dlaczego tak trudno o fajnych mężczyzn?

W wolnym czasie lubię czytać różne książki, oglądać filmy (najlepiej na festiwalach i w kinach studyjnych), robić zdjęcia ( ostatnio bardziej analogiem niż cyfrówką), malować akwarelami, rysować węgielkiem albo tuszem- to tak najbardziej...

Fajnych facetów cieżko spotkać ponieważ oni maja swoje zajęcia i nieczęsto szukają kobiety, po prostu nie maja na nią czasu Albo inaczej - musieliby zrezygnować z części zajęć jakie maja na rzecz jednak życia i bycia z kims. Pozatym czas zabiera praca, pogon za kasa, trzeba kupić mieszkanie, samochód, a potem cieżko sie tym z kims dzielić, tzn ze np facet kupuje mieszkanie za 400tys, wkłada oszczędności np 250-300tys a kobieta np nie ma nic a ma wymagania, ze moze większe, samochód lepszy..z doświadczenia wiem ze kobiety często uważają ze im sie należy mieszkanie, facet z samochodem za to tylko ze są kobietami

Zgadzam się z przedmówcą co do kwestii oczekiwań, które sami powinniśmy spełniać.  Bycie z kimś to WYMIANA dóbr, umiejętności, czasu, uwagi i tego co buduje związek.
Z kolei z samokrytyką nie jest u mnie najgorzej. Miałam czas, że widziałam u siebie bardzo dużo wad i zabrałam się do pracy nad sobą i to z całkiem niezłymi efektami patrząc na kapitał domu rodzinnego mogę sobie pogratulować, jednak to co przynosi życie i tak pokazuje, że w pewnym sensie łatwo zejść gdzieś na manowce. Jak choćby postawa roszczeniowa i czekanie na należności tak jakby były przypisane każdemu i to najlepiej po równo.
Nie lubię grubych mężczyzn i sama nie jestem big rozmiarów. Najbardziej przerażałby mnie chyba sex z taką osobą
Nie wiem czy ja pisałam o ideale, bo nie o to mi chodziło. Wyobrażenia o drugim człowieku weryfikują się z czasem i nie jest to równoznaczne z ideałem od razu, tylko faktem, że ktoś inaczej coś robi albo inaczej myśli niż przypuszczaliśmy.
Ostatnio wychodzę bardziej do ludzi i spotykam nowe twarze w nowych miejscach i sprawia mi to dużo frajdy

Małe piersiątka są najlepsze
Duże to dla mnie przynajmniej są wręcz - aseksualne - i to bez względu na to czy są sztuczne, czy naturalne.

Nie mierz wszystkich swoją miarą
Mnie naprawdę skrajnie nie pociąga duży cycek.

Kazdy nstp.dostaje po dupie za ex podswiadomosc....piszac ze takich juz nie ma wniosek prosty nadal go kocha

Spokojnie, biust to nie jedyna cenna rzecz jaką ma kochająca kobieta dla swojego mężczyzny Osobiście powiem, że najseksowniejsza dziewczyna jaką poznałem, miała malutkie piersi. Ale jej seksapil wynikał całkiem z innych przyczyn, choćby ze sposobu poruszania, wypowiadania się, spojrzenia, uśmiechu, sposobu poprawiania włosów, zapachu perfum, itp., itd.
A o fajnych facetów to może być coraz trudniej, z biegiem lat. Po 30-tce, trudniej niż po 20-tce, ale po 40-tce to jeszcze trudniej. Taka jest naturalna kolej rzeczy.
Podoba mi się podpowiedź że należy szukać w miejscach związanych z własnymi zainteresowaniami. Ruszyć wyobraźnią i trochę pomóc własnemu szczęściu !

może najpierw zdefiniujcie pojęcie "fajny mężczyzna"

Nie lubisz, to ok.
Tylko skąd taka pewność, że to koniec, tak już jest, taka, właśnie taka, jest prawda ! Bo widzisz ludzie są różni, to raz, a poza tym w ciągu życia potrafią się zmieniać, raczej mądrzeją i często sobie mówią "jaki ja byłem kiedyś głupi". Chociaż różnie to bywa
Wujek dobra rada raczej to ma na myśli, że gusta się zmieniają. Nie masz się co irytować.

