Chłodne rozstania-podejście drugie, jak obudzić w sobie siłę. - Netkobiety.pl

Ja w sumie 6 miesięcy czekałem z niecierpliwością, baardzo długo i chętnie, że rzuciłbym dla niej wszystko, okres czekania, tęsknoty był bardzo długi, pomimo samokontroli, w środku odczuwałem "coś takiego". W sumie jak na razie to od kilku tygodni po prostu przechodziłem w głowie w inny etap, w coś na zasadzie "jestem tobą zmęczony, daj mi spokój", ale takie odczucie zafundowała mi eks odzywając się. Teraz jest czas gdzie odżywam. Z tego co mi wiadomo bardzo się pokłóciła moja eks z tą swoją przyjaciółeczką i bam, od 2-3 tygodni nie mam kontaktu z tą przyjaciółeczką, sama też nie wypisuje, tak więc w końcu spokój. I wiesz co? Z dnia na dzień, jest coraz lepiej, szybciej do siebie dochodzę, przestaje już w ogóle myśleć, żyje swoim zyciem, a nie na pokaz, że muszę się ukrywać coś udawać, to nie dla mnie. Wolę odciąć całkowicie jakikolwiek kontakt, niż pokazywać jak bardzo mam ją w dupie i jak bardzo jestem szczęśliwy, tak robiłem i najlepsze jest to, że wszystko się w mojej głowie działo w drugą stronę. W momencie gdy, wyłożyłem lachę na to wszystko, zacząłem faktycznie być szczęśliwym, stąd też rzadko tutaj przesiaduje na forum.

Nie daj się zwariować, jeżeli masz możliwość to utnij kontakt tak mocno jak tylko Ci się uda, utrzymywanie kontaktu z eks będzie przeciągać znacząco ból.

No doobra Lady and Gentelmen!
Mam 'ten' dzień, dzień świra...

To były tylko 4 m-c! a odbiły takie piętno, ze do tej pory odbija mi się tym wszystkim.
Czas, wiem, że czas jest najlepszym ponoć antidotum... mija o zgrozo! też 4 m-c odkąd nie jesteśmy razem.
Po moim odrzuceniu przyjaźni (i jego uldze na wieść o tym) nie kontaktuję się z nim, nie piszę do niego, nie szukam go na ulicy, nie znajduję się 'przypadkowo; pod jego blokiem.. tylko! kuźwa.. jakaś obsesja.. włażę na jego i jej konto a fcb. Dorastam do zakichanej decyzji zablokowania/usunięcia go z listy znajomych albo zlikwidowania tego dziadostwa..
Kurczę! wytrzymała ponad tydzień nie wchodząc a to coś i co ?... Dzisiaj kryzys.. bo zupa była zasłona, bo ciasto nie takie, boo rower sie rozkraczył, bo skończyła mi się umowa w pracy a druga stoi pod ogromnym znakiem zapytania.. czyli wali się.. wali się na całego ( bo przecież jak się sypie to wszystko od razu.. raz za razem) i co ja durna robię? masochistycznie włażę a fcb... i widzę, ze ona dodała absurdalne wydarzenie 'w związku zXYZ' JAK MNIE NIE TRZAŚNIE...
Myślałam, ze jestem wyleczona! mam cele przed sobą do których sukcesywnie dążyłam.
Brak pracy= rozkraczyło się wszystko, a ja jeszcze dodatkowo katuję się takimi rzeczami jak statut na fcb!
Noo ja nie mogę.. to jest toksycznie porypane.
Minie?

I tak sobie myślę... ze ten pseudo związek zabolał mnie tak bardzo ponieważ;
-podkopał masakrycznie moje poczucie wartości nad którym wtedy pracowałam
- potraktowano mnie instrumentalnie
- perfidnie okłamano, łudzono, dawano nadzieję a coś co i tak nie miało sensu.
- bo uwierzyłam, że naprawdę potrzebuje pomocy, naprawdę nie jest gotowy do związku, żadnego! chce poukładać siebie i swoje  'demony'- pytanie czy lubisz mnie jeszcze choć trochę? rozwaliło system, sprawiło, ze ja nie dowartościowana poczułam się 'ważna' stąd ta pseudoprzyjaźń
- bo ugodził w moją damską dumę, zadrwił z mojej osoby...

No!

