Chłodne rozstania-podejście drugie, jak obudzić w sobie siłę. - Netkobiety.pl

Ja też,od marca tylko raz i to taki mały epizod.Podczas "powrotu" sexu nie było,tylko pocałunki.A ja jestem facet i też potrzeby mam:) Ogólnie dobrze mi jest,taki luźny chodzę.Bardzo potrzebny był ten powrót słowo.Po nim mi wszystko,no prawie wszystko,odeszło i mogę się teraz pomądrzyć jaki to ja doświadczony jestem .Bez wielkich słów,ale ja się chyba naprawdę czegoś nauczyłem i czuję,że mi się to do czegoś przyda,jeszcze nie wiem do czego,ale przyda.Mam chwile tęsknoty dosłownie chwile,ale za tym co było na początku.Za stanem ducha w jakim wtedy byłem.Z byłą nie utrzymujemy żadnych kontaktów,to już było,wrócić się nie da,próbowaliśmy,to niemożliwe poprostu.Za dużo żalu,pretensji,nie przeskoczę tego.Chłopaki głowa do góry Jacek,Meteor,Życzliwy będzie dobrze musi być.Thepassowi nie muszę życzyć,to stary wyga i da sobie radę

Ten seks przysłania nam umysł, ale wiem co mówisz. Tylko u mnie idzie w drugą stronę. Koleżanka mnie chciała praktycznie zaciągnąć do łóżka a ja opornie NIE! To chyba jeszcze nie czas, chociaż jak do piątku nie uda mi się umówić z jakąś dziewczyną idę sam do knajpy. Łychy się napiję na odwagę i może się uda. Zawsze podziwiałem facetów, którzy potrafili wyrwać jakąś laskę na imprezie i zaciągnąć ją do domu. PODZIWIAŁEM, że robią to bez żadnego oporu. Ja nie umiałem. A pchały się.

Witajcie.

Nie daje sobie rady.

Myślałam, że jest inaczej.

Poznałam go w grudniu. Byłam świeżo po rozstaniu. Obiecałam sobie przerwę, no ale cóż. Zakochałam się. Ona żołnierz, w moim wieku. Sielanka trwała 6 miesięcy. W maju, mieliśmy tydzień nieodzywania się. Wkurzyłam się na niego, za to, że powiedział, że nie nadaję się na wakacje z nim. Nie sądziłam, że po tygodniu, on dojdzie do wniosku, że to koniec. Nie odzywał się do mnie, więc sama zainicjowałam kontakt. Unikał, nie odbierał. Kiedy w końcu odebrał, był niemiły i mnie zbywał. Spytałam, czy to koniec między Nami. A ona na to, że tak. A ja w szoku. Pytam, dlaczego? No bo tak.

Nie nie nie. Ja tak tego nie zostawię, pomyślałam. Roztrzęsiona, wsiadłam w samochód i pojechałam do niego, do wojska. tam łaskawie wyszedł porozmawiać. Poszliśmy do parku. Cały czas odpowiadał, że po prostu to koniec, że to i tak nie ma sensu, bo on chce jeździć do koleżanek, że on woli siedzieć w szkole. Że gdybyśmy sie spotkali kilka lat później to może...

Co kurw** za przeproszeniem? Mówi to ktoś, kto sam się o mnie starał, latał za mną, z którym spędzałam cały swój czas, o którego dbałam. Któremu nie raz nie dwa proponowałam wolny związek, wiedząc, że jest w wojsku, koledzy itp. Ale nie, on w zaparte.

Jeszcze próbowałam z Nim rozmawiać. Do momentu, kiedy spytałam go:
- A to jak mówiłeś, że mnie kochasz ? To się nie liczy?
- Kłamałem.

Koniec. Policzek? Gorzej. Poczułam się jak gówno. Poczułam się upokorzona. Jak On mógł mi powiedzieć coś tak okropnego. Po tym wszystkim, po tym jak spędziłam z Nim święta, a nie z rodziną wiedząc, że będzie sam. Po tym jak odseparowałam się od znajomych dla niego.

Powiedziałam, że mam nadzieję, że jego ktoś tak potraktuje, jak on mnie i pobiegłam. Zaryczana, upokorzona.

