netkobietyWszystkie działy
Samotność

Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

31 051 odpowiedzi1 217 971 wyświetleńzałożony przez Majka453, 22.05.2014

Napisz odpowiedź
Dołącz do Forum Kobiet Netkobiety.pl! To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy ...

Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!


Forum Kobiet » SAMOTNOŚĆ » Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Strony Poprzednia 1 … 283 284 285 286 287 … 478 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Posty [ 18 461 do 18 525 z 31 052 ]

18 461 Ostatnio edytowany przez ObietnicaPoranka (2014-12-16 23:06:40)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
Aenima napisał/a:
white.pearl napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:

Dla mnie ona jest taką esencją kobiecości, a ten papieros dodaje jej uroku rodem z 20-lecia.

Też oglądałam skinsów, ale ze 2 sezony jeno. Ta laska, to akurat sorry, ale dla mnie ona była esencją "zużycia". Nieważne, jak seksistowsko to brzmi, niektórzy ludzie wyglądają na "zużytych" i dla mnie jest to obrzydliwe, wulgarne i obleśne. Sex appealu tam nie widzę za grosz.

Streska - ta historia o córce i ojcu to niemal jak Bezsenność w Seattle.

Perełko, masz rację. Effy była dla mnie przykładem pięknego upadku. Z prymuski do kogoś, kto nawet nie potrafi się zabić.
Najbardziej lubiłam Cassie. I właśnie dla niej oglądałam Skins Specials.

Dziewczyny, to jest niesamowite, że właśnie tak różnie można odbierać bohaterów smile. Mnie Effy było bardzo żal w którymś momencie - większość ludzi, wychowujących się w tak pokręconej rodzinie, w końcu by ześwirowała. No i dobrze, że nie umiała się zabić. A do tego była świetną przyjaciółką, była niezależna.
Ale mnie tu wyłącznie chodziło o jej urodę - wg mnie jest piękną kobietą, niezależnie od tego, jaki charakter miała jej bohaterka.
A Cassie też lubiłam, ale była dla mnie strasznie infantylna. Podobnie zresztą jak Pandora, którą też lubiłam.


streska napisał/a:

Obietnico, bo ja już właśnie rodzić nie zamierzam. Mam wszystkie dzieci w domu.

To może szukaj pana, który też ma wszystkie dzieci w domu i wtedy zgracie się w oczekiwaniach?

18 462

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Znowu nie wiem o czy mówicie smile jakieś seriale mi zupełnie nieznane smile

18 463

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
streska napisał/a:

Znowu nie wiem o czy mówicie smile jakieś seriale mi zupełnie nieznane smile

Bo to takie seriale dla młodzieży wink Ja oglądam namiętnie seriale, bo mnie to odpręża. Amerykańskie, najczęściej kryminalne, supernaturalne i inne big_smile

18 464

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
ObietnicaPoranka napisał/a:
streska napisał/a:

Obietnico, bo ja już właśnie rodzić nie zamierzam. Mam wszystkie dzieci w domu.

To może szukaj pana, który też ma wszystkie dzieci w domu i wtedy zgracie się w oczekiwaniach?

Już wcześniej doszłam do takich wniosków. Może być tez ktoś, kto nie chce mieć własnych dzieci- moje też są fajne smile
Co się stało z moim przyszywanym synem Tomem? Nie zagląda tu ostatnio.

18 465 Ostatnio edytowany przez streska (2014-12-16 23:12:55)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
Aenima napisał/a:
streska napisał/a:

Znowu nie wiem o czy mówicie smile jakieś seriale mi zupełnie nieznane smile

Bo to takie seriale dla młodzieży wink Ja oglądam namiętnie seriale, bo mnie to odpręża. Amerykańskie, najczęściej kryminalne, supernaturalne i inne big_smile

Aenimo nie tak brutalnie wypominaj mi wiek smile

18 466

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Stresko - http://en.wikipedia.org/wiki/Skins_%28UK_TV_series%29 lub http://www.filmweb.pl/serial/Kumple-2007-378865

Ten akurat jest brytyjski, ale myślę, że warto zobaczyć chociaż ze 2 pierwsze sezony. Nie jest przesłodzony, do pewnego stopnia pokazuje prawdziwe życie współczesnych nastolatków.

18 467

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
streska napisał/a:
Aenima napisał/a:
streska napisał/a:

Znowu nie wiem o czy mówicie smile jakieś seriale mi zupełnie nieznane smile

Bo to takie seriale dla młodzieży wink Ja oglądam namiętnie seriale, bo mnie to odpręża. Amerykańskie, najczęściej kryminalne, supernaturalne i inne big_smile

Aenima nie tak brutalnie wypominaj mi wiek smile

Nie odbieraj tego osobiście, to kategoria reżyserów, bo pod takimi hasłami można je znaleźć wink Głównie seriale o nastolatkach i chyba dla nich. Też jestem poza kategorią wiekową. Nie wiem czemu wydajesz się robić z siebie babuleńkę, a jesteś młoda i w kwiecie życia wink To też odstrasza facetów, takie podejście.

18 468

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
streska napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:
streska napisał/a:

Obietnico, bo ja już właśnie rodzić nie zamierzam. Mam wszystkie dzieci w domu.

To może szukaj pana, który też ma wszystkie dzieci w domu i wtedy zgracie się w oczekiwaniach?

Już wcześniej doszłam do takich wniosków. Może być tez ktoś, kto nie chce mieć własnych dzieci- moje też są fajne smile
Co się stało z moim przyszywanym synem Tomem? Nie zagląda tu ostatnio.

I to jest jakieś rozwiązanie smile

18 469

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
ObietnicaPoranka napisał/a:

Stresko - http://en.wikipedia.org/wiki/Skins_%28UK_TV_series%29 lub http://www.filmweb.pl/serial/Kumple-2007-378865

Ten akurat jest brytyjski, ale myślę, że warto zobaczyć chociaż ze 2 pierwsze sezony. Nie jest przesłodzony, do pewnego stopnia pokazuje prawdziwe życie współczesnych nastolatków.

Ja to obejrzę, choćby po to, żeby własne, współczesne dzieci rozumieć.
Dzięki.

18 470

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
Aenima napisał/a:
streska napisał/a:
Aenima napisał/a:

Bo to takie seriale dla młodzieży wink Ja oglądam namiętnie seriale, bo mnie to odpręża. Amerykańskie, najczęściej kryminalne, supernaturalne i inne big_smile

Aenima nie tak brutalnie wypominaj mi wiek smile

Nie odbieraj tego osobiście, to kategoria reżyserów, bo pod takimi hasłami można je znaleźć wink Głównie seriale o nastolatkach i chyba dla nich. Też jestem poza kategorią wiekową. Nie wiem czemu wydajesz się robić z siebie babuleńkę, a jesteś młoda i w kwiecie życia wink To też odstrasza facetów, takie podejście.

Właśnie też miałam napisać, że my też już za stare na takie seriale, ale kto by się przejmował wiekiem lol

18 471

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
Aenima napisał/a:
streska napisał/a:
Aenima napisał/a:

Bo to takie seriale dla młodzieży wink Ja oglądam namiętnie seriale, bo mnie to odpręża. Amerykańskie, najczęściej kryminalne, supernaturalne i inne big_smile

Aenima nie tak brutalnie wypominaj mi wiek smile

Nie odbieraj tego osobiście, to kategoria reżyserów, bo pod takimi hasłami można je znaleźć wink Głównie seriale o nastolatkach i chyba dla nich. Też jestem poza kategorią wiekową. Nie wiem czemu wydajesz się robić z siebie babuleńkę, a jesteś młoda i w kwiecie życia wink To też odstrasza facetów, takie podejście.

Tak żartuję tylko z Wami smile

18 472

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
streska napisał/a:
Aenima napisał/a:
streska napisał/a:

Aenima nie tak brutalnie wypominaj mi wiek smile

Nie odbieraj tego osobiście, to kategoria reżyserów, bo pod takimi hasłami można je znaleźć wink Głównie seriale o nastolatkach i chyba dla nich. Też jestem poza kategorią wiekową. Nie wiem czemu wydajesz się robić z siebie babuleńkę, a jesteś młoda i w kwiecie życia wink To też odstrasza facetów, takie podejście.

Tak żartuję tylko z Wami smile

Te seriale są przesadzone dość mocno i przejaskrawione wink Amerykańska wersja SKINS też istnieje - "Skins US". Jest totalnie niefajna tongue

18 473

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Skins US nie widziałam, ale UK nie jest aż tak mocno przesadzone - ma parę nierealnych momentów, ale w większości to powiedziałabym, że są grupy nastolatków, które tak właśnie żyją wink. Weź pod uwagę to, z jakiego środowiska wywodzą się te dzieciaki.

18 474

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
ObietnicaPoranka napisał/a:

Skins US nie widziałam, ale UK nie jest aż tak mocno przesadzone - ma parę nierealnych momentów, ale w większości to powiedziałabym, że są grupy nastolatków, które tak właśnie żyją wink. Weź pod uwagę to, z jakiego środowiska wywodzą się te dzieciaki.

W sumie tak, masz rację. I trochę mnie to przeraża, bo możesz zabronić dzieciakowi wszystkiego, a on i tak znajdzie sposób.
Lecę, miłego wieczoru wszystkim smile

18 475

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
Aenima napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:

Skins US nie widziałam, ale UK nie jest aż tak mocno przesadzone - ma parę nierealnych momentów, ale w większości to powiedziałabym, że są grupy nastolatków, które tak właśnie żyją wink. Weź pod uwagę to, z jakiego środowiska wywodzą się te dzieciaki.

W sumie tak, masz rację. I trochę mnie to przeraża, bo możesz zabronić dzieciakowi wszystkiego, a on i tak znajdzie sposób.
Lecę, miłego wieczoru wszystkim smile

Bo to chodzi o to, żeby nie zabraniać, ale własnym przykładem pokazać, że można w inny sposób żyć ciekawie smile

18 476

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Skinsów oglądałam głównie zg na język, no i lubiłam jednego bohatera, tego w okularach i czapce.

18 477

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Jak zwykle nie wiem, o czym Wy piszecie tongue

Stresko, no pan był oryginalny, nie powiem. Może on udawał żabę i chciał wiesz... Żebyś go odczarowała wink

ObietnicaPoranka napisał/a:

Oja! Nawet nie wiedziałam, że oni mają inne utwory niż instrumentalne yikes

Mają, mają, i to całkiem sporo smile
https://www.youtube.com/watch?v=RHn4X-ELU3o

Poza tym, wiesz Obietnico, dla mnie papieros w żaden sposób nie poprawia atrakcyjności, wręcz przeciwnie. Nawet ostatnio zobaczyłem na ulicy całkiem ładną dziewczynę. Cóż z tego, jak wyciągnęła z torebki papierosa i cały czar prysł...

18 478

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

"Ja znam dobro szto mi je". Zgadza się smile A, zagram coś, poprawiając sobie nastrój. Jeżeli, pozwolicie-rzecz jasna.

18 479

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

witam, może to zabrzmi śmiesznie ale ja po kilku latach samotnego siedzenia w czterech ścianach (i całkowicie bez przekonania) przez internet znalazłam biuro zapoznawcze, wypełniłam ankietę, dla ochrony przed wścibskimi sąsiadami wybrałam ofertę korespondencyjną. Dwa razy dostałam katalog z facetami ze zdjęciami do domu. Za drugim razem jedno zdjęcie przykuło moją uwagę, zadzwoniłam do biura. Tam Pani zadzwoniła w moim imieniu do Mariusza i nas umówiła. Przed spotkaniem denerwowałam się bardziej niż przed maturą. Ale było warto zaryzykować. Przegadaliśmy cały wieczór i od razu umówiliśmy się na następne spotkanie. A teraz po pół roku planujemy razem zamieszkać. Jeśli masz trochę odwagi to polecam wejść na stronę biura zapoznawczego "Zolyty" i tam poszukać szczęścia. Życzę powodzenia.

18 480

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

wiesz moja koleżanka była sama odkąd pamiętam, kilka jakichś przelotnych znajomości głównie po alkoholu. Chyba juz nie wierzyła że pozna kogoś, wiesz do czasu było ok my z chłopakami na imprezach, na koncertach itd ona wiecznie sama...jak piąte koło u wozu. Załozyła gdzieś konto chyba na Sympatii i co? poznałą kilku facetów, no ale nie dla siebie raczej myślących o ...tylko. Nio a w końcu trafił jej się taki jeden- sa już 2 lata razem. I dało się?

18 481

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
nanduu napisał/a:

my z chłopakami na imprezach, na koncertach itd ona wiecznie sama...jak piąte koło u wozu.

Cudowni przyjaciele, człowiek bez pary jest dla nich piątym kołem... Dzięki Ci panie, że mnie takimi znajomościami nie pokarało na żadnym etapie życia.

