Chłodne rozstania-podejście drugie, jak obudzić w sobie siłę. - Netkobiety.pl

Ja zrobiłem wszystko. Oświadczyny wyrąbane w kosmos tak żeby poczuła się, że mi strasznie na niej zależy. Później przygotowania do ślubu, szczęście i radość oraz chęć żeby ten czas płynął jak najszybciej. Wyszło jak wyszło. Na rodzinę, ślub i małżeństwo parcie ogromne miałem chyba tylko ja. Jeżeli jedna ze stron wykazuje takie parcie to trzeba bardzo uważać.
Masz naprawdę duże pole do popisu. Wydaje mi się, że ona bada grunt. Na pewno ciężko jej w zaistniałej sytuacji. Na pewno nie olewaj jej. Możesz poczuć się pewnie odważniejszy i wartościowszy w tej sytuacji ale nie olewaj jej i nie tłum swoich uczuć a przede wszystkim swoich chęci.
Ja odpuściłem, bo za daleko wiele spraw poszło. Ona też odpuściła. Tylko jej zapewne było łatwiej. I tego jej zazdroszczę. Nie zazdroszczę tylko tego jakim była człowiekiem w stosunku do mnie. Takim nie chciałbym być.

thepass
Bardzo smieszne...

Testy, teściki. Jak odpowiesz tak jakby chciała to dostajesz szanse. Kobiety nie testują, gdy nie zależy im, nie zadają pytań, nie stawiają wyzwań - nie masz źle. W takiej sytuacji trzeba narzucać własną ramę, by wyjść na mocniejszego psychicznie. Jak to zrobić? Wtedy to było wtedy, było inaczej i nie ma co do tego wracać, bo można wymyślić wiele historii. Teraz jest teraz i na tym bazuję.
Ty nawet nie mógłbyś do konca szczery być (ze sobą także), bo nie można w ten sposób gdybać. Gdyby tak było, to można byłoby takie teściki robić kobietom, które zerwały. Np gdybyś lepiej komunikowała potrzeby, to może by dziś dalej było dobrze? A ona tylko odpowiedziałaby "może", ale nic by to nie zmieniło. W jej mózgu jednak jest trochę inna sytuacja. Ona ma już ustawione kilka odpowiedzi, a jedna z nich jest opcja odpowiedzi typu "frajer". I jak odpowiesz zgodnie z tym, to masz następnego minusa. I tak sie bilans ujemny tworzy, aż odchodzi. Nigdy nie jest to związane z jednym zachowaniem. Każda kobieta też ma inny próg tolerancji i też zależy to od plusów, które wytwarzasz. Dlatego bez sensu jest odpowiadanie na takie pytania. Jesli uważasz, że byłbyś szczery przy takiej odpowiedzi to tak odpowiadaj (przynajmniej nie będziesz myślał, że udajesz), ale zazwyczaj jako ten który się 'stara' i to nie on zerwał to raczej automat nakazuje Ci odpowiedzieć w miły sposób, by nie zburzyć komfortu. To działa niestety na odwrót. Tak jak kobiece przymilanie do drania. Myślą, że jak okażą mu dużo miłości to on się zmieni i też będzie potulniejszy, a to działa na odwrót. Dlatego mozna zmienic temat/aktywność (to co robicie), na coś co wiesz, że wprawi ją w lepszy nastrój i wtedy jej zaświeci się światełko "oho, prowadzi, jest męski". Poza tym ważne czy gadacie o tym na żywo czy w necie. W Realnie ona juz swoimi czułkami sprawdzi mowe ciała i się dowie co i jak. Kobiety w wiekszosci sa specjalistkami od mowy ciała.

C.D. Margeretko.
Jak taki trening wygląda. Odgrywamy scenki (np z przeszlosci, ktore pamietasz z waszej interakcji, jak zachowujesz się w danych sytuacjach do niego). Uczysz sie aktorstwa, które pozniej zmienia Twoj charakter. Na początku masz komfort bo robisz to z obcą osobą, ktora jak powie Ci "spadaj" to spadniesz, a pozniej wprowadzasz takie zachowania do ludzi ktorzy coś znaczą. Oczywiscie w trakcie odgrywania scenek mozesz zmienic uczucia, w sensie zobaczysz, ze np ja jestem lepszy od niego i sie zakochasz lub tamten totalnie Ci wypadnie z głowy, no ale takie ryzyko

Ale jak już sama masz coś robić to wystarczy że poczytasz ksiazke pt dlaczego mezczyzni kochają zołzy i będzie ok.

