byłam kochanką.. odeszłam

Erica, Kala, Apoteoza23 ? dziękuję Wam!
Nie sądziłam że ktoś zareaguje na mój post.

?Ponette musisz być silna i odciąć się od tego jak najszybciej....
będzie bolała bardzo ale tylko przez chwie, albo przynjamniej duzo krocej
ja dziekuje losowi, że nigdy nie słyszałm tych słow, zawsze byłam tylko dziewczyna do łózka  a on tylko chłopakiem do łózka tak jest zdrowiej, jak decyduje sie na taki uklad
trzymam kciuki, że dasz rade
wykasuje jego tel i skoncz te kontakty bo tylko Cię rania  powodzenia?

Erica masz rację a mój rozsądek podpowiada mi dokładnie to samo. Tylko serce?..  ja pokochałam Go jak żona ? na dobre i na złe.

Podjęłam już raz próbę zerwania kontaktów. Poruszył niebo i ziemię by mnie odnaleźć.

Kontakty bardzo ranią bo dostaję tylko chłód. Jakby nigdy nic między nami nie było.  Jakby nigdy nie było tych wypowiedzianych ?kocham?, gestów świadczących o miłości i oddaniu, tego palącego uczuciem wzroku, szalonych wyjazdów i chwil zwykłej codzienności, które stawały się świętem. Jeśli chce wymazać to wszystko ze swej pamięci dlaczego tak bardzo zależy Mu bym była obecna w Jego życiu? Dlaczego nie potrafi powiedzieć, że wszystko skończone?

Erica jak ja Ci zazdroszczę Twojego podejścia i odwagi. U mnie nie było takiego układu. Łóżko było konsekwencją uczuć. Przynajmniej z mojej strony. Dlatego jest tak strasznie trudno. Przy Nim zostawiłam duszę i ciało?

?Ponette- jak długo jestes w związku z nim? opowiedz o sobie, ile masz lat? ile on ma lat? Czy po tym wypadku On ma pełną świadomośc? z Twjego postu wywnioskowałam, ze On nie kojarzy pewnych faktów tak? "...Nie ma amnezji bo potrafi czasami przypomnieć coś bardzo intymnego ...."

Dzieli nas duża różnica wieku, mogłabym być Jego córką?.. Jesteśmy kilkanaście miesięcy razem ? dla mnie najpiękniejszych i najwspanialszych miesięcy życia.
Ma pełną świadomość i odzyskał pamięć. Kojarzy wszystkie fakty. Nie mam co do tego żadnych wątpliwości. Chodzi tylko o to, że kiedy zdarzy Mu się przywołać jakieś wspomnienie z naszej wspólnej przeszłości, robi to z sarkazmem. A kiedyś było podobno dla Niego niebem na ziemi.
Uczę się żyć od nowa - to mój sukces w tej sytuacji. Do tej pory nawet nie dopuszczałam myśli, że po Nim istnieje życie. A chyba będzie istniało skoro już tyle przetrwałam. Będzie chyba dłuuuuugo bolało?..

Pozdrawiam i dziękuję za wszystkie słowa.

ehh dziewczynki jak ja bym chciała sie juz od tego wszystkiego uwolnic i miec w koncu spokojna glowę, sumienie, serce, duszę. Musze w koncu to zakonczyc definitywnie,musze! przetrwalam tyle więc i to przetrwam. Trzymajcie kciuki!

Witam was wszystkie kochane:) dawno mnie tu nie bylo.Dzis troche poczytalam zalegolosci i widze ze dobrze sobie radzicie,z czego bardzo sie ciesze:) Erico zawsze wywolywalas usmiech na mojej buzce:)) Ja codziennie ciesze sie wolnoscia w sercu,cudowne uczucie,tym razem jestem pewna ze jestem wyleczona i bardzo szczesliwa z tego powodu.Choc kocham go i nie ma dnia zebym nie myslala o tym jak mija mu zycie,czy jest szczesliwy i czy jeszcze mnie pamieta? jednak nie chce znac odpowiedzi na te pytania,tak jest lepiej.Kala i Ty dojdziesz do tego momentu co ja,tylko staraj sie urwac kontakt,to najlepsze co mozna zrobic zeby jak najszybciej z tego wyjsc.Wlasnie mijaja 4 msc od zerwania kontaktu,nie wiem nic i uwierz mi tak jest najlepiej.Jestem z wami wszystkimi i wierze ze kazdej sie uda,tylko badzcie silne

