No ok, taką masz naturę, więc dla Ciebie normalnym jest dawać i sie uzależniać, gdy czujesz że warto. Czyli znowu rządzą Twoim zyciem tylko uczucia. A wiesz kiedy moze byc warto? Kiedy ktos Ci grozi (np odejsciem), stawia ultimatum, gdy wzbudza zazdrość, gdy zachęca korzyściami. Wtedy mimo początkowej niechęci nagle dostajesz kopa motywacyjnego i wcale nie musi to byc milosc. Mozna nazwac to miloscia (i pewnie wiele by tak to nazwało), ale czynników wywołujących uczucia jest naprawde sporo. Tak jak czynników wywołujących poświęcenie.
Kocham więc cierpie, kocham więc sie poświęcam. Bardzo romantyczne i wyniosłe, ale nie tędy droga. Tak mają np KKZB. I tak mają, bo są słabe i niedowartościowane. I tym poświęceniem podreperowują siebie, ale tylko pozornie. Pokazują jakie są dobre/za dobre, ale w głębi wiedzą że to wszystko jest spowodowane bólem, strachem i pewnie innymi negatywnymi odczuciami.
I z tym kochaniem to też jak pisałem kiedyś - Ty myslisz, ze zawsze masz i bedziesz miała pewność, możesz obiecywać uczucia i będą zawsze. No coz, to dzis tez bys powinna je mieć, mimo rozstania, a jak masz to też nie jestes gotowa na nowy związek. W koncu obiecałaś na zawsze. To jest niezależne od 2 strony, bo przecież kochasz za nic, pomimo czegoś. Pomimo ze Cie zostawił. A jesli jednak za coś kochasz (czyli za to że chociażby z Tobą jest) to po prostu zycze Ci byś z kimś była i nagle się Ty odkochasz. A może nie ma mozliwosci, bo jednak jesteś kkzb i jak kochasz to na zabój bez względu na wszystko. Niech bije, pije i patologia, ale bedziesz zakochana. Cos mi sie wydaje, ze z tym co byłas teraz to całe zycie mogłabys być (takie masz dzis przekonanie) i stąd taka opinia. Szkoda, że jak widać sprawdza sie to do czasu i utrata uczuc jest zalezna znowu od wielu czynników, których nie sposób wymienić i przewidzieć. Dzis jest tak, jutro całkiem na odwrót. Dzis człowiek nam pasuje, jutro juz nie, bo sie zmienił, bo sie sami zmienilismy, bo zycie sie zmieniło. Raz sie uda, raz nie. Raz zaryzykujesz i zabłądzisz, raz wejdziesz w związek i masz go na całe życie. Częściej jednak ludzie zaliczają po kilka związków, gdzie naprawde byli przeświadczeni o kochaniu, a coś nagle padło. I tak naprawde wszystkim z nich można byłoby powiedzieć - a trzeba było sie dostosowac! A trzeba bylo sie poswiecic i dalej bysmy sie lovciali! To tak nie działa, bo wlasnie jedna ze stron rzekła że nie warto. Wychodzi, że wszyscy rzuceni są nic nie warci, że nie warto dla takich osób sie poświęcać. A może jednak konflikt interesów, oczekiwań? Może jednak luz? Bo dla mnie poświęcenie które jest normą nie jest poświęceniem. Jest normą. Poświęcić można wtedy, gdy robisz coś co Cie męczy, na przekór sobie, coś co jest trudne, nie normalne - mowisz wtedy, a niech stracę.
Co do disco, to tak jak z portalami randkowymi. Jeśli sami tam jesteście, jeśli tam chodzicie to jak to możliwe, że jesteście jedynymi normalnymi?
Jeśli wam, normalnym, udało się tam dotrzeć to i inni także tam zaglądają. To są dokładnie tacy sami ludzie jak wy i jak wszędzie można spotkać ludzi gorszych i lepszych. A jeśli tak zle oceniacie innych to pewnie inni robią to samo wam. W koncu tam chodzicie, a tam da sie spotkać tylko nie nadających się.
Lovelka17 napisał/a:Podchodzi do tej, która ci się podoba, rzadko się zdarza, żeby to kobieta jakąś inicjatywę rozpoczęła, faceci w tym wiodą prym 
I znowu powrót do wczoraj czy przedwczoraj. Macie takie techniki, że to od was wychodzi inicjatywa, a facet myśli że to on zaczął. A choćby te usmiechy, spojrzenia i inne sygnały mówiące o zielonym świetle. Chociaz fakt faktem pewni siebie faceci to pewnie podchodzą niezależnie od sygnałów, ale oni wiedzą raczej że są atrakcyjni i sobie mogą pozwolić.