A mnie dziś olśniło. Pojechałem sobie na rower i złożyła mi się układanka. Wniosek jest z niej jeden, nie wolno mi się do niej w ogóle odzywać. Oczywiście sms o piesku sąsiadów na tydzień był skierowany do mnie, abym być może połknął haczyk i pomyślał, że będę z nim, a ona z naszym to sobie pospacerujemy po osiedlu. Nic jednak bardziej mylnego - nie ma jej, bo najzwyczajniej pojechała na urlop, po córkę, ale zostanie prawdopodobnie tydzień tam na wsi. Stąd ja miałbym się tydzień zająć pieskiem, zwłaszcza kiedy jej nie ma. Bo przecież sama by go mogła zabrać, gdyby była na miejscu. Proste i oczywiste, spryciula. Kontakt by utrzymała, niczego nie dając od siebie. Nic muszę tym bardziej milczeć, bo podchody dalsze będą pewnie. Myślę jednak, że tydzień mam spokoju. Może nawet dwa.
Myśli wciąż się kołaczą po głowie, bo nie rozumiem tego podejścia: nie jesteśmy razem, ale nie będziesz się spotykał z innymi, bo przecież masz żonę, nie dam Ci rozwodu, a jednocześnie wiedz, że jestem blisko i zaczepiam Cię o błahe powody. Co oznacza jedno, koniec jest ale pozorny. Teraz być silnym, pokazać jej, że ja również nic nie muszę i umiem sobie poukładać życie bez niej, co wcale nie oznacza obecnie, że z kimś innym, ale że nie jestem od niej tak bardzo uzależniony. Milczenie ją dobija, tak sądzę. W lipcu mi powiedziała, jak ja mogłem tak w czerwcu milczeć długo? To ja już nie rozumiem, nie jesteśmy razem, ale mam wciąż być, jak to jest? Chore to wszystko, teraz wyjeżdża ale absolutnie beze mnie, abym sobie znowu nie pomyślał, masakra.
I co najważniejsze - absolutnie za nią nie latać, aby nie pokazać, że mi zależy. Choć pewnie i tak o tym wie. Ale milczenie jest dobijające, bo po okresie powiedzmy przyzwyczajenia do ciszy, przyjdzie niepokój, czy faktycznie koniec?
Tak sobie filozofuję wieczorkiem.
Zyczliwy, co do tekstu aby nie dzwoniła, to nawet sobie już przygotowałem smsa, w stylu, że jeśli ma kogoś, to nie chcę utrzymywać z nią dłużej kontaktów, na żadnej stopie i że chcę sobie ułożyć życie na nowo, już bez niej. Teraz tylko znaleźć odwagę i takim smsem jej odpowiedzieć. On skreśli wszystko i mam tego świadomość. Pytanie czy chcę i to pytanie już do mnie. Szukam jeszcze odpowiedzi, dlatego mam takie wahania, co dalej.

Nie zbesztamy, tylko pogratulować podejścia 3 dni, to imponujący wynik, ale chyba dla kompletnego braku zaangażowania z Twojej strony. Pytanie, czy jesteś w stanie się w ogóle już zaangażować w związek, czy szukałaś być może kogoś na siłę, bo akurat był i już. Sztuka chyba w tym, żeby znaleźć kogoś z kim chcemy być naprawdę. Wtedy rozstanie boli, bo czujesz się jak byś straciła kogoś naprawdę. Ale pewnie to kwestia indywidualna.

Rowerek dobra rzecz też dzisiaj jeździłam, ale rozmyślałam bardziej o planach na przyszłość co tu zrobić by kogoś znaleźć, w pracy jest ok, cele osiągnięte, przyszedł czas by faktycznie się zaangażować w coś nowego, mogę już patrzeć na mężczyzn, jechałam za takim jednym i się przyglądałam jego sylwetce i takich chwil jest coraz więcej, do innego się uśmiechnęłam, prawie spadł z tego rowerka , kto wie może Tobie też jakaś niewiasta się przygląda, ten związek musisz zakończyć w głowie i powiedzieć sobie definitywnie koniec. Na razie bijesz się z myślami, widać że oczekujesz że a nóż widelec będzie lepiej, jak Wszyscy wiemy nie będzie. Nie chciałbyś, jak będziesz mieć już swoje latka, pojechać gdzieś z ukochaną beż żalu i pretensji być ze sobą, cieszyć się tym że jesteście razem, zadaj sobie pytanie czy z nią to będziesz miał, kiedykolwiek.

No widzisz, trochę jeszcze czasu do 4 miesięcy, jak u mnie i będzie pięknie, warunek jeden, trzeba skończyć z nałogiem, zamknąć pewien etap w życiu, by móc otworzyć nowy, jak niewiasty oczko puszczają, rozglądają się za Tobą, jeszcze w głowie żar, to nie ma sensu zaprzątać sobie głowę pytaniami i rozkminkami, jeszcze odetchniesz z ulgą że nie musisz się przejmować humorami, gierkami, nadejdzie moment w którym poczujesz się silniejszy i wolny w sensie psychicznym, bo kto wie jak taki fajny z Ciebie facet, to długo na markecie nie pobędziesz . Coś się kończy by coś zacząć się mogło.

