Jak uratować małżeństwo?

Witajcie Panowie
Sledzę Wasze posty juz drugi dzien i powiem , ze Podoba mi sie wypowiedz Lexpar mam identyczne zdanie trzeba walczyc do Konca skoro wlasnie nie dostales listu o sepereacji lub rozwodzie to wydaje mi sie ze Ona Nadal Czeka na Jakis krosk to moj pkt. widzenia bo ja czytajac Autora SM78 to momentami widze jakby siebie wiele razy nabroilam przyznaje sie bez Bicia , aczkolwiek tez oczekiwalam od Meza wlasnie wsparcia uczucie poczucie bezpieczenstwa a nigdy tego do dzis (10) po slubie 13 - 14 razem nie dostalam. I tak Jak SM78 nie wiem juz momentami co robic. Czy prosic sie o kazdy buziak czy to ja mam w kolko mowic Kochasz Mnie a daj Buzi a co u Cb ???? mam nadzieje ze nie przeszkadzam piszac i o Sobie troche ale jak czytam wiele sytuacji jest identycznym jak u NAs tylko dowrotnie Maz odwroci sie i pojdzie uda ze jest wszystki ok a ja rozpaczliwie szukam powody i zgody

Ją kiedyś już tu wyladowalem, szukalem rozwiązania, myśląc że dostanę przepis na moje chore wizję, dziś po chyba dobrych dwoch latach, jestem znów tu, ale już inny, i przez to że nie umiałem podjąć dialogu z żoną, historię opisane tu z perspektywy w większości poszkodowanych kobiet, wiele mi wniosły, i temut też staram w jakiś sposób pomoc faceta szukającym tu być może podobnych odpowiedzi jak i ją, z mojej perspektywy chyba też można wyciągnąć pewne wnioski,

na samym moim przykładzie jak na razie widac, że to co wydaje sie stracone, nie zawsze jest przekreslone,

miłego dzionka,

pozytywną myśl, i głową do góry, zawsze może być jeszcze gorzej:)

Tak jeszcze przyszło mi do głowy , długie lata pracowaliście na wasza sytuacje w małżeństwie. Twoje granie , popijanie piwka , w jej mniemaniu kontrolowałeś ja  , brak komunikacji , brak rozmów. Potem wasza kłótnia i jej wyprowadzka .

Moze ona ta wyprowadzka chciała sprawdzić czy twoje zmiany są na stałe czy tylko na chwile. Po czym ty po 2mc - 22 sierpnia - odpuściłeś sobie .

To nie jest tak, że ja 22 sierpnia odpuściłem, bardziej bym nazwał, że pękło wszystko we mnie. Jeszcze 13 sierpnia, gdy z nią ostatni raz rozmawiałem o nas i gdy ona lodowatym wzrokiem mówiła mi kilka razy, że mnie nie kocha i nie chce ze mną ma 99% być i unikała pewnych odpowiedzi na moje pytania, to wtedy jeszcze nie poddałem się. Ale, gdy 21 i 22 wysłałem te 2 sms-y, w których prosiłem tylko o wyjście gdziekolwiek i ona nawet nie raczyła na mnie odpowiedzieć, to wtedy wszystko w głowie mi się sypnęło. Ja Was rozumiem, co Wy mi chcecie powiedzieć, ale jak ona chciała i przez jaki okres czasu sprawdzić, czy ja się zmieniłem? Telepatycznie, czy za pomocą jakiegoś jasnowidza? A jak ja miałem sprawdzić, czy ona tez się zmieniła. To nie tylko ja zawalałem nasze małżeństwo - ona również.

