Ninka i oni tak wiedzą o sobie?
A pomyśl, czy ty byś się chciała nimi dzielić z inną kobietą?
16 186 2014-11-09 02:56:58
Podobne tematy
16 187 2014-11-09 02:58:42
ObietnicaPoranka napisał/a:NinaLafairy napisał/a:Drugi facet , ktorego kocham jest calkiem inny, ale watpie zeby byl Twoim typem tez
Bo oni oboje sa nieco szurnieci, tylko na inne sposoby.
Pewnie nie, skoro zgadza się dzielić kobietę z innym
. Lubię jednak mężczyzn, którzy dbają o swoją dumę i honor
. Nie krytykuję Twojego stylu, bo to Tobie ma z nim być dobrze i cieszę się, że jest (zupełnie szczerze!). Ale jednak mój typ faceta to taki, który potrafi o mnie zadbać tak, żebym nawet nie myślała o innym. I to chodzi mi o względy emocjonalne, organizacyjne i seksualne.
Tak, z tym, ze dla Ciebie taka opcja jest. A dla mnie nie. Juz jak bylam malym dzieciarem i sie bawilysmy z kolezankami w dom to ja mialam dwoch mezow
Nie wiem skad mi sie to wzielo, bo u mnie w rodzinie nie bylo czegos takiego a moj ojciec i matka nadal sa jak para zakochanych nastolatkow. Ale mnie to nie interesowalo, ja chcialam dwoch facetow i tyle, jeden calkiem inny od drugiego- i ja na nich inaczej patrze calkiem. Jednak nie przez przypadek to moj maz jest moim mezem ,a nie ten drugi
Nie no rozumiem i dlatego właśnie napisałam, że nie krytykuję takiego stylu. Pod warunkiem oczywiście, że cała trójka jest zadowolona i że wszyscy zgadzają się na taki układ.
A ja w ogóle nie lubiłam się bawić w dom w dzieciństwie
. Wolałam się bawić w szkołę, a jeszcze bardziej w policjantów i złodziei i chodzić z kolegami po drzewach i płotach i drzeć przy tym kiecki, w które rodzina mnie stroiła
.
Ale ja rzeczywiście potrzebuję mężczyzny, który będzie w stanie zaspokoić wszystkie moje potrzeby, z którym rzeczywiście będziemy dzielić swoje obowiązki, radości i smutki. Nie mogłabym być z takim facetem "w tle", który jest tylko dodatkiem do mojej kariery, moich znajomych i mojego życia. Bo to życie ma być nasze, a nie moje. Co oczywiście nie oznacza, że mamy robić wszystko razem - osobne przestrzenie dla każdego, ale we wspólnym życiu
.
16 188 2014-11-09 03:00:08
Lovelka17 napisał/a:ObietnicaPoranka napisał/a:Nie, to podryw
Dokładnie-to tylko podryw
to spoko, mogę działać
tylko kawy nie mam
Zrób herbatkę albo poczęstuj wiśniami w piwie ![]()
16 189 2014-11-09 03:01:32 Ostatnio edytowany przez ObietnicaPoranka (2014-11-09 03:05:21)
ObietnicaPoranka napisał/a:Lovelka17 napisał/a:Zwał, jak zwał, to zachowanie, które ma na celu osiągnięcie korzyści-święty spokój, a niekoniecznie leży blisko prawdy
Lovel, bo dla naszych facetów, to my jesteśmy piękne nawet bez tej kiecki, a nawet w jakiejś brzydkiej. Jak kiedyś byłam chora i leżałam w łóżku z gorączką, czerwonym nosem i załzawionymi oczami, to mój były chłopak głaskał mnie po głowie i mówił, że jestem piękna. Nie rozumiem tego zupełnie, ale oni już tak mają
.
A gdyby mieli się przejmować każdym naszym pytaniem - czy kiecka ładna, na jaki kolor pomalować paznokcie i takie tam, to by ześwirowali.
Oj, no racja, ale mnie rozczuliłaś teraz z tą chorobą, bo ja właśnie taka chora, ale po głowie to nikt nie głaszcze i nie mówi tak miło
Ale pieknie to napisałaśAhh...
Och, dziękuję
. No mnie właśnie tego też brakuje - takiego poczucia, że mogę być słaba, a to silne męskie ramię udźwignie troski i jeszcze powie rozczulające słowa.
16 190 2014-11-09 03:03:49 Ostatnio edytowany przez Lovelka17 (2014-11-09 03:05:24)
A ja w ogóle nie lubiłam się bawić w dom w dzieciństwie
. Wolałam się bawić w szkołę, a jeszcze bardziej w policjantów i złodziei i chodzić z kolegami po drzewach i płotach i drzeć przy tym kiecki, w które rodzina mnie stroiła
.
.
To ja miałam to samo
tylko jeszcze w nogę grałam ![]()
A co do takich układów, to ja bym nie mogła być w takim, bo nie umiałabym się dzielić kimś, kogo kocham w taki sposób akurat. Nawet w sumie ciężko mi sobie to wyobrazić teraz jest, żeby taki trójkąt prowadzić. I też nie chciałabym, żeby facet chciał się mną dzielić. Gdyby chciał, to myślę, że by mnie prawdziwie nie kochał.
16 191 2014-11-09 03:07:32
Nie no może właśnie by kochał i szanował Twoje potrzeby, a jemu by było wygodnie, bo nie musiałby się Tobą za bardzo zajmować.
Ale taki facet nie jest dla mnie.
16 192 2014-11-09 03:10:34
Jesli by mnie kochał, to właśnie chciałby się mną zajmować. No nie wiem, jakoś dla mnie to abstrakcja trochę. Jak może mój facet chcieć tego, żeby inny mnie dotykał, całował, czy uprawiał ze mną seks? I jeszcze przy tym być na to zupełnie obojętnym, żadnej zazdrości, żadnego ukłucia w sercu? To nie ma miłości wtedy.
16 193 2014-11-09 03:13:41
Nie no moim zdaniem jest to możliwe, ale po prostu nie dla mnie. Bo są też mężczyźni, którzy np. nie rozumieją, dlaczego ich kobieta chce wyjechać na weekend z koleżankami, a nie z nim. I są zazdrośni. A to też nie dla mnie. Zaraz się okaże, że nic nie jest dla mnie
. A tutaj może wie, że jego kobieta z nim samym pod jakimiś względami nie jest szczęśliwa, bo może ma o wiele większe potrzeby seksualne od niego. I to jest dla niego wygodne, bo ona nie marudzi, on nie musi się zmuszać do robienia czegoś, czego nie lubi. I tyle. Ile par, tyle rodzajów życia ![]()
16 194 2014-11-09 03:16:27 Ostatnio edytowany przez NinaLafairy (2014-11-09 03:18:30)
Tak wiedza o sobie - to oni sie najpierw znali.
W pracy na mnie kolezanka mowi Tilda (od tej aktorki, co ma dwoch facetow tez)
Ja wyznaje taka zasade w zwiazkach i romansach , ze ja mowie dokladnie czego chce i wszystko co mysle.
Wiec ja bym od razu wszystko paplala mezowi.
Oni sa zazdrosni jeden o drugiego troche.
Jesli chodzi o pytanie, czy ja bym chciala sie dzielic?
Jesli chodzi o tego drugiego to mam naprawde wylane co i z kim on robi - wazne , ze mnie kocha.
Moj maz z kolei - nie chcialabym, czego nie ukrywam.
Gdybym probowala ich w to wkrecic, wmanipulowac to bylabym slaba i tchurzliwa.
Jesli chodzi o milosc, to moj maz w przeszlosci znalazl sie ze mna w ekstremalnej sytuacji, ktorej malo kto doswiadcza i wtedy pokazal prawdziwe oddanie i lojalnosc. Ponad wszystko czego moglam oczekiwac od niego. I nie bylismy nawet malzenstwem wtedy. To i akceptacja tego kim jestem to jest milosc.
16 195 2014-11-09 03:19:16
Matko, i pomyśleć, że ja mogę trafić na takiego faceta? Nie chciałabym się w takim zakochać. Oczywiście jesli im jest tak dobrze-oki, ale dla mnie to nie byłoby dobrze, ja zupełnie czegoś innego oczekuję od związku. To może i nawet jakies tam nowoczesne jest, że jak nie ma wystarczająco seksu w związku, to się idzie do innego, załatwia potrzebę i wraca 'do domu', ale dla mnie to już nie jest ani miłość, ani związek, ani nic, czego ja bym potrzebowała. Dla mnie 'my', to jesteśmy ja + on i koniec, musi wystarczyć, a jak nie wystarcza, przy kolejnych próbach ratowania, to widocznie trzeba się rozejść.
16 196 2014-11-09 03:21:49
No to u mnie tak samo - jeśli ja mu nie wystarczam albo jeśli on nie wystarcza mi, to się nie tworzymy związku, a jeśli już stworzyliśmy, to się rozstajemy. Ale jestem w stanie zrozumieć, że inni mają odmienne od moich potrzeby. Po prostu wtedy się z nimi nie wiążę, ale dla mnie ok.
Nino, a jakiej narodowości są Twoi mężczyźni?
16 197 2014-11-09 03:28:01 Ostatnio edytowany przez NinaLafairy (2014-11-09 04:06:09)
.
16 198 2014-11-09 03:41:09
To jesli Twój mąż poświęcił wszystko to, co miał, żeby uratować ci życie, to dlaczego ty nie chcesz zrobić dla niego, czegoś tak błahego, jak bycie tylko jego kobietą?
Doceniasz jego poświęcenie, więc czemu nie chcesz go uszczęsliwić tym, żeby nie musiał się tobą dzielić z innym?
I jesli nie mówimy o seksie to o czym? Po co ci potrzebny tamten facet?
