byłam kochanką.. odeszłam

Kasku ja będe się starać jak tylko potrafie będę trzymać kciuki! i wspierać jak się tylko da

Aldi, to co było to przeszłość, nie wracaj do niej, za nim co kolwiek zrobisz, najpierw informujesz nas aby przypadkiem nic głupiego do głowy Ci nie przyszło

ach dziekuję... bardzo mi miło
cieszę się nie zmiernie, że chociaz słowem mogę Cię wesprzeć

tak jest!!!!dziękuję bardzo wam wszystkim !

no właśnie ..mamy całe forum przykładów:)

ach dziewczyny miło jest czytać to co piszecie mam nadzieje ze teoria przełoży sie w praktyce
Jesienna no no, twarda jesteś aby tak dalej aaa i natychmiast proszę o uśmiech, bo ta minka nie pasuje do Ciebie

Nie dziękuj tylko słuchaj tych dwóch (i nie tylko) babeczek co chcą Ci pomóć
w kupie raźniej, łatwiej i lepiej, po to tu wszystkie jestesmy aby pomagać sobie wzajemnie
całuje Was mocno

haha postaram dostosowac się i będę się słuchac wkońcu kogoś

kicia z doświadczena wiem że to zły pomysł,każde spotkanie to nie wyobrażalny ból(o właśnie znów to czuję)nie możesz tchnąć w to już życia (wiem po co chcesz iść)możesz dostać jak ja to mówię blachę i pocóż ci te cierpienie .chcesz odsmażyć ziemniaczki po prostu.to następny nic nie wart burak. jego rzeczy wyrzuć niech nie przypominają,skąd wiesz czy on to odwzajemni(przytulenie) może cię odtrąci z resztą już to zrobił  i nie poleje się nmorze łeż tylko ocean.mi też po tym wszyskim został mój mąż i chociaż go nie kocham to brnę dalej bo nie widzę innego wyjścia. pieprzone moje życie!!wszystkich potrafię tylko krzywdzić!

Pewnie macie racje. Może zyje jeszcze nadzieją, ze wroci cos chociaz w minimalnym stopniu. Rozmawialam z nim. Powiedzial, ze tez chce sie spotkac, ale sie boi. Musze Wam powiedziec, że dzis czuje sie psychicznie lepiej i mam nadzieje, ze kazdy kolejny dzien bedzie usmiechniety. Nie wiem tylko jak mam odbierac jego maile. Z jednej strony ciesze sie, ze pisze do mnie, bo wiem, ze moze troche jeszcze o mnie mysli gdy pisze....Kocham Cie, tesknie, myslales o Tobie w cała noc sylwestrową jak wygladalas itp...a z drugiej zastanawiam sie po co? skoro to i tak koniec. Najgorsze jest to , ze nie umiem powiedziec sobie definitywnie KONIEC! koniec wszystkiego. Chyba jestem naiwna albo tak slepo zakochana. Wiem, ze na spotkaniu będzie tylko bol i łzy, ale może tego mi potrzeba żeby zakończyc coś raz na zawsze...

nie warto... musze sobie to zakodowac w glowie!

Dziś mam kiepski dzień, wręcz koszmarny
Dowiedziałam się dziś,że jutro z Nim jadę do jakiegoś klienta załatwić jakąś papierkową robotę. Oczywiście jedziemy sami. Rzadko mam takie sytuacje, ale czasami się zdarzają. No i pewnie będą się zdarzały.I już jestem cała niespokojna...
A do tego doszedł drugi news-w sobotę mamy taką firmową imprezkę, no i mamy polecenie przyjścia z naszymi małżonkami.Więc czeka mnie spotkanie z jego żoną. W sumie znamy się, bo tak ze dwa razy się widziałyśmy,nawet rozmawiałyśmy,ale to było wieki temu i jeszcze moja znajomość z Nim nie była w takim stopniu zaawansowana.
Tak się tym wszystkim denerwuję,że chyba znów czeka mnie zarwana nocka,bo będę się budziła co godzinę...

kasku84 nie pisz posta pod postem, używaj opcji "edytuj", jeśli chcesz coś dodać.