Minęły 3 miesiące. Zranił mnie. Okazał się totalnym draniem. Ale tęsknie. Śni mi się po nocach, myślę o Nim. Nie mogę nawiązać, żadnej relacji z żadnym facetem. Próbowałam, ale nie moge, nie umiem. Tak bardzo mnie zranił.

Jest mi ciężko. Chciałam to z siebie wyrzucić.

U mnie dzisiaj bywało rożnie. Generalnie zero kontaktu chociaż nie ukrywam ze cieszyłbym sie gdyby sie odezwała. Wiem głupi jestem. Mimo ze na 99,9% juz sie ona nie odezwie to jednak liczę na to.

Miałem momenty ze chciałem napisac ale bardzo krótkie. Szybko wyzbywam sie tych myśli. Mimo ze o niej sporo mysle. Ale próbuje sobie tłumaczyć ze tak jest lepiej.

Czytają wasze posty przeanalizowała swój związek i muszę stwierdzić że ja mam bardzo bardzo nawet bardziej dobrego faceta niż myślałam. Brak mi tylko głupich słodkich słówek, i jak dzisiaj usłyszałam przez telefon dobranoc skarbie to po prostu zaczęłam tęsknić bardziej ( mój facet wyjechał do anglii do pracy). Teraz już dokładnie rozumiem dla czego on był na początku taki a nie inny choć przed wyjazdem się zmienił i to bardzo ale jednak ...

Ja ogólnie miałam do czynienia z facetami którzy mieli laski tylko na kilka miesięcy mi deklarowali miłość po gub no bo ja jestem jedyna taka na milion ale się nie dawałam złapać choć mi się bardzo podobali i się podkochiwałam.

Swoją droga fajnie że jest taki watek bo przynajmniej np. ja teraz bardziej rozumiem mojego skarbusia bo on jest po wielu tego typu przejściach.

Jednak współczuję przyszłym waszym kobietom lub mężczyznom bo zanim zaufacie czy pokochacie to długa droga urzędowa przed nimi.

Marek nie jesteś sam w tej sytuacji. Ja też myślę, co zrobiłem źle, że mogłem inaczej. Ale potem przychodzi otrzeźwienie - co mogłem inaczej, mogłem po otrzymaniu w twarz, nadal się płaszczyć i nadstawiać drugi policzek? Udawać, że się nic nie stało? Od co najmniej października od niej słyszałem, że mam się wyprowadzić, bo to nie ma sensu, albo że nie umie ze mną rozmawiać, po co kradła moją drogą rzecz, po co tyle niepotrzebnych rzeczy po drodze? Wybaczałem, godziliśmy się znowu i znowu.
Ale pogodziłem się i w kwietniu, po jej ucieczce z naszego domu, kiedy się wyprowadziła z córką. Chciałem znowu dobrze, jak "alkoholik" łudziłem się, że tym razem wypali. Było dobrze przez 1,5 miesiąca, znowu konflikt, chciałem powrotu, nie płacenia za dwa mieszkania, kłótnia, pobicie. Milczenie, ja mieszkanie musiałem oddać, nie było już mnie na nie stać. Odezwała się, zaproponowała mieszkanie razem u siebie w lipcu, ale po co? Skoro nie chciała zbliżeń, bardziej traktowała mnie jak byłego, buziak w czółko, buziak w policzek, na próby bliskości odchodziła, czy krytykowała. Czułem, że to był koniec, błagać o tak proste rzeczy, być może potrzebowała czasu, żeby mi znowu wybaczyć wewnętrznie, gdzieś w swoim świecie, ale ja już zmęczyłem się tą sytuacją. Może źle, może skoro ją tak bardzo kocham, powinienem być bardziej ugodowy jeszcze i wytrzymać dłużej. Być może inaczej to sobie planowała, ale nie wyszło.
Tyle pytań, brak odpowiedzi. Nie rozmawiam, nie odzywam się teraz, ona próbowała w zeszły piątek z tym sms, ale to cały kontakt przez 24 dni. Nie ma nic, nie ma co ratować, prawdopodobnie, ona też odpuściła, więc trzeba godnie to przeżyć i wytrwać. Być może tak jest, nie wiem. Mam dni różne i waham się, czasem mam ochotę polecieć do niej i powiedzieć jak bardzo ją kocham, ale czy to nie żenujące, po tym wszystkim?
Serce rwie do niej i każe ją kochać, ale rozum już mówi dość. Dlatego tu jestem, abym w tym wytrwał, bo nie mam już siły wciąż wracać i za chwilę wylatywać z hukiem. Bo jej się wydawało, że coś zrobiłem, albo zachowałem się nie tak, jak ona chciała.
Ludzie, którzy się kochają dążą do tego by być blisko, a nie osobno. To właściwie tyle.
Dzień 24, kontaktu zero. Poza jednym sms pięć dni temu.