Zapytam: a dlaczego tak się tym przejmujesz ?
Ja też nieraz słyszę: po co mam to wszystko umieć, skoro mogę wezwać fachowca. A ja lubię samemu coś naprawić, z czymś nowym się zmierzyć. Ale nie będę się przejmował tym co mówią inni, bo tak jak sam pisałeś ludzie są różni i ODMIENNIE widzą te same rzeczy. Więcej dystansu.
Zobacz, jeżeli ktoś lubi pić kawę, to wszystkie uczucia, oceny i wybory takiej osoby będą zgodne z tym faktem. Jeżeli ktoś nie lubi, to też czyni podobnie.
Kiedy się spotkają, to cała sztuka polega na tym, żeby nie czuć się podrażnionym płachtą na byka, lecz dostrzec, że ktoś lubi, myśli, inaczej.

Chyba się dużo nie pomylę, mówiąc że "fajny mężczyzna" to nie ten, co każdy włos rozdziela na czworo. Fajny nie lubi dużo mówić, ale umie słuchać. Fajny to nie ten o którego ciągle trzeba się martwić, że może coś nawywijać. Fajny to taki, i do różańca, i do tańca. Po prostu dobry i godny zaufania człowiek.

@facet39

Człowiek się zmienia, tylko dziwnym trafem wujkowie dobre rady wychodzą z założenia, że zmienisz się zawsze tak samo jak oni i zawsze dotyczy to właśnie kluczowych kwestii. Grono ludzi uważa po prostu, że picie kawy jest synonimem pewnego uniezależnienia się i dorosłości, stąd brak jej w naszym życiu ludzie lubią interpretować jako niedojrzałość danej osoby. Podobnie z piwem, też no jasne nie jest powiedziane, że ja tego nie zacznę za 5-10 lat lubić. Tylko znowu dlaczego wujek dobra rada wie lepiej, kiedy i gdzie i czy napewno. A może całe życie będzie tak, że mi to piwo nie podejdzie. A ja dodatkowo jestem osobą, która niemalże w ogóle nie spożywa napojów procentowych co dla niektórych jest już oznaką totanego zdziczenia i nienormalności to osoby pokroju wujka dobrej rady to aż się zapowietrzają na te wiadomość.

Koniec końców a propo kobiecych piersi zjawisko to bywa podobne, nie wiem czemu. Nie pierwszy raz spotykam się z opinią, że ktoś próbuje przeforsować, że "każdy facet lubi dużego cyca". Po prostu znowu, spora część osób twierdzi, że nienormalnym jest dużego cyca nie lubić. Że małe cycki lubią mali chłopcy, a duzi chłopcy lubią duże cycki.

Zatem tu nie rzecz w tym, czy ludzie się zmieniają czy nie. Rzecz w tym, że jest osoba, która próbuje mi przeforsować, że zmienię się na pewno w taki sposób w jaki ona wieszczy.

A przejmuję się z tego powodu, że nie są to sytuacje jednorazowe, tak się właśnie składa, że występuje u mnie "wujkowe trio". Tzn wspomniana kawa, alkohol i cycki. Występowanie w przypadku mojej osoby, aż trzech kwestii, na których wujek dobra rada lubi pouczać powoduje, że spotykam się z tym dosyć często.

Ty to taki maruda, że żadna fajna Cię nie weźmie. Nie trać czasu i zacznij oglądać sie za tymi niefajnymi

Jako fajna Ci to piszę . Ciesz się, że masz tak kochaną koleżankę na forum (mnie), a nie wszystkie lemingi będą Ci kity wciskać jak taki cudny, entuzjastyczny mężczyzna (niby Ty ) spotka przefajną koleżanką. Marudzisz to bieraj marudzącą

A myślisz, że nie oceniają:P? Przecież do penisów to kobiety niemal się modlą;]

Ale jedną wadę da się nadrobić zaletą. Intelekt, urok, cycki, ręce, dłonie, nogi, stopy, pusia, dupka, uśmiech, włosy itd itp... dla mnie każda cząstka kobiety ma potencjał

Jeśli idziemy tym torem to fajnych kobiet też nie ma Osobiście uważam inaczej !

