następujące kryteria:

* bezwzględne nieliczenie się z uczuciami innych (brak empatii),
* impulsywność lub niezdolność planowania,
* brak wyrzutów sumienia, obojętność na wyrządzane innym krzywdy,
* silna i utrwalona postawa braku odpowiedzialności i lekceważenia norm, reguł i zobowiązań społecznych,
* niemożność utrzymania trwałych związków z innymi przy braku trudności w nawiązywaniu relacji,
* bardzo mała tolerancja frustracji i niski próg wyzwalania agresji, w tym zachowań gwałtownych,
* niezdolność przeżywania poczucia winy i korzystania z doświadczeń, zwłaszcza z doświadczanych kar,
* wyraźna skłonność do obwiniania innych bądź posługiwanie się racjonalizacjami swoich zachowań, które pozornie wydają się możliwe do zaakceptowania ? zachowania te są źródłem konfliktów z otoczeniem.

Nie istnieje skuteczny model leczenia farmakologicznego ukierunkowanego bezpośrednio na dyssocjalne zaburzenia osobowości. Możliwe jest stosowanie leków w przypadku współwystępowania objawów depresyjnych i lękowych (mogących pojawić się zwłaszcza na zaawansowanym etapie psychoterapii). Jednocześnie, biorąc pod uwagę biologiczne podłoże zachowań antyspołecznych, stosowane są leki z grupy selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI).

Podstawowe oddziaływania lecznicze sprowadzają się jednak do psychoterapii, która w przypadku tej grupy zaburzeń osobowości nie należy do najłatwiejszych. Wynika to z faktu, iż osoby z dyssocjalnym/antyspołecznym zaburzeniem osobowości nie dostrzegają potrzeby zmiany (co jest zresztą do pewnego stopnia cechą wspólną zaburzeń osobowości w ogóle). Wręcz traktują swój ?sposób na życie? jak skuteczną, sprawną i efektywną strategię realizacji własnych potrzeb, nie dostrzegając szkód, jakie wyrządzają innym ludziom. Do refleksji osoby dyssocjalne zwykle nie dochodzą nawet wtedy, gdy zostaną postawione przed wymiarem sprawiedliwości. Przeciwnie ? fakt ukarania odbierają jako wrogość społeczeństwa, utwierdzając się jeszcze mocniej w przekonaniu, iż inni zasługują jedynie na pogardę i cierpienie. To właśnie sposób myślenia w stylu przytoczonej na wstępie Kristy (?Jedyna zasada to robić to innym, zanim oni zrobią to tobie?, ?Nikt nigdy nie poczuł się winny tego, co mi zrobili?). Dodatkowym problemem jest fakt społecznego odbioru zachowania osób dyssocjalnych ? ich postępowanie może wzbudzać u innych tak skrajne uczucia, jak gniew i odraza, i terapeuci wcale nie muszą w tym zakresie odbiegać od postronnych obserwatorów. Przez lata utarła się nawet opinia o niewielkiej skuteczności, a wręcz podawaniu w wątpliwość możliwości psychoterapii osobowości dyssocjalnej/antyspołecznej. Badania prowadzone w ostatnich latach pokazują jednak, iż możliwości oddziaływań jest co najmniej kilka i ? co napawa szczególnym optymizmem ? dają one realne szanse na skuteczne leczenie.

Tak więc przy odrobinie wysiłku jest jeszcze szansa .....

Powinnas jednak troche pomyśleć , co teraz czują inni, co robią....poczuc empatię, to ona w dużej mierze nie daje nam krzywdzić ludzi.
Brakuje Ci tego. To po prostu widać.

Kochanek, tak , jak napisałam wiedzie normalne życie, jest ojcem dla dziecka i mężczyzną dla swojej kobiety. Jednak nie odszedł,
coś tam marudzi, że mu źle, ale jednak nie odszedł. Narzeka , ale co innego ma Tobie mówić. Coś go powstrzymuje.Tylko Ty?  Może empatia wobec własnej rodziny się obudziła.

Nie uważam , że jesteś bez serca, męczysz się, wierzę. Ale musisz chyba bardziej zrozumieć, że to były Twoje wybory, pomyśleć w przyszłości o konsekwencjach swoich decyzji. Ponadto powodzenia.