Meteor i Jacek84 w Waszym wypadku zgadzam się w 100%. Kobieta Wam robiła akcje i się rozstaliście.

Ale u mnie jest inaczej. To ja robiłem akcje czy pretensje. Poza tym to ja wywinąłem dwa razy numer, przez co się rozstaliśmy. Wina leży w znacznej mierze po mojej stronie.

Meteor, widzę że znowu chcesz do niej wrócić. Lepiej szybko coś z tym zrób bo jeśli ona się odezwie to się złamiesz.

Ja też do Ex bym wrócił, tylko my mamy nieco inną sytuację niż Jacek czy Meteor.
My byliśmy z fajnymi dziewczynami, tylko na pewnym etapie związku skopaliśmy sprawę. Dlatego w zasadzie nie mielibyśmy powodu, aby próby powrotu ze strony Ex odrzucać.

Jacek i Meteor z kolei związali się z kobietami toksycznymi jak tylko się da, żona Meteora w dodatku ma silne zaburzenia psychiczne i go biła. To jest sytuacja zupełnie odwrotna niż nasza.

A myślicie, że takie coś, aby jeszcze odczekać kilka dni i wtedy zapytać "Co słychać" i jeśli odpowie to zaproponować spotkanie. Takie normalne, aby pogadać?

Albo druga opcja to czy za kilka dni próbować odnowić kontakt. Czyli zapytać "Co słychać" i tak przez jakiś czas zagadywać i zobaczyć czy będzie odpowiadać i może sama wtedy również będzie do mnie się odzywać?

Czy raczej to nie ma sensu i lepiej kompletnie odpuścić? Kurde... za dużo myślę.

Jeśli nic się we mnie nie zmieni to chyba faktycznie za kilka dni się odezwę. I spróbuję przez jakiś czas, powiedzmy 1-2 tygodnie tak pisać i zobaczę czy ona będzie odpowiadać i czy może sama w końcu zacznie też pisać. Gdzieś przy okazji też do niej zadzwonię wieczorem i pogadam.
Dopiero po jakimś czasie ewentualnie zaproponuje spotkanie.

Jeśli ona to wszystko będzie olewać to już nic nie pomoże. Ale płaszczyć się nie zamierzam. Żadnych kwiatów, przepraszam, czekoladek itp. Tylko na początek ogólnie co słychać, tak neutralnie i jeśli dojdzie do spotkania to wtedy dopiero coś sięcej powiem (ale bez płaszczenia się).

Najgorsze jest to, że wiem, że masz racje Tylko jakoś nie mogę się pogodzić z tym, że ona już się nie odezwie.

Racja. Z litości, z nudów albo innych głupich powodów. Faktycznie, jeśli będzie chciała się odezwać to zrobi to. Muszę się tego trzymać i sam się nie nakręcać. Jasno jej powiedziałem czego oczekuję. A kolejne tłumaczenie, że rozumiem błędy itp raczej nic nie da. Tym bardziej, że jasno się wyraziła i ostatnie jej czyny to potwierdzają

Marek... bardziej ją zaboli cisza. o ile w ogóle ją coś boli.
ja bym się nie odzywała. Ty kochasz, ale ona powiedziała "nie ma Cię"
nie błaźnij się, bo dasz jej tylko satysfakcje. po co?
wiem, że to boli, ale minie jakiś czas i docenisz to, że jej już nie ma w głowie. ktoś inny czeka.
nie wiem czemu, ale małokto tu rozumie, że ONI/ONE nas nie chcą!!!! mamy być wycieraczką? kurcze, bo zaraz zrobie spotkanie nas wszystkich i Wam to wyjaśnię

A ja po prostu przestalem wierzyc w obiecanki, jesli chodzi o uczucia. Kobiete i zwiazek traktowac wlasciwie na szarym koncu jesli chodzi o zycie. W sumie tak samo jak innych ludzi. Są to są, nie ma to nie ma. I tak trzeba sobie bez nich radzić.

