byłam kochanką.. odeszłam

Cześć Majorka
Przebisnieg wszystko się poukłada zobaczysz
znajdzie sie ktoś inny strasznie mi się podoba to powiedzenie, ze facety jest jak autobus zawsze bedzie nastepny SAMA PRAWDA
trzymajcie sie dziewczynki

Problem w tym, że ja mam na tyle duzo własnego bagażu, ze watpie czy jakiś facet to udxwignie
to w czym tkwie, jest absolutnie swiadome, jak poukładam wszystko we wlasnym domu, rozwiode się i ustabilizuje finansowo wtedy moge myslec o ukladaniu sobie zycia..
poza tym bedac teraz po drugiej stronie lustara, patrzac jak oni traktuja kobiety, ktore im poswiecaja zycie oddajac cale siebie,
to nie wiem czy kiedykolwiek bede chciala faceta na ZAWSZE
ale naprawde przy moim bagazu to jeszcze nie czas na budowanie ...
najpierw trzeba posprzatac stare smieci dopiero wchodzic w cos nowego

Dziewczyny!
Po 2,5 msc, po tym wszystkim widzialam sie z nim! Serce walilo mi jak by mialo zaraz wyskoczyc! Obawialam sie tego spotkania, ze znow bede plakac, ze znow bede smutna,ale wcale tak nie jest. Ciesze sie, ze w koncu moglam spojrzec mu w oczy. Na poczatku rozmawialismy o wszystkim tylko nie o nas, nawet zartowalismy a pozniej....zaczal mnie przytulac i ja go tez przytulilam. Mowil mi rozne rzeczy na temat tego co sie wydarzyo, na temat jego milosci do mnie itp a ja tylko siedzialam i sluchalam. I wiecie co? patrzylam na czowieka ktorego takbardzo kochalam i ktorego kocham, ktory mowi mi ze jestem miloscia jego zycia, patrzylam na czlowieka przez ktorego tak cierpialam....on mi mowil o swoich uczuciach a ja widzialam tylko moj bol przez ostatni czas. Niestety gdy mnie przytulil to go nieodepchnelam, lzy mi same zaczely plynac,ale szybko sie odsunelam. Ciesze sie, ze stawilam czola temu wyzwaniu, bo dla mnie to jednak bylo mega wyzwanie. Myslalam, ze po spotkaniu bedzie fatalnie,ale nie, jakos znormalnial w moich oczach juz nie jest tak och i ach chyba nawet zbrzydl
Kochane wiecie co? chyba w koncu staje sie silna!

Apoteoza  zastanawiałam się wcześneij czy dam rade, nie wiedziaalm nei panuje sie nad uczuciami, mialam wyryte w glowie i zapisane w magicznym notesie rzeczy ważnych "jak tylko zaczne czuc cos wiecej niz sympatie nogi za pas i dluga" probowalam sama sie nakrecac nawet zeby czuc.... nie czuje nic  nie potrafie, zastanawialam sie dlaczego????
- bo ma zone
- bo moj maz bardzo mnie skrzywdzil  nie potrafie kochac

NIE
bo on jest łajdakiem... jest super kochankiem i to nie podlega dyskusji, wiec na tej plaszczyznie moze byc ..., ale reszta odpoada...
jak slysze jego rozmowy z zona.. mnie moze traktowac i oszukiwac jeszcze bardziej...wezme tylko to co ma dobrego i pewnego do zaoferowania...
daja - bierz, bija - uciekaj i tego sie trzymam
moze to bezduszne co robie, ranie zone....
nie  to nei ja  to on, poza tm ona sama to ma z wyboru... nie wierze, ze nie widzi nie czuje tego co sie dzieje... sam tkwi w tym na wlasne zyczenie

Dziewczymki zycze Wam, zebyscie nauczyly sie traktowac kochankow przedmiotowo, nigdy nie wierzcie, ze zostawia zone, jesli sie rozwodza z powodu kochnki to najczesciej dlatego, ze to zona postanowila zakonczyc ta farse im brak do tego jaj i odwagii
jak bedziecie podchodzily do nich jak do zadawalczy Waszych potzreb i tyle bedzie Wam dzuo łatwiej a jednoczesnie otworzycie sie na innych mezszyzn...