Tej wersji trzeba się trzymać. Na razie 20 dni, to żaden wynik i nieraz mi jeszcze żonka namiesza w głowie, czuję i wiem to. Ale tym razem muszę być twardszy i nie lecieć do niej pomagać, bo się coś zepsuje, nie interesować się, co u niej, u pieska, w pracy itp. Jak koniec, to koniec, do niej to nie dociera, bo niby koniec, ale miałem się odzywać, troszczyć, naprawić coś w mieszkaniu. Poplątanie z pogmatwaniem, czy odwrotnie
Do 4 miesięcy faktycznie jeszcze chwila, ale wiem że jeśli się od niej nie uwolnię, nici z nowych znajomości. Ale łatwo nie będzie, bo takich fajnych i wolnych to chyba nie jest za dużo. Chyba co najważniejsze, unikać porównań, ale do tego to zdolny będę może po 4, a może i po pół roku dopiero, a może po roku. Ale ważne uwolnić się i już, niech nie męczy, jak mnie nie chce.

Nawet jak nie ma to i tak wszystkie punkty z listy powyżej się odnoszą do Twojej sytuacji i powinieneś je sobie powtarzać, dla własnego dobra.

W sumie te punkty są niezłe i najważniejsze już jej nie uwierzyć, jak będzie się starała mnie znowu przyciągnąć.
To będzie trudne, chyba że odpuści i przestanie nękać, wówczas będzie mi też łatwiej.

Oj prawdaż, prawdaż, wiele się zgadza. Zakład stoi. Na razie wygrywam, ale wiem że to mizerna pociecha, bo zwycięzcą będziesz pewnie Ty
Teraz mam etap skruszenia, abym zmiękł i do Pani sam przyszedł. To się zdziwi i czekają mnie napastliwe smsy pewnie, tak już było wielokrotnie. Ale teraz skoro ona też nie chciała, może faktycznie zakończymy to i już. Niedługo się przekonamy. Zacznie się pewnie od jakiś dobranoc, czy co u ciebie?, albo że coś wysiadło w biurze i czy bym jej nie pomógł. Ehhh życie.
A jak niesamowicie jest zazdrosna o inne kobiety, potrafiła mi wmawiać, że miałem romans z koleżanką, z którą spotykałem się wieczorem na spacerze z psem...

Tenko, nie martw się. Łatwo to powiedzieć wiem, ale uwierz mi, że nasze porażki czynią nas silniejszymi. Ileż razy można upadać? Ja również straciłem pracę, w tym samym czasie moja żona wyprowadziła się ode mnie. Czułem się, jak by mnie ktoś zgniótł młotem i wyrzucił. Pierwsza reakcja, odreagowałem zakupami do domu, nowe łóżko, stare zabrała, nowe ręczniki, pościel, jakoś pomogło na chwilę. Potem pustka, ale jej kontakt i wznowienie spotkań, dobrze Ci tak, że nie masz pracy, pewnie za karę, pokaże Ci to Twoje przerośnięte ego itp.
Dziś kroi się nowe zajęcie, może się uda, jestem bliżej, niż dalej, a z nią, no cóż, pewnie koniec.
Przyjaźni nie chcę, bo po co mi taka przyjaźń? Ani mi to potrzebne, ani ważne, przyjaciele to przyjaciele, czy przyjaciel by Cię zostawił w takim stanie? Nie, więc co to za przyjaźń?
Przyjaźń, a raczej koleżeństwo może się pojawić dopiero, kiedy emocje i uczucia znikną, inaczej nie ma ona najmniejszego sensu i jest typowym mydleniem oczu i szarpaniem nerwów. Nie warto.
A ze znajomych Fb usuń, bo to tylko Cię będzie raniło więcej. Ja bym w każdym razie tak zrobił. Wiem, że to trudne, bo sam wciąż czekam i liczę, tylko na co?

Co do mojego postu, szczerze mogę się przyznać ,że zrobiłam to bardziej z rozsądku,że nikogo nie miałam a wypadało mieć. Teraz mam nauczkę ,że branie byle czego znaczy osoby do której nic się nie czuje jest niedobre, a wrecz krzywdządze obie osoby.