Witam,
wczoraj rozmawiałem z żoną przez telefon (dzwoniłem do syna, ale go nie było i ona odebrała) i zaczęła mnie dręczyć, czy czasami nie zapomniałem za bardzo, że mam syna, że poświęcam mu ostatnio mało czasu. Fakt, o wiele mniej niż w wakacje, ale w tygodniu spotykam się z nim tylko w środy, ponieważ on ma te dodatkowe lekcje angielskiego na 18:00 we wtorki i czwartki. Więc zostają praktycznie piątek i sobota. I zawsze był w któryś dzień u mnie na noc i przez cały kolejny dzień do wieczora. Ostatnie 4 week nie brałem go do siebie, bo albo mnie nie było, albo oni szli na urodziny, albo jechali w góry. I tak zleciało. Tłumaczę jej też, że ja w przeciwieństwie do niej pracuję i z pracy jestem tak 16:30 w domu. Obowiązki domowe same się nie zrobią itp. No nie wiem, może ma kobieta rację, może to tak wygląda faktycznie, a ja to odbieram inaczej? Nie robię tego na pewno celowo, no ale cóż. Jak to widzicie?

Drugi temat, który mi bardziej podniósł ciśnieni, to prośba z jej strony, żebym usiadł, przemyślał i zadeklarował ile jej będę dawał na młodego kasy. Przez te miesiące, kiedy mieszkamy osobno, dostaje po 200-300 w gotówce, a ja jeszcze dodatkowo drugie tyle wydaję na syna, w trakcie naszych spotkań (baseny, mcdonaldy, wesołe miasteczko, lody, jakieś drobne zabawki itp.). Płacę nasze wszystkie rachunki ok. 2 tyś. (czynsz, media, kredyty) ona płaci jeden kredyt około 600zł. I mówię jej co ona jeszcze chce ode mnie, mi zostaje po wszystkim jakieś 300-600 zł, jej zostaje około 1500-1600. To wyskoczyła, że ona tam nie mieszka, więc czynsz jej nie dotyczy. Rata za samochód też nie, bo to ja z niego obecnie korzystam, większość kredytów była brana na remont mieszkania, więc też nie bierze tego pod uwagę. Czy to ja jestem jakiś inny i nie wiem jak sobie z tym poradzić, czy ona ma rację w tym temacie? Czy to ona przesadza?. Mam bałagan w głowie i nie wiem co mam z tym zrobić. Nie chcę wyjść na osobę, która ma to w d...e, ale co mam zrobić, nie jeść, nie płacić za czynsz? Co o tym myślicie? Jakieś Wasze opinie? Poradźcie mi.

Nie pracuje, bo od 1 lipca, kiedy dostała 3 miesięczną odprawę + ost pensję szuka pracy I wiesz, powoli się kasa kurczy, jak jeszcze ją ma i zaczynają się już rozmowy.

To co dajesz na małego to naprawdę mało, ale patrząc na Twoje wydatki to dużo.  Pozbadz sie obciążeń, podziel majątek,  sp e zedaj mieszkanie kup mniejsze.  Bez sensu czekasz,  ludzac sie że cos tego jeszcze będzie. .  I kontaktuj się częściej z synem.

Wiem, wiem, że to co daje na młodego to nic, ale rozpisałem to tutaj w miarę dokładnie i same widzicie, że nie mam z czego dawać więcej. Jakbym mógł, to bym oddał mu wszystko. Mieszkanie nie jest nasze, tylko spółdzielcze, więc sprzedaż odpada. Oprócz wyposażenia mieszkania i samochodu, który jeszcze przez 18 miesięcy jest de facto własnością banku nie ma co dzielić. A wszelkie zobowiązania, od momentu jej wyprowadzki (za wyjątkiem tej raty, którą płaci ona) płacę sam, ona nie dała przez ten czas ani grosza.

Betsy
podczas rozmowy telefonicznej powiedziałem jej, że nie mam z czego jej dawać, na obecną chwilę więcej, ale nie przemawia to do niej. Roześmiała się tylko i powiedział, że w takim razie może z czegoś zrezygnuję? Ale z czego?