18 482

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
kacha1982 napisał/a:

witam, może to zabrzmi śmiesznie ale ja po kilku latach samotnego siedzenia w czterech ścianach (i całkowicie bez przekonania) przez internet znalazłam biuro zapoznawcze, wypełniłam ankietę, dla ochrony przed wścibskimi sąsiadami wybrałam ofertę korespondencyjną. Dwa razy dostałam katalog z facetami ze zdjęciami do domu. Za drugim razem jedno zdjęcie przykuło moją uwagę, zadzwoniłam do biura. Tam Pani zadzwoniła w moim imieniu do Mariusza i nas umówiła. Przed spotkaniem denerwowałam się bardziej niż przed maturą. Ale było warto zaryzykować. Przegadaliśmy cały wieczór i od razu umówiliśmy się na następne spotkanie. A teraz po pół roku planujemy razem zamieszkać. Jeśli masz trochę odwagi to polecam wejść na stronę biura zapoznawczego "..." i tam poszukać szczęścia. Życzę powodzenia.

Dziwię się, że tak ordynarnie oczywista reklama nie wzbudziła podejrzeń moderatorów. A może już ich zanudziliśmy na śmierć? smile

18 483

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

W ramach świąt wyśpiewałam już wszystkie możliwe kolędy i piosenki i nie mam co śpiewać.
W ramach świąt wymyśliłam sobie akordy do nieświątecznej piosenki, a co się będę.

wink

P.S. Obietnico, te wszystkie testy wskazują na to, że jestem bardziej zakręcona niż myślałam, że jestem. yikes

18 484

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
kardamon napisał/a:

Stresko, no pan był oryginalny, nie powiem. Może on udawał żabę i chciał wiesz... Żebyś go odczarowała wink

Nie był żabą, bo nie kumał smile

18 485

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Jestem wreszcie smile
Po pierwsze to dzięki bardzo za maile, miło wiedzieć, że za mną tęskniliście, bo ja za wami też big_smile Po drugie, to pochłonęło mnie życie-dosłownie. Szkoła, rodzina, znajomi, spotkania, to wszystko jak w rollercoaster. Czas uciekał mi przez palce. Po trzecie, dzisiaj na smutno u mnie, taki dzień rozkmin, chociaż dopadło mnie choróbsko. https://www.youtube.com/watch?v=xwsYvBYZcx4

Jak to jest, że sama do tej pory mówiłam/pisałam, że wszystko jest możliwe, jesli się chce, a teraz sama mam wątpliwości. Mówi się, że w sumie o wszystko co/kogo uważamy za ważne, powinno się walczyć, powinno się pokonywać jakieś przeszkody/problemy i wszystkie te pierduty, że dla chcącego-nic trudnego, ale czy istnieje granica tego? Czy to nie jest tak, że coś, co stoi na przeszkodzie, i na początku wydaje się, że tak, da się radę, po czasie może urosnąć do rangi największego problemu, który dzieli? Jeśli komuś zależy, to na pewno powinno się próbować POMIMO wszystko? Bo przypuścimy, że teraz zależy, czas płynie=zależy coraz mocniej, ale 'problem' nie znika, nadal przeszkadza i uwiera, i wtedy jak motyle opadają przychodzi rozum do głowy, i co wtedy? Mam takie wrażenie, że wtedy najczęściej się sypie, bo ktoś odpuszcza, a jeśli się sypie, to czy warto dla tych kilkunastu/kilkudziesięciu chwil przyjemności, spadać później równią pochyłą w dół?

Teraz. Wszystko się liczy to, co jest teraz, a o później się już nie myśli, bo wydaje się, że teraz jest smutno, a przecież po czasie będzie milion razy smutniej, jeśli się rozpipczy. Taka prawda. Serce czy rozum? - w takim razie. Jak to kurcze jest. Taaaaak, wiem, ja w większości optymistka, a takie rzeczy piszę wink Ano piszę, bo łatwo jest powiedziec komuś-zaryzykuj, co ci szkodzi? No własnie, niby nic, ale czy NIC? Przecież każde niepowiedzenie boli, a uczuciowe chyba najbardziej, bo wkłada się w to siebie, tak serio siebie, na prawdę siebie. Przeciez skądś się wzięło powiedzenie 'gra nie warta świeczki', ale człowiek głupi, nie potrafi odpuścić, dobrze, czy źle?dobrze, czy źle? A może strach ma tylko wielkie oczy.

Więc, albo się człowiek przyzna przed samym sobą, jak jest i próbuje, albo udawać pozostaje. Bezpieczniejsze te drugie, ale nieszczere i tchórzem zalatuje. A nie, soróweczka, nie zalatuje, daje z daleka, ale na szali stoi niepotłuczona dupa, bo jak czegoś się nie dopuszcza, to się nie wydarzy, a jak nie wydarzy, to nie ma ryzyka.

Tak, wiem, zanudzam dziś, ale musiałam wink

18 486

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Och, jak tu mało ostatnio piszecie. Dawniej po całym dniu nieobecności nie mogłam się wyrobić z czytaniem sad. Tak sobie dzisiaj szłam ulicami miasta i myślałam, że przydałby nam się jakiś kontrowersyjny temat na rozruszanie lol.
A w ogóle to wyszłam rano do pracy i wróciłam po 14,5 godzinach, ale to i tak był dość dobry dzień, chociaż chyba ze zmęczenia trochę mi smutno yikes.


kardamon napisał/a:

Jak zwykle nie wiem, o czym Wy piszecie tongue

O Skinsach smile. Obejrzyj ich sobie w wolnej chwili, bo myślę, że warto. Aeni chyba też poleci smile


kardamon napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:

Oja! Nawet nie wiedziałam, że oni mają inne utwory niż instrumentalne yikes

Mają, mają, i to całkiem sporo smile
https://www.youtube.com/watch?v=RHn4X-ELU3o

No to nieźle - a ja ich kojarzę z czasów, gdy grali utwory Metallicy smile. Ale dobrzy są!


kardamon napisał/a:

Poza tym, wiesz Obietnico, dla mnie papieros w żaden sposób nie poprawia atrakcyjności, wręcz przeciwnie. Nawet ostatnio zobaczyłem na ulicy całkiem ładną dziewczynę. Cóż z tego, jak wyciągnęła z torebki papierosa i cały czar prysł...

To albo ja mam spaczony gust, albo nie umiem spojrzeć na świat męskim okiem, albo obie opcje jednocześnie big_smile. Mnie się właśnie wydawało, że dziewczynom o tym typie urody papieros jednak dodaje uroku i pewnej pikanterii. No i że to się podoba mężczyznom yikes.


white.pearl napisał/a:
nanduu napisał/a:

my z chłopakami na imprezach, na koncertach itd ona wiecznie sama...jak piąte koło u wozu.

Cudowni przyjaciele, człowiek bez pary jest dla nich piątym kołem... Dzięki Ci panie, że mnie takimi znajomościami nie pokarało na żadnym etapie życia.

To nie są przyjaciele! Przyjaciele są od tego, żeby wspierać, rozumieć i szanować wybory przyjaciół. Inaczej to jest jakaś fałszywa relacja - szczerze tego nie lubię i mam chyba jakieś uczulenie na fałsz! Nie rozumiem też oceniania przyjaciół - ta dziewczyna poznawała chłopaków w celach seksualnych. No i co z tego? Może taką miała potrzebę, ochotę, a może jeszcze coś innego? Akceptujmy i szanujmy swoją odmienność!


antykobieta napisał/a:
kacha1982 napisał/a:

witam, może to zabrzmi śmiesznie ale ja po kilku latach samotnego siedzenia w czterech ścianach (i całkowicie bez przekonania) przez internet znalazłam biuro zapoznawcze, wypełniłam ankietę, dla ochrony przed wścibskimi sąsiadami wybrałam ofertę korespondencyjną. Dwa razy dostałam katalog z facetami ze zdjęciami do domu. Za drugim razem jedno zdjęcie przykuło moją uwagę, zadzwoniłam do biura. Tam Pani zadzwoniła w moim imieniu do Mariusza i nas umówiła. Przed spotkaniem denerwowałam się bardziej niż przed maturą. Ale było warto zaryzykować. Przegadaliśmy cały wieczór i od razu umówiliśmy się na następne spotkanie. A teraz po pół roku planujemy razem zamieszkać. Jeśli masz trochę odwagi to polecam wejść na stronę biura zapoznawczego "..." i tam poszukać szczęścia. Życzę powodzenia.

Dziwię się, że tak ordynarnie oczywista reklama nie wzbudziła podejrzeń moderatorów. A może już ich zanudziliśmy na śmierć? smile

To samo pomyślałam big_smile.


Aenima napisał/a:

P.S. Obietnico, te wszystkie testy wskazują na to, że jestem bardziej zakręcona niż myślałam, że jestem. yikes

Testy znają Cię lepiej niż Ty sama smile


Lovelka17 napisał/a:

Jestem wreszcie smile
Po pierwsze to dzięki bardzo za maile, miło wiedzieć, że za mną tęskniliście, bo ja za wami też big_smile

Proszę bardzo lol


Lovelka17 napisał/a:

Po trzecie, dzisiaj na smutno u mnie,

Wcale się nie cieszę, że nie jestem w tym dzisiaj osamotniona.


Lovelka17 napisał/a:

Jak to jest, że sama do tej pory mówiłam/pisałam, że wszystko jest możliwe, jesli się chce, a teraz sama mam wątpliwości.

Jest dopóki efekt Twoich działań zależy wyłącznie od Ciebie. W przeciwnym razie, gdy dochodzisz do granicy, przy której kończą się Twoje wpływy nic już nie zależy od Ciebie.


Lovelka17 napisał/a:

Mówi się, że w sumie o wszystko co/kogo uważamy za ważne, powinno się walczyć, powinno się pokonywać jakieś przeszkody/problemy i wszystkie te pierduty, że dla chcącego-nic trudnego, ale czy istnieje granica tego?

Istnieje granica. Wiesz, o mój ostatni związek długo walczyłam. Można powiedzieć, że oboje to robiliśmy, tylko mieliśmy odmienne cele. Chciałam, żeby było dobrze, tłumaczyłam samej sobie, że nie można z błahych powodów rezygnować, że zawsze pojawiają się trudności, że trzeba je pokonywać i o nich rozmawiać. Tylko, że w którymś momencie ta granica została mocno naciągnięta, gdy np. on w różnych kłótniach wyciągał moje intymne sprawy, o których mu mówiłam w przypływie zaufania i szczerości i traktował je jak kartę przetargową albo sposób na osłabienie przeciwnika lol. Dlatego już o tym pisałam i pewnie jeszcze nie raz powtórzę - potrzebuję szczerej relacji, bezgranicznego zaufania (przede wszystkim w zwierzeniach), zerowego przeciągania spraw na swoją stronę i możliwości powiedzenia dosłownie wszystkiego, bez obawy, że w razie problemów zostanie to wykorzystane przeciwko mnie. Tylko czy to w ogóle jest możliwe?


Lovelka17 napisał/a:

Czy to nie jest tak, że coś, co stoi na przeszkodzie, i na początku wydaje się, że tak, da się radę, po czasie może urosnąć do rangi największego problemu, który dzieli? Jeśli komuś zależy, to na pewno powinno się próbować POMIMO wszystko?

Może urosnąć i nie powinno się próbować mimo wszystko. To bez sensu.


Lovelka17 napisał/a:

Bo przypuścimy, że teraz zależy, czas płynie=zależy coraz mocniej, ale 'problem' nie znika, nadal przeszkadza i uwiera, i wtedy jak motyle opadają przychodzi rozum do głowy, i co wtedy? Mam takie wrażenie, że wtedy najczęściej się sypie, bo ktoś odpuszcza, a jeśli się sypie, to czy warto dla tych kilkunastu/kilkudziesięciu chwil przyjemności, spadać później równią pochyłą w dół?

Nigdy nie przewidzisz, że się posypie. Nigdy nie przewidzisz sposobu, w jaki się posypie. Mimo wszystko warto próbować. Chyba, że od początku widzisz, że to jest skazane na porażkę.


Lovelka17 napisał/a:

Teraz. Wszystko się liczy to, co jest teraz, a o później się już nie myśli, bo wydaje się, że teraz jest smutno, a przecież po czasie będzie milion razy smutniej, jeśli się rozpipczy.

Będzie smutniej i powrót do równowagi będzie trudny. Ja się tego potwornie boję!


Lovelka17 napisał/a:

Ano piszę, bo łatwo jest powiedziec komuś-zaryzykuj, co ci szkodzi? No własnie, niby nic, ale czy NIC? Przecież każde niepowiedzenie boli, a uczuciowe chyba najbardziej, bo wkłada się w to siebie, tak serio siebie, na prawdę siebie. Przeciez skądś się wzięło powiedzenie 'gra nie warta świeczki', ale człowiek głupi, nie potrafi odpuścić, dobrze, czy źle?dobrze, czy źle? A może strach ma tylko wielkie oczy.

A wiesz, że sama tak mówisz ludziom tongue ?


Lovelka17 napisał/a:

Tak, wiem, zanudzam dziś, ale musiałam wink

Rozumiem :*. Szczególnie dzisiaj.