apropos snili mi sie dzisiaj i moj kochanek, ktory tlumaczyl mi ze musi odejsc od zony bo juz nie moze i ze ja jestem wazna.... a mi bylo to tak strasznei obojetne czulam ise jak by opowiadal o sniegu, ktory pada za oknam, i w tym wszystkim przeplatal sie jeszcze moj byly czulam w snie jego obecnosc chociaz nei pamietam zadnej rozmowy ani sceny z nim.. moze ktoras z was umie interpretowac sny...

miłego dnia kobietki i cieszę się z waszych osiagniec bardzo

układ jest prosty oni nie poświęcają życia dla nikogo, liczą się tylko oni,
kobiety, z którymi mieszkaja, ktore podobno od lat kochaja oszukują bez mrugnięcia okiem - to juz takie charaktery, typy, oni poprostu tacy są dlatego musimy pamiętać dla nas nie będą lepsi, moga byc jedynie co gorsi...
więc, albo my będziemy umiały traktować ich z dystansem i przedmiotowo, alebo będziemy dużo biedniejsze od ich żon...
w takim układzie zawsze ktoś jest przegrany, niech on będzie ja NIE

Erica  jesli naprawde umiesz oddzielic uczucie od zwiazku w takim ukladzie to naprawde bardzo Ci gratuluje. Ja niestety nie umiem sie zwiazac z kims i byc nie kochajac i tu byl moj błąd, bo moglam potraktowac to jak przygode,ale niestety. A tak po za to dzis uslyszalam, ze jestem miloscia jego zycia... heh
Tak sie zastanwiam czytajac to wszystko co my tu piszemy czy tak naprawde jestesmy silne? czy nam przeszlo troszke czy moze przyzwyczailysmy sie do tego bólu? Ja szczerze mowiac wmawiam sobie, ze jestem twarda i z perspektywy czasu wydaje mi sie , ze jestem silniejsza, ale musze sie przyznac, ze kocham nadal. Nie umiem go znienawidzic po tym co mi zrobil, kocham i chyba kochac będę. Zeby bylo na to jakies lekarstwo....

...bo On może nie ma tego czegoś....

Ten pomysł z gazem całkiem mi się spodobał, Apoteoza :-D  Wiesz,generalnie jestem wesołą osóbką,ale ostatnimi czasy taki gaz to bylby wskazany... Tak,dziś jest już lepiej,paradoksalnie mimo,że wróciłam do pracy i był pierwszą osobą,którą ujrzałam,to reszta ludzi z mojej załogi skutecznie poprawiła mi humor

Przebiśniegu,masz rację,to fatalny układ   Cieżko jest okrutnie mijać się z Nim kilka razy dziennie,unikać Jego towarzystwa,nie patrzeć na Niego. Czasami się nie udaje i tak np.dziś spotkaliśmy się razem w naszej jadalni (tzn.w pokoiku przeznaczonym na jedzonko) na drugim śniadaniu.Dobrze,że to była tylko chwila,ale atmosfera była paskudna  

Kala,rewelacja To chyba był chyba dobry ruch z Twojej strony.Może i niektóre z nas też w końcu spojrzą...tak normalnie

Kala przeczytalam Twoje posty i powiem Ci ze Twoja historia bardzo przypomina moja,chyba czujemy sie tak samo..
Milego dnia wszystkim:)

Przebisniegu czytalam rowniez Twoje posty, pisalas , ze chodzisz do psychologa. Pomaga? albo pomogl troche? wiem, ze na to nie ma lekarstwa,ale moze jest troche latwiej?
Czasem jest mi tak trudno w to uwierzyc, ze po tyle naszych wspolnych planach, marzeniach jego obietnicach, przyzeczeniach tak sie stalo. Ja wiem, ze nie powinnam wogole z nim rozmawiac, wogole! ale nie umiem sie zupelnie odciac, probowalam i czulam sie jeszcze gorzej. Zostal tylko telefon.. jak mi dzis zle

Każdy z nas ma lepsze/gorsze dni ale trzeba dalej żyć... Głowa do góry! Bo inaczej ciocia Apoteoza tak Wam zorganizuje czas, że nawet nie będziecie miały czasu pomyśleć no już prosze o uśmiech, no już już!

