Chłodne rozstania-podejście drugie, jak obudzić w sobie siłę. - Netkobiety.pl

Tak się teraz nad tym zastanawiam to trochę dziwna dla mnie jest ta sytuacja.

W piątek normalnie ze mną smsuje, pisze do mnie "Mój Słodziaczku" itp. Po południu się spotykamy. Mówi do mnie "Kochanie" i prosi, abym też się tak do niej zwracał zamiast po imieniu. Po spotkaniu wyjeżdża na weekend do koleżanki. W piątek w nocy sama do mnie pisze co słychać itp.

W sobotę normalny kontakt. Zadzwoniłem to odebrała. Wracałem w nocy imprezy to wymieniliśmy sporo smsów. Tylko, że w ostatnim chyba nie potrzebnie się zdradziłem, ale byłem ciekaw jej reakcji i napisałem jej "Wiesz co. Tęsknię za Tobą jeszcze".

Jej odpowiedź była w stylu "Musimy przestać za sobą tęsknić. Nie jesteśmy razem i nie będziemy. Spróbuję zasnąć. Dobranoc."

Jakoś bardzo się tym nie przejąłem, bo nie raz już tak gadała. W niedziele rano wymieniliśmy normalnie ze dwa smsy. Dopiero potem jej napisałem "Dzisiaj sex u mnie czy u Ciebie?" i wtedy się zaczęło. Że już nie będzie spotkań na sex. Że już w ogóle nie będzie spotkań itp itd.

Może ja ją czymś uraziłem? Albo nie wiem. Bo sama tego nie zaczęła mówić tylko dopiero jak zaproponowałem spotkanie. Dziwne jest to, że normalnie ze mną gadała a potem tak wyskoczyła z tym z dnia na dzień.

Pojawić raczej nikt się nie pojawił. Poprostu mówi, że przez ostatni tydzień w związku z odwołanym ślubem przyjaciółki i mega emocjami, które temu i innym zdarzeniom towarzyszyły w sobotę sobie wszystko przemyślała i doszła do wniosku, że za bardzo ją to boli.

No właśnie to mnie zastanawia czemu tak nagle zmieniła front

Owszem zawsze w czasie spotkań mówiła, że to już ją męczy itp, ale nigdy nie przerywała tego. Sama inicjowała.

Ja jej nawet napisałem, że w tym trudnym okresie sama przecież chciałaś wsparcia mojego. Odpisała, że tak, ale oboje wiemy, że ona nie może mi go zapewnić i może to zrobić tylko nowa dziewczyna.

Teraz tak skojarzylem ze była taka sytuacja. U niej w pracy jeden facet jak sie dowiedział ze sie ze mną rozstała to zaczął ją podrywać. On akurat tez sie rozstał. Wiem o tym bo ona mi to powiedziała i mowila ze jest przystojny. Nie pasowało jej to ze oni razem pracują. Ale od sierpnia on wlasnie odszedł z pracy a ona zerwała ze mną kontakt.

może zajęła się kolegą z byłej pracy,albo on na poważniej nią i musiała coś wybrać. albo pomocnego Mareczka, albo szanse na nowy związek

Poszedłem wczoraj spotkać się z kumplem ... na piwo. Jest on narzeczonym mojej eks przyjaciółki. Na początku powiedziałem, że nie chcę nic o niej wiedzieć, co robi, czy z kimś jest, co u niej itp. itd.

Powiedziałem mu o wszystkim z mojej perspektywy, jak to było, jak wyglądały ostatnie dwa miesiące naszego związku. On o wielu sprawach już wiedział wcześniej, bo widział jak ona zachowywała się na imprezach. Powiedział mi tylko, że dobrze się stało bo bym się zamęczył a po ślubie byłoby przecież jeszcze gorzej. Odkręcanie, łatka rozwodnika, sprawy w sądzie. Fakt.

