byłam kochanką.. odeszłam

Kala...ja mam to samo....

Agyedyn a dlaczego wy sie " rozstaliscie? " dlugo trwal Wasz związek? chociaz pewne on trwa nadal takjak umnie...

'Rozstalismy' sie , bo on powiedzial,ze zasluguje na wiecej.Ze nie moze mi siebie calego dac.Ze  to nie fair. Ze nie chce stac na drodze.Ze mnie kocha,ale nie jestem jedyna w jego sercu. Same takie rzeczy. o...przeciez normalny czloweik by wtedy sie zawinal, zyczyl szczescia i juz.... a ja nie moge zapomniec. To wszystko trwa prawie rok... moze trwalo. Ostatnio powiedzial,ze nie chce mnie znienawidziec.On sie broni.Wiec powiedzialam,ze wobec tego zero kontaktu.Nie mozemy. I kto w sobote wysyla maila??? nie ja, ja sie trzymalam. Ale nie odpisal. No to potem ja smsa- jak idiotka.I odpisal.Ale juz cisza. Myslisz,ze wytrzyma????

Nie wiem czy wytrzyma, dobrze, ze jest wobec Ciebie szczery, ze mowi Ci ze nie jestes jedyna w jego sercu. "Moj" mowil mi, ze zony nie kocha, ze musi odejsc dla mojego dobra i ze wzgledu na dzieci. Ale mimo wszysto od naszego niby rozstania minelo 4 msc i nadal kontakt jest, po 2 msc widzialam sie z nim i zachowywalismy sie jak gdyby nigdy nic, pewnie za tydzien powie mi znow ze musi odejsc, zebysmy nie kontaktowali sie a na drugi dzien zadzwoni i przeprosi, powie, ze nie moze beze mnie zyc, ze nie potrafi a ja głupia znow mu ulegne zamiast kopnac w dupe! Tylko, ze tym razem to ja sie nie bede odzywac, choc wiele razy juz sobie topowtarzalam to i tak dzwonilam, pisalam. Ale od dzis zaczynam walke ze sobą.
Agyedyn my naprawde mamy bardzo podobne historie Musimy sie wspierac, to jest bardzo potrzebne.

Ojj dziewczyny jak ja was rozumiem,przechodzilam dokladnie to samo,bylo wiele rozstan i tyle samo powrotow,dostawal kazda szanse.Zawsze ktores z nas nie wytrzymywalo i sie odzywalo.Mowil ze my nie potrafimy bez siebie zyc i jestesmy sobie przeznaczeni,zreszta czego on nie mowil i trwalo to tyle czasu.ale uwierzce mi ze w koncu nadejdzie taki moment ze powiecie sobie dosc i dacie rade..Ja gdy tak sobie mysle ze nie ma go juz 5 msc w moim zyciu to az niedowierzam ze to prawda a jednak prawda.Cos wam powiem tydzien temu ktos dzwonil do mojego domu i sie rozlaczyl,bylo to w weekend 2 razy,dzis ktos zadzwonil do pracy,odebralam a tam cisza,ktos sluchal i sie nie odzywal,kilka razy mowilam slucham..halo,a ten ktos nic nie mowil po dluzszej chwili sie rozlaczyl.Czulam gdzies tam w srodku ze to on,i powiem wam ze wrocilo,caly czas dzis mysle o nim.Tak bardzo nie chce zeby to byl on,boje sie kochane...Zbyt duzo sie stalo,zbyt duzo czasu minelo,zbyt wiele wycierpialam i zbyt wysoka cene zaplacilam za to uczucie...za duzo tych zbyt,nie sadzicie?