Niestety, nie tylko u niektórych kobiet, ale u większości (nawet tych można powiedzieć normalnych), to co napisał Burzowy znajduje swoje odzwierciedlenie. Nie sądzę by, którakolwiek z panien, (nawet podświadomie) nie marzyła kiedykolwiek o przystojniaku, przypominającym wizualnie jakiegoś aktora z Holywood z wyrzeźbionym ciałem, wypasionym samochodem i rezydencji z basenem.

Jak rezydencja z basenem, to tak w ciepłe kraje trzeba uderzać. U nas klimat niezbyt łaskawy... Co do aktorów z Hollywood to zdarzają się jak to się mówi przystojni, ale jest multum tzw przeciętnych, ze sztabem stylistów, fryzjerów i innych fotoszopowców. Z aktorkami z resztą też tak jest.

Ale Panowie ostatnie czego nam trzeba to przejmować się czyjąś wyobraźnią. Wchodzicie z buta, bierzecie co chcecie (np jakąś blondynę przez ramię przerzucacie ;]) i wychodzicie. Tak, aby Wam było dobrze i nieważne co inni pomyślą.

Widzisz, ale to powoduje, że tak ciężko jest się dobrać w pary i tworzyć w miarę udany związek. Istotnie - gdyby wszyscy patrzeli na siebie odpowiednio krytycznie i najpierw zastanawiali się co ja mogę komuś zaoferować, związki myślę, rzadziej zdecydowanie, rozpadałyby się. Nazwijmy to roboczo obustronną pokorą. W momencie gdy jedna ze stron zaczyna się mimowolnie wywyższać pojawia się problem, bo ta druga osoba zaczyna być dodatkiem, któremu są stawiane jakieś wymagania. Gdy ten "dodatek" przestaje te wymagania spełniać to jest wymieniany na inny. A przecież ta osoba też jest kimś kto może wobec Ciebie mieć jakieś wymagania, których z kolei Ty nie będziesz spełniać. I potem jest zonk, jak to on/ona mnie mogł/a zostawić, przecież ja jestem taki dobry/a! Ano może jesteś dobra tylko w swoim mniemaniu, bo może żyjesz przeświadczeniem trochę przerośniętej wyjątkowości i kierujesz się zasadą, że inni mają się dostosować do Ciebie.

Koniec końców istnieje teoria, że miłość to zaprzeczenie egoizmu. Istotnie - zapominamy o tym, że miłość to głównie dawanie, a dopiero potem branie. W miłości nie ma miejsca na egoizm i na "ja", jest miejsce na "my" i o tym niestety się zapomina i dlatego powstają takie tematy. Ktoś zadaje pytanie "gdzie znaleźć fajnego/ą...", a nie zastanawia się czy sam jest fajny. Po prostu patrzymy tylko na czubek własnego nosa, na to, żeby nam było dobrze, żeby to nasze oczekiwania, wymagania i potrzeby zostały zaspokojone, a potrzeby partnera? Kogo to interesuje? Istotnie dosyć często traktujemy nasze ukochane osoby jak dodatki do nas, jak osoby, które mają zaspokajać nasze potrzeby i widzimisie. Potem powstają też durne hasła nastolatek typu "kochaj mnie taką jaką jestem, albo wcale". No bo istotnie, łatwiej przecież i wygodniej przyjąć postawę biorcy, tego, który będzie wytykał palcem i wymagał, nie zastanawiając się cz sam jest w ogóle osobą, na którą ktokolwiek będzie miał ochotę tracić czas. Potem ktoś wartościowy faktycznie traci cenny czas na dostosowywanie się do kogoś kto poza czubkiem własnego nosa nie widzi nic innego. Powinniśmy się wzajemnie do siebie dostosowywać. Nie może być tak, że jedna ze stron stawia sztywne ramy wymagań, a druga ma się dostosować albo "wypad". W ten sposób nikt daleko nie zajdzie

