Jak uratować małżeństwo?

Jednak, jak kilka osób pisało, jestem miękki i dupa. Minęło 8 dni bez kontaktu (tylko 2 krótkie rozmowy telefoniczne, ale w tematach innych) i wczoraj się wieczorem wyłamałem, i napisałem sms-a, czy mogę ją dzisiaj wieczorem gdzieś zaprosić, gdziekolwiek ma ochotę. Z braku odpowiedzi, wysłałem kolejnego dzisiaj około 11, z prośbą o odpowiedź na wczorajszego. Zero odzewu, cisza, a ja jak pipa siedzę w pracy i tylko patrzę na telefon
I się tylko zastanawiam, czy nie ma zamiaru po prostu odpisać, czy się zastanawia cały czas (bo raczej, że ich nie przeczytała, to odpada).

Może nie odpisywała, bo miała "pełne ręce roboty"...
może pokazywała Twoje sms'y nowemu koledze i się z Ciebie razem naśmiewali?
może?
Nie bądź pipka... naprawdę, tego kwiatu pół światu...
Upodlaniem się naprawdę nic nie zdziałasz :-)
Ale piszę to ostatni raz w tym wątku.
Tak czy siak, POWODZENIA! :-)

Dzięki za, jak zwykle dobre rady, ale pisałem Ci już wcześniej, nie mam dowodów na to, że ma kogoś, więc nie pisz non stop, że ma, o to Cię proszę.
Bardziej obstawiam, tak jak napisała alis401, że go po prostu olała, ehhh.. masakra jakaś.

być może nie masz racji ,ona poprostu prawdopodobnie nie chce robić mężowi nadziei bo podjeła decyzje i jej się trzyma ,a wie co by było na takim spotkaniu ,ja uważam że właśnie to że się z mężem nie chce spotkać jak kolwiek to nie zabrzmi jest okazaniem jemu szacunku ,bo tak  autor  prawdopodobnie prosiłby o  kolejną szanse a żona znowu  musiała by odmówić i mąż poczułby się po raz kolejny  upokorzony

a czy to nie działa w obydwie strony? dla mnie może być a nie musi.
oczywiście zgadzam się z tą gałązką ale to w większości a nie 99 % .

SM78 - dawaj do przodu.
Przestań już ją prosić:(
Nawet, jeśli nie miała ochoty iść to powinna grzecznie podziękować i odmówić.
Źle Cię traktuje i znęca się psychicznie.
Każdy wie jak to jest, patrzeć na telefon, czekać.. to okropne uczucie .

No i bardzo dobrze, że się zabawiłeś. Należało Ci się!!!!!

Życzę ci powodzenia na nowej drodze jaka by nie była

Dzięki, za słowa wsparcia. I dzięki szczególne devil70 Bo chociaż napisałeś tylko jeden post, w którym zmieszałeś mnie z błotem, to chyba mnie obudziłeś z tego letargu, a wpis o kochaniu siebie zacząłem wdrażać w życie i naprawdę jest lepiej, zdecydowanie lepiej. I czuję się w końcu silniejszym mężczyzną, a nie (jak to nie raz tu usłyszałem) ciapkiem I zacząłem wierzyć w siebie, a to najważniejsze.

Gratuluję. Świetna reakcja. Nie wiem czy sam bym tak potrafił. Niech da jej to do myślenia.

Nie rozgryziesz nigdy do końca Miłego spotkania.

Właśnie wróciłem . Wracam z synem, jakieś 6 min przed domem telefon: kto? nie zgadniecie wyciszyłem rozmowę. Za 4 min kolejny, ale mówię, a teraz odbiorę. Halo,gdzie JESTEŚ (padłem prawie na ziemię). No to mówię, że młody już właśnie kieruję się w stronę wejścia do klatki. Czemu nie odbierasz jak dzwonię? Nie słyszałem. Jak nie słyszałeś? No to Ty chyba wiesz najlepiej, jak nie można usłyszeć telefonu i po 4 sekundach ciszy... martwię o Was, więc dzwonię. No i tu padłem całkowicie Powiedziałem kulturalnie dobranoc i rozłączyłem się.

No szczerze, to sam jestem nadal w szoku, że tak nagle się zmieniłem. Ale kopa dostałem w piątek, przez ten sms, którego zlała całkowicie i przez te wyjście z siostrą i jej znajomymi Miała być ona ze mną w piątek, był ktoś inny. Zbieg okoliczności? Nie sądzę.

Wiem, że byś był szczęśliwy, bo znam Twoją historię i życzę Ci, żebyś jak najszybciej osiągnął taki stan, jaki ja mam teraz Jednak można.

jesteś wielki SM78 TAK TRZYMAJ

Byli są i będą .
Tylko niestety nie każda z Was ma to szczęście trafić na nich.
Zresztą dotyczy to też i drugiej strony.

