Zniszczylam swoje zycie

Elle, kocham Cię

I apologise " future"
but it is only my witch.
sorry
beben gdzie zgłosisz?
Kolska już w Warszawie nie funkcjonuje

OK

wow.... wątek nadal aktywny...
jestem pod wrażeniem

Czyzby potrzebny był do reklam......

ale chyba jednak była dłuższa chwila.... zastanowienia..., prawda 

Elle co ty gadasz? Czy ty w ogóle wiesz o czym piszesz? Jakie mega wydarzenie mowimy o dlugich relacjach a jednorazowym skoku w bok. Nie rozumiesz co to znaczy zakochać się?

Uuu to chamstwo. U nas równouprawnienie na szczęście.  Nie dziwię ci się tez bym tak zrobiła.

Będąc już czyjąś żoną? To nie, nie rozumiem.
Zauroczyć - TAK, ale żeby się "zakochać" to trzeba sobie już na to popuścić cugli i podsycać emocje, dać sobie 'przyzwolenie'. No, nie mówiąc już o tym, jak się dodatkowo zdecyduje popuścić co innego ..;)

A skoro już taka łaska cię spotkała, to kochaj i bądź zakochana, ale uwolnij męża od "łaski" życia z tobą.
That`s all.

No, no.... to jaw właśnie popuścialam cugli
\a potem, tak je ściagnełam. ze .... rany do dzis

Och Elle, jaka Ty jetes doskonała (napisałam z dużej litery)...

Beben69, nie wiem czemu sama sobie umniejszasz, ale ok.
Tu nie chodzi o moja wspaniałość tylko o to, co sama przed chwila przyznałaś - prowadzisz na tyle jałowe życie, z którego nie czerpiesz żadnej satysfakcji, że nie zdajesz sobie sprawy, że na miejscu tego lovelasa mógłby być ktokolwiek inny, kto wzbudził by Twoje emocje- na zasadzie oderwania cię od bieżących spraw, których nie umiesz (nie chcesz) sobie zorganizować.

Samobójstwo jako rozwiązanie na brak pasji i zainteresowań? Tez jakaś alternatywa..

Pomyśl przez chwilę trzeźwo, co Ty jako osoba, a potem dopiero kobieta (wiadomo- aspekt seksualny) masz do zaoferowania przyszłemu facetowi? Ale tak poza ciałem.
Kochankowi to wystarczy, jasne. Ale jak Ty się z tym czujesz?
Jaki masz pomysł na poniesienie poprzeczki dla przyszłych ewentualnych absztyfikantów? Czy zawsze będziesz stawiać na ciało i seksualność, a oni będą dostarczali ci rozrywek w życiu i będą Twoim "całym światem" i głównym punktem zainteresowań i odniesienia w życiu?

ak jesteście Cudowniel rozumne...:)

Az mi lepiej ...
A Wam.. już lepiej...?
Czy jeszcze nie...?

A Ty jesteś taka uciemiężona przez "pułapkę pożądania", biedna i bezwolna, no chodzący pech.
Lepiej?

Kroteczka: ktoś chciał ze mnie kiedyś zrobić taki pojemnik, ale nie pozwoliłam.

nie znasz mojej historii, ale bardzo łatwo wydajesz osad...
Mądrości Elle, jest wiele, ale czy ona kiedykolwiek mnie labo Kroteczki zapytała, czy jej potrzebuje.....?
NIe pytałam jak miała godzinę zero i teraz również nie potrzeuję jej rad...
Natomiast Elle88 nie może żyć bez umorlniania, nie wiem il;e razy napisała, że nie dała się przelecie, mieć romansu, być pojemniekiem itp......?
Ile razy komuś można napisać .... żeby dał sobie siana,....

Jej nie da rady... bo zawsze ma swoje rady....
I to ze nie dala się przelecieć
Pisałam już popzednio, ze chyba tego strasznie zaluje, skoro nam wszystkim po raz kolejny przypomina...