Niestety ale siłą rzeczy wchodziliśmy na jej temat. Ponoć mocno się rozpiła. Imprezuje w ciągu tygodnia a w weekend to na umór. Jej koleżanki, przyjaciółki zbytnio kontaktu nie mają, bo takiego życia jak ona nie prowadzą. Najlepsza przyjaciółka powiedziała, że musi z nią porozmawiać bo robi się niebezpiecznie. W pracy miała zawiązywać spółkę z szefem ale on powoli się z tego wycofuje i twierdzi, że coś gorzej pracuje. Ona wszystkie swoje bolączki zawsze skrywała w sobie i rzeczywiście w tych krytycznych momentach uciekała imprezować. Tylko, że ja to uświadomiłem sobie na chłodno, po rozstaniu. Nie rozmawiała na bieżąco o problemach z rodzicami,  rodzeństwem czy właśnie ze swoimi przyjaciółmi. Ja mówiłem zawsze wszystko.

Szkoda, że tak tłumi to wszystko. Ja cieszę się, że mam rodzinę, która bardzo mnie wspiera, przyjaciół, znajomych i nowych poznanych ludzi. Powoli dochodzę do ładu i uświadamiam sobie, że życie z nią nie byłoby miłym. Specjalnie piszę miłym a nie radosnym, bo sprawy dnia codziennego mogą to życie uprzykrzyć a "miłym" wydaje się słowem adekwatnym do relacji między dwojgiem ludzi, co by się nie działo będziemy dla siebie. To tak drogą dygresji. Jej koleżanka, z którą imprezuje powiedziała mi, że pamiętaj to nie Twoja wina. Tyle. Nic więcej. Zresztą nie chciałem wiedzieć. Jej przyjaciółka na wieść, że się widzę z kumplem powiedziała, że też chciałaby się ze mną spotkać i że zadzwoni. Stwierdziła tylko, że ja sobie radzę a moja była nie. Chociaż eks mówi wszystkim i twierdzi, że podjęła dobrą decyzję, że teraz jest wolna. Jej znajomi twierdzą, że to złudna reakcja a ta wolność, którą sobie zagwarantowała zmienia ich postrzeganie na nią jako na człowieka. Ma swoje towarzystwo. Nowe towarzystwo. Następna jej koleżanka, która w dosyć dobrym kontakcie jest ze mną przede wszystkim na fb, powiedziała mi, że ostatnio jak się z nią spotkała w klubie to była dla niej bardzo niemiła, zlewała ją i dała jej to odczuć. Nie powiedziała dlaczego i jakie ma przypuszczenia ale można się domyślać.

Suma sumarum nie wyszedłem na tym rozstaniu źle. Tak jak Wam wspominałem ja bym się nie wymiksował. Nie miałem na tyle odwagi. Kochałem, byłem, przysięgałem, chciałem rodziny. Jeżeli chęć takiego życia drzemała w niej cały czas to po ślubie jakby to walnęło zginąłbym. Mój psycholog stwierdził nawet, że jeżeli jakimś trafem, cudem, zszedłbym się z nią to jeśli stałaby się taka sytuacja jeszcze raz, nie przeżyłbym tego. W takim razie musimy szanować SIEBIE, swoje ŻYCIE. Zdaję sobie sprawę, że dla osób na początku rozstania to życie przestaje mieć znaczenie i chodzą straszne myśli po głowie, ale WIEM CO MÓWIĘ. Ja miałem jedną próbę samobójczą a myśli o tym jak zakończyć swoje życie, setki. TERAZ wiem, NIE WARTO!

Btw tak się schlałem, że do pracy dzisiaj nie poszedłem a miało być to tylko wyjście na piwo:) Mimo wszystko warto nieraz zrobić sobie reset, ale nie samemu.