Pisz, pisz. Jak linia sie przez Ciebie przeciąży to bedą iskry i wyeliminujesz tym samym wszystkich innych:P

Ok thepass, ale Twoim zdaniem nasza relacja i jej zachowanie do czego prowadzi? Wiem, że nie siedzisz w jej głowie, ale może coś możesz podpowiedzieć? Czy chce się tylko bawić? Czy skłania się ku powrotowi? Czy może coś jeszcze innego?

Na co nadajesz skoro do powrotu nie?

hmmm. Właśnie mnie moja jeszcze-wcześniejsza-była zaprosiła na kawę. Od tygodnia gadamy po wieloletniej przerwie i widać, że nadal bardzo jej się podobam. Może czas użyć klina :> albo przynajmniej wywołać niecnie zazdrość Ukochanej...

Też tak myślę, jeśli chcemy się odciąć to myślenie takie jest błędem, bo nastawione tylko na ranienie się wzajemne. Wystarczy, że zakończyła się nasza relacja. Koniec, to koniec. Nie ma nic, a tu brnięcie w zemsty, udowadnianie sobie nie wiadomo czego...?
Dziś dzień 16 cisza. Rano pękłem, ale na chwilę przy śniadaniu. Potem rozmowa o pracę, poszła źle...:( Na szczęście wieczorem pojechałem z córką nad jeziorko. Miło było. Wieczory są lepsze niż poranki. Milczę jak głaz. Ona też. Nie widzę sensu tego coraz bardziej. Ale wciąż wracam w rozmowie z ludźmi, do tego jaka była, co nas łączyło, a że tu byliśmy... męczarnia, przyjaciel dziś mnie opierd...lił mam już dość tematu Twojej żony...wracacie, odchodzicie i tak 5 lat, skończ to wreszcie, bo będziesz tak żył bez końca...
Miał rację. I choć wścieka mnie możliwość, że kogoś faktycznie ma, nieważne czy blefowała, czy powiedziała prawdę, odwrotu nie ma. Koniec.

Trochę to przypomina bicie głową w mur, ale ponoć jak skończą się inne metody to trzeba próbować i tej...

Tenko kochana niestety do końca tygodnia muszę zostać w swoim rodzinnym mieście- w piątek mam egzamin na prawo jazdy:P tak że wszystkim z moich okolic radzę nie wychodzić z domu

Herr Flick wykorzystując to że tu jesteś: szmat czasu temu wysłałam maila do Ciebie... i tak nie wiem czy brak odpowiedzi jest odpowiedzią czy po prostu nie sprawdzasz poczty.....:P

MaciekM: "albo przynajmniej wywołać niecnie zazdrość Ukochanej..." a przy okazji zrobić nadzieje-skrzywdzić nikomu nic nie winną dziewczynę ??

Cały problem polega na tym aby nauczyć się od nowa żyć samemu ... tak po prostu. Nie jest to łatwa sztuka po wielu latach życia z kimś, ale wykonalna. Jeśli nie nauczymy się kochać siebie i żyć z samym sobą to nie jesteśmy gotowi na jakikolwiek związek. Bardzo was tu wszystkich wspieram bo mniej lub bardziej wiem co przechodzicie. Tak jak pisał Ice ja też budowałam całą swoją samoocenę na eksie i teraz muszę odcierpieć swoje.

"Zapewniam Cię Maćku że ucinając kontakt Twoja była przestanie widzieć Twoje karty."

Maćku jeśli przeglądniesz wcześniejsze posty zobaczysz że zawsze gdy przestaliśmy się odzywać do naszych eks to oni zabiegali o nas:)
"Trochę to przypomina bicie głową w mur, ale ponoć jak skończą się inne metody to trzeba próbować i tej.."- Maćku zawsze możesz pożyczyć różowe stringi od tehpassa i w samym tym stroju przebiec pod jej pracą - wtedy na pewno zwróci na Ciebie uwagę ale po co??? zastanów się czy na prawdę całe życie chcesz żyć w niepewności czy ona na pewno Cię kocha? Gdzieś na świecie jest ta jedyna dla Ciebie przy której nie będziesz musiał kombinować urządzać scen zazdrości itd.

