Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Ja to mam dość ambiwalentny stosunek do tego "nie dawania sobie wejść na głowę". Ostatnio właśnie miałem taki przypadek - albo się na coś zgadzam i to znaczy, że nie mam własnego zdania, albo się nie zgadzam i to znaczy, że nie pasujemy do siebie, czyli jak się nie obrócisz, tak dupa z tyłu

No niezupełnie. Bo przecież jest mnóstwo sfer w życiu i czasami trzeba postawić na swoim. Ja tam jestem bardzo szczęśliwa jak mi mężczyzna pokaże, że są sfery, w których nie odpuści .
A i jeszcze - to nie może być takie albo albo. Bo możesz się na coś zgodzić, a na coś innego nie. Na tym polega życie . Może Ci być wszystko jedno czy pójdziecie do kina, czy teatru. Bo tak, bo nie ma to dla Ciebie znaczenia. Ale może Ci nie być obojętne do którego mechanika zawieziecie samochód i ma być ten, którego wybrałeś, bo wiesz, że jest najlepszy. Albo może Ci nie być w danymi momencie obojętne (z dowolnego powodu) czy pójdziecie na imprezę z Twoimi znajomymi, czy jej. I albo idziecie oboje z Twoimi, albo ona ze swoimi i Ty ze swoimi.

No wlasnie więc nie ma co analizować, jak kobietę pociąga facet to widzi w nim fajne cechy, jak ją nie pociaga to czy będzie władczy czy ofiara losu to i tak wszystko będzie logiczną wymówką aby nie być razem

Hahaha, ale przynajmniej umiałby mi naprawić komputer . A to jest już coś

O, zobaczcie, to literatura zniszczyła nasze życie. Zawsze to podejrzewałam
http://natemat.pl/119569,odwazny-chlopiec-i-bierna-dziewczynka-lektury-szkolne-utrwalaja-stereotypy-i-promuja-przemoc-wobec-kobiet

Lejdi, w wątku jest już ponad 10 tys. postów i wreszcie ktoś powiedział coś twórczego

To przecież proste . Dzielimy nasze życie na strefy wpływów i się ich trzymamy .
Czym jest to coś?

No widzisz, bo Ty właśnie jesteś takim wypośrodkowanym facetem.
A ja w duchu zaczynam przyznawać rację Szarlotce, bo chyba rzeczywiście mam męską osobowość i zupełnie nie rozumiem sensu spierania się o sprawy, które nie mają dla mnie żadnego znaczenia. Szkoda mi na to czasu i energii.
Co do pierwszego przykładu, to zrobiłeś właśnie to, o czym wcześniej pisałam - przyznałeś jej rację w sprawie, na której bardziej się znała. W jakim celu miałeś się kłócić z ekspertem? Kiedyś z jednym byłym chłopakiem słuchałam audycji, która dotyczyła czegoś, co było związane z moimi studiami, a do tego jednego z najbardziej interesujących mnie zagadnień. I też w pierwszej chwili mieliśmy odmienne zdania, ale w krótkim czasie powiedział, że przyznaje mi rację, bo to w końcu ja się na tym znam. I dla mnie to nie była żadna oznaka uległości, ale właśnie przyznanie, że mam prawo na jakiś temat wiedzieć coś więcej. Inaczej byłoby, gdyby on się zajmował tym samym - to mogłaby być merytoryczna sprzeczka, ale w takiej sytuacji trudno o równą dyskusję, kiedy jedna strona podaje różne informacje na temat całego zagadnienia, a druga wyraża swoje odczucia w stosunku do audycji. No to właśnie można wymienić na ten temat parę zdań i zająć się czymś innym. Miałam też chłopaka, który kłócił się ze mną na temat podobnych spraw i większość sprzeczek podsumowywał "oj, co ty tam wiesz". A właśnie akurat tu wiedziałam. I to mnie wkurzało, bo miałam poczucie, że robi ze mnie głupią osobę, która nie zna się nawet na tym, czym się zajmuje.
I właśnie, przechodzimy do tego przyciągania i pociągania. Ok, to jest ważne, bez tego się nie zacznie niczego. Ale jeśli to jedyne, na czym opiera się związek, to marna jego przyszłość. Byłam też w związku, któremu to wcale nie pomogło (właściwie to chyba żadnemu z moich związków to nie pomogło, skoro wszystkie się zakończyły ). I właśnie facet oddał mi całkowitą kontrolę nad wszystkim. I to się nie sprawdziło. Znam się na wielu sprawach, ale o równie wielu nie mam bladego pojęcia. A tam musiałam mieć. I tak próbowałam nas prowadzić przez życie, ale gdy sobie z czymś nie radziłam, to mogłam się jedynie załamać, bo wiedziałam, że jestem w tym kompletnie sama, bo on mi powie, że zgadza się z każdą moją decyzją. Każdą. A moje decyzje w wielu sprawach były podejmowane na oślep. I jedynie mogłam sobie wtedy pomyśleć "co tam, że zginiemy marnie, ale przecież on mnie pociąga, to wystarczy". Jakoś nie wystarczyło.