Ja chodzę do psychologa i na wstępie mi powiedział ze jego celem nie jest mnie uszczęśliwić bo tego on nie zrobi póki ja sam nie zechce. Jego celem jest nie doprowadzić u mnie do takich sytuacji jak w moim związku. Aby w pewnym momencie w razie "w" zapaliła sie lampka i dała ostrzeżenie bądź sygnał do wyoutowania sie. A szczęście przyjdzie jak sam sobie to uświadomie.
Ja radziłem żeby próbować bo jest u Ciebie mega parcie ale wiesz co nasz zrobić. Nic Cię jeszcze bardziej nie zdoluje jak utrata resztki godności.

No ja chcę być szczęśliwy, tylko chcę być szczęśliwy samemu, żeby kobiety i związki nie były mi do niczego potrzebne.

Maciek, my jesteśmy zwierzętami stadnymi. przywykniesz do samotności, też tak miałam. robie co chce, nikomu się nie tłumacząc, ale kiedy zasypiałam brałam ciepły termofor umieszczony w pluszaku. tęsknota? tak.
pokochaj siebie, bądź ze sobą szczęsliwy, a szczęscie przyjdzie.
nie zamykaj się bo i tak to nic nie da.

Mi_Aha nie mow ze dla mnie skonczenie zwiazku jest tragedią, bo ja tu nie z tego powodu jestem, a troche skierowalas post jakby i do mnie i do wszystkich. Nie odczuwam cierpienia z tego powodu. Co najwyzej żal, tęsknote, nie wiem co tam jeszcze. Nie chce mi sie nazywac tych uczuc. Szkoda po prostu, ze kiedys tam mi nie wyszlo z fajną dziewczyną, dla ktorej chcialem jak najlepiej i ktora mnie wiele nauczyła. I szkoda, bo nie wypełniłem zadania, a nie wypełniłem bo mam ograniczenia i to jest powod, ktory calkowicie blokuje przed takimi relacjami, a ja dokładnie wiedziałem jaki we mnie ona potencjał dostrzegała. Tylko potencjał, tylko wartość samą w sobie, a to za mało (choc na pewno kazda kobieta o takim czyms marzy, ale jako czesci składniowej). Jak sie wszystko ulozy, to wtedy mozna sobie do tego wszystkiego dorzucic relacje romantyczną, albo pojawi sie mimowolnie w trakcie dzialan (z ktorych nie nalezy rezygnowac takze w czasie trwania zwiazku, bo znowu sie zatraci w próżni). 
Bazowac to trzeba i tak na tym co sie samemu osiagnie, zapewni. Ludzi sie łancuchami na zawsze nie przywiąże. Reszta to głupie zapewnienia pod wpływem emocji, a emocje są, jak juz kazdy wie, zmienne. To nie z innych musimy czerpac motywacje, sens, chęci, wartość. Dogadzać to sobie na 1 miejscu, a nie innym, zyc dla kogos. Jak pies na posyłki, który czeka na polecenia od pana. A jak pana zabraknie to piesek nagle chce zdechnąć, bo nikt mu juz nie rozkazuje, zagubiony jak male dziecko we mgle. Czy takich mezczyzn potrzebują kobiety? Juz nie mowie na odwrot, bo jakas ofiara znajdzie swego pana i bedzie w nim zakochana, bo on jej wybawcą - ale na odwrot bardzo rzadko.

No ja właśnie chcę nie potrzebować termofora.
Moje doświadczenia z kobietami są jednoznaczne. Związek = ból, cierpienie, zawód, prędzej czy później. Zawsze zerwanie "bo uczucie się wypaliło". Skoro nie da się mnie kochać to nie mam ochoty tego przerabiać po raz kolejny, nie potrafię i nie chcę zaufać jak frajer a potem się przejechać po raz kolejny. Pora wreszcie wyciągnąć wnioski z doświadczeń życiowych, nauczyć się czegoś.

to się nałykam bromu generalnie chcę doprowadzić do sytuacji w której każdy taki odruch będę umiał opanować, już raz mi się udało przed poznaniem Ukochanej więc jest to możliwe

i to nie żaden bunt bo nie jestem dzieckiem, to chłodna kalkulacja tego co jest dla mnie lepsze.