Koleżanka lubi na ostro rozumiem ... ? ;p

No właśnie ja tego nie odbieram jak "dopasowanie się". Dopasowanie się to obustronna "transakcja" natomiast większość ludzi ma tendencje do transakcji jednostronnych. Tzn. oczekują, że to ktoś dopasuje się do nich, albo że znajdą osobę dopasowaną DO NICH. Brakuje elementu układanki pt. "ja dopasowuję się do kogoś". Szukają dodatku do siebie. Niby występuje słowo "partner", "partnerstwo", ale w gruncie rzeczy, któraś ze stron zawsze tak jakby dominuje i ustala warunki i determinuje czy jesteśmy razem czy nie. Innymi słowy któraś ze stron w związku będzie się całe życie musiała dostosowywać do drugiej. To nie jest wg mnie dobre podejście, rodzi konflikty, ponieważ każda ze stron to żywa istota, która też ma jakieś wymagania, plany i ambicje. Też ma prawo czegoś wymagać. Po prostu mam wrażenie, że dosyć popularne zjawisko to, że któraś ze stron dźwiga brzmię ciągnięcia związku, czyli dostosowywania się cały czas do wymagań drugiej strony, nierówny rozkład starań - tak bym o ujął.
Równanie do dołu czy do góry nie ma sensu. Bo żeby coś wyrównać to trzeba znać wartości wyjściowe obojgu. Błąd polega właśnie na tym, że często zawyżamy swoją wartość względem innych osób, uważając się za lepszych, niż w rzeczywistości jesteśmy i myślimy, że oferujemy więcej, niż faktycznie oferujemy.

Niepotrzebnie filozofujesz moim zdaniem. Dlaczego zakładasz, że odczuwałabyś ten dyskomfort? To takie uszczęśliwianie na siłę to co mówisz. Nawet jeśli amator wysokich kobiet, to może akurat ta jedna niska urzekła go czymś innym co przyćmiło tą wadę, dopuszczasz taką sytuację?

Ja nie piszę o zaniżaniu poprzeczki, tylko o dostosowaniu jej do tego ile sami faktycznie jesteśmy warci. A problem krąży wokół tego, że my nie równamy do "góry", a nagminnie zawyżamy po prostu swoją wartość. Potem może dojść do sytuacji, że kiedy znajdziemy osobę, która pasuje nam to my nie pasujemy jej.
Tu chodzi o OBUSTRONNĄ pokorę, że nikt nie jest zajebisty i należy na swoje wady spojrzeć w sposób wyrozumiały.

Ja uważam, że szukając drugiej połówki należy w pewien sposób po prostu być bardziej pokornym. Ja nie jestem ideałem to nie szukam ideału. Miłość to zaprzeczenie egoizmu, zatem jeśli chcę z kimś być to najpierw zastanawiam się co ja mogę tej osobie zaoferować, a dopiero co mogę od niej wziąć. Wiele tych "męczarni", o których piszecie mam wrażenie, że wynika z pewnej upartości, że sobie ktoś właśnie wymyślił wymagania i kurczowo się ich trzyma i jak ktoś przestaje je spełniać to nagle mamy mityczne "duszenie się w związku".

Spójrzcie na siebie czasem nieco bardziej krytycznie, bo tak mam wrażenie, że zbyt często padają na tym forum rady, które zawyżają poczucie wartości. Taki kult samego siebie. Spójrzmy na siebie czasem okiem właśnie tej osoby, z którą byśmy chcieli być. Zastanówmy się czasem czy jesteśmy osobami, z którymi my sami byśmy chcieli być. Nie mówię tego złośliwie. Nasza ludzka natura sprawiła, że wszyscy mamy ciągoty do bycia egoistami i hipokrytami. Lubimy właśnie wymagać on innych więcej, niż od siebie samych - i to jest problem wg mnie.