16 199 2014-11-09 03:58:26 Ostatnio edytowany przez NinaLafairy (2014-11-09 04:53:59)
To jesli Twój mąż poświęcił wszystko to, co miał, żeby uratować ci życie, to dlaczego ty nie chcesz zrobić dla niego, czegoś tak błahego, jak bycie tylko jego kobietą?
Doceniasz jego poświęcenie, więc czemu nie chcesz go uszczęsliwić tym, żeby nie musiał się tobą dzielić z innym?I jesli nie mówimy o seksie to o czym? Po co ci potrzebny tamten facet?
Moze tak: Kocham dwie osoby, chce miec dwie te osoby w swoim zyciu i mam taka mozliwosc. Wiec tak jest.
Podepre sie tym jak Vian to opisala : "Ja nie wiem, dlaczego ludzie takie niemądre pytania zadają. Jak idą do kawiarni i mają ochotę na kawę + ciastko, stać ich na kawę + ciastko, to kupują jedno i drugie, prawda? Dopiero jakby byli zmuszeni się zdecydować na jedno, bo im kasy brakuje, to by wybrali. A jak przychodzi do związków, to się głupio dziwią, o co może chodzić.
I ja nie wiem, skąd wzięła się taka bzdura, że kocha się tylko 1 osobę. Tak jak przyjaciół mogę mieć więcej niż 1 osobę i na wszystkich mi tak samo zależy, tak samo facetów/kobiety, niby dlaczego nie."
Poniewaz, to jest dobre i prawdziwe wyjasnienie.
Wszyscy troje jestesmy dorosli i umyslowo sprawni, kazde moze sie wycofac w kazdej chwili.
Moze to jest dziwne, moze nowoczesne - nie wiem. Nie obchodzi mnie to. Nie wyrwe kawalka siebie i nie wrzuce do niszczarki bo cos co robie jest dziwne.
16 200 2014-11-09 07:13:30
To jesli Twój mąż poświęcił wszystko to, co miał, żeby uratować ci życie, to dlaczego ty nie chcesz zrobić dla niego, czegoś tak błahego, jak bycie tylko jego kobietą?
Ja może trochę dopowiem, bo bardzo kibicuję Ninie i jej podwójnemu związkowi.
Po pierwsze - "czegoś tak BŁAHEGO"?! Rezygnacja z relacji z kimś, kogo kochasz, to dla Ciebie błaha sprawa? Dla mnie nie, bo u mnie dość trudno o miłość, więc jak już kogoś pokocham, to łatwo z tej osoby nie rezygnuję. Nina chyba ma podobnie. Nie widzę w tym nic błahego.
Po drugie - mężowi Niny chyba tak histerycznie na tym nie zależy, więc nie dość, że Nina miałaby się poświęcać, to jeszcze na wyrost. Dla niej dużo źle, dla niego mało dobrze. To przecież całkiem niemądre.
Po trzecie - jak ratuję życie komuś, na kim mi zależy, to dla mnie nie jest poświęcenie. Po prostu gorzej by mi było gdybym tego nie zrobiła niż jak to zrobiłam, nawet, jeśli mnie to wiele kosztowało.
16 201 2014-11-09 08:48:37
Matko, i pomyśleć, że ja mogę trafić na takiego faceta? Nie chciałabym się w takim zakochać. Oczywiście jesli im jest tak dobrze-oki, ale dla mnie to nie byłoby dobrze, ja zupełnie czegoś innego oczekuję od związku. To może i nawet jakies tam nowoczesne jest, że jak nie ma wystarczająco seksu w związku, to się idzie do innego, załatwia potrzebę i wraca 'do domu', ale dla mnie to już nie jest ani miłość, ani związek, ani nic, czego ja bym potrzebowała. Dla mnie 'my', to jesteśmy ja + on i koniec, musi wystarczyć, a jak nie wystarcza, przy kolejnych próbach ratowania, to widocznie trzeba się rozejść.
Podpisuję się pod tym wszystkimi kończynami.
Nie mnie oceniać czyjeś życie uczuciowe, bo sam nie cierpię jak ktoś to robi z moim, ale taki układ jak u Niny to nie dla mnie.
Ona plus ja, nasze życia i nasze życie. To wszystko.
16 202 2014-11-09 10:59:40
Dla mnie jest to błahe w tym sensie, że jak jestem w związku to koncentruję się na JEDNEJ osobie i nawet jeśli zauroczyłabym się drugą, to nie pozwoliłabym, aby zaszło to, do rozmiarów kochania, czyli nie spotykałabym się, nie spedzała czasu, nie rozmawiała, nie miała kontaktu fizycznego(zakładające, że mam i kocham męża). Po prostu zostałoby to na etapie zauroczenia i umarło sobie swobodnie. Dlatego w porównaniu z miłością do męża, nie byłoby to ciężkim wyborem, tylko naturalnym. Jestem z osobą, którą kocham, na której najbardziej mi zależy.
Ja nie neguję Niny, jeśli ona i jej partnerzy wiedzą o sobie i w pełni akceptują ( chociaż w sumie nie do końca, bo mąż ma jakieś tam obiekcje i jest zazdrosny, z tego co pisze), to jest jej sprawa. Dla mnie jest to trochę egoistyczne, bo mając jednocześnie dwóch partnerów, Ninka mówi, że nie chciałaby dzielić się mężem z inną kobietą. To tak, jakby sobie chciała dać wszystko, nie mieć granic, ale dla kogoś już je wyznaczać. W każdym razie ja pierwszy raz słyszę o czymś takim, i przyznam, że trochę jestem w szoku
Jednakże, każdy dąży do swojego szczęścia przecież, i jeśli dla niej jest to dobre i tego potrzebuje-to jest jej wybór. To, że ja bym tak nie umiała, nie oznacza, że przecież ktoś inny mieć i umieć nie może. Co by nie było-ciekawy przypadek z ciebie Ninka ![]()
16 203 2014-11-09 11:57:39 Ostatnio edytowany przez micke82 (2014-11-09 12:06:23)
Zapytała się mnie ostatnio pewna młoda dziewczyna która się we mnie podkochuje czy gdybyśmy byli razem to puszczałbym ją samą na dyskoteki. Odpowiedziałem że nie lubię ograniczać wolności drugiej osoby w związku więc nie widzę w tym problemu. Sam również za nic w świecie nie zerwałbym nagle znajomości z kolegami i koleżankami tylko dlatego że jestem w związku z nią.
Hmm... choć nie dam sobie głowy obciąć że gdybym nie wiedział że to jest podchwytliwe pytanie, bo ona po prostu na dyskoteki nie chodzi i na żadnej nigdy nie była, nie odpowiedziałbym jej inaczej ;P
Ale też wychodzę z założenia, że jeśli oboje szukamy prawdziwej miłości to tym lepiej dla nas obojga jeśli będziemy poznawać jak największą liczbę ludzi, być może wśród nich jest ktoś lepszy dna nas obojga. Dlaczego mam ją na siłę trzymać przy sobie jeśli może być szczęśliwsza z kimś innym ? Wiem, chyba jestem też na tyle pewny siebie że po prostu mam pewność że nie znajdzie lepszego faceta ode mnie
Warunkiem jest jednak to, że oboje wiemy kogo szukamy i kto jest dla nas najlepszy, bo jeśli źle ocenimy osobę na którą jednak się w końcu zdecydujemy, to po jakimś czasie możemy żałować swojego wyboru.
Takie moje filozofowanie, nie wiem, może nie mam racji, ale sądzę też że nienaturalne jest ograniczanie wolności osoby z którą się jest w związku. Na pewno jeśli już się na to zdecydujemy trzeba wspólnie w uzgodnieniu z tą osobą wyznaczyć te granice.
Jeszcze może dodam, podejrzewam że domyślam się dlaczego większość ludzi nie jest skłonna zbyt wcześnie zawierać związek małżeński. Chcą się bawić za młodu a małżeństwo kojarzy im się z przywiązaniem do domu i partnera, ograniczeniem kontaktów towarzyskich. Ja tego tak nie widzę. Jeśli się naprawdę kochamy i ufamy sobie to nie widzę problemu by prowadzić podobne życie jak przed zawarciem małżeństwa. Najlepiej jest oczywiście mieć wspólne zainteresowania, wtedy wiele z tych rzeczy które sprawiały nam przyjemność przed ślubem, możemy dalej robić ale już razem, w gronie naszych wspólnych znajomych
Takie jest moje zdanie, nie wiem czy się sprawdzi, może to tylko tak fajnie na papierze wygląda, ciągle jestem kawalerem i nie dane mi było sprawdzić tej teorii ;P
16 204 2014-11-09 13:15:47
Nino i Vian ? nikt tu Was nie krytykuje za Wasz styl życia, bo to nie nasza sprawa. Ale też nie musicie nas przekonywać
, ale jeśli chcecie, żebyśmy zrozumieli, to podajcie konkretne przykłady. Bo tak to sobie można gadać i nic z tego nie wynika. Jakie to cechy ma pan nr 1, których nie ma pan nr 2. I jakie ma pan nr 2, których nie ma pan nr 1. I jakie to cechy się wzajemnie wykluczają, że człowiek, który miałby obie mógłby mieć problemy psychiczne. KONKRETY!
Bo póki co mówicie o kawie i ciastku, o wielu przyjaciołach. A ja bym jeszcze dodała, że można kochać 2, a nawet 10, dzieci, można kochać psa i kota. Tylko, że to wszystko to nie jest miłość partnerska.