Ja nie chce rad Elle88 i Twoich tez.... i wszystkich świętoszek, zdradzonych zon, 
Powiem, Wam, po raz kolejny nie znacie życia i więcej pokory i szacunku do innych!

Krotl caluski

Widzę że fanklub zdradzających się nawiązał.  Fora publiczne mają to do siebie że każdy ma prawo wyrazić swoje zdanie. Widzę ze dla 'nieświętoszek', szacunek i zaufanie to słaby fundament na głębszą relację. Poczytam sobie wątek, wniesie trochę światła do mojego szarego życia.

KROTECZKA
Ja tylko,powtornie,z niesmilalym zapytaniem:GDZIE W TYM WSZYSTKIM JEST MILOSC?
Napisze cos,co moze byc bardzo pochopnym(nie wiem,czy napisalam prawidlowo),tylko moim,bardzo subiektywnym,odczuciem.
CZY TY WIESZ,CZEGO CHCESZ?
DOBREJ NOCY WSZYSTKIM

Jak mawia stare przysłowie pszczół, a w tym przypadku jak ulał pasuje:

Miłość to uczucie głupie,
zaczyna się na ustach,
a kończy na d...

Hm, zastanawiam sie czy w ogole jest sens odpowiadać, bo nie czytasz ze zrozumieniem. Ja nigdzie osądu nie wydałam. Wszystko odbierasz jako atak. Ciekawe. A jeśli nie potrzebujesz rad i pomocy to po co jestes na tym forum? Wyglada to tak, ze właśnie użalasz sie nad sobą i pławisz w swoim cierpieniu. A moglabys cos z tym zrobic i przestać cierpieć. Tylko wtedy pewnie byłoby nudno... A powiem Ci, ze są inne atrakcje w życiu tylko trzeba chcieć je znaleźć.
Dziwne, ze z pogardą wyrażasz sie o zdradzonych żonach. To świadczy o tobie. Świętoszki? Nie znające życia? Ja jestem zdradzoną żoną i co z tego? Znam juz troche zycie. I jestem bardzo atrakcyjną, świadomą siebie kobietą. Kochanków mogłabym mieć na pęczki. Ale nie mam bo nie chce. Szanuje siebie i innych ludzi, także kochanki. Nawet te mojego męża. Żal mi ich. Bo nie szanują siebie i innych. A to, ze ktoś jest pewny, ze nie wpierniczylby sie w romans nie znaczy, ze nie zna życia i jest świętoszkiem- to znaczy, ze zna swoją wartość, ma jakies zasady moralne. No ale ty nie chcesz tego zrozumieć. Szkoda.

Pit, może wobec tego zmiana tytułu tego wątku pomogłaby nieco ?
Na jakiś na przykład: oczekuję wyłącznie poparcia, przytakiwania i pochwał ?

Bo jakby nie było - jesteśmy w miejscu publicznym i ogólnodostępnym - po uprzednim zarejestrowaniu się - i każdy ma tu sposobność i prawo do wypowiadania swoich osądów. Owszem, najczęściej się zdarza, że te opinie nie są w smak kochankom, czy to zdradzanym żonom / mężom, rozwodnikom, starym pannom itede itepe - ale taki właśnie jest urok tego miejsca.
To nie jest kółko wzajemnej adoracji, gdzie do poszczególnych tematów wstęp dozwolony jest tylko dla osób zgadzających się i potakujących.
To jest publiczne forum, gdzie każda z przebywających tu osobowości ma swoje jakże odmienne od reszty zdanie.
Jeśli się oczekuje tylko uznania, poklasku i poparcia, to trzeba założyć wątek dyskusyjny gdzieś na prywatnym zamkniętym forum i zaprosić do rozmowy tylko tych dyskutantów, z którymi chce się rozmawiać.