U mnie trochę sytuacja się wyjaśniła. Moja Ex mi powiedziała, że bardzo mi dziękuje za pomoc i wsparcie jakie ode mnie ostatnio miała, ale teraz abym się już nie przejmował jej problemami tylko skupił się na sobie.
Powiedziała mi również, że "Nie jesteśmy już razem i nigdy już nie będziemy". Zabolały mnie te słowa

Z tego wynika, że faktycznie spotyka się ze mną tylko na sex i teksty typu "Chcę już kogoś poznać" albo "Chciałabym już zakończyć naszą znajomość" są prawdziwe. A mówienie do mnie "Kochanie" po prostu weszło jej w krew i tego nie kontroluje. Ostatnio mi powiedziała, żebym też do niej mówił "Kochanie" zamiast po imieniu wtf?

Spotykałem się z nią regularnie przez ostatni miesiąc, ale chyba nie udało mi się wytworzyć w niej pozytywnych emocji i odbudować zaufania.

Co powinienem teraz zrobić?

1. Wyciszyć kontakt, nic nie mówiąc po prostu przestać się odzywać
2. Postawić sprawę jasno i zapytać. Albo wracamy do siebie albo zrywamy kontakt definitywnie (pewnie od razu do mnie nie wróci, ale może sobie przemyśli przez kilka dni).
3. Dalej to ciągnąć tak jak do tej pory i liczyć, że coś się zmieni

Jestem ciekaw Waszej opinii, a szczególnie thepass, który już mi tutaj wielokrotnie dobrze doradził

Piękny sen, cały sen był w oparciu o eks i jej obecnego, co oczywiście przyczyniło się do tego, że wstałem i zacząłem rozkminiać. Głębsza analiza i powiem Ci Joy, że Twój przykład tutaj po raz kolejny pomógł. W czym rzecz, pojawiła się tęsknota, za seksem, za budzeniem się wtulonym w nią. Nagle po chwili myśli w stylu "i co, poza tym przytuleniem co miałbym? wiecznie robienie problemów z dupy, bo to, bo tamto jej nie pasuje". W tym momencie umysł po ciężkim ryciu głowy przez sny tęsknoty się oczyścił.

Chyba moja historia już się kończy, nie mam nic nowego do powiedzenia na swój temat, rzadko ostatnio tu zaglądam, bo zwyczajnie nie mam nic nowego do wniesienia, a być może jestem zmęczony tym wszystkim na tyle już, że zamknąłem co się da i ide po swoje, nowe, lepsze życie. Życzę tego każdemu, kto jest na początku drogi do odzyskania siebie. Z tej swojej drogi wyciągnijcie wnioski na przyszłość, naprawcie siebie i znajdźcie drogę do lepszego siebie, by nie popełniać tych samych błędów, szczególnie jeżeli chodzi o wybór partnera.

Dodam jeszcze, że przez te pół roku, może i to niewiele czasu, ale wystarczająco intensywnego bym dojrzał do wielu rzeczy, wiele zobaczył. Los nie łaskawy z początku, bo dał mi cierpieć niesamowicie, z czasem pokazywał mi zachowania ludzi, pozwolił to zrozumieć, dzięki czemu stałem się silniejszą, dojrzalszą wersją siebie, przykre jest to, że wielu mi ludzi będących w moim otoczeniu po rozstaniu nie wyciaga wniosków, tylko popełnia te same błędy. Nie chcę nikogo zmieniać, przestawiać, jedynie pomóc nakierować, tak jak wiele życzliwych mi osób tutaj pomogło mi znaleźć drogę po lepsze jutro. Nie dajcie się zwariować i przede wszystkim szanujcie siebie i innych, a będziecie również szanowani.

Redapples, Życzliwy gratulacje! :) Powodzenia w przyszłości. Nooo ii hmm nie ukrywam, że również liczę na piwo z Wami dziewczyny Jak coś to jestem tutaj.. mozecie skrobnąć e-mail
Życiu! wpadaj czasem... napisz jak leci.. itp. będzie mi brakować Twoich dłuugaśnych rozkim.

Hmm... ja wydaję ostatnie tchnienia tutaj, ale lubię tutaj wracać i czytać aby nie zapomnieć co i jak:)

Z pewnością nie jestem na Waszym etapie.... mimo wszystko bliska niemu. Wiele przydatnych wniosków od Was wyciągałam i wciąż to robię:) cieszę się mimo wszystko, że dane mi  jest z Wami pisać i dzielić się spostrzeżeniami w tak neibzyt przyjemnych okolicznościach
Teraz mam ciut ważniejsze sprawy w moim życiu.
Meteor masz racje:) jak coś znajdę inną pracę, jak nie wyjdzie plan A... to kurczę, alfabet kończy się na Z!
Nie raz w życiu bywałam na dnie.. no i jakoś powoli z tego wypełzałam. Teraz też się uda.