Ile to metrów, pokoi? Myślałeś w jaki sposib zmniejszyv zobowiązania?

stokrotka
mieszkanie spółdzielcze, czyli jest własnością spółdzielni i my jesteśmy najemcami, czyli płacimy czynsz, ale nie jest nasza własnością. 2 pokoje 40m

ryba
wiem, że mało, ale kurde no co mam zrobić. 2 tys na opłaty, 300 na paliwo, +500-600 dla/na nich. Zarabiam 3000-3200. Wiem, że na atrakcje miesięcznie to dużo, ale same baseny + mcdonald po nich to 4x40-50 zł i już masz 200 miesięcznie. A młody uwielbia ze mną jeździć na basen. Wiem, mogę zrezygnować z jedzonka po nim i to zrobię. Na angielski dołożyłem się 300 a na książki 200, więc nie płaciła za całość sama. Ale rozumiem, co mi chcecie powiedzieć.

Betsy
tak pewnie zrobię, ale najgorsze w tym jest to, że ona powinna mieć środki z odprawy do 10 listopada. Wtedy wypada moment, że zostaje bez "stałego" wpływu, a już zaczyna temat finansów z mojej strony. To co będzie, jak nie znajdzie nadal pracy?
Właśnie rozmawiałem przed chwilą telefonicznie ze znajomą i postanowiłem, że muszę iść do prawnika, popytać jak to wygląda dokładnie i zrobić z tym porządek. Tak, żeby było wszystko biało na czarnym. Innego wyjścia nie widzę.

SM78
dokładnie,  ureguluj sprawy,  same się nie rozwiążą,  a ona zeruje na tym bo wie ze Ci zależy jeszcze.

o chlebie i wodzie jedziesz ??

Nie wiem dokładnie o co chodzi, ale jak ma się 2 tyś na opłaty to trzeba może przyoszczędzić. Jakoś najłatwiej oszczędzać na dziecku. Ale to proste... Bajka...
Ma się dziecko gdzieś. Na dzieciaka mogą być grosze. No ale opłaty 2 tyś!!! Jasne trzeba mieć na opłaty, benzynę... To sprzedaj nerkę!!!
Wiesz co, zajmij się dzieckiem. A ona zapłaci alimenty, jak będzie miała z czego:)
Ustali sobie spotkania z dzieckiem i będzie miała w d... jak ty czy dziecko ma dobre warunki, czy dobrze je, czy ma się w co ubrać, czy koledzy się naśmiewają, czy jedzie gdzieś na wakacje, czy stać go na sport i na przyjemności.
No zwyczajnie kobiety powinny mieć wyj..... na dzieci tak jak co poniektórzy tatuśkowie. straszne szlochy, ale biedactwa. No te straszne alimenty...
Przesrane ma taki dzieciak. Przesrane mieć takiego ojca. Skazujecie swoje dzieci.
I niech mi potem taki tutaj nie pieprzy, że on "kocha " dziecko. Za dziecko kochający ojciec jest gotów życie oddać.
Potem się "tatuśkowie" dziwicie, że z dziećmi wam się jakoś po czasie nie układa. Ja bym takiego sknerę ojca nienawidziła. Sami sobie na to pracujecie. Chrzanicie jak debile życie swoim dzieciom, ale po czasie zrozumiecie, że też i sobie. Dzieci durne nie są.