A i jeszcze - jeśli kobieta trzyma się kurczowo faceta tylko ze względu na jego wygląd i stan konta, to z psychiką tej kobiety jest coś nie tak. Rozumiem, że są to cechy, które ją pociągają i wystarczają do rozpoczęcia jakiejś relacji. Ale na związek to za mało.

To rozumiem że to też masz po męsku? Zawsze wiesz czemu ktoś Cie kręci? "wiem czego chce, nie jestem bezradna w tym, steruje swoim zyciem, swoim przeznaczeniem, swoim losem, umiem walczyc o swoje".
Z wcześniejszych dyskusji wynika, że przedstawieni zostali dwaj mężczyźni. Obaj dobrzy, mili i poukładani.
Jednak jeden ma to coś, drugi nie. Niby są tacy sami, ale inni. To jest to wyimaginowanie, bo nieumiejętne nazewnictwo tego co się podoba.
Jeśli mi się postawi dwie kobiety obok siebie - po pierwsze nie ma możliwości, by były takie same. Po drugie jedna może mieć większe oczy i to mnie może zakręcić. Jedna może być chamska, druga nie. Jedna może być bardziej wyluzowana, moge lepiej sie czuc w jej towarzystwie nie czekając na jakieś gromy. Jedna może odwzajemniać moje uczucia, druga może być oschła. Zawsze coś tam wiem. Dodatkowo przecież można to coś stracić w trakcie związku i jeśli kobieta nie wie czemu wchodzi w związek to i nie bedzie wiedziała czemu z niego wychodzi, czemu się zepsuło. Ten temat to obrazuje http://www.netkobiety.pl/t76278.html
Czy atrakcyjna cecha może się znudzić? Nie wydaje mi się, bo wiele ludzi lgnie ciągle do tego samego "typu" i jeśli to typ krzywdzący to wiadomo co dalej.

Nie ma dwóch jednakowych osób. Mogą być podobne z wyglądu, ale gdy je poznasz, to jedna będzie dla Ciebie bardziej jak koleżanka, a druga jak kobieta marzeń. Albo obie będą jak koleżanki. Albo obie będą kobietami marzeń, ale jedna będzie tą z najskrytszych marzeń.

Nie znudzić, ale jeśli jest tylko jedna, to w którymś momencie może nie wystarczyć.

Jest coś takiego jak 'te coś', to jest to, co przyciąga człowieka do drugiego człowieka i nie jest to tylko ogół cech czy wygląd, tego się nie da ująć w jakieś ramy, bo to się po prostu czuje. Jest wielu facetów, którzy wydają się mieć te wszystkie cechy, jakich potrzebujemy, ale jednak nie wchodzimy z nimi w związek. Idealny przykład jest z tym, jeśli kobieta ma dobrego przyjaciela. On ma wszystko to, czego oczekujemy w facecie, można tu wymienic kilkanaście cech charakteru i wyglądu, które nam pasują, ale jednak brakuje tej iskierki i dlatego na zawsze pozostanie tylko przyjacielem, a nie partnerem.
I nie chodzi tu o to, ze kobieta nie wie czego chce, wie doskonale i wie kiedy to się dzieje.
A faceci nie rozumieją tego, bo są właśnie facetami wczoraj miałam bardzo ciekawy wykład i zahaczylismy o temat emocjonalnosci kobiet i mężczyzn. I kobiety emocje, uczucia mieszczą się na dwóch półkulach mózgu i są niesamowicie dobrze połączone, natomiast emocje mężczyzn są ulokowane tylko w półkuli prawej. Dzięki temu, ze mamy tak rozwinięta emocjonalnosc możemy odczytywać różne znaki, gesty, które daje facet i je analizować i interpretować, faceci tego nie mają. U nas min. Dlatego występuje coś na kształt słynnej intuicji kobiecej, działa to na tej samej zasadzie. Być może dlatego faceci nie.potrafią zrozumieć tych 'uczuć wyższych', czyli tego magicznego coś, kobiety juz tak. I nie oznacza to, ze facet tego nie czuje, tylko czuje, tylko nie skupia się na tym. Tak samo jak kobiety, tak i faceci nie potrafią stworzyć zwiazku z każdym, bo nie każdy działa na nas tak samo.