Marek, nie lataj za nią. Serce boli, wiem że tesknisz za nią bardzo, ale nie wolno się narzucać. Kolejny upadek będzie jeszcze bardziej bolał. Chyba, że to lubisz. Jak Cię kocha, będzie wiedziała gdzie Cię znaleźć. Nie martw się, widocznie nie chce. Pomyśl zatem, co zmieni Twój sms?
Maciek cholera masz rację, gdyby dziś napisała to poleciałbym do niej. Nerwowo patrzę na telefon, ale on milczy. Zatem ja też milczę. Nie będę za nią latał, choćbym nie wiem jak cierpiał. Skoro Cię nie chce, nie odezwie się, ale ona już pisała, błahy co prawda sms, ale był. Zobaczymy co dalej, tęsknię bardzo, ale nie ujawniam się niczym i niczym nie daję poznać. Kosiłem dziś działkę koledze, trochę pracy fizycznej dobrze mi zrobi.
Thepass i Mi_Aha fajnie piszecie, zazdroszczę tego podejścia. Ja też będę zaraz po 2 rozwodach, to chyba nie świadczy dobrze o facecie. Rozglądam się na ulicach za kobietami, albo jakieś wyzywajace, albo siostry Urszulanki, generalnie żona jawi mi się jako mój ideał, trudno będzie taką znaleźć.
Gorzej ze mną niż myślałem, dała mi ona cudowne 5 lat, nie chcę tego tracić, ale też nie chcę się dać tak traktować. Z tymże jak to ona mówi, ona nie potrzebuje faceta. Też już planowaliśmy w emocjach życie po grób i co? Nic, tak długo to jeszcze nie milczałem. Efekt, na razie też nic. No i już. Pieprzyć to.

O fuck, wygrałem setkę, huraaaaa!
To powiem coś dla Icemana ojca założyciela - ja też sklejam modele hahahaha :-D
Mi_Aha ale to było to, ja w życiu nie czułem się tak szczęśliwy jak przy niej. Poza scenami oczywiście, kiedy wpadała w szał, je zazwyczaj wypierałem i dalej byliśmy razem. Ten ostatni rok był fatalny już jednak, fajnych momentów było coraz mniej.

Tak wszyscy piszą, aby się nie odzywać, że jak kocha to sama się odezwie. A może ona też tak myśli? I w ten sposób nikt się nie odezwie.

Tym bardziej, że większość czeka na wiadomość od drugiej osoby i od razu by poleciało. Więc czemu tak usilnie samemu nie spróbuje się odezwać?

Jest jedna różnica. Jak ktos nie odzywa się, mimo że chce tzn że gra. Jakis problem z głową to raz. Nie wiem czy niedojrzałość, czy kompleksy, ale to znowu podchodziłoby pod manipulacje, testy niebezpośrednie, gdzie komunikacja miedzy wami jest jak dzieci do lat 3.
Dwa. Jak ktos kocha i sie nie odzywa to sam cierpi. Ile trzeba mieć lat, chocby mentalnie, by tak robić? Jesli sama cierpiałaby to by sie cieszyła, ze spotkan i inicjatywy. To by było widoczne. Widziałeś?
Mowi ze musicie to skonczyc, nie odzywa się, wszystko wskazuje na ochłodzenie kontaktu. Tak, była szansa na to, że chciała byś naprawił błędy, ale robiłeś juz wszystko, by ją do tego przekonac. Tzn wszystko co byles w stanie wymyslic.
Chcesz sprawdzic co dalej? Zabierz ją na randke na ktorej jeszcze nie była, w jakies takie miejsce. Zgodzi sie myslisz? Bo ja mysle, ze nie.
Predzej powie "mowilam ci cos o tym". I jak sie bedziesz czuł? Wymysl cos. Mozesz jej skrobnac 'mam ochote cie zabrac w miejsce gdzie jeszcze nigdy nie bylas'. Zobaczysz jak zareaguje i wtedy mozesz dokladny plan obmyslic.
Jesli chcesz przyspieszenia jej decyzji to nachodź ją, pytaj, proś - wtedy jest szansa ze sie zdenerwuje i Ci wygarnie wszystko i z 50 razy powie, ze to koniec i masz sie nie odzywać do niej. Zebys wtedy nie pomyslal, ze to tez gra i ona wcale nie mowi prawdy, tylko na odwrot bys jej nadal dogadzał i sie starał. Nie bardzo ten kierunek. Ty jej pokazales juz ze jestes gotowy na zmiany, na udowodnienie, ze tylko ją chcesz.