Fakt, że ktoś nie zgadza się z moim zdaniem nie jest jednoznaczny z tym, że muszę przestać się wypowiadać.

To tak gwoli tej pokory i tego jak mu tam ... szacunku ...

"Nie rozumiesz co to znaczy zakochać się?"

Swietne! Powstal nawet gdzie watek "czym jest milosc". Ale o jaka milosc chodzi (uwazam ze milosc jest jedna)? Czyli jesli np. "kocham" ciasteczko to ide okrasc bank zeby zdobyc fundusze na to, albo skoro "kocham" szybka jazde to nie mam oporow w jezdzie 200 km/h po miescie?

Otoz mylicie tutaj dwie sprawy. Prawo do "wlasnego szczescia" z prawem "innych do wlasnegi szczescia". Budujecie "swoje szczescie" kosztem "szczescia innych". Statystycznie wiec w ujeciu spolecznym - calosciowym, tyle ile uzyskacie swojego "szczescia" tyle ktos inny uzyska "nieszczescia". Suma wychodzi na zero jakby sie nic nie zmienilo. A przeciez ludzie w sumie to taka "grupa ludzi".

Ten sam model przedstawia malzentwo gdzie dwoje ludzi dodaje swoje szczescie do drugiego i bilans jak najbardziej wychodzi na plus.

Moje pytanie brzmi, czy widzicie te "drobna" i "subtelna" roznice w sposobie i wyniku uzyskiwanego "szczescia".

Swoja droga szczesciem to nie jest ale to chyba jest oczywiste. Bo co to jest szczescie? Czy to nie jest satysfakcja z dobrze wykonanego czegos? Satysfakcja i szczescie z hedonizmu? To nie jest moja filozofia.

Oczywista, oczywistoscia jest to ze ludzie daza do spelnienia roznych potrzeb, w tym bliskosci, milosci. Ale "idac" spelniac potrzebe bliskosci milosci, poznaje dziewczyne, spotykam sie z nia i zawieram malzenstwi a nie ... ide do burdelu. To jest wlasnie ta "drobna" i "subtelna" roznica.

Kiedys napisalem cos takiego. Skoro spotykanie sie z kochankiem, ktory daje tyle "szczescia" i "milosci" to czemu ludzie nie robia tego przed slubem spotykajac sie z przyszlym mezem/zona i jednoczesnie z kochankiem/kochanka? Sa jacys inni? Mysla jakos inaczej? Czemu sa tylko z jedna osoba, problem robi im spotykanie sie jednoczesne z inna? Powiem szczerze, ze dlugo sie nad tym zastanawialem ale nie potrafie tego zrozumiec. Co takiego sie zmienilo skoro kiedys postepowalismy inaczej a teraz postepujemy inaczej? Moze to wina meza/zony? A przeciez kiedys gdyby byla to wina partnera i tak samo obarczajac go/ja wina jak robimy to dzisiaj, to czy spotykalibysmy sie jednoczesnie z kochankiem a moze zrobilibysmy cos innego? A wiec co? Gore wzial materializm i egzystencjalizm? Nie bojmy sie tego powiedziec. Zeby miec gdzie spac i co jesc. Zeby odpowiednio wygladac przez innymi. Bo jesli nie to to czemu nie "zaczniemy" zycia od nowa zgodnie ze swoimi dawnymi zasadami? A moze to oznacza ze kiedys, kiedy mielismy te zasady bylismy glupi skoro dzis jestesmy tacy madrzy?

To jacy jestesmy glupi czy madrzy? Dzisiaj czy kiedys?

Druga rzecz, ktora mi sie nasuwa to kwestia decyzyjnosci. Decydujac sie na uleganie wlasciwie to kto decyduje? Jakies niesprecyzowane "okolicznosci"? Sytuacja? A konkretnie co? Nasza potrzeba ruchania? Czy bez tej potrzeby budujemy cos pieknego z kochankiem? Tworzymy jakies wartosci w stylu wspolny dom dla dzieci, dobry przyklad dla dzieci, dla innych, przyjmowanie postaw wobec innych ludzi.