No to kobiety ja Wam napiszę  co wydarzyło  się  u mnie, a nie pisałam bite kilka miesięcy..życie zaserwowało mi jedno z  najgorszych rozwiązań romansu z żonatym facetem. Spotkań  było co  raz mniej, raz  w miesiącu..i  katorga widywania go w  pracy!!!!Zaczęłam dziwnie reagować  na niego w pracy..nie potrafiłam  ukryć zdenerwowania, trzęsły mi się ręce,  całe  ciało drżało!!! Przerażała  mnie świadomość,że   ON może za chwilę wejść   do mojego  pokoju w pracy  bo  reagowałam   przerażeniem..panikowałam jak nastolatka,jak gdybym nigdy wcześniej  nie miala kontaktu z mężczyznami..Spotkania prywatne były  ok, czułam się   wspaniale, bo kocham  nad życie!!!   Kiedy   ostatni raz widzieliśmy się prywatnie  to on  mówił na przemian  rzeczy które koiły serce  i wkładały nóż tak  głębkoko,że czułam  ból   wręcz fizyczny!!Nie widzieliśmy  się trzy miesiące-  ja  opowiedziałam o mężczyźnie który pojawił   się w moim życiu  i standardowo   nie wyszło  bo był  pieprzonym  nierobem i  chciał  żyć  na  moim  skromnym  garnuszku,gdzie ja  sama ledwo  wiążę koniec z końcem. Mówił o nas:"jak jeszcze byliśmy razem.."-tak..nie  spotykamy się a ja nadal kocham..gotuję zupę Ci zupę  choć wiem że  jej nie skosztujesz...ubieram się,maluję,sprzątam dla Ciebie..z  obsesyjną myślą o Tobie..patrzę w telefon, który tak  rzadko  dzwoni dzwonkiem ustawionym specjalnie na Twój nr.."najdalsza z  gwiazd"Georgina.,,,!!!!Mówił że spotyka się  kobietami(wróciliśmy do rozmów  o  wszystkim,  jak kiedyś gdy nie było  mowy  o miłości)...ale rozmowa z   żadną kobietą nie odda tego co przeżył  gdy my  rozmawialiśmy całymi nocami popijając drinki...To jemu wyrwało się słowo "kocham Cię" ja udawałam twardą,pogodzoną z sytuacją, wręcz zadowoloną z takiego obrotu sprawy...to była  czysta gra!Nawet gdy położyliśmy się spać  jak kumple  śmieliśmy się  do rozpuku  że  kładziemy się  jak  stare małżeństwo..życząc sobie dobrej  nocy i odkręcając się tyłkami do  siebie...ale...po chwili się kochaliśmy...Rano  pocałunek   na dowidzenia...cały dzień fruwałam ze szczęścia...ale  kolejny dzień był już czarny..bez niego..!!!!żyłam wspomnieniami,marzeniami...niezrealizowanymi   obietnicami!!!Mimo iż  właściwie  nie   było  go  obok mnie  ja żyłam nim,uzależniłam się psychicznie od  marzeń...obudził  we mnie  nadzieje związane z życiem z  nim  jako żona  a nie  kochanka!!!!Obłęd,obsesja,koszmar...katowałam się  oglądaniem jego  żony na NK..AJ WSZYSTKO ZWIĄZANE Z NIM!!!!!!

I  jaki finał???Tydzień temu był  na  imprezie  z kolegami.I po wypiciu paru głębszych pisal do mnie smsy,nie wszystko  rozumiałam ale wystarczyło bym   wyła całą noc..obudziłam się po godzinie snu z  okropnie spuchniętymi powiekami, przykładałam lód i dalej płakałam, byłam  tak poniżona, rozżalona...negatywne emocje  nosiły mnie po calym mieszkaniu, nie wiedzaiłam  co ze sobą zrobić, a  powinnam szykować się do pracy...w końcu się ogarnęłam i wyszłam do pracy...w  autobusie od nowa płacz i niemoc!!!Nie potrafiłam nad sobą zapanować! Weszłam do pracy i zakomunikowałam,że odchodzę!! Nie bacząc na zobowiąania  które mam,że w jednej chwili pozbawiłam się  pracy i środków do życia! Dyrektor nie przyjął wypowiedzenia,poprosił bym zostawiła wniosek urlopowy i szła do  domu!Wiedział że moja decyzja jest podyktowana  przez  emocje  i nieświadoma.Wiedział również chodzi o mój romans..Wyszłam z pracy i nie wiedziałam gdzie iść..przeżyłam  załamanie  nerwowe i  trzydniowy pobyt w szpitalu psychiatrycznym!! Leżałam  z ludzmi całkowicie szalonymi którzy  budzili mnie w środku nocy  prosząc o papierosa,ciasko...to było okropne.Ci chorzy ludzie byli agresywni i nieobliczalni..Lekarz podjął decyzję że nie mogę tam przebywać dla mojego dobra,wyznaczył mi  wizytę u  psychologa..za MIESIĄC!!!Uspokoiłam  się, wrócę do pracy bo muszę...choc  nie wiem jak to będę znosiła..jego  widok.On zadzwonił do mnie..prosił  bym wróciła do  pracy..podobno dostał wypowiedzenie...i za trzy miesiące już  go nie będzie..Podejrzewam  że zwolniono go przeze mnie..on też jest dyrektorem i już wcześniej zabroniono  mu  kontktów ze mną bo  pracownicy plotkowali i burzyli  się  że mam fory..co było nie prawdą..pracowałam jak  umiałam..nic  nie chciałam  dodatkowo..
Biorę teraz  leki i nabieram sił..w domu,przy  rodzinie...a jego nie ma...DZIEWCZYNY!NIE WARTO ZAKŁADAC ZDROWIEM KILKA CHWIL PRZY ŻONATYM MĘŻCZYźNIE! ja nadal go  kocham i nie wiem po co...Zapytał:"Aga co mam zrobić?Wróć do pracy..Jak Ci pomóc?" Odpowiedziałam:"zniknij!spierdalaj z mojego życia!" Myślałam że jak odejdę z pracy,  to ucieknę od  niego, od uczucia..że nie będzie jego w moim życiu..ale  nie mogę  tego zrobić..nie mogę pozwolić sobie nawet na chwilowe bycie bez pracy..jestem sama z kredytami, zobowiązaniami...a chlebek też trzeba kupić...Mam  nadzieję  że coś się zmieni,że on odejdzie,  że go znienawidzę...Póki co, będę grała że go nie nawidzę by nie  miał odwagi  zaczepiac mnie,zadzwonic do mnie...Muszę jeszcze go  widziec....:-(

