Grupa wsparcia dla zdradzonych i zdradzanych-pogaduchy:) - Netkobiety.pl

Shaniu praca dobra sprawa, człowiek inaczej funkcjonuje i zapomina o swoich problemach. Dzień faktycznie kiepski, ale to może przez tą aure za oknem i dlatego nam sie udziela. Nie podawaj się, bo jesteś twardą kobietą:) A ja to też chyba zaczynam chorować na chłopowstręt hihihi.

Eeee no spoko trafił ci się wielbiciel. Czasem nawet serce z lodu można roztopić. Co ci zależy poflirtować:)

cześć shania tak..tak...flircik malutki nikomu nie zaszkodził...a co do doła...nie wiem czemu tak się stało...myslałam że mam to za sobą ale cóż...może to nie takie proste

Rozumiem nabrałaś dystansu do facetów,całkiem normalna reakcja.A jak tam dzieciaczki,lepiej???

Ja też się zastanawiałam gdzie ona się podziewa,może wybrała się na jakiś wypadzik:) Ale pewnie niedługo się odezwie:)

kurde...też bym się wybrała na jakiś wypadzik...u mnie w pracy integracja jest na początku października...ale nie wiem czy pojadę???

A co ci zależy, kawa może być bez żadnych zobowiązań, tylko po to żeby się rozerwać . A co do córci dla niej to jeszcze nowa sytuacja, ale myślę, że małymi kroczkami się do niej przyzwyczai i będzie ok.

Nieee nawet kawa hehheheeh oferował mi przyjazń i ze mi pomoże, ze mnie nie zawiedzie ale ja mu mówie ze juz mam przyjaciela. Poza tym nie ma zebów z przodu hehehehehh. Kolezanka twierdzi, ze przynajmniej mnie nie pocharuje eeehhehheheheh

ehehheehhe no nie nie jeste w moim typie. Poza tym niech on nie sciemnia ze przyjazni chce bo na to trzeba długich lat. Bajere strzela jak nic ma chrapke na mnie i tyle - bzykac mu sie chce pewnie.

no pa Ksienko odezwij się miłego dnia...:)           No i znów mąz pisze na gg znow mnie do pionu stawia

Bo napisał przytocze "nawet sobie nie zdajesz sprawy jak dzieci to bardzo przezywają, ale tobie sie wydaje ze nic im nie jest i sobie poradza, tak poradza ale bedą mialy uraz, tak Ci sie tylko wydaje ze jest ok bo jestes z nimi i nic nie widzisz. A ty jestes szczesliwa i o to Ci teraz chodzi, za kilka lat zobaczysz efekty. Jak znam zycie to i tak masz juz przedyskutowane zdanie na ten temat, z doswiadczenia kogos, i mnie zaraz bedziesz sprowadzac do pionu ale to tez jest to ze Ci sie wydaje ze wszystko jest Ok."

On wie, ze to mój słaby punkt zaraz mam myślenice, zeby sie poświęcic i kazac mu wrocić tylko ja umrę w tym związku. Wiem maiłabym lekko z jego kasą, prościej, nie wiem czy lepiej. Po za tym nie zdaje sobie on sprawy, ze mnie to zmieniło i darlibyśmy koty bo ja już nie jestem niunia spokojna i potulna. ....  A bzykanko oj hmmmm, ale nie z tym facetem. Jedyny kontakt fizyczny jaki teraz mam to z moim kolega wtedy kiedy płacze a on głaska mnie po głowie i stara sie jakoś wesprzec.

Ale on im nie wytłumaczy, kiedys powiedział dzieciom, ze sie wyprowadza bo ja go nie lubię. Ciągle zwala na mnie winę, a dla niego takie rozmowy? hmm nie ma na tyle refleksyjności nie umie z nimi rozmawiac kiedys jeszcze im powiedział jak tłumaczyłam dzieciakom ze musi sie wyprowadzic, ze sobie poradzimy bedzie dobrze a on na to bedzie zle bo jak ktores zachoruje to co?..... masakra mówie, ze tyle razy go nie było bo był na wyjazdach dzieci w szpitalu i sobie poradziłam wiec i tym razem sobie poradze.

A ty jak sobie radzisz?

Kurcze strasznie chcialabym zeby wszytko sie odwróciło. Nie moge przejśc spokojnie, nie dzis, nie teraz, nie dam rady. Może mnie tez przejdzie czasem tak bywa. To jest taki tragizm tego czynu, ze długo człowiek z tym walczy i niekiedy całe życie się zmienia.