Jeśli Twoje wymagania są efektem Twojego rozwoju to spoko, nie ma problemu. Jeśli Ty sukcesywnie swoją wartość podnosisz, to masz prawo wymagać kogoś na swoim poziomie. Natomiast mówimy o zjawisku, gdzie część osób bez wkładu własnego, bez samorozwoju próbuje wymagać od innych więcej, niż sami oferują. Tu chodzi o podejście startowe. Chodzi, aby nie popaść w pewnego rodzaju narcyzm typu "wiem ile jestem warta i nie wezmę byle kogo", samo założenie brzmi i jest dobre, natomiast łatwo się zapędzić, trudno kontrolować takie podejście. Istotnie przecież nikt nie lubi krytykować samego siebie, nie lubimy dopuszczać do siebie samych myśli, że w czymś zwyczajnie nie dajemy rady. Więc lubimy sobie łechtać ego po prostu zawyżając nieco swoją wartość.
To prowadzi do sytuacji, w którą idealnie obrazuje pewne zdanie które kiedyś wyczytałem w sieci: "Szukałam idealnego chłopaka, gdy już go znalazłam, okazało się, że on szuka idealnej dziewczyny".

EDIT. Istotnie nie musisz być z kimś kto Ci nie odpowiada. Tylko pytanie czy jeśli na przestrzeni Twojego życia, powiedzmy spotkasz 20 facetów, na jakimś tam dłuższym okresie czasu, i żaden Ci nie będzie pasował to z kim jest coś nie tak? Z tymi 20-stoma facetami, czy z Tobą? Czy nie jest to powód, aby domniemać, że albo szukam w złym miejscu, albo istotnie nie jestem tak zajebista jak myślę i dlatego nie dogaduję się z osobami do których "uderzam" prawda?

Zawyżenie swojej wartości może rodzić pewną nieprzyjemną sytuację i błędne odczucia. Jeśli uderzasz do "wyższej półki" to musisz sobie zdawać sprawę, że możesz spotkać się ze specyficznym odrzuceniem, bo dlaczego chłopak spełniający Twoje wygórowane wymagania miałby z Tobą być? Skoro Twoje wymagania są "wyrównane" do góry, a ktoś je spełnia to analogicznie rzecz ujmując ma prawo chcieć równowartości od Ciebie lub... stosować taktykę podobną do Twojej i również uderzać wyżej, a więc paradoksalnie dochodzi do sytuacji, że nie jesteś w kręgu zainteresowań ludzi, którzy są Twoim obiektem zainteresowania. Mam rację? Nikt w istocie nie każe Ci uderzać do przysłowiowego Zdzicha, ale uderzanie do powiedzmy ustawionego biznesmena, wiedząc że samemu jest się co najmniej przeciętnie ustawioną osobą to pewnego rodzaju emocjonalne samobójstwo, bo czego oczekujesz? Skoro Ty nie chcesz być z osobą, która Ci nie odpowiada to dlaczego ktoś spełniający wysokie wymagania miałby być z kimś gorszym od siebie? "Wyrównywanie do góry" powoduje, że szukasz ludzi lepszych od Ciebie, podaj choć jeden powód dla którego taka osoba miałaby z Tobą być.

Sądzę, że jesteś cyniczna, w tym co piszesz. I tyle.

Ideały są tylko w bajkach, albo w romansidłach, których nie oglądam.

Wolę przegrać próbując zdobyć lepszego partnera niż zadawalać się kimś, kto mnie w pełni nie satysfakcjonuje. Tak samo w drugą stronę: chcę być pierwszym wyborem mężczyzny, a nie n-tym.

"Najwięcej zaoferować" to znaczy, że zawierają najwięcej i najważniejsze przymioty z mojej must-have listy u mężczyzn.

Ojjj, właśnie pisalam o tym równaniu do góry w kontekście dopasowywaniu się do drugiej osoby. Ciężko powiedzieć co ja mogę dać od siebie, kiedy nie znam oczekiwań drugiej strony. Wiem natomiast czego ja oczekuję od mężczyzny, co mnie w nim podnieca i do czego jest mi potrzebny. Bez sensu pisać co mogę dać kiedy nie dość że nie jestem w stanie obiektywnie się ocenić to na dodatek "mój obiekt" może rozmijać się pragnieniami z moimi założeniami.