oh, ja nie mam żadnego romansu i nigdy nie miałam i nie zamierzam. Jestem szczęściarą odrazu trafiłam na tego jedynego i tak sobie żyję 6 lat z moim Kotkiem, który codziennie dostarcza mi wrażeń ( ja wariatka on wariat jak widac ciągnie swój do swojego )

a mam postów tyle bo się skutecznie udzielałam na poczatku mojej "kariery" hehehe.... wciagneło mnie te forum, zobaczysz, sama nie zauważysz kiedy będziesz miała tyle postów co ja

Ciocia apoteoza:) powinnas zalozyc watek z poradami psychologicznymi:)) jestes naprawde w tym dobra:)))

Kala,rzeczywiscie chodzilam do psychologa tuz po tym jak zakonczylam ten romans,nie potrafilam sobie z tym poradzic.Nie potrafilam rano wstac z lozka,nic nie mialo sensu,po tym wszystkim co mi naobiecywal tak nagle musialam zaczac zyc realnie a to bylo takie trudne.dlatego postanowilam pojsc do psychologa i wiesz co? naprawde polecam,duzo ze mna rozmawial i pomogl spojrzec na moja sytuacje realnie,zaczelam inaczej postrzegac jego i zrozumialam ze nie mam tak naprawde czego zalowac,bo on nigdy nie chcial ze mna byc,mowil mi tylko o naszej przyszlosci zeby mnie jak najdluzej przy sobie zatrzymac.Poprostu manipulowal mna i robil to perfekcyjnie,nie zdajac sobie spray z krzywdy jaka mi wyrzadza.Ja malo co go obchodzilam,liczyl sie jedynie on i jego potrzeby.Zalecil po pierwszym spotkaniu pozbycia wszystkich rzeczy ktore mi go przypominaja,pozbylam sie,zostawila jedynie jedno nasze zdjecie,jakos nie potrafie go wykasowac.Kala pamietaj ze tak naprawde to sile musimy wykrzesac z siebie zeby z tego wyjsc,psycholog moze nam tylko w tym pomoc

Erica myślę ze moje porady mogłby zaskoczyć..

Przebisniegu bardzo dziękuję za miłe słowa :*

Kala jak chcesz to Ci odsprzedam zapas sił
A tak na poważnie, to prześpij się z tą myślą, pośpiech nie jest wskazany jesli nie czujesz się jeszcze gotowa to lepiej sobie podaruj takie drastyczne cięcia.... żeby potem nie zaprzepaścić tego co osiągnełaś do tej pory.

piszecie o tym jak wam ciężko, jak bardzo cierpicie, jak wam żal, tęskno i smutno. Jak zniszczył wasze plany , jak bardzo was zranił, oszukał, jak zawiodłyście się na ICH uczuciach......  a przecież żaden z NICH nie był wasz. Wiedziałyście o tym , że ma rodzine , żone i co najważniejsze dzieci......... dlaczego nie pomyślicie o tym , że ICH żony i dzieci przeżywają to samo co wy teraz, tylko po stokroć bardziej....i to własnie przez Was .........czy wasze cierpienie jest ważniejsze od cierpienia innych??? , jednak niewinnych ludzi??? bo nawet jeśli mogłabym jeszcze sie zgodzić z tym , że żony też są czasem winne , to dzieci NIGDY i nie zasługują na takie cierpienie , które jadnak i wy im fundujecie..........

nie jest mi was żal , i nie umiem wam współczuć..............sorry.
możecie mi nie odpisywac , bo i tak nie będę tu już pisać ani nawet zaglądać ........ jeszcze nie jestem na tyle silna...........aby zmierzyć się z tym co zniszczyło moje i DZIECI życie..........