laski mój się dzisiaj odezwał już żałuje tego co zrobił
szybko dawałam mu 2-3 miesiące a on potrzebował zaledwie 5 dni
jakie to żałosne... a ja jestem prezszczęsłiwa bo wyszlo na moje
ale sukces hahaha

oj tak
fajnie jak ktoś jest bardziej zaangażowany niz my 

nawet bardzo rozpiera
przydała mi się taka poprawa nastroju

Kala przepraszamjak CIę zaboli, ale uważam, że Ty wcale nie chcesz sie odciąc...
wykasuj jego nr, nie odbieraj jak dzwoni, zajmuj sobie maksymalnie czas zeby nie myslec o nim itd...
to jak rzucenie palenia albo rzucasz i nie palisz, albo podpalasz okazjonalnie co oznacza ze dalej jesteś w nałogu...
jedno cięcie wystarczy, ale nie zaszywaj tego potem

http://www.youtube.com/watch?v=RPjRstuY_q0
Kala wsłuchaj się e słowa
wiem ze to trudne, trzymam kciuki

Niegdyś tez zakochałam się w żonatym mezczyźnie, którego poznałam dzięki temu ze mieliśmy (mamy) wspólną pasję.
Mieliśmy dzięki temu temat do rozmowy i tak często rozmawialiśmy ze przerodziło się to w uczucie. Spotkaliśmy się wtedy i było bardzo blisko do seksu. Miotaliśmy się bardzo, ale ja zrezygnowałam w ostatnim odruchu. On powiedział mi, że nie można powiedzieć komuś komu mówiło się ze się go kocha (żonie) ze tak juz nie jest. Widziałam jego złość, rozczarowanie, ból. I wiecie co, dobrze że tego nie zrobiliśmy wtedy, bo mamy dziś po kilku latach od tego zdarzenia do siebie wielki szacunek. Przyjaznimy się, nadal rozmawiamy o swojej pasji. Zdarzyło nam się spotykać sam na sam na kawce, piwku. Była tez sytuacja w której on mi pomógł, doradził. Wydaje mi się ze zyskałam wiecej niz wtedy seks z zonatym. :-)

Chociaż mówię Wam jest to stapanie po cienkiej linie. Przyjaznimy się, to prawda, rozmawiamy o pasji i jest dobrze.
Ale jest granica. Kiedyś chciałąm sie zwierzyć mu z moich sercowych rozterek i doradził mi ale nie był zadowolony z tematu który poruszyłam. Dlatego wolę nie wszczynać z nim zbyt intymnych rozmów.
Poza tym cos z tych uczuc zawsze zostaje, dlatego nie rozmawiamy tak czesto jak kiedyś.
Może mnie sie wydawało ale ostatnio jak rozmawialismy przez telefon, wyczułam jakby zmienił głos, tonację, tak jak mówią ludzie którzy jednak coś czują do drugiej osoby i trochę mnie to zakłopotało ... Ale to moze nadinterpretacja.

Przyłącze się do słów Komy "zejdź na ziemie"!
Bardzo przykro mi to jest mówić ale Ty jesteś totalnie zaślepiona. Wcześniej proponowałam Ci metode małych kroczków, która jak widac była Ci na rękę. Dalej łudzisz się, ze coś z tego będzie, dalej utrzymujesz kontakt zamiast zakończyć to definitywnie. Oczekujesz wsparcia a nic nie robisz aby przerwać ten romans.
On daje Ci do zrozumienia, że nic nigdy dla niego nie znaczyłaś! Wybrał żonę, więc obudź się w końcu! Nie zapominaj też o tym, że Ty masz juz swoją rodzinę i na litość zajmij się swoim mężem a nie facetem , który od samego początku pomiata Tobą.
Jeśli, ktos jest tchórzem to właśnie Ty, bo skoro kochasz swojego kochanka to po co marnujesz zycie swojemu mężowi?
Po drugie, "zonka "nic sobie nie ubzudrała! Nie zaprzeczysz, ze nic nie łaczyło Cie z jej mężem. Nie jest mi Ciebie żal.......... żal mi jest jedynie jego żony i Twojego męża, że tak ich oszukujecie, pozbawiacie prawa wyboru. Przez Ciebie przemawia czysty egoizm, nie liczysz sie z uczuciami jego żony i swojego męża, ważne jest to że to Ty teraz będziesz miała przed sobą "cięzkie dni".... Nie wiem, jak ma Ciebie jeszcze upokorzyć Twój kochanek, zebyś zrozumiała gdzie jest Twoje miejsce w szergu.