Hej Kochani, dziś jestem po kolejnej rozmowie o pracę i szykuje się kolejna szansa. Prezes był zadowolony :-)
Ale teraz do MARKA słuchaj thepassa dobrze na tym wyjdziesz. Ja zamiast latać za nią teraz odciąłem się całkiem. I co? 25 dzień sms czy się z nią nie spotkam gdzieś na mieście w weekend? Ok, i co u mnie, jak z pracą, mieszkaniem, odpowiedziałem że raz lepiej raz gorzej, praca zaraz będzie, a mieszkanie będę miał od kolegi na drugim końcu miasta, a ona że u mamy za ciasno? Złośliwa, odpisałem że co za różnica, a ona ze taka różnica, że wolałem tam mieszkać niż u niej, nieważne i do niedzieli. 25 dzień odcięcia. Obrażona, że wybrałem lokum inne niż u niej. Zabolało i cisza też zabolała. Nie wiem czego chce, pewnie uzgodnić warunki rozwodu, może separacji, zobaczymy. Albo powrotu, tylko się nie przyzna, ciekaw jestem.

Z tego wynika ze wczesniej czy pozniej sie odzywają. U mnie dzien 4 od zerwania kontaktu.
Na razie nie widać żadnych przesłanek aby cos miało sie zmienić.

u mnie tez 4 w niedziele się wyniosłam. na kontakt nie liczę.
lepiej zamknąć rozdział niż liczyć na cokolwiek.

Ten tydzień nie zamierzam robic. Ale od rozstania juz 2 miesiące a 4 dni od zerwania kontaktu

Prosto z mostu, bez uprzedzenia, ale tylko w momencie jak masz plan
- co zrobic jesli odpisze pozytywnie
- co zrobisz gdy oleje

Co do mojej sytuacji to tak, jakis miesiac czasu zero kontaktu, ale wiedziałem że ktorys sie do niej dostawia. Pomyslalem rzeczywiscie, ma nowego, co będzie mną wycierała podłoge? I za jakis czas po prostu zaprosilem ja po kolezensku w pewne miejsce, klimacik był i zrobiłem co miałem zrobić. Pozniej teksty, ze z nikim nie było jej tak jak ze mna, ze wracam jej uczucia, wspomnienia, że ze mną nawet nuda jest mniej nudna niż z nimi inne rzeczy. Prawie i bym sie nabrał, ale że zawsze miałem zmysł filozoficzny to pomyslalem tak "a to wyrachowana sucz, najpierw musiała sprawdzic X facetów by wiedzieć z kim jest najlepiej i wybiera tego z kim ma najwiecej korzyci!". Nie odbierałem bo nie chciałem juz gadac, koniec to koniec. Dalem sie zapamietac z dobrej strony i jak to mowia kobiety 'mezczyzne poznaje sie po tym jak konczy'. No wiec taki oto był koniec, choc pozniej probowala jeszcze wrocic, ale nie chcialem przechodzic przez kolejne zerwanie, bo huśtać to my, a nie nas. Jak wiem, ze kobieta zostaje 'wyrwana' z obecnego zwiazku, bo sama nie potrafi go skonczyc mimo zapewnien o uczuciach, tzn ze jest slaba, niedopowiedzialna, egoistka i trzeba z jednej gałęzi ją przesadzic na swoją. Czyli moze zrobic tak samo mnie. Zero zaufania. Ale potem jak sie widzielismy przypadkowo na miescie to dosłownie stała jak słup soli gdy nie błagałem o powrot. Stała, patrzyła i płakała. Szczerze? Dowartościowywało mnie to, ale ta wartosc ona mi zanizyla, wiec o co chodzi? Do ok połowy 2012 roku wspominała pozniej o tych ostatnich sytuacjach i probowala wrocic, ale co ciekawe zawsze gdy nie wychodziło jej z innymi facetami, bo wiem ze z kilkoma próbowała. Dlatego takich kobiet ja nie chce, ktore będą tylko ze mną gdy z innymi im nie wyjdzie czy coś. Albo jestem dla nich wyjątkowy albo nie, koniec.