Jesienna napewno dasz sobie rade,ale to i dobra okazja pokazac mu na tej imprezie, ze dobrze sie bawisz, ze masz usmiech na twarzy mimo tego wszystkiego. Spraw by to jego oczy podąrzały za Toba a nie Twoje za nim! Zrob się na bostwo, lśnij, usmiechaj się i baw sie dobrze z mężem!!! niech zobaczy co i kogo stracił. woem, że to będzie bardzo trudne, ale musisz dac rade, bo to TY jesteś najważniejsza!
A co do mnie... nie wiem sama z czym mi lepiej. Teraz rozmawiamy prawie codziennie i muszę się niestety przyznac, że czuje sie lepiej jak moge chociaz slowo zamienic z nim przez telefon. Wiem, ze powinnam to urwac calkowicie, ale moze te male kroczki w moim przypadku są lepsze. Jedna rzecz tylko zauważylam jak nieodzywam sie dłuzszy czas to pozniej slysze smutek w jego głosie i to niestety daje miradosc i satysfakcje , ze nie tylkoja tak mam, a jesli odzywam sie codziennie to on zaczyna nawet ze mna zartowac... a ja w głebi duszy bardzo cierpie, gdyby on widzial te wszystkie moje łzy...i strasznie boli mnie serduszko. Wiem, ze powinnam zrobic jakis konkretny krok, ale jaki!??????

No i dzisiejszy dzień mam z głowy...uff Nawet powiem Wam,że nie było ciężko, od razu kiedy wsiedliśmy do auta ustaliłam granice,których miał się trzymać. I kiedy sam zobaczył,że nic nie wskóra,to przestał się do mnie odzywać. Więc cześć czasu spędziliśmy w grobowej atmosferze
Apoteoza, meliska już stoi,parzę zawczasu już na dzisiejszą nockę
Kasku84,o nas nie wie nikt,poza jedną moją przyjaciółką której ufam chyba bardziej niż sobie Chociaż głupio mi będzie rozmawiać z Jego żoną,kiedy przed oczami będę miała Jego i siebie...
Majorka & Kala-to jest właśnie moj plan na tą imprezę Właśnie dziś zakupiłam sobie rewelacyjne ciuszki, jeszcze jutro fryzjer,domowe zabiegi upiększające i mogę ruszać na imprezkę Chyba trochę przesadzam z tym szykowaniem się,w końcu to nie zabawa w Mariocie,no ale czego się nie robi dla dzikiej satysfakcji I jak nie ze swoim mężem,to na pewno będę miała z kim pląsać po parkiecie. W mojej firmie pracują prawie sami faceci Tak się tylko zastanawiam,czy tańczyć też z Nim ? Zakładając oczywiście,że będzie chciał ze mną tańczyć...W sumie zawsze razem bawiliśmy się sporo na takich imprezach,ale też dopiero drugi raz mamy przyjść z naszymi partnerami.
No i odrobina (byle nie za dużo) alkoholu też pewnie będzie pomocna

Dzięki Dziewczyny za dobre słowa :*

Kurczę,ta wizja też spędz mi sen z powiek   Ale raczej sie z nią nie zaprzyjaźnię,podejrzewam,że będę musiała ją delikatnie ignorować lub starać się jak najrzadziej przebywać w jej towarzystwie...
No to w końcu doczekałam sie dnia dzisiejszego

daj znać 3mamy kciuki

Zuch dziewczyna )

Jesienna.. wiedziałam, że będzie dobrze bardzo mnie to cieszy, że impreza sie udała i wszystko poszło zgodnie z Naszym planem teraz niechy beczy w domu i myśli....:P a relacje jego i jego żony olej... przecież nie Twoja sprawa - jak to się mówi- nie Twój cyrk, nie Twoje małpy

dziewczyny dostałam maila od moderatora.... stwierdziłam, że nie powinnam go wysłac na maila tylko tutaj więc już Wam go pokazuję..

Witam,
pisze do Ciebie na prośbę adminki. Otóż temat, który założyłaś bardzo
ładnie się rozwija
i bardzo nas to cieszy.Jednak często zbaczacie z tematu i powoli robi
się z tego tematu
netkafejka. Jeśli chcecie sobie pogadać o innych sprawach,
niezwiązanych z tematem wątku
to od tego są netkafejki.Dlatego też proszę, abyś Ty i osoby się
udzielające w tym wątku
trzymali się tematu, gdyż odbieganie od tematu jest niezgodne z regulaminem.
pozdrawiam
Moderatorka Agatka