Kwiatuszku Apoteoza napisała prawdę, ja nie miałam pretensji do kochanki tylko do męża, to obca kobieta, a to on składał przysięgę i to on odszedl....
miał swoj rozum jak by nie chciał nie zrobiłby tego i zostałby z nami...
ja go wyrzuciłam po zdradzie, ale wiesz to mnei najbardziej bolało - nie walczył o to, żeby zostać...

miałam tu nie zaglądac , ale dostałam dziwnego maila - NIE RÓBCIE TEGO

nigdzie nie napisałam , że winna jest tylko kochanka. Zgadza sie , że kobieta nie wie kim jest jej"wybranek" na pierwszej randce, na drugiej , ale na trzeciej cos juz tam wie. Nie wierzę , że kochanki nie wiedzą , że ich "skarby " mają dzieci, żony. Zanim wskoczy sie do łóżka facetowi to może wypadałoby go lepiej poznać ???? zainteresowania, przyjaciele, praca itp. Co to za kobieta, która nie wie nic o facecie i idzie z nim do łóżka ??? Ja znam tylko jeden typ takich "kobiet". Wiele żon "wybacza" mężom tylko ze względu na dzieci......
Mówicie , że to nie Wy uwodzicie mężczyzn..... jest takie jedno bardzo brzydkie powiedzenie, ale i prawdziwe...... "jak su.... nie da, to pies nie weźmie" ...... w miom przypadku to sie sprawdziło w 100% . Przygarnęłam pod swoj dach , a ona zaczęła latać z cycami na wierzchu i składać propozycje. Mnie ciągle podrywają ,adorują, robią maślane oczy, opowiadają rzewne historyjki, jakoś nie dałam się skusić...........
Kiedyś wykrzyczałam do męża , że jak chciał mnie zdradzić to mógł iśc do burdelu , żebym się nie dowiedziała .... wiecie co mi odpowiedział ????, że nie chciał , ale BURDEL przyszedł do niego .............

i niegdzie nie napisałam i nie twierdze pomimo całej sytuacji , że mój mąż jest bez winy ........

apoteoza23 jesteż bardzo wyrozumiała  i dobrze to dobra cecha ...... życzę ci wszystkiego naj, i szczęścia w miołości , myślę jednak , że gdyby ciebie spotkało to co mnie twoja wypowiedź byłaby nieco inna ............pozdrawiam , ale nie współczuję

erico z twoich wypowiedzi tu na forum wynika , ze jesteś miłą osobą, spotykamy sie w innej kafejce - proszę wytłumacz mi ,  sama byłaś zdradzona wiesz jak to boli , jak cierpiałaś i nadal czasem cierpisz ty i dzieci ........ dlaczego teraz sama jesteś kochanką , dlaczego jestes po drugiej stronie ???? czy to jakas zemsta ??? czy obojętność ???

ps. dlaczego jak juz kochanka dowie się , że facet ma rodzinę to nie  zostawi go nie odejdze , zniknie tylko siedzi bidula i płacze do poduszki i czeka na kontakt ze jego strony , a często jest i tak , że nie da spokoju tylko przesladuje całą rodzinę ......

Kwiatku nie osadzaj mnie bo nie znasz mnie ani mojej historii,o tym ze on ma zone dowiedzialam sie po prawie roku a nie 2-3 spotkaniach i nie od razu poszlam z nim do lozka,jak sugerujesz.Choc wiem ze trudno w to uwierzyc tak wlasnie bylo,nie sadzilam ze facet moze tak klamac.A jezeli jestes bez winy to pierwsza rzuc kamien.
Jeszcze jedno,co do Twojego P.S. Jak sie dowiedzialam odeszlam i fakt ze plakalam bo bylo mi strasznie przykro ze tak mnie oszukal,ale nigdy nie nekalam jego i jego rodziny,wrecz nie raz prosilam zeby naprawial malzenstwo i pozwolil odejsc i zyc po swojemu,ale wiesz co? on tego nie chcial,nie dawal spokoju,wydzwanial,przyjezdzal,wysylal kwiaty,wyznawal milosc.Nigdy nie przyszlo mi do glowy zeby go nekac i mscic sie za to co zrobil,a wiesz dlaczego? bo mimo wszystko bardzo go kochalam i tak jest nadal.Ale to juz przeszlosc a jemu zycze szczescia,i wierze ze tak jest

Jednak doskonale rozumiem Twoje rozgoryczenie i wroga postawe wobec kochanek

81mika81 jak Ciebie dawno nie było! Co u Ciebie? Jak sobie radzisz?