Tak a propo co u Życia i Szarego no i oczywiście Redki ??

Ja wiem po co wzbudzać zazdrość. Żeby pokazać jej, że dam sobie radę bez Ciebie. Mimo, że wiesz, że Cię strasznie kochałem, to zobacz dam radę i nie narzekam na brak zainteresowania ze strony kobiet. Tylko właśnie po co to robić? Jak można wzbudzić zazdrość u osoby, która nas zostawiła? Przecież skoro się na to zdecydowała to wiedziała co robi i jakie wiążą się z tym konsekwencje. Konsekwencje nie są jednak tak dotkliwe po jej stronie jak po stronie osoby porzuconej. Ja nie mogę sobie uzmysłowić jak kobieta, która tyle lat deklarowała swoją miłość, krzywdziła świadomie swojego narzeczonego a za niedługo męża. Tłumacząc, że nie wie czemu krzywdzi, że podświadomie robi na złość, bo taka już jest. Gówno prawda.
Fakt faktem zrobiłbym jakąś taką akcję przed moją byłą i pokazałbym, że u mnie ok ale prawda jest taka, że ją by to nie obeszło a ja jeszcze bardziej bym cierpiał. No niestety ale tego nie przeskoczę.

Jedyny sposób w jaki można pokazać ze sobie radzimy to będzie ten szczery i nie wymuszony, kiedy faktycznie na nowo zdefiniujemy sobie plany na przyszłość i zaczniemy żyć własnym życiem. Jeżeli na sile uknujemy intrygę ze kogoś mamy, będzie to dość zauważalne i potwierdzi to tej drugiej stronie ze jesteśmy żałośni, niestety.
Podam przykład, spotkałam się jakiś czas temu z moim byłym, jak pisałam w celach załatwienia ważnej dla mnie sprawy, nie związanej z nim. Rozmawialiśmy sobie na luzie opowiadałam mu o swoich planach o nowych zainteresowaniach, byłam dość wesoła i zadowolona ze swojego życia, było to szczere. Dostałam od niego propozycje spotkania się na kawę, widziałam ze nie chce kończyć tego spotkania.
Milego dnia, głowa do góry, kopniak motywacyjny.

Redapples tak jak mówisz, nie można na siłę nikogo uszczęśliwić. Jeśli druga strona Cię nie chce i odrzuca, daj jej odejść. Żyj swoim życiem, kto wie co Cię czeka za zakrętem? Możliwe, że wróci się do siebie po miesiącu, dwóch, trzech, jak to się mówi, jak się kogoś kocha trzeba mu pozwolić odejść, jeśli tego chce. Jeśli nie wróci, nigdy nie był Twój, jak wróci będzie Twój na zawsze. Czy jakoś tak to szło.
Mam kolejną rozmowę w piątek Tym razem nie mogę się zdołować, uff...

Jest tam taki wyciąg z nartami wodnymi, myślałem wczoraj żeby spróbować, ale trochę się boję. Zobaczę, może to dobry pomysł. Wakeboarding jakoś to się nazywa. Kosztuje trochę, więc muszę poczekać po 10-tym...:( W obecnej sytuacji bez pracy, niestety.

O shit, ananas przepraszam że nie odpisywałem. Przy okazji proszę o wybaczenie Wszystkich, którzy zostawili wiadomości w skrzynce. Po akcji szpiega-życzliwego zmieniłem adres mailowy i zupełnie o nim zapomniałem (dobrze że zapisałem sobie hasło w moim super tajnym notesie ), jak tylko znajdę chwilkę czasu to odpiszę do każdego

Błąd, tabula rasa - każdy rodzi się z czystą kartą, wszystkie decyzje mają wpływ na dalsze życie - nie ma ponad ludzi, każdy kto osiąga cel dochodzi do tego ciężką pracą, sprytem życiowym i umiejętnym dysponowaniem swoim czasem. Sekundnik pracuje przez całe życie nabijając coraz większe przebiegi aż do momentu kiedy wszystko przestaje być istotne. Każda porażka umacnia jeśli wyciąga się z niej wnioski, każdy sukces rodzi siłę do dalszej pracy nad sobą.