Rzeczywiście zdarza się, że zbaczamy ale czy można "odchodząc" nie popełnia się błędów? Nie można przecież wyeliminować podczas ":ucieczki" takich sytuacji jakie miała np. Jesienna. A to, że chce mu się podobać i wogóle to również forma ucieczki. Przecież jeśli będzie czuła się piękna, lepsza od jego żony łatwiej jej będzie odejść- bo nie będzie czuła się gorsza, nie będzie czuła że traci coś pięknego- nawet jeśli chodzi o zwykłą wizualność. No dobra dziewczyny :-) to odchodzimy...:-)

Gratuluje Jesienna wytrwałości i siły w sobie. Wiem, że napewno nie bylo łatwo ale dalas radę. U mnie natomiast nie jest dobrze. Bywaja dni gdzie myśle, ze juz miprzeszlo albo czuje sie lepiej, usmiecham sie, na imprezkach bawie sie tak jakkiedys, ale niestety wiecej jest takich dni w ktorych mysle tylko o nim, chce mi sie płakac i chodze smutna- tak jak dziś. Najgorsze jest to, ze nie umiem przetrwac dnia zeby choz na chwilke go nie uslyszec. Jak nie zadzwonie to az mnie żoładek boli. Wiecie co? zaczęłam sie juz modlic zeby ta Milosc odeszla tak samo szybko jak przyszła. Kurde nie myslalam ze będzie mi aż tak trudno musze chyba go znienawidziec, nie wiem co mam zrobic zeby zapomniec!!!

Jesienna wcale nie zboczyłysmy z temtu to bylo bardzo ważne jak dopiec "swojemu bylemu" a to tez jest bardzo trudne... ale wiesz podziwiam Cię, że mialas w sobie tyle sil i nadaal masz, że to Ty potrafilas powiedziec koniec. Ja tak mocno wierzyłam w ta miłośc i w to ze nam sie uda , że nie widzialam tego wzystkiego co dzieje sie wokoł mnie. A najgorsze jest to, że to On powiedzial koniec a ja nadal chce go codziennie słyszec.Nasze rozmowy są przeważnie smutne,ale tylko tyle mi z tego pozostało-rozmowa. Czekam az przyjdzie taki dzień, że zapomne o telefonie i będę tak silna, żeby sie juz nieodezwac..

Dziewczyny!
Umowilam sie z nim na spotkanie jutro, Cala sie juz trzęse. to byl moj pomysł a teraz nie wiem czy dobrze robie. Po rozstaniu czulam i czuje potrzebe zeby go jeszcze raz  przytulic a potem chyba nawtykac i definitywnie zakonczyc tą znajomosc. Musze zaczac walczyc sama ze sobą! Mialam nie dzwonic, mialam zyc wlasnym zyciem a skreca mnie doslownie jak nie przekrece chociaz na minutke. Jejku dzis nocka nie przespana!

No i ze spotkania nici, stwierdził, e nie da rady dzis sie wyrwac z pracy wczesniej i przelozylismy to na przyszly tydzien. A ja mysle, że on poprostu sie boi spojrzec mi teraz w oczy....

Witajcie,
Nie było mnie tu chwilę,ponieważ na parę dni zostałam wysłana na szkolenie do Czech. Przynajmniej miałam okazję choć na moment oderwać się od rzeczywistości,no i mimo wszystko odpoczęłam tam.Wróciłam wczoraj i od razu zaliczyłam telefon od Niego.Wiedział dokładnie od szefowej,kiedy wracam. I pytanie,kiedy się spotkamy...Nie wiem,czy nie dociera do Niego to co powiedziałam,czy celowo to ignoruje.
Wiesz Kala,podejrzewam,że i tak się z Nim spotkasz. Tak sądzę,bo wiem,jak jest Ci ciężko i jak ciężko się oprzeć...Ile ja mam takich nieprzespanych nocy przez Niego,ile snów...MAsakra. I męczy mnie to cały czas.Nocne pobudki o 4 rano to standard. Ale nawet się do tego już powoli przyzwyczajam
I na pocieszenie powiem Ci,żebyś nie myślała,że taka słaba jesteś itp.,to ja też powiedziałam temu mojemu,że mogę się z Nim spotkać na gruncie neutralnym,ale jeszcze się nad tym zastanowię. Więc też na chwilę wymiękłam...:)