Ostatnie zdanie - hahah

A jeszcze co do Twojej. Niezła aktorka, aczkolwiek mogła sprawdzac jak reagujesz na te jej słodkie słówka. Czasem one tak sprawdzaja czy Ci zalezy. Jak pokazesz, ze tak - a pokazales duzo bardziej niz ona - to zrywaja. Nigdy łatwo nie odczytasz czy to sprawdzenie, dlatego najwazniejsza zasada jest taka, by nie dawac wiecej zainteresowania (nie słownego, kłótni, pretensji, zazdrosci itp) niz ona sama. Kompletnie zle to rozgrywales, bo zawsze gdzies nie umiales sie powstrzymac i cos napisales, o czyms wspomniales, odezwales szybciej niz trzeba itp wiec tez emocje Ci przesłaniają to wszystko co powinienes robić. No i widocznie sprawdziła, że nici z tego bo jestes jej uczepiony zbyt mocno.

Bo tez pomysl. Czemu sa kobiety, ktore wybaczaja wiele innym facetom? Ktorzy je bija, zdradzaja, a na tych dobrych nie spojrzą nawet itp? Bo oni mają to je i ich w dupie. Raz przeproszą (albo i nie), powiedzą że i tak kochają, że najważniejsza itp i koniec roztrząsania problemu. Zero emocji w tym kierunku i służka dalej służy. To jest siła. Kobieta by nie potrafiła tak bezemocjonalnie sie zachować, więc ciągnie ją do przeciwnosci. A ze przy okazji wartosc spada i wszystko co inne to nawet nie chce tego zauwazyc, to juz druga strona medalu, ktorej tez logicznie nie przetłumaczysz (cos jak wątek tej eweliny114 czy jak ona tam ma - jest w pełni swiadoma jak wyglada sytuacja, co robi zle, ale nie umie sie przeciwstawić temu). Cos jak wychowanie dziecka, co raz po raz kazda historia pokazuje. Jak dziecko sprawdzi ile sobie moze z rodzicem pozwolic tak bedzie wysysac energie, czerpac nawet ją z tego ze bedzie wykorzystywało rodzica, zobaczy gdzie jest słaby jego punkt i na tym bedzie bazowac, przy osiaganiu korzysci. Szacunku rodzic nie dostanie. Kobiety tak robia bardzo czesto, w zdecydowanej wiekszosci do facetów, którzy są słabi. Nie znam ani 1 przypadku w ktorym kobieta jest związana ze słabym facetem, a jesli jest to nie jest zakochana, szczesliwa tylko jest z braku laku, bo nie chce byc samotna. A jak czesto widze schemat rodzinny w zwiazkach to głowa mała. Poznaj rodzicow danej dziewczyny - wiedz jak będzie w jej zwiazku. Ostatnio kolezanka opowiadala mi o swoim ojcu, alkoholik, bije matke, ona coreczka tatusia, szczegolnie jak trzezwy, broni ją. No i niedawno zwiazala sie z takim imprezowiczem. Wszystkie zdjecia ktore ma to z alkoholem, najarany, zachlany, ale jej imponuje bo to imprezowy chłopak, luzak. I tak obserwuje, obserwuje. Trudno bym nie umial przewidziec przyszlosci. Moge nie dosc ze byc psychologiem to zarabiac na byciu wróżbitą - nie bedziesz z nim szczesliwa, zobaczysz, on bedzie chlał, a Ty bedziesz brała wine na siebie, ze to przez Ciebie on pije. No i tak będzie.

Dzieki thepass za długiego posta. Pewnie masz racje odnośnie lipca ze mnie testowała i oblalem.

Odnośnie planu na planie to chyba jest prosty? Zerwać kontakt i tyle.

A co mi doradzasz bardziej. Siedzieć cicho czy zaprosić gdzieś? I jeśli zaprosić to po jakim czasie?

Ale nie wiem czy cos jeszcze z tego bedzie...