witam wszystkich...

a może ktoś mi wytłumaczy takie zjawisko...bo ja to chyba nigdy facetów nie zrozumiem...

od kilku miesięcy(2,3)pisze do mnie pewien esemsowicz...raz mu nawet odpisałam, ale facet jest niezłomny, pisze kilka razy dziennie.
myślałam, że się zniechęci, samo mu przejdzie, ale on nie ustaje w wysiłkach.
dodam, ze nigdy sie nie spotkaliśmy, nie wiem nawet jak ma na imię, nic o sobie nie wiemy, nie znamy się. czy to normalne?
czy uważacie, ze to normalne, zeby pisać co dzień do obcej osoby i zdawać jej relację ze swojego życia??? czy z tym człowiekiem jest coś nie halo, czy ja po prostu nie potrafię zrozumieć???

A czy przeszkadza ci to i dałaś mu to do zrozumienia?

i tu się z Tobą zgadzam...
ja też zawsze wiem, czemu coś mi się w kimś podoba, czemu mnie ktoś pociąga, a czemu nie...

Ja uważam, że dopóki czyjeś zachowanie nie uprzykrza mi życia, to wszystko jest OK. Bo niby kto ma oceniać, co jest normalne, a co nie? Czy świadome zatruwanie organizmu trucizną jest normalne? No, zdawałoby się, że nie. A jednak zdecydowana większość ludzi pije alkohol.

anty- ja się nie skarżę...to nie jest dla mnie problem..
ja po prostu czuję przemożną chęć zrozumienia ludzi, ich motywacjii..

opisany przypadek nie jest ani pierwszy, ani jedyny...a ja po prostu nie pojmuję..

czemu, jęsli facet jest mną zainteresowany, nie zadzwoni, nie umówi się....

jeśli nie jest, to po co zadaje sobie tyle trudu z pisaniem???

(to tak w temacie ''nie rozumiem mężczyzn'')

Być może nauczony doświadczeniem obawia się, że jeśli się spotkacie, to będzie koniec znajomości. A dzięki takiemu pisaniu ma jakąś tam więź emocjonalną. Mężczyźni potrzebują kontaktu emocjonalnego z kobietami (nie wiem czy wszyscy, ale np ja wiem, że potrzebuję).
Zawsze możesz jego zapytać.

napisał mi, że prosi o kontakt, że to ważne dla niego, żebym mu odpisywałą.
napisałam, żę nie lubię pisać smsów.

nadal tego nie rozumiem.

więź jest w relacji, nie kiedy pisze sie ot- sobie a muzom..(jak pamiętnik)

facet ma swoje, dość ciekawe życie. Jest ciągle zajęty, jakies spotkania, wyjśćia, praca...

próbuje imponować???
po co?

ps. taki typ jest w necie określany mianem ''kubusia''
pisze, uwodzi, podrywa, domaga się kontaktu, flirtuje...
ale nigdy się nie spotka, nie dąży do spotkania, czerpie frajde z samego kontaktu wurtualnego.

Oldo, ale sama mówisz, ze może ktoś ci się podobać z samego pisania z nim, więc może on właśnie w taki sposób próbuje cie poznać najpierw zanim dojdzie do spotkania między wami.
A jeśli nie lubisz pisać sms, to przenieś się na meila.
Poza tym jeśli nie jesteś zainteresowana to napisz mu to. Chociaż wiem, ze niektórzy i tak nie rozumieją

Na marginesie- ja tez czasem nie rozumiem facetów

No właśnie... Gdzie Ci mężczyźni....?! Sama borykam się z tym problemem. Loguję się na portalach matrymonialnych, ale Panowie stamtąd wcale się nie odzywają. Na portalu ,, fifubu'', który jest naprawdę fajny, można spotkać, kogoś do popisania na różne tematy, ale jednak większość facetów jest nastawiona na spotkania konkretne... czyli łóżkowe. A mnie to nie kręci.. Marzę o wielkiej miłości, tym Jednym, Jedynym, ślubie... Mieszkam na prowincji, nie ma tu klubów, kina... Myślałam, ze internet to nadzieja...ale nie mam szczęścia. Nigdy nie spotykałam się z nikim, nie byłam w związku z mężczyzną. Troszeczkę mi smutno, czuję się samotna...a mam 43 lata.