Agnieszka nie wyobrazam sobie bycia w psychiatryku, to musiał byc jakis koszmar. Niestety ja czuje po sobie, ze dzieje sie ze mna cos bardzo złego. Wpadam w doły bez powodu za chwile sie ciesze i znow potem płacze jak małe dziecko.  Agyedyn ja wczoraj wytrzymałam ale on nie, zadzwonil do mnie,pogadalismy troche, natomiast dzis rano to ja zadzwonilam. Nie mogł gadac, powiedzial ze zadzwoni za godzine i cisza,pozniej napisal ze zadzwoni o 11 i cisza. Ja sie denerwuje, nie wiem w co on sie bawi ale udaje mu sie mnie zdenerwowac. Moze on ma zabawe z tego, ze martwie sie, mysle i placze-nie wiem. Wiem tylko tyle, ze nie moge sobie pozwolic na takie traktowanie, na olewanie mnie nie pozwole. Psychicznie jestem wykończona, nie wiem co zrobic,znaczy wiem ale....

Czytajac Twojego posta  rozesmialam sie,ale tylko dlatego , ze kazdy Twoj czyn przypomina mi moj ja tez zwlekałam z mailami, smsami nie odpisywalam od razu a niech czeka a w koncu i tak napisalam Zadzwonił w końcu...powiedziec przepraszam Kochanie,ale mam urwanie głowy w pracy,powiedzial Kochanie....aż mi serce zabiło mocniej,ale co z ztego. Od godziny 8 rano do 13 nie mogł zadzwonic na chwilke?musialam sie denerwowac. Powiedzial, ze zadzwoni wieczorem, tylko nie wiem po co? po co ja z nim rozmawiam? to jest uzaleznienie psychicznie, to jest jakjakis narkotyk. Nie umiem sie tego wyzbyc, za bardzo kocham. Wiem, ze sama sobie robie krzywde wiem, on mnie kazdego dnia dobija a ja nie umiem sie uratowac! Przebisniegu Ty odwlekałas ta decyzje 4 lata? 4 lata sie tak męczyłas? ja po paru msc mam dosc psychicznie a nie umiem powiedziec koniec,każdy jakikolwiek kontakt jest dla mnie ukojeniem. Sama siebie oszukuje, zyje w takim śnie, w bajce tylko to zaczyana juz byc koszmaremz którego nie moge sie uwolnic. Nie wiem co by sie musialo stac zebysmy nie mieli zupelnego kontaktu ze sobą, nie wiem. Wiem za to, ze musze zaczac zyc swoim, wlasnym zyciem a nie tylko czekaniem na jaki kolwiek gest z jego strony. Ehhh my tylko gadamy i użalamy sie nad sobą, powinnismy zacząc dzialac!

Przebisniegu dajesz mi siłe, Tobie sie udalo więc i mi sie uda. Tylko nadal tkwi we mnie ta głupia nadzieja, że moze w koncu kiedys nam sie uda. Ale nie moge niszczyc sobie zycia czekaniem na niego, On nigdy nie odejdzie od dzieci,mimo iz twierdzi, ze kiedyś będzie na to gotowy heh. Po za tym nie wiem czy umiałabym zyc z mysla, ze rozbiłam ich małżenstwo(ktorego podobno nie ma-jego słowa,on jej nie kocha i jest tylko ze wzgledu na dzieci-gadanie...) Ja nie poznałam jego zony osobiscie,ale dzwonila do mnie,długa historia. Niby nie uwierzyla w nasz romans,ale od tamtej pory wszystko sie popsuło. Ten człowiek mnie wyniszczył, jest moim piekłem a zarazem...niebem. Tak bardzo go kochalam tak bardzo wierzylam w jego słowa. Jejku jaka ja jestem naiwna, głupia i slepo zakochana.
Przebiśniegu a co z Twoim małzenstwem?

Czytam i kiwam glowa.....jakie te historie sa podobne.Jak wspominalam wczesniej ja tez jestem w zwiazku. 6 lat.....i podobnie jak u Ciebie Przebisniegu, teraz zrozumialam,ze musze odejsc,bo juz go nie kocham. Nie poswieca mi uwagi, musze sie dopominac o rozmowe- przeciez bez sensu tak zyc.Razem a osobno. Nie ma nic gorszego niz samotnosc w zwiazku...Nic nas juz nie laczy..ja sie cala wypalilam.Zero zainteresowania, o niczym nie pamieta- taki typ.Co nie znaczy,ze nie nalezy mu sie szczescie i wierze ze je znajdzie... I w ciagu niecalego roku, odslonilam sie jemu ( drugiemu tzn) calkowicie, prawda jest tez taka,ze przezywalam smierc bliskiej osoby i to on byl moim wsparciem.Calym moim wsparciem,a nie moj partner. I dlatego tez bylam taka podatna.Czy to wykorzystal?Pewnie w jakims tam stopniu tak....staram sobie wytlumaczyc teraz ( zeby latwiej bylo zapomniec),ze ja tez go wykorzystalam i moze juz zniknac z mojego zycia. Co jest najbardziej przykre to to,ze zna mnie lepiej niz moj partner.Moje marzenia, moje leki,moje nadzieje, moje wspomnienia....tak, z nim wszystko mialo sens.Kala, ta nadzieja - tak...skad ja to znam...ale wiecie co? ja w sumie nigdy nie mialam, nawet nie chcialam miec nadziei na nic..dziwne...wystarczaly mi rozmowy, maile i smsy... i spotkania od czasu do czasu i to tylko na chwile. tesknie za bliskoscia...tak to zdefiniuje..