Marek chyba powinieneś sam szczerze zapytać siebie czego tak naprawdę chcesz?
Mi się wydaje, że ona trochę Tobą pogrywa... może oczekiwała, że bardziej będziesz koło niej skakał, płaszczył się, kajał, prosił o wybaczenie? Może ciagle tego oczekuje...
Albo zwyczajnie wywnioskowała, że nawet najfajniejszy sex nie odbuduje u niej zaufania do Ciebie i to a dłuższą metę nie ma sensu.

Oj szczęściarze wyzwoleni
Gratuluję podejścia i życzę szczęścia.
Ja niestety ugrzęzłem jeszcze na etapie rozkminy i smutku. Dziś co prawda lepiej, nie ma jej obok, więc i nie myślę jakoś szczególnie. Staram się wyeliminować myśli o niej, a to już niemały sukces. W snach wraca często, tak jak u Ciebie Zyczliwy, budzę się, śnię o przytuleniu, o seksie, o takich chwilach gdzie byliśmy tylko my i reszta świata gdzieś w oddali. Ale te chwile minęły i zdać sobie muszę sprawę, że nie wrócą, bo ona tego nie chce. Bo nie i już.
Boli bardzo, ale trzeba to przeżyć, tak jak i Wy to przeżyliście, a gada lub gadało mi się z Wami krótko, ale wiele z tego wyniosłem nauki i doświadczeń, albo tak po prostu jest łatwiej, jak się można wygadać i ktoś Cię wysłucha. Ważne, by nie zwariować bez żony. A jak pomyślę, o koszmarze rozwodu, to dopiero mi się robi słabo, jakie to będą emocje, kiedy będzie chciała mnie zniszczyć prawnie. Pies ogrodnika, nie wezmę, ale drugiemu nie dam.
Jestem wściekły, choć w sumie już zrezygnowany.

Marku, na moje są dwa rozwiązania. Pierwsze odchodzisz i szukasz szczęścia gdzie indziej. Z tą kobietą nic już nie będzie. A drugie, to korzystaj z seksu, póki sprawia Ci radość i nie odrzuca od tej kobiety. Wszak jak to mówią, bez seksu nie ma udanego związku, a 50% związku to dobry seks

Moja w lipcu nie miała nawet na seks ochoty, zostałem odrzucony, jak nigdy. Fatalne uczucie, dlatego odszedłem. A, że przy okazji mówiła mi Dziubuś, kazała ćwiczyć brzuszki i była zazdrosna to już inna kwestia. Gdzieś ją wciąż kocham, ale skoro Cię nie chce, nie narzucaj się, to uwłaczające i bez godności zupełnie. O męskiej dumie nie wspomnę

Marek chce mieć Ciebie w 'zanadrzu' ? w razie 'W', taka otwarta furtka?  Tak mi się wydaje...
Albo, chce mieć wobec siebie czyste sumienie i pozostawić decyzję Tobie.. to ty masz ewentualnie podtrzymywać kontakt do jego naturalnego zerwania, lub definitywnie go zakończyć.
Ewentualnie, posiadasz w sobie pierwiastek uzależniający..który nie pozwala jej zakończyć tej relacji....
Lub tak jak piszę, zrozumiała, że ta relacja działa na nią destrukcyjnie, przyjaźń z sexem.
Czeka na to jak Ty postąpisz.
Wydaje mi się, że ona jest już rozdrażniona/zmęczona całą sytuacją.. może 'coś'nowego pojawiło sie na horyzoncie?