Jadzia, bardzo dobrze zrobiłaś ze nie przekroczyłaś tej granicy Tak trzymaj

witam koleżanki nadrabiałam właśnie zaległości bo dawno tu nie byłam erica jak czytam Twoje posty to mi się humor poprawia od razu )) nie wiem czemu, tak jakoś zdaję sobie sprawę, że życie bez "nich" nie jest wcale takie straszne a ta satysfakcja jak sami się odezwą faktycznie może być budująca ) Też tak ostatnio miałam, mieliśmy się spotkać, już wszystko było dogadane, a ja mu godzinkę przed wyskoczyłam, że innym razem bo się kiepsko czuję od razu mi pisał co mi jest, dlaczego  no i, że ma nadzieję, że nie foszę o coś....
A w zeszłym tygodniu wyprowadził mnie z równowagi przez pewną sytuację. Tak sobie zdałam sprawę z tego, że potrzebuję kogoś kto będzie się troszczył o mnie, a nie tylko o swoją DUPĘ!!! Wracałam w nocy z miasta, wsiadłam w zły autobus i w ogóle wylądowałam na jakimś zadupiu... nie było jeszcze tak późno około 22, a że on różnie pracuje pomyślałam że może będzie gdzieś w mieście i mnie zgarnie. Napisałam mu sms czy pracuje teraz (nie było tam żadnych określeń typu kochanie, misiu itp) poprostu ogólny sms który mógł mu przysłać pracownik lub znajomy o każdej porze... A on do mnie czy zwariowałam?! To ja na to, że nie ważne... Dopiero wtedy zapytał czy coś się stało i że jest w domu, i że prosił żebym nie pisała wieczorami pierwsza. Ja mu odpisałam, że jestem sama na jakimś zadupiu, że myślałam że jest w centrum, ale teraz poradzę sobie już sama no i że już nigdy go o nic nie poproszę... Całą drogę do domu przepłakałam, ale teraz mam to gdzieś!!! Pokazał jak się o mnie martwi...
Do tego jego żona jest chyba w ciąży... spodziewałam się, że to kiedyś nastąpi.

Afmin, no i bardzo dobrze, że sie odcinasz od niego! Podobno miłość od nienawisci cienka linia dzieli ..................więc jak nie można uwolnić się od ukochanego wystarczy go znienawidzieć.....(?) A jak widać Twój facet nawet Ci tego nie utrudnia... nie stara się, więc powinno być łatwiej

Witam    Ja również nadrabiam zaległości i trafiłam na temat który również sprawia mi duży ból,mimo tych wspólnych wspaniałych ,godzin w tygodni,gubię się,jest mi ciężko,bo bardzo się zadłużyłam i tak szczerze nie wiem co robić.Z jednej strony patrząc jestem szczęśliwa gdy jest blisko i jest wspaniale,ale z drugiej brakuje mi go kiedy naprawdę jest mi potrzebny.Ja wiem dziewczyny że zle robię,wiem ale cięzko jest podjąć jakąkolwiek decyzję;,(Zakończyłam swój poprzedni związek aby być bliżej niego,a teraz cierpie bo tak naprawdę go nie ma,on istnieje ale nie wiem czy dla mnie,mimo zapewnień i obiecań,nic się nie dzieje a ja głupia w to wierze i wierze...nie wiem jak długo jeszcze wytrzymam...może to przyzwyczajenie może to że po za pracą i nauką nie mam żadnego punktu przyczepienia??mam sam mętnik w głowie jak pomyślę co dalej i czy to w ogóle ma jakikolwiek sen...na razie żyje z dnia nadzień ale to tak dalej nie może być.Chciałabym być szczęśliwą kobieta,mającą jakiś konkretny cel w zyciu,ale nie potrafie i dlatego tu piszę.Za parę godzin znowu na 12do pracy kończę i liczę na Was netkobietki.Wszystkiego najlepszego laseczki;)

Lalunia Jesteś jedna z niewielu kobiet, która starała się byc szczera wobec swojego partnera i zakończyła związek i oszczędziła mu choć trochę bólu i upokorzenia.
Jak widać Twój obecny partner ( o ile mozna go tak nazwać) nie docenił Twoich szczerych intencji, nie poświęcił się tak jak Ty, dlaczego? Bo delikatnie mówiac nie traktuje Cię poważnie.

