Zniszczylam swoje zycie

Aurolo,
zawsze byłam lojalna. Mylisz się, co do mnie. Nigdy w zyciu nie byłam bezwolna. Przeszłam przez gehenne wieloletnią.
Zauważ, że nikogo nie bronię.
Chodzi mi jedynie o to, że decyzja o ratowaniu lub odejsciu musi byc bardzo przemyslana.
Dlatego, że to ratowanie wcale nie musi byc dobre, a może byc nawet gorsze od odejścia.
Po co mi partner, który i tak nigdy nie będzie ze mną szczęśliwy? Który zawsze będzie tęsknił za kimś innym?
Po co tez tkwić w związku z byłym oprawcą, jesli wciąż czuje się żal, niepewność ?
To sa trudne decyzję.

Bardzo się mylisz ...

Aurora,
stałam zapłakana, bo właśnie dowiedziałam się, że moj mąż nadal prowadzi hulaszcze życie, że znów oszukał mnie i rodzinę.
Nas wspólny przyjaciel mnie przytulił i namiętnie pocałował.
Przyjaciel był dobrym człowiekiem, który bardzo mi pomógł i do dnia dzisiejszego jestem mu wdzięczna.
Mogłam wybrać...kochał mnie. Wybrałam, że chcę walczyć o męża. Jeszcze ten jeden raz.
Odsunęłam się...Zerwałam kontakty.Jednak najpierw długo rozmawialiśmy. To była bolesna rozmowa.

Zaryzykowałam z mężem, bo to było ryzyko. Gdybym się teraz dowiedziała, że zmienił się tylko dlatego, że rodzina jest wazna
i co ludzie powiedzą....załamałabym się.
Wierzę, że zrobił to z miłości do nas. Naprawdę jest już innym człowiekiem.

Widzisz w tym zdradę, migdolenie się?
Tez konczę pisanie na tym forum.
Pozdrawiam

milka9: to tym bardziej powinnaś zrozumieć intencje Aurory, skoro u Ciebie pocałunek był wynikiem "przelania się czary goryczy" przez zaniedbania męża. Nie sądzę by w tej sytuacji Aurora "piła" do Ciebie.

Powinnaś też umieć dostrzec zasadniczą różnicę pomiędzy swoja motywacją a motywacją krotki, która zachowuje się bardziej jak Twój mąż w czasach, kiedy Cię zaniedbywał i chulał.

Zrozum, że wyrozumiałość i umiejętność spojrzenia na dany problem z wielu perspektyw - w tym z perspektywy kroteczki - nie wyklucza posiadania swojego zdania w kwestiach zasadniczych, które należy śmiało wypowiadać, bo nic tak dobrze nie sabotuje etyki w 'świadomości zbiorowej' jak brak stanowiska czy pobłażliwość dla łamania podstawowych zasad współżycia między ludźmi.

Jasne, że krotka i jej podobni SAMI muszą podjąć decyzję co robić, ale jak zauważyłaś - im więcej głosów, które traktują jej podejście z wielkodusznością (godną lepszej sprawy mimo wszystko), tym mniejsza w niej była chęć postanowienia i podjęcia działania jakiegokolwiek.

Elle,
jestem wielką przeciwniczką zdrad. Bardzo wspólczuję przede wszystkim kobietą, których mężowie nagle zapałali checią zmian na nowe.
z przerazeniem słucham, jak młode dziewczyny bez zazenowania opowiadają, że miały juz kilku partnerów, równiez takich tylko do seksu. Zauważyłam, że w takich przypadkach jesli pojawi się intratna propozycja szef- awans- łózko bardzo szybko wchodzą z nimi do łóżka. Nie uważam też, mimo lansowanej postawy, że tylko żonaty zdradza, a kochanka przecież jest wolna. Ona też ponosi winę za zdradę, a nawet może większą od ogłupiałego chłopa.
Z drugiej strony wiem tez , że za zdradą mogą się kryć też emocje, nie tylko łóżko. Miłość, przyjaźń. To jest dramat dwojga ludzi, którzy się pogubili.
Wiem, że Aurora wydała już na mnie wyrok. Mój przyjaciel walczył, ja również tylko, że ze sobą. Dlatego rozumiem poniekąd Krotkę.
Nagle pojawił się ktoś kto mnie nie zawiódł, kto kocha. Jednak nie chciałam wchodzić w żaden związek zanim ostatni raz nie zawalczę o męża ogłupiałego przez sprytne panienki. To nie była łatwa decyzja. Jednak bardzo chciałam aby moja rodzina przetrwała. A tamtego człowieka wspominam najcieplej, jak potrafię.
Wesołych Świąt,  forum to nie jest miejsce dla mnie

Widzę że teraz tutaj zawiązał się klub dyskusyjny na wiele tematów, natomiast zaginął temat postu wraz z jego autorką. Nie ma już sensu tego wszystkiego roztrząsać, gdyż wątek tematu już się dawno zagubił.