Chciałabym zrozumieć Wasz styl życia i tok myślenia, bo póki co dla mnie to wygląda na wygodnictwo. Takie pójście na łatwiznę, bo wiadomo, że łatwiej jest znaleźć pożądane cechy u kilku osób niż u jednej. I na tym właśnie, moim daniem, polega sztuka życia ? znaleźć takiego partnera, który będzie nam w pełni odpowiadał, który nie będzie miał braków, które będę chciała wypełnić drugim człowiekiem. Bo jak budować wspólnotę rodzinną, gdy żyje się gdzieś pomiędzy ? trochę z tym, a trochę z tamtym. Jak takie życie wygląda?
Bo ja właśnie byłam pewna, że chodzi o seks. Ale skoro nie, to o co?
I właśnie ? doskonale wiem, jakie to jest trudne, żeby znaleźć partnera, który w pełni nam odpowiada, jest gotowy na negocjacje, który daje nam poczucie bezpieczeństwa. Ale to działa w obie strony ? bo to jeszcze my musimy mu odpowiadać, być gotowymi na negocjacje i dawać mu poczucie bezpieczeństwa. Nie uważam, że mamy być dla siebie tak bardzo, żeby zabrakło miejsca dla innych ludzi. Przyjaciele są bardzo ważni, a wiążąc się z drugim człowiekiem nie ma co liczyć na to, że będziemy mieć tylko wspólnych znajomych. Zresztą ja bym tego nie chciała ? niech każde z nas ma odrębnych przyjaciół, których stopniowo będziemy poznawać, niektórzy staną się wspólni, a inni pozostaną osobiści. Oprócz tego będziemy przecież poznawać nowych ludzi, którzy od razu będą się stawać wspólni. Miejmy swoje zainteresowania, które będziemy realizować osobno ? ale też będziemy je sobie pokazywać, może którymiś się zarazimy, ale nadal pozostanie parę osobnych przestrzeni. Nie będziemy z pewnością złączeni w jedność, ale też nie będziemy potrzebowali innych na zasadzie związku. Mnie nigdy nie przeszkadzało, że mój chłopak omawiał z przyjaciółką różne sprawy. Ja z przyjacielem też omawiałam. Również te, dotyczące nas (i on, i ja). Bo czasami potrzebna jest taka odskocznia, trzeba czasem pogadać z kimś, kto spojrzy na nasz związek z dystansem. Ale to jest przyjaciel, a nie kolejny partner, który wypełnia nam pustkę w naszym związku.
16 205 2014-11-09 13:21:24
Jeszcze może dodam, podejrzewam że domyślam się dlaczego większość ludzi nie jest skłonna zbyt wcześnie zawierać związek małżeński. Chcą się bawić za młodu a małżeństwo kojarzy im się z przywiązaniem do domu i partnera, ograniczeniem kontaktów towarzyskich. Ja tego tak nie widzę. Jeśli się naprawdę kochamy i ufamy sobie to nie widzę problemu by prowadzić podobne życie jak przed zawarciem małżeństwa. Najlepiej jest oczywiście mieć wspólne zainteresowania, wtedy wiele z tych rzeczy które sprawiały nam przyjemność przed ślubem, możemy dalej robić ale już razem, w gronie naszych wspólnych znajomych
Bo tak właśnie jest - ludzie boją się z kimś związać na stałe, bo to będzie wymagało częściowej rezygnacji z siebie. Jest niewiele osób, które zachowują siebie, spotykają się ze znajomymi, gdzieś chodzą, chociaż są małżeństwem. Wielu ludzi jednak zamyka się w domach, w swoich własnych światach. Często nawet nie z powodu tego, że tak chcą, ale tak zostali nauczeni, tak żyją ich rodzice i dziadkowie, dlatego myślą, że tak trzeba. A to często prowadzi do wielu nieszczęść.
16 206 2014-11-09 13:37:41
Bo tak właśnie jest - ludzie boją się z kimś związać na stałe, bo to będzie wymagało częściowej rezygnacji z siebie. Jest niewiele osób, które zachowują siebie, spotykają się ze znajomymi, gdzieś chodzą, chociaż są małżeństwem. Wielu ludzi jednak zamyka się w domach, w swoich własnych światach. Często nawet nie z powodu tego, że tak chcą, ale tak zostali nauczeni, tak żyją ich rodzice i dziadkowie, dlatego myślą, że tak trzeba. A to często prowadzi do wielu nieszczęść.
Właśnie tak myślałem. Dla wielu dziewczyn małżeństwo kojarzy się z wiecznym ślęczeniem nad garami, nad bachorami i mężem rozwalonym na kanapie, pijącym piwo i oglądającym mecz. Chyba za dużo Świata wg Kiepskich się naoglądały ;P
Ale jeśli razem z żoną mąż będzie chciał przyrządzać obiad, razem oboje będą bawili dzieci i wybiorą sobie rozrywkę którą lubią wspólnie, zamiast głupiego meczu w szklanym pudle np. pójdą razem na party do znajomych, pobiegają w piękną pogodę, pojeżdżą na rowerkach, poćwiczą na siłowni czy nawet poukładają jakieś głupie puzzle, wtedy oboje będą szczęśliwi
Ważne by umieć znaleźć rzeczy które lubi się robić wspólnie i znaleźć przyjemność, ewentualnie mieć cierpliwość w pomaganiu przy tych które musi robić małżonek (gotowanie, sprzątanie). Czy nie lepiej jak najprędzej odwalić brudną robotę razem by mieć później więcej czasu dla siebie ? ![]()
16 207 2014-11-09 13:46:15
ObietnicaPoranka napisał/a:Bo tak właśnie jest - ludzie boją się z kimś związać na stałe, bo to będzie wymagało częściowej rezygnacji z siebie. Jest niewiele osób, które zachowują siebie, spotykają się ze znajomymi, gdzieś chodzą, chociaż są małżeństwem. Wielu ludzi jednak zamyka się w domach, w swoich własnych światach. Często nawet nie z powodu tego, że tak chcą, ale tak zostali nauczeni, tak żyją ich rodzice i dziadkowie, dlatego myślą, że tak trzeba. A to często prowadzi do wielu nieszczęść.
Właśnie tak myślałem. Dla wielu dziewczyn małżeństwo kojarzy się z wiecznym ślęczeniem nad garami, nad bachorami i mężem rozwalonym na kanapie, pijącym piwo i oglądającym mecz. Chyba za dużo Świata wg Kiepskich się naoglądały ;P
Ale jeśli razem z żoną mąż będzie chciał przyrządzać obiad, razem oboje będą bawili dzieci i wybiorą sobie rozrywkę którą lubią wspólnie, zamiast głupiego meczu w szklanym pudle np. pójdą razem na party do znajomych, pobiegają w piękną pogodę, pojeżdżą na rowerkach, poćwiczą na siłowni czy nawet poukładają jakieś głupie puzzle, wtedy oboje będą szczęśliwiWażne by umieć znaleźć rzeczy które lubi się robić wspólnie i znaleźć przyjemność, ewentualnie mieć cierpliwość w pomaganiu przy tych które musi robić małżonek (gotowanie, sprzątanie). Czy nie lepiej jak najprędzej odwalić brudną robotę razem by mieć później więcej czasu dla siebie ?
Dodałabym do tego jeszcze dawanie sobie nawzajem przestrzeni, czyli np. w tym tygodniu on zostaje z dziećmi, a ja wychodzę gdzieś z koleżankami, w następnym ja zostaję - a on idzie z kumplami na mecz, w jeszcze następnym - wychodzimy gdzieś całą rodziną. I wszyscy są szczęśliwi, nikt nie ma poczucia, że jego życie skończyło się z chwilą wypowiedzenia "tak". Tylko dlaczego tak mało osób to rozumie?
16 208 2014-11-09 13:51:52 Ostatnio edytowany przez micke82 (2014-11-09 13:54:00)
Tylko dlaczego tak mało osób to rozumie?
Z pewnością dlatego że jak sama doskonale wcześniej zauważyłaś... ![]()
tak zostali nauczeni, tak żyją ich rodzice i dziadkowie, dlatego myślą, że tak trzeba.
Żeby zmienić swoje życie trzeba chcieć się zmienić, nie bać się zmian. Wyjść poza ramy utartych stereotypów, nawet czasami zaryzykować coś czego nikt wcześniej w rodzinie w której się wychowaliśmy nie próbował.
16 209 2014-11-09 13:54:18
No, ok, czyli wynika z tego, że nie mam szans na szczęśliwe życie i zdrowy związek
.
A tak poważnie - dlaczego tego nie zmieniają, jeśli się z tym męczą?
16 210 2014-11-09 13:58:44
No, ok, czyli wynika z tego, że nie mam szans na szczęśliwe życie i zdrowy związek
.
A tak poważnie - dlaczego tego nie zmieniają, jeśli się z tym męczą?
Być może jest to podyktowanie strachem przed zmianami obawą płynięcia pod prąd. Lub wolą złudne poczucie bezpieczeństwa, o skoro mój dziadek dał radę, mój ojciec dał radę, moi znajomi dali radę, było im w miarę dobrze.... to ja też dam radę i też mi będzie w miarę dobrze.