Może i tak, jesteś takim czasoumilaczem. Czasami chyba tak ludzie mają, że dostają wprost okazanie braku zainteresowania, ale to nic nie daje, a czasami to nawet jeszcze bardziej się nakrecaja, ale mysle, ze to też tylko do czasu, dopóki nie znajdą kogoś innego.
Moja rada to napisz raz i wyraźnie, mo.żesz użyć drukowanych i powiedz, żeby dał sobie spokój, a później nie odpisuj

Oldo co do tych portali to właśnie takie oszukiwanie mnie odstraszylo, to co pisalas, ze tam jest jeden wielki burdel. W takim razie tylko nie rozumiem jaki jest tego cel? Ja widzę, ze nie znalezienie drugiej polowki, tylko dobra zabawa.

Może nie tzw. chemia ale człowiek  chyba ciągnie do tej osoby i tych emocji jakich potrzebuje na dany moment, chociażby po to aby przerobić jakieś doświadczenie. Czasem ktoś potrzebuję być z 10 razy odrzuconym aby wziąć się w końcu w garść, inny z kolei boi się związku więc ma radar całe życie ustawiony na nierealia itp.
Dużo więc pewnie zależy od  własnej energii jaką wytworzymy,  co sobie sami nakręcimy w głowie,  to np o czym pisał Thepass- jak było kiedy byłeś happy.

Jak się patrzy na niektóre pary to wydaje się, że ich spotkanie było nieuniknione i gdzieś zapisane, tak się uzupełniają

Oczywiście jest standardowy zestaw cech, który pozwala przyciągnąć większą liczbę osób ale to też nie oznacza, że wszystkich, niektórzy przejdą koło siebie obojętnie, bo nie łączy ich żadna energetyka..
I z tych cech to standardowo: zadbany wygląd - (co pociąga zadowolenie z siebie, optymizm) i tzw. zrównoważenie, wyluzowanie, dużo swoich zajęć itp (osoba, która nie ma ciśnienia na związek zawsze wydaje się być atrakcyjniejsza).

a, jakby ci facet napisał, ''chcę się sotkać, i zobaczyć, czy jesteś warta bzyknięcia'', to byś się umówiła?

no, to pisze, to, co chcesz przczytać...

( ty zapewne tez w pewnym stopniu piszesz to co on chce przeczytać)

a jeśli ktoś jest 10 razy odrzucony, to jak się bierze w garść?
odpuszcza sobie?
staje się nieufny?
staje sie cynicZny?
..........?

No to może problem nie tkwi  tylko w facecie Oldorando tylko w tej alternatywie.

Tak niby pisze , że wtedy się poznaje kogoś odpowiedniego- przy okazji  realizowania fajnych rzeczy a nigdy na odwrót- jeśli ktoś czeka na kogoś aby mu uratował wolne soboty.

aczkolwiek rozumiem, bo ile można chodzić samemu na baseny itp:)

noo, dokładnie- ile można chodzić samenu?
toż to nudne...
pewnie, że wolałabym spędzić ten czas z kimś kto jest mi w jakiś sposób bliski, niż z kimś obcym/nowym..
ale nikt nie chce być ''bliskim''.

no, możliwe, ze nie warta jestem bliskości, nic nie poradzę...

Oldorando ja to rozumiem:) Tylko jak już pisałam o tych energiach to mnie się wydaję, że cały czas będziesz na tym samym poziomie jak będziesz wychodzić z panami, do których nie jesteś nawet przekonana i znów wracać na badoo i to samo.
Może się zapiszesz na tą salsę lub coś innego aby odmienić sobie....
a facet to chyba się rzeczywiście między czasie aktywnego życia się pojawia czy to w necie czy w realu, zresztą tu dziewczyny tak poznawały więc najlepiej wiedzą.

ja mam 41 lat...niedługo 42..

bez komentarza...

bo to nie tak...
faceci SUGERUJĄ a ty sobie sama dopowiadasz co chcesz...na pytania wprost, najcześciej odpowiadają wprost...

hmmm....podam ci przykład:
facet Ci pisze, że szuka na portalu miłości
Nie określa, czy chodzi mu o miłośc fizyczną, czy o to, żeby kogoś uwieść, czy o związek, i nie precyzuje, czy chce tej miłości z Tobą właśnie...