Wierze!!!! i to z tym szukaniem winy to dla mnie jest najgorsze do przeskoczenia.    Ja nawet nie wnikałam jak co ale takie obrazy miałam w głowie. Szlag mnie trafia bo mam nieodparte wrazenie, ze on zrobił to nie raz. Ta dziewucha ciągle miała z nim kontakt jak jeszcze chodzilismy razem. Dzwoniła sms zreszta mąz nie tylko od niej dostawał smsiki. Ciągle coś było a ja miałam nadzieje. Potem wyszło szydło z worka jak byliśmy małzenstwem, bolesne jest wiele rzeczy, ale najbardziej ze bardzo wtedy go potrzebowałam urodziło sie nam dziecko, ciągle mówił ze nie ma czasu a na bzykanie z nia znalazł czas!!!!!

Hmmm wiesz ja tak sobie myśle, to ze potrzeba czasu to wiadome, zatrze sie wszytko troche czasu. Jeśli jest tak jak mówisz, ze zawsze mogłas liczyc na niego to dotrzecie do siebie. Czy ona tez uważa ze Wasze małzenstwo było udane? Co on teraz mówi jak go widzisz, jak "czytasz"..... u mnie nie zawsze było ok, mąz nie szalał, nie imprezował, tylko nie miał czasu tzn. nie potrafił go dla mnie znaleśc. Małżenstwo było przyspieszone, byłam w ciązy, ale wiedziałam gdzie moje miejsce i czego potrzebuje mój mąz. Pytam o Twojego męża, bo widzisz, dla mojego było bardzo dobrze dla mnie nie, a  pomimo tego zdradził.

Hmm rozumiem ale wiesz ja myśle, ze przejdziecie to skoro daje Ci czas, a najważniejsze umiecie wesprzeć w każdej sytuacji to jest to bardzo ważne. Rozumiem co Cie boli ale jak mówisz było dobrze a nawet bardzo dobrze. Wiec wiecej przemawia za, a nie przeciw, tylko czas. Jak długo tak sie zmagasz??

To duzo zwaliło Ci się na głowe. Myślę ze się ułoży, skoro jest dobrze, a od czasu do czasu załamki będzie ich coraz mniej, a jak radzisz sobie z alkoholizmem?

Znam troche problem, moj kolega tez jest alkoholikiem, był na leczeniu czasem jest ciezko mial kryzys, ale daje rade. Stąd moje pytanie. Musi być Ci bardzo cięzko, ale trzymam kciuki w koncu musi sie dobrze dziac.

hmmmm w królestwie SMOKA WAWELSKIEGO ja tez sie ciesze ze trafiłam na to forum a Ty gdzie mieszkasz?    a w ogole jesteśmy z jednego roku

no hehehheheh moze kiedyś zrobimy zlot czarownic hheeheheheh z naszego watku

Tak nie pracuje narazie ale musze sie zebrac i ruszyc z miejsca strasznie sie boje. Byłam ok 6 lat w domu. Na razie zmykam, bede wieczorkiem, milego dnia.

wiesz kochana...każda z nas piszących tutaj przeżyła to samo...jak widzisz ja mam do tej pory momenty załamiania

bardzo dobrze że wybuchnęłaś i powiedziałaś co Ci na wątrobie leżało...ja nawet swojego mówiąc brzydko zlałam...

jak możesz sobie poradzić...wszystko zależy od tego czy jeszcze Ci na małżonku zależy...jeżeli tak to postaraj się mu wybaczyć..zapomnieć nie dasz rady...niestety
jezeli nie zależy Ci na nim to powinnaś rozstać się z nim...takie jest moje zdanie

a co do porad koleżanek i pseudo przyjaciołek...nie słuchaj ich bo faktycznie ich związki są może udane ale one też na pewno tego nie wiedzą...kazda z nich Ci powie że by nie wybaczyła... guzik prawda...nie była w takiej sytuacji i nie wie czy by wybaczyła czy nie...ja na szczęscie mam takich znajomych i przyjaciół którzy popierali moje zdanie czy było ono dla mnie dobre czy tez nie...

jedno pytanko macie dzieci czy nie???