16 211 2014-11-10 02:09:14 Ostatnio edytowany przez ObietnicaPoranka (2014-11-10 02:10:00)
Przypomniałam sobie, że przecież pod wpływem Waszych rad, chyba z miesiąc temu założyłam konto na sympatii. Nadal nic tam nie ma ? nawet opisu ani pozaznaczanych większości opcji
. Ale sobie przejrzałam co tam się dzieje ? i z takich minusów to:
- dostałam od jakiegoś pana ze stolicy propozycję ?konkretnego spotkania?, a do tego pan pyta co bym chciała w zamian ![]()
- zobaczyłam kolegę z podstawówki, z którym przez wszystkie lata szkoły się nie znosiliśmy i dowiedziałam się, że jest rozwiedziony. Nawet nie wiedziałam, że ma żonę, ale to pewnie dlatego że ostatnio widzieliśmy się kilkanaście lat temu
- zobaczyłam pana, który ostatnio na dicho mnie zagadywał. Taki mega paker, który mówił tak dresiarskim językiem, że nawet nie bardzo wiedziałam czego ode mnie chce. Na szczęście kumple czuwali i wkroczyli do akcji, gdy próbował mnie dotknąć
- zobaczyłam profil pana, który niemal w kolejności alfabetycznej wymienił swoje wady i inny, który napisał, co jego kobieta MUSI
- a także profil pana, który w opisie siebie podał link do strony swojej firmy ![]()
Już miałam się zniechęcić, ale przypomniałam sobie, że w końcu dzielna dziewczynka ze mnie, więc nie mogę się tak łatwo poddawać. I dzięki temu dostrzegłam też parę plusów:
- kilku panów, którzy mają ciekawe i sensowne opisy (już wierzę, że one są ważne)
- pana, który był ubrany w takim stylu, jaki mi się strasznie u mężczyzn podoba
- pana, który jest przedstawicielem zawodu, dzięki któremu mógłby spełnić jedną z moich fantazji
. Szkoda tylko, że musiałabym przy nim chodzić na boso ![]()
- pana, który w opisie swojej wymarzonej partnerki wypisał wszystkie moje cechy, zachowania i upodobania.
To mnie chyba i (nadal) prawie przekonało do założenia tam prawdziwego konta. Jak się obrobię ze wszystkimi najbliższymi obowiązkami, to chyba tak właśnie zrobię.
Ale zastanawia mnie, na ile te wszystkie opisy przekładają się na prawdziwe życie, a na ile świadczą wyłącznie o zdolnościach marketingowych człowieka. No i kolejna sprawa ? przejrzałam też profile kobiet (żeby poznać potencjalną konkurencję
) ? tam jest tyle pięknych dziewczyn, że nawet sobie tego nie wyobrażacie!
I jeszcze parę pytań:
- jakie macie tam nicki? Nie chodzi mi o to, żebyście dokładnie podali swoje, ale co to jest: imię, coś wymyślonego, jakaś liczba? Jakie są najlepsze?
- zaznaczacie wszystkie te opcje, które tam są do zaznaczenia? Co to znaczy np. stosunek do alkoholu?
- co znaczy u mężczyzn opcja ?chcę dzieci: nie wiem?. Gdybym przeglądała profile 20-latków albo młodszych, to rozumiem, że by nie wiedzieli. Sama wtedy o tym nie myślałam. Ale chyba mężczyzna koło 30-tki albo po jest na tyle dojrzały, żeby umieć się określić, czy chce, czy nie? A jeśli nie chce o tym w ogóle wspominać, to po co zaznacza taką opcję? Panowie, o co w tym chodzi
?
- jak Wy tam działacie ? korespondujecie z wieloma osobami i z wieloma się spotykacie (po ileś razy z każdą) i dopiero później wybieracie jedną czy rozmawiacie z wieloma, ale później to zawężacie do kilku i z każdą się spotykacie tylko raz? Czy jeszcze jakoś inaczej?
16 212 2014-11-10 02:11:41
No, ok, czyli wynika z tego, że nie mam szans na szczęśliwe życie i zdrowy związek
.
A tak poważnie - dlaczego tego nie zmieniają, jeśli się z tym męczą?
Bo wydaje im sie, że zmiana to nie wiadomo jaki ciężar i problem. Bo wydaje im się że byle jaka i guzik warta stabilizacja jest lepsza niż zaczynanie czegoś od zera. Bo się boją.
16 213 2014-11-10 02:12:31
Siostra, dzięki za maila
Gdyby nie ty, dalej bym się obijała! ![]()
16 214 2014-11-10 02:14:06
ObietnicaPoranka napisał/a:No, ok, czyli wynika z tego, że nie mam szans na szczęśliwe życie i zdrowy związek
.
A tak poważnie - dlaczego tego nie zmieniają, jeśli się z tym męczą?Bo wydaje im sie, że zmiana to nie wiadomo jaki ciężar i problem. Bo wydaje im się że byle jaka i guzik warta stabilizacja jest lepsza niż zaczynanie czegoś od zera. Bo się boją.
Tak, to to ja rozumiem, bo mam w swoim otoczeniu parę osób, które tyle ze strachu przed nowością są ze sobą. Ale tu chodziło mi o to, dlaczego taka para nie zmieni swojego stylu i nie zacznie np. od wyjścia do kina raz na pół roku?
16 215 2014-11-10 02:15:14
Siostra, dzięki za maila
Gdyby nie ty, dalej bym się obijała!
Proszę bardzo
. A poczekacie chwilkę? Pójdę się wykąpać i będę mogła siedzieć do rana ![]()
16 216 2014-11-10 02:17:07
Lovelka17 napisał/a:Siostra, dzięki za maila
Gdyby nie ty, dalej bym się obijała!
Proszę bardzo
. A poczekacie chwilkę? Pójdę się wykąpać i będę mogła siedzieć do rana
Spoczko foczko
(jakoś mi się udzieliły głupawe teksty
), musze zobaczyć co żeś tam naskrobała ![]()
16 217 2014-11-10 02:17:34
Ok, to niedługo wracam ![]()
16 218 2014-11-10 02:44:51
Hej, ja Was nie PRZEKONUJĘ do swojego punktu widzenia związków, ja Wam go PRZEDSTAWIAM, bo sądząc po wcześniejszych postach macie zupełnie chybione wyobrażenia. ![]()
Bo póki co mówicie o kawie i ciastku, o wielu przyjaciołach. A ja bym jeszcze dodała, że można kochać 2, a nawet 10, dzieci, można kochać psa i kota. Tylko, że to wszystko to nie jest miłość partnerska.
A miłość partnerska to co to jest dla Ciebie? Dla mnie np. to miłość jak do przyjaciela + pożądanie. Przyjaciel, z którym mam chemię, z którym chcę iść do łóżka, to dla mnie materiał na partnera i kocham go jak partnera, nic dodać, nic ująć.
Więc ponownie - skoro można mieć więcej niż 1 przyjaciela, czemu nie partnera? Bo tak. Bo tak się utarło w naszej kulturze, że miłość erotyczna ma być do jednej osoby, albo jest rozwiąźle, egoistycznie i źle. To bzdura, nie ma poparcia w emocjach i uczuciach.
Jakie to cechy ma pan nr 1, których nie ma pan nr 2. I jakie ma pan nr 2, których nie ma pan nr 1. I jakie to cechy się wzajemnie wykluczają, że człowiek, który miałby obie mógłby mieć problemy psychiczne. KONKRETY!
Ja w ogóle nie rozumiem, dlaczego patrzysz na to w ten sposób, to jest z gruntu błędne! zakładać, że jak się ktoś wiąże z 2-ma lub więcej osobami, to dlatego, że te osoby są jakieś wybrakowane. Nie są! Żadnej z moich kobiet i mężczyzn niczego nie brakowało. Każdy na swój sposób był wspaniały i z każdą z tych osób mogłabym być w monogamicznym związku gdybym nie poznała innych. Ale poznałam i mogłam z nimi być, więc ponownie - dlaczego nie?
Chciałabym zrozumieć Wasz styl życia i tok myślenia, bo póki co dla mnie to wygląda na wygodnictwo. Takie pójście na łatwiznę
A dla mnie monogamia jest podszyta lękiem.
"Co jeśli on pozna inną, spróbuje jak jest z inną, co jak mu się bardziej spodoba, moje wady będą bardziej widoczne, ble ble ble. Nie, lepiej powiedzieć, że inni są off limits, może być tylko ze mną albo wcale ze mną nie być, wóz albo przewóz, wtedy może nie zaryzykuje."
Dla mnie jest to błahe w tym sensie, że jak jestem w związku to koncentruję się na JEDNEJ osobie i nawet jeśli zauroczyłabym się drugą, to nie pozwoliłabym, aby zaszło to, do rozmiarów kochania
Dlaczego?
16 219 2014-11-10 02:52:39
Przypomniałam sobie, że przecież pod wpływem Waszych rad, chyba z miesiąc temu założyłam konto na sympatii. Nadal nic tam nie ma ? nawet opisu ani pozaznaczanych większości opcji
. Ale sobie przejrzałam co tam się dzieje ? i z takich minusów to:
- dostałam od jakiegoś pana ze stolicy propozycję ?konkretnego spotkania?, a do tego pan pyta co bym chciała w zamian
- zobaczyłam kolegę z podstawówki, z którym przez wszystkie lata szkoły się nie znosiliśmy i dowiedziałam się, że jest rozwiedziony. Nawet nie wiedziałam, że ma żonę, ale to pewnie dlatego że ostatnio widzieliśmy się kilkanaście lat temu
- zobaczyłam pana, który ostatnio na dicho mnie zagadywał. Taki mega paker, który mówił tak dresiarskim językiem, że nawet nie bardzo wiedziałam czego ode mnie chce. Na szczęście kumple czuwali i wkroczyli do akcji, gdy próbował mnie dotknąć
- zobaczyłam profil pana, który niemal w kolejności alfabetycznej wymienił swoje wady i inny, który napisał, co jego kobieta MUSI
- a także profil pana, który w opisie siebie podał link do strony swojej firmy
Ja pierdykam, to ta sympatia jest milion razy 'lepsza' od badoo ![]()
Powiedz mi jak brzmi wiadomość z 'konkretnym spotkaniem', bo normalnie nie mogę sobie tego wyobrazić ![]()
kolega to nie dziwne, że rozwiedziony, skoro nawet TY go nie znosiłaś ![]()
A pan z linkiem do swojej firmy, to pewnie szuka dziewoi typu 'dasz za spodnie' ![]()
Już miałam się zniechęcić, ale przypomniałam sobie, że w końcu dzielna dziewczynka ze mnie, więc nie mogę się tak łatwo poddawać. I dzięki temu dostrzegłam też parę plusów:
- kilku panów, którzy mają ciekawe i sensowne opisy (już wierzę, że one są ważne)
- pana, który był ubrany w takim stylu, jaki mi się strasznie u mężczyzn podoba
- pana, który jest przedstawicielem zawodu, dzięki któremu mógłby spełnić jedną z moich fantazji. Szkoda tylko, że musiałabym przy nim chodzić na boso
- pana, który w opisie swojej wymarzonej partnerki wypisał wszystkie moje cechy, zachowania i upodobania.To mnie chyba i (nadal) prawie przekonało do założenia tam prawdziwego konta. Jak się obrobię ze wszystkimi najbliższymi obowiązkami, to chyba tak właśnie zrobię.