I teraz zauwazmy co jest nasza "wartoscia" Co chcielismy osiagnac i co osiagnelismy w kwestii wartosci tego co robimy? Ocenmi to sami, wg. swoich kryteriuw wartosci, rowniez takich, ktorych "wymagamy" od innych ludzi, chcielibysmy dla swoich dzieci, itd.

"Niektórzy nie operują na subtelnościach, maniek."

Rozumiem. Ale mnie glownie chodzi zeby nazywac rzeczy po imieniu. I zeby zycie bylo swiadomym wyborem. Np. chce miec kochanka/kochanek to miej ale rowniez wez pod uwage skutki teg (np. dla dzieci) i nie mow ze wychowanie to nie wzorce, ktorymi dzieci nasiakaja jak gabka woda. Bo dla mnie najwieksza konsewkencja zlych wzorcow jest kolejne pokolenie "glupich" ludzi (tak,  tak rowniez sie do nich zaliczam - na pewnym etapie), ktorzy uwazaja ze w ich zwiazku jest ok. (to nic ze sie codziennie kloca albo wogole do siebie nie pasuja) bo takie mieli wzorce u swoich rodzicow. I mimo ze rodzic, o dziecko dba, szanuje, kocha to potem jak dziecko dorasta kieruje sie glownie zasadami/wzorcami a nie miloscia rodzica. Ta milosc powoduje ze jest wiez z rodzicem (co samo w sobie jest cenne) natomiast wzorzec to jak sami bedziemy postepowac w swoich zwiazkach jest taki ze wchodzimy w cos (to samo co rodzice) co nie jest ani przykladem zwiazku ani milosci. Przyklady tego leza wszedzie, wokol nas bo tym sie wlasnie kierujemy. Jestesmy bowiem istotami kultury i oznacza to ze wzorce zachowan przechodza z pokolenia na pokolenie. Takze to co my robimy zrobia tak, czy inaczej nasze dzieci. Myle sie?

Jesli nie myle sie to oznacza ze wychowanie dzieci ma trzy filary w postaci stroski i milosci, wpajania zasad - wymagania oraz przede wszystkim bycia wzorcem dla tych zasad. Z tego co widze to obecne wszechobecne trendy atakuja drugi i trzeci filar wychowania. Dlaczego tak uwazam. To chyba proste do wytlumaczenia.

1. Milosc i troska daje poczucie bezpieczenstwa, tworzy wiez, spelnia najwazniejsze potrzeby egzystencjane, emocjonalne - to troska

2. Wpajanie zasad i wymagania maja na celu wychowanie czlowieka, ktory dla siebie (nie dla nas) ma byc czlowiekiem niechwiejnym zdecydowanym, o okreslonym celu (to niby jak maja
mu te cechy przyniesc nowoczesne metody wychowania do nieodpowiedzialnosci?)

3. Przyklad lub nie rodzicow to test wiarygodnosci podawanych zasad. Np. w tym przypadku podowana jest - wiernosc bo oboje rodzice zyja w jednym domu, razem, co w domysle wynika z milosci, a jednoczesnie psotepuja inaczej, nastepuje tzw. dysonans, niezgodnosc i zasada wiernosci nie jest przez takiego mlodego czlowieka przyjeta

Ja nad tym ogromnie ubolewam, bo np. w przypadku mojej rodziny mleko zostalo rozlane i ja swoje "dzialanie" zakonczylem jak dzieci byly male. rowniez biorac pod uwage punkt 3 i po co wogole jest rodzina (majac na mysli wychowanie dzieci przez przyklad), natomiast niestety zona dala "antyprzyklad" i tego sie nie da juz naprawic. Mozna dac inny przyklad, przyklad moze naprawy ale u siebie. Dzieci nie maja juz wyniesionej zasady wiernosci z domu, i to jest fakt, nad ktorym ubolewam, ale i zdaje sobie z niego sprawe.