Ale nawet odrzucenie mnie czegoś uczy!!! O to chodzi. Nie oszukujmy się, biorąc kogoś z niższej "półki" w przypadku spotkania osoby z wyżej momentalnie jestem skłonna do zdrady. Czemu??? Bo nie mam pełnej satysfakcji z mojego związku. Zamierzam być wierna w małżeństwie, więc taki substytut mnie w ogóle nie interesuje.

Bez żartów. Rozsądny człowiek potrafi skonfrontować ideał z rzeczywistością.

Masz 3 opcje
a. dostajesz kolejno od blondynek z liścia aż wreszcie znajdziesz taką, która Ci liścia nie "sprzeda"
b. trenujesz bica tak aby jej chłopak widząc go uciekł ze strachu
c. siedzisz na tyłku i biadolisz

Jako, że jesteś marudą obstawiam odpowiedź C .

Powinna być jeszcze odpowiedź d. wszystkie wyżej wymienione są niepoprawne, ponieważ wolę brunetki. Cóż ja maruda, a ty cyniczna.

Coś mi się wcześniej posty 2 razy dodały. Nie wiem o co chodzi ci ze strzałem w kolano.

Nadal nie rozumiem, ale w porządku. Takie już jesteście, że czasem nie wiadomo, o co wam chodzi.

No to ciebie uspokoję i nawet, gdybyś była brunetką, to nie działałoby na twoją korzyść, bo różnica charakterów jest zbyt duża, a poza tym za wysokie progi dla mnie

Tego jeszcze nie wiem, dopiero się przekonam, jak mnie będzie chciał ktoś przez ramię przerzucić i porwać:)

Dobre ! Kobieta która potrafi "odpowiedzieć" facetowi i nie boi się tego jest moim ulubionym typem ;p Każda kobieta powinna mieć jakieś pazurki by facet udowodnił swoją wartość i to że mu zależy. Mógłby wtedy też udowodnić swoją "fajność" Takie jest moje zdanie. Nie wiem czemu faceci boją się takich kobiet

LunaPARK "Najwięcej zaoferować" to znaczy, że zawierają najwięcej i najważniejsze przymioty z mojej must-have listy u mężczyzn.". No właśnie problem w tym że Twoja lista może być inna niż listy innych kobiet. Sama przyznasz że odbiegają od siebie i to chyba od nich zależy ta nasza "fajność". Wg odpowiedz mi - słyszałem gdzieś że sekretem kobiet jest to że tak naprawdę same nie wiecie czego chcecie ;p Więc jak to jest z tą listą "must-have" ? ;p

Dziękuję <3. Moja Mama mówi, że mam tak nie robić, bo onieśmielam wszystkich chłopaków Ja, tak jak Ty, uważam, że temu "jedynemu" się to właśnie spodoba

Ale to jest ta właśnie zaleta. Dzięki temu nie ślinię się do chłopaka przyjaciółki i nie podbieram narzeczonego kuzynce. Nasz "fajny ideał" wygląda inaczej, dzięki czemu wszystkie możemy być szczęśliwe, a nie bić się o tego samego chłopa

No dobra, ale sam przyznasz, że nie musimy być "fajni"/atrakcyjni dla wszystkich. Wystarczy że będziemy tacy dla tej jednej osoby, na której będzie nam zależeć (choć oczywiście miło jest czasem być obczajoną przez jakiegoś przystojniaka ).

No właśnie dlatego moją listę must-have otwiera "decyzyjność" u mężczyzny

Nie no jasne, że nie jestem świadoma w 100% co chciałabym widzieć u mojego faceta, ale trzeba mu zostawić trochę miejsca na inicjatywę własną . Są główne cechy, które się powtarzają u moich "obiektów", więc podejrzewam już do czego mam słabość.

A ja mam wrażenie, że meżczyźni właśnie boją się takich kobiet, które są trochę zadziorne i potrafią odpowiedziec facetowi i takie  dziewczyny wybierają na swoich "kumpli", a na partnerki wolą niewiasty spuszczające z zawstydzeniem wzrok i ewentualnie chichoczące w odpowiedzi.