Agydeyn masz racje. To co bylo juz sie wypaliło, kiedys bez problemu znajdował czas na to zeby pisac do mnie smsy z pracy, maile a teraz? mowi, ze ma duzo pracy, nie wie za co ma sie zlapac-heh smieszne...
Kocham go niestety i boli mnie to, ze to co bylo moim a wtedy naszymi marzeniami stalo sie komedią. Czasem śmieje sie sama z siebie , ze wierzylam w to wszystko.

My nie pracujemy razem, tzn ja  szukam pracy i siedząc w domu dostaje kota. Tyle mysli krązy wokól mnie, gdybym pracowala to moze bym tak o nim nie myslala a tak?robie wszystko żeby zajac sie czyms , bo głupieje. Też tyle razy mówilam sobie , ze skoncze to i co? nadal trwam w tym zamęcie! Dzis zadzwnil do mnie rano,gadalismy o glupotach chyba ze 30 minut. Wstalam, bylam usmiechnieta.,zadowolona apozniej uswiadomilam sobie , ze i tak pewnie zaraz będe płakac przez niego. Podziwiam te Kobiety, które odcięly sie całkowicie. Dziewczyny ile WY musicie miec w sobie siły! jak ja Wam zazdroszcze!

Boze jak to dobrze,ze jestescie, bo chyba bym zwariowala.....dzieki za wsparcie!! Kala, ja nie wiem co lepsze..teraz to wolalabym siedziec w domu,przynajmniej bym go nie musiala ogladac i dostawac palpitacji serca...zdrowiej by bylo ..Przebisnieg, wiem, tak im wygodnie... ja zawsze  powtarzam, kto by tak nie chcial??? nie musza ogladac naszych kapci, rozczochranych wlosow i pizam, nie? Adoracja i uwaga razy 100% - nic tylko brac!!!!!! hehe, czytam co napisalam i mysle sobie jak tak sie mozna dac ....no mozna... szybko tylko powiem co wczoraj..Wiec wczoraj sms z pytaniem jak sie czuej, czy wszystko w porzadku i co sie ze mna dzieje ( wyobrazacie to sobie?????) i co w mojej glowie. Odpisalam,ze to co w mojej glowie jest wylacznie moim problemem i mam zamiar zostac z tym sama. I ze nie powinno go to interesowac.Wkurzylam sie...co sie ze mna dzieje??? Odpisal : w porzadku.Wieczorem mail, ze przeprasza ze nie zobaczyl sie ze mna ( po ten glupi film),ale ze koniecznie musi jutro ( dzisiaj) i ze sorry za pytania itp itd. GLowa az mnie rozbolala.A najgorsze jest to,ze teraz mysle, a niech s....a , a jak sie odezwie, to serce mi skoczy i oczywiscie z usmiechem mu wrecze ten film i pozycze wesolych swiat... no!!!! Ale przede wszystkim to Wam zycze Wesolych Swiat, fajnie byloby byc w domu na swieta,ale nic - przezyjemy i to!!! Pozdrawiam!!!

Wlasnie sie z nim widzialam...Lzy mi ciekna jak opetane...powiedzial,ze za mna teskni...I ze to sie nigdy nie zmieni.I tyle,i ze wszystko sobie powiedzielismy.On odszedl.I musze to sobie wbic do mojego lba.Nie ma go juz.I wiecie co mi napisal w smsie? ze dzieki mnie jest lepszy i ze ja go 'unioslam'. ...hm...pewnie,ze tak....I musze przestac sie juz mazac. On wcale nie czuje sie nieszczesliwy.Ma rodzine, dzieci a teraz na dodatek podwyzszone ego,wiec chyba czas na to,zeby moje wzroslo teraz....tak mysle.Matko...jak ja to przezyje teraz....

