Chłodne rozstania-podejście drugie, jak obudzić w sobie siłę. - Netkobiety.pl

Gdy ja kiedyś kogoś porzuciłam starałam się zrobić to jak najdelikatniej i nie obgadywałam mu tyłka. Więc myślalam,ze jak facet porzuca to tak samo sie zachowuje koniec i kropka, nie jestem z nią i nie obgaduje za plecami, a już napewno nie takich głupot,. A teraz się dowiaduje od jego koleżanki. jaka to ja jestem i co o mnie sądza on i jego znajomi tylko nie rozumiem po cholere mi ta wiadomość do czego potrzebna i po co mi to ona mówi.

Z tego co pamietam to juz rozstanie było u Ciebie takie, ze chciał Cie podkopać. Teraz robi to dalej z jakiś powodów. Jakbys uciela z nim i jego towarzystwem 100% kontaktu to przeciez nie mieliby az takiego powodu by wypisywac do Ciebie. No chyba ze wyszlas na taką "ofiare", a oni maja ubaw. Takie towarzycho, taki facet. Co zrobisz pan.

Ale ludzie kochani co my tu będziemy dyskutować.Jeżeli dziołcha jest naprawdę zakochana,to nie będzie się bawiła w jakieś testy,sprawdzania,nieodzywania się.Ona będzie chciała się spotykać jak najczęściej,a nie kombinować ,"a jak ja zrobię tak, to co on wtedy?"Takie "niechcę być z Tobą,ale kontakt utrzymujmy,bądźmy przyjaciółmi" to zwykła manipulacja i nie nabierajcie się na to.Nie łódźcie się że ona w takiej sytuacji coś czuje wielkiego,tylko się wacha.To tak nie ma.Trzeba jasno powiedzieć,nie kocha Cię,a moim zdaniem trzeba natychmiast się odciąć.Wtedy jest jakaś szansa,że się stęskni.Nie dajcie się wrobić w żadne przyjaźnie,jeżeli coś do niej czujecie.Znam przypadek autentyczny mojego znajomego,kiedy zgodził się na taką przyjaźń po rozstaniu,panna znalazła nowego,a ten wylądował u psychiatry,czy tam innego psychologa.

Oczywiście wczoraj mi jeszcze powiedziała ze nie możemy sie juz spotykać "Bo Marek nie chce Cie ranić i rozdrapywać ran". Tylko ze ja akurat wole sie spotykać a ona standardowy tekst puszcza.

Mimo, że tego nie chcę to podświadomie za dużo o niej myślę I przez to włącza mi się tryb, aby może się odezwać. Chociaż doskonale wiem, że to nie ma sensu. Odezwanie się spowoduje, że czas przez który się nie odzywałem zostanie stracony i cofnę się o ten czas do punktu początkowego

Mimo, że chciałbym z nią być to już nic nie mogę zrobić. Nie ma sensu walczyć, bo niby jak? Kolejnymi smsami i jeżdżeniem do niej? Proszeniem o dacie szansy? Bez sensu. Decyzje już zapadły.

Mi się Ex znowu, po dłuższej przerwie, zaczęła śnić. Przyśniła mi się już dwa razy, w tym raz że mieliśmy razem dziecko.
Niech to szlag...

Marek, chyba faktycznie o kant d..py. Czasami ex próbują nas obarczyć za winy połowy świata, że przez nas się wszystko stało, bo nie byłeś w stanie sprostać rosnącym wymaganiom, albo, jak sprostałeś jednym, pojawiały się drugie i tak bez końca. Dość, trzeba się z tego otrząsnąć, albo ktoś kocha nas takimi jakimi jesteśmy, albo nie kocha nas wcale. Musimy przejrzeć na oczy, że nie wszystko było dobrze, a właściwie wszystko było źle. Szkoda mile spędzanego czasu, szkoda fajnego seksu, ale co z tego, skoro dziś zostaliśmy sami pozbawieni naszej ukochanej. Wiadomo, że większość z nas na wolę pogodzenia i wspólnej przyszłości poleciało by na skrzydłach, ale samemu prosić i błagać o to już nam nie wolno. Dlatego to milczenie, dlatego to takie trudne, kiedy serce rwie do przodu, a rozum każe stać. Ale minie, albo się wróci do siebie i będzie na nowo próbować, albo nic z tego, bo nic już nie było. Innej drogi nie ma.
Dzień 22, kolejne dni milczenia. Po jej smsie, który widocznie nic nie znaczył, kolejne trzy dni ciszy. Nie dzieje się nic. Może dobrze.