SM78 wszedłem na to forum w wątku Fluffiego pod tytułem " Jest źle - mam 36 lat i rozwód".
Wiem, że się wciąłem w niego bez pozwolenia.
Ale dostałem ogromne wsparcie i wszystkim za to wielkie dzięki.
Dlaczego piszę o tym?
Dlatego, źe on jest prawie identyczny z Twoim.
Zapoznaj się z nim.
Tylko uprzedzam, że zajmie Ci to dużo czasu, ale warto.
Pozdrawiam ciepło.

ehhh przeczytałem pierwsze 12 postów i na razie odpuszczam, bo wracają do mnie złe wspomnienia, te sprzed kilku miesięcy Ale masz rację, temat zaczyna się podobnie jak mój. Jak znajdę więcej wewnętrznej siły, to siądę nad nim.

Tak, tylko to będzie dla niego trudne a to przynajmniej z dwóch względów.
Pierwszy to taki, że SM czytając go będzie rozdrapywał rany.
Drugi, że to chyba jeden z najbardziej obszernych wątków na forum i potrzeba będzie dużo czasu poświęcić na jego przeczytanie.

Żyję, żyję Co drugi dzień porywam gdzieś młodego, jest super. Dzisiaj znowu żona chciała go podprowadzić, ale nie zgodziłem się. Jakoś tak fajnie, ale zaczyna chyba się zbliżać kryzys. Kurdę, chyba nie ogarniam samotności :\ Brakuje mi bliskości kogoś, rozmów, przytulania itp. Staram sobie ogarnąć wolny czas w 100% ale chyba nie potrafię. A wtedy, zaczyna się YT, muzyka i rozmyślenia. ehhh...

jest jest
to pomieszczenie to jest tak zwane "po kozie" za karę

czyli jakieś refleksje są, już nawet podświadomie,
trzymaj się swoich zmian, jeśli są przemyślane, a resztę pozostaw "przypadkowi"=nic nie dzieje się przypadkiem

pozdr

SM trzymam za Ciebie kciuki.
A czytasz ten wątek o którym mówiłem?

 Dzisiaj śniła mi się pierwszy raz od bardzo dawna żona. Jakieś publiczne miejsce, w cholerę ludzi, ona ubrana tak sex-ownie, jak nigdy dotąd, spoceni faceci, śliniący się na jej widok. Ona mnie zaczyna kokietować, uwodzić, ostro prowokować, ja się bronię wink W końcu zaczynam ulegać powoli, a wtedy ona zaczyna się mną bawić, aż w końcu zaczyna uciekać jakimiś korytarzami, a ja za nią. I po dłuższej chwili zatrzymała się, wskazała ruchem ręki jakieś pomieszczenie, weszliśmy tam i...... tradycyjnie budzik zadzwonił big_smile Jakiś znawca snów jest na sali? hehe

Wymowa snu dość oczywista - żona dalej Cie kręci, tym mocniej im mniej jest dostępna przez te całą sytuację.
To znaczy, że niczego w głowie nie przepracowałeś, w innym wypadku straciłbyś pociąg do osoby, która zdradza, krzywdzi.
Chyba, że masz syndrom sztokholmski..

 i swoje życie pozostawiam na razie w rękach przypadku.

Co za bełkot...

Ok, to jeśli nie zdradziła to moja pomyłka, skrzywdziła w inny sposób, ok -rozumiem.

Nie ma przypadków. Są tylko intencje i ich materializacja.
Dlatego załamuję czasem ręce jak ludzie piszą o jakichś przypadkach, okazując w ten sposób totalną niewiarę, że cokolwiek od nich zależy.

nie wiem co miałeś na myśli nadal, z tym sprawdzaniem, ale mam nadzieję, że nie zaliczasz się do tych osób. Szkoda by było.

trzymaj się swoich zmian, jeśli są przemyślane, a resztę pozostaw "przypadkowi"=nic nie dzieje się przypadkiem
A co ją miałem na myśli, ??
Elle88 czytaj że zrozumieniem

ALe co do końca wypowiedzi obawiam sie bez urazy że masz rację

Pozdr

No dokładnie, pozostaje czucie

A bez urazy było do "SM-ma" chciałem dowiedzieć sie co u niiego, po reakcji
Widzę że trzyma sie dalej nie do końca, wszystkiego dobrego, mam nadzieję że wywoła to pozytywne wibracje, taki był zamiar

czułem twój oddech, wiedziałem że zaraz uderzysz

spokojnie

PS. Kolego Devil, jak już wrzucasz zerżnięty żywcem cytat, to bądź na tyle uczciwy, żeby zapodać autora i stronę.
Żenada..