Ty sobie interpretujesz- szuka miłości, ja też...ja dam mu miłość, od jaodwzajemni, bo generalnie miłości szuka, a do mnie pisze- jest mną zainteresowany...

Ty się nakręcasz, a on ma takich ''pisaczek'' kilka, i wybiera...(o ile w ogóle ''szukam miłości'' oznacza dla niego zwiazek)
cała reszta to Twoja interpretacja...

dlatego ja nie czuję sie przez nikogo oszukana.
przez kilka lat, żaden facet na portalu mnie nie okłamał.
po prostu nie dorabiam sobie teorii do mydła, i oni sami mi mówią, czego chcą, tak na prawde...
(miłe to nie jest)

Jeszcze mi się przypomniała pewna historia. Ale już nie będę edytować tylko napiszę tutaj, bo tam zaginie. Z jednym chłopakiem wyjechałam na weekend i on bardzo chciał wymusić na mnie decyzję czy wodę będziemy trzymać w pokoju, czy w kuchni. Powiedziałam więc coś na odwal się, a on się denerwował, że nie mam zdania na ten temat. A dla mnie to była tak nieistotna sprawa, że nie rozumiałam dlaczego w ogóle o tym rozmawiamy.
Także nie tylko kobiety chcą, żeby ich partner wczuwał się w nieznaczące kwestie.

No dobrze, Lovelko i Panowie, więc dawajcie Wasze przykłady, co konkretnie Was przyciągnęło do kilku losowo wybranych partnerów/osób, z którymi chodziliście na randki. I chodzi mi o osoby, które gdzieś poznaliście i od razu Wam się spodobały, a nie o takie, które najpierw znaliście a podobanie się przyszło później. Bo Wy tu działacie na mnie tak terapeutycznie , że aż sobie wszystko uporządkowałam i posegregowałam i mogę się z Wami podzielić moimi spostrzeżeniami . I tak:
- w jednym chłopaku bardzo mi się spodobało jego spojrzenie, w którym było widać dobroć i spokój (później się okazało, że ma to bezpośrednie przełożenie na charakter), jego styl ubierania się i zapach
- w innym to, w jaki sposób do mnie podszedł i zagadał (nie to, co mówił, ale to, w jaki sposób to robił)
- w innym skrajności w wyglądzie - był potężny, a jednocześnie miał łagodne rysy twarzy
- w kolejnym to, że byliśmy na koncercie zespołu, który śpiewał w języku, którego nie znałam, a on mi tłumaczył ich teksty
- w następnym to, że na imprezie, na której się poznaliśmy przycisnął mnie do ściany i zaczął całować. I jego zapach (był tak charakterystyczny, że nawet jak później wyświetlało mi się jego imię w telefonie, to czułam ten zapach )
- w jeszcze innym, że się mną zaopiekował na imprezie, gdy wypiłam o pół piwa za dużo - tzn. zabrał mnie na spacer, żebym się przewietrzyła i ciągle pytał czy się dobrze czuję, a gdy zrobiło mi się zimno, to dał mi swój sweter. I spodobał mi się jego nos i oczy
- w kolejnym to, że na imprezie, na której się poznaliśmy przegadaliśmy całą noc, a ja się czułam jakbyśmy się znali od wielu lat, a nie od kilku godzin
- w jeszcze innym taka "aura niewinności", tzn. taki bardzo delikatny wygląd i to, w jaki sposób łagodził ostrą sprzeczkę pomiędzy kolegami, z którymi przyszedł.

Tyle wystarczy. I powiem Wam, że z tymi, u których spodobało mi się ich zachowanie a nie tylko wygląd, lepiej mi się później funkcjonowało i zazwyczaj dłużej niż z pozostałymi się z nimi spotykałam. Zazwyczaj rezygnowałam z randek z tymi, którzy spodobali mi się tylko z wyglądu na rzecz randek z tymi, których zachowanie mi się podobało. Chociaż i tu są wyjątki, bo np. tego od całowania na ścianie porzuciłam dla tego, który się mną zaopiekował. Chociaż doskonale wiedziałam, że ten pierwszy też się mną zaopiekuje, gdy będzie taka potrzeba i z nim miałabym lepsze życie. Ale wiedziałam też, że ten drugi zapewni mi poczucie bezpieczeństwa, czyli nie zdradzi mnie, nie porzuci bez powodu i będzie o nas walczył. Z tym ostatnim akurat go przeceniłam . Tzn. próbował walczyć, ale bezskutecznie.
I wychodzi na to, że większość chłopaków jednak na imprezach poznawałam .
A w ogóle to tak patrzę na tę listę i widzę, że przecież to, co mi się w nich spodobało, to zupełnie zwyczajne sprawy. Żadne coś, żadna chemia, po prostu normalni faceci, w których jakiś drobiazg odpowiednio na mnie podziałał.