Kochane chcialam podzielic sie z Wami moim sukcesem.nazywam to tak bo dla mnie to cos o co dlugo walczylam i dzis moge wreszcie powiedziec ze sie udalo.Wyleczylam sie,czuje sie wolna,juz nie boli,rana sie zagoila choc zostala blizna i pewnie juz nigdy na dobre sie nie zablizni,ale czuje sie wolna od niego i to jest cudowne uczucie.Poswiecilam mu zbyt wiele,zaplacilam za to uczucie bardzo wysoka cene,i place ja nadal i mysle ze bede ja placic do konca zycia.Ale kochalam,ponad wszystko i wbrew wszystkiemu.Nigdy nie zapomne jego,tego co razem przezylismy,jego zapachu.Zachowalam to gleboko w sobie,i choc dla niego nic nie znaczylam to ja chce to pamietac i bardzo bym chciala zeby i on pamietal o mnie,taka jaka bylam,szczesliwa,usmiechnieta,zawsze mowil ze kocha te moje iskierki w oczach,juz ich nie ma i pewnie dlugo nie bedzie.Ale juz umiem wspominac to co bylo bez bolu,zalu.Zastanawiam sie czesto co u niego? jak mija mu zycie? czy jest zdrowy?szczesliwy?...tyle pytan bez odpowiedzi ale wierze ze jest dobrze i tego mu z calego serca zycze.Ten tel gluchy ktory wykonalam 2 tyg temu to mysle ze to byla taka forma pozegnania,czulam sie po tym wystepku fatalnie,i wtedy obiecalam sobie ze nigdy wiecej nie zaplacze przez niego.Dzis jestem pewna ze wyszlam z tego i chcialam zyczyc kazdej z was aby nadszedl taki dzien kiedy poczujecie to samo.Chcialam wam wszystkim podziekowac za wsparcie,zrozumienie ktore tu znalazlam i pamietajcie ze ja jestem zywym dowodem na to ze mozna z tego wyjsc.Dzis tutaj zamykam ten rozdzial mojego zycia,i chce zaczac na nowo,wierze ze mi sie uda.Jednego jestem pewna, juz nigdy nie bede niczyja kochanka i nigdy juz nie pozwole sie tak skrzywdzic zadnemu mezczyznie.Zegnam sie z wami kochane,bede tu zagladac i trzymac za was kciuki bo wierze ze kazdej sie uda:))

hej kobitki wróciłam,duże buziolki śle

a ostatnio troszke zabiegana jestem,a moje relacje troszke ostygły tzn,staramy traktować sie jak przyjaciele dzwonimy do siebie,ostatnio był u mnie w pracy na kawie co prawda sie przytuliliśmy ale oboje stwierdziliśmy że coś musimy postanowić,albo zyjemy tak jak żyliśmy albo nie udajemy przyjaciół bo spotkanie się z nim boli ,jest blisko i nie móc go dotknąć to katorga,w piątek jak dobrze pójdzie to się spotkamy i zobaczymy do jakich wniosków doszliśmy.Jedno wiem nie potrafię żyć bez niego a w takiej sytuacji też nie

coś w sytlu: razem ciężko życ osobo źle... wiem Kaszmirka, wiem... Zobaczymy jak to będzie jutro bo macie się widzieć... zobaczymy co on powiem i co Ty powiesz.... właśnie co Ty mu powiesz??

Dziewczyny szok !!!!!!!!!!!! Nade mną wisi chyba jakaś klątwa!!! Oczywiście do zajętych facetów............................