Kwestia Podobnie jak Ty również uwarzam , ze czas nie leczy ran....czas przyzwyczaja do bólu.
Twoja historia jest dobrą przestrogą dla innych kobiet.
W to co się wpakowałaś to było na własne życzenie. Żyłas w wyimaginowanym świecie, nie dopuszczałaś do siebie myśli, że ta bajka tak się skończy. Szara rzeczywistość tak Cię przytłoczyła, że sama stworzyłas sobie tą iluzję "księcia na białym koniu"...
Jak rózowe okulary opadły zobaczyłaś dla jakiego chama i prostaka poświęciłaś wszystkie swoje zasady/piorytety.

Po przeczytaniu Twojej historii pomyślałam sobie o karmie. Ty zraniłaś swojego męża, a teraz ktoś w taki sam podły sposób Ciebie potraktował....

Nie mi oceniac czy Ci się należało. Jedankże sama przyczyniłaś się do tego że, dziś cierpisz. Nikt nie zmuszał Cię do romansu, sama na własne życzenie prowadziłaś podwujne życie. Teraz ponosisz konsekwencje swoich decyzji.I tak masz sporo szczęścia, bo domyślam się że, Twój maż nic nie wie o Twoim romansie.

Rozumiem że, każdy ma prawo zbłądzić, źle ulokować uczucia etc etc ale pomimo wszystkiego powinnaś to inaczej "rozegrać". Nie można być w dwóch zwiazkach jednocześnie, nie można tak oszukiwać.

Kala bardzo się cieszę i proszę Cię dla własnego dobra nie wracaj do niego, nie dzwoń, nie pisz bo widzisz że, nie warto!
Faktycznie trochę nieporozumień wyszło po Twoim poprzednim poście....

Kala, ja nie byłam w zwiazku z żadnym żonatym mężczyzną i od ponad 6 lat jestem wierna tylko jednemu jedynemu mężczyźnie o czym wspominałam odpowiadajac na pytanie Erici.

Kala,czytajac Twoje posty widze w nich siebie sama,jest wiele podobienstw..zagubiona,zakochana i bezradna.Czulam sie jak w labiryncie z ktorego nie bylo wyjscia,myslalam ze nie dam rady bez niego ale dalam i uwierz mi ze i Ty dasz.Powiedz sobie dosc i zacznij zyc,zyc realnie a nie zludzeniami i marzeniami ktore zawsze nimi zostana..Kala trzymam kciuki

Przebiśniegu masz racje- to są tylko złudzenia , marzenia i moja naiwnośc. Dziękuje za wsparcie
Apoteoza Twoje krytyczne słowa  w ktoryms z ostatnich postów dały mi po d..... czytam sobie je czasem, zeby znow nie oslepnąc Trzymam się. ale musze Wam cośpowiedziec.
Wczoraj zajezdzam do takiego malego supersamu w mojej miejsciowosci, chodze sobie z koszykiem po tym sklepie a tu zza polek ON! no rzesz kur....wpadliśmy na siebie, nogi mi sie ugieły, ręce latały, serce myslalam, ze mi wyskoczy. ustalismy na przeciwko siebie i...czesc-czesc-co słychac-czemu nie odbierasz-martwilem sie-tak sie nie robi-chce pogadac. Powiedzialam mu, zeby zadzwonil rano przed pracą i co uslyszalam? ze mnie przeprasza, za wszystkie zle slowa ostatnio, ze nie wie co go napadlo,ale ja nie chcialam tego sluchac. Powiedzialam, ze jak sam będzie wiedzial czego chce w zyciu to niech da znac i ze faktycznie bardzo mnie to zabolalo,ale dosc jego zabawy i nie pozwole zeby bawil sie moimi uczuciami, raz chce gadac, raz nie. niestety od tej pory gdy go zobaczylam jest mi gorzej,nie potrrzebnie go spotkalam,mialam taka ochote wtulic sie wniego, tyle czasu go nie widzialam!  Niestety narazie swoich uczuc nie zmienie, tesknie za nim,ale staram sie to wszystko stlumic, niemyslec. Nie dzwonie,naprawde a zawsze po jegopracy gadalismy z godzine. dzis odlozylam po raz kolejny telefon na bok. To taki metlik kocham i zarazem mam wielki żal i uraz!i nigdy ale to juz nigdy mu nie zaufam.
Dam radę! dzieki WAM KOBIETKI!