Nie zgodziłam się
Dziś trochę rozmawialiśmy przez telefon i zapytałam się Go,czy mu na mnie zależy i czy chce,żebym była szczęśliwa .Powiedział,że zależy mu na mnie najbardziej na świecie i oczywiście,że chce mojego szczęścia.Więc odparłam,że jeżeli tak jest to ma w końcu dać mi spokój i nasze kontakty muszą być czysto koleżeńskie.I się rozłączyłam
Czasami jest jednak ze mną nie najgorzej...Pozdrawiam Was

Witam wszystkich:) jestem tu nowa i ciesze sie ze trafilam na to forum,jestem jedna z was i tak bardzo rozumiem co przezywacie.Tez bylam kochanka przez lata faceta ktory calkowicie mnie zniszczyl,fakt ze pozwalalam mu na to,ale tak bardzo go kochalam ze calkowicie sie zatracilam,a on jedynie to wykorzystywal dla swoich celow.W koncu udalo mi sie odejsc,ale nie jest latwo czas mija,a ja wspominam.Staram sie kazdego dnia,odcielam sie na amen.Wyrzucilam zdjecia,skasowalam smsy,pozbylam sie wszelkich pamiatek po nim.Ale to takie ogromnie trudne.Nie potrafie odnalezc sie po tym wszystkim (chodze do psychologa na terapie,pomaga mi to ale na chwile) Jak narazie czas nie dziala na moja korzysc,ale wierze ze pewnego dnia uda mi sie.Wiem ze postapilam slusznie odchodzac nie moglam inaczej.Nie potrafilam juz byc ta druga,nie umialam sie tym cieszyc i ciagle oklamywana.Wiem ze nic nie znaczylam,ale coz..naiwna,zakochana,latwowierna ja:( Ale widze ze jestem jedna z wielu,kazda tutaj ma swoja historie i swoje cierpienie.Zatem dolaczam do was i mam nadzieje ze bedzie mi latwiej z Wami )Pozdrawiam wszystkich cieplutko

Witamy Cię Przebiśniegu
Widze, że Ty jesteś jedną z tych co pozbierały siły i idą w dobrym kierunku.... i bardzo dobrze !! Mi tez na szczęście się to udało nawet chyba jestem jedna z tych którym wyszło to najlepiej... bo on mi juz całkowicie spływa... nie potrzebuje jego telefonów, smsów na które zawsze czekałam... nawet nie potrzebuje go widywać.... dlatego wiem, że osiągnełam sukces, którego też życzę Tobie i wszystkim innym dziewczynom!! Pamietaj przebiśnieg w razie czego zawsze tu ktos jest i zawsze możesz napisać Witamy serdecznie ))

Hej Dziewczyny:) dawno nie zaglądalam.
Napisze co umnie... więc odjakiegos czasu zaczelismy rozmawiac ze soba ale tylkoprzez telefon. Ja staralam sie nieodzywac,ale...niestety. I niestety musze sie przyznac, ze jak z nim rozmawiam to czuje sie spokojniejsza, nie placze i nie wiem czemu taksie dzieje. Rozmawiamy o glupotach a czasem o tych bardzo waznych sprawach. Zauwazylam, ze gdy sie odsunelam on znow zaczal mowic czule slowka itp, ze kocha , teskni i ngdy tego nie zapomni. Ja wiem, ze nic nigdy z tego juz nie bedzie, ze to przeszlosc,ale nie wiem czemu mam tak,ze poprpstu musze raz dziennie z nim zagadac! kiedys ktoras z Was powiedziala, ze to odchodzenie malymi kroczkami i chyba to prawda. wiem, ze powinnam zerwac wszelki kontakt,ale nie potrafie. Ja czuje i wiem, ze to bylo to cos jedyne na cale zycie i skoro nie mozemy byc ze soba to chociaz nie tracmy kontaku. bo tego chyba bym nie zniosla...a moze nie jestem na t gotowa, nie wiem, nie wiem.Mam nadzieje, ze przyjdzie taki czas, ze zaczne zyc w koncu swoim i tylko swoim zyciem a tel do niego bedzie tylko od swieta,ale sądze ze na topotrzeba mijeszcze troche czasu.
A co do spotkania nadal chce sie z nim zobaczyc, nie wiem po co czemu, chyba chce zeby spojrzal mi prosto w oczy i zobaczyl ten ból...