Po prostu życie z wyrzutami sumienia to nie życie. Nie zgadzam się z tymi, którzy piszą tutaj, że nic nie czujesz. Myślę, że jakieś wyrzuty sumienia masz. Ale aby nie krzywdzić ludzi trzeba wiedzieć, jak nasze postepowanie może ich skrzywdzić. Trzeba myśleć o konsekwencjach. Oczywiście nie zawsze można postąpić tak, że każdemu będzie dobrze. Niestety tak się nie da gładko przejść przez zycie. Ale można spróbować i bardziej się zastanowić zanim coś się zrobi.

Nie wiem, czy Kroteczka jest zupełnie pozbawiona uczuć do innych. Nie wiem. Wydaje mi się, że ma uczucia, że jednak myśli,
przeżywa coś tam. Zakochała się, wpadła po uszy. Ale z czasem ta empatia wróci.
Myślę, jednak, że jeśli kochanek ma normalną, w miarę szczęśliwą rodzinę, w której coś tam brakuje ( kto z nas nie chciałby więcej i lepiej ?), ale zona nie ma innego na boku i nie czeka, aż mąż sobie pójdzie......to w sytuacji, gdyby Kroteczka
zapytała się ostatecznie kochanka, czy odejdzie , odpowiedź  byłaby chyba taka: nie jestem w pełni szczęśliwy,
jesteś cudowną kobietą itp , ale no wiesz...nie chcę skrzywdzić dziecka, rodziny.

Niestety zazwyczaj tak to wygląda.

Nie sądzę, ze jest manipulantką. Myślę, że jest bardzo zakochana i ta emocja jest główna i niewiele się po za nią liczy
i dlatego wszelkie inne odczucia: żal, wstyd, poczucie odpowiedzialności, krzywdy .... nie mają szansy się przebić.
Nie oceniam Jej tak drastycznie. Tylko, że jak na razie koszty tego romansu ponosi wyłącznie Ona i Jej rodzina,  za szybko ta separacja, za szybko wszystko poświęciła. Zupełnie chyba zapomniała o uczuciach swoich bliskich.
A co poświęcił kochanek?

Ciekawe ze uważasz to za "normalne życie", wzdychanie do innej kobiety. Ja nie chciałabym takiego życia.

Wiesz ja wiem że skrzywdzilam swojego męża jeszcze długo przed tym zanim poznałam kochanka.
Wszystkie posty twierdzące ze myślę tylko o sobie nie robią na mnie wrażenia bo wiem jak jest naprawdę.

na pewno, to kiedyś umrzesz...
cała reszta w sferze domniemania pozostaje, szczególnie postrzegania ciebie przez pryzmat DOJRZAŁOŚCI, ODPOWIEDZIALNOŚCI o empatii nie ma już nawet, co wspominać

Z wzajemnością

Podczytuję sobie ten temat, ale jakoś nie miałam ochoty w nim się wypowiadać. Tobie Beben jednak coś napiszę. Piszesz, że ktoś nie ma bladego pojęcia o emocjach, a ja ci napiszę tak: to ty nie masz nawet zielonego pojęcia o emocjach. Gdybyś miała pojęcie, to wiedziałabyś, że emocje da się ugasić, da się kontrolować. Jeżeli ktoś nie umie panować nad emocjami jest zwyczajnie niedojrzały. Myślisz, że tylko ty i mała garstka z Krotką na czele macie emocje? Nie kochana. Wszyscy je mamy. Trzeba jednak używać również rozumu.
Wielokrotnie na tym forum czytałam, że nad emocjami nie da się zapanować. Da się, tylko trzeba się tego nauczyć. Niektórzy mają to szczęście, że w domu rodzinnym ich tego nauczyli już za małego, inni muszą nauczyć się sami w dorosłym życiu, ale się da.
Co do zasad, których niby nie będzie, kiedy spotka się miłość swojego życia. No teraz to nie wiem, czy się śmiać, czy płakać.
Czy ty naprawdę uważasz, że nikt oprócz Waszej garstki nie czuł nigdy chemi do kogoś? Ja też czułam i wiem, co to znaczy, kiedy pragniesz być z kimś tak mocno, że na samą myśl czujesz nie tylko ból duszy, ale i ciała. A jednak nie poległam. Może wyda się komuś śmieszne, ale ja modliłam się do Boga, żebym przestała czuć to co czułam do tamtego człowieka. Z tamtym uczuciem sama nie umiałam sobie poradzić, ale Bóg mi pomógł.
I wiesz, co jest najbardziej denerwujące, że ty zwalasz winę na emocje, chemię jakbyś nie miała rozumu, a przecież masz. Umiesz pisać, czytać, więc jesteś inteligentnym stworzeniem. Zacznij w końcu stawiać sobie samej granice. Nie umiesz odmówić Zetowi, to z nim nie wsiadaj do samochodu. Łatwe? Łatwe. Jak nie stawiasz granic, to idziesz za daleko, no i wtedy masz coraz trudniejsze zadanie i nie dziwne, że przegrywasz.