cześć
ja ze swoim mam cały czas kontakt,
chyba uzależnił mnie sex z nim
jego ze mną

od miesiąca się nie widzieliśmy, ale utrzymujemy kontakt...
zobaczymy co czas pokaże

Witajcie, jestem nowa na tym forum. Mam 21 lat, jestem w trakcie rozwodu po półtora roku małżeństwa, które było największym błędem mojego życia. Nie dostrzegłam przed ślubem uzależnienia (ekonomicznego i psychicznego) mojego męża od teściów. W międzyczasie poznałam mężczyznę, przy którym zrozumiałam czym jest miłość. Niestety - jest żonaty - na początku studiów jego dziewczyna, a obecna żona urodziła jego dziecko. Chciał być odpowiedzialny i już 8 lat jest z żoną, której nie kocha.

Sytuacja jest tragiczna - nie mogę namawiać go do rozwodu, bo prawdopodobnie straciłby ukochanego syna... Szkoda że życie jest tak cholernie skomplikowane... Ale miło że można tu poczytać, zobaczyć, że nie tylko ja mam takie problemy...

Apoteoza,nie jest mi latwo mimo wszystko,fakt ze udalo mi sie wyleczyc  z niego i jest to dla mnie niesamowite poczucie ulgi,wspominam ale najwazniejsze jest to ze te wspomnienia juz mnie nie bola,potrafie na to patrzec bez emocji.Jednak zostala kwestia mojego malzenstwa.Widzisz dopuki byl on w moim zyciu,wszystko mialo sens,choc bylo to zludne i nieprawdziwe szczescie jednak bardzo kochalam i chcialam wierzyc ze to ma sens,i ze kiedys tak jak mowil bedziemy ze soba,pozawalalao mi to przetrwac najgorsze nawet chwile,teraz jego nie ma,nie ma tez moich nadziei na lepsze jutro,zostalam sama z rzeczywistoscia z ktora musze sie zmierzyc a jest to bardzo trudne.Wiem jedno,musze odejsc od meza bo moje malzenstwo nie ma sensu,zreszta nigdy nie mialo, to toksyna ktora niszczy mnie od srodka kazdego dnia.Jednak to takie trudne,przygotowuje sie do tego i wiem ze to dobra decyzja.Wiem ze maz bardzo zle to zniesie,zranilam go ale nie potrfaie byc jego zona,on ma prawo do szczescia a ja nigdy mu go nie dam dlatego musze odejsc..

Hej dziewczyny co z Wami? gdzie jestescie?

trwa dłużej bo związek nie jest skonsumowany do końca, gdybyście mieszkali razem, mieli się na co dzień wszystko przeszłoby szybciej taka nasza natura
ze mną tez nie jest dobrze...
wpadam w niego... jak jesteśmy razem twardo trzymam dystans, ale gdy o nim myślę w samotności mięknę strasznie, czuję się jak zakochana a może nawet już jestem, wiem, że ani on ani ja nie umieliśmy wytrzymać w postanowieniu, że kończymy nasze spotykanki,
cóż mam zrobić.. obserwować to co będzie się działo
dalej jestem twarda, ale tak strasznie chciałabym móc go kochać i żeby on kochał mnie chociaż pewnie tak jest, no może jesteśmy zauroczeni nie zakochani, ale chciałabym umieć mu oddać całą siebie, a teraz jeszcze nie potrafię....nie wiem czy kiedykolwiek będę potrafiła
cholera co ja mam z tym robić
on daje mi tyle radości i chęć do życia, jest lekarstwem na moje całe zło, a jest go teraz nie mało, nie chcę pozbywać się największej przyjemności...