A skąd wiesz, że to na serio? Skad wiesz, ze to nie ten mechanizm urabiający? Chce Ci cos wmowic, bys sie zmieniał. Nie zmienisz, bedziesz zlewał takie gadki i potwierdzał to co ona mowi - to jest taka dominacja psychiczna, duzo moze egoizmu(?), ale w wielu przypadkach działa. Szczegolnie, ze to ona Ci cos probuje wmowic. Ty pozostajesz nieugięty i wiesz co robić. Nie złamiesz mnie, ja kieruje. Cos w tym stylu...

Do wszystkiego sie mozna przyczepic. Jak ktos ma taki charakterek to jest i tak wiecznie nieszczesliwy.
Ty zawsze musisz mieć argument w przód i 'wytłumaczenie', szczegolnie gdy Twoje zachowanie jest tylko reakcją na jej złe. Winy na siebie nie wezmiesz, bo po co? To idiotyczne, przynajmniej dla mnie. Cos w rodzaju "dobra, będe udawał gówno dla ciebie byś była szczęśliwa i nie jęczała mi nad głową". A ja mam inaczej, chcesz mnie dziewczyno w gówno zrobić? Nie uda ci sie. Ogarnij sie. Ja mam akurat taki dosc 'straszny' charakter w tym względzie, ale akurat to przyciągało, a kobiety i tak chciały łamać mnie i tak. I to naprawde każda sprawdza czy aby nie udaje, czy na pewno mam taki silny charakter, czy moze gdzies mi powbija szpile, ze zmiękne (i coraz mocniejszego kalibru, np przy znajomych, rodzinie, cokolwiek byle ją znowu ustawić na miejscu). Nie wiem skąd te reakcje, ale naprawde - dopoki jestem posłuszny to one tez, ale nie ma namiętności. Jeśli nie robie tak, to nagle jakieś pożądanie u kobiety sie włącza, ale zaraz chce mnie złamać. Jedna to chciała by ją wyzwać i rzucić o ściane. Tyle roznych kobiet spotkałem, że przestałem wierzyc, czy ktorakolwiek jest zdrowa na umysle, czy to wszystko te zwierzęce instynkty i po prostu tak jest. Jak nie zależy kobiecie i nie ma pożądania na wysokim stopniu to oczywiscie tego nie będzie i jest wtedy ok, jak dla całego społeczenstwa. Gorzej jak kobieta np udaje chorą, zapłakaną, albo wymysla historie, ktore sa bardzo prawdziwe - i tez tylko po to by wywołać jakies specyficzne emocje, by miała kontrole, pokazac jej ze zalezy, ze sie jej wspolczuje. A ona tylko sprawdza. To jest chore juz samo w sobie. Cwane, bo nie umie korzystac z tej wlasciwej czesci mozgu.

Jak tak sobie na spokojnie myślę to co thepass piszesz to też dochodzę do takich wniosków. Ale, że żyję jeszcze nadzieją to mam słabsze momenty, w których chcę się złamać.

Może cierpi tylko kieruje się rozumem, który jej podpowiada, że będzie bolało, ale minie. Zawsze mówiła, że ona umie odchodzić (i nie raz to robiła od swoich facetów) i że wie, że boli, ale z czasem mija.

Zdarzały się momenty, że to ona inicjowała spotkania. Co prawda głównie w mieszkaniu połączone z sexem, ale coś proponowała. Ale prawdę mówiąc były momenty, że miałem wrażenie, że nie ma nic lepszego do roboty i dlatego ze mną się spotyka.

I być może po to się ze mną spotykała w lipcu, aby sprawdzić, czy coś się zmieni. Nie zmieniło, więc się odcięła.

Teraz to na pewno się nie zgodzi. Wcześniej musielibyśmy powymieniać trochę smsów, bo jak tak od razu zaproponuję to nie ma szans.