Juz jakiś czas temu poznałam takiego faceta w gronie naszych wspólnych znajomych oczywiście bo jakby inaczej ma dzieczyną (na szczęście nie żone !!  ani narzeczoną) są ze sobą jakieś 3 lata... I oczywiście mi się spodobał.... ale to było z rok temu jak się widzieliśmy... podobał mi się i tyle... Żeby nie było to jego dziewczyna będąc z nim miała ok 0.5 roczny romans, sypiała z takim znajomym.... wszyscy o tym wiedzieli tylko nie on. Na dodatek cały czas się kłócą ona ma non stop problemy itd... czyli w skrórcie nie układa się im. W ubiegły weekend byliśmy wszyscy na wspólnej imprezie.. On cały czas na mnie patrzył, uśmiechał się, rozmawialiśmy... było bardzo miło:) w połowie imprezy bylismy troszke wypici i on zapytał czy miałabym ochote na jaką kawke w tygodniu... i oczywiście sie zgodziłam. Po weekendzie pomyslałąm sobie - Ty głupia, upiliście się i umówiliscie sie na kawe... na pewno nie zadzwoni. a Tu prosze zadzwonił spotkalismy się, było naprawde fajnie i miło  Potrafi słuchac i dobrze się czuje w jego towarzystwie... teraz codziennie dzwoni, pisze w tym tyg widzieliśmy się już 3 razy...  ale oczywiście bez pocałunków itd... grzecznie... Pytał czy kogoś mam powiedziałam, że nie a on że on też o tym mysli żeby od niej odejść bo im się nie układa, kłóca się itd i zaczyna mieć watpliwości że to jest to.... a co najlepsze? W sobote idziemy wszyscy na zakonczenie karnawału... jestem ciekawa przebiego wydarzen... ale powiedziałam sobie, że nie zaczne z nim nic póki się z nią nie rozstanie myśle, że to będzie fair... chociaż i tak jakby z nią zerwał dla mnie to był by mały skandal tak myśle... wszyscy znajomi mieszkaj w jednej dzielnicy a ona to mi chyba oczy wydrapie... no zobaczymy...

czekam na Wasz zdanie na ten temat..

Majorko, po raz kolejny bardzo Cię proszę, abyś używała opcji "edytuj", gdy chcesz coś dopisać. O tym mówi pkt 10 regulaminu - pozdrawiam Moderatorka Agatka

Dzięki Erica... napewno obejrzę.. od razu po sobocie zdam wam relację... 3majcie kciuki żeby nie bło żadnego skandalu

co za dupek!!!!!!!!!!! Erica...... nie mam słów... nie proś go już o nic bo jak widzisz nie warto... jak chce seksu to wie gdzie przyjść... szkoda, że to nie działa w dwie strony.... ja bym się ładnie wkurzyła... przykro mi ale mam nadzieje, że ta sytuacja dała Ci dużo do myślenia kochana...

dzwonił dziś i wczoraj- codziennie dzwoni... ale będą dzisiaj jaja.....
jutro obowiązkowo bede na forum i zdam relację

Witam was dziewczyny. Chyba u mnie też przyszedł rozsądek, gdyż dziś postanowiłam zamknąć ten rozdział mojego życia. Napisałam mu sms, pożegnalnego i niech tak zostanie. Nie mam już siły pokonywać codziennie tej emocjonalnej huśtawki, a może już po prostu nie chcę. Myślę, że chyba musiał nadejść ten właściwy czas na to, musiałam nabrać odwagi, żeby to w  końcu zakończyć i uciąć raz na zawsze. Mam tylko nadzieję, że on to uszanuje i już nie zadzwoni. To wszystko stało się tak bezsensowne dla mnie, wyczerpujące wręcz. Wyciągam dopiero teraz z tego nauczkę, że chyba nie warto było. Nie warto wierzyć facetowi, nie warto być dla niego dobrą, gdyż i tak to się obruci przeciwko nam

Afmin  ciężko mi odpowiedzieć na Twoje pytanie,
jeśli chodzi o kontakty to raczej on się odzywa, głównie za pomoca internetu, jeśli chodzi o tel. to ja zdecydowanie częściej dzwonie, ale nie od tak żeby pogadać, tylko z konkretną sprawą, żeby o cos zapytać, żeby mi pomógł np powiedzial jak mam gdzieś dojechać, alebo żeby mi coś sprawdził itp...
jeśli chodzi o spotkania, to odzywamy się w tedy, gdy mamy mozliwości lokalowe czyli kiedy on jest sam albo ja sama wtedy zapraszamy się na wazjem, ale jeśli chodzi o zwykłe pogawędki "co słychać" nigdy nie odzywam się pierwsza, zawsze czekam na jego ruch,
jeśli chodzi o czułości - jest bardzo miło, oboje jesteśmy czuli, ale tylko na etapie namiętnosci i pożądania, nie mówimy o żadnych uczuciach, nie uzywamy zdrobnień, pieszczotliwych słów typu misiaczku, skarbie .... jemu się kiedyś zdarzyło, razz po alkoholu mieliśmy cudowną noc, nie wiem czemu potem juz tak nie mówił czy dlatego, że ja nie uzywałam  takich słów czy poprostu nie miał potrzeby,
bardzo duzo caluje i mowi duzo komplementów związanych z pożadaniem w sensie jak bardzo na niego dzialam... to dla mnie z kolei jest ważne, bo podnosi dośc mocno poczucie mojej wartości