Witam Was wszystkie, nie bylo mnie przez jakis czas - a wiecie dlaczego? Bo oczywiscie, jak wczesniej, nie udalo mi sie... Choc tak sie staram, on ciagle szuka kontaktu a ja sie nie potrafie oprzec.... Brakuje mi go i tesknie. Nieprzespane nocem podkrazowe, splakane oczy - przeciez to koszmar jakis.A wszystko na wlasne zyczenie. To jest tak, mija 1,2,3 minuta i mowie sobie,ze tak lepiej, ze tak musi byc,ze nie bedzie inaczej, ze nie ma sensu, przyszlosci,ze zasluguje na wiecej,ze jestem madrzejsza itp itd..a nagle przychodzi minuta 4 i wszystko sie zmienia, lzy, rozgoryczenie, rozczarowanie.... I tak srednio co 2 tygodnie. Dodam,ze wszystko dzieje sie tak: pewnego dnia, on mi mowi,ze nie jestem jedyna w jego sercu,ze nie moze mi dac siebie w 100 % ,ze moge miec wiecej,ze chce zebym byla szczesliwa, miedzy tymi slowami,ze mnie kocha. Potem,ze dobrze,ze jestem w jego zyciu. Potem ja mu mowie,ze lepiej,zebysmy sie nie kontaktowali w ogole. Na to on,ze probowalismy i nie wychodzi. I ze mnie potrzebuje.. Juz nie mam sily.. I zamiast byc ta silniejsza, nie umiem. Wczoraj kolejna dluga rozmowa.Jak zdarta plyta.Ciagle to samo. Potem niby ok, potem wymiana mailowa- i znowu cisza... I po co wszystko? Do niczego nie prowadzi, wyniszcza tylko nas oboje... od paru miesiecy powtarzam sobie,ze to ja musze byc tu silniejsza. Moze gdybym go nie widziala codziennie byloby latwiej (pracujemy razem)...Ciezko, ciezko, ciezko....chyba przez samotnosc brakuje mi bratniej duszy... ( dodam,ze nie mieszkam w Polsce) ......

Kala.. dokladnie tak. Wczoraj zadzwonil wieczorem,zeby mnie przeprosic za idiotyczne maile itd. I powiedzial,ze nie chce mnie zaczac nienawidziec. Tak...cienka linia,prawda? Powiedzialam,ze tym razem, nie mozemy juz miec ze soba kontaktu.Zero. Nie ma rozmow, nie ma maili, nie ma smsow...powiedzial,ze to bedzie najtrudniejsze...Mi osobiscie bedzie brakowac zwyklego wsparcia. Zyczliwosci..a z drugiej strony taka hustawke mi funduje ostatnio srednio co dewa tygodnie. Tak sie nie da zyc. Od euforii do kompletnego dola...ale wiesz co?? jak ostania kretynka co chwila sprawdzam telefon , ludze sie ,ze moze zateskni, moze napisze, moze sie odezwie... i powiem Ci Kala,ze gdyby chcial sie ze mna spotkac, to bylabym tam od razu :-( i tez bylabym na siebie zla, bo to masochizm.. to jest szarpanie sie , dreczenie... zle emocje...Dlaczego to trwa? Napisalam w innym poscie przed chwila...Historia Pewnej Iluzji.... I tez sie przyznam,ze jak ostatnio sie rozstalismy, to ja peklam. I potem sie spotkalismy. I tez poleglam. Wiec moze teraz bedzie inaczej... ale najgorsze w tym wszystkim jest to,ze ja chyba nie chce zeby bylo???!!!! Jak sobie pomoc???!!

Kala, nie , nie glupia..po prostu brakuje nam ciepla i kogos kto nam poswieci choc troche uwagi, pocieszy,wyslucha, doradzi, przytuli... jestesmy jak gabki.Przynajmniej ja...i dzisiaj sobie myslalam,ze to bez sensu, za dwa tygodnie 37 urodziny, szkoda lez, zdrowia, czasu??Ja nawet sie nie ludze,ze on bedzie ze mna. Bo wiem,ze nie. Czuje,ze stracilam przyjaciela i to najwiekszy zawod.Bo jak sie z kims rozmawia po pare godzin dziennie, to trudno sie tak po prostu odciac.Wylaczyc guzik.Nie da sie i juz. Ja obiecalam mu,ze sie nie odezwe.To on skonczyl. Wiec niech tak zostanie ..tak.. a potem przypominam sobie to co bylo, wszystkie chwile, rozmowy, usmiechy i jestem w punkcie wyjscia.... najgorsza jest ta cisza.... Zycze nam obu z calego serca,zeby sie nam udalo sie odciac Kala.Uda sie.