Ale zastanawia mnie, na ile te wszystkie opisy przekładają się na prawdziwe życie, a na ile świadczą wyłącznie o zdolnościach marketingowych człowieka. No i kolejna sprawa ? przejrzałam też profile kobiet (żeby poznać potencjalną konkurencję
) ? tam jest tyle pięknych dziewczyn, że nawet sobie tego nie wyobrażacie!
I jeszcze parę pytań:
- jakie macie tam nicki? Nie chodzi mi o to, żebyście dokładnie podali swoje, ale co to jest: imię, coś wymyślonego, jakaś liczba? Jakie są najlepsze?
- zaznaczacie wszystkie te opcje, które tam są do zaznaczenia? Co to znaczy np. stosunek do alkoholu?
- co znaczy u mężczyzn opcja ?chcę dzieci: nie wiem?. Gdybym przeglądała profile 20-latków albo młodszych, to rozumiem, że by nie wiedzieli. Sama wtedy o tym nie myślałam. Ale chyba mężczyzna koło 30-tki albo po jest na tyle dojrzały, żeby umieć się określić, czy chce, czy nie? A jeśli nie chce o tym w ogóle wspominać, to po co zaznacza taką opcję? Panowie, o co w tym chodzi?
- jak Wy tam działacie ? korespondujecie z wieloma osobami i z wieloma się spotykacie (po ileś razy z każdą) i dopiero później wybieracie jedną czy rozmawiacie z wieloma, ale później to zawężacie do kilku i z każdą się spotykacie tylko raz? Czy jeszcze jakoś inaczej?
Ja tam sobie wyobrażam, jest tam wiele pięknych dziewczyn, tylko zastanawiające jest to, dlaczego one są same? I dlaczego, jeśli ogólna opinia(nie moja), jest, że na portalach są desperaci, to jednak mimo to szukają właśnie tam faceta?
Ja ci nie odpowiem na te pytania, ale też chętnie posłucham odpowiedzi ![]()
16 220 2014-11-10 03:01:40
Lovelka napisał/a:Dla mnie jest to błahe w tym sensie, że jak jestem w związku to koncentruję się na JEDNEJ osobie i nawet jeśli zauroczyłabym się drugą, to nie pozwoliłabym, aby zaszło to, do rozmiarów kochania
Dlaczego?
Bo taka jestem ![]()
Nie muszę mieć wszystkiego i dobierać sobie tylu partnerów, abym mogła stworzyć sobie z nich idealne połączenie, bo to nadal będą różne osoby. Poza tym jak kogoś kocham, to nie wyobrażam sobie dzielenia się nim z kimś innym. I to także wtedy działa w drugą stronę.
16 221 2014-11-10 03:06:09
Vian przyszła i pozamiatała. Nasze panie w większości mają idealistyczne podejście do związków, uczuć, emocji, zapewnienia szczęścia etc. Zbyt dużo romantyzmu, uzależnienia od tego co tam ktoś gdzieś wpoił (że to są te 'zasady'). Tak to jest jak sie leci jak osioł do mas, które zapewniają haj przyjemności i wypierają wszystko inne, bo to sie kojarzy z czyms negatywnym, bólem. Szkoda tylko że to inne często jest dużo trwalsze i szczęśliwsze, bo wlasnie nie ma kontry na przekonania negatywne wobec czegoś odmiennego, a jest akceptacja roznych zachowan. Nie tylko względna, ale prawdziwa, gdzie bez problemu mozemy sami wcielic taką odmiennosc w zycie. To jest to co piszesz, strach, a strach rodzi ból i sie człowiek broni. Idealizm pozwala się oszukać w pewnych sprawach i zachować pozorne złudzenie szczęścia i dobrego wyboru. End.
16 222 2014-11-10 03:06:37
Ja miałam idealne połączenie z każdą z osób, które kochałam. Po prostu nie widzę powodu, dla którego miałabym mieć tylko jedno.
Nigdy też nie starałam się NIE POKOCHAĆ, bo i po co - to dla mnie oszukiwanie siebie.
16 223 2014-11-10 03:16:24
Jestem ![]()
16 224 2014-11-10 03:17:51
Vian, ty możesz mieć kilka osób na raz, które nadają się na partnera, a ja po prostu nie. Jak kocham, to nie muszę sobie niczego wmawiać, żeby nie kochać kogoś innego, bo po prostu tego bym nie poczuła. Chcesz mnie koniecznie przekonać, że warto być z kimś w związku i jednocześnie mieć jeszcze kogoś z kim będę sypiać? Bo nie rozumiem. Każdy ma to co chce mieć. Ja jestm taka, że jesli kocham ( w sensie partnerskim) jedną osobę, to nie poczuję tego samego do kogoś innego. I tyle.
16 225 2014-11-10 03:20:33
Ja miałam idealne połączenie z każdą z osób, które kochałam. Po prostu nie widzę powodu, dla którego miałabym mieć tylko jedno.
Nigdy też nie starałam się NIE POKOCHAĆ, bo i po co - to dla mnie oszukiwanie siebie.
Mnie też było dobrze z każdym z moich partnerów i właśnie dlatego nie potrzebowałam niczego ani nikogo więcej, bo miałam wszystko, czego potrzebowałam od jednej osoby. A gdy przestawało nam być dobrze, to się rozstawaliśmy, bo po co być ze sobą na siłę?
16 226 2014-11-10 03:21:43
Vian przyszła i pozamiatała. Nasze panie w większości mają idealistyczne podejście do związków, uczuć, emocji, zapewnienia szczęścia etc. Zbyt dużo romantyzmu, uzależnienia od tego co tam ktoś gdzieś wpoił (że to są te 'zasady'). Tak to jest jak sie leci jak osioł do mas, które zapewniają haj przyjemności i wypierają wszystko inne, bo to sie kojarzy z czyms negatywnym, bólem. Szkoda tylko że to inne często jest dużo trwalsze i szczęśliwsze, bo wlasnie nie ma kontry na przekonania negatywne wobec czegoś odmiennego, a jest akceptacja roznych zachowan. Nie tylko względna, ale prawdziwa, gdzie bez problemu mozemy sami wcielic taką odmiennosc w zycie. To jest to co piszesz, strach, a strach rodzi ból i sie człowiek broni. Idealizm pozwala się oszukać w pewnych sprawach i zachować pozorne złudzenie szczęścia i dobrego wyboru. End.
Jestem realistką aż do bólu, a mimo wszystko jestem bardzo monogamiczna. Jak to się ma do Twojej teorii?
16 227 2014-11-10 03:23:52
kolega to nie dziwne, że rozwiedziony, skoro nawet TY go nie znosiłaś
Zastanawiam się czy uznać to za komplement, czy jednak nie
. A kolegi nie lubiłam, bo w pewnym momencie był dla mnie bardzo niemiły i wszystko co później było reakcją właśnie na to. W pierwszych latach szkoły się lubiliśmy
.
16 228 2014-11-10 03:24:56 Ostatnio edytowany przez NinaLafairy (2014-11-10 03:30:00)
Nino i Vian ? nikt tu Was nie krytykuje za Wasz styl życia, bo to nie nasza sprawa. Ale też nie musicie nas przekonywać
, ale jeśli chcecie, żebyśmy zrozumieli, to podajcie konkretne przykłady. Bo tak to sobie można gadać i nic z tego nie wynika. Jakie to cechy ma pan nr 1, których nie ma pan nr 2. I jakie ma pan nr 2, których nie ma pan nr 1. I jakie to cechy się wzajemnie wykluczają, że człowiek, który miałby obie mógłby mieć problemy psychiczne. KONKRETY!
Bo póki co mówicie o kawie i ciastku, o wielu przyjaciołach. A ja bym jeszcze dodała, że można kochać 2, a nawet 10, dzieci, można kochać psa i kota. Tylko, że to wszystko to nie jest miłość partnerska.
Chciałabym zrozumieć Wasz styl życia i tok myślenia, bo póki co dla mnie to wygląda na wygodnictwo. Takie pójście na łatwiznę, bo wiadomo, że łatwiej jest znaleźć pożądane cechy u kilku osób niż u jednej. I na tym właśnie, moim daniem, polega sztuka życia ? znaleźć takiego partnera, który będzie nam w pełni odpowiadał, który nie będzie miał braków, które będę chciała wypełnić drugim człowiekiem. Bo jak budować wspólnotę rodzinną, gdy żyje się gdzieś pomiędzy ? trochę z tym, a trochę z tamtym. Jak takie życie wygląda?
Bo ja właśnie byłam pewna, że chodzi o seks. Ale skoro nie, to o co?.
Po pierwsze musze powiedziec, ze ja tutaj nikogo nie przekonuje
tylko po prostu nie jestem mistrzem tlumaczenia komus takich zyciowych rzeczy (nie zwiazanych z praca)
Musze tez dac Ci znac, ze Vian juz odpowiedziala na Twoje ostatnie pytanie. Chodzi o to, ze mozna kochac wiecej niz jedna osobe i nie trzeba z tej osoby zawsze rezygnowac.