Masz w 100% racje. Powiedziałem jej wszystko i ona o tym wie. A jak próbowałem czasami znowu to mówić w czasie spotkań to się wkurzała.

Chcę powrotu związku.

Racja. W czerwcu się nie spotykaliśmy, tylko czasami jakieś sms (ale nie dużo) i tęskniła. Bo mówiła, że tęskni. I po pijaku się odzywała
Mam wrażenie, że teraz już podjęła ostateczną decyzje. No, ale zobaczymy za kilka dni. Myślę, że jak się nie odezwie na przestrzeni tygodnia to będzie to oznaczało, że faktycznie już nie chce.

Dwa miesiące Cie przerażają? Wyobraź sobie, że byłem z nią w związku, ja młody chłopak, gdzie w tym wieku to się wszyscy parzą jak króliki i miałem 9-11 miesięcy bez seksu, w tym od marca do września żadnego buziaka, nic

Nie twardy, a byłem niedojrzały emocjonalnie, zakochany jak cholera, w obrazek bym ją wstawił i widzisz jak się odwdzięczyła A gdybym traktował jak szmate to pewnie dalej byśmy byli razem xD taka mentalność kobieca

Cześć wszystkim, u mnie 17 sierpnia będą 3 miesiące odkąd mnie zostawiła moja narzeczona, przyszła żona. Jest lepiej. Jakbym miał to porównać do tego co było w maju to dzisiaj mógłbym się okrzyknąć mega szczęśliwym człowiekiem. Ale to tylko porównanie.
Po drodze dostałem wypowiedzenie z pracy i nie wiedziałem już, który ból jest silniejszy. Ba! Na drugi dzień po wręczeniu wypowiedzenia czułem się jakiś taki wolny, spokojny. Rozumiem, że muszę się wziąć za siebie i poszukać nowej, lepszej, bardziej satysfakcjonującej mnie pracy. Ktoś tam na górze CHCE abym zaczął całe życie na nowo. Nieszczęścia chodzą parami. To fakt. Wcześniej było zastanawianie się dlaczego dotknęło to mnie, dlaczego ja muszę tak cierpieć a ona się bawi. Nieszczęsny facebook dużo rzeczy pokazuje mimo, że wiele poblokowałem. Niestety zawsze znajdzie się jakaś luka.

Zacząłem się zastanawiać jak to było 4 m-ce temu. Do dupy ale stabilnie, coś się tam tliło ale bez mocniejszych tąpnięć. Ale już miesiąc później było coraz gorzej. Aż doszło do tego dramatycznego dnia.

Co mogę Wam napisać po tych 3 miesiącach? JEST LEPIEJ. Mimo, że co chwila coś na mnie spada. Wspominałem, że w moim związku upadłem na samo dno a moja narzeczona wbijała mnie swymi zgrabnymi nóżkami w szpileczkach jeszcze bardziej w ziemię. Wyszedłem z tej ziemi i wchodzę coraz to wyżej po szczebelkach mojej drabiny szczęścia:) Powoli ale wchodzę.