18 487 Ostatnio edytowany przez Podartyrajtuz (2014-12-19 14:19:38)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Hej! smile

melduję, że żyję i wróciłam z Pragi w jednym kawałku wink zabawa była super, wyjazd mega pozytywny, a Praga jak zwykle piękna. Widze, że jacyś milczący się zrobiliście, to i zaległości zbyt dużych nie mam wink

muzycznie troche odmiany u mnie- cięższe brzemia są w samochodzie, bo przed świetami istny szał na drodze i pełno dziwnych kierowców wybywa na trasy. Za to w pracy teraz leci to: https://www.youtube.com/watch?v=RiKhnvlCjEU

18 488

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Tak to już jest na forum, zwłaszcza tym. Nawet najbardziej gorące  tematy, nawet najbardziej liczne wątki, nawet najbardziej zgrane 'grupki' netowe w końcu się mówiąc kolokwialnie rozłażą. I nie ma w tym nic dziwnego. W zasadzie.

To samo jest w życiu codziennym, nie zauważyliście?

18 489 Ostatnio edytowany przez white.pearl (2014-12-19 17:11:27)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
Metyl napisał/a:

Tak to już jest na forum, zwłaszcza tym. Nawet najbardziej gorące  tematy, nawet najbardziej liczne wątki, nawet najbardziej zgrane 'grupki' netowe w końcu się mówiąc kolokwialnie rozłażą. I nie ma w tym nic dziwnego. W zasadzie.

To samo jest w życiu codziennym, nie zauważyliście?

Hm, to zależy od osób i wieku. Po studiach mnie się właściwe wszystko porozjeżdżało, mam jakiś sporadyczny kontakt z jedną osobą. Ale za to mam też takich znajomych, z którymi się trzymam od kilkunastu lat i nie zapowiada się, żeby to się miało rozmyć.
Ale net to net, tu się w ogóle nie przywiązuję do ludzi i nigdy nie biorę tego na poważnie.

18 490

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
streska napisał/a:

Nie był żabą, bo nie kumał smile

No masz ci los hmm Taka strata wink

ObietnicaPoranka napisał/a:

O Skinsach smile. Obejrzyj ich sobie w wolnej chwili, bo myślę, że warto. Aeni chyba też poleci smile

Na razie nadrabiam zaległości czytelnicze. Dzisiaj na przykład od 3 nad ranem czytałem książkę...

ObietnicaPoranka napisał/a:

To albo ja mam spaczony gust, albo nie umiem spojrzeć na świat męskim okiem, albo obie opcje jednocześnie big_smile. Mnie się właśnie wydawało, że dziewczynom o tym typie urody papieros jednak dodaje uroku i pewnej pikanterii. No i że to się podoba mężczyznom yikes.

Wiesz, o gustach się nie dyskutuje wink Właściwie to nie znoszę samego zapachu dymu tytoniowego.

Lovelko, to, że miewasz inne uczucia od głupawek tylko i wyłącznie dobrze świadczy o Tobie wink A tak na serio - każdy ma tak od czasu do czasu, że potrzebuje się wyciszyć, coś przemyśleć. Albo najzwyczajniej w świecie, jest mu źle. Nie ma co się z tego powodu usprawiedliwiać. To co ważne, żeby nauczyć się niepopadania z jednej skrajności w drugą - żeby po tym lepszym okresie, ewentualny upadek nie był zbyt duży. W sumie trzeb umieć powiedzieć sobie dość takiemu zamartwianiu się.

Swoją drogą, ten tydzień, z dzisiejszą kulminacją to jakaś porażka...

Metyl napisał/a:

Tak to już jest na forum, zwłaszcza tym. Nawet najbardziej gorące  tematy, nawet najbardziej liczne wątki, nawet najbardziej zgrane 'grupki' netowe w końcu się mówiąc kolokwialnie rozłażą. I nie ma w tym nic dziwnego. W zasadzie.

To samo jest w życiu codziennym, nie zauważyliście?

Zauważyłem. Jak to mówią - coś się kończy, coś zaczyna... Nawet w miarę udaje mi się taki stan rzeczy akceptować.

18 491

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
kardamon napisał/a:

Na razie nadrabiam zaległości czytelnicze. Dzisiaj na przykład od 3 nad ranem czytałem książkę...

Wyjawisz jaką?

18 492

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
white.pearl napisał/a:

Wyjawisz jaką?

"Pana Mercedesa" Kinga.

18 493

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
ObietnicaPoranka napisał/a:

Dlatego już o tym pisałam i pewnie jeszcze nie raz powtórzę - potrzebuję szczerej relacji, bezgranicznego zaufania (przede wszystkim w zwierzeniach), zerowego przeciągania spraw na swoją stronę i możliwości powiedzenia dosłownie wszystkiego, bez obawy, że w razie problemów zostanie to wykorzystane przeciwko mnie. Tylko czy to w ogóle jest możliwe?

Wiesz,szczerość szczerością,ale mi się wydaje,że mimo bezgranicznego zaufania nie powinno sie mówić absolutnie wszystkiego o swojej przeszłości,intymnej czy jakiejkolwiek innej,właśnie ze względu na to,że nigdy nie wiadomo,kiedy  relacja może się popsuć,a wtedy wszystko może się obrócić przeciwko nam.Po prostu moim zdaniem trzeba mieć swoje małe tajemnice,które należy zabrać ze sobą do grobu i tyle.
Przecież wyjawienie takich sekretnych tajemnic z przeszłości i tak nie pogłębi czyjegoś zaufania,a ryzyko zawsze będzie....
Po prostu lepiej się skupić na teraźniejszości i przyszłości.

18 494

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Cieplutko Witam smile.
Obietnica do mnie wpadła i opierniczyła że się ociągam, co ja robiłam jak mnie nie było, ano wyjechałam do Hamburga i myślałam co by tu robić po pracy zaangażować się bardziej sportowo i wyszło mi że będzie to ścianka. Po obejrzeniu jednego motywującego filmiku, od Nowego zacznę.
Teraz padnie pytanie do Anty, gdzie w krk na ściankę? Forteca?

Co najciekawszego widziałam w Hamburgu sex shop smile (ilość gadżetów mnie zaskoczyła) a w nim parę po 60 z radością wybierającą ciekawe zabawki, jak pomidorki w warzywniaku, była tam również rodzina z niepełnoletnią córką. Zastanawiam się czy u Nas tak zaściankowo i temat Tabu, czy ja dziwna że mnie to zaskoczyło big_smile. Chyba jestem jakąś mało wyedukowana tongue. Hamburg nie zachwyca architekturą, od portowe miasto. Na Sylwka nie mam do kogo się przykleić, w sumie jest większa liczba osób chętna go spędzić u mnie, jednak warunki bytowe nie pozwalają.

18 495

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Widzę, że każdy się rzucił w wir życia, ale pewnie o zmianach  nikt się nie przyzna tongue:P

Ja się nie odzywam bo chyba się cofnęłam w rozwoju:) Nachodziłam się, nachodziłam i nic, ostatnio zostałam uziemiona przez jakąś grypę w domu i napisałam do Pana Łóżko:) On się ucieszył i może się spotkamy kiedyś tam:) I w sumie teraz dopiero czuję spokój,  może nie ma co walczyć czasem z wiatrakami i na siłę szukać kogoś:)

18 496 Ostatnio edytowany przez ObietnicaPoranka (2014-12-20 02:12:55)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

A jednak to nie była kwestia zmęczenia hmm.

Aż zaczęłam odgrzebywać starocie: https://www.youtube.com/watch?v=2WIsAX_Grzo
A co najlepsze (najgorsze?) nie tylko muzyczne starocie yikes.


Podartyrajtuz napisał/a:

a Praga jak zwykle piękna.

Och smile


white.pearl napisał/a:

Hm, to zależy od osób i wieku. Po studiach mnie się właściwe wszystko porozjeżdżało, mam jakiś sporadyczny kontakt z jedną osobą. Ale za to mam też takich znajomych, z którymi się trzymam od kilkunastu lat i nie zapowiada się, żeby to się miało rozmyć.
Ale net to net, tu się w ogóle nie przywiązuję do ludzi i nigdy nie biorę tego na poważnie.

W jakim sensie od wieku? Jak sobie tak pomyślę o mojej przeszłości, to właśnie kilkanaście lat temu miałam znajomych, z którymi przeżywałam prawie wszystkie najważniejsze momenty nastoletniego życia. Wtedy myślałam, że to są przyjaźnie na całe życie. A co najlepsze potwierdzeniem tego byli sporo starsi znajomi z tego samego kręgu zainteresowań, którzy byli takimi "przyjaciółmi na całe życie". I co? I bzdura! Wcale tak nie jest - ludzie, którzy odchodzili z tamtej grupy, w końcu poodchodzili na zawsze. Ja sama też w którymś momencie odeszłam. I do tej pory przyjaźnię się tylko z jedną osobą wtedy poznaną. Owszem, z paroma innymi dzwonimy do siebie, gdy czegoś potrzebujemy i zazwyczaj sobie w tym czymś pomagamy. Ale to są raczej techniczne sprawy, a nie przyjacielskie pogawędki o zranionych uczuciach. I do tego dzieje się to bardzo rzadko. A ludzi, z którymi do tej pory utrzymuję kontakt, a pochodzą z mojej przeszłości, poznawałam w bardzo różnych miejscach. Nawet na studiach, chociaż z grona znajomych z roku to mam kontakt, taki bliski, z dwiema osobami, a pozostałe to poznane w czasach studenckich, ale spoza roku, kierunku i tak dalej.


kardamon napisał/a:

Dzisiaj na przykład od 3 nad ranem czytałem książkę...

To chyba jedna z najlepszych rzeczy, jakie można o tej porze robić smile. Zresztą nie tylko o tej porze big_smile.


kardamon napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:

To albo ja mam spaczony gust, albo nie umiem spojrzeć na świat męskim okiem, albo obie opcje jednocześnie big_smile. Mnie się właśnie wydawało, że dziewczynom o tym typie urody papieros jednak dodaje uroku i pewnej pikanterii. No i że to się podoba mężczyznom yikes.

Wiesz, o gustach się nie dyskutuje wink Właściwie to nie znoszę samego zapachu dymu tytoniowego.

Hehe, ale o moim braku umiejętności patrzenia na świat męskim okiem już można big_smile. A to tak, ja też nie lubię tego zapachu - zwłaszcza na ubraniach i pościeli.


kardamon napisał/a:
Metyl napisał/a:

Tak to już jest na forum, zwłaszcza tym. Nawet najbardziej gorące  tematy, nawet najbardziej liczne wątki, nawet najbardziej zgrane 'grupki' netowe w końcu się mówiąc kolokwialnie rozłażą. I nie ma w tym nic dziwnego. W zasadzie.

To samo jest w życiu codziennym, nie zauważyliście?

Zauważyłem. Jak to mówią - coś się kończy, coś zaczyna... Nawet w miarę udaje mi się taki stan rzeczy akceptować.

Chłopcy, to ja Wam w takim razie zazdroszczę tego, że umiecie nad tym przejść do porządku dziennego. Nauczcie mnie jak to się robi! Dla mnie każdy utracony kontakt jest jakąś przykrą stratą.


theonlyone napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:

Dlatego już o tym pisałam i pewnie jeszcze nie raz powtórzę - potrzebuję szczerej relacji, bezgranicznego zaufania (przede wszystkim w zwierzeniach), zerowego przeciągania spraw na swoją stronę i możliwości powiedzenia dosłownie wszystkiego, bez obawy, że w razie problemów zostanie to wykorzystane przeciwko mnie. Tylko czy to w ogóle jest możliwe?

Wiesz,szczerość szczerością,ale mi się wydaje,że mimo bezgranicznego zaufania nie powinno sie mówić absolutnie wszystkiego o swojej przeszłości,intymnej czy jakiejkolwiek innej,właśnie ze względu na to,że nigdy nie wiadomo,kiedy  relacja może się popsuć,a wtedy wszystko może się obrócić przeciwko nam.Po prostu moim zdaniem trzeba mieć swoje małe tajemnice,które należy zabrać ze sobą do grobu i tyle.
Przecież wyjawienie takich sekretnych tajemnic z przeszłości i tak nie pogłębi czyjegoś zaufania,a ryzyko zawsze będzie....
Po prostu lepiej się skupić na teraźniejszości i przyszłości.