W kazdym razie tak podchodze do sprawy jesli chodzi o rodzine. Natomiast pokusy ciagle sa. Pytam sie tylko do czego one prowadza. Zalozmy ze zaspokoje swoja przyjemnosc tylko ze dzis lapie sie na myslach (ktore wlasciwie mialem wlasnie kiedys, jak bylem mlody), jakie to konsekwnecje bedzie mialo dla tej drugiej "uwiedzionej" osoby (raczej mlodej) oraz jaki wplyw bedzie to mialo na jakosc i glebie relacji z moja zona. I zawsze jest to kwestia mojego wyboru a nie okazji, osoby a nie checi kogolowiek.

Podczas pisania tego nasunela mi sie jedna wazna refleksja. Otoz postawie taka teze ze w czesci ukladow kochanek-kochanka nie ma znaczenia osoba. Po prostu wykorzystuje sie fakt checi, podatnosci danej osoby, ktory wysyla sygnaly, bo akurat jej sytuacja czy samopoczucie upada, i ktos to odbiera, zaczyna podchody, wykorzystuje (swiadomie lub nie) sytuacje. Dowodem tego jest to, ze tacy ludzie wczesniej sie znali, spotykali, wrecz razem pracowali, moze byli przyjaciolmi ale nic do siebie nie czuli do momentu, kiedy przyszla okazja w postaci sytuacji w ich lub tamtej/tamtego domu. Potem nazywaja to miloscia. To dlaczego wczesniej sie nie kochali? Bo to jest pragnenie, porzadanie, oddanie ale nie milosc dojrzala polegajaca na szacunku do siebie i innych.

"zdradzający widzi okoliczności łagodzące dla drugiego, bo to jeden ze sposobów , w jaki sam siebie może przekonać, że nie robi nic złego"

Mysle, uwazam ze to jest nawet gorsze od samego uczynku. Bo potwierdza to wstyd np. przed dziecmi, gdy cos ukrywamy, przed innymi ludzmi. Skoro to takie ok. to czemu sie z tym nie obnosimy w swoim srodowisku? Moze ludzie reaguja inaczej niz tutaj na formum. Ale tutaj rowniez sa ludzie, ktorzy "chlona jak gabki" to co przeczytaja, i patrzac na liczbe postow pod nickiem, mysla sobie, o na pewno warto sie nad tym zastanowic, a tam nie ma nad czym. Gdzie wiec odpowiedzialnosc za wplyw na innych ludzi? Jesli wiec ktos cos pisze to czy uwaza ze bylo by "dobrze" gdyby wszyscy tak samo postepowali, jego dzieci by postepowaly. Jesli tak, to moge ew. to "uszanowac" bo jest "po drugiej stronie". Jesli natomiast robi to tylko dla siebie, to jest to zwykly egoizm. Moze rzeczywiscie nie warty uwagi.