Co zmieniło moje postrzeganie tego wszystkiego? Zacząłem się cieszyć z małych rzeczy. Idę na siłownie, wymęczę się totalnie, pot leje się jak wściekły, coraz więcej kilogramów, coraz więcej powtórzeń i zastanawiam się skąd te pokłady energii. Jeszcze tydzień temu ledwo co unosiłem hantelkę 18 kg ( kiedyś było to nawet 36 kg - jak dla mnie najwięcej:) a tutaj taki postęp. Aby był postęp w mięśniach, ustawiłem sobie dietę białkową. Jem tego kurczaka jak wściekły ale jeszcze mi nie zbrzydł, ryby, które uwielbiam, rano dawka energii z masłem orzechowym ( najlepsze jest w Rossmannie ) i jakoś idzie. Zagajam co jakiś czas na Badoo z jakąś ładną dziewczyną. Kto wie może wyjdzie jakaś randka w weekend. Tworzę CV. Może nie tworzę, na razie czytam na co zwracać uwagę. Powiem Wam, że wiele błędów popełniłem w tym swoim starym CV, dlatego nie dziwota, że nie zapraszają mnie na rozmowy. Uzmysłowiłem sobie, ile ja mam profesji, ile ja mogę jakiemuś nowemu pracodawcy zaoferować to on sam sobie tego nie wyobraża. Ale nie. Ja się uczepiłem, że utraciłem swoje poczucie wartości. Jasne. Parę lat temu. ALE TO TKWI WE MNIE!!!!!!! W TOBIE TEŻ!!!!!!! Dopóki sobie nie uzmysłowię/uzmysłowisz, że jest to wytwór mojej/Twojej zasranej podświadomości to spędzisz na umartwianiu się tak jak ja te 3 miesiące a moja była zafascynowana swoją karierą bryluje, jest wolna, tak jak tego chciała. Dowiedziałem się, że 30-08-2014 wtedy kiedy miał być nasz ślub robi imprezę z okazji, że go nie będzie. Ma powód do radości. Enjoy. Ale boli.

Teraz jestem ja, tylko ja. Te wszystkie małe rzeczy gdzieś mnie cieszą. Idę do sklepu zagadam z kimś. Ostatnio spadły mi okulary na ziemię, już jakaś Pani się zainteresowała czy nie stłukłem. Ludzkie, proste odruchy. Zaczepił mnie chłopak czy nie kupię mu coś do jedzenia, a że akurat po zakupach byłem to zapytałem czy chce to i to. Chciał, wziął, podziękował. Proste, ludzkie odruchy, które wzbogacają mnie - CZŁOWIEKA. Też Wam pisałem już, że tak jak ja zostałem potraktowany przez moją eks to abstrahując czy byłem narzeczonym, przyszłym mężem, byłem człowiekiem, którego ona zniszczyła. Z tym, że CZŁOWIEKA MOŻNA ZNISZCZYĆ ALE NIE POKONAĆ!

Cholernie długa droga do pewnych przemyśleń została pokonana, nie będę już o tym pisał, ale powiem Wam jedno, że ten czas płaczu, zadręczania, analizowania, obwiniania się nie był czasem straconym. Gdybym jakimś cudem ten etap przeskoczył, ze względu na twardy charakter bądź nie wiem ... kamienną dupę, to zapewne jeb.o by we mnie po jakimś czasie z taką siłą, że bym pewnie skichał się z bólu. Myślę, że to tak obrazowo mógłbym przedstawić. Wiem, że jak na początku czytałem o tych wszystkich radach dotyczących zajęcia się sobą, to miałem to głęboko w dupie i wściekły byłem na Was za takie posrane rady ale dzisiaj WIEM, że tak właśnie jest. Nikt mnie już nie kusi żarciem w domu, które jest niezgodne z moją dietą:) Jak zawalę teraz to mam tylko pretensje do siebie:) Jestem sobie Panem, okrętem i sterem. Ja decyduję o sobie, o moim życiu, czy chcę aby ono było takie jak teraz, czy chcę żeby zmieniło się ono na lepsze. Nie wiem jeszcze tak do końca czego chcę ale się dowiem. Chyba czas na przeprowadzkę z Wrocławia. Ukochałem sobie to miasto i nigdy nie chciałem go opuszczać. Obecnie wiążą się z nim same wspomnienia. Wiecie jak to miasto staje się małe biorąc pod uwagę, przeżyte w nim lata i spędzone z nią chwile? Masakra.