dopożyczam, oddaje po wypłacie, pożyczam, oddaje po wypłacie i tak jakoś leci

Puenty nie ma. Nie moje życie, nie mój dzieciak. Co mam napisać. ogranicz chłopie swoje koszty. Olej babę, ale zadbaj o swoje dziecko, swoją krew. Czy któryś z was potrafi sobie wyobrazić, że jest "tym" dzieckiem...
Serio ... nie da się tak zmienić swojego życia, żeby chociaż z 1200, 1500 zł znalazło się na dziecko?
Uprzedzenia... Chyba nie o to chodzi. Nie wiecie jak dzieci przeżywają rozstanie rodziców. Stabilizacja, bezpieczeństwo finansowe są bardzo istotne. Po prostu po latach wychodzą żale. Mężczyźni starają się czasem to nadrobić, ale dzieci potem takich rodziców traktują jak bankomat.
Trzeba pomyśleć za co będzie żyło moje dziecko, na co to starczy. Na jaki standard życia. Czy mojemu dziecku nic nie zabraknie?
Praca nad szczęściem dziecka, jego przyszłością. Przecież to też powinno was interesować. Do rozwoju i bezpiecznego życia dziecka niestety potrzebne są też pieniądze. Liczycie ile potrzeba wam na życie.
Bardzo proszę wyliczcie ile potrzeba na życie waszego dziecka. Czego chcecie dla swojego dziecka.
Nie oglądajcie się na kobiety. Ona taka, siaka. Ona może być najgorszą matką. Ale wy pracujecie na swój rachunek. Jakim ty jesteś ojcem? Gdyby ojciec dziecku nie był potrzebny to natura inaczej by to urządziła.
Dajecie dzieciom wzorzec, oparcie, poczucie bezpieczeństwa. Dzieci was potrzebują. Dorosły człowiek jakoś poradzi sobie w końcu z problemami. A taka psychika dziecka może być okaleczona i ten dzieciak latami będzie miał ze sobą problemy.
Ojcem jest się do końca życia.
Dzieci bardzo potrzebują poczucia bezpieczeństwa, akceptacji. Troskę. Matka nigdy ojca w pełni nie zastąpi. Dzieci was bardzo potrzebują. Chcą być z rodziców dumne. Mają prawo do szczęścia.
Bardzo proszę nie kierujcie się tylko swoimi potrzebami. Kierujcie się szczęściem swoich dzieci, miłością i odpowiedzialnością.
Odpowiadacie za życie i szczęście swoich dzieci. Troskliwy ojciec chce zapewnić swojemu dziecku jak najlepszy poziom życia. Coś pozostawić, dać.
Mnie się to kojarzy z męskością.

jestem za
ale kasa nie gwarantuje często niczego innego jak zachcianek dzieciaka
poziom wychowania dziecka czym opiszesz, kolejnymi dodatkowymi platnymi zajęciami dla niego

jak większość ludzi czyni, bo ma to ma tamto
wiadomo że jest ciężej dotrzeć do dzieciaka, przebic, nie wiem konsole u kolegi, czy coś tam  u kogoś
ale często dziecko, więcej wyniesie, doceniając to jedno coś co otrzymuje, niż wiele zbędnych pierdół

znam wiele dzieci, z najblizszej rodziny i dalszej, 2 małzeństwa są po rozwodzie, jedno w trakcie
najstarsze dzieci, pomijam że mają nie ojca, ale totalnie opanowały zabawę jak orżnąć dziadka i babkę, na kasę, bo one są biedne, one na nic nie mają, a ojciec ich nie pracuje niestety mu si enie chce chańbić pracą, jak kochanka utrzyma

z drugiej strony decydując za dziecko chcesz decydować o jego szczęściu, przecież z jednej strony dzieciak musi dojrzeć żeby zrozumieć decyzje rodziców, które w danej chwili są krzywdzące dla niego

temat trochę zboczył, na tor inny,
ale nastawienie kobiety czy ogolnie partnera po rozwodzie do drugiej strony, jest typowo roszczeniowe, i na to patrza dzieci
w wiekszosic przypadkow rozumie, jak sie druga strona nie poczuwa, do niczego
ale nie tylko tak jest w zyciu

Tenniedobry, chodzi mi głównie o poczucie bezpieczeństwa i żeby dziecku nagle nie żyło się gorzej, bo rodzice się rozstali. Właśnie takie dzieci często są roszczeniowe. W jakiś sposób sobie  z czymś nie radzą. Coś odbijają
Dzieci obserwują, są bardzo spostrzegawcze. Jesteśmy skupieni na sobie, na naszych problemach i nie zauważamy co się dzieje z naszymi dziećmi.
One bardzo potrzebują naszego wsparcia. Sama wiele zawaliłam. I niestety jeszcze pewnie zawalę.
Mam takie wrażenie, że w jakiś sposób stajemy przeciwko sobie i dzieci są zagrożone.
Dla dzieci trzeba grać do jednej bramki.