Only ? nigdy nie poznasz dobrze człowieka, jeśli nie poznasz choćby części jego przeszłości. Każdy z nas jest, jaki jest właśnie dzięki temu, jaki był w przeszłości. Bez tego nie da się zrozumieć wielu specyficznych zachowań, zrozumieć motywów niektórych działań i obaw. Nie da się w ten sposób stworzyć szczęśliwego związku.
Poza tym jeszcze takie kwestie:
Po pierwsze ? właśnie o to mi chodziło, nie chcę być w związku, w którym asekuracyjnie będziemy unikać tematów dotyczących przeszłości, będziemy się bać, że któreś z nas wykorzysta swoją wiedzę, żeby zranić drugą osobę. Gdzie tu miejsce na szczerość, wzajemny szacunek. Po co być w związku, skoro trzeba tak na chłodno kalkulować, co opłaca się powiedzieć, a co nie?
Po drugie ? nie chodzi mi o to, żeby sobie opowiadać o najdrobniejszych szczegółach z przeszłości. Najlepiej jeszcze urządzić w pierwszym tygodniu związku wieczór zwierzeń i powiedzieć sobie o każdym szczególe, zaczynając od koloru pierwszego gryzaka. Nie! Chodzi o świadomość, że mogę coś powiedzieć i że mogę zaufać. Tak bezgranicznie. Nie muszę tego robić, nie oczekuję, że druga osoba to zrobi, ale wiemy, że możemy. Poza tym weź pod uwagę, że przeszłość często splata się z teraźniejszością i przyszłością ? i właśnie czasami jakaś miniona sprawa potrafi wyskoczyć w najmniej odpowiednim momencie. Ja nie wyciągam spraw z przeszłości drugiej osoby, zwłaszcza tych, które są dla niej trudne i o których dowiedziałam się w jej chwili słabości. I najzwyczajniej tego samego potrzebuję. To naprawdę tak dużo?
Po trzecie ? teraźniejszość też nie zawsze jest łatwa, też pojawiają się różne obawy, problemy czy sprawy, z którymi sobie nie radzimy. Nie chodziło mi o wyciąganie w kłótni wyłącznie spraw z przeszłości (takiej tylko mojej), ale też minionej i wspólnie przeżywanej teraźniejszości.
Po czwarte ? każda relacja z drugim człowiekiem może się posypać. Najlepiej więc nie mówić o niczym ludziom, z którymi pozostajemy w relacjach koleżeńskich, przyjacielskich i partnerskich. Najlepiej zamknąć się w emocjach i w końcu się nimi udusić. No nie da się tak, Only, po prostu się nie da.


redapples napisał/a:

Cieplutko Witam smile.
Obietnica do mnie wpadła i opierniczyła że się ociągam, co ja robiłam jak mnie nie było, ano wyjechałam do Hamburga i myślałam co by tu robić po pracy zaangażować się bardziej sportowo i wyszło mi że będzie to ścianka. Po obejrzeniu jednego motywującego filmiku, od Nowego zacznę.
Teraz padnie pytanie do Anty, gdzie w krk na ściankę? Forteca?

Co najciekawszego widziałam w Hamburgu sex shop smile (ilość gadżetów mnie zaskoczyła) a w nim parę po 60 z radością wybierającą ciekawe zabawki, jak pomidorki w warzywniaku, była tam również rodzina z niepełnoletnią córką. Zastanawiam się czy u Nas tak zaściankowo i temat Tabu, czy ja dziwna że mnie to zaskoczyło big_smile. Chyba jestem jakąś mało wyedukowana tongue. Hamburg nie zachwyca architekturą, od portowe miasto. Na Sylwka nie mam do kogo się przykleić, w sumie jest większa liczba osób chętna go spędzić u mnie, jednak warunki bytowe nie pozwalają.

Ej, ja tu do Ciebie z troską i czułością, a Ty mnie oskarżasz o opierniczanie tongue.
A ja nie wiem, czy by mnie to zaskoczyło, ale z pewnością rozczuliłby mnie widok radosnej pary po 60 smile. Ale masz rację, ja też bym chciała, żeby u nas takie rzeczy były uznawane za naturalne. No i, oczywiście, bardzo się cieszę, że tu zajrzałaś smile


Lejdilejdi napisał/a:

Ja się nie odzywam bo chyba się cofnęłam w rozwoju:)

Tak sobie myślę, że cofnięcie się w rozwoju czasami jest najlepszym rozwiązaniem wszystkiego smile


A w ogóle to dzisiaj w szatni na basenie usłyszałam jak jedna pani do drugiej pani powiedziała ?jak ktoś chce, to znajdzie sposób, a jak nie chce, to znajdzie powód? ? od razu przed oczami pojawił mi się czarny kotek na żółtym tle. Antykobieto cieszysz się? To już jest prawie jak cytowanie forumowego klasyka big_smile

18 497

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
redapples napisał/a:

Cieplutko Witam smile.
Obietnica do mnie wpadła i opierniczyła że się ociągam, co ja robiłam jak mnie nie było, ano wyjechałam do Hamburga i myślałam co by tu robić po pracy zaangażować się bardziej sportowo i wyszło mi że będzie to ścianka. Po obejrzeniu jednego motywującego filmiku, od Nowego zacznę.
Teraz padnie pytanie do Anty, gdzie w krk na ściankę? Forteca?

Mi bardziej do gustu przypadł Avatar. Ale na Wielickiej otwarli zdaje się nowa Fortecę, nie wiem jak tam jest. Możesz spróbować na różnych i sobie wybrać.
A tak przy okazji to szukam partnera/partnerki na ściankę. I tylko na ściankę. 100% friendzone big_smile

18 498

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
ObietnicaPoranka napisał/a:

A w ogóle to dzisiaj w szatni na basenie usłyszałam jak jedna pani do drugiej pani powiedziała ?jak ktoś chce, to znajdzie sposób, a jak nie chce, to znajdzie powód? ? od razu przed oczami pojawił mi się czarny kotek na żółtym tle. Antykobieto cieszysz się? To już jest prawie jak cytowanie forumowego klasyka big_smile

Merdam ogonkiem ze szczęścia smile
W ogóle ostatnio przytrafia mi się tyle dobrych rzeczy w życiu, że aż trudno w to uwierzyć. W ciągu kilkunastu zaledwie godzin niespodziewanie odmieniły się w moim życiu rzeczy, które były moim wielkim problemem przez ostatnie lata. Wciąż trudno mi w to uwierzyć. Końcówka tego roku zapowiada się niesamowicie. Aż mi się ze szczęścia płakać zachciewa smile

18 499 Ostatnio edytowany przez ObietnicaPoranka (2014-12-20 02:55:58)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
antykobieta napisał/a:
redapples napisał/a:

Cieplutko Witam smile.
Obietnica do mnie wpadła i opierniczyła że się ociągam, co ja robiłam jak mnie nie było, ano wyjechałam do Hamburga i myślałam co by tu robić po pracy zaangażować się bardziej sportowo i wyszło mi że będzie to ścianka. Po obejrzeniu jednego motywującego filmiku, od Nowego zacznę.
Teraz padnie pytanie do Anty, gdzie w krk na ściankę? Forteca?

Mi bardziej do gustu przypadł Avatar. Ale na Wielickiej otwarli zdaje się nowa Fortecę, nie wiem jak tam jest. Możesz spróbować na różnych i sobie wybrać.
A tak przy okazji to szukam partnera/partnerki na ściankę. I tylko na ściankę. 100% friendzone big_smile

Ale się zgraliście big_smile


antykobieta napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:

A w ogóle to dzisiaj w szatni na basenie usłyszałam jak jedna pani do drugiej pani powiedziała ?jak ktoś chce, to znajdzie sposób, a jak nie chce, to znajdzie powód? ? od razu przed oczami pojawił mi się czarny kotek na żółtym tle. Antykobieto cieszysz się? To już jest prawie jak cytowanie forumowego klasyka big_smile

Merdam ogonkiem ze szczęścia smile
W ogóle ostatnio przytrafia mi się tyle dobrych rzeczy w życiu, że aż trudno w to uwierzyć. W ciągu kilkunastu zaledwie godzin niespodziewanie odmieniły się w moim życiu rzeczy, które były moim wielkim problemem przez ostatnie lata. Wciąż trudno mi w to uwierzyć. Końcówka tego roku zapowiada się niesamowicie. Aż mi się ze szczęścia płakać zachciewa smile

No to super smile.

18 500 Ostatnio edytowany przez organique (2014-12-20 07:41:27)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
Dzenaro napisał/a:

Jeżeli inni potrafią się jednak odnalezć, to może  warto zastanowić się i coś zmienić w swoim życiu. Siedzenie w domu też temu nie sprzyja, a wręcz przeszkadza. Poza tym, takie szukanie na siłę nie jest dobre, trzeba zmienić nastawienie. Piszecie tu o widoku samych par w otoczeniu, lub o tym, że spotykane przez Was dziewczyny są już zajęte i na tym Wasza inicjatywa się kończy, a tu jest właśnie błąd, zamiast się zniechęcać, snuć jakieś dziwaczne pomysły o oznakowaniu tych samotnych, zaprzyjaznijcie się z tymi zajętymi, bo właśnie one mogą mieć wolną siostrę, koleżankę, znajomą z którą mogą was nie tylko przypadkowo, ale i czasem celowo poznać.

Tak tylko wiekszosc par  woli spotykac sie z parami  ,niz z siglami / singielkami  wink a i gdy juz sie przestalo na sile szukac i nadal sie nie znalazlo odpowiedniej osoby ? a latka szybko leca..

A co jesli sie wychodzi do klubow,a   i tak sie nigdy nikogo nie poznaje,badz odmawia sie nieodpowiednim facteom ,a rowniez czesto tak sie zdarza.

18 501

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
theonlyone napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:

Dlatego już o tym pisałam i pewnie jeszcze nie raz powtórzę - potrzebuję szczerej relacji, bezgranicznego zaufania (przede wszystkim w zwierzeniach), zerowego przeciągania spraw na swoją stronę i możliwości powiedzenia dosłownie wszystkiego, bez obawy, że w razie problemów zostanie to wykorzystane przeciwko mnie. Tylko czy to w ogóle jest możliwe?

Wiesz,szczerość szczerością,ale mi się wydaje,że mimo bezgranicznego zaufania nie powinno sie mówić absolutnie wszystkiego o swojej przeszłości,intymnej czy jakiejkolwiek innej,właśnie ze względu na to,że nigdy nie wiadomo,kiedy  relacja może się popsuć,a wtedy wszystko może się obrócić przeciwko nam.


Po prostu moim zdaniem trzeba mieć swoje małe tajemnice,które należy zabrać ze sobą do grobu i tyle.



Przecież wyjawienie takich sekretnych tajemnic z przeszłości i tak nie pogłębi czyjegoś zaufania,a ryzyko zawsze będzie....
Po prostu lepiej się skupić na teraźniejszości i przyszłości.

Zgadza sie jak najbardziej,ale sa osoby ktore bardzo potrzebuja wygadac sie i czetso zle na tym wychodza

18 502

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
organique napisał/a:
Dzenaro napisał/a:

Jeżeli inni potrafią się jednak odnalezć, to może  warto zastanowić się i coś zmienić w swoim życiu. Siedzenie w domu też temu nie sprzyja, a wręcz przeszkadza. Poza tym, takie szukanie na siłę nie jest dobre, trzeba zmienić nastawienie. Piszecie tu o widoku samych par w otoczeniu, lub o tym, że spotykane przez Was dziewczyny są już zajęte i na tym Wasza inicjatywa się kończy, a tu jest właśnie błąd, zamiast się zniechęcać, snuć jakieś dziwaczne pomysły o oznakowaniu tych samotnych, zaprzyjaznijcie się z tymi zajętymi, bo właśnie one mogą mieć wolną siostrę, koleżankę, znajomą z którą mogą was nie tylko przypadkowo, ale i czasem celowo poznać.

Tak tylko wiekszosc par  woli spotykac sie z parami  ,niz z siglami / singielkami  wink a i gdy juz sie przestalo na sile szukac i nadal sie nie znalazlo odpowiedniej osoby ? a latka szybko leca..

A co jesli sie wychodzi do klubow,a   i tak sie nigdy nikogo nie poznaje,badz odmawia sie nieodpowiednim facteom ,a rowniez czesto tak sie zdarza.

Większość samotnych kobiet i mężczyzn siedzi w domu, bo nie mają z kim wyjść, albo nie chcą oglądać samych par wokół siebie. Może zatem trzeba zacząć chodzić po domach i pytać "czy jest tu jakaś wolna dziewczyna/wolny chłopak?" smile

18 503

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
organique napisał/a:
theonlyone napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:

Dlatego już o tym pisałam i pewnie jeszcze nie raz powtórzę - potrzebuję szczerej relacji, bezgranicznego zaufania (przede wszystkim w zwierzeniach), zerowego przeciągania spraw na swoją stronę i możliwości powiedzenia dosłownie wszystkiego, bez obawy, że w razie problemów zostanie to wykorzystane przeciwko mnie. Tylko czy to w ogóle jest możliwe?

Wiesz,szczerość szczerością,ale mi się wydaje,że mimo bezgranicznego zaufania nie powinno sie mówić absolutnie wszystkiego o swojej przeszłości,intymnej czy jakiejkolwiek innej,właśnie ze względu na to,że nigdy nie wiadomo,kiedy  relacja może się popsuć,a wtedy wszystko może się obrócić przeciwko nam.


Po prostu moim zdaniem trzeba mieć swoje małe tajemnice,które należy zabrać ze sobą do grobu i tyle.



Przecież wyjawienie takich sekretnych tajemnic z przeszłości i tak nie pogłębi czyjegoś zaufania,a ryzyko zawsze będzie....
Po prostu lepiej się skupić na teraźniejszości i przyszłości.