Przyjaciele w bólu, bo tak mogę o Was powiedzieć. Zawsze pisząc tutaj oczekiwałem rady ale sam ich nie udzielałem bo nie miałem siły a i na pewno ochoty. Egoizm, brak empatii. Mój ból jest największy, najważniejszy i macie mi współczuć. Tak pewnie to działało. Dzisiaj powiem Wam jedno. WALCZCIE przede wszystkim ze sobą. Jeśli jest kryzys, a ja takich miałem wiele, walczyłem o swoje życie - dosłownie. Sam ze sobą. Jacek z Jackiem. Ten lepszy, rozsądniejszy wygrywał. Zawsze. WALCZCIE o siebie. Szukajcie nowych wyzwań, celów w życiu, choćby była to nauka gry na gitarze, czy jazda na rolkach codziennie po pół godziny. RÓBCIE TO bo oszalejecie. REALIZUJCIE pasje, choćby były dla innych mało ciekawe ale dla WAS są i będą najważniejsze, bo dadzą Wam spokój i poczucie spełnienia. ROŚNIJCIE w siłę intelektualną. Jesteśmy mądrymi, wartościowymi ludźmi, żądnymi spełnienia i sukcesu. Ostatnio sobie pomyślałem, że chciałbym odnieść sukces medialny i zaistnieć w showbiznesie. Z drugiej strony żeby w nim zaistnieć, trzeba pokazać dupę, idiotycznie się zachować i ot cała filozofia. To ja chyba odpuszczę:) Nie szukajmy miłości na "gwałt" ( specjalnie w cudzysłów dałem ona sama przyjdzie. Kiedy? Nie wiem. Ja chyba gotowy nie jestem. Każdy z nas, każda z nas znajdzie tego ukochanego. Ba! Oni sami nas znajdą. Nie FRAJERUJCIE się. Jeżeli ktoś doprowadził Was do takiego stanu, że nie chce Wam się żyć, że życie traci sens, to znak, że nie był dobrym człowiekiem. Tacy ludzie się nie zmieniają. Podkreśliłbym to dwa razy i pogrubił ale nie wiem tutaj jak. Lekko przytępawy jestem. Może ktoś to zrobi za mnie. NIE WŁAZIMY W DUPĘ!!! NIE PŁACZMY O MIŁOŚĆ!!! NIE BŁAGAJMY O NIĄ!!! Ktoś już decyzję podjął, ktoś już działał od dłuższego czasu zgodnie ze swoim planem. Jeśli będą powroty NIE BĘDZIE ZAUFANIA!!! Nie ma czegoś takiego jak chwilowe odzauroczenie, odkochanie, chęć przerwy. O tym się najpierw mówi, że OHO CZERWONE ŚWIATŁO!!! Musimy działać. Jak nie ma chęci, z jednej strony, kończy się wszystko. Nie jest sztuką przejść życie bez szwanku. Sztuką jest, napotykając przeszkodę na drodze ominięcie jej tak aby nie krzywdzić CZŁOWIEKA.

I kończąc mój wywód pamiętajcie: KIEDY JEDNO SPADA W DÓŁ, DRUGIE CIĄGNIE GO KU GÓRZE!

P.S. Zawsze nurtuje mnie pewna kwestia. No bo przecież mieliśmy partnerów, z którymi uprawialiśmy seks. Nagle okazuje się, że tak jakby pewne czynności zamarły, bo nie ma tego partnera. Oczywiste. Są takie osoby, które tylko w celach czysto zaspokajających chuć umawiają się z innymi? Nurtuje mnie to, bo nawet nie wiem jak taką osobę rozpoznać. Tą osobą jest w moim przypadku KOBIETA. Ale pewnie kobiety też intryguje kwestia mężczyzn. Chociaż to durne. Facet zawsze pomoże:) Jakby co może pociągniemy ten wątek. Tak jako odskocznia od traumy miłości.

No widzisz, trafi na skur.. to zacznie tęsknić za Tobą, za tym co miała, to są słowa icemana, który gdzieś tam pisał, że po 4 latach spotkał swoją pierwszą miłość, chciała po tym czasie do niego wrócić, pokazał jej ładnie, gdzie teraz może sobie iść. Takie życzie kolego, ale nie pękaj, życie za dobre rzeczy Cię jeszcze nagrodzi

Miałem, ale zła pogoda, net zamula i tylko netki działają więc wpadłem :G
Dobra, chyba się zdecyduje wyjść z tej jaskini, bo znajomi mi spokoju nie dają, ha eloololo

Jacek, dobrze, że jest już z Tobą lepiej, mam nadzieję, że wkrótce podążę Twoim śladem

Jedno mnie szczególnie zaintrygowało w Twoim poście... jakie błędy można popełnić w CV?

