Tom94 napisał/a:99,9% facetów na tym portalu to DESPERACI, gdzie oni mają jaja?
Nie wyobrażam sobie dla laski tak się poniżać, jakąś godność jednak trzeba mieć.
No ale kobiety też nie lepsze, pytania o pracę, auto itp.
Bardziej te rozmowy mi przypominają jakieś wchodzenie w układ niż związek, a to nie tędy droga.
Procentami bym tak nie sypał. Desperadososem sie nie czuje, Ty chyba tez nie - a jednak tam jestesmy. Tak jak i wiele innych, podobnych i nawet lepszych osób.
Niestety problematyczna jest tu kwestia nastawienia tych ludzi, ich oczekiwań i wkładu, a pozniej braku motywacji/planu na pociągnięcie znajomości dalej (także przez odległość, przez brak wspólnych wyjść np ze znajomymi, do pracy, w miejscach zainteresowań - co ułatwia powolne poznawanie). Albo nie wiedzą jaki cel ma portal (od razu miłość), albo nie wiedzą kompletnie czego/kogo chcą i czekają na cud, że a nuż ktoś zauroczy czymkolwiek/byle czym/nie wiadomo czym. Zaoferuje sie w taki sposob, ze zmiękną nogi. Albo nie wiedzą w jaki sposob prowadzic znajomosc. Ba, często w ogole nie wiedzą jak rozmawiać. Czekaja na gotowe. No ale w przypadku kobiet (z całym szacunkiem) sie nie dziwie. Inicjatywa po stronie faceta. Taki stereotyp. Czyli my mamy wiedzieć czego chcemy, co i jak zrobić, a kobieta, jeśli nie musi mieć tego samego to co? Tylko wyglądać? Same się skazują pozniej na takie traktowanie, bo to wszystko przez podejście i oczekiwania. Na samym koncu wymagania przede wszystkim niewspółmiernie do tego co ta osoba sama potrafi oferować. Te osoby jednak mogą sobie na to pozwolić, bo przecież jest taki wybór, że wystarczy czekać i na pewno ktoś napisze, przyjedzie, rozkocha i ustawi spotkanie, a moze i całe życie. Także emocjonalność kobiety nastawia całą rozmowe(y), bo jak sie spodobamy od początku to tak jakby ma dobry humor (o ładny jest, uśmiecham się do monitora, cheeese!), jest gadatliwa (tak jakby zainteresowana), a jak nie, to czeka aż sie wykażesz, bo jestes nikim szczegolnym. Szaraczek, co to emocji nie wzbudza. Ba, często z góry ma negatywną opinie od tak, nawet za to ze jest się na portalu (a sama jest). I to wcale nie są przypadki ludzi, którzy w realu nie nawiązuja znajomosci, są jacys nienormalni - to są te same osoby, tylko w realu to jest tak, że coś sie dzieje (samo) i zaczyna sie związek, a tutaj trzeba się postarać, wykazać. Tak naprawde. Wtedy widzimy dopiero kto się stara, a kto od razu uważa, że jeśli mamy starania, tzn że ciągniemy coś na siłę. Na siłe, bo emocja mowi NIE, NIE MA MOTYWACJI, NIE MA KORZYSCI, NIE MA ZACHĘTY. Szkoda, że emocje są dynamiczne. Zdania także się zmienia, bo my nie krowy. Nawet wygląd sie zmienia, ale kto tam to wie? Kto wie, że jak 2 zdania ktoś palnął głupie, to nie znaczy że jest głupi, bo to i subiektywne i kwestia 2 zdań, a nie całokształtu. Kto ma to zrozumieć? Nastolatki, które nie muszą myśleć powaznie o życiu i kształtowaniu swoich poglądów, celów? Studentki, które zajmują się imprezami? W sumie te bardzo uczące się jak rozmawiałem to z reguły są po prostu ambitne, nie randkują bo nie mają czasu. Poza tym te mniej imprezowe nie są zbyt przebojowe i także ciężko z nimi nawiązać fajne rozmowy, kontakt internetowy, a proszenie o telefon czy spotkanie powoduje u nich strach i ostrożność - więc byc moze uratowałyby to jakies sztuczki społeczne, których też jako dość przeciętni(?) ludzie nie mamy. O mniej inteligentnych osobnikach nie wspomne, bo takie osoby także biorą jak leci, a nie rozmyślają czego naprawde chcą i jak to uzyskać. Instynkt i koniec sporu.