Meteor Z tymi snami to jest tak, że rzadko mi się śni eks, naprawdę. Dzisiaj pierwszy raz w sposób jakiejś tęsknoty, do tej pory jak miewałem sny z nią to było coś na zasadzie, że ona czegoś ode mnie chce, powrotu czy cholera wie czego, ja ją odsyłałem z kwitkiem, podejrzewam, że te sny to był etap to był poczatek mojej przemiany, albo syngał, że eks czegoś chce, bo jakby nie patrzeć po tych snach odezwała się do mnie pierwszy raz od pół roku, no i później to przypadkowe spotkanie.
Twoja podświadomość działa na Twoją niekorzyść, to co się teraz dzieje to jest sens działania programowania neurolingwistycznego, które dzięki wywoływaniu przez podświadomość wspomnień wywołuje w Tobie emocje, w tym wypadku skrajne jak cholera, bo cierpisz i rozkminiasz, zatracając się, bo myślisz, czas leci, Ty myślisz, nie posuwasz się do przodu. Widzisz, Twoja obawa i tego co będzie jak się tak stanie powoduje, że jeszcze bardziej cierpisz. W tym momencie prawo przyciągania może bardzo Cie dopieprzyć, czyli, że przyciągniesz to czego się boisz. Przekwalifikuj swoje myśli w ten sposób, skoro jestes panem własnego losu i życia, widzisz jak myśli i lęki wpływają na Ciebie, Twoje samopoczucie, dlaczego nie zaczniesz się tym bawić? Wprowadź się w taki stan "o matko, a co jak teraz poznam taką kobiete, która zawróci mi w głowie i już nie będę chciał wrócić, cholera, jest to możliwe, skoro tak laski na mnie lecą, ale byłyby jaja, w sumie może trafiłbym w końcu na zdecydowaną kobietę, która wie czego chce i by mi nie zafundowała takich atrakcji jak moja żona?". Zobacz w jaki to stan Cię wprowadzi.
Kolejna sytuacja, która mi często "pomagała" słowo "pomaga" mi jest tutaj czymś głębszym niż dosłownie znaczenie, bo jak może mi pomóc widok kogoś chorego? Trochę Ci łeb przemagluje, ale słuchaj, zobacz. Co straciłeś? Żonę? A w jaki sposób ją "straciłeś" ? Odeszła, bo ma kogoś innego na oku? Aha, to straszne, a teraz opowiedz to osobie, która jeździ całe życie na wózku, jest częsciowo upośledzona, jednakże ma te same potrzeby co my, chce być kochaną osobą przez kogoś. Ty płaczesz, bo jedna kobieta odeszła od Ciebie, dookoła jest ich jeszcze ~4 miliardy, smutne nie? A co ta osoba ma powiedzieć na wózku? Chciałaby kogokolwiek, byleby tylko taka osoba była przy niej, a nie ma nikogo i prawdopodobnie nie będzie mieć nigdy, dalej Cię to nie rusza? Jesteś ojcem zdrowego dziecka, zastanów się co czuje rodzic - ojciec, taki jak Ty, tak chorego dziecka, które za jakiś czas nie wstanie i nie zacznie być normalnym. Wymienisz dziecko na inny model, niczym żonę na inną partnerkę? No, nie. Taki ojciec jest "uziemiony" wybaczcie za takie słowa, aż ciężko mi to pisać w ten sposób, podchodząc do tego trochę rzeczowo, ale taki ojciec nie będzie miał w życiu radości z np Pierwszej Komunii swojego dziecka, nie będzie miał radości, że nauczył dziecko jeździć na rowerze, nigdy nie pogra z nim w piłkę, nigdy nie pójdzie do klubu z dzieckiem potańczyć. Kochasz góry? Wyprawy po górach? Fajnie masz, ten ojciec chorego dziecka nigdy z dzieckiem nie pójdzie w góry. Lubisz sporty zimowe, narty, deska? Z dzieckiem ten ojciec nigdy nie będzie dzielić tego sportu. Rozumiesz istotę prawdziwego cierpienia? Ja jak widzę takie dziecko chore na wózku i za nim matkę, prowadzącą ten wózek i to nieszczęście, które ją zniszczyło bijące z jej oczu, duszy, widok zmęczonej kobiety, naprawdę wielkie emocje we mnie wywołuje i aż wkurza mnie to cholernie, że nie mogę nikomu takiemu pomóc, a uwierz że chciałbym cholernie mocno, właśnie przez to kiedyś chciałem być lekarzem, bo wierzyłem za dzieciaka, że będe mógł pomagać, los akurat tutaj spowodował, że będę kimś innym w życiu niż lekarzem. I co, dalej powiesz takiej osobie?
Mam coś dla Ciebie, obejrzyj dokładnie, zobacz czym naprawdę jest szczęście, a czym cierpienie. Jeżeli masz nerwy, idź do hospicjum zobacz jak ludzie cierpią, uwierz mi, że tęsknota, czy ból po stracie (strata tutaj związana z odjeściem żony do innego) będzie aż mówiąc kolokwialnie GÓWNEM, przy tym co naprawdę zobaczysz.