To co piszesz wcale nie jest smieszne. Zawsze na drodze może pojawić się ktoś lepszy, mądrzejszy, atrakcyjniejszy od partnera. Wydaje mi się, że przed taką próbą każdy prędzej , czy później stanie. To sztuka wyboru, co dla nas samych i dla tych, z którymi dzielimy życie jest najlepsze. Kiedy zakładamy rodzinę, posiadamy dzieci nie możemy mysleć w kategoriach ja, mnie .... ale ja, mnie, my , nas.

Teraz się wydało. Ty poprostu nie rozumiesz co tu napisano.
Czym innym kochać i powoli wygaszać swoje uczucie, z musu, bo zostało się zdradzonym, porzuconym, na to potrzeba dużo czasu, a czym innym pozwalać świadomie na rozwijanie romansu uważając "ja to kontroluję", a potem bęc. Nawet nie próbuj się stawiać w pobliżu zdradzonych osób !!
Tak, świadomie dopuściłaś do tego, że to się rozwijało i na tym poziomie jesteś WINNA, choć już na samym początku powinnaś to ukrócić.
NIE MA PRZYJAŹNI DAMSKO-MĘSKIEJ !!

Milka wybacz, ale czy napisałam jakiś dowcip, że miało być śmiesznie? Nie zrozumiałam części wypowiedzi. Co do dalszej części twojej wypowiedzi to śmiem napisać, że nigdy nikogo nie kochałaś skoro piszesz, że można spotkać kogoś lepszego, mądrzejszego, atrakcyjniejszego. Jak się kogoś kocha, to się w takich kategoriach nie myśli. To może się zdarzyć przy zauroczeniu, ale nie w miłości.

A to przepraszam. Już rozumiem do czego to było.
A z tym, że ktoś ładniejszy, czy mądrzejszy, to chodzi mi właśnie o to, że owszem obiektywnie patrząc, to ktoś może być piękniejszy, inteligentniejszy itd., ale jeśli się kocha, to wtedy będzie to tylko objektywne stwierdzenie. Ja kocham mężczyznę, który dla innych i nawet dla siebie jest brzydki, ale dla mnie jest piękny. Kocha się sercem a nie oczami.

wielka miłość ?
czy zakochanie, zauroczenie, namiętność, sex ... a może jeszcze coś innego?
bo czym jest, ta wielka miłość milko

usunięte przez moderatora

0xidisingAngel,

Natychmiast wykasuj ten post!!!!!

Mańku,

Dziękuję Ci.

We mnie jest też wiele "win", ale dopóki jeszcze kładę się spać z obietnicą poranka, to jest czas, aby "winy" zamienić w "wino
miłości" ;-)

Może Panowie powinni zapoznać się z art. 151 kk.

Jezeli do mnie pijesz, jak widze, bo wypowiadaja sie prawie same kobiety, to prosze zacytuj konkretnie moja wypowiedz, do ktorej pijesz.

Mozaiko,

Już dobrze.
Obie z oburzenia wpadłyśmy w panikę. To moja wina, bo to ja spowodowałam komunikacyjny karambol.

Mańku, proszę, edytuj Swe posty i usuń zbędne frazy, aby ktoś znowu źle tego nie odebrał.
Dziękuję i pozdrawiam :-)

P.S.

Nie sądzę, by osoba tak przewrażliwiona na swoim punkcie, zakochana w sobie i egoistyczna była w stanie targnąć się na swoje życie i wyrządzić jakąś krzywdę swojemu ciału, które przecież jest dla niej jedyną wartością. Ono i jego przyjemność.