No wiec konkretnie, w moim przypadku.
Moj maz jest zaplanowanym , ogarnietym do przesady facetem, ktory nie lubi byc spontaniczny, ktory nie lubi wychodzic do ludzi i nie lubi miec z ludzmi do czynienia, jest niezalezny, nie potrzebuje innych zeby isc przez zycie, bardzo praktyczny, dbajacy o szczegoly, bardzo inteligentny i jedyna szalona rzecz w nim to poczucie humoru, latwo jest znosic jego towarzystwo, nie jest meczacy i lubi miec kontrole nad wszystkim - jest podobny w tych rzeczach do mnie, ale jest duzo bardziej niz ja tym wszystkim.
A drugi facet jest przeciwienstwem tego. Jest emocjonalny(chociaz dobrze to ukrywa), jest zagubiony, spontaniczny, nieogarniety. Jest jak dzikie romantyczne zwierzatko, ktore wchodzi w klopoty czesto bo ma goraca glowe.
Ja lubie ekstremalne charaktery . Do zycia na codzien musze miec kogos kto nie bedzie chcial byc gwiazda i miloscia mojego zycia i byc stawiany na piedestale - bo tam jest co innego. Ja i moj maz jestesmy swietna druzyna jesli chodzi o codzienne zycie, moj maz jest dla mnie rodzina i moja osoba, a ja jestem jego.
A ten drugi, to facet z ktorego na codzien bym nie zniosla , bo bysmy sie pozabijali dlatego chetnie widywalabym go kilkanascie razy w roku. Nie mieszkamy z reszta w jednym miescie i nie wiem czy bedziemy mieszkac (on chcialby widywac sie czesciej i byc moze mieszkac w jednym miescie -ale zobaczymy). On chodzi swoimi drogami i to dziwnymi drogami.
Nie wyobrazam sobie nie prowadzic z mezem zycia, a to, ze kocham tego drugiego nie znaczy, ze chce ukladac z nim sobie zycie. Z jednym zyje, z drugim sie widuje. To jest milosc, przyjazn , namietnosc tylko w innych obliczach.
Tak to jest wygodne - oczywiscie. Dlaczego mialoby nie byc? Miloscia mojego zycia jest moja praca i to pod nia wszystko jest przeze mnie robione. Ja nie chce idealnego partnera, ja chce dwie calkiem inne od siebie osoby. Zwiazek z mezczyzna jednym czy dwoma to jest dodatek do zycia, a nie jego cel, wiec nie bede poswiecac masy czasu i energii na szukanie czegos czego nie chce, i co na dobra sprawe nie jest nawet w pierwszych kilku punktach na liscie priorytetow. Nie chce zwiazku nad ktorym musze pracowac latami, i partnera z ktorym musze sie uzerac,bo chce byc najwazniejszy i bedzie mial problem za problemem.
Ja nie jestem zwyczajna normalna babka, wiec dlaczego mialabym miec zwyczajny normalny zwiazek, albo normalnego partnera?
16 229 2014-11-10 03:24:59 Ostatnio edytowany przez ObietnicaPoranka (2014-11-10 03:41:58)
Hej, ja Was nie PRZEKONUJĘ do swojego punktu widzenia związków, ja Wam go PRZEDSTAWIAM, bo sądząc po wcześniejszych postach macie zupełnie chybione wyobrażenia.
Ok, ale przedstawiasz go z pewną wyższością, a to wielu może odebrać chęć do zrozumienia. Żeby nie było - mnie nie zniechęciło, chętnie zrozumiem.
16 230 2014-11-10 03:28:01
Musze dodac - ja z meza jestem zadowolona. Nie chce zeby on sie zmienial w NICZYM, i to samo z tego drugiego.
Sa inni, i sa swietni.
16 231 2014-11-10 03:29:16 Ostatnio edytowany przez Vian (2014-11-10 03:30:46)
Vian, ty możesz mieć kilka osób na raz, które nadają się na partnera, a ja po prostu nie.
No i ok, ja tylko się sprzeciwiam Waszemu spojrzeniu na takie związki, nie oczekuję, że same zaczniecie w nie wchodzić. Natomiast teksty w rodzaju "czego brakowało każdemu z nich, że jeden nie wystarczył" albo "ja wolę facetów co mają dumę i honor" są mocno niefajne, bo daje do zrozumienia, że mnie, ninie, jej mężowi, części moich kobiet i mężczyzn tej dumy i honoru brakuje, a w ogóle to cali jesteśmy wybrakowani plus jesteśmy egoistami i co tam jeszcze. No tak.
I to już mi się nie podoba.
Jak kocham, to nie muszę sobie niczego wmawiać, żeby nie kochać kogoś innego, bo po prostu tego bym nie poczuła.
No chyba nie do końca tak, skoro wcześniej pisałaś: nie pozwoliłabym, aby zaszło to, do rozmiarów kochania, czyli nie spotykałabym się, nie spedzała czasu, nie rozmawiała, nie miała kontaktu fizycznego(zakładające, że mam i kocham męża). Po prostu zostałoby to na etapie zauroczenia i umarło sobie swobodnie
Gdybyś "po prostu tego nie poczuła", to byś się nie musiała starać. I to dla mnie jest ok - kocha się jedną osobę, więcej nie, super. Ale jak się jest z jedną, poczuje coś do drugiej i stara zadeptać to uczucie, bo MUSI być tylko jedno - to już dla mnie oszukiwanie się. ![]()
Ok, ale przedstawiasz go z pewną wyższość, a to wielu może odebrać chęć do zrozumienia.
Reakcja na Waszą akcję.
Skoro Wy piszecie z wyższością o monogamii, to czuję się zobowiązana bronić swojej dumy i honoru. ![]()
16 232 2014-11-10 03:30:24
Obietnica Poranka napisał/a:Bo póki co mówicie o kawie i ciastku, o wielu przyjaciołach. A ja bym jeszcze dodała, że można kochać 2, a nawet 10, dzieci, można kochać psa i kota. Tylko, że to wszystko to nie jest miłość partnerska.
A miłość partnerska to co to jest dla Ciebie? Dla mnie np. to miłość jak do przyjaciela + pożądanie. Przyjaciel, z którym mam chemię, z którym chcę iść do łóżka, to dla mnie materiał na partnera i kocham go jak partnera, nic dodać, nic ująć.
Więc ponownie - skoro można mieć więcej niż 1 przyjaciela, czemu nie partnera? Bo tak. Bo tak się utarło w naszej kulturze, że miłość erotyczna ma być do jednej osoby, albo jest rozwiąźle, egoistycznie i źle. To bzdura, nie ma poparcia w emocjach i uczuciach.
Ale ja się zgadzam, że miłość erotyczna może istnieć i do 100 osób. Jeśli komuś to odpowiada to ok. Ale my tu mówimy o związku partnerskim, a dla mnie to dzielenie się troskami, to codzienne funkcjonowanie ze sobą, to wspólne rozwiązywanie problemów i załatwianie różnych spraw, to wspólne wyjazdy, to czekanie na siebie, gdy zajmujemy się swoimi zainteresowaniami lub spotykamy ze swoimi znajomymi. No i na to wszystko potrzebny jest czas. Większość ludzi pracuje przez 8 godzin dziennie albo i więcej, w dużych miastach trzeba doliczyć 2 godziny dziennie na dojazd - to obowiązki. Jeśli mamy zainteresowania, którym poświęcamy czas i przyjaciół, z którymi się widujemy, to tego czasu dla jednego partnera wbrew pozorom nie jest dużo. A tu trzeba go dzielić na dwie osoby, więc jednej można poświęcić tylko połowę i tak ograniczonego czasu. A na budowanie trwałej relacji psychicznej ten czas jest potrzebny. I dlatego właśnie nie wyobrażam sobie organizacji życia "gdzieś pomiędzy".
16 233 2014-11-10 03:31:35
Jakie to cechy ma pan nr 1, których nie ma pan nr 2. I jakie ma pan nr 2, których nie ma pan nr 1. I jakie to cechy się wzajemnie wykluczają, że człowiek, który miałby obie mógłby mieć problemy psychiczne. KONKRETY!
Ja w ogóle nie rozumiem, dlaczego patrzysz na to w ten sposób, to jest z gruntu błędne! zakładać, że jak się ktoś wiąże z 2-ma lub więcej osobami, to dlatego, że te osoby są jakieś wybrakowane. Nie są! Żadnej z moich kobiet i mężczyzn niczego nie brakowało. Każdy na swój sposób był wspaniały i z każdą z tych osób mogłabym być w monogamicznym związku gdybym nie poznała innych. Ale poznałam i mogłam z nimi być, więc ponownie - dlaczego nie?
Patrzę na to w ten sposób, bo Nina napisała, że partner nr 1 ma cechy, których nie ma nr 2 i odwrotnie i gdyby jeden z nich miał wszystkie to byłby schizofrenikiem (to tak nieco parafrazując), więc jestem ciekawa jakie to są cechy jej partnerów.
16 234 2014-11-10 03:34:10
A co do czasu to racja. Jak ktoś ma czas tylko na 1 związek to siłą rzeczy musi decydować, z kim, ale jak ktoś ma na 2 albo 3, to czemu nie? Zresztą różni ludzie oczekują różnych rzeczy, nie każdy chce ze sobą mieszkać (ja np. niechętnie bardzo, najlepiej mi jest mieszkać osobno, ew. na modłę Fridy Kahlo - 2 osobne, ale połączone domy ;-) ).