Takze, Elle zgadzam sie z Toba w 100%

...[Tak patrze na te wszystkie odpowiedzi i przykro się robi. Oczerniacie dziewczyne (kobiete) za to że sie pogubiła? przeciez nie opisała dokłądnie całej sytuacji. oceniacie ją jaką tą najgorszą.... są sytuacje w których kochający mąż to nie wszystko... może jest zbyt zajęty pracą? moze prawie go nie ma... może to nie było to??? Kochana powiem ci tak doskonale rozumiem jak musisz cierpieć i przez co przechodzisz. Napisałaś żeby po porade a tu nagle każdy wali do ciebie mięsem. A złoże się że 3/4 tych osób samo nie bylo wiernymi
są takie momenty w życiu kiedy człowiek totalnie się gubi, potrzebuje czegoś nowego, jakiejś odskoczni, czuje że to życie to nie jest to czego pragnie. Posłuchaj siebie , posłuchaj swojego głosu w środku a poznasz odpowiedź co powinnaś zrobić? I bardzo dobrze że piszesz "ja, ja ja" !! Wybaczcie ale żeby być szcześliwym trzeba patrzeć na siebie a nie na siłe wciąż próbować ratować i uszczęśliwiać innych!
Wiele tu osób napisało że zniszczyłaś życie dzieciom... to ja sie pytam w jaki sposób???!!! na pewno jesteś kochającą mamą! wierze w to a to że starasz się być też szczęśliwa to super!!
Absolutnie nie niszczysz życia dzieciom! przecież jesteś! tata też jest! to o co chodzi???!!
zniszczyłaś życie mężowi?? a czy przepraszam wywaliłaś go z domu, bez kasy, nie ma gdzie pójść , rozwaliłaś mu prace? zrobiłaś z niego kaleke?? zabrałaś mu wszystko??!! Nie!!
Posłuchaj siebie co czujesz i czego pragniesz i zrób to co ciebie uszczęśliwi a nie innych
Pozdrawiam i trzymam kciuki!

no ok...skoro ma słuchać samej siebie, skoro jest taka nieszcześliwa z mężem...TO DLACZEGO NIE ODEJDZIE DO KOCHANKA...bo jest egoistką...tak zniszczyła życie mężowi BO GO NIE KOCHA...ale dalej z nim jest...zniszczyła dzieciom życie...BO ZAMIAST ZAJMOWAC SIE DZIECMI ma rozkiny o kochanku...

W myśl tej zasady to każda udzielająca się tu matka niszczy życie dzieciom, bo zamiast zajmować się nimi siedzi na necie.

Robimy zakłady po jakim czasie Kroteczka ugnie się i znów wpadnie w ramiona kochanka?:P

Ja w nią wierzę. Święta to rodzinne święta i spędzi je w rodzinie. Kochankowi też tego życzę.

Prosiłaś o radę.
Myślę że dostałaś wszystkie możliwe alternatywy rozwiązania z jednej i drugiej strony forumowego gremium.
Jedno co zostało do zrobienia to dokonać wyboru i go zaakceptować.
Nawet trwanie w tej sytuacji jest jakimś wyborem, musisz go tylko koncesjonować-jeśli po to założyłaś wątek to zaczynam rozumieć ,chyba.
Nie poddawaj się, sama widzisz, że nie jest tak jak powinno być, tylko ty możesz skończyć ten dyskomfort.
Nie licz na to, że świat zewnętrzny za ciebie to załatwi
Możesz tak trwać w tym czym jesteś czemu nie-tylko tobie to nie odpowiada prawda?
Więc: Jedno co zostało do zrobienia to dokonać wyboru i go zaakceptować.

Masz racje Inka, spadamy stąd.

I oby reszta osób, myśląca czymś powyżej rozporka, poszła razem z nami.
https://www.youtube.com/watch?v=rSpRxniHfaA  <3

Kogo Ty chcesz oszukać?

Nie kochasz pana X. Gdyby tak było to już dawno byś rozwiodła się z mężem i była z panem X. Zwłaszcza, że jak sama wspomniałaś X brał taką opcję pod uwagę, a Ty nie. Dlaczego? Bo szkoda Ci męża? To zwykła wymówka - nie było Ci go szkoda jak wskakiwałaś panu X do łóżka, nie było Ci go szkoda jak mówiłaś mu, że nie wiesz czy go kochasz i jak nie zaprzeczałaś kiedy mąż mówił Ci, że czuje się niekochany. A kiedy przychodzi do rozwodu to nagle Ci go szkoda?