Czyli plan nie mieć planu. To ona zerwała kontakt, jesli nie chce i sie nie odzywa. Ty mozesz sie trzymac tej wersji ze za jakis czas, np w piatek za tydzien zaprosisz na tą "randke ostateczną", od razu bez zbędnych gadek. Jeden sms. Do tego czasu pamietaj, by jesc, pic, dobrze spać, najlepiej poderwac jakas kolezanke, bo do kolejnego piatku mozesz nie dozyc A na razie cichosza.
I badz przygotowany, ze na 99% odmowi. U mnie dopiero po miesiacu sie zgodzila, no ale nie pytalem tez co chwile. W sumie jak teraz tak mysle to szkoda, ze nie udalo mi sie spotkac na takie coś z tą ostatnią. Przynajmniej bym widział jak sie zachowuje 'normalnie', a nie jako zakochana.

Niby ogarnięty, ale dajesz sie wkręcać w jej pułapki typu sluby, przychodzenie do Ciebie tylko wtedy gdy ona chce, rozmyslanie nad słodkimi słówkami, gdy ona nawet każe bys mowil do niej 'kochanie', a Ty wtedy reagujesz jak mięczak mowiac, ze tęsknisz.
Nie no nie ma innego planu na olanie, jak olanie. Tylko tu masz olanie epickie, ktore zapadnie jej w pamięć. Ludzie pamietaja predzej to co bylo na koncu. Po latach pamietaja jak przez mgle calosc, moze pamietaja poczatek i koniec, ale srodek nie zawsze.

Moja sie nie zastanawiała, nic mi o tym nie wiadomo. Nie rozmyslalem nad tym. Nie chciała to nie. Wtedy to imprezowalem sporo, wiec nie mialem czasu na to nawet, ale sprobowalem jeszcze 2 razy i za 2 razem sie udało. No i nagle chęć powrotu i te głupie tekściki, akcje.

A mnie zaczęło zastanawiać, po co chce się spotkać. Rozwód, czy separacja to można załatwić, nie spotykając się. Do tego na neutralnym gruncie, trochę mi to przypomniało debaty Tuska z Kaczyńskim, neutralny grunt, nikt nie ma przewagi, walka trwa. Mam wrażenie, że tu chodzi o to samo. Mam jakiś dziwny luz, koniec to koniec, żadnego rozkminiania, jak mi wysunie z rozwodem, czy separacją, to tylko zapytam kiedy.
Generalnie, nie ma do czego wracać, koniec to koniec, wkurzona jest, że wzgardziłem tym mieszkaniem u niej i wybrałem u mamy. Słowo nieważne sugeruje wkurzenie, ale z drugiej strony już się nie dam tak łatwo podprowadzić do niej z powrotem. Ryzyko utraty jej istnieje, ale co to za strata, afery, bijatyki, jakoś przeżyję. Seks? Już nie pamiętam jak z nią było powoli, więc też jak by mi mniej już zależy. boję się, czy nie szykuje mi jakiejś niespodzianki, typu nie wiem właściwie po co chce się spotkać. Dzień 25, moja cisza była zupełna. Chyba czuje, że z czymś przeholowała, albo ma już zlew na to i chce uzgodnić warunki rozstania. Innej opcji nie ma.
Dziwną czuję jednak obojętność, jak nigdy przedtem.
Polecam ze swej strony lekturę marek kotoński co z tymi kobietami do pobrania w pdf - wszystkie schematy w jednym miejscu - niezłe

Rzuć mi mailem, adres to podeślę. Fajna lektura, wiele tu powiedzianej mądrości Najlepsze są porównania do Ryśka z Klanu hahahaha

Meteor wygrałem zakład :D,wiedziałem że się odezwie i co zrobisz teraz?

U mnie 5 dzien ciszy. Jakoś daje rade ale nie jest lekko.

Tak sobie uswiadomilem ze ona pierwsza sie nie odezwie nawet jakby chciała bo jest zbyt dumna i uparta.
Przypomniała mi sie taka sytuacja. Ex miała przyjaciółkę z która zaczęła sie nie dogadywać wiec zerwały ze sobą kontakt i przez półtorej roku mi czasami mowila ze tęskni za nią ale odezwać sie nie odezwie. A wiem ze gdyby tamta zaproponowała spotkanie to Ex by sie zgodziła.