Kala, chyba zaczne Ci wbijac teraz...Nie warto!!!!!! bo nie...doszlam do wniosku ( wybitnego!!! :-),ze jest wstretnym egoista..I Twoj tez.I kazdy inny z nich..Przebisnieg sie na pewno tez sie z tym zgodzi..'Unioslam go, podnioslam ego, dzieki mnie jest lepszy' srutu tutu - a ja???????? A my? Co z nami?Kala, patrz,on tez dzwoni , gadacie godzine, mowi Ci to co chcialabys uslyszec ( tak jak ja..:-( ) , i potem znika i wlasnie po co to kochanie jak za chwile doprowadza do lez? Jemu tak wygodnie..tak jak powiedzialas.Furtke sobie zostawiaja uchylona,ze w razie czego jak sie zrobi smutno ,samotnie to zawsze jest z kim pogadac, a jak nie to my sobie mozemy przy bramce czekac i czekac... a wlasnie Kala, musimy zamknac.Zatrzasnac.Na klodke.Niech zardzewieje. I juz. Po naszym krotkim spotkaniu na korytarzu, ( w czasie ktorego jak nastolatce serce zabilo i oczy sie zaszklily), za parenascie minut zadzwonil na biurko! jakby nigdy nic!!!!!tak wlasnie jak u Ciebie.Tak..pewnie,ze odebralam.Takie tam gadanie, co w tv na swieta...gdzies przemycone luzne aluzje ... ale jakby co to luz. Myslalam, po co?? czyzby wyrzut sumienia? czyzby co?? Ja sobie tlumacze,ze nie warto dla takiego goscia... wspolczuc tylko zonie... naprawde....i cieszyc sie ,ze nie nam przysiegal..A pamietam jak na samym poczatku znajomosci mowil mi ,ze sie wzruszyl na swoim slubie.. no?? i demony opetaly...och... i nagle wiecej go laczy ze mna.Wiecie,ze nigdy !!! nie zadalam ani jednego pytania o zone.. wzorowa kochanka.. hehe.Musze zebrac w sobie duuuuzo sily i nie odpowiadac na zaczepki, bo tak jak powiedziala Przebisnieg, to my musimy powiedziec dosc..I jeszcze mnie poinformowal o ktorej wychodzi,i ze we wtorek bierze wolne...o co tu chodzi?? co mnie to obchodzi w sumie?Czy on mysli,ze to ze nie powie do mnie kochanie, kocham cie itp to juz oznacza,ze to koniec?? wczoraj wieczorem maile... dzisiaj spotkanie...dwa telefony.. domyslam sie ,ze wieczorem mail tez...kolejny... koszmar.On mnie dreczy. I Kala, on Ciebie tez dreczy.Dreczyciele sie podpompowuja..malo ich to interesuje ( no moze troche...) jak my to przezywamy...wiec na drzewo.dzieki mnie jest lepszy - gratulacje.I powodzenia.Niech slubna korzysta teraz...Kala, musimy byc zle. Bo jak jest sie zlym to sie wlacza system obronny i sie tak latwo czlowiek nie daje.Wiec proponuje wlasnie tak... co??:-) on nawet dzwoniac do mnie sobie cos pod nosem nucil, jakby nigdy nic!!! a nam ma sie serce krajac????? a on sobie spiewa?? :-) Zycze Wam wesolych silnych swiat - buziaczki.I piszmy,zeby nie tracic sily kochane!!! - bo komu sie tu wygadac... aha.. kiedys dostalam jakiegos tam maila z madrosciami - takie proste ale prawdziwe. Ale jedna mi utkwila: Jezeli jestes w zwiazku ktory musisz ukrywac,to znaczy,ze nie powinienes w nim byc.. ...buzka.

Tak trzymac!!! Tak...mail wczoraj oczywiscie... ech...beznadzieja.

Agydeyn przykro mi:( wiem jak to boli:( najlepiej odciac sie.Ja kiedys tez tak robilam a potem cierpialam i po co? teraz tego nie robie i jest super,to jego zycie,niech robi co chce.
Kochane zycze Wam Zdrowych i radosnych Swiat,mimo wszystko starajcie sie spedzic je w dobrym nastroju;)) buziaki

dziewczyny zaczynam się bać - dopada mnie miłość do niego
ani troche mi się to nei podoba, kurcze co robić...
chyba czas zwijac zabawki i to czym predzej, chyba muszę mu o tym poiwedzieć i uciec...

Uciekaj Erico, Przebisnieg ma racje...potem lzy i niepotrzebne zmarszczki... po co to nam Kochane? Po co??? ja po wczorajszym kryzysie mam jakas sile w sobie ... dziwne... ale to dobrze.Jestem silna i juz. Oczywiscie,ze sie odzywa...informuje mnie co u niego i zadaje pytanie o moje samopoczucie..a na drzewo.. zlosc jest o wiele bardziej satysfakcjonujaca stwierdzam..Buzka.