https://www.youtube.com/watch?v=s4Be8gaaVms

Jeżeli Cię to zainteresuje, to Nick Vujicic w przyszłym roku będzie miał swój performance w Polsce, gorąco zachęcam by wziąc udział w tym wydarzeniu

marek987 pokaże Ci fajną sytuację sprzed kilku moich dni, jak olewanie kobiety sprawia, że dostajesz to czego chciałeś napierając na nią, a ona mówiła "NIE!". Sytuacja sprzed kilku dni, odwaliłem trochę akcji, mam nadzieję, że karma za to do mnie nie wróci, ale ograniczyłem się do pewnej granicy, chciałem tylko sprawdzić ludzką psychikę. Koleżanka, zrobiła to co moja eks kiedyś, z tą różnicą, że zdała sobie sprawe z tego co zrobila i wróciła do swojego chłopaka. Od roku zakochana w nim po uszy, mówi, że często jej się ktoś inny spodoba, ale ona tylko jego kocha i nikt inny jej nie zawróci w głowie. Z racji, że stałem się mądrzejszy na tej płaszczyźnie, poczułem wyzwanie. No i ją zbajerowałem swoją osobą, gdy napierałem z dotykiem, a dotyk jest najważniejsza rzeczą, ona zabierała rękę i mówiłą "NIE". Lekko siła próbowałem, w końcu odpuściłem, dalej śmiechy hihy i za chwilę robie to samo, ona dalej "NIE". W końcu odpuściłem, poszedłem gdzie indziej i.. po jakimś czasie wracam, zaczyna do mnie zagadywać, ja zdystansowany, kładę ręke, ona już spokojniej "Nie", no to nie, olałem totalnie, ale siedziałem dalej koło niej. W końcu mówię wszystkim, że czas na mnie i się zbieram i w tym momencie pokazała jak miękką piłką jest i.. "nie idź jeszcze", po tych słowach co chciałem to miałem. Spróbuj może w ten sposób, ja na Twoim miejscu teraz odciął się całkowicie, pozwolił jej zrozumieć, co straciła, aż w końcu głeboko dojdzie do przemyśleń i podejmie właściwa decyzję.

Ale jak mam postąpić aby ja odzyskać?

Marek jak dla mnie to są dwa wyjscia. Ona coraz mocniej wchodzi Ci na glowe, pokazuje coraz wieksza kontrole. Nie wiem, gdzies zawalasz sprawe wg mnie. Albo rzeczywiscie pogrywa sobie, a Ty dajesz sie w to wplątać - czym niczego dobrego nie zyskujesz, albo po prostu czeka az Ty konkretna decyzje podejmiesz i powiesz "tak, to koniec". Bez seksu juz nic nie ugrasz, bo moglbys ją załatwic jej sposobem. Mysle, ze juz nie ma tu innego wyjscia jak uciac kontakt i sie nie tlumaczyc, nawet jak o cokolwiek spyta. A jak spyta, drugi raz, trzeci, to bedziesz wiedział, że nie do konca pogrywa, a jednak ciut jej zalezy (ale i tak nie odzywaj sie). Jesli nie, to wiadomo.

Chyba faktycznie jedynym rozwiązaniem jest uciąć kontakt. Wiesz mi sie zdaje ze moze nie pogrywa a faktycznie jest jej ciezko. Takie odnoszę wrażenie.
Tylko dziwne ze z dnia na dzien podjęła taka decyzje.

Bo raczej chyba nie jest tak ze ona tak mowi a oczekuje ze ja teraz do niej pobiegnie i bede błagał? No chyba ze tego chce ale ja tak nie zrobie.

Ale faktycznie furtkę sobie zostawia. Bo zniknąć mam nie znikać z jej życia ale spotykanie odpada.

Marek ja mam/miałem podobnie. Też wyprowadzka, ale spotykaliśmy się. Potem powrót bez seksu. Na odchodne jak wychodziłem powiedziała że się z kimś spotyka, wg mnie blef. Zamilkłem, spędzała czas w pracy, w domu i co po trzech tygodniach sama zaczyna szukać kontaktu. Dobrze rzecze thepass zamilknij, a jak kocha wróci. Ale czy coś z tego będzie, obserwuj. Ta moja mam wrażenie, ze próbuje mnie urobić, mówiąc o końcu, już od roku prawie nadal ze sobą byliśmy. Więc zamilcz i miej to niby w d...pie. I nie pokazuj że Ci zależy. Ja tak teraz robię i jak ma być koniec to będzie. Ale coś pisała w piątek głupoty, żeby mi pokazać ze wyjeżdża na tydzień, że wróci i podrzuci ja były, ojciec jej dziecka, chciała bym cierpiał. Oooo nie dam się i Ty też się nie daj

Ale sam dobrze wiesz jaki to kontakt był. Powoli ona sie odsuwa, aczkolwiek stawia wymagania bys pokazał, że nie jestes facetem