SM78
popełniasz blad logiczny,  najpierw powinien byc prawnik potem rozmowa. Wiesz dlaczego tak robisz po myślisz ze ona jest nadal Twoim przyjacielem i Cie zrozumie. Sam zobaczysz

Kobiety potrzebują adoracji, uwagi i czułości. Może tym zaskocz żonę, zamiast rozmawiać z Nią "normalnie" :-)

Tak jak napisał tenniedobry, to już nie ten etap. Nie potrafiłbym dzisiaj okazać jej jakichkolwiek ciepłych oznak z mojej strony. Za dużo tego było w ostatnich miesiącach, a ja otrzymywałem tylko chłód i nic. Poświecę teraz, w najbliższym czasie, cały mój wolny czas dla syna, bo jednak trochę mało z nim ostatnio przebywałem. Swoje zajęcia itd odstawiam na razie na bok. W kwestii finansów poczekam jeszcze trochę , będę robił jak do tej pory i zobaczę, jaki żona wykona ruch w tym kierunku, a w międzyczasie ogarnę temat pod względem prawnym.

Tom
ale ja nie mam nadal żadnych dowodów i podstaw, żeby sądzić, że ona kogoś ma na boku. A nawet, jakbym zrobił prowokację, to nie ma szans, żeby się przyznała. Teraz muszę czekać, aż ona znajdzie pracę i wtedy będę mógł podejmować inne kroki. Na razie muszę czekać. A młodego nie mam zamiaru wciągać w nasze szarpaniny. Zawsze będę robił wszystko, żeby on nie cierpiał i żeby jemu było dobrze.

edit
tak jeszcze mi się przypomniało. Jak z nią ostatnio rozmawiałem przez telefon i powiedziałem, że obecnie mam mało czasu, to rzuciła pytanie, kto mi ten czas zajmuje haha się uśmiałem

To co?
To on ma czekać aż ona go wydyma?

W każdej chwili może sobie z tamtym lamusem zajść w ciąże i SM78 będzie musiał płacić za nie swoje dziecko.

Tu już nie ma co iść na ugodę, trzeba walczyć i wywalczyć rozwód na swoich warunkach.
No przynajmniej ja tak bym zrobił jakby mnie żona po tylu latach tak zrobiła.

i tak zawsze jest ktoś wydymany i dymający

mi bardziej pod kątem szukania dowodów, jakieś prowokacje

dorośli ludzie, więc życzę mu żeby załatwili to jak dorośli
mówi się A trzeba wiedzieć że czeka B, w kolejce

jedyne co mnie zastanawia, to po tylu latach razem, taka decyzja

i cisza,
no chyba że tyle trzeba czasu kobiecie żeby dojrzeć do "B"

Już ją pytałem o to i powiedziała, że nie ma nikogo i nikt inny nie ma wpływu na jej postępowanie. Więc sam widzisz, że jak zapytam, to nie powie prawdy, nawet jak ktoś jest. Jak masz jakieś "narzędzia" do wykrycia prawdy, to chętnie posłucham.

Tak, brałem te wszystkie opcje jakiś czas temu pod uwagę, ale odpuściłem, bo nie miałem możliwości "skorzystania" z nich. Mógłbym jeszcze podpytać syna, ale tak jak mówiłem, nie chcę go wciągać w to, a po drugie, jak to dziecko, pewnie powie mamie, że go pytałem o takie rzeczy.

a ja dodam że nie ma się co nakręcać, do przodu
czas pokaże a co go ma spotkać to i tak spotka
opanowanie i spokój, wałki i tak można kręcić i tak, jak się tylko chce, dzieciaka nikt go nie pozbawi, jak sam tego chcieć nie będzie
a kwestia, czy on sam, chce, aż tak o dzieciaka walczyć,

dlatego pewnie ta rozmowa i tak go nie ominie, i czym prędzej tym lepiej, w obecnej sytuacji
bo jeszcze się okaże że żonka, zbiera dowody na to że np kontaktuje się z dzieckiem raz albo dwa w tygodniu, a ona ma opiekę
24h
także, radzę jak jesteś pewien tego o czym piszesz, kroki podjąć
nie bawić się w szukanie, udowadnianie, sprawy muszą być jasne, czas działa na twoja nie korzyść

co by było jakbyś ty nie chciał dzieciaka, ona by nie chciala dzieciaka
co z dzieckiem ???
walić, kasę, ile co kto i jak tam, dalej

przyznajesz się że zaniedbałeś dzieciaka, to twoja wersja, pomyśl o wersji żony!!!!
ewentualnej