Wiem, wiem, że chcecie dobrze. I dzięki po raz kolejny za to. Właśnie skończyłem rozmawiać (2h40min) telefonicznie z pewną osobą, poznaną niedawno, młodą, ale dojrzałą myślowo. Otworzyłem się całkowicie przed nią, pierwszy raz przed kimś to zrobiłem i powiem Wam, że postawiła kropkę nad "I", czyli wybiła mi z głowy wszystko to, co jeszcze w niej siedział, a nie powinno. Jednym słowem, powiedziała to, co Wy mówicie non stop I dlatego wierzę w ludzi, że są naprawdę jeszcze tacy, których można uznać za "prawdziwych". I mam nadzieję, że te moje huśtawki emocjonalne w końcu znikną i zasnę i już nie wstanę. A gdy się obudzę, to w moich myślach nie będzie już tej kobiety.

...a ja myślę, że Twoje podejście do całej tej sytuacji i do tego co dzieje się obecnie w Twoim życiu zmieniło się tylko dlatego, że pojawił się ktoś kto zainteresował się Tobą i połechtał Twoje ego (popraw mnie jeśli się mylę) i w żadnym razie nie pisze tego żeby urazić.

Nie da się ot tak wymazać z pamięci na zawołanie tego co potrzebuje czasu aby przerobić na kilka sposobów, aby pogodzić się tym czego już nie ma i być może nie będzie...uważam że Twoja zmiana nastawienia i podejścia do tych traumatycznych wydarzeń, które Tobą wstrząsnęły nie jest wynikiem przerobienia przez Ciebie tematu wszerz i wzdłuż, odmiana Twa jest następstwem zupełnie innych czynników

Niemniej jednak jak najbardziej życzę powodzenia

SM78 - Twoja postawa mi się podoba, pisałam już o tym. Takie powstrzymywanie się od żebrania o jakieś strzępy uczuć..o jakiś ochłap dobrych emocji. Tak być nie może i nie powinno.
Ale te Wasze wspólne lata są chyba warte tego aby jeszcze zaczekać, dać sobie po prostu czas. Tylko czas. Jednak jesteście rodziną ( jeszcze), macie synka.. do niedawna tak Ci zależało, kochałeś, tęskniłeś.
Nie można tak w ciągu 2 czy 3 tygodni zapomnieć o miłości.
Bardzo fajnie, że znalazłeś dobrą duszę w realnym świecie, fajnie, że masz się przed kim wygadać.
Że ktoś Cię docenił.. i smutne, że to nie Twoja żona.
Teraz napiszę coś, co Ci się nie spodoba... ale mój mąż też tak potrzebował zrozumienia jak nam się nie układało. Wiesz, jak się to zakończyło:(
I tutaj widzisz jest problem.. bo możesz już potem nie cofnąć czasu, może być za późno.
Twoja żona ma kryzys, Wy macie kryzys, Wasza rodzina jest w rozsypce.
Komuś z zewnątrz bardzo łatwo jest słuchać, wyciągać wnioski, osądzać.. A jeśli jeszcze jest to dla nas korzystne - tym bardziej buduje, daje jakiegoś tam kopa do działania.
Wiesz.. musisz uważać aby za wcześnie nie wdać się w relację, która potem może okazać się niczym w porównaniu z relacją Twoją i Twojej żony.. a wiesz, że czasu się nie cofnie.
Pomyśl, czy nie warto poczekać, jeszcze dać szansę właśnie czekając.
Żebyś potem nie czuł bólu , gorszego niż czujesz teraz.

Ja Ci życzę jak tylko najlepiej. Życzę Ci abyście z żoną odnaleźli drogę do siebie. Bo kochasz ją. Bo może nie wszystko jeszcze stracone.

Nie pisałam o tych osobach które tutaj Cię wspierają i pomagają, dzielą się swoimi przemyśleniami albo o tych które masz obok siebie, bo tak jak piszesz to jest bardzoooo oczywiste i naoczne nawet dla mnie zapewniam ...tak właśnie przeleciała mi przez głowę myśl o tzw. "przytulance", ale skoro piszesz że się mylę to ok naprostowałeś moje mylne wrażenie ...i po temacie nie będę się nad tym więcej zastanawiać, chodz jak widzisz Betsy też owa myśl nawiedziła, wiec być może jednak cos jest na rzeczy

Każdy ma swój wyznacznik i trudno tutaj o wskazanie czasowości, która byłaby odpowiednia...to kwestia indywidualna, skoro dla Ciebie 3 miesiące to aż nadto to nic mi do tego...być może wystarczająco...ja pisząc o tym czasie to nie chodziło mi bynajmniej o poniżanie, zabieganie, i latanie za Twoją żoną, żebranie i co tam jeszcze z tym związane mogłoby być,  a raczej  o to aby na spokojnie pogodzić się tym co przyniósł Ci los i nie spieszyć się z wchodzeniem w "nowe" skoro "stare" jest nie zakończone.

Merida
To się cieszę, że temat "kogoś z boku" mamy wyjaśniony
Tak, wiem o tym, że teraz jest mi potrzebny czas na zmiany w moim życiu. Ale mi nawet przez myśl nie przeszło, żebym mógł się z kimś "zaprzyjaźnić" bliżej w tym momencie. Nie mam takiego zamiaru, nie mam na to teraz sił i nie wiem, czy kiedyś znajdę.