Spanowany...

Wybacz! Jest niedziela -dzień odpoczynku, a Twój dzisiejszy post jest tak wielopłaszczyznowy i zawiły w swym przekazie, że pozwolę sobie wgryźć się w jego treść w stosowniejszym czasie...

Brawo aurora, z przyjemnością czytałem Twoją wypowiedź i w zupełności zgadzam się z Tobą. Ja uważam że zdrada jest to cios poniżej pasa i nie można jej w żaden sposób usprawiedliwiać. Usprawiedliwianie zdrady jest jej cichym przyzwoleniem. I nikt mi nie powie że są zdrady do wybaczenia. Nie ma takiej zdrady, a wybaczenie to nie jest to samo co wyrzucenie jej z pamięci. Taka trauma ciągnie się przez całe życie i nikt mi nie powie że można nad tym przejść do porządku dziennego i wybaczyć się nie da. Może są takie związki które funkcjonują po zdradzie, ale ja nie wierzę w ich szczerość.

Ja zawsze jestem skłonny do polubownego załatwiania spraw, ale w tym przypadku myślę że tutaj już nie ma co sklejać. A do hipokryzji mi daleko, ja tylko czytam pisane tutaj posty.

Ona już przestała pisać.

kroteczko co u ciebie?

Jak mąż zareagował na tą całą sytuację z separacją?
Kochanek niby nie odpuszcza, ale jakoś z żoną nie planuje się rozwieść? Chciałby mieć ciastko i zjeść ciastko?

Trzymaj się, podjęłaś dobrą decyzję, naprawdę. Musisz to przetrwać, a tą całą "forumową świętą inkwizycję" olej. To nie są ludzie, którzy chcą Ci pomóc, ja rozumiem, że można wyrazić swoje zdanie negatywne bądź pozytywne raz lub dwa lub trzy, ale oni czerpią jakąś nieopisaną satysfakcję z kamieniowania Ciebie, mimo że robiłaś wszystko w kierunku, żeby naprawić sytuację. Założę się, że tutaj każdy taki świętojebliwy, a rzeczywistości ma dużo za uszami

Podejmij i 10 rękawic: my nie jesteśmy tego w stanie zweryfikować - Ty nie jesteś w stanie nam udowodnić. Fakt jest faktem, że idealnych ludzi nie ma.

Mały tchórzyk obleciał?
Ty nie Jesteś w stanie udowodnić, że takich ludzi nie ma...
A może Jesteś... Twój pierwszy ex...

Z drugiej strony wygląda to na towarzystwo wzajemnej adoracji osób, które kiedyś nawaliły jako partnerzy, ale świadomość, że 'jest ich więcej' rozpuszcza ew. wyrzuty sumienia i poczucie odpowiedzialności. Na zasadzie: "A może to nie było takie straszne, skoro innym tez się zdarzyło. A w zasadzie - walić to, człowiek popełnia błędy "

Tylko są błędy różnego kalibru..

Ludziom chodzi jak sądzę o przywrócenie normalności - Mąż Krotki powinien zostać poinformowany o zdradzie i o trudnościach jakich Krotka doświadcza w zakresie powstrzymywania się od seksu z obektem swoich marzeń. Nie ma tu znaczenia, czy jest dobry, zły, czy zdradza, czy nie, chodzi o to, że mają układ zwany małżeństwem (przynajmniej jemu się tak wydaje), więc powinien wiedzieć, że go już nie ma, a nie zachodzić w głowę "co zrobił nie tak".
Co więcej jeśli zdecyduje się na rozwód powiniem mieć opcję rozwodu z orzekaniem o winie (jeśli jest w porządku). Takie rozwiązanie jest zgodne z potocznym rozumieniem sprawiedliwości.
To wyczyści przedpole - zarówno dla męża Krotki, jak i dla samej Krotki, a jej samej pozwoli dowiedzieć się, czy kochanek rzuci dla niej żonę. (Może się zdziwić ale nie uprzedzajmy wypadków).