Zgadza sie jak najbardziej,ale sa osoby ktore bardzo potrzebuja wygadac sie i czetso zle na tym wychodza

Ale może lepiej do takich celów mieć właśnie przyjaciela?

18 504

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Tak, Tak Anty friendzone smile, ja chcę zacząć ze ścianką od nowego roku, jeżeli jest ktoś chętny by dołączyć to zapraszam smile. Jestem laikiem w tej kwestii, jedyna wspinaczka to na Kościelec, trasa turystyczna, ścianka to będzie to dla mnie wyzwanie. Anty również gratuluję, ja czekam by ten rok się już zakończył, w sumie nie mam na co narzekać, tylko przytłacza mnie ilość wolnego i brak śniegu smile.

18 505

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Obietnico, jak ktoś zrywa ze mną kontakt to co? Mam za kimś takim płakać i rozpamiętywać to? Zwłaszcza jak pokazuje swoje negatywne, czasami bardzo negatywne cechy i zachowania. Ja na to w dużej mierze nie mam wpływu, nie jest też tak że to jest mi całkiem obojętne ale jak ktoś chce to proszę bardzo, przyzwyczaiłem się ...

anty - zdradzisz choć trochę cóż takiego się wydarzyło czy to zbyt prywatne sprawy?

18 506 Ostatnio edytowany przez white.pearl (2014-12-20 11:41:38)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
ObietnicaPoranka napisał/a:

W jakim sensie od wieku?

Im ktoś starszy, tym trudniej się zaprzyjaźnić. Ludzie stają się ostrożni, mniej ufni i mniej otwarci. To też kwestia czasu, który chcą i mogą na to poświęcić. Znajomych można mieć w bród, ale przyjaciół to już niekoniecznie. Nie jest to niemożliwe, ale po prostu rzadziej się dzieje.

Test ode mnie! Co powinieneś dostać pod choinkę?
http://torun.naszemiasto.pl/quiz/583,quiz_na_weekend_co_powinienes_dostac_pod_choinke,q,t.html

Mnie wyszło, że rózgę!!! A nieprawda, bo szlafroczek będzie wink

18 507

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
white.pearl napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:

W jakim sensie od wieku?

Im ktoś starszy, tym trudniej się zaprzyjaźnić. Ludzie stają się ostrożni, mniej ufni i mniej otwarci. To też kwestia czasu, który chcą i mogą na to poświęcić. Znajomych można mieć w bród, ale przyjaciół to już niekoniecznie. Nie jest to niemożliwe, ale po prostu rzadziej się dzieje.

Test ode mnie! Co powinieneś dostać pod choinkę?
http://torun.naszemiasto.pl/quiz/583,quiz_na_weekend_co_powinienes_dostac_pod_choinke,q,t.html

Mnie wyszło, że rózgę!!! A nieprawda, bo szlafroczek będzie wink

Nie lubię tych Waszych testów. Gdyby mi ktoś kupił pod choinkę płytę Disco Polo, to chyba bym go wydziedziczyła. big_smile
Ja wiem, że "jestem szalona" ale, no way. To ja prędzej apokalipsę poproszę.
Swoją drogą, nie wiem czy tu do Was dotrę przed świętami, więc życzę każdemu z Was, żeby Wam się spełniło to, o czym marzycie. Przy okazji nie przejmujcie się ani wagą, ani ubiorem, zjedzcie dobrze, popijcie zdrowo i niech Wam się!

18 508 Ostatnio edytowany przez ObietnicaPoranka (2014-12-20 15:00:10)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
antykobieta napisał/a:
organique napisał/a:
theonlyone napisał/a:

Wiesz,szczerość szczerością,ale mi się wydaje,że mimo bezgranicznego zaufania nie powinno sie mówić absolutnie wszystkiego o swojej przeszłości,intymnej czy jakiejkolwiek innej,właśnie ze względu na to,że nigdy nie wiadomo,kiedy  relacja może się popsuć,a wtedy wszystko może się obrócić przeciwko nam.


Po prostu moim zdaniem trzeba mieć swoje małe tajemnice,które należy zabrać ze sobą do grobu i tyle.



Przecież wyjawienie takich sekretnych tajemnic z przeszłości i tak nie pogłębi czyjegoś zaufania,a ryzyko zawsze będzie....
Po prostu lepiej się skupić na teraźniejszości i przyszłości.

Zgadza sie jak najbardziej,ale sa osoby ktore bardzo potrzebuja wygadac sie i czetso zle na tym wychodza

Ale może lepiej do takich celów mieć właśnie przyjaciela?

Czyli co? Najlepiej stworzyć sobie listę tematów tabu, żeby nigdy nie zapomnieć, o czym NIE WOLNO rozmawiać z partnerem? A ten partner nie może jednocześnie być przyjacielem? A w związku mamy być absolutnie zawsze szczęśliwi, uśmiechnięci i ze wszystkiego zadowoleni? Przecież to jest jakaś ułuda, a nie związek. Będziemy nocować na chmurce, jeździć na jednorożcach i na śniadania jeść tęczowy pył. A gdy już zamieszkamy w księżycowym domku i zrobi mi się smutno z jakiegoś powodu, to w tajemnicy przed partnerem spotkam się z przyjaciółką. Powiem mu, że idę do sklepu albo że to jej jest smutno, a ja ją idę pocieszać, bo przecież zawsze jestem taka radosna hmm.
A do listy zakazanych tematów powinnam dorzucić coś jeszcze:
- nie mogę powiedzieć, że jest mi smutno, bo pomyśli, że jestem smutasem i ucieknie
- nie mogę powiedzieć, że z czymś sobie nie radzę, bo pomyśli, że jestem niezaradna i ucieknie
- nie mogę powiedzieć, że czegoś się obawiam, bo pomyśli, że jestem strachliwa i ucieknie
- nie mogę powiedzieć o żadnych negatywnych doświadczeniach z przeszłości, bo pomyśli, że jestem dziwna i ucieknie.
Podpowiedzcie, bo ja to chyba jestem tak naiwna w mojej szczerości i zaufaniu, że nic więcej nie przychodzi mi do głowy.
Tylko, że ja nie chcę takiego życia. Nie chcę tajemnic i ukrywania prawdziwych uczuć. Nie chcę pozbawionego emocji robota, ale człowieka z prawdziwymi emocjami, uczuciami i doświadczeniami (również negatywnymi), który umie o tym wszystkim rozmawiać. Człowieka, który mi ufa i któremu ja też mogę zaufać. Przy którym mogę być sobą, a nie jakimś wykreowanym wizerunkiem siebie o samych pozytywnych cechach. I który przy mnie też będzie prawdziwym sobą.

A i zapomniałam o najważniejszym! Przez cały czas trwania związku mamy mieć w głowie myśl, że to się pewnie kiedyś rozpadnie, więc lepiej za dużo o sobie nie wiedzieć!

Metyl napisał/a:

Obietnico, jak ktoś zrywa ze mną kontakt to co? Mam za kimś takim płakać i rozpamiętywać to? Zwłaszcza jak pokazuje swoje negatywne, czasami bardzo negatywne cechy i zachowania. Ja na to w dużej mierze nie mam wpływu, nie jest też tak że to jest mi całkiem obojętne ale jak ktoś chce to proszę bardzo, przyzwyczaiłem się ...

A to tak, jeśli ktoś zrywa (jeszcze w jakiś ostentacyjny sposób), to masz rację - nie ma co rozpaczać. Mnie raczej chodziło o takie naturalne rozejście się dróg życiowych, bez powodu. Dla mnie to zawsze jest jakaś strata. Wiem, że tak się dzieje i tak dalej. Ale mimo wszystko zawsze szkoda jakiejś dobrej znajomości.


white.pearl napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:

W jakim sensie od wieku?

Im ktoś starszy, tym trudniej się zaprzyjaźnić. Ludzie stają się ostrożni, mniej ufni i mniej otwarci. To też kwestia czasu, który chcą i mogą na to poświęcić. Znajomych można mieć w bród, ale przyjaciół to już niekoniecznie. Nie jest to niemożliwe, ale po prostu rzadziej się dzieje

A to tak - chociaż ja bym powiedziała, że to raczej taka sinusoida. Znajomości z dzieciństwa i młodzieńczego okresu są raczej po to, żeby w ogóle nauczyć się budowania relacji z drugim człowiekiem, studia to okres tworzenia najintensywniejszych przyjaźni, a później jest coraz trudniej.


white.pearl napisał/a:

Test ode mnie! Co powinieneś dostać pod choinkę?
http://torun.naszemiasto.pl/quiz/583,quiz_na_weekend_co_powinienes_dostac_pod_choinke,q,t.html

Mnie wyszło, że rózgę!!! A nieprawda, bo szlafroczek będzie wink

Hehe, no nie wierzę:
"Piesek, kotek lub rybka - Na co dzień jesteś do rany przyłóż i pomożesz przy każdym zadaniu. Ubierzesz choinkę, usmażysz karpia, załatwisz opłatek i z uśmiechem na ustach posprzątasz mieszkanie. Twoim celem jest przede wszystkim dobra atmosfera. Dlatego idealnym prezentem dla Ciebie będzie najlepszy przyjaciel człowieka. Piesek, kotek czy rybka trafią w dobre ręce"
Taaa, zwłaszcza karpia usmażę lol

18 509

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Ja wychodzę z parami też ostatnio, bo wolne osoby wolą jednak w domu siedzieć:) Zresztą widzę, że można się naprawdę nachodzić codziennie a ostatecznie i tak w necie single teraz poznają swoją połówkę:-)

18 510

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
ObietnicaPoranka napisał/a:

Czyli co? Najlepiej stworzyć sobie listę tematów tabu, żeby nigdy nie zapomnieć, o czym NIE WOLNO rozmawiać z partnerem? A ten partner nie może jednocześnie być przyjacielem? A w związku mamy być absolutnie zawsze szczęśliwi, uśmiechnięci i ze wszystkiego zadowoleni? Przecież to jest jakaś ułuda, a nie związek. Będziemy nocować na chmurce, jeździć na jednorożcach i na śniadania jeść tęczowy pył. A gdy już zamieszkamy w księżycowym domku i zrobi mi się smutno z jakiegoś powodu, to w tajemnicy przed partnerem spotkam się z przyjaciółką. Powiem mu, że idę do sklepu albo że to jej jest smutno, a ja ją idę pocieszać, bo przecież zawsze jestem taka radosna hmm.
A do listy zakazanych tematów powinnam dorzucić coś jeszcze:
- nie mogę powiedzieć, że jest mi smutno, bo pomyśli, że jestem smutasem i ucieknie
- nie mogę powiedzieć, że z czymś sobie nie radzę, bo pomyśli, że jestem niezaradna i ucieknie
- nie mogę powiedzieć, że czegoś się obawiam, bo pomyśli, że jestem strachliwa i ucieknie
- nie mogę powiedzieć o żadnych negatywnych doświadczeniach z przeszłości, bo pomyśli, że jestem dziwna i ucieknie.
Podpowiedzcie, bo ja to chyba jestem tak naiwna w mojej szczerości i zaufaniu, że nic więcej nie przychodzi mi do głowy.
Tylko, że ja nie chcę takiego życia. Nie chcę tajemnic i ukrywania prawdziwych uczuć. Nie chcę pozbawionego emocji robota, ale człowieka z prawdziwymi emocjami, uczuciami i doświadczeniami (również negatywnymi), który umie o tym wszystkim rozmawiać. Człowieka, który mi ufa i któremu ja też mogę zaufać. Przy którym mogę być sobą, a nie jakimś wykreowanym wizerunkiem siebie o samych pozytywnych cechach. I który przy mnie też będzie prawdziwym sobą.

A i zapomniałam o najważniejszym! Przez cały czas trwania związku mamy mieć w głowie myśl, że to się pewnie kiedyś rozpadnie, więc lepiej za dużo o sobie nie wiedzieć!

Ale wyobraź sobie teraz partnera, który wiecznie opowiada Ci o swoich problemach, użala się, opowiada o swoich kompleksach itd. Mimo najszczerszych chęci, w twoim mózgu zacznie się tworzyć negatywny obraz takiej osoby. Czy będziesz partnerowi żalić się na swój celulit i prosić go o radę w tej sprawie?
Nie ma nic złego w powiedzeniu, że ma się zły nastrój, albo że sobie z czymś nie radzę, ale jeśli druga osoba poda wtedy rozwiązanie, to trzeba spróbować je zastosować. Wyobraź sobie, że jesteś z Metylem i codziennie opowiada Ci, że nie ma przyjaciół. Ty mu dajesz różne rady, a on każdą zbywa, bo on tak na prawdę chce się pożalić, a nie rozwiązać problem, bo rozwiązania nie są proste, wymagają wyjścia poza strefę komfortu.
Czasem są też pewne rzeczy z przeszłości, których nie ma sensu przywoływać, jeśli się skończyły definitywnie. Ja się nauczyłem spychać takie rzeczy na dno pamięci i nie mam problemu z ich zostawieniem dla siebie. Tutaj też pojawia się często wałkowany temat zdrady - czy w przypływie wyrzutów sumienia należy o niej powiedzieć partnerowi, czy jednak zostawić dla siebie, jeśli to była jednorazowa przygoda? Niespecjalnie też opowiadam aktualnej partnerce o swoich byłych, to są intymne sprawy i jest to przede wszystkim nie fair wobec tamtych. Ja bym nie chciał być tematem rozmów pomiędzy moją jakąś byłą a jej obecnym facetem. Natomiast są to sprawy, o których można porozmawiać z przyjacielem.
Często też ludzie szukają w partnerze terapeuty, a to też do niczego dobrego nie prowadzi.
Ja obecnie mówię mojej partnerce o swoich problemach, obawach itd, ale zawsze na końcu zaznaczam też pozytywy, albo skwituję to jakimś żartem. Nie mogę oczekiwać, że ona rozwiąże moje problemy - może mi coś doradzi, ale nie mogę jej nimi przytłoczyć. Uważam, że pewna powściągliwość jest wskazana.