A mnie nie pytaj. Matka natura tak mogła ją stworzyc co jest teorią podważalną (bo sprawdza atrakcyjnosc w ten sposob), albo ma cel ktorego nie zna nikt poza nią samą. O tym 2 lepiej nie myslec, a to 1 to juz dla wprawnych wyjadaczy. Celem jest jak zwykle robienie tylko wszystkiego zgodnie z samym sobą, a nie zgodnie z tym co druga strona chce, mimo ze po prostu nas wykorzystuje. Takie 50/50 i w zaleznosci kto ma wiecej do zaoferowania, jesli chodzi o oczekiwania/potrzeby to w ta strone idzie mniej zaangazowania. Dlatego np kobiety ktore nie maja lub nie czuja ze maja do zaoferowania cos wiecej poza wyglądem i seksem potrafia starac sie 200%, a pozniej wychodzą na kkzb, bluszcze i inne tego typu. Po prostu jest przerost atrakcyjnosci drugiej strony z niedowartosciowaniem pierwszej.

Jak zwykle odbiegłem No ale chyba wiesz o co chodzi. Ona nie daje Ci tyle bys był szczęśliwy i to widzi. Pozniej stawia wymagania, Ty sie tlumaczysz, robisz jak ona chce, jestes owinięty wokół palca. Stajesz sie calkiem nieatrakcyjny, ale tylko ona sprawdza czy ma do czynienia z facetem czy jakąś podróbką. Tak MOZE byc i tak zazwyczaj jest. Władza nad drugim czlowiekiem moze uzalezniac, ale niekoniecznie beda to te dobre uczucia.

No raczej tak. Jak nie wzbudziles juz innych emocji w tym, jakos nie tęskni, nie widzi was razem, a jeszcze ucina wszystko to co mozesz zrobic? Na pewno nie prosić i "sie starać".

Oczywiście, że nie. Proszenie na pewno by nic nie dało, a ja bym stracił resztki godności.

Dokładnie. Faktycznie byłem tylko zapchajdziurą i zapełniaczem czasu.

Hm. A już myślałem, że Markowi się poukłada. Jak widać, bywa i tak w życiu.

Witajcie. No i po wczorajszej imprezie... Było nawet ok ale znów sytuacja zaczyna się powtarzać pokłócilismy sie w drodze do znajomych i juz te same odzywki jeszcze w moje święto!!! Było nawet ok ale juz widze ze nie jest juz tak zainteresowany jak tydzień temu. Pomiędzy nami oczywiscie to samo przytulanie, całowanie jedno wielkie bagno.. Nie pisze tego zeby ktos sie do teo odniosł poradzil albo cos bo i tak wiem ze kazdy ma mnie tu za załosna idotke po prostu chcialam gdzies uwolnic mysli. Widzielismy sie dzis i caly dzien cisza ja tez nic nie pisze ale emocjonalnie jestem rozbita jak zawsze po spotkaniu z nim tęsknie dzis przepłakalam godzine nie wiadomo czemu. Mówilam mu ze ta nasza pseudo przyjazn nie wypali no i mialam racje.... W przyszłym tygodniu mamy sie podobno zobaczyc ale pewnie i tak teraz to bedzie milczal zawsze ta jest jak jest pomiedzy nai ok bo nie musi sie starac. Będę musiala z nim na ten temat pogadac. Zdalam sobie sprawe ze to ie nigdy nie skonczy ja sobie nikogo nie znajde nie bede szczesliwa bo bedzie on...

Chłopaki trzymajcie się ciepło wierzę, ze dacie radę.

niezgodna twój były to jest nałóg.. z którego sama musisz się uwolnić my mozemy Cię tylko wspierać

Nie odezwała się, bo by musiała prawde powiedziec. To bardzo dobry znak, że manipulowała/testowała.

Bo sama nie wie. Dobrze mówi thepass, milczeć. Jak coś ma być, to będzie, ale nie pokazać że się jest miękką fujarą (zaangażowaną nad wyraz).
Moja też milczała, ale zawsze pękała i w końcu się odzywała, miała dość, ale odzywała. Tym razem po 19 dniach, o psa sąsiada. Nie mogę jej rozgryźć, po co zaprosiła mnie też w lipcu i odmawiała seksu i pocałunków. A jednocześnie troszczyła się, rozmawiała, przytulała i nawet spała razem. Wyszedłem, może byłem zbyt niecierpliwy. Brakowało mi jej fizycznie, a tu same podchody i nic. Na początku powiedziała mi, że jestem bardzo pewny siebie. Myślę, że chciała mnie utemperować i dać nauczkę, osiągnęła cel, wyszedłem. Teraz mamy przepychankę. Cisza.