Jak dla mnie to Tobie jest w tej sytuacji dobrze. Z jednej strony kochający mąż, stabilność i dobry ojciec Twoich dzieci, a z drugiej niezależność, szaleństwo, namiętny kochanek, mógłby mieć każdą, a wybrał AKURAT Ciebie! To musi mile łechtać Twoje ego, nie? Sama zresztą, mniej lub bardziej świadomie to przyznałaś, cytuję:

"Pewnie że on mi do niczego nie potrzebny. Mam ogólnie bardzo wygodne życie. Można powiedzieć idealne. Dopóki nie pojawił sie on nie miałam większych problemów. Potem przyjaźń z nim tylko dopełniła moje życie.  Ale jemu było za mało on cisnal chciał innej relacji i ja głupia na to poszłam.  Mam za swoje.
Oczywiście niezależnie moje życie z mężem było jakies takie jałowe,  małżeństwo powinno wyglądać inaczej. Jednak w sumie adoracja z jego strony mi wystarczała. Czasami byłam na takim haju , że on dostrzega tylko mnie choć wokół tyle kobiet.  One to widziały i mi zazdroscily.
Wszystko sie zepsuło.

Chyba sytuacja jest jasna?

Wiadomo, że kochanek jest świetny jak jest kochankiem, kiedy jest dreszczyk emocji, kiedy robisz "niedozwolone", kiedy spotykacie się na kilka godzin. Bo kiedy kochanek stanie się legalny, czytaj: jak weźmiesz z nim ślub, to niestety przemienia się w nudnego męża, którego widzisz na co dzień, emocje i euforia odpływają i ... wracamy do punktu wyjścia.

Moja rada:

1 - ciągnij dalej tą sytuację, to Cię nakręca i daje Ci szczęście.
2 - przemyśl to co napisałam, udaj się do psychologa, zmień coś w swoim życiu.

uuuuwaga redakcja czuwa, za dużo poskoczysz, to...zobaczysz

Mogę powiedzieć że do czasu przekroczenia granicy byłam szczęśliwa choć moje małżeństwo nie było idealne.
Teraz nie jestem wiec utrzymanie status quo nie wchodzi w grę.
Cóż w poniedziałek zaczynam delegację wracam dopiero w piątek.  Na dodatek jadą fajni ludzie więc będzie fajnie towarzysko. On oczywiście zazdrosny że w takim gronie jadę.
Jest dobrze bedzie lepiej.
Aha dla tych co oczekują że na święta zrobie mu "prezent" - nie liczcie na to.

Zobacz - jakby podsumować te 30 stron wątku to przypomina mi: 

"trzymajcie mnie za d............ bo znowu się puszczę"

Nikt nie musiałby w tym pomagać, gdyby Ci kiedyś poustawiali priorytety po kolei.

W efekcie dowiadujesz się o nich "post-factum"....

/"Mogę powiedzieć że do czasu przekroczenia granicy byłam szczęśliwa choć moje małżeństwo nie było idealne."/

.... zamiast "a piori".

Czyli Priorytet nr 2:
"Jeśli jestem z partnerem to jestem z jednym."
Już Ci się wyłania. Bo już czujesz po co jest. Bo zaczynasz cierpieć z powodu
jego przekroczenia.

Priorytet numer 1:
"Nie ma sensu być z osobą, którą okłamuję"
Jest jeszcze dla Ciebie niezrozumiały do końca. Ale to dlatego, że nie masz "czym" go ogarnąć.
Więc nie wiesz po co jest. Za wcześnie.

Niestety - tu kolejność jest najpierw 1 potem 2 :-)
Nie będziesz szczęśliwa z osobą którą okłamamujesz, więc stale bedziesz przekraczać
priorytet numer 2, bo nie da się żyć szczęsliwie bez osoby, z którą dzieli się wszystko, której można wszystko powiedzieć i zawierzyć. Więc znów bedziesz chciała aby Cię "trzymali"...
I tak w kółko.

Pitek, nie bądź wulgarny.

Milko...
Żeby cokolwiek docenić, to trzeba to ZAUWAŻAĆ. Aby zauważać - wypada dojrzeć i "dojrzeć" do uczciwego związku...