18 511

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Przykładowo ja jestem całkowicie wolnym,młodym mężczyzną nie dotkniętym przez żadną kobietę.Powiem więc gdzie mnie można spotkać.Na pewno uczelnia,sklepy(zakupy gdzieś trzeba robić),siłownia,basen,treningi i czasami jakaś pizzeria,pub.Niestety to tyle.Jestem jednym z tych nieco nieśmałych,spokojnych,ułożonych facetów.Przekłada się to na niechodzenie na imprezy itd.Moi koledzy,również wartościowi,są niektórzy sami-ich równiez na imprezach raczej nie spotkasz,chyba że domówki.

18 512

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
antykobieta napisał/a:

Wyobraź sobie, że jesteś z Metylem i codziennie opowiada Ci, że nie ma przyjaciół. Ty mu dajesz różne rady, a on każdą zbywa, bo on tak na prawdę chce się pożalić, a nie rozwiązać problem, bo rozwiązania nie są proste, wymagają wyjścia poza strefę komfortu.

To Ci się udało wink

Ja jednak jestem za Obietnicą w tej kwestii. Nie chciałabym, żeby mój partner silił się na dowcip na koniec opowieści o swoim problemie, zwłaszcza że ja sama czasem wpadałam w tę pułapkę "no, mam trochę kłopotów, ale jest git, zobacz jaka jestem dzielna, kto sobie da radę jak nie ja".

18 513

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
Olbrzym napisał/a:

nie dotkniętym przez żadną kobietę.

Brzmi jak "nie dotkniętym przez żadną chorobę" smile

18 514

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
white.pearl napisał/a:
antykobieta napisał/a:

Wyobraź sobie, że jesteś z Metylem i codziennie opowiada Ci, że nie ma przyjaciół. Ty mu dajesz różne rady, a on każdą zbywa, bo on tak na prawdę chce się pożalić, a nie rozwiązać problem, bo rozwiązania nie są proste, wymagają wyjścia poza strefę komfortu.

To Ci się udało wink

Ja jednak jestem za Obietnicą w tej kwestii. Nie chciałabym, żeby mój partner silił się na dowcip na koniec opowieści o swoim problemie, zwłaszcza że ja sama czasem wpadałam w tę pułapkę "no, mam trochę kłopotów, ale jest git, zobacz jaka jestem dzielna, kto sobie da radę jak nie ja".

Ale ja sam zauważyłem, że dostrzeganie pozytywów w moich problemach, czy podejście na luzie do kłopotów znacznie bardziej ułatwia mi radzenie sobie z nimi. Są w moim życiu pewne sprawy, których żałuję, że się stały. Ale wtedy sobie myślę, że gdyby nie one, to bym nie poznał swojej dziewczyny. I wówczas te problemy stają się nie problemami, ale nieuniknionymi zdarzeniami, dzięki którym jestem ostatecznie szczęśliwy. Czy mogę więc przy mojej kobiecie narzekać na sprawy, dzięki którym ostatecznie ją poznałem?
Miąłem kiedyś kobietę, która miała ogromne problemy z dzieciństwa - rodzice ją gnoili. Jechaliśmy na wycieczkę - cieszyłem się, że ją gdzieś zabieram i oczekiwałem, że będzie zachwycona, że wreszcie odkrywa świat. Tym czasem ona zaczynała wtedy użalać się nad sobą, że rodzice jej nie zabierali. To było okropne. Ona potrzebowała terapeuty, nie faceta. Przecież mogła powiedzieć, że rodzice jej nigdzie nie zabierali i cieszy się, że teraz to nadrabia. Ale ten drugi element nie następował.

18 515 Ostatnio edytowany przez kardamon (2014-12-20 18:33:37)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Hej hej... U Was też przedświąteczne zamieszanie zaczyna wkraczać na wyższy poziom? yikes

Lejdilejdi napisał/a:

Ja się nie odzywam bo chyba się cofnęłam w rozwoju:) Nachodziłam się, nachodziłam i nic, ostatnio zostałam uziemiona przez jakąś grypę w domu i napisałam do Pana Łóżko:) On się ucieszył i może się spotkamy kiedyś tam:) I w sumie teraz dopiero czuję spokój,  może nie ma co walczyć czasem z wiatrakami i na siłę szukać kogoś:)

Odnajdź w sobie wewnętrzne dziecko big_smile A tak na serio, wszystko niech toczy się własnym rytmem - nie warto robić czegokolwiek na siłę. Zresztą, sam póki co trochę spauzowałem.

ObietnicaPoranka napisał/a:

A jednak to nie była kwestia zmęczenia hmm.

Aż zaczęłam odgrzebywać starocie: https://www.youtube.com/watch?v=2WIsAX_Grzo
A co najlepsze (najgorsze?) nie tylko muzyczne starocie yikes.

No ja tam nie wiem, czy najgorsze, ale kawałek nawet mi się podoba.

ObietnicaPoranka napisał/a:

To chyba jedna z najlepszych rzeczy, jakie można o tej porze robić smile. Zresztą nie tylko o tej porze big_smile.

Nooo, ale sukces jest, bo w końcu ją przeczytałem big_smile

ObietnicaPoranka napisał/a:

Chłopcy, to ja Wam w takim razie zazdroszczę tego, że umiecie nad tym przejść do porządku dziennego. Nauczcie mnie jak to się robi! Dla mnie każdy utracony kontakt jest jakąś przykrą stratą.

Ależ dla mnie też każdy z kontaktów jest stratą, zwłaszcza, jeśli dotyczy to kogoś naprawdę wartościowego. Po prostu nauczyłem się akceptować to, że ludzie przychodzą i odchodzą, a do pewnego momentu bardzo trudno było mi się z ty pogodzić.

Aeni, dziękuję, Tobie również wszystkiego dobrego smile Swoją drogą, ja za moja płytę disco polo tez podziękuję lol

Anty, gratuluję, to naprawdę bardzo pozytywne smile

ObietnicaPoranka napisał/a:

Czyli co? Najlepiej stworzyć sobie listę tematów tabu, żeby nigdy nie zapomnieć, o czym NIE WOLNO rozmawiać z partnerem? A ten partner nie może jednocześnie być przyjacielem? A w związku mamy być absolutnie zawsze szczęśliwi, uśmiechnięci i ze wszystkiego zadowoleni? Przecież to jest jakaś ułuda, a nie związek. Będziemy nocować na chmurce, jeździć na jednorożcach i na śniadania jeść tęczowy pył. A gdy już zamieszkamy w księżycowym domku i zrobi mi się smutno z jakiegoś powodu, to w tajemnicy przed partnerem spotkam się z przyjaciółką. Powiem mu, że idę do sklepu albo że to jej jest smutno, a ja ją idę pocieszać, bo przecież zawsze jestem taka radosna hmm.
A do listy zakazanych tematów powinnam dorzucić coś jeszcze:
- nie mogę powiedzieć, że jest mi smutno, bo pomyśli, że jestem smutasem i ucieknie
- nie mogę powiedzieć, że z czymś sobie nie radzę, bo pomyśli, że jestem niezaradna i ucieknie
- nie mogę powiedzieć, że czegoś się obawiam, bo pomyśli, że jestem strachliwa i ucieknie
- nie mogę powiedzieć o żadnych negatywnych doświadczeniach z przeszłości, bo pomyśli, że jestem dziwna i ucieknie.
Podpowiedzcie, bo ja to chyba jestem tak naiwna w mojej szczerości i zaufaniu, że nic więcej nie przychodzi mi do głowy.
Tylko, że ja nie chcę takiego życia. Nie chcę tajemnic i ukrywania prawdziwych uczuć. Nie chcę pozbawionego emocji robota, ale człowieka z prawdziwymi emocjami, uczuciami i doświadczeniami (również negatywnymi), który umie o tym wszystkim rozmawiać. Człowieka, który mi ufa i któremu ja też mogę zaufać. Przy którym mogę być sobą, a nie jakimś wykreowanym wizerunkiem siebie o samych pozytywnych cechach. I który przy mnie też będzie prawdziwym sobą.

A i zapomniałam o najważniejszym! Przez cały czas trwania związku mamy mieć w głowie myśl, że to się pewnie kiedyś rozpadnie, więc lepiej za dużo o sobie nie wiedzieć!

Takiego czegoś to ja sobie też nie potrafię wyobrazić. Zresztą, uważam, że w związku powinno się umieć rozmawiać o wszystkim. O przeszłości także. Cały dowcip polega tylko na tym, żeby wszystko podawać stopniowo, a nie na raz. Tak samo jak rodzi się zaufanie do drugiego człowieka, szczerość trzeba dozować - nie każdy temat jest odpowiedni do poruszenia na samym początku znajomości, ale tak jak ludzie wzajemnie się poznają, tak ten zakres się rozszerza, aż do momentu, że można ze sobą porozmawiać o wszystkim. Zresztą, wychodzę z założenia, że to co zatajone, prędzej czy później i tak wychodzi na wierzch. A wtedy często jest za późno na cokolwiek. Oczywiście, nie mówię o użalaniu się, bo to zupełnie inna historia...

Tak na marginesie. Właśnie oglądam na TLC program "Kochaj mnie mimo wszystko" (oryginalnie "Too ugly for love") i śmiało mogę polecić go każdemu, kto uważa, że już nigdy nie uda mu się spotkać drugiej połówki. Ci ludzie mają dopiero pod górkę...

18 516

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Po dłuższej nieobecności tak o to powracam wink

Wracam dopiero teraz ponieważ miałem kontuzję barku i bicepsa w prawej ręce i na tyle to było poważne że pisać nie mogłem jakiś czas.
Powoli czuje że zbliżają się święta, co krok widzę nowe choinki, blok mam już ładnie udekorowany i ogólnie czuć już świąteczną atmosferę.
Szczerze wam powiem że święta i sylwester to dla mnie raczej smutny okres bo też nie ma z kim tego czasu spędzić.
Niemniej jednak postaram się w wtorek kupić karpia, cóż trzeba pielęgnować zwyczaje wink

A tak nawiasem mówiąc to pamiętam że nie odpowiedziałem wam w dyskusji o nieśmiałości.
Bodajże tobie Obietnico, tak więc jak znajdę ten post to wyślę ci odpowiedz na maila, może być? smile

I mam też ciekawostkę dla Witch smile
Miałem szkolenia ze sztuk walki, i jednym z elementów tego szkolenia było odparcie ataków.......nożownika.
Była symulacja ataku i jednak jak się okazało na 10 prób 6 razy by mnie zabito xD
Po poznaniu różnych technik na 10 prób tylko 2 razy napastnik by mnie zabił więc po przemyśleniu dochodzę to wniosku że jednak same pięści i umiejętności nabyte w szkołach i boksie na nie wiele się zdadzą, techniki również są ważne smile

No i kończąc mój wywód daje ten o to utworek.

https://www.youtube.com/watch?v=x2XmEodVejA

18 517 Ostatnio edytowany przez Lovelka17 (2014-12-20 23:55:29)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
ObietnicaPoranka napisał/a:
Lovelka17 napisał/a:

Jak to jest, że sama do tej pory mówiłam/pisałam, że wszystko jest możliwe, jesli się chce, a teraz sama mam wątpliwości.

Jest dopóki efekt Twoich działań zależy wyłącznie od Ciebie. W przeciwnym razie, gdy dochodzisz do granicy, przy której kończą się Twoje wpływy nic już nie zależy od Ciebie.

Ale jak możesz nie mieć wpływu na siebie, na swoje życie? W sumie takie pokręcone, bo z jednej strony można powiedzieć, że nie, nie ma się, ale jakby sie tak zastanowić, to w sumie, w czym dotyczącym siebie, swoich uczuć etc. nie mamy wpływu? Mamy, tylko chyba podejmujemy złe decyzje i tak sobie tłumaczymy, wiadomo, wytłumaczenie byle jakie, ale jakieś jest wink


ObietnicaPoranka napisał/a:
Lovelka17 napisał/a:

Teraz. Wszystko się liczy to, co jest teraz, a o później się już nie myśli, bo wydaje się, że teraz jest smutno, a przecież po czasie będzie milion razy smutniej, jeśli się rozpipczy.