"Na początku było Słowo,
a Słowo było u Boga -
i Bogiem było Słowo.
Ono było na początku u Boga,
Wszystko zaistniało dzięki Niemu.
Bez Niego zaś nic nie zaistniało.
To, co zaistniało,
w Nim było życiem.
A życie to było światłością dla ludzi.
Światłość świeci w ciemności,
lecz ciemność jej nie ogarnęła."
.....................................
Auroro borealis- Wielki Szacunek za reakcję na słowa 0xidisingAngel.  Uważam, ze pisanie na forum nikogo nie zwalnia od myślenia i odpowiedzialności za "słowo".

Dokładnie. Zdrada, kłamstwo, znęcanie się fizyczne czy psychiczne, zawiść, obraza itd. To zło przyjmuje różne oblicza. A ludźmi często kierują emocje, nieczyste intencje, egoizm itd. Myślę że każdy ma coś na sumieniu, nawet te "świętoszki" co by nigdy czy nigdy dotąd nie zdradziły czym innym mogą się niechwalebnie pochwalić. Jesteśmy tylko ludźmi i popełniamy błędy, czasem nie zdając sobie sprawy z konsekwencji. Każde tego typu zachowanie zasługuje na potępienie. Niemniej jednak są osoby które może zbyt późno zdały sobie sprawę z tego, że "zbłądziły", nie potrafiły zapanować nad emocjami, ale to nie jest powód by nie dać im szansy na "pokutę", zastanowienie się nad swoim postępowaniem, naprawieniem czegoś, przeproszeniem. Sam fakt że Autorka tu napisała w samym tytule wątku używając słowa "zniszczyłam" oznacza, że zdała sobie sprawę z tego co zrobiła i żałuje. Sytuacji chyba nikt nie zazdrości. Ok, najłatwiej powiedzieć: sama do tego doprowadziłaś więc się męcz a najlepiej resztę życia spędź sama, niech się wszyscy od ciebie odwrócą bo na nic dobrego już nie zasługujesz. Trudniej wskazać drogę, podpowiedź - wesprzeć w powrocie do normalności, dobrego życia. Każdy zasługuje na szansę jeśli się w porę opamięta i będzie chciał coś zmienić w sobie, w swoim postępowaniu. A autorka to właśnie robi, może dla kogoś zbyt wolno, może za mało zdecydowanie, czy przekonywająco, ale to jest proces. Nie naprawisz wszystkiego z dnia na dzień. 

Nie sądzę że tu chodzi o wybielanie, czy jojczenie ale o chęć wyrzucenia z siebie emocji, nazwanie ich, uzmysłowienie całego "procesu' który do tej sytuacji doprowadził. Kiedy w to "wdepniesz" zwykle nie wiesz że to jest jakiś "schemat'. Człowiek mądry po szkodzie. Nikt chyba kto tu napisał po 1. nie poczuł że nie dzieje się źle, po 2. ma za sobą podobne doświadczenia (poza tymi co komentują). Dlatego krytyczne komentarze ale takie które poszerzają świadomość są niezmiernie ważne, ale nie obrażanie - taka chyba rola forum.

Dowartościowują się tu ci którzy nie zdradzili albo zostali zdradzeni - bo mogą pokazać jacy oni silni, prawi albo jak gardzą takim zachowaniem, mogą sobie "pojeździć" na Autorce, mając w głowie że to kochanka. A czy ta czy inna jaka różnica - prawie jakby się wyżywali na tej swego mężusia - obecnej, byłej czy może tej w przyszłości. Rozumiem, że takie zachowanie już jest ok, bo one mają prawo, bo zostały zdradzone? Obrażanie też jest złem, mniejszym większym ale złem. Czy tu nie wieje hipokryzją?

To było nie do ciebie ale do NieZnamSiebie siebie która uważa że kroteczka ponosi za wszystko całą winę. Mam tu na myśli fakt że ona zawsze przerzucała winę z osoby zdradzającej na kochankę. Kroteczka jest winna zdrady męża i tego nigdy się nie sprzeciwiałem, uważam to u niej za szczyt egoizmu, ale nie jest winna ROZBICIA małżeństwa kochanka. A NieZnamSiebie sugeruje że ona nim manipuluje a to już jest nadużycie ba wynika wręcz odwrotnie. Jakby była tak wyrachowana to by tu nie pisała, takie osoby zazwyczaj nie piszą na forach bo święcie wierzą w słuszność tego co robią.