Lejdilejdi napisał/a:A znacie dużo osób, co zaszły z przerywanego seksu?
Ja to panikuję nawet przy zabezpieczeniu (jeśli z takim partnerem co wiem, ze w razie wpadki nie mogę liczyć na niego). Chyba przy tabletkach jest największy spokój ducha jednak.
Właśnie zaczęłam pisać, że nie znam ani jednej osoby, która ma doświadczenia ze stosunkiem przerywanym. Ale przypomniała mi się jedna koleżanka. Ma dwoje dzieci, drugie planowane. Nie wiem, czy w pierwsze jest efektem stosunku przerywanego czy po prostu stosunku
. Ale u nich przerywany też już był raczej takim etapem przejściowym - wiedzieli, że chcą być razem, że nawet mogliby mieć dziecko, więc raczej tylko taki pozór sobie stworzyli, że w ogóle się jakoś zabezpieczają
.
Dobra, znowu edytuję - a Wy kiedyś uprawialiście taki seks?
A co do partnera, na którego nie można liczyć - to z takim lepiej nie uprawiać seksu
. Chyba, że to przypadkowy seks, ale jeśli regularny, to lepiej dać sobie spokój. Pamiętam parę takich sytuacji jak właśnie ciążowe objawy po tabletkach, pęknięta prezerwatywa i takie tam. Ale zawsze byłam pewna, że dany mężczyzna mi pomoże. Raz nawet miałam taką sytuację, że tuż po rozstaniu zaczęłam mieć obawy, przesiedziałam wtedy z przyjaciółką całą noc w parku i przegadałam ciągle powtarzając "i co teraz? a co jeśli...?". To było w czasie studiów, byłam młoda i przerażona. W końcu powiedziałam o tym byłemu partnerowi, a on mi powiedział, że to w końcu nasza wspólna sprawa, więc poszedł ze mną do lekarza i wiedziałam, że nawet, jeśli okaże się, że będę w ciąży to nie zostanę sama. Że nawet, jeśli nie będziemy razem, to on będzie uczestniczył w życiu dziecka i że zawsze będę miała od niego wsparcie. Po tym zdarzeniu do niego wróciłam
. To forum świetnie działa na zwiększanie mojej świadomości, bo przez cały czas byłam pewna, że do niego wracałam jedynie dla dobrego seksu
.
Ale teraz jestem starsza i już takich obaw nie mam, bo wiem, że w razie czego dam sobie radę. Będzie mi trudno, ale sobie poradzę. Jedyną moją obawą byłoby to, że taki mężczyzna nie będzie chciał mieć kontaktu z dzieckiem - i to nie o siebie bym się wtedy obawiała, ale o to dziecko, że przez wybór złego ojca pozbawię je jego obecności.
Ale tak myślę teraz, że właściwie nawet wtedy, w studenckich czasach, gdzieś miałam w głowie, że jakby co, to i tak dam radę. Ale fakt, że zawsze odpowiedzialnych partnerów wybierałam.