Będzie smutniej i powrót do równowagi będzie trudny. Ja się tego potwornie boję!

I ja też. Dlatego w niektórych sprawach jesteśmy tchórzami.


ObietnicaPoranka napisał/a:
Lovelka17 napisał/a:

Tak, wiem, zanudzam dziś, ale musiałam wink

Rozumiem :*. Szczególnie dzisiaj.

Ehh.. ty to mnie zawsze rozumiesz :*

Rajtuzku dobrze, że wróciłaś w kawałku big_smile

kardamon napisał/a:

Lovelko, to, że miewasz inne uczucia od głupawek tylko i wyłącznie dobrze świadczy o Tobie wink A tak na serio - każdy ma tak od czasu do czasu, że potrzebuje się wyciszyć, coś przemyśleć. Albo najzwyczajniej w świecie, jest mu źle. Nie ma co się z tego powodu usprawiedliwiać. To co ważne, żeby nauczyć się niepopadania z jednej skrajności w drugą - żeby po tym lepszym okresie, ewentualny upadek nie był zbyt duży. W sumie trzeb umieć powiedzieć sobie dość takiemu zamartwianiu się.

Ano dziękówka big_smile
W sumie u mnie zamartwianie się to norma, więc kwestia przyzwyczajenia po prostu tongue Ale racja, wszystko najlepiej jest wypośrodkować. Chociaż czasami ciężko od niektórych spraw jest się zdystansować zwyczajnie. Pokręcona natura wink

Asia napisał/a:

Swoją drogą, nie wiem czy tu do Was dotrę przed świętami, więc życzę każdemu z Was, żeby Wam się spełniło to, o czym marzycie. Przy okazji nie przejmujcie się ani wagą, ani ubiorem, zjedzcie dobrze, popijcie zdrowo i niech Wam się!

Dzięki  wzajemnie :*
Ja zawsze staram się jeść dobrze big_smile A już szczególnie najulubieńszy barszczyk z uszkami big_smile <mniami> big_smile

kardamon napisał/a:

Tak na marginesie. Właśnie oglądam na TLC program "Kochaj mnie mimo wszystko" (oryginalnie "Too ugly for love") i śmiało mogę polecić go każdemu, kto uważa, że już nigdy nie uda mu się spotkać drugiej połówki. Ci ludzie mają dopiero pod górkę...

A lookne, lookne z ciekawości smile

Tomcio napisał/a:

Szczerze wam powiem że święta i sylwester to dla mnie raczej smutny okres bo też nie ma z kim tego czasu spędzić.

Hej ju! Z tego co pamiętam, to jesteśmy ustawieni big_smile Więc nie pitol mi tu o samotności tongue

white.pearl napisał/a:

Test ode mnie! Co powinieneś dostać pod choinkę?
http://torun.naszemiasto.pl/quiz/583,quiz_na_weekend_co_powinienes_dostac_pod_choinke,q,t.html

Mnie wyszło, że rózgę!!! A nieprawda, bo szlafroczek będzie wink

Płyta disco-polo big_smile Jasne, że może być, ja tam lubię wszystko cool
"Jesteś szalona/y mówię Ci...". Jesteś duszą towarzystwa, zdarza Ci się łamać zasady, ale tylko dla niezłej hecy. Twoją porą roku jest lato, gdy możesz założyć lub podziwiać dziewczyny w zwiewnych sukienkach. Można dobrze się zabawić na łonie natury. Chwytasz dzień i założysz nawet majteczki w kropeczki."

18 518 Ostatnio edytowany przez ObietnicaPoranka (2014-12-21 00:38:23)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
Lejdilejdi napisał/a:

Ja wychodzę z parami też ostatnio, bo wolne osoby wolą jednak w domu siedzieć:) Zresztą widzę, że można się naprawdę nachodzić codziennie a ostatecznie i tak w necie single teraz poznają swoją połówkę:-)

Ja takiej zależności w ogóle nie widzę - właściwie to mam tylko jedną koleżankę, która swojego męża poznała w internecie, ale to nawet nie na portalu randkowym.


antykobieta napisał/a:

Ale wyobraź sobie teraz partnera, który wiecznie opowiada Ci o swoich problemach, użala się, opowiada o swoich kompleksach itd. Mimo najszczerszych chęci, w twoim mózgu zacznie się tworzyć negatywny obraz takiej osoby. Czy będziesz partnerowi żalić się na swój celulit i prosić go o radę w tej sprawie?
Nie ma nic złego w powiedzeniu, że ma się zły nastrój, albo że sobie z czymś nie radzę, ale jeśli druga osoba poda wtedy rozwiązanie, to trzeba spróbować je zastosować. Wyobraź sobie, że jesteś z Metylem i codziennie opowiada Ci, że nie ma przyjaciół. Ty mu dajesz różne rady, a on każdą zbywa, bo on tak na prawdę chce się pożalić, a nie rozwiązać problem, bo rozwiązania nie są proste, wymagają wyjścia poza strefę komfortu.
Czasem są też pewne rzeczy z przeszłości, których nie ma sensu przywoływać, jeśli się skończyły definitywnie. Ja się nauczyłem spychać takie rzeczy na dno pamięci i nie mam problemu z ich zostawieniem dla siebie. Tutaj też pojawia się często wałkowany temat zdrady - czy w przypływie wyrzutów sumienia należy o niej powiedzieć partnerowi, czy jednak zostawić dla siebie, jeśli to była jednorazowa przygoda? Niespecjalnie też opowiadam aktualnej partnerce o swoich byłych, to są intymne sprawy i jest to przede wszystkim nie fair wobec tamtych. Ja bym nie chciał być tematem rozmów pomiędzy moją jakąś byłą a jej obecnym facetem. Natomiast są to sprawy, o których można porozmawiać z przyjacielem.
Często też ludzie szukają w partnerze terapeuty, a to też do niczego dobrego nie prowadzi.
Ja obecnie mówię mojej partnerce o swoich problemach, obawach itd, ale zawsze na końcu zaznaczam też pozytywy, albo skwituję to jakimś żartem. Nie mogę oczekiwać, że ona rozwiąże moje problemy - może mi coś doradzi, ale nie mogę jej nimi przytłoczyć. Uważam, że pewna powściągliwość jest wskazana.

Ale czekaj, bo teraz popadamy w skrajności. To nie jest tak, że albo wiecznie się opowiada o problemach, albo wcale. Chodzi o wypośrodkowanie (jak ze wszystkim). Jeśli ktoś w danym momencie sobie z czymś nie radzi, z jakiegoś powodu jest mu źle, to dlaczego nie może mi o tym powiedzieć?
To też nie chodzi o ciągłe mówienie o kompleksach. Nie będę partnerowi mówiła o moich, bo zwyczajnie wielu ich nie mam, a co mi się nie podoba we mnie, to stopniowo zmieniam, zamiast o tym gadać.
A mówienie o złym nastroju nie zawsze wiąże się z potrzebą otrzymania jakiejś rady. Czasami mam zły nastrój tak bez powodu, nie zawsze musi to być problem, który wymaga jakiegoś szczególnego rozwiązania. Ale rozumiem też, że nie każdy jest gotowy na radę w danym momencie albo na wcielenie konkretnej rady w życie. Może musi samodzielnie znaleźć rozwiązanie. Przecież nie mogę uznawać, że moje rady dla mojego partnera muszą być najlepsze, mogę się też nie znać na tym, z czym ma problem i po prostu go wysłuchać. To czasami wystarcza.
Między innymi problemy z przeszłości, jak sam zauważyłeś, sprawiły, że teraz jesteś tu, gdzie jesteś i jesteś tym, kim jesteś. Z tego właśnie wynikają różne Twoje zachowania, obawy, dylematy ? nie da się ich zrozumieć, jeśli (choćby częściowo) nie pozna się Twojej przeszłości. Nie chodzi tu o rozpamiętywanie tego, co było. Ale jeśli dla Ciebie to już zamknięte sprawy, to mogą wyjść przy okazji rozmów o czymś innym.
A zdrada to już zupełnie inna kwestia ? tu chronisz partnera przed zranieniem. Chociaż jest mi to zupełnie obcy temat (w obie strony) i mam nadzieję, że nigdy się z nim nie zapoznam osobiście, to mimo wszystko wydaje mi się, że zawsze może to wyjść. Np. kobieta zdradza mężczyznę, nie mówi mu o tym. Po czym na miesiąc przed ślubem idą razem na imprezę, a tam pijana koleżanka kobiety powie o tym mężczyźnie albo powie do niej coś w stylu ?on jest taki wspaniały, nie rozumiem, dlaczego go zdradziłaś? i żadna nawet się nie zorientuje, że mężczyzna stoi za drzwiami i słyszy. Albo mężczyzna, z którym zdradziła, powie o tym swojej partnerce i ta w ramach zemsty powie o wszystkim partnerowi kobiety, ż którą mężczyzna ją zdradził. Takich scenariuszy można jeszcze tysiące napisać. Dlatego ? mimo wszystko ? jestem za uczciwością i przeciwna ranieniu ludzi, na których nam zależy, czyli przede wszystkim nie popieram zdrad (to tak, żeby rozwiać wątpliwości big_smile).
Co do byłych i opowiadania o nich ? mnie tam nie robi różnicy, czy moi byli opowiadają (i jeśli tak, to co) o mnie swoim obecnym. Bo co to zmienia w moim życiu? Ale też ? czy w takim razie ma znaczenie, czy opowiadasz o nich przyjacielowi/przyjaciółce czy obecnej partnerce?

Jeszcze tak pomyślałam - co jeśli potrzebuję o czymś porozmawiać tu i teraz, a przyjaciel będzie miał czas na spotkanie dopiero za kilka dni? Partnera mam pod ręką, ale z nim nie mogę. Z przyjacielem przez telefon też nie, bo partner może usłyszeć. To, co? Przez te parę dni trzeba udawać, że jest idealnie?

white.pearl napisał/a:

Ja jednak jestem za Obietnicą w tej kwestii. Nie chciałabym, żeby mój partner silił się na dowcip na koniec opowieści o swoim problemie, zwłaszcza że ja sama czasem wpadałam w tę pułapkę "no, mam trochę kłopotów, ale jest git, zobacz jaka jestem dzielna, kto sobie da radę jak nie ja".

Ja mam dokładnie tak samo. Zdarza mi się, choć niezbyt często, być w takim nastroju, że jedyne na co mam ochotę, to usiąść i się rozpłakać. Ale wtedy uśmiecham się jeszcze bardziej i mówię, że wszystko jest super. No i właśnie o to chodzi, przy partnerze nie chcę udawać, chcę móc w takiej sytuacji po prostu się rozpłakać. Nie chcę wtedy się uśmiechać, żartować, nie potrzebuję żadnych rad. Potrzebuję jedynie tego, żeby mnie przytulił, nie musi robić nic więcej. A problem sobie sama na spokojnie rozwiążę za godzinę czy następnego dnia, gdy już wrócę do równowagi.


antykobieta napisał/a:

Ale ja sam zauważyłem, że dostrzeganie pozytywów w moich problemach, czy podejście na luzie do kłopotów znacznie bardziej ułatwia mi radzenie sobie z nimi. Są w moim życiu pewne sprawy, których żałuję, że się stały. Ale wtedy sobie myślę, że gdyby nie one, to bym nie poznał swojej dziewczyny. I wówczas te problemy stają się nie problemami, ale nieuniknionymi zdarzeniami, dzięki którym jestem ostatecznie szczęśliwy. Czy mogę więc przy mojej kobiecie narzekać na sprawy, dzięki którym ostatecznie ją poznałem?
Miąłem kiedyś kobietę, która miała ogromne problemy z dzieciństwa - rodzice ją gnoili. Jechaliśmy na wycieczkę - cieszyłem się, że ją gdzieś zabieram i oczekiwałem, że będzie zachwycona, że wreszcie odkrywa świat. Tym czasem ona zaczynała wtedy użalać się nad sobą, że rodzice jej nie zabierali. To było okropne. Ona potrzebowała terapeuty, nie faceta. Przecież mogła powiedzieć, że rodzice jej nigdzie nie zabierali i cieszy się, że teraz to nadrabia. Ale ten drugi element nie następował.

Ależ szukanie pozytywów i mnie pomaga. Można nawet powiedzieć, że jestem fanką szukania pozytywów. Ale czasami po prostu trzeba się posmucić, żeby te pozytywy dostrzec. Nie musisz narzekać, ale możesz o nich mówić wink.
Co do Twojej byłej dziewczyny - może potrzebowała czasu na to, żeby dojść do tego, że z rodzicami było je źle, a z Tobą jest cudownie? Czy byłbyś tak samo wyrozumiały, gdybyś nie wiedział o jej problemach z dzieciństwa?