Marek moja ma to samo, a widzisz jednak po 25 dniach chce się spotkać. To, że prawdopodobnie omówić warunki rozstania to już inna kwestia, ale jednak się odezwała. Neutralny grunt, a nie jej dom wskazuje, że spotkanie będzie oficjalne, które zakończy prawdopodobnie nasze małżeństwo, więc ma się nijak to do teorii wcześniej wysnuwanych. Jestem na to nastawiony, mimo że wyczuć szło jak mogłem się od niej wyprowadzić. Zobaczymy jak się potoczy ta rozmowa. Czy chciałbym z nią być? Oczywiście, że tak. Czy za wszelką cenę? Oczywiście, że nie. Już nie.
A co do przyjaciółki Marek, ta relacja różni się od miłości prawda? Czy chcesz być traktowany jak przyjaciel tylko? Jeśli nie jesteś jej obojętny, emocje i uczucia wezmą w niej górę. Coś w miłości każe nam się złamać, bo to najważniejsze, a przyjaźń to tylko przyjaźń (czasem aż przyjaźń, ale czy prawdziwa?). Jeśli się będziesz odzywać, to ona wie, że cokolwiek się stanie, będziesz na każde zawołanie. Nie wiem, czy tego chcesz? Szacunku wobec Ciebie już nie będzie miała. To co zrobisz następnym razem?

Meteor zakładamy się znowu?Ja obstawiam 60 do 40,że nie będzie się chciała rozstać.A co do tego co napisałeś,nie ma czegoś takiego jak przyjaźń,jak panna Cię kopnęła w dupę.Zgoda na takie coś = kompletny brak szacunku do samego siebie,nie dawajcie się w to wkręcić.Kopneła Cię w tyłek ,niech poczuje że Cię nie ma.

Ale to nie do końca jest tak, że ona mnie kopnęła w tyłek. To ja powiedziałem, że skoro nie akceptuje moich decyzji to się wyprowadzam. Spakowałem się i wyszedłem. Potem to przemyślałem i żałuje i chcę wrócić, ale to nie jest tak, że ona powiedziała, abym spadał.

Ja to rozumiem. I ja nie chcę się z nią przyjaźnić. Ja chcę do niej wrócić. Jeśli mnie odtrąci (albo raczej odtrąciła) to nie zamierzam się przyjaźnić.

Stoi zakład. Uważam, że chce omówić warunki rozstania. Zobaczymy.
Nie bardzo widzę jaki miałoby to mieć ciąg dalszy. Ona ma małe mieszkanie, ma dziecko, które ma jeden pokój, musielibyśmy spać razem, a to już nie wchodziło w grę w lipcu. Może spotykanie się weekendowe, może, nie mam pojęcia. Ale czy ja chcę tak żyć? Chyba nie, zobaczymy. Na pewno jedno jej się udało - zacząłem znowu myśleć. Fuck!

Marek posłuchaj nas, naprawdę to działa. Ja też wyszedłem i cisza, kompletna cisza. Aż 19 dni, ja nadal nic, potem 25 dni kolejna próba spotkania. Walczy ze sobą, walczy o nas, albo o wolność, tego nie wiem, ale ten stan ciszy jest dobijający dla kobiet. Uwierz nam

"ten stan ciszy jest dobijający dla kobiet"

A dla mężczyzn nie?

piszecie, że duma nie pozwala się odezwać jemu lub jej.
patrze na siebie - ja przy nim ryczałam i prosiłam by się zastanowił nad naszym życiem.

odeszłam bo się nic nie zmieniło. czasami trzeba się po prostu poddać bo dana osoba nie jest dla nas.
tonie duma mną kieruje a szacunek do siebie.

jeżeli ludzie się rozstają jak ja kiedyś z mężem, też się do siebie nie odzywaliśmy..potem spotkanie i warunki rozwodu, które nas do siebie zbliżyły, spotykaliśmy, kochaliśmy, ale nie wyszło.... ja wiedziałam, że się nic nie zmieni.

zastanówcie się naprawdę czy chcecie wracać.

pytaniami wcale jej nie rozbijesz a pokażesz słabość-(udowodnij mi, że Tobie zależy)
idz na to spotkanie, bądź chłodny i rzeczowy.