Podążysz, podążysz. Uwierz mi ja to miałem prze.ebane. Nie umniejszając Waszemu bólowi ale chciałbym być na Waszym miejscu. Uwierz oddałbym wiele aby być na Waszym miejscu. Zasrane słowo CZAS jest kluczem do wszystkiego. Nienawidzę go tak samo jak słowa PRZESZŁOŚĆ. Już ładniej brzmi np. PERYSTALTYKA. Czaisz jak fajnie brzmiałoby zdanie: "PERYSTALTYKA nas uczy pogody" albo "szczęsliwi PERYSTALTYKI nie liczą". Ot taka hucpa w słowniku:))

Co do błędów w CV. Stary!!!!! Nawet sobie nie wyobrażasz co można narobić. Oczywiście wszędzie najważniejsi są rekruterzy, którzy obczajają to CV bo oni stają się Panami i władcami. No ale nie ma czemu się dziwić jak mają 500 CV i muszą z tego wybrać 10 na rozmowy i ewentualnie 6 rezerwowych. Błędy:

1. Forma jednostronnego CV przeszła już dawno do lamusa. Jeżeli firma, która zgłasza wakat chce abyś przesłał CV bez listu motywacyjnego ( bo takiego wymogu nie ma akurat u nich ) to musisz w tym CV się zareklamować. No to jak to zrobisz na jednej stronie? Ciężko. CV i w tym przypadku MY jesteśmy produktem a do tego jesteśmy też marketingowcem i musimy siebie przedstawić z jak najlepszej strony aby ktoś nas "kupił".

2. Niedbały format, stosowanie zamiennie różnych czcionek, różnych wielkości. Ponoć nie sprzyja to wyglądowi CV.

3. Trzeba pisać o doświadczeniu i o tym co robimy w kolejności od najważniejszych elementów do mniej ważnych. Koniecznie musimy to konfrontować z tym co zostało zawarte w ogłoszeniu o pracę. A my piszemy wszystko jak leci nie zwracając uwagi na to kogo pracodawca poszukuje. Co najgorsze - mamy wzory naszych starych CV i stosujemy je do wszystkich ofert.

4. Za dużo informacji nieistotnych.

5. No i kwestia ważna - piszemy, że jesteśmy komunikatywni, umiemy pracować pod presją czasu, szybko się uczymy itp. itd. A to gówno prawda. KOMUNIKATYWNOŚĆ - rozumiana tu nie jako tylko przystosowanie do grupy ale jako umiejętność współpracy wewnątrz i na zewnątrz organizacji, UMIEMY PRACOWAĆ POD PRESJĄ CZASU - skąd to wiemy? SZYBKO SIĘ UCZYMY - a jak każą nam się nauczyć czegoś co będzie nam szło topornie. Na wszystko to zwracają uwagę.

6. Zainteresowania - to taka ludzka sprawa. Pytają o to. Dlatego jeśli lubimy filmy i podróże a jak nas pytają jaki ostatnio golądneliśmy film i o czym on był albo gdzie ostatnio byliśmy a my odpowiadamy, że widzieliśmy TITANICA  a byliśmy w Szczawnie Zdroju na łące no to nie wypadamy ok. Gorzej jak wogóle o swoich zainteresowaniach nie umiemy opowiedzieć.

No to tyle - 6 GRZECHÓW - do 7 GŁÓWNYCH przydałby się jeszcze 1.

Wybaczcie a  będzie Wam wybaczone
Nie lubię jak w gazetach w artykułach jest tyle wykrzykników, bo to dowód na niewiedzę piszącego co do zastosowań tego znaku ale tutaj trzeba było na przekór konwenansom i utartym zasadom przedstawić prawdę i ją dosadnie uwypuklić.
Wystraszyłem się już tego mojego polotu słowotwórczego ;-D

Ołjejor!!! Show must go on!!!! Tenko ściskaj ile wlezie:O

Gdzie tu się daje like :-)