Podczytuje was troszkę i współczuję,że tak sie meczycie. Nieświadoma niczego zona ma lepiej,bo ma go na co dzień,bo sypia z nim kiedy chce,a najlepiej ma facet,bo ma dom i rozrywkę w formie kochanki,natomiast Wy jesteście w koszmarnym położeniu:(
Fajnie byc kochanką,ale gdy kochanka sie nie zakocha,bo potem dla niej taki układ to koszmar.
Kiedyś byłam kochanką. Miałam wtedy 22 lata,on 24,żonę i paromiesięczne dziecko. Nie obchodziło mnie w tedy co ona przeżywa,najważniejsze że ja tak cierpiałam,że czekałam na niego jak na przyjście Jezusa,wąchałam jego podkoszulek, który kiedys u mnie zostawił. Dostawałam szału na myśl,że z nią sypia,[chociaż mówił,ze to z obowiazku,ze nie czerpie z tego przyjemności],ze chodzą razem na spacer trzymajac sie za ręce [widywałam ich] Katowałam jego i siebie pytaniami,domysłami....
Odszedł od niej. Zamieszkaliśmy razem. Pierwsze trzy lata były super,potem powoli wkradła sie rutyna,codzienność,bo pięciu latach każde poszło w swoja stronę.... Nie wiem czy wrócił do żony? Nie miałam potem z nim kontaktu.
Dziewczyny,przedzielcie sobie kartkę na pół. Po lewej wypiszcie plusy waszego "związku" z nim,po prawej minusy i zobaczcie czego jest więcej.
Nie każdy kochanek [mąż] jest draniem i nie każdy wykorzystuje kochankę. Przecież oni też sie zakochują. Często z żonami im sie nie układa,ale nie chcą odejść,bo dzieci,bo wspólny dom,wspólne pieniadze,ale tak naprawdę,to katują sie w związku.
Draniami dla mnie są Ci którzy kochanki traktują jako rozrywke,gadżet do ich nudnego poukładanego życia.
Nie zastanawiają sie że zakochana kochanka czeka na ochłap jaki jej serwują czyli sms,mail,tel i dają ten ochłap TYLKO w tedy kiedy są znudzeni,kiedy juz przelecieli zone,zje obiad,upierdliwe dziecko pcha sie na kolana bo chce sie bawić,a im sie nudzi.
Dziewczyny,jezeli czujecie że facet jest zakochany,widzicie to że mu zależy,bo: pisze parę razy dziennie smsa,wykorzystuje KAŻDĄ nadarzającą sie okazję [pare razy dziennie] zeby chociaż usłyszeć w słuchawce wasz głos,to taki "związek" jeszcze mozna ciągnąć,tkwić w takim układzie, ale jak znajduje czas tylko raz dziennie,albo co gorsza raz na parę dni [zgroza!!!] TO NIE DAJCIE SIE WYKORZYSTYWAĆ,bo facet pisze do was z nudów,bo nie ma sie czym w domu,w pracy zająć.
Przeczytajcie książkę "Kobiety są z Wenus,faceci z Marsa". Nie bądzcie na ich każde skinienie,nawet jak targacie zębami poduszkę z rozpaczy.
Ja chyba pisała bym sms,maile,rozmawiała przez telefon gdy by on pisał,bo strasznie bym cierpiała nie robiac tego,ale bym nie sypiała z nim chociaz by mnie skręcało. Przetrzymała bym go,nie była na każde skinienie,tylko czy w tedy nie znalazł by sobie innej,bardziej dostępnej kochanki?
Żal mi was,chociaż niby powinnam  załować żon,no ale one tu sie nie wypowiadają,natomiast czytam wasze rozterki.
Trzymam kciuki za podjecie najsłuszniejszych decyzji, CO DALEJ?

,,żony sie tu nie wypowiadają":)..a jednak:)-mój mąz zostawił mnie z małym dzieckiem dla kochanki..chcę tylko jedno napisać : po wielu,wielu burzach powiedział ; ,,przecież muszę z kimś być, naszego małzeństwa już nie ma, ty masz szansę na założenie nowej rodziny, ja juz nie",więc same widzicie - kochanki myslą,że jak facet nawet zostawia rodzinę to dla nich ,a moze tylko i wyłącznie dla siebie?

Od paru dni, nowa prawidlowosc.Nie lubie go. Nie odzywam sie.Napisal,czy ma przestac sie ze mna kontaktowac- napisalam,ze tak.Nie chce juz.Nie mam sily sie meczyc, ide dalej.Nie wiem,czy to chwilowe - mam nadzieje,ze nie.Nie chce,zeby sie pytal jak sie czuje.Co to w ogole za pytanie????? Nie na miejscu..uwazam.Wie sie odcinam.Trudne,ale nie lubienie jest latwiejsze.Niech sobie zyje w tym swoim swiecie,mnie juz w nim nie ma.....

Super Kala, nie zasluguja na nas i juz. I nie warto. Ten sie odzywa na mailu nawet jak jest w domu,ale po co? Pytania co robie, jak mi mija dzien? A co go to obchodzi? Otoz to,coraz bardziej obcy.Zastanawiam sie po co oni szukaja kontaktu, byc moze zeby sie usprawiedliwic przed samymi soba,zeby sie lepiej poczuc ,albo jak wspomnialysmy wczesniej na ich warunkach.Dostalam smsa- Jestes na mnie zla? Odpisalam,ze wlasciwie to jestem i ze nie chce mi sie juz walkowac niechcianych tematow. Nie lubie i juz. Kala i zrob to samo, zobaczysz , od razu bedziesz silniejsza.....

Agydeyn, Kala trzymam za was kciuki,dziewczyny Kobietka 48 ma racje,odetnijcie sie i zyjcie. Ja dalam rade i dlatego tak was wspieram,bo wiem ze mozna,a dzis ciesze sie spokojem.Spojrzcie jak sie obie meczycie.Wiecie czego ja sie obawialam? ze pewnego dnia zwyczajnie mu sie znudze i to on zakonczy nasza znajomosc,a wtedy poczulabym o wiele gorzej,a tak to ja jestem gora,bo to ja odeszlam,to ja powiedzialam zegnaj i dzis nie zastanawiam sie juz co byloby gdybym nie odeszla,i tak dla mnie jest lepiej.