Nic nie pisz jutro sie dowiesz.

U mnie dzien 6 i mega ochota aby sie odezwać...

Nie wymiękaj, bo dzięki takim osobom, jak Ty, też daję radę

Naprawdę nie mam pojęcia o co jej chodzi.Spotkanie takie i to w niedzielę. Jak by coś chciała do siebie wrócić, to by się odezwała w piątek, czy w sobote. Twardo i na temat, żadnego wracania do przeszłości, ona mówi, ja słucham, żadnej miekkosci, konkretnie, żadnej separacji, jak już to rozwód. I już, zbyt długo czekałem, żeby znowu za nią latać. Nie będę prosił, błagał, może spróbuje mnie zastraszyć, cóż, let it be. Nic na siłę. Nie chcę żony, ale jakoby jej nie było. Co mi po żonie, która mnie nie chce i nie chce ze mną spędzać czasu, zasypiać i budzić się codziennie. Koniec i już, z takim nastawieniem pójdę. Zresztą sama mi powiedziała, że się z kimś spotyka, więc jutrzejsze spotkanie to chyba tylko formalność. No i już, ma się skończyć niech się skończy.

No to stary trzymam za Ciebie kciuki, szczególnie, że dopiero po spotkaniu zaczniesz przeżywać tak naprawdę. A żonie gratuluję, uwielbiam drogę "wybiore innego, bo mam na innego ochotę", poza tym dużo daje rozmowa w związku, a jak nie ona to jest masa terapeutów, jeżeli ktoś woli się rozstać, zamiast trochę powalczyć o związek, tutaj małżeństwo to jest dla mnie nic nie wartą osobą, na którą szkoda czasu. Wiem jednak jak to jest mówić, gdy nie ma uczuć, a jak to wygląda w praktyce jeżeli kogoś kochamy szczerze i mocno.

Witam
Forum, a przede wszystkim ten wątek czytam od 2 tyg. (od rozstania po 8letnim związku). Zdecydowałam się napisać dopiero teraz, bo złapał mnie jakiś kryzys. Czy to nie jest tak, że z czasem powinno być lepiej? A mnie dopiero teraz od kilku dni łapie dół i wydaje mi się, że z dnia na dzień coraz większy. Taki, że on jest pierwszą myślą w mojej głowie po przebudzeniu i czuję jakiś fizyczny wewnętrzny ból. Wstanie z łóżka naprawdę wymaga poświęcenia. Staram się zająć czymś czas, codziennie spotykam się ze znajomymi, nie siedzę w domu a i tak czuję się samotna