W sobote się zgodziła na spotkanie po weekendzie i się ucieszyła jak coś wymyśliłem, a dzień później zerwała kontakt
Teraz to by nic nie odpisała, albo powiedziała, żebym dał spokój.

Niestety masz racje

Aż mi się głupio zrobiło. Tzn. mam pewność, że by się nie zgodziła. Jeśli by odpisała to krótkie "Nie", albo żebym dał spokój.

Ja widzę sens w tym co mówi thepass, ale Marek myślę że tu trochę popłyniesz, bo Ci za bardzo zależy. I nawet zakładając, że się zgodzi wrócisz tu za tydzień z miną cytryny, że znowu pudło. Daj odczekać, choć Cię rwie, to podstawowa zasada, nie zabiegać na siłę. Moim zdaniem jak jej zależy, to przemyśli i napisze. Może to okrutne, ale pomyśl otwiera telefon Marek, otwiera drzwi Marek, otwiera lodówkę Marek. Za chwilę nie będzie mogła już na Ciebie patrzeć. Daj jej luzu, niech zatęskni, niech sama zrozumie, co dla niej ważne. Każdy z nas cierpi, ale jeśli kobieta nie chce, to choćbyś tańczył przed nią taniec świętego Wita, nic nie wskórasz, no może wzbudzisz w niej chwilowy uśmiech
Marek, ale to moje zdanie, zrobisz jak uważasz. Ja mam dzień 24, cholernie długo, jedyny kontakt miałem w dniu 19 o pierdołę, nie poleciałem, choć szukała kontaktu. Ale pomyślałem nie tak tanio, tym razem nie będzie. I wiesz co myślę, że jak nie spróbuje, to nie, finito, koniec, ende, the end i już. Wciąż latałem, teraz już nie chcę, jak kocha wie gdzie jestem i jaki mam numer, a jak nie chce mnie, to nie, po co się narzucać. Tyle mi zostało - własna godność i już
Zresztą już mi mówiła, że to koniec, separacja, osobne mieszkanie, bezsens itp, to właściwie teraz dostaje tylko to co chciała, w sumie może czeka na kontakt, ale ja go nie szukam już. Chyba, że bardzo zatęskni i napisze wróć, ale jakoś już w to nie wierzę. Pokazałem już jej w kwietniu, że za bardzo mi zależy, a ona jak twierdzi mi uległa, bo miałem taki czar, ale widzisz gówno to dało, więc po co robić z siebie błazna. Jak kocha wróci, zawsze wracała, a jak nie, to na piwo

Nie, czemu miałbym jaja sobie robić? Jakiś sens to ma, przynajmniej dla mnie. Jesli ma byc jakis efekt, to musi byc najpierw działanie. Probowales juz wszystkiego, więc musi byc odmiana, aczkolwiek koniec to koniec. Nie oczekujesz zmiany, a chcesz by to było po prostu fajne spotkanie konczące. Z takim nastawieniem. Po co? Czasem i nawet dla lepszego, własnego samopoczucia. Zawsze jakos tak na te kobiety emocje działają, wiec jesli są jakiekolwiek oprócz litości to dobrze. Juz wiecej nie jestes w stanie zrobić, bez upodlenia się. A to jest miłe akurat. Czesto nawet totalna przeciwniczke romantyzmu to ruszy, ale wiesz, wszystko zalezy od wykonania. Łatwe to nie jest, bo nie wszystko zalezy od Ciebie na takim spotkaniu, ale plan mozesz miec. Wrocisz zadowolony ze zrobiles co mogles. Ja np na jednym z rozstan tanczyłem z dziewczyna w stercie liści, tak jesiennie, było bardzo żółto i pogodnie, moze lekka mgiełka. Pachniało taką rześkością, jabłkami. Nie wiem co my tanczylismy, czy walca czy coś, to było dosc dawno temu. Była szczęśliwa jak nigdy, a ja nic o rozstaniu nie mowilem, nie prosiłem, po prostu akceptacja, na koniec pocałowałem. Po tym odszedłem, próbowała dzwonic, nie odbierałem. Okazało sie ze krotko po tym płakała na murku 2 godziny, pozniej sie upiła, zgubiła telefon, mocno ją to ruszyło. Ja nie przykladalem do tego wagi, ale co sie okazuje, takie momenty najbardziej zapadaja w pamiec.