Witajcie Dziewczyny!
Widze, że nowa netkafejka rozkręca się w niezłym tempie. Aż trudno dotrzymać wam  kroku. ja nie mam niestety tyle czasu, żeby być z wami na bieżąco.
Ale chciałam Wam powiedzieć, ze pomimo mojej stosunkowo korzystnej sytuacji "po zdradzie" - tzn. mąż nieustająco walczy i czeka na moje wybaczenie -  to jednak nie żyje mi się tak dobrze jak bym chciała. Jak tylko dochodzi do jakiego zgrzytu to patrzę na niego i wydaje mi się, że go nie lubie.
Pomimo, ze jestem bardzo wesoła z usposobienia, to ciagle nachodza mnie smuteczki. Wystarczy melancholijny kawałek muzyki o miłości a mnie już się przypomina, że kiedys też byłam ślepo i szczęśliwie zakochana, pełna ufności i wiary, że dostałam od życia coś pięknego - teraz to już nie dla mnie.
O łóżku nie wspomnę. On się stara jak może, a ja oczyma wyobraźni widzę jego jak się kocha z tą kobietą! I wszystkiego mi się odechciewa. I tak jak któraś z was napisała, mam obrzydzenie na myśl, że on robi ze mną to samo co robił z nią. I nie mogę się absolutnie przemóc, żeby robić mu to, co najbardziej zawsze  lubił...same wiecie co.
Wiem, że to jeszcze jest dość świeża sprawa, ale już nigdy nie wróci to co było. Płakać mi się chce.
Ale Was pozdrawiam, wiem , że jest nas więcej. A w jedności siła.
Macie jakiś pomysł na moje psychiczne zahamowania? Pozdrawiam

ARIADNA
dzieki ze poruszylas temat /wiesz jaki/ ja jak juz napisalam o zdradzie /zdradach/ meza wiem od kilku miesiecy, chociaz pewna 100% jestem od jakichs 2 m-cy, mam podobne do twoich przemyslenia, nie wyobrazam sobie zebym miala kiedykolwiek zrobic mojemu mezowi /wiesz co/ po tym wszystkim, NIGDY, ABSOLUTNIE nigdy, ja mu o tym powiedzilam ze /dolownie/ nie wybrazam sobie abym miala wziasc do ust cos co wkladal innej w ***. Przepraszam ze jestem taka dosadna, mimo to moj maz mowi ze on jest w stanie zniesc wszystko, bylebym tylko nie zostawila go i nie odeszla, mam w nosie co on mysli, mam gdzies, czy bedzie mu dobrze czy nie, ja mu powiedzilam ze mozliwe ze w ogole juz sexu miedzy nami nie bedzie zadnego i niech idzie do tego szamba w ktorym sie taplal, moj uparcie wszystkiemu zaprzecza, mysle ze dlatego ze on mysli ze jak przyzna sie do wszystkiego to na pewno bedzie rozwod /wielokrotnie tak mowilam/ wiec idzie w zaparte.

GONIU no wlasnie, 2 miesiace temu moj maz byl w domu, a ja juz na 100 procent bylam pewna jego wyskokow, nie chcialam sexu, w koncu jakos w tym lozku wyladowalismy, kilka razy, nie wiem czy uwierzysz ale to mnie upewnilo ze mial cos z inna baba /babami/ po prostu dalo sie wyczuc, pewne zachowanie itd., nie moge o tym pisac bo jestem wsciekla ze w ogole sie z nim bzykalam, ja raczej nie bede w stanie z nim juz normalnie zyc, nie chce juz chyba, on blaga, placze, przekupuje mnie wszystkim, mam to gdzies, mowi ze zjezdza, ze wiecej nigdzie nie pojedzie, ze zmienia prace, mam to gdzies, brakuje mi jego dotyku, sexu tez wiadomo, ale nie dam rady, coraz silniej czuje ze nie dam rady, ja codziennie mu o tym mowie, kupilam wczesniej bilety na samolot mialam leciec z dzieckiem 3 tygodnie temu, nie polecialam, bilety przepadly, nie umiem juz chyba z nim zyc, myslalm ze ta sprawa bedzie przycichac, jak bedzie mijal czas, nie jest tak, czuje pogarde do niego, czuje pogarde do siebie, powiedzilam mu ze jak przyleci ma sie zatrzymac u swojej matki, bo nie chce zeby spal w domu, najlepiej by bylo jakby wcale nie przyjezdzal, on jest w szoku, tyle razem przeszlismy, on po prostu nie moze uwierzyc w to co sie dzieje.