Witajcie,
Ciężki dziś dzień...Może dlatego tak naszło mnie na myśli o Nim...Nie jest fajnie,codziennie mijamy się w pracy,rozmawiamy,musimy zachowywać się "normalnie". Jak to wkurza...Wczoraj zaproponował mi spotkanie, jak to sam określił "pożegnalne". Powiedział,że jest mu to potrzebne,żeby zamknąć nasz etap,bo na razie nie może się z tym uporać. Nie chodzi mu o seks lub inne tego typu rzeczy. Na razie powiedziałam,że muszę to przemyśleć. Nie wiem w sumie czemu się zastanawiam...Może jednak podświadomie nie chcę tego skończyć ? Kurczę,sama nie wiem...Niby od dłuższego czasu nic się między nami nie dzieje, no może oprócz tego,że dość często rozmawiamy,ale nie ma spotkań,czułych gestów itp.To czemu boję się tego spotkania?
W domu niby OK,mąż nawet się stara,ale ja zaczynam się zastanawiać,czy takie życie to szczyt moich marzeń...Mogę stwierdzić,że do pewnego momentu go kochałam,zależało mi na nim bardzo, choć na pewno tego drugiego kocham mocniej. To zupełnie inna miłość niż w przypadku męża, w sumie trudna ale i spokojniejsza i piękniejsza.  Ale z drugiej strony  zdrady mojego męża,agresywne zachowanie dużo zmieniły. Kiedyś myślałam,że jak nie będę z nim zawali się cały mój świat. A teraz myślę,że oprócz problemów finansowych i ewentualnej samotności  nic mi nie grozi. Poukładałam sobie klocki w mojej głowie i wiem,że sobie poradzę i bez niego. Z drugiej strony jest dziecko i to chyba na razie jest mój priorytet. Z kolei zastanawiam się,czy chcę,żeby moje życie tak wyglądało z nim? Tak letnio i bez emocji...Nawet nie mam ochoty na seks z Nim, nigdy nie pociągał mnie fizycznie jak tamten,choć aż tak źle nie było,ale teraz najchętniej w ogóle bym go nie dotykała...Moze to jakaś depresja?

A ja bym NIE poszła na to spotkanie!!! ON CHCE SIE UPORAC!!! Ale nie interesuje go jak Ty sie z tym uporasz?!!!
Jak chce zakończyc,to niech konczy,a własciwie to juz zakonczył .nie idz na to spotkanie,bo poczujesz sie podle!!
Co Ci powie?
-Słuchaj,łajnie było,ale dla naszego dobra....bla bla bla...
..a ty bedziesz słuchała jak głupia gąska jak pan i władca w delikatyny sposób mówi ci SPADAJ!!!

Przemknelo mi przez glowe,ze jakby bylo super,zeby sie zona dowiedziala...ale pocieszam sie mysla,ze kiedys wyjdzie szydlo z worka i predzej czy pozniej za to zaplaci...bo tacy faceci beda zawsze szukac zewnetrznych bodzcow...otoz to,zadnych konsekwencji.A dzis rano dzwoni z zyczeniami!!! na drzewo- nagle przyjaciel...ach,szkoda gadac....Zgadzam sie, Jesienna  nie idz na spotkanie...chyba,ze poszlas? to tylko przedluzanie agonii.....wierz mi... a potem na koniec zimny prysznic.

Przerabialam to Jesienna,kazde spotkanie to powrot do punktu wyjscia.. Fajnie,ze nie poszlas i tak trzymac.Ja sie juz nie dam tez.Trzymaj sie!!! Wlasnie...co on Ci moze powiedziec???

Cześć  dziewczęta:) Podziwiam.Te silne.Te silniejsze ode mnie.Agydeyn-podziwiam Twa siłę i konsekwencję.Ja narazie sie trzymam.A wzbudzanie w sobie złości,niechęci itp juz przerabiałam.Wiesz?ja nie miałabym tyle siły,co Ty.Nie odpowiedzieć na maila,czy esemesa.Wystarczy za przeproszeniem jego jedno "pierdnięcie"i leżę.Ale ja też wciąz powtarzam sobie,co złego mi zrobił.jak wykorzystał,jak stchórzył,ile razy nie podał ręki,kiedy tego barzdo potrzebowałam.Ale po złości wciąz we mnie pozostaje mrok.Niewyobrażalny smutek.żałoba wręcz.
Kobietka 48 tez trafia w sedno i dobrze radzi.(moja równolatka).Tylko skąd brać na to wszystko siły.Jestem nieustannie zmęczona.Barzdo zmęczona.
Życzę Wam kochane wszystkim wytrwałości i konsekwencji.
Agydeyn-walnęła bym w łeb tego Twojego "szczęśliwego".Porabany jakiś.Czy nie zdaje sobie sprawy ze swojego niewyobrażalnego egoizmu?Z tego,co  Ci robił do tej pory?No szczęśliwy taki,to po co zawraca Ci d....ę??(sorry).Jeszcze o takim egzemplarzu nie słyszałam.Mój przynajmniej narzekał  na swoją żonę,kobietę.Nieszczęśliwy.To go pocieszałam,jak mamuśka kurde.i tez mam za swoje.Dziś juz wiem,że jak w domku źle,to do mnie po pocieszkę,a jak w domku sielana,to ja w odstawkę.Dość!!!!!!
Agydeyn-tak trzymaj maleńka.Nie daj się dupkowi.Masz rację.NIE WARTO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Pozdrawiam wszystkie dziewczyny.