Tak samo przecież z przyjaciółmi jest. Jak nie masz czasu dla przyjaciela, to musisz z przyjaźni zrezygnować, a on znajdzie sobie kogoś, kto dla niego ten czas ma. Ale jeśli masz czas i energię na 3-kę przyjaciół, to co w tym złego?
16 235 2014-11-10 03:35:55
Odpisalam jakie wyzej.
Vian, nie wiem czy mowilam to wczesniej. Ale od poczatku jeden i drugi byli zazdrosni o innych facetow albo kobiety. Tylko nie o siebie nawzajem ![]()
16 236 2014-11-10 03:35:59
Chciałabym zrozumieć Wasz styl życia i tok myślenia, bo póki co dla mnie to wygląda na wygodnictwo. Takie pójście na łatwiznę
A dla mnie monogamia jest podszyta lękiem.
"Co jeśli on pozna inną, spróbuje jak jest z inną, co jak mu się bardziej spodoba, moje wady będą bardziej widoczne, ble ble ble. Nie, lepiej powiedzieć, że inni są off limits, może być tylko ze mną albo wcale ze mną nie być, wóz albo przewóz, wtedy może nie zaryzykuje."
W monogamii on też może poznać inną - w pracy, delegacji, wśród znajomych, a nawet w sklepie albo może poznać sąsiadkę na korytarzu. Nigdy się o to nie bałam - bo jeśli pozna, to co? Będę go na siłę zatrzymywać? Nigdy!
A monogamia jest dla mnie pójściem na łatwiznę, a po prostu wspólnym wypracowywaniem różnych spraw, bez np. seksualnej odskoczni w ramionach innego. Mnie to nie jest po prostu potrzebne i tyle. Jak jestem zła na partnera, to nie szukam pocieszenia w ramionach innego, tylko siadam i z nim rozmawiam o tym, co jest nie tak. Możemy godzinami dyskutować, a nawet dniami, bo wiemy, że mamy na to czas. A jak to wygląda, gdy pojawia się konflikt w dwóch związkach, a do tego coś jest nie tak w pracy - można się spalić od nadmiaru negatywnych emocji.
16 237 2014-11-10 03:37:11
Po prostu, jesli czuję, że kocham kogos innego, to związek obecny się rozpada i już. Bo przestaje kochac jedną osobę, a zaczynam drugą. Ot cała filozofia. Nie zmienię tego w sobie, co nie znaczy, że nie szanuję, jesli ktoś ma inaczej, i to nie dotyczy mnie, ani tej drugiej osoby, z którą jestem. Ty też uszanuj, że ktoś może chcieć mieć tylko jedną osobę, albo kochać tylko jedną, i ona może wystarczać.
16 238 2014-11-10 03:38:09
Vian, ty możesz mieć kilka osób na raz, które nadają się na partnera, a ja po prostu nie. Jak kocham, to nie muszę sobie niczego wmawiać, żeby nie kochać kogoś innego, bo po prostu tego bym nie poczuła. Chcesz mnie koniecznie przekonać, że warto być z kimś w związku i jednocześnie mieć jeszcze kogoś z kim będę sypiać? Bo nie rozumiem. Każdy ma to co chce mieć. Ja jestm taka, że jesli kocham ( w sensie partnerskim) jedną osobę, to nie poczuję tego samego do kogoś innego. I tyle.
Lovel, ale jest jeszcze do zrozumienia - jednego kochasz, a z drugim sypiasz, ale Nina pisała, że właśnie nie o seks tu chodzi.
16 239 2014-11-10 03:40:55
W monogamii on też może poznać inną - w pracy, delegacji, wśród znajomych, a nawet w sklepie albo może poznać sąsiadkę na korytarzu. Nigdy się o to nie bałam - bo jeśli pozna, to co? Będę go na siłę zatrzymywać? Nigdy!
Ale to jest poznanie na poziomie "znajomi", chyba, że zechce zdradzać i wdać się w romans. To jest jednak co innego przecież.
Nie porówna Was sobie w łóżku, nie zobaczy jak z nią jest się pokłócić i pogodzić potem albo jak ona go wspiera jak ma problem. Ma Ciebie i tylko Ciebie.
Jak jestem zła na partnera, to nie szukam pocieszenia w ramionach innego
Sugerujesz, że jak ja się pokłócę z jedną osobą, to pędzę się pocieszyć w ramionach drugiej, czy tylko Ci przypadkiem ta sugestia wychodzi? ![]()
16 240 2014-11-10 03:41:24
ObietnicaPoranka napisał/a:Nino i Vian ? nikt tu Was nie krytykuje za Wasz styl życia, bo to nie nasza sprawa. Ale też nie musicie nas przekonywać
, ale jeśli chcecie, żebyśmy zrozumieli, to podajcie konkretne przykłady. Bo tak to sobie można gadać i nic z tego nie wynika. Jakie to cechy ma pan nr 1, których nie ma pan nr 2. I jakie ma pan nr 2, których nie ma pan nr 1. I jakie to cechy się wzajemnie wykluczają, że człowiek, który miałby obie mógłby mieć problemy psychiczne. KONKRETY!
Bo póki co mówicie o kawie i ciastku, o wielu przyjaciołach. A ja bym jeszcze dodała, że można kochać 2, a nawet 10, dzieci, można kochać psa i kota. Tylko, że to wszystko to nie jest miłość partnerska.
Chciałabym zrozumieć Wasz styl życia i tok myślenia, bo póki co dla mnie to wygląda na wygodnictwo. Takie pójście na łatwiznę, bo wiadomo, że łatwiej jest znaleźć pożądane cechy u kilku osób niż u jednej. I na tym właśnie, moim daniem, polega sztuka życia ? znaleźć takiego partnera, który będzie nam w pełni odpowiadał, który nie będzie miał braków, które będę chciała wypełnić drugim człowiekiem. Bo jak budować wspólnotę rodzinną, gdy żyje się gdzieś pomiędzy ? trochę z tym, a trochę z tamtym. Jak takie życie wygląda?
Bo ja właśnie byłam pewna, że chodzi o seks. Ale skoro nie, to o co?.Po pierwsze musze powiedziec, ze ja tutaj nikogo nie przekonuje
tylko po prostu nie jestem mistrzem tlumaczenia komus takich zyciowych rzeczy (nie zwiazanych z praca)
Musze tez dac Ci znac, ze Vian juz odpowiedziala na Twoje ostatnie pytanie. Chodzi o to, ze mozna kochac wiecej niz jedna osobe i nie trzeba z tej osoby zawsze rezygnowac.
No wiec konkretnie, w moim przypadku.
Moj maz jest zaplanowanym , ogarnietym do przesady facetem, ktory nie lubi byc spontaniczny, ktory nie lubi wychodzic do ludzi i nie lubi miec z ludzmi do czynienia, jest niezalezny, nie potrzebuje innych zeby isc przez zycie, bardzo praktyczny, dbajacy o szczegoly, bardzo inteligentny i jedyna szalona rzecz w nim to poczucie humoru, latwo jest znosic jego towarzystwo, nie jest meczacy i lubi miec kontrole nad wszystkim - jest podobny w tych rzeczach do mnie, ale jest duzo bardziej niz ja tym wszystkim.
A drugi facet jest przeciwienstwem tego. Jest emocjonalny(chociaz dobrze to ukrywa), jest zagubiony, spontaniczny, nieogarniety. Jest jak dzikie romantyczne zwierzatko, ktore wchodzi w klopoty czesto bo ma goraca glowe.
Ja lubie ekstremalne charaktery . Do zycia na codzien musze miec kogos kto nie bedzie chcial byc gwiazda i miloscia mojego zycia i byc stawiany na piedestale - bo tam jest co innego. Ja i moj maz jestesmy swietna druzyna jesli chodzi o codzienne zycie, moj maz jest dla mnie rodzina i moja osoba, a ja jestem jego.
A ten drugi, to facet z ktorego na codzien bym nie zniosla , bo bysmy sie pozabijali dlatego chetnie widywalabym go kilkanascie razy w roku. Nie mieszkamy z reszta w jednym miescie i nie wiem czy bedziemy mieszkac (on chcialby widywac sie czesciej i byc moze mieszkac w jednym miescie -ale zobaczymy). On chodzi swoimi drogami i to dziwnymi drogami.
Nie wyobrazam sobie nie prowadzic z mezem zycia, a to, ze kocham tego drugiego nie znaczy, ze chce ukladac z nim sobie zycie. Z jednym zyje, z drugim sie widuje. To jest milosc, przyjazn , namietnosc tylko w innych obliczach.
Tak to jest wygodne - oczywiscie. Dlaczego mialoby nie byc? Miloscia mojego zycia jest moja praca i to pod nia wszystko jest przeze mnie robione. Ja nie chce idealnego partnera, ja chce dwie calkiem inne od siebie osoby. Zwiazek z mezczyzna jednym czy dwoma to jest dodatek do zycia, a nie jego cel, wiec nie bede poswiecac masy czasu i energii na szukanie czegos czego nie chce, i co na dobra sprawe nie jest nawet w pierwszych kilku punktach na liscie priorytetow. Nie chce zwiazku nad ktorym musze pracowac latami, i partnera z ktorym musze sie uzerac,bo chce byc najwazniejszy i bedzie mial problem za problemem.
Ja nie jestem zwyczajna normalna babka, wiec dlaczego mialabym miec zwyczajny normalny zwiazek, albo normalnego partnera?
No to dla mnie to po prostu brzmi jak odskocznia od stabilnego życia, taki impuls, potrzeba szaleństwa. Ale nie wygląda mi to na związek, a jedynie na romans. Jeśli tak, to jestem w stanie zrozumieć. Chociaż we własnym życiu tego nie zastosuję, bo mimo wszystko potrzebuję mężczyzny, który jest pośrodku i żadna skrajność mnie nie zadowoli.