Nagonka wynika więc nie tyle ze "świętojebliwości" tylko z chęci przywrócenia stanu powszechie uważanego za "sprawiedliwy".

Nawiasem, także dla Autorki czyste sumienie może okazać w jakimś dalszym etapie zycia ważną wartością, choć pewnie nie jest jeszcze nie teraz - w tym temacie diagnostyczne byłoby czy mąż wie czy nie, i jak się dowiedział (jeśli w ogóle).
Nawiasem - wydaje mi się, że fajnie się żyje z czystym sumieniem - chyba się zgodzisz?

Zanim będziecie ja potępiać to wiedzcie że nawet najlepszym zdarzają się potknięcia. Justyna Kowalczyk 3 lata była kochanką żonatego dziennikarza. A przecież jak wiadomo ma silną osobowość. Może żadna z was nie doświadczyła motylków co nie jest dziwne zważywszy iż podobno ponad 30% polaków nigdy nie było szczęśliwe w związkach wpaść można żyje dla bezpieczeństwa z konieczności w związkach często nawet bez przyjaźni a w układzie czysto koleżeńskim. Stąd tak co niektórym trudno zrozumieć uzależnienie od drugiej osoby która nie jest katem (jak wiele historii z działu trudna miłość)
EXTRA_terrestrial schematyzmami truizmami jeszcze nikt nikomu nie pomógł.

Swietne! Powiem Ci tylko tyle bo zaczelas się udzielać w kilku tematach i masz cos do powiedzenia. W tym momencie jednak prezentujesz tzw. hipokrytyczna postawe ponieważ nie podoba Ci się ocenianie postepowania kogos, jednocześnie ostro oceniasz postepowanie innych.

Oczywiście ludzie tutaj pisza z roznych powodow, podobnie jak TY, i podane przez Ciebie powody na pewno tez istnieja u niektórych. Tylko co z tego? Chcesz walczyc z "otwarta" formula internetu, być don Kichotem forum netkobiety? Niestety ale trzeba nauczyć się wyluskiwac z tego chaosu (tutaj czasami tylko jest chaos, to forum naprawdę ma poziom) cenne odpowiedzi.

A co do autorki. Jej ostatnia informacja jest lakoniczna i jak zwykle jest glownie skupienie się na sobie. Jednak ta cala dyskusja nie była bezsensowna. Był to swoiste "walenie" kogos po glowie, kogos w gruncie rzeczy niereformowalnego. Chyba dla dobra jego samego. No chyba ze autorka chciała się zestarzeć u boku kochanka, posiadającego rodzine i zone. Ale chyba w końcu zdala sobie sprawę ze zyje złudzeniami. A jak ktoś już sobie z czego zda sprawę to musi wybierac. To wszystko jednak nie oznacza ze jest to postawa w ogolnosci godna pochwaly.

Mylisz tez pewne pojęcia. To ze ktoś robi czy nie robil czegos nie oznacza niemozliwosci wypowiada się na temat. Inaczej mielibysmy nuda monotematyczność. Natomiast kto i jak się wypowiada oraz odniesienie do tego co sam i jak robil, zakonczyl, zmienil, odniosl sie daje cos takiego co się nazywa autorytetem. I mysle ze chyba powoli lapiesz o co mi chodzi.

Natomiast doswiadcznie daje nam możliwość pochylenia się nad problemem z punktu widzenia praktycznego a nie teoretycznego. Dyskusja to nie sad nawet jeśli jest to osad. To jest jednak roznica. Ostatecznie to i tak autor problemu wybiera słuszne wg. niego rozwiązanie.

Powiedziałam że kocham innego. Powiedziałam też,  choc bardzo ciężko mi to przyszło, ze były tez kontakty intymne. Długo rozmawialiśmy były łzy i wzajemne pretensje o zmarnowane życie. Separacja była w sumie naturalną konsekwencją.  On często wraca do kwestii seksu i mówi że nie wyobraża sobie żyć bez kobiety.  Rozumiem go. Nie zdziwię się jak kogoś sobie znajdzie. A wtedy pewnie będzie chciał rozwodu.
Kochanek ostatnio bardzo narzekał na żonę, czego nigdy tak ostentacyjnie nie robił.  Ja poprosiłam żebyśmy o tym nie rozmawiali, że nie interesuje mnie jak chce naprawić swoje małżeństwo. A on na to że nie ma już czego naprawiać.
Może planuje separację/rozwod nie wiem. Ja choć kocham go bardzo, nie chcę go jako partnera. Zresztą on nawet nie wie że go kocham. Nigdy nie powiedziałam mu że go kocham.  On nie wie że mój mąż już wie i że to pewnie koniec mojego małżeństwa.