jesli chodzi o moje oczekiwania, to pewnie, ze bym chciała dostawać wszystko co sprawia przyjemniość wiele czułości, miłych słow, gestów czynów...
wiesz jedyne czego mi chyba barakuje to to, ze niegdy nie dostaalm od niego żadnego prezentu nawet najmniejszego...
myslę, ze to moze też związane jest z jego charakterem bo np nigdy nie był skory do zrzutek pracowych dla kogos na prezent

jednak coraz bardziej czuję, że to co z nim mam nie wystarcza mi, oczywiście od niego nie wymagam niczego więcej, ale widzę, że zaczynam się rozgladąć za kimś innym, kims potencjalnie na stałe, kims kto był by ze mna a nie tylko sypiał, za kimś na kogo mogłabym liczyc o każdej porze dnia i nocy... bo na niego nie mogę...
a moja siła myslę, że poprostu wynika z tego, ze go nie kocham, zależy mi na nim w jakims stopniu napewno, jak cos nie ułozy sie po mojej mysli np to ze nie przyjedzie, bo nie może a ja bardzo chcialm to tez potrafię się popłakać, zapewne z bezradności, bo nie znoszę tego uczucia...
poza tym my wiedujemy sie bardzo rzadko, nie sypiamy czesciej niz 2 razy w miesiacu, wiec trudno się zżyć....

Hej Dziewczyny moje kochane :*
Nie miała dostepu do neta chwilowo... na tej imprezie były jaja... ta jego dziewczyna chyba coś wyczuła... mam na mysli kobieca intuicję... bo jak z nim tańczyłam to wpadła na parkiet i zaczeła krzyczeć że on ma ze mna nie tańczyc tylko z nią!! Szczerze to się ośmieszyła... zrobiła tak z 3 razy przy wszystkich! A on zamiast póścic mnie to puszczał ją, żeby go zostawiła w spokoju! Ale ja w tym momencie sama odeszła zeby nie prowokowac awantur. Co najlepsze nie była zazdrostna o żadna inną dziewczynę tylko o mnie! A ani się nie przytulaliśmy ani nic - normalny taniec!! Całą impreze chodził za mną, gdzie nie wyszłam szedł też a ona na trzeciego biegała za nim.... Pomijając te małe szczegóły impreza była udana... od poniedziałku widujemy się codziennie... jedziemy gdzieś albo on przyjeżdza do mnie... powiedział mi, że nie wie co ma zrobić z nią, że tak powiem.,.. odpowiedziałam mu że to jest jego życie a on mi na to: myślałem, że Ty mi powiesz co mam robić... Powiedziałm mu że powinien się zastanowić czy ją kocha i wtedy podjąć decyzję.. dam mu trochę czasu, zobaczymy jeśli podejmie jakąś decyzję to ok jeśli nie to żegnaj. W sumie tak naprawdę ich związek nie ma sensu, kłóca się cały czas, wieczne awantury, ona miała romans, on teraz spotyka się ze mną... dla mnie bez sensu dlatego mam nadzieje, że zakończy ta farsę... a co najlepsze... nie gadają teraz za bardzo ze sobą, poniewaz on po imprezie zrobił jej awanturę jak się zachowała w stosunku co do mnie na imprezie!! Niewiem... mam nadzieje, że się to wszystko szybko wyjaśni...

Podczytuję Was dziewczyny by dodać sobie trochę wiary, odwagi i sił.
Dziękuję za Waszą mądrość i chęć dzielenia się swoimi doświadczeniami, przeżyciami. Tak jest o wiele łatwiej...

Też byłam/jestem...
Czuję się wykorzystana i z każdym dniem coraz bardziej wykorzystywana.