Tez to przerabialam, chec posiadania ze mna dziecka, plany kogo zaprosimy na nasz slub i takie tam bzdury. Latwo sie o tym wszystkim mowilo...A teraz pomysl Przebisniegu, jaki to facet!Niedojrzaly, glupi, dziecinny!!!Majac obraczke na palcu planuje slub z inna kobieta ...naprawde trzeba miec niepokolei w glowie...
A powiedz mi, czy Twoj byly ma dzieci ze swoja zona?Moze to jest jej mocny punkt?Moze jego slaby?Po prostu nie chce zostawic dzieci?
A z drugiej strony nie rozumiem ludzi, ktorzy tkwia w zwiazkach bez milosci....jesli od dluzszego czasu cos sie nie uklada i 4 lata kocha sie inna osoba to co za sens ciagnac cos na sile i z przyzwyczajenia?Trzeba naprawde duzo sily zeby zakonczyc malzenstwo ale jesli ono i tak nie ma sensu...
Sprobuj myslec o nim negatywnie, nie wiesz co mowi jej w domu, moze zone zapewnia o swojej milosci i mowi, ze Ty bylas pomylka??
Nie zaslugujesz na takie traktowanie...
Na pewno znajdziesz wartosciowego mezczyzne, ktory bedzie tylko Twoj....tylko i wylacznie Twoj, ale to musi byc ktos dojrzaly...tamten byly nie jest...

Do Przebisniega:
Oj to Twoja sytuacja byla o wiele bardziej skomplikowana. Ciesze sie, ze juz prawie wyszlas na prosta, ja wiem, ze tez wyjde:)
Jeszcze kolejne pare miesiecy i bedziesz jak nowo narodzona. Nigdy nie jest za pozno, zeby zaczac zycie od nowa!!
Pozdrawiam!!!!

Agydeyn to naprawde nie jest latwe,ale sprobuj sie nie odzywac bo nigdy sie od tego nie uwolnisz,sprobuj wytrwac,nie wiem jak bylo u Ciebie ale u mnie to prawdziwa masakra byla,facet pojechal po bandzie i to na calej lini,wlasciwie nie dal  mi wyboru,musialam odejsc.Za duzo klamstw,mialam serdecznie dosc.Jednak dobrze wiem co to tesknota,i dlatego doskonale Cie rozumiem.Postaraj sie czyms zajmowac swoje mysli,zajmuj sie czyms,wmawiaj sobie ze tak musi byc,ze to najlepsze dla Ciebie.Nie bedzie latwo ale mozna z tego wyjsc,ja kiedys myslalam ze bez niego nie dam rady zyc,a jednak zyje i Ty dasz rade

wiecie co wszystkie kochanki  się okłamują
dla mnie będzie inny lepszy
guwno prawda jeżeili jest tak podły i bezwzględy dla żony, którą kiedyś napewno mocno kochał, z ktorą żyje prowadzi wspólnie dom.. to jaki będzie dla kochanki
gwarantuje dużo gorszy, dużo...
to takie moje małe poniedziłkowo-poranne przemyślenie
wszystkie powinnyśmy być mądre i nie dać się draniom

jesli dla nich nie liczy się żona kochanka tym bardziej nie będzie
trzymam za Was kciuki

rany jak ja się cieszę, ze nie jestem zakochana
że dla mnie jak dla zenka z pks'u
jest to jest nie ma to tez dobrze

tez czasai mi przykro, gdy chce cos od niego a on udaje ze sms nie dotarl (znaczy cisza z jego strony) ja nie upominam sie o uwage, nie chce jego strata, nie zamierzam sobie z nim układać zycia
wspolczuje tylko tej kobiecie, ktora przy nim tkwi..
czasami tylko jestem ciekawa co ona tak naprawde ma w tej swojej samczej głowie czego by chcial ode mnie, ale jakos ciekawosc konczy sie szybko i nie pytam przeciez to i tak nie ma znaczenia
nigdy nie zbudujemy nic na cudzym nieszczesciu, rowalonym zwiazku, nic z nim nie palnuje wiec po co to rozdrapywac i analizowac
jest, mam w danym momencie na nigo ochote to jestem

nie mam to nie
czasami to ja moge powiedziec nie chce, nie mam czasu, nie amm ochoty.. to tez ma swoje plusy

jedyne co mnie boli to to ze nie umiem kochac i oddac siebie ale to juz inna historia

i prosze traktujcie tych dupków tak jak oni Was albo gorzej nigdy lepiej bo na to nie zasluguja
to my jestesmy glupie nie oni
oni poprostu nie mysla, nie czuja i im latwiej