Mężowi nie powiedziałam kim on jest. Mój mąż może się domyślać tylko. Wymienil imiona kilku kolegów w tym jego, ale powiedziałam że nie powiem bo ten człowiek ma żonę dziecko. Pierwsze dni po tej rozmowie były straszne. Teraz jest lepiej.

Może za kilka lat wylecze się z miłości do kochanka jesli tylko mi odpuści. Tyle że on nie odpuszcza.  Widzę że to przeżywa,  chodzi niewyspany,  przybity, ciągle bez sensu chodzi koło mojego biurka. Żal mi go, ja jestem spokojna tyle że to efekt leków.
Beben, Anastacja fajnie że zajrzalyscie.  Co u was?

Jestem w szoku, że zdobyłaś się na tak szczerą rozmowę z mężem. Podziwiam! Szczerze Ci współczuję tego co przezywasz. Ale będzie tylko lepiej, w co wierzę i czego Ci życzę. Potrzeba jednak czasu.

A co mnie? "Mój" Z już po rozwodzie, jesteśmy razem, ale nie zgodziłam się na wspólne mieszkanie jak na razie. I przyznam szczerze że nie jest tak kolorowo jak było wcześniej o czym mi wiele osób pisało że to się zdarzy, że tak będzie.. Może też przez moją podejrzliwość i ostrożność. Wcześniej żyłam 'chwilą', a teraz to już życie...
Mnie też to wszystko dużo kosztowało. On o tym wie. I się stara. Tzn nie mogę narzekać - kochamy się i to chyba najważniejsze - ale jest wiele kwestii jeszcze do dogrania, szczególnie jeśli chodzi o jego dziecko, które w końcu poznałam. Tyle że ono jeszcze nie wie że jesteśmy parą. To dla mnie trudne, bo chcę by mnie polubiła, chcę być jej koleżanką, starszą siostrą - nie  2 mamą. Ale to wymaga pracy i tym się stresuję. Boję się, że jak się dowie albo jak będzie coraz starsza to nie będzie chciała znać jego i mnie. Zresztą od początku tego się najbardziej obawiałam. Może przesdzam, ale Z to rozumie i stara się wszystko tak robić by było dobrze - na ferie mamy wyjechać w większym gronie.
Ex żony nie poznałam i w najbliższym czasie nie planuję.

No nie dziwię Ci się że to Ci ciążyło. Ja nie miałam męża dzieci a i tak było mi źle... że napisałam na forum by z siebie to wyrzucić bo wśród znajomych nie mogłam.
I chociaż trafiłam na to forum wtedy kiedy szukałam sposobności by się tym podzielić z kimś kto miał podobnie, czyli ok 2,5 msc temu, czasem tu zaglądam i czytam różne posty...co mnie czasem jeszcze bardziej dobija. Że facetowi który zdradził i nawet zostawił żonę nie można ufać itp. A nawet że niemal wszyscy zdradzają, tylko nie zawsze to się wydaje.
Tak czy inaczej ja swojemu Z niestety nie ufam do końca stąd moja ostrożność. No ale kocham... i chcę dać szansę.
Dużo przeszliśmy oboje. Więc i jest wyrozumiałość.
Zdecydowanie łatwiej by by było jakby nie miał dziecka. No ale ma i trzeba się mi w tej sytuacji odnaleźć.

Excop, ja już nie chcę wchodzić w żadne polemiki.  To co wyprawiało to babsko to dla mnie okrucieństwo i wyrachowanie w czystej postaci.

Szkoda mi tego człowieka. Tyle.

Rozumiem, że temat może budzić emocje, ale zapewniam, że wszystko można wyrazić w sposób kulturalny i zgodny z zasadami, jakie obowiązują na naszym forum, a te kilkukrotnie zostały złamane. Proszę o powstrzymanie się od wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych i takich, którym głównych zadaniem jest upokorzenie rozmówcy. Jednocześnie uprzedzam, że od tej chwili wątek będzie obserwowany, nieregulaminowe posty zostaną edytowane/usunięte, a ich autor otrzyma upomnienie.

