Odrywając się od dyskusji o robieniu klat dla zdrowia, małe wtrącenie. Luna, da się być introwertycznym zadziorem. Wiem, bo jestem. Introwertzm to nie nieśmiałość czy niepewność siebie. To kwestia odbierania impulsów między innymi socjalnych, co objawia się na przykład swego rodzaju zmęczeniem towarzystwem w nadmiernych ilościach. BTW czystej krwi introwertykiem ciężko być, tak jak i ekstrawertykiem.
Odnośnie tematu moja teoria spiskowa dziejów: fajnych mężczyzn mało dlatego, że lecą na niefajne kobiety i mają z tych związków niefajne dzieci, bo to gen dominujący
A czemu lecą na niefajne kobiety? Bo trudno o te fajne z tych samych przyczyn
Mam akurat teraz zaburzone proporcje narzekań, bo kumpele wszystkie wolne i szczęśliwe (da się). Faceci narzekają, nawet prawie "fajni" co poniektórzy, aż się zastanawiam, po co sobie takie niefajne przygarnęli. Ale sama niefajna niestety bywam, więc może to dobrze dla mnie
Spróbuję skończyć ten post poważniej.
To jest normalne, że jest trudno o fajnych ludzi, bo łatwiej jest być "niefajnym", więc ich naturalnie więcej. Co do mądry+dobry+z poczuciem humoru jak z początku tematu, to najcięższa jest ta mądrość. I to nie chodzi o to, że panowie są głupi, bynajmniej nie o to, raczej o to co autorka może mieć na myśli. Bo mądrość to może być generalna rzecz jak erudycja, coś bardziej street smart albo wściekle dobra znajomość perskiej poezji czy czegoś tam. To są jakieś odcienie mądrości. Pewnie reszta też jest dość nieprecyzyjna, ale jako, że osobiście lubię mózgi, to wzięłam to do siebie. Powiem, że lubię intelektualistów, ale mam na myśli konkretny typ. I pan A może być przeze mnie uważany za mądrego poza tematem, ale na niego nie polecę (a będę się upierać, że na intelektualistów lecę). Już abstrahując od innych cech, to po prostu pan spec od historii Iranu, jest mniej pociągający dla mnie niż ktoś, kto jest bardziej erudytą. Liczy się też to, jak to sprzedaje.
A dobry też może być dla niektórych ten, który nie obmawia innych, karmi zwierzęta w schronisku czy chodzi do kościoła, a dla mnie będzie to na przykład ktoś moralny i empatyczny.
Myślę, że panie, które narzekają na facetów, że są niefajni (gdzie np. fajny = mądry+dobry+zabawny) mogą mieć nierealistyczne wymagania (poszukiwania księcia/były jako ideał/coś innego w ten deseń), nieprecyzyjne wymagania (generalnie zna panów np. mądrych, ale nie w ten sposób co chce, ale jest sfrustrowana, więc narzeka, a panowie się czują zupełnie słusznie dotknięci i im się nawet nie chce udowadniać, że jest inaczej), nie zna żadnych facetów i teoretyzuje lub po prostu ma jakieś marne środowisko.
Proponuję panom by wzięli te opcje pod uwagę i się niepotrzebnie nie złościli. Szczególnie tę wersję z nieprecyzyjnością. Miło by było jakby sobie przemyśleli, czy zarzuty o ściemnienie, czego chcą kobiety, to nie taki odpowiednik narzekania, że faceci tacy be i okropni. Tylko się nawzajem poodstraszacie powtarzając to, zupełnie niepotrzebnie. To się tylko na przyroście naturalnym odbije i mniej "fajnych" będzie dla przyszłych pokoleń.