Spotkać się nie zaszkodzi.

Weź ze sobą dyktafon, w telefonie powinieneś mieć i pogadaj z nią a nóż zdarzy się cud i może coś jej się wymsknie?

dzięki i wzajemnie. Dla mnie będzie miły, bo zabieram syna na weekend do mnie I nic nie będzie w stanie mi go zepsuć.

no tak ale on został w miejscu gdzie egzystowali wcześniej, utrzymuje to miejsce, w domyśle czeka

kocha i tęskni, w nadzieji ze ona wróci, a ze jest miły kulturalny, to nie awanturuje sie i jej nie nachodzi
pracuje, dba o dom, w wolnym czasie zajmuje się synem

i znów kiwanie się jak na boisku,
kroki musi podjąć, tak czy siak, przecież nie wezmą mu więcej niż ma
jak są zobowiązania o których wspólnie decydowali, to niech się buja, może wrócić i mieszkać, korzystać, jak chce, (chyba jej sam nie wyprosił z domu), ojciec się więcej synem zajmie, nie będzie ponosił dodatkowych kosztów związanych z kursowaniem po syna
do momentu ich wygaśnięcia, sytuacja finansowa jest do wyjaśnienia, według mnie

jak nie zagraża jej zdrowiu i bezpieczeństwu, to przecież zrobiła to z własnej woli, chyba że mu udowodni jakieś sprawki

to tak by się można było bardzo łątwo wymiksować z małżeństwa,
a bo m się nie podobasz odchodzę, płać mi i za dziecko, łosiu jeden

napewno musi się wykazać zainteresowaniem odnośnie dziecka

nie wiem rozwodu nie miałem, na całe szczęście, ale tak an logikę to chyba tak

S

To nie takie proste.
Może być tak, że zamiast 300 zł które wydaje każdego miesiąca na młodego to będzie musiał dawać jż.
A jak będzie chciał coś mu kupić to jego zmartwienie.
Ale OK, już nie kraczę.
Natomist co się dzieje na rozprawach rozwodowych to aż się włos jeży na głowie.
Ludzie są zdolni do wszystkiego, do wyciągania brudów, do kłamstwa etc.

No i poszło, to czego się spodziewałem. Dostałem pensję, popłaciłem tradycyjnie wszystko, zostało mi na koncie 310 zł i moja zajebista małżonka, bez mojej zgody wypłaciła sobie 250, zostawiając mi, jak łatwo obliczyć 60 zł na cały miesiąc. Zadzwoniłem do niej, zapytałem, co odp... a ona stwierdziła, że sobie wypłaciła, bo potrzebuje i nie interesuje są to, że tyle mi zostało. Szok normalnie. Jak jej zapytałem ile jeszcze czasu będzie szukać pracy, to stwierdziła, że szuka i że to może ja powinienem zmienić pracę lub poszukać dodatkowej.  Powiedziała, że złoży pozew o alimenty (powiedziałem, że nie ma problemu, bo na młodego zawsze będę dawał). Więc muszę zacząć działać w inny sposób. Czy ktoś wie, czy w takiej sytuacji ona powinna "dokładać" się połowę do rat za kredyty, które wzięliśmy wspólnie na jakieś tam cele? Czy podział majątku, o który chcę wystąpić również owe zobowiązania bierze pod uwagę? Już mam umówione spotkanie na wtorek z prawnikiem, ale chętnie się dowiem coś od Was.
Pozdrawiam