Wyzanawał miłość, obiecywał wspólną przyszłość, roztaczał opiekuńcze skrzydła, zaklinał rzeczywistość.
Wierzyłam, ufałam. Podarowałam Mu co miałam w sobie najpiękniejszego - swoją szczerą, nieskalaną przeszłością, miłość. Niewinne ciało. Swoją mądrość, energię. Zaprosiłam do swojego świata.
Bo był właśnie TYM JEDYNYM - Ukochanym.

Oczywiście brał, zachwycał się i mówił, że kocha tym bardziej.
Teraz wiem, że złożyłam Mu się w ofierze.

Niedawno zdarzyło się coś bardzo złego, niespodziewanego. Na szczęście wypadek nieśmiertelny. To Go zmieniło ale chyba tak naprawdę pokazało jego prawdziwą twarz i szczerość intencji.

Coraz bardziej dociera do mnie fakt, że jestem/ byłam tylko przyjemnością.
Moja rola była tylko jedna - uczynić jego życie w małżeństwie, znośniejszym.
Dla mnie to ból nie do opisania.

Mówi, że bardzo mnie potrzebuje. Potrzebuje mojego wsparcia, mądrych rad, rozmowy a przede wszystkim ciepła, które poznał przy mnie.
Mówi o wszystkim co zawsze było tabu. Nie szczędzi mi szczegółów.
Wychodzi na to, że chce bym pomogła mu ratować Jego małżeństwo..... Mam pomóc odnaleźć Mu drogę do Jego żony.........

O mnie nie mówi nic. O nic nie pyta. Pomija milczeniem wszystko co było.
Nie ma amnezji bo potrafi czasami przypomnieć coś bardzo intymnego ale w sposób mnie krzywdzący - jako "żartobliwa" dygresja.
Jest zupełnie innym człowiekiem. Nie stać Go na żadne miłe słowo, gest w stosunku do mnie.

Cierpię potworne katusze bo wiem że Go straciłam a jednocześnie On wymaga ode mnie rzeczy przekraczających moje możliwości uczuciowe, emocjonalne.
Mam Mu dać to co daje kochająca, jedyna kobieta ale nic nie otrzymując w zamian. Nawet dziękuję.
Nie wiem jak długo tak wytrzymam. Nie wiem skąd czerpać siłę.
Serce mi pęka bo Go kocham ale..........dla Niego jestem tylko dziewczyną "na telefon".

Hej Dziewczynki:)
Dawno tu nie zaglądałam. Pamietacie jak pisałam, ze rozmawiamy ze soba juz rzadziej i to ja pierwsza dzwonie i nawet po spotkaniu jest mi lepiej , bo znormalnial w moich oczach?-cieszylam sie , ze powolo odchodzi ból, zapominam...ale...Te rozmowy od czasu do czasu w koncu doprowadzily do rozmow codziennych! Jestem taka zła na siebie, ze znow pozwolilam wmanerowac sie w to! Fakt, ze oprocz naszych rozmow przez telefon nic wiecej nie ma, ale to nie sa romzmowy normalne. On  mi ciągle mowi, ze kocha ja mu równiez, slodzimy sobie jak nigdy wczesniej, mowimy o tym co  moze kiedys bedzie. Najgorsze jest to, ze on jest dla mnie jak narkotyk, ja wiem , ze te rozmowy nic nie dzadzą, teraz daja mi radośc i jest mi miło z nim rozmawiac, zartowac,ale coz tego?nie chce sie znow wciągnąc, bo wiem ze prędzej czy pozniej On znow cos wykreci,powie, ze nie powinnismy gadac, bo tylko  marnuje mi zycie a wtedy ja znow będe ryczec, ze po raz kolejny odchodzi. Jestem zła, głupia i wsciekla , ze nie umiem panowac nad tym,co jamam teraz robic? nie umiem z nim nie rozmawiac, nie umiem sie odciac,,nie miec kontaktu a najgorsze, ze nadala Go kocham!

Majorka - jestem bardzo ciekawa jak Rozwija się Twoja nowa znajomośc

Ponette- jak długo jestes w związku z nim? opowiedz o sobie, ile masz lat? ile on ma lat? Czy po tym wypadku On ma pełną świadomośc? z Twjego postu wywnioskowałam, ze On nie kojarzy pewnych faktów tak? "...Nie ma amnezji bo potrafi czasami przypomnieć coś bardzo intymnego ...."

Pozdrawiam i trzymajcie się.