Cześć wszystkim, widać za długo być dobrze u mnie nie mogło. Wczorajszy cały dzień od rana jakiś nieswój chodziłem, wieczorem piwo z kumplami i wychodząc z domu ujrzałem pierwszy raz nowego chłopaka mojej eks, rozbicie totalne, dziwie się, że to we mnie tak potrafi dalej siedzieć. No, ale cóż ostatnio sobie wklejałem, że bardzo chciałbym zobaczyć jak ten typ wygląda i niestety trochę moje oczekiwania się zmieniły, bo liczyłem, że to totalny lamus, a wyszedł gościu całkiem całkiem. Nie gadałem z nim, ani nic, przejeżdżałem akurat autem, dlatego ten. Tak to jest, jak chcemy czegoś bardzo to w końcu to przyciągniemy.
Ponadto znalazłem wyjście z całej sytuacji, fakt, że dalej w tym gównie gdzieś tam jestem, jest efektem tego, że czuje ciągle nienawiść, niechęć i wszystko co najgorsze do mojej eks, ciągle sprawdzam, więc pomimo tego, że jestem przy wyjściu, przy samych drzwiach z tego mętliku, to nie mogę otworzyć drzwi, bo negatywne emocje mnie przytrzymują, a więc wniosek prosty, klucz do tych drzwi, do nowego życia, to z czystym sumieniem wybaczyć mojej eks to co zrobiła, to co mi zafundowała przez ostatnie pół roku i dać temu już spokój, bo tak widzę, że będę ciągle kopany przez własną zawiść i świadomość, że jej lepiej się powodzi, pomimo tego, że to ona napieprzyła w kluczowym momencie.
Kolejna lekcja, kolejne wnioski, choć takiego doła jak dzisiaj to z dobre kilka miesięcy nie miałem, no ale co mnie nie zabije to mnie wzmocni, pewnie dlatego już jestem pokryty skorupą z tytanu i nic mnie nie rusza, począwszy od mojego pobytu w szpitalu i operacjach, poprzez moją rodzinę, której też zdrowie się pieprzy i pobyty w szpitalu też zaliczają, eh.

Szkoda, że jestem człowiekiem, że jak ktoś coś spieprzy, to nie ma zmiłuj i nie potrafię się ugiąc, totalna nienawiść do człowieka 4ever, więc teraz trzeba popracować nad "tym". Polecam Wam wybaczać, chyba, że chcecie przeżyć to co ja, a naprawdę nie polecam tego, szczególnie, że przez nienawiść dużo już straciłem, na dobicie widzę jak mojej eks się powodzi teraz i jest podwójny ból, no cóż..

JoyDivision nie wiem czy pamiętasz, miałem okazję wrócić do swojej eks, rozstaliśmy się rok temu dokładnie, po miesiącu wróciliśmy do siebie na 6 miesięcy, tyle, że nie miałem w głowie tego, co mam teraz, po prostu dokładałem wszelkich starań, żeby było jak najlepiej, zaślepiony tym wszystkim byłem właśnie wtedy ostro dymany, a gdy po raz drugi mnie zostawiła, dla innego co ciekawsze, to mi się wszystko zawaliło, bo przecież robiłem wszystko. Po pierwszym rozstaniu nie cierpiałem, raz łezka w oku się zakręciła, a tak wylane.
Jednakże z dzisiejszego puntku widzenia, wiem, że byłoby tak jak u Ciebie, powrót i.. znowu rozstanie, ale już bez żalu. Wydaje mi się, że chęci powrotu się wyzbyłem, jedyne co, to fakt, że nic innego, co by mnie zainteresowało nie pokazuje się na horyzoncie, co przyczynia się do tego, że moja eks staje na piedestale "wartościowych kobiet poznanych w życiu", no ale sam ją tam stawiam, bo czego mam się spodziewać po laskach poznanych w klubie?
Pamiętajcie, że ludzie zawistni, którzy zazdroszczą komuś czegoś, nigdy w życiu nie będą szczęśliwy, jestem w tym momencie doskonałym tego przykładem, a tak w życiu nigdy nie byłem zazdrosny, że ktos ma lepiej, zwyczajnie ja mam swoje życie, on/ona ma swoje, co z czasem się przełożyło na to, że kumpel, który szczycił się jak to on ma cudownie w życiu, najlepsze auto, pracę, wspaniałe studia, był cały czas fałszywy, zawistny, zazdrosny itd, wyobraźcie sobie, że wszystko stracił, a teraz wkupuje się w łaski, tych których kiedyś potępiał. Dlatego, wolę wyznawać zasadę, że lepiej być dobrym i ruchanym, niż złym, który jak trafi na "dołek", to upada baaaardzo nisko. Taka kolej rzeczy, kolejny wniosek do przypięcia na moją korkową tablicę