Żeby poznać kogoś nie możemy się skupiać wyłącznie na tym, co w tym kimś dobre, co mu się w życiu udało. Przecież życie nie jest pasmem sukcesów i szczęśliwych dni. Dla mnie człowiek staje się bardziej prawdziwy, gdy jest w nim wszystkiego po trochu.
Nawet dokładnie pamiętam dzień, w którym mój były opowiedział mi o swoich trudnych doświadczeniach z przeszłości. Dla mnie to był tak moment przejścia i wprowadzenia związku na wyższy poziom - na zasadzie: już nie tylko dobrze się ze sobą bawimy, miło spędzamy czas, ale też sobie ufamy na tyle, żeby mówić o tym, co w przeszłości bolało. Gdybym się o tym nie dowiedziała, to pewnie nigdy nie zrozumiałabym niektórych jego zachowań.


kardamon napisał/a:

Takiego czegoś to ja sobie też nie potrafię wyobrazić. Zresztą, uważam, że w związku powinno się umieć rozmawiać o wszystkim. O przeszłości także. Cały dowcip polega tylko na tym, żeby wszystko podawać stopniowo, a nie na raz. Tak samo jak rodzi się zaufanie do drugiego człowieka, szczerość trzeba dozować - nie każdy temat jest odpowiedni do poruszenia na samym początku znajomości, ale tak jak ludzie wzajemnie się poznają, tak ten zakres się rozszerza, aż do momentu, że można ze sobą porozmawiać o wszystkim. Zresztą, wychodzę z założenia, że to co zatajone, prędzej czy później i tak wychodzi na wierzch. A wtedy często jest za późno na cokolwiek. Oczywiście, nie mówię o użalaniu się, bo to zupełnie inna historia...

A nie no, jasne, że stopniowo, a nie tak od razu wszystko i ze szczegółami. Ale też nie w drugą stronę, że tego i tego nigdy nie powiem. Może nie, bo nie będzie okazji albo potrzeby, ale sama świadomość, że mogę już jest ważna.


Olbrzym napisał/a:

Przykładowo ja jestem całkowicie wolnym,młodym mężczyzną nie dotkniętym przez żadną kobietę. Powiem więc gdzie mnie można spotkać .Na pewno uczelnia,sklepy(zakupy gdzieś trzeba robić),siłownia,basen,treningi i czasami jakaś pizzeria,pub.Niestety to tyle.Jestem jednym z tych nieco nieśmałych,spokojnych,ułożonych facetów.Przekłada się to na niechodzenie na imprezy itd.Moi koledzy,również wartościowi,są niektórzy sami-ich równiez na imprezach raczej nie spotkasz,chyba że domówki.

Hehe, to miło, że wiem, gdzie Cię mogę spotkać smile. Nie zmienia to faktu, że jestem dla Ciebie za stara, ale może pójdź czasami na jakąś imprezę? Ja w Twoim wieku (nie wierzę, że to mówię i bardzo przepraszam, bo nienawidzę tego sformułowania yikes) poznawałam chłopaków prawie wyłącznie na imprezach. Co do pozostałych miejsc - sklepy: jeśli ubraniowo-kosmetyczne lub księgarnie, to jestem tak zaaferowana asortymentem, że nawet statek kosmiczny mógłby przede mną wylądować, a nie zwróciłabym uwagi; a jeśli spożywcze, to szybko kupuję to, co mam na liście i wychodzę big_smile; na basenie też nie obserwuję ludzi, bo jak mam dużo wody, to nic więcej do szczęścia mi nie potrzeba wink.


kardamon napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:

To chyba jedna z najlepszych rzeczy, jakie można o tej porze robić smile. Zresztą nie tylko o tej porze big_smile.

Nooo, ale sukces jest, bo w końcu ją przeczytałem big_smile

E, no to gratuluję smile. Ja planuję nadrabiać literackie zaległości w czasie wolnych dni lol


kardamon napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:

Chłopcy, to ja Wam w takim razie zazdroszczę tego, że umiecie nad tym przejść do porządku dziennego. Nauczcie mnie jak to się robi! Dla mnie każdy utracony kontakt jest jakąś przykrą stratą.

Ależ dla mnie też każdy z kontaktów jest stratą, zwłaszcza, jeśli dotyczy to kogoś naprawdę wartościowego. Po prostu nauczyłem się akceptować to, że ludzie przychodzą i odchodzą, a do pewnego momentu bardzo trudno było mi się z ty pogodzić.

Aaa, to tak, akceptować. Bo poprzednie wiadomości odczytałam jakby było to Wam (Tobie i Metylowi, żeby nie było, że znowu mówię w liczbie mnogiej tongue) obojętne. Ale to z tym się zgadzam, nie można rozpaczać w takiej sytuacji, bo można by ześwirować. Niemniej jednak zawsze szkoda.


kardamon napisał/a:

Tak na marginesie. Właśnie oglądam na TLC program "Kochaj mnie mimo wszystko" (oryginalnie "Too ugly for love") i śmiało mogę polecić go każdemu, kto uważa, że już nigdy nie uda mu się spotkać drugiej połówki. Ci ludzie mają dopiero pod górkę...

O! To coś dla mnie big_smile. A jest dostępne w internecie?


Tom94 napisał/a:

A tak nawiasem mówiąc to pamiętam że nie odpowiedziałem wam w dyskusji o nieśmiałości.
Bodajże tobie Obietnico, tak więc jak znajdę ten post to wyślę ci odpowiedz na maila, może być? smile

Pewnie, że może smile. Ale jeśli nie chce Ci się tego szukać, to w ogóle się nie przejmuj wink.
A jak tam Twoja kontuzja? Lepiej już?


Lovelka17 napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:
Lovelka17 napisał/a:

Jak to jest, że sama do tej pory mówiłam/pisałam, że wszystko jest możliwe, jesli się chce, a teraz sama mam wątpliwości.

Jest dopóki efekt Twoich działań zależy wyłącznie od Ciebie. W przeciwnym razie, gdy dochodzisz do granicy, przy której kończą się Twoje wpływy nic już nie zależy od Ciebie.

Ale jak możesz nie mieć wpływu na siebie, na swoje życie? W sumie takie pokręcone, bo z jednej strony można powiedzieć, że nie, nie ma się, ale jakby sie tak zastanowić, to w sumie, w czym dotyczącym siebie, swoich uczuć etc. nie mamy wpływu? Mamy, tylko chyba podejmujemy złe decyzje i tak sobie tłumaczymy, wiadomo, wytłumaczenie byle jakie, ale jakieś jest wink

Siostra, a no nie zależy, bo nie żyjemy na pustyni, nie jesteśmy samowystarczalni, nawet, jeśli nieustannie to sobie wmawiamy.


Lovelka17 napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:
Lovelka17 napisał/a:

Teraz. Wszystko się liczy to, co jest teraz, a o później się już nie myśli, bo wydaje się, że teraz jest smutno, a przecież po czasie będzie milion razy smutniej, jeśli się rozpipczy.

Będzie smutniej i powrót do równowagi będzie trudny. Ja się tego potwornie boję!

I ja też. Dlatego w niektórych sprawach jesteśmy tchórzami.

Brawura też bywa szkodliwa.


Lovelka17 napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:
Lovelka17 napisał/a:

Tak, wiem, zanudzam dziś, ale musiałam wink

Rozumiem :*. Szczególnie dzisiaj.

Ehh.. ty to mnie zawsze rozumiesz :*

Siostrunia :*

18 519

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Obietnico może one poznały jak miały 20 coś lat, moje znajome chociażby codziennie wychodziły to nic, dopiero w necie znalazły:) ale różnie bywa:)

18 520 Ostatnio edytowany przez osobliwy nick (2014-12-21 02:18:26)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Odpowiadając na pytanie koleżanki z pierwszego postu oraz wszystkich innych które mają podobne rozterki uprzejmie informuję, iż tak się składa, że właśnie ja jestem wartościowym mężczyzną nieprzeciętnych lotów o nienagannej aparycji, interdyscyplinarnej wiedzy ogólnej, szerokich zainteresowaniach, wrażliwym usposobieniu i analitycznym umyśle. A można mnie spotkać w mieście Wrocław w miejscach tak różnych, że któreś z nich na pewno okaże się Ci odpowiadać. Gdzie bywają wartościowi mężczyźni? Oczywiście jak wszyscy nierzadko po prostu chodzą po ulicach tegoż miasta, przemieszczają się komunikacją miejską, bywają w pubach, klubach, kinach, supermarketach, siłowniach, restauracjach i podobnie jak wszyscy chodzą do pracy. Bywamy także na uczelniach - a przynajmniej ci z nas którzy jeszcze studiują lub mają w planach kolejne studia. No i jesteśmy również tu - na forum (a kuku)! A jak rozumiem chyba żadna z Was moje drogie nie wątpi, iż czytelnik i aktywny uczestnik tak zacnego forum jak netkobiety.pl mógłby nie zasługiwać na miano wartościowego mężczyzny :>

Co teraz zatem droga kobieto? Cóż, pozostaje Ci regularnie udawać się w wyżej wymienione miejsca i szukać okazji do nawiązania kontaktu ze mną lub z którymś z forumowych kolegów lub skorzystać z forumowego komunikatora. Voila!

Pozdrawiam,

osobliwy nick, 185 cm wzrostu, ciemny blondyn, 28 lat big_smile

18 521

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Lejdi - a to różnie. Przeważnie tak, miały 20 parę lat, ale jednak też bliżej 30 niż 20. A ta koleżanka, która poznała męża przez internet, to akurat jeszcze studiowała w tamtym czasie.


Osobliwy Nicku - nie wiem, czy zauważyłeś, ale autorka wątku zadała to pytanie w maju i raczej już się tu nie pojawia. A swoją drogą, to ciekawe, czy spotkała wolnego mężczyznę lol. Aż sobie pomyślałam, że jednak okoliczności to świetna sprawa. Gdyby autorka nie założyła tego wątku, to wszyscy tu byśmy się nie poznali big_smile.

18 522

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
ObietnicaPoranka napisał/a:

Osobliwy Nicku - nie wiem, czy zauważyłeś, ale autorka wątku zadała to pytanie w maju i raczej już się tu nie pojawia. A swoją drogą, to ciekawe, czy spotkała wolnego mężczyznę lol. Aż sobie pomyślałam, że jednak okoliczności to świetna sprawa. Gdyby autorka nie założyła tego wątku, to wszyscy tu byśmy się nie poznali big_smile.

Zauważyłem, że autorka wątku zadała to pytanie w maju i nie mam pojęcia czy nadal się tu pojawia. Jednak skoro wątek toczy się dalej i ma tak wiele stron to najwyraźniej zagląda tu sporo kobiet zadających sobie podobne pytanie wink

18 523 Ostatnio edytowany przez ObietnicaPoranka (2014-12-21 02:40:54)

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Hehe, właśnie sobie przypomniałam, że zapomniałam o tym wyżej napisać. Ale skoro odpisałeś, to nie będę już edytować, tylko tu odpiszę tongue.
No, właśnie już jakiś czas temu doszliśmy do tego, że wolni mężczyźni i wolne kobiety są wszędzie, a nadal się tu pojawiamy raczej w celach towarzyskich lol. Ale tak czy inaczej miło, że tu zajrzałeś i jeśli masz ochotę, to zostań, bo my tu całkiem fajni jesteśmy big_smile

18 524

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
ObietnicaPoranka napisał/a:

Hehe, właśnie sobie przypomniałam, że zapomniałam o tym wyżej napisać. Ale skoro odpisałeś, to nie będę już edytować, tylko tu odpiszę tongue.
No, właśnie już jakiś czas temu doszliśmy do tego, że wolni mężczyźni i wolne kobiety są wszędzie, a nadal się tu pojawiamy raczej w celach towarzyskich lol. Ale tak czy inaczej miło, że tu zajrzałeś i jeśli masz ochotę, to zostań, bo my tu całkiem fajni jesteśmy big_smile

Dzięki za streszczenie bo przez 488 stron wątku na pewno nie przebrnę. Jesteście fajni, ale co tu robicie, skoro temat został wyczerpany?

18 525

Odp: Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?
osobliwy nick napisał/a:
ObietnicaPoranka napisał/a:

Hehe, właśnie sobie przypomniałam, że zapomniałam o tym wyżej napisać. Ale skoro odpisałeś, to nie będę już edytować, tylko tu odpiszę tongue.
No, właśnie już jakiś czas temu doszliśmy do tego, że wolni mężczyźni i wolne kobiety są wszędzie, a nadal się tu pojawiamy raczej w celach towarzyskich lol. Ale tak czy inaczej miło, że tu zajrzałeś i jeśli masz ochotę, to zostań, bo my tu całkiem fajni jesteśmy big_smile

Dzięki za streszczenie bo przez 488 stron wątku na pewno nie przebrnę. Jesteście fajni, ale co tu robicie, skoro temat został wyczerpany?

Lubimy ze sobą rozmawiać.

Posty [ 18 461 do 18 525 z 31 052 ]

Strony Poprzednia 1 … 283 284 285 286 287 … 478 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Forum Kobiet » SAMOTNOŚĆ » Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Twoja odpowiedź

Masz podobne doświadczenia? Zaloguj się albo załóż darmowe konto, żeby odpowiedzieć. Po drugiej stronie jest prawdziwa osoba.

DołączZaloguj się


Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności



© www.netkobiety.pl 2007-2026