Tak to prawda Majorko,mam slabsze dni kiedy wraca bol i cierpienie,czasem tak bardzo za nim tesknie,za jego zapachem,dotykiem,tak bardzo mi go brak a wiem ze tak musi byc.Kazdy dzien to walka,jestem juz bardzo zmeczona.Nie mam z nim kontaktu juz tyle czasu,kiedys codziennie rozmawialismy godzinami,smsy,teraz nic ,cisza.Zastanawiam sie jak mu mija   zycie,czy jest zdrowy,szczesliwy??neka mnie tyle pytan na ktore nie znam odpowiedzi.Tak bardzo chce sie od tego uwolnic,chce zeby juz mnie to nie obchodzilo ale to takie trudne.Boje sie jednak poznac prawde,jego zona chciala drugie dziecko,wiec moze juz sie to stalo? nie wiem, wiem jedno ze bardzo mnie takie mysli rania.Choc zycze mu szczescia nie potrafie sie tym cieszyc po tym wszystkim..Jestem beznadziejna i glupia,po tym wszystkim ja jeszcze mam w sobie takie uczucia..Majorka jestes niesamowicie silna kobieta,tak trzymaj

Hej dziewczyny,
Piszecie o swoich odczuciach. Że nie możecie odejść od swoich mężów, partnerów. Powiedzcie, dlaczego? Może mi to pozwoli zrozumieć mój problem.

witajcie dziewczyny! Witam bardzo serdecznie i Ciebie Przebisniegu

Jesienna imponujesz oj imponujesz

Przebisniegu, rozumiem, że masz wątpliwości ale po co siebie dobijać? a jak on wcale nie myśli o Tobie? To mogło by całkiem zniszczyc Twoje poczucie wartości, czasem lepiej jest nie wiedzieć. Tyle już wycierpiałaś, teraz to Ty masz przeagę i nie psuj tego! Na pewno odnowienie relacji nie będzie dobrym krokiem bo tak czy inaczej będziesz tylko gorzej cierpiała bo albo wpakujesz się jeszcze raz w to samo albo zobaczysz, że nic dla niego nigdy nie znaczyłaś, więc po co się poniżać? Teraz Ty jesteś górą, bo Ty to zakończyłaś. Udowodniłas, że stac Cię na coś więcej niż bycie tylko jego kochanką. Wiem, ze niesatysfakcjonuje Cię ta wygrana bo kosztowało Cię i kosztuje dużo cierpienia ale uwierz że nie warto do tego wracać. Będę trzymac kciuki

Kala i tak wiem , że prędzej czy później odejdziesz od niego. Bardzo dobrze, ze go dystansujesz, po mału zaczynasz oswajać się z tą myślą ale pamiętaj, że nie możesz teraz poprzestać na tym. Teraz moze postaraj się ograniczyć te rozmowy o połowę? jak rozmawiasz z nim dwa razy dziennie to teraz raz. Co do spotkania to nie oszukujmy sie....nie chodzi tu o to, żeby zobaczył Twój ból. Zrobiłas krok do przodu to postaraj się nie robic teraz dwa do tyłu. Wystarczy Ci to ze teraz jest Ci ciezko i chyba nie chcesz zaczynać to samo od nowa?

Mika, nie ma co płakac nad rozlanym mlekiem...teraz już masz pewnośc, że to nie był dobry pomysł. Niech Twój przykład będzie dobrym dla innych. Zaczniemy wszystko od początku

Tęściowa, powody są różne.
- ze strachu, boimy sie przyznać do tego co się zrobiło
- żeby nie ranić ich
- z egoizmu bo tak jest wygodnie
- ze względu na dzieci
- bo sa kołem zapasowym, jak nie wyjdzie z kochankiem to zawsze jest mąż który często jest nieswiadomy co się dzieje za jego plecami
- zeby nie usłyszeć prawdy o samym sobie od partnera
-  bo kocha się ich obu
- z obawy przed samotnością
- niechcemy przyznac się do błędu
- bo co ludzie powiedzą?
- bo niechcemy stracić poczucie własnej warości i godności
-  z czystego materializmu, można zostac się z niczym ( bez domu, bez pieniędzy)

wiem, ze to straszne co wypisalam ale taka jest brzydka prawda... wiem że wiele kobiet chciało by powiedzieć że nimi kierują wyższe wartości niż egoizm i materializm ale to nie wyklucza między innymi tych powodów.