Mozna też przez portal normalnie się poznawac, na luzniejszej stopie niz randkowa - ale wlasnie od początku ludzie są nastawieni na manie "tego czegoś" i z takich znajomosci nie ma prawa nic wyniknąć. Szczególnie gdy jest napór na szybką, romatyczną miłość, pełną namiętności z powodu przeznaczenia, dwóch połówek pomarańczy (on nią niańczy, ona mu tańczy) i innych idealizmów z seriali wziętych.
z reszta wiele z nas bazuje przy pierwszym wrażeniu na skojarzeniach i to też błędne (niedojrzałe nawet bym rzekł). Jeśli ktoś miał kiedys kogoś w danym typie i sie w nim zakochał - to teraz np szuka podobnego, by moc znowu sie zakochać i taka podobna osoba z góry się podoba, a inne juz nie. A jak juz sie zakocha w kilku (doswiadczenie, wiek?) i kazdy bedzie całkiem rozny i nawet nie w naszym typie to juz nastawienie jest bardziej otwarte, niz tylko oparte na skojarzeniach z przeszlosci i od razu zaszufladkowane czy się nadaje, czy nie. Bardzo niecierpliwi ludzie są. Wszyscy do przodu, spieszą się, czekają na nie wiadomo co, a o tyle nie pomyślą. I rzeczywiście spora liczba osób które ma konto na portalu randkowym - ciągle ma status singla - i cóż. Ego nie pozwala na powiedzenie tym osobom "jestem do kitu, więc nie moge nikogo znaleźć i z nikim sie dogadać, stworzyć relacji". A jak ktos powie, że jest to się użala. Obie osoby jednak mają te same efekty, tylko jedna ma szanse sie poprawić bo widzi w sobie coś błędnego, do poprawy.
I dlatego tak często emocjonalni mezczyzni (romantyczni się zwało, czy słabsi psychicznie/fizycznie) tak frustrują się na kobiety, ich odejścia i brak milosci na dobre i na złe. Bo w przypadku gdy dwie emocjonalne osoby sie spotkają i jest źle, to kobieta zawsze bedzie czerpała emocje z tej sytuacji, tego faceta w "słabym okresie" i naturalnie nie bedzie umiała zmienic relacji, bo musiałaby mieć inicjującą, silniejszą osobowość. Bedzie zatem uleglejsza, bierniejsza, w koncu to jest kobieca rola stereotypowo i najczęstszym modelem związku jest albo mniej wiecej rownie silni partnerzy, albo kobieta słabsza i to nią się facet "zaopiekuje". Dlatego zaradni faceci, chłodni, pragmatyczni, nie emocjonujący się, tylko logicznie myślący o rzeczach ważnych życiowo (i realizujący - co w konsekwencji nazwie sie zaradnością) - mają tralsze związki. A żeby nie było - to wszystko kwestia odczytywania mowy ciała, intuicji. Dlatego jeśli w filmie płaczą, to kobieta częściej sie popłacze także oglądając film bo ssie jak odkurzacz te emocje z otoczenia - no ale jak facet jest emocjonalny, to tu roznicy za duzej nie będzie. Jak spanikuje w podobnej sytuacji co kobieta to tak samo. Jedyne wyjście to bedzie musiał udawać kogoś kim nie jest, by kobieta nie poczuła sie z nim jak z drugą kobietą. No taka prawda. A to do zmiany nie jest, bo tacy sie rodzimy. Mamy mniejsza, wieksza dawke hormonow danej płci od momentu zapłodnienia, mamy stres(krzywdy) który obniża poziom tych hormonów, mamy matke która piła i paliła w ciąży, no i wychodzi koncowy produkt. Słaby. A duzo łatwiej przeciez sie cofać i stawać kimś słabszym, gorszym niz na odwrót. Zmieniać, robić na przekór swoim ograniczeniom, rozwijać. Jak dla kogoś łatwe od początku jest wspinanie się po wysokich konstrukcjach i nigdy nie odczuwał wielkiego strachu przy robieniu tego to on wcale nie pokazał siły którą nabył, tylko ją miał(predyspozycje). Jedno co lepsze w tym wszystkim to to, że mamy teoretycznie nieograniczone możliwości do rozwoju charakteru, osobowości, mądrości, pewności siebie a to w koncu jest (naj)wazniejsze u mężczyzn. Wtedy dopiero wybór się otwiera - no ale to trzeba... przestać być sobą.