Wiecie co, czuję taką wewnętrzną ulgę, jakiś czas temu moja eks miała urodziny, złozyłem jej kulturalnie życzenia, bo mimo wszystko uważam, to za przejaw kultury. Czy ona mi złożyła życzenia urodzinowe? - nie. To pokazuje z kim byłem tak naprawdę, cholerną satysfakcję czuję, nie słysząc tego, gdy mówi do matki "zobacz taki gnój, życzeń mi nie złożył", za to ja śmiało mam satysfakcję, że pokazała "klasę". Szkoda, że wcześniej nie wiedziałem kim jest tak naprawdę, bynajmniej z kimś takim bym się nie związywał. Dobrej nocy ludziska

I tutaj Cię podziwiam. Ja od swojej byłej nie chcę żadnych życzeń i sam bym ich nie posłał. Ale sprawa jest zupełnie inna niż u Ciebie.                             U mnie odzywa się powoli męska duma. Jak ktoś wchodzi na temat mojej eks od razu go stopuję. Zazwyczaj mówią co tam na facebooku. Ja nie chcę wiedzieć, nie chcę słyszeć i mam to w poważaniu. KONIEC. Także życzenia nie zmienią mojego stosunku. Może kiedyś ale nie teraz.

A do tego pod moim imieniem pojawiła się TAJEMNICZA LADY:) Upss

Dobrze mówisz, czy bym coś zrobił i starał się dziś, czy też nic nie robił efekt osiągnąłbym prawie dokładnie ten sam. Może by i udało mi się przeciągnąć ten związek o kolejny miesiąc, czy dwa, ale szacunku jej bym takim zachowaniem nie odzyskał. A tak w zgodzie z samym sobą i pewnie wkurzajac ją milczę, czym pewnie prędzej, czy później sprowokuję do myślenia. Co ma być to będzie, dzień 23 ja już za nią nie biegam i nie latam. Myślę jeszcze, ale też już rzadziej, bo i co można pomyśleć o kimś, kto mnie tak traktował. Zmiany, zmiany, zmiany...

A widzisz. Ja podchodze inaczej do takich rzeczy choć w sumie 2 miesiace walczylem z tym czy wyslac jej zyczenia czy nie. Thepass mowil nie, szarykotek mowila tak. Uwazam ze dobrze zrobiłem ze wyslalem bo teraz mam satysfakcje patrzac kto jest kim tak naprawde. Poza tym jak teraz by napisala z jakas pierdola to zobacz jakiego z siebie pajaca robi. W ten sposob podchodze do sprawy. Im wiecej takich potwierdzen o tym kim tak naprawde jest i ze jest nikim wartym uwagi mi daje ta dziewczyna tym latwiej o szybciej mi sie zapomina. Wpadlem zeby sie z Wami podzielic tym tu o wlasnie bo sam nie wiedzialem czy skladac zyczenia czy nie. :-D

Życzenia to nic wielkiego i myślę, że urodzinowe wypada złożyć i obojętnie suchym dziękuję odpisać. I to wszystko bez wnikania co u Ciebie, rozpisywania. Natomiast życzenia rocznicowe, absolutnie nie. Miały znaczenie, kiedy byliśmy razem, kiedy nas nie ma straciły znaczenie i sam nie zamierzam ich wysyłać, a jak dostanę to skrytykuję, ze bez sensu są one wysłane i już. A jedne i drugie mam w tym miesiącu, rocznicowe za  dwa tygodnie, urodzinowe chwilę później. Urodzinowe na pewno dostanę, bo zawsze zwracała na to uwagę, a rocznicowe bez znaczenia.