16 241 2014-11-10 03:43:12
Musze dodac - ja z meza jestem zadowolona. Nie chce zeby on sie zmienial w NICZYM, i to samo z tego drugiego.
Sa inni, i sa swietni.
Bo tak jest wygodnie
. Praktyczny i zaradny facet, który do tego nie lubi wychodzić do ludzi jest bezpieczną przystanią.
16 242 2014-11-10 03:44:22 Ostatnio edytowany przez ObietnicaPoranka (2014-11-10 03:45:58)
Vian, ty możesz mieć kilka osób na raz, które nadają się na partnera, a ja po prostu nie.
No i ok, ja tylko się sprzeciwiam Waszemu spojrzeniu na takie związki, nie oczekuję, że same zaczniecie w nie wchodzić. Natomiast teksty w rodzaju "czego brakowało każdemu z nich, że jeden nie wystarczył" albo "ja wolę facetów co mają dumę i honor" są mocno niefajne, bo daje do zrozumienia, że mnie, ninie, jej mężowi, części moich kobiet i mężczyzn tej dumy i honoru brakuje, a w ogóle to cali jesteśmy wybrakowani plus jesteśmy egoistami i co tam jeszcze. No tak.
I to już mi się nie podoba.
Przecież parę postów Nina dokładnie napisała, czego każdemu z nich brakuje - jednemu spontaniczności, drugiemu stabilizacji, więc dlaczego upierasz się, że każdy ma wszystko
. A co do dumy i honoru - po prostu uważam, że honorowy mężczyzna nie dzieli się swoją "zdobyczą" z innymi i nic na to nie poradzę, że takiego właśnie faceta uważam za honorowego. Może wybaczyć chwilę zapomnienia, ale nie zgadza się na takie coś na stałe.
16 243 2014-11-10 03:45:08
Vian napisał/a:Chciałabym zrozumieć Wasz styl życia i tok myślenia, bo póki co dla mnie to wygląda na wygodnictwo. Takie pójście na łatwiznę
A dla mnie monogamia jest podszyta lękiem.
"Co jeśli on pozna inną, spróbuje jak jest z inną, co jak mu się bardziej spodoba, moje wady będą bardziej widoczne, ble ble ble. Nie, lepiej powiedzieć, że inni są off limits, może być tylko ze mną albo wcale ze mną nie być, wóz albo przewóz, wtedy może nie zaryzykuje."
W monogamii on też może poznać inną - w pracy, delegacji, wśród znajomych, a nawet w sklepie albo może poznać sąsiadkę na korytarzu. Nigdy się o to nie bałam - bo jeśli pozna, to co? Będę go na siłę zatrzymywać? Nigdy!
A monogamia jest dla mnie pójściem na łatwiznę, a po prostu wspólnym wypracowywaniem różnych spraw, bez np. seksualnej odskoczni w ramionach innego. Mnie to nie jest po prostu potrzebne i tyle. Jak jestem zła na partnera, to nie szukam pocieszenia w ramionach innego, tylko siadam i z nim rozmawiam o tym, co jest nie tak. Możemy godzinami dyskutować, a nawet dniami, bo wiemy, że mamy na to czas. A jak to wygląda, gdy pojawia się konflikt w dwóch związkach, a do tego coś jest nie tak w pracy - można się spalić od nadmiaru negatywnych emocji.
No a ja myslisz, ze co robie? To samo. Dyskutuje. I to z jednym i z drugim. Tylko, ze moj maz nie obawia sie mnie stracic, wiec wiecej sobie pozwalac moze.
Ja tak nie przezywam konfliktow w zwiazku, zeby sie spalic od negatywnych emocji
Tylko problemy w pracy sa dla mnie bardzo stresujace.
16 244 2014-11-10 03:46:44 Ostatnio edytowany przez Vian (2014-11-10 03:47:47)
Vian napisał/a:Vian, ty możesz mieć kilka osób na raz, które nadają się na partnera, a ja po prostu nie.
No i ok, ja tylko się sprzeciwiam Waszemu spojrzeniu na takie związki, nie oczekuję, że same zaczniecie w nie wchodzić. Natomiast teksty w rodzaju "czego brakowało każdemu z nich, że jeden nie wystarczył" albo "ja wolę facetów co mają dumę i honor" są mocno niefajne, bo daje do zrozumienia, że mnie, ninie, jej mężowi, części moich kobiet i mężczyzn tej dumy i honoru brakuje, a w ogóle to cali jesteśmy wybrakowani plus jesteśmy egoistami i co tam jeszcze. No tak.
I to już mi się nie podoba.Przecież parę postów Nina dokładnie napisała, czego każdemu z nich brakuje - jednemu spontaniczności, drugiemu stabilizacji, więc dlaczego upierasz się, że każdy ma wszystko
.
Ninka - pytanie!
Chciałabyś, żeby Twój mąż był spontaniczny i emocjonalny a D. miał stabilną pracę, mieszkanie, był pedantem?
Pytanie 2, dodatkowe - czy gdybyś nigdy nie poznała D., nie mogłabyś być z mężem, musiałabyś szukać innego faceta?
16 245 2014-11-10 03:47:30
Ok, ale przedstawiasz go z pewną wyższość, a to wielu może odebrać chęć do zrozumienia.
Reakcja na Waszą akcję.
Skoro Wy piszecie z wyższością o monogamii, to czuję się zobowiązana bronić swojej dumy i honoru.
Ale nie wiem po co jej bronisz przed nami, zwłaszcza, że to nie my zaczęłyśmy ten temat
.
16 246 2014-11-10 03:49:05
Hahahaha, ja nie bronię ani nie muszę bronić Niny przed nikim i niczym. ![]()
Ja bronię własnego punktu widzenia i stylu życia, bo MNIE nie podoba się, kiedy ktoś mój model związku sprowadza do egoizmu i wybrakowania. ![]()
16 247 2014-11-10 03:49:30
A co do czasu to racja. Jak ktoś ma czas tylko na 1 związek to siłą rzeczy musi decydować, z kim, ale jak ktoś ma na 2 albo 3, to czemu nie? Zresztą różni ludzie oczekują różnych rzeczy, nie każdy chce ze sobą mieszkać (ja np. niechętnie bardzo, najlepiej mi jest mieszkać osobno, ew. na modłę Fridy Kahlo - 2 osobne, ale połączone domy ;-) ).
Tak samo przecież z przyjaciółmi jest. Jak nie masz czasu dla przyjaciela, to musisz z przyjaźni zrezygnować, a on znajdzie sobie kogoś, kto dla niego ten czas ma. Ale jeśli masz czas i energię na 3-kę przyjaciół, to co w tym złego?
Nie muszę rezygnować z przyjaciółmi, bo mogę się z nimi w grupie spotkać, co też i często robię, bo się wszyscy ze sobą przyjaźnimy. I o to właśnie chodzi - tu nie tworzycie związku w trójkę, ale Ty tworzysz dwa związki. I jak w takim razie wygląda bliskość emocjonalna i budowanie stabilizacji?
16 248 2014-11-10 03:51:40
Ale ja nie powiedziałam o związku Niny nic złego. Stwierdziłam tylko (i obietnica też), że my takiego modelu związku byśmy nie chciały, bo dla nas nie byłby to związek. Żadna jednak z pogardą się do tego nie odniosła
16 249 2014-11-10 03:52:03
W monogamii on też może poznać inną - w pracy, delegacji, wśród znajomych, a nawet w sklepie albo może poznać sąsiadkę na korytarzu. Nigdy się o to nie bałam - bo jeśli pozna, to co? Będę go na siłę zatrzymywać? Nigdy!
Ale to jest poznanie na poziomie "znajomi", chyba, że zechce zdradzać i wdać się w romans. To jest jednak co innego przecież.
Nie porówna Was sobie w łóżku, nie zobaczy jak z nią jest się pokłócić i pogodzić potem albo jak ona go wspiera jak ma problem. Ma Ciebie i tylko Ciebie.
Jak jestem zła na partnera, to nie szukam pocieszenia w ramionach innego
Sugerujesz, że jak ja się pokłócę z jedną osobą, to pędzę się pocieszyć w ramionach drugiej, czy tylko Ci przypadkiem ta sugestia wychodzi?
Przecież ma przyjaciółki, które też go mogą pocieszyć i pomóc w rozwiązywaniu problemów. Może pójść do łóżka z sąsiadką i nas porównać. To wszystko jest po prostu ryzykiem związku, na które się decydujemy, gdy go zaczynamy tworzyć.
Nic nie sugeruję, tylko nie doczekałam się informacji nt. tego jak taki model wygląda w dniu codziennym, to próbuję sobie to jakoś wyobrazić.
16 250 2014-11-10 03:52:08 Ostatnio edytowany przez Vian (2014-11-10 03:53:58)
U mnie byś odpadła jako przyjaciółka.
Moi przyjaciele muszą znaleźć czas tylko DLA MNIE, bo chcę np. pogadać o osobistych sprawach, poradzić się, wyżalić, nie chcę tego robić w żadnej grupie albo przy partnerze przyjaciółki. Ja takie relacje mam ze znajomymi i kolegami, bo z nimi spotykam się czysto towarzysko i dla zabawy, żadnych poważniejszych rzeczy na takich spotkaniach nie poruszam, nic nie oczekuję.
Nic nie sugeruję, tylko nie doczekałam się informacji nt. tego jak taki model wygląda w dniu codziennym
Jak to jak, ja nie rozumiem pytania - normalnie, tylko x2 powiedzmy. Spędzamy ze sobą czas, rozmawiamy, kłócimy się, wspieramy, pomagamy sobie, godzimy się, bawimy, chodzimy na randki... Jak każdy związek.