majorko_zrobiłam pare dni temu dokładnie to samo!Poznałam go na czacie nie ukrywał ze ma żone ale zbyt stał mi sie bliski , tesknie za nim bardzo jest miły i czuły nikt nigdy nie był dla mnie taki!Ale ma żone! nie spotkałam sie z nim w realu ale kochalismy sie nie raz na skype i nigdy mi nie było tak dobrze , ale ma żone:(

Kobietko 48- w chwili obecnej nie jesteśmy "razem".Bawa to tak,że średnio po ok.2ch m-cach ciszy,pęka on,albo ja.Częściej ja.Jest sielana.Srednio trwa tydzień,może dwa,ale ostatnio trwa kilka dni.To ja nie wytrzymuję.Wygarniam,co mnie boli,On się obraża i milczy.I znowu cisza.I tak się szarpiemy już 2 i pół roku.Nie umiemy się rozstać.Znamy się od 30 lat.Tzn.poznalismy sie 30 lat temu.Ja byłam na wakacjach w jego miejscowości.Dla mnie to była wakacyjna miłość,jakich miewałam wiele,dla niego miłość.Ja wyjachałam i prawie zapomniałam.On mnie odwiedził po wakacjach.Przyjechał,przywiózł prezent i miał poważne plany,a juz następnego chłopaka.On wrócił rozżalony.Ja cieszyłam się,że wyjechał.Po 30stu latach odnalazł mnie na NK. i się zaczęło.Tym razem oszalelismy oboje.Opisałam juz tu swoja historię pod"odnalazł,zostawił,jak dalej żyć" i "poczułam się,jakby usnął na mnie podczas seksu" i "czy ja kiedys zmądrzeję?".Więc jak chcesz,to poczytaj.Pozdrawiam serdecznie

Strasznie męczące są takie układy, ale jak wiadomo oni nie zrezygnują z żon....zostaje nam tylko pokazać, że nie są "pępkami świata" i bez nich da się żyć! Chcieli sobie podnieść własne "ego" naszym kosztem?! OK, mają swoje, a teraz pora im je trochę obniżyć. To strasznie ciężkie ale razem może nam się uda. Trzeba ich spławiać i opisywać później ich reakcje Na początku pewnie niektórzy będą nas olewać ale z czasem na pewno nie da im to spokoju! Mi jest strasznie cholernie trudno być dla niego złą, niemiłą albo obojętną, ale skoro im tak łatwo przychodzi odtrącanie nas to czemu mamy mieć skrupuły?! Niech nie myślą, że są tacy zajebiści!!!!

Witam Dziewczyny!!
widze, że mój wątek nadal się ciągnie mimo, że założyłam go trochę temu i długo tu nie zaglądałam musze się przyznać bez bicia....
A mianowicie w nawiązaniu do Waszych wypowiedzi moge napisać, że naprawdę bardzo ciężko wybudować szczęście na cudzym nieszczęściu... nie twierdze, że jest to niemożliwe bo pewnie nie jednej sie to udało.. ale też nie jesdna z Was zapewne tkwi w tym nadal ze zranionym sercem bo on nadal jest z żoną albo pobawił się trochę wami i poszedł dalej.. uwałam, że każda z nas powinna sie nad tym zastanowic zanim jak to niektóre brzydko nazywacie: wejdzie z buciorami w czyjes życie... nie dosc ze zniszczycie życie innym ludziom to możecie zniszczyć je sobie... tak jak ja.. nie twierdze, ze zniszczyłam sobie zycie ale potargałam sobie troche serce... rozwaliłam fakt faktem nie małżenstwo ale 4 letni zwiazek... a tak naprawde zakochałam sie w facecie który był akurat nieszczesliwy... tak brzydko mówiąc trafiłam na dobry moment... non stop afery kłótnie i zostawił ją... myślicie że byłam szczęśliwa?? Owszem było dobrze, ale ona cały czas do niego dzwoniła, przy mnie nie odbierał... a jak mnie nie był
? Nie wiem... i to zaczeło mnie męczyć... potem od kogos usłyszałam, że jak jedzie ode mnie jedzie do niej... nie wiedziałam czy ten ktoś kto mi to mówił był uprzejmy czy złośliwy... i też zaczeły się kłótnie... na chwilę obecną nie jesteśmy juz razem... jako powód rozstania powiedział, że inaczej było na początku potem sie zmieniło, powodem było rónież to że wazniejsze sa dla mnie kolezanki co bardzo go bolało a nie wiem dlaczego tak twierdził... uwała tez ze on poważnie patrzy na życie a ja do wszystkiego podchodze na luzie... niewiem czy naprawde tak uwaza czy to był tylko pretekst... zapytałam czy jakby sie pozmieniało pare rzeczy to czy chciał by zebysmy jeszcze raz spróbowali.. powiedział że czas pokaże... koleżance mojej powiedział ze wie ze ja i tak sie nie zmienie... a uwierzcie mi ze mogłabym to zrobic!!! ale nie rozumiem tego jak mysli ze sie nie zmienie itd to dlaczego codziennie do mnie dzwoni, pisze, przyjeżdza w odwiedziny.... po co? chyba zeby sprawic mi tylko ból...