Panowie, Panowie, Panowie. Ja nie będę nikogo krytykował, prostował ani doradzał w tej kwestii, bo ona w tym przypadku jest indywidualną sprawą każdego z nas. Tylko napiszę ze swojego punktu widzenia. NIE WCHODZI SIĘ TAM GDZIE NAS NIE CHCĄ! Moja eks powiedziała mi po rozstaniu przez telefon bo gdzieś tam się z nią kontaktowałem, pisałem ( ale nie namawiałem do powrotu ), że nie mam się z nią kontaktować w żadnych sprawach oprócz tych weselnych. W tych weselnych się z nią nie kontaktowałem. Wszystko to co miałem odwołać odwołałem i tyle. Nie wyobrażam sobie aby mógł jej wysłać życzenia na urodziny, imieniny czy święta. Nie ma takiej opcji. Od niej też ich nie oczekuję. Zresztą zablokowałem jej numer telefonu ( chociaż znam go na pamięć ) ona mój też bo jest z moją datą urodzenia także ciężko zapomnieć , na fb sama mnie zablokowała, maila jej od razu przerzuciłem na kosz. Gdyby coś mi wysłała. Nie chcę mieć z tym człowiekiem nic do czynienia. Doszedłem do wniosku, że mam do niej szacunek jako do człowieka ale nie jako do kobiety. Niestety. I może się unoszę i znowu tą męską dumę wystawiam na piedestał, ale nie, nie jest mnie warta i nie będę nic wysyłał. Może zmięknę za rok, chociaż to wątpliwe.
Róbcie jak uważacie. W tej kwestii to Wasza moralność i kultura przez Was przemawiają. Ok. Ale nie uważam za brak kultury nie wysłanie życzeń, natomiast brak zwykłego DZIĘKUJĘ już tak. Ale wiemy jak jest. Enjoy.

Jak ja lubię ten film

Dlatego teraz już nie mamy kontaktu i każdy może ogarnąć swój mętlik. A czy ona stawi mu czoła czy zamiecie pod dywan to już jej sprawa. A może jest tak, że ona już nic nie chce robić bo faktycznie nie ma takiej potrzeby. Nie wiem. Nie mój problem. Ja muszę swoich wieeele spraw załatwić - nie związanych z nią.

Trafiłaś w sedno. Ona sama mówi, że wybaczyła, ale zapomnieć nie potrafi i ponownie zaufać nie umie.

Ale, że co, imputujesz mi ich brak?!

Hahhahaha, no tak tego nie analizowałem. Ale rzeczywiście może thepassowi o to chodziło NA PEWNO MU O TO CHODZIŁO.

Związek to maska, tak naprawdę ludzi poznajemy po rozstaniu. Ja nie spodziewałem się, że bedę z chorym psychicznie toksykiem i jej psiapsiółą, która sama sie po rozstaniu też pozbierać nie może. Jacek84 mądra decyzja, zaoszczędziłeś właśnie sobie kupę czasu cierpienia, ja dzisiaj żałuję, że nie zrobiłem tego co Ty na samym początku drogi, choć kumple i rodzina namawiali bym odciął się od niej, szczególnie jak widzieli, jak dalej mną manipuluje po rozstaniu.

thepass...

hahahaha padłam

kurcze z emocjami nie da się dyskutować.
aczkolwiek jak pisałam wcześniej kobiety chyba ciągną do chłodu. ciepli faceci się nudzą.
nikomu się nie dogodzi. zimny będzie zaraz za zimny, stateczny za zbyt itd.

pokaż serce to uważaj na tyłek. mnie juz obie rzeczy boleć przestały uff;)

I prawidłowo. Ja też próbuję blokować mojego eks, który wziął mnie na kompletną odstawkę po 3 latach wspólnego życia, ale czasami mięknę i odblokowuję, bo "może coś napisał". To jest bezsensowne, ale mam chwile upadków, a potem chwile wzlotów kiedy czuję, że mam siłę i dam radę. Chciałabym tak jak ty, nabrać stanowczości i wyrzucić tego człowieka z serca, ale zaraz potem pojawiają się wspomnienia, myśli, nadzieje i smutek.. Nikomu nie życzę takiej sytuacji, chwała i gratulacje tym, którzy trafili na dobrych i kochających partnerów...

No wlasnie. Ciepły facet jest nieatrakcyjnym towarem, ale moze dac miłość taką jak kobieta NIBY chce.
Zimny nie daje milosci, ale kobieta ciagnie do chłodu.
Zimne kobiety? Zazwyczaj maska, poromansowac, pobawic sie, ale jak cos poczuje to taka nagle wrazliwa sie staje... prawdziwa.
Wniosek? Nie wiem, ide sie napić.

A moze ktos podpowie jak mam zapomniec o nim, skoro nadal musimy mieszkac razem?