Dobra, inaczej. Związek jest związkiem dopiero jak jest związkiem. Ok.
Jak więc doprowadzić do związku? Musi być chemia.
Jak stworzyć chemię? To nie jest ani paradoks, ani nic nadzwyczajnego, ani nic czego nie możemy kontrolować.
Szczera odpowiedź - wykładanie się na tacy - dostępność - przewidywalność - brak emocji.
Zakochanie i zauroczenie jest emocją.
To nie jest w ogóle zależne od wieku i podejścia do związku. Po prostu trzeba wiedzieć co oznacza to magiczne "to coś".
Zwykła rozmowa daje zwykłe uczucia, a raczej ich brak. Będzie to potraktowane jako wymiana informacji. Drętwo, nudno i sztucznie.
Para siedzi cicho na spotkaniu i jedna osoba wreszcie wyskakuje: no pytaj o coś, bo chcę wiedziec czy nadaje sie do związku! Yyy ale ja nie wiem czego chcę, stres, napinka, spotkanie i po spotkaniu. I tu wlasnie powinno wejsc w grę humorystyczne droczenie, gdzie można palnąć coś głupiego na rozluźnienie atmosfery, co w ogóle nie musi być prawdą, a zachęci do flirtu.
Wijesz gniazdko z kims przyziemnym, a nagle pojawia się ktoś mający "to coś" - masz po gniazdku, bo emocje pójdą górą.
Samotnosc niezaleznie od wieku doprowadza do takich reakcji. Pragnie sie "normalności" z roznych przyczyn, ale raczej są wykluczeniem negatywnej przeszłości. Obroną przed np uzależnieniem od seksu 24/24, czego i tak się gdzieś tam pragnie, bo to bardzo przyjemne i pozytywne.