GONIU nie nie czytalam tych etapow zdrady, poszperam na forum, nie wiem czy jakos dojde z soba do ładu, nie wiem, na prawde, w tym wszystkim sa jeszcze dzieci, maz probuje wmontowywac mnie w poczucie winy, ze niszcze rodzine, ze dzieciom ojca zabieram i takie tam, probuje grac na uczuciach, ale ja na razie nie potrafie trzezwo myslec, zaslepia mnie moja zlosc, nienawisc do niego, powiedzialam mu ze jak sobie wyobraza nasz zycie, ze zgotuje mu pieklo, ze moze zlozyc pozew o rozwod, a ja sie zgodze bez orzekania o winie, powiedzial mi ze nie pozwoli mi odejsc, na razie przysiadl na d***, jest milutki. Juz mu sie nie zdarza w weekendy ze telefon mu w nocy siadzie /tak czesto bywalo, albo internet nie dziala, teraz dziala wszystko, cud na Wyspach normalnie, zapytalam czy juz sie wystarczajaco wyszmacił, czy tez kochanka go rzucila, nadal mowi ze nic nie bylo, nadal klamie w zywe oczy do upadlego, powiedzilam mu ze obraza moja inteligencje, starszy syn mowi ze jak nie odbieram telefonu to blaga go zeby do mnie zadzwonil i zebym odebrala, obiecuje mu cuda a kiju za posrednictwo itd. Jeszcze dziecko miesza w ten swoj szambiarski proceder.

No, przeczytalam te etapy zdrady, uff, niestety moje zachowanie potwierdza te prawdy, w dodatku u mnie doszly jeszcze klopoty zdrowotne, ze nie wspomne o tym zmeczeniu, Boże, ,co ten gad nam zgotowal, patrze na mojego malego synka i mysle sobie co bedzie dla niego lepsze, mysle ze spokojna mama, najgorsze z tego wszystkiego jest to ze ja go nigdy nie zdradzilam , nawet nie przyszloby mi to do glowy, chociaz nie byl ani moim pierwszym facetem, ani najlepszym w te rzeczy, po prostu go kochalam, dla mnie milosc to lojalnosc, poczucie odpowiedzialnosci, nie mysle tylkiem, nigdy nie myslam, tak sobie teraz analizuje to nasze zycie, wiele rzeczy teraz dopiero do mnie dociera, wiem juz ze wczesnej /pod koniec mojej ciazy i jak nasz synek mial kilka tygodni/ tez mial wyskok, jestem pewna teraz /wtedy tez dowiedzilam sie od jego kochanki, ale oczywiscie powiedzial ze ona jest chora i wymysla takie rzeczy zeby sie rozwiodl, no i wtedy uwierzylam bo poprostu nie wierzylam ze mozna byc takim ścierwem zeby uprawiać seks z kochanką wtedy, gdy zona jest w szpitalu albo gdy wlasny syn ma 3 tygodnie a zona w pologu, mysle ze dlatego jestem teraz taka wsciekla ze opadly mi klapki z oczu i dopiero teraz wiem kim naprawde jest moj maz, ze ja go poprostu nie znalam.

Ta  nie jest mezatką, poprzednia byla, wiesz ja jestem z tych ktore tych kobiet nie winia, lub winia w minimalnym stopniu, ja winie jedynie mojego meza, co za roznica z kim to zrobil, zrobil to i juz, jakby nie byla ta to bylaby inna, jest popyt jest podaz, nie wyzwalam jej chociaz zadzwonila do mnie i w sumie wiele kobiet by mnie usprawiedliwilo, ale co z tego bym miala, ach szkoda slow, powoli oswajam sie zmysla ze bede musiala sie rozwiesc, zaczynam widziec nasze zycie bez niego, niech idzie w dluga, nie mam zamiaru spedzic zycia na zastanawianiu sie ktora nastepna i kiedy, czuje sie tak jakby wytarl sobie o mnie nogi i bardzo chce aby juz to minelo, uczepilam sie mysli ze jak sie rozstaniemy to minie, odzyskam szacunek do siebie, wiare w ludzi.

Shania
no ale co jestes z nim wciaz? tzn. czy mieszkacie razem? u mnie jest tak ze ja na poczatku sypialam z nim, jakostam do tego nieszczesnego sexu dochodzilo ale z czasem jest tak ze juz jak nabralam pewnosci tych zdrad jak to juz w pelni do mnie dotarlo to odsunelam sie, nie chce go juz poprostu u mnie takich gadek ze pojdzie do innej itd. nie ma, u mnie sa blagania, wypieranie sie ze nic nie zrobil, nawet jakbym go z takiej osoby sciagnela to tez pewnie by mi wmawial ze mi sie wydaje /tak mu ostatnio powiedzialam/ probuje mnie osaczac finansowo, obiecuje cuda, ale ja juz mam w gdzieś te obietnice, chrzanię to, powiedzialam mu zeby se wetknal gdzies kase, ze nic od niego nie chce, to jego gadanie o tym jak on to mnie kocha, no smiac mi sie chce normalnie, od kilku miesiecy jak mowi ze ladnie wygladam albo jakies tam komplementy to rodzi we mnie zlosc i kaze mu prostytutkom te bajki opowiadac, normalnie koszmar.