O to to. Przywróciłeś mi spokój ducha . Ale zaraz, czy bycie konkretnym nie jest w naszym społeczeństwie zarezerwowane dla mężczyzn?

Nie. Mój przyjaciel ma wszystko to, czego szukam w przyjacielu. Nie ma prawie niczego (poza drobiazgami), czego oczekuję od partnera. Gdy się zaprzyjaźnialiśmy parę lat temu, to wspólni znajomi pytali nas, dlaczego nie chcemy być razem. Koleżanki próbowały mi wmówić, że to idealny facet dla mnie. A on rzeczywiście jest idealny, ale jako przyjaciel. Mogę dokładnie wskazać cechy, które by mi w nim nie pasowały, gdyby był moim chłopakiem i o które byśmy się kłócili i z powodu których rozstali, a tak te cechy są dla mnie urocze. I to samo działa w drugą stronę - ja też jestem dla niego idealną przyjaciółką, ale byłabym kiepską partnerką.
Wśród kolegów rzeczywiście mam takich, którzy mają pewne cechy, które mi się u potencjalnych partnerów podobają. Ale to są pojedyncze cechy, a nie całokształt. Nawet u tego kolegi, z którym nasza znajomość zaczęła się od randki.
Przecież gdyby mój przyjaciel był dla mnie uosobieniem idealnego partnera, to nie mogłabym słuchać zwierzeń nt. jego łóżkowych historii.

Bo jesteśmy bardziej emocjonalne - wzruszają nas drobiazgi (kotki, pieski, żyrafki), stresujemy się w momentach, w których mężczyźni potrafią zachować zimną krew. Potrzebujemy się wygadać przyjaciółce, gdy nam źle, podczas gdy mężczyzna woli pomyśleć czy pójść na samotny spacer. Chociaż z ostatnim to u mnie bywa różnie, bo są takie sprawy, które wolę przegadać, a są takie, kiedy lepiej dać mi spokój, bo muszę sobie sama je ułożyć w głowie. Możemy odczytywać znaki - ja np. często zauważam, że ktoś się komuś podoba i że pewnie ta koleżanka będzie z tym kolegą. Ale jeśli te znaki dotyczą mnie, to ich nie widzę.

Widzę dwa rozwiązania. Pierwsze - chemia i to coś, to nic nieznaczące synonimy. Drugie - chemia to pociąg fizyczny, który jasno można określić na podstawie układu cech w wyglądzie, a to coś, to układ cech w charakterze i też je łatwo określić.

Ale nie powiedziałaś, że nie czytasz

Lovelko, ale nie ma dwóch jednakowych osób - mogą być podobne do siebie, ale jedna będzie miała dłuższy/krótszy nos, dłuższe/krótsze włosy, bardziej/mniej intensywny makijaż, będzie się inaczej poruszała, śmiała, mówiła, będzie co innego mówiła. Nawet u bliźniąt jednojajowych zdarzają się takie różnice, a co dopiero u obcych osób. Te podobieństwa są tylko bardzo powierzchowne.

To po co te wszystkie kawy, spacery, umawianie się? To ma być taki odpowiednik tańca godowego? To dlaczego ludzie nie mogą wejść na wyższy poziom i nie może nas od pozostałych zwierząt odróżnić to, że rezygnujemy z tego co zbędne i od razu zaczynamy od seksu? Przecież to by wszystko ułatwiło.

A czy wielka miłość to nie jest tylko literackie określenie? Bo co to właściwie oznacza?

noo, to ja jestem cholernie nieskomplikowana....mnie sie w facecie podoba intelekt, jeśli wart jest uwagi- nie daj boże podziwu...- to się zaurocze.i przywiążę z czasem, jeśli damy sobie ten czas....

intelekt, polot charyzma...tyle zebym się zainteresowała..

poglądy nie sprzeczne z moimi- i do związku wystarczy...

jeszcze trzeba, żeby dwoje chciało na raz....