A ja nie boje sie tutaj pisac Wg. mnie autorka powiedziala mezowi polprawde, nie wie on dalej jaki charakter, jak instensywny mialy jej kontakty z kochankiem. I tutaj uwazam ze dalej jest nie tak jak powinno. Bo prawo do nie mowienia ma sie wtedy kiedy samemu sie podjemuje decyzje o rozstaniu a nie mowi polprawde i oczekuje na ruch meza a wlasciwie nieczego sie nie oczekuje. Ten czlowiek obecnie wcale nie jest mniej oszukiwany. Porownam do do siebie. Bolalo najbardziej kiedy dowiedzialem sie o zdradzie i potem drugi raz kiedy sie okazalo ze jeden szczegol! sie nie zgadzal i padlo "drugie klamstwo". To wtedy nawet bardziej nie chcialem juz wybaczyc.

"Jestem w szoku, że zdobyłaś się na tak szczerą rozmowę z mężem"

To na pewno nie byla szczera rozmowa, ale oznajmienie polprawdy (ok. jesli to jest pierwszy krok ale moze byc i ostatni). Bo ten czlowiek nie zasluguje przeciez na prawde. Porownanie bowiem kilku ew. kontaktow z jakims z tym co sie dzialo naprawde to jak porownanie dnia i nocy, zupelnie inna rzeczywistosc. Jesli to jest szokiem (szokiem jest ze postepuje sie slusznie) to to jest wlasnie szokiem. Jesli szokiem jest postepowanie sluszne (tutaj mniejsze zlo zamiast wiekszego, nie wiadomo co gorsze) to w jakich czasach my zyjemy?

"Przyjął na klatę wszystko,  nie spodziewałam się"

Kolejne klamstwo. Wszystko a 2,5-5% wszystkiego to nie jest drobna roznica. Ale jak ktos zyje w klamstwie stale to nie widzi juz roznicy miedzy klamstwem a prawda. Jednak mimo tow. wzajemnej adoracji, ktore nie jest konstruktywne (podtrzymuje sytuacje "bagna") po cos przeciez autorko zrobilas ten zaledwie pierwszy krok. Zlo zawsze bedzie mowic ze to wszystko, ze reszta jest ponad sily.

Po co jednak zrobilas ten pierwszy krok? Do czego dazysz? Pozostaniesz na poczatku drogi kiedy przed Toba jeszcze ze 100 mil?

Zdrada nigdy nie jest dobra. Ale trwanie w związkach w których się jest nieszczęśliwym też nie. Jak nie masz ślubu, dzieci łatwiej odejść. Trwać, by trwać dla zasady, dla "dobra dzieci"? One kiedy dorosną i zaczną żyć własnym życiem. Poza tym też czują atmosferę. Czy nie lepiej dać sobie szansę na inne życie? Czasem naprawdę nie ma czego ratować.
Ktoś kto ma podobne doświadczenia lepiej siebie zrozumie. Ja sama zakochałam się w żonatym z wzajemnością i choć nigdy wcześniej będąc w długim związku nie zdradziłam i gardziłam zdradą, to w tym przypadku uczucie było silniejsze.
A co do zdradzonych żon tu piszących i wylewających jad - ja też w swoim wątku ich miałam od groma. Ja rozumiem nikt nie chce być zdradzony itd. ale jakaś przyczyna zdrady zawsze jest i nie jest to zawsze zarzucająca sidła na biednego męża który nie wie co się dzieje kochanka. Tam "zony" wszystkie wspaniałe, idealne, niczego nie spodziewające się...

No niby tak, ale brałam udział w tej zdradzie.
Wyrzutów sumienia jednak nie mam bo nie robiłam tego z premedytacją - tak naprawdę zakochaliśmy się w sobie od pierwszego wejrzenia. Akurat wtedy nie wiedziałam, że jest żonaty a ja byłam wola. I już po tamtym pierwszym spotkaniu pojawiły się u mnie w pracy komentarze że on ma coś do mnie. Że to było widać. On mi zresztą też się od razu spodobał Dopiero potem dowiedziałam się że ma żonę, ale już było za późno.. i tak jako tylko znajomi wytrzymaliśmy 1,5 roku, choć to 'coś' ciągle wisiało w powietrzu...

Czesc Kroti...

Szczerze gratuluję, że powiedzialaś mężowi, naprawdę nie ma w tym ani deka ironii. Ja nigdy nie byłabym w stanie powiedzieć mojemu o tym jaki numer mu wycięłam...Choć tak naprawdę to myślę , ze on przez skore czuje, ze cos jest nie tak

My nigdy nie pasowaliśmy do siebie, tylko ja nie potrafiłam wyartykułować tego, w sposób mało bolesny, i uczciwy jednocześnnie, każda próba kończyła się niepowodzeniem

Kroti cieszę, się kochana bo może Tobie i Twojemu Panu X się uda...
Warto zawalczyć

Dobrze, ze Anastas tez się wiedzie

Ja dla Pana Zet chyba nadal jestem mięsem..... tak mi się wydaje, ze samiec alfa nie może pojac, ze jak ja ja mogę ignorwac jego podchody.... bo takie chyba robi, ale tyle mnie to zdrowia kosztowowalo, ze już nawet nie chcę roztrzasac jego zachowania...
Wiem jedo, dostałam nauczke, ze nie szanowałam siebie, wiec on tez mnie nie uszanowal

A tak nawiasem, to mój maz "pacowal" na to...
wiem, nie usprawiedliwa mnie to, ale... jezli pol sali facetow przelacialoby mnie gdybym tylko na to pozwolila, a maz nie chcal ze mna zatanczyc, choć tak bradzo prosialm, nawet stalam przed nim.... wiecie jak się wtedy czułam.... i tak pomyslalam po jaka cholerę zalatwilam bilety na sylwestra....
Jaki sylwester taki caly rok..

Kroti, Anastase bardzo was lubie, piszcie sloneczka, bo przynajmniej mi lepiej, ze ktoś jest mądrzejszy ode mnie

Buziaki

może się myle ale ta oslawiona chemia, która mnie tez niestety nie ominęła dopada z taka siła ludzi, którzy przez baaardzo dlugi czas nie dopuszczali do siebie nawet myśli o myśli o zdradzie...

ze mna tak było i zetem
Wierzcie mi... wystarczylo, ze dotknelam reka zeta a on... i na odwrot

nie gniwajcie, psze to tez ku tzw. przestrodze i dziele się myślami... dlaczego on a nie maz albo ktoś jeszcze inny
chyba zawsze był gdzie z tylu glowy

i ta chemia to nic innego niż tłumione latami, miesiacmai pragnienia

Mój nick nie wzial się znikad...
bo ja wlasnie taka jestem... pusta jak bęben...
gdyby było inaczej to bym nawet nie pomyślała,  ze takie forum istenieje

Niestety...
samo  zycie

Jedyne czego ludziom zawsze zazdrościalam to madrosci i wyksztalcenia

Ja zawsze byłam zapóżniona ..

A pisząc o dotyku naprawdę nie miałam na myśli jakiś obscenicznych gestow...

Po prostu to niemozwliwe, żeby tak moglo być dla dwoja starych ludzi ...:)

Czemu niemożliwe? Spotykają się dwie Dusze mające względem siebie silne zależności karmiczne i ..dzieje się.
A Dusze z natury, wbrew pozorom, nie są za bardzo refleksyjne, są za to są reaktywne - chcą doświadczać, byle więcej. Ma się dziać!

To świadomość jest od podejmowania rozumnych decyzji, tj. takich, które nam w dłuższym horyzoncie czasowym służą. A takich relacji karmicznych z facetami możesz mieć co najmniej kilka, po prostu nie zawsze wszystkich w danym wcieleniu spotkasz.

A co z tym zrobisz to Twój wybór.
Wskaźnikiem słuszności danego wyboru jest zawsze samopoczucie.

niestety kochane.. to wszytsko nie jest tak proste jak byśmy chcieli...

Niestety...
A może stety

Gdyby nie zet umarłabym nie wiedzac co to jest chemia..

Elle,

Umówmy się, że jako prosta istota nie zrozumiałam Twojego .....

no wlasnie czego....

potrafisz okreslic, czy jesteś mi zyczliwa....mi , Krotce, bo jakos nie wiem dlaczego ale tak się sazcy.... jaaad?
czy to po prostu zwykla prowokacja, żeby inni pisali, czytal

możesz mi napisac...?