Nie naprawiaj słomianych domków, tylko wyciągaj wnioski i następne buduj z betonowych płyt. To jest bardzo proste, tylko mało ludzi to zauważa, wieczne gdzieś biegają i szukają szczęścia w otoczeniu zapominając o tym kim są i że te pokłady dobrego samopoczucia są tylko w nich, tylko uwięzione gdzieś głęboko na dnie.

Oczywiście że osiągniesz, jeśli skoncentrujesz na tym swoje myśli. Zastanów się co jest dla Ciebie najważniejsze? Napisz sobie to na kartce, zaprojektuj w głowie ten cel i napieraj. Wielu ludzi rezygnuje i zamyka się w beznadziejności bo przestaje wierzyć w swoje siły. Tuż po studiach miałem taki okres życia, nie mogłem się odnaleźć w domu, z pracą było ciężko bo robiłem coś co mnie zupełnie nie interesowało i zacząłem się zastanawiać czy nie wyjechać. Myślałem o tym tak intensywnie że zacząłem działać, za wszelką cenę chciałem się wyrwać. Po trzech latach pobytu na ciężkich robotach poza granicami wróciłem i realizuję do dzisiaj swoje pasje. Dokładnie tak jak chciałem, pracuję u siebie i jestem niezależny, pewnie wiele jeszcze porażek mnie czeka, ale zupełnie o nich nie myślę bo mam tak głęboko w głowie plan na życie że nie mam na to czasu, nawet jeśli coś nie wyjdzie to będzie to tylko mała przeszkoda, którą szybko ominę.

Nie myśl o swoich porażkach, o tym że wracasz do pustego mieszkania. To nie fizyczna pustka Cię do bija, tylko brak poczucia pewnej stabilizacji w psychice, szybko załatasz tą dziurę. Przeczytaj dobrą książkę, odezwij się do znajomych, pracuj na siłowni, zerknij trochę szerzej na to co Cię otacza. Niewielu ludzi koncentruje się na rutynowych czynnościach a czas ucieka, nikt Ci go nie zwróci. Ja lubię wracając wieczorem do domu zerkać na miasto, widzę tą rozbudowaną infrastrukturę i wielką pracę ludzką włożoną w to żeby całość działała, wielkie blokowiska, elektryczność, komunikacja. Wszystko powstało dzięki czyjemuś dążeniu do tych upragnionych celów i wielką fizyczną pracą. Żaden nadczłowiek nie maczał w tym palców, ustawiczna praca ludzi. Tak samo Ty buduj siebie, choćby od początku.
Jak to mówi przysłowie, nie da się tylko otworzyć parasola w dupie, reszta jest w zasięgu ręki.

Inna sprawa, że o ile wczoraj byłem pozytywnie nastawiony do tego pomysłu, tak dzisiaj nie mam ochoty wiązać się z kimkolwiek przez dłuższy czas, ani z ex ani z drugą ex ani z nikim innym, więc chyba i tak dam sobie spokój.

Mam straszny mętlik w głowie i jestem zrezygnowany.

Maćku w pewnym sensie Cię rozumiem, że chciałbyś zagłuszyć ciszę w Tobie, po odejściu ex. Ale wierz mi, że to doda Ci trochę więcej zamętu i spowoduje, że być może się uda, ale większą szansę daję na to, że będziesz obie Panie do siebie porównywał, co w ostatecznym rozrachunku spowoduje, że i tak wygra niedostępna ex. Dlaczego? No bo jest niedostępna. Zawsze pożąda się tego, o co trzeba walczyć i zabiegać.
A, że bezsilność która nam towarzyszy po tym co zaszło jest ogromna, lub taka nam się wydaje tylko w naszych głowach, to i tak się czujemy. Warto wyjść poza siebie, poza tę męczarnię. Zauważ, że my z żoną razem wynajmowaliśmy mieszkanie, duże mieszkanie, ona uciekła w kwietniu na wynajęte małe, ja zostałem na dużym, ale straciłem też pracę i musiałem w czerwcu to mieszkanie opuścić. Zaoferowała mi mieszkanie u niej w małym, poszedłem, ale po 13 dniach wyszedłem. Czy żałuję? Bardzo, ale mieszkać z żoną bo czuje się za mnie odpowiedzialna? Tylko tyle, starałem się przez te dni, gotowałem, sprzątałem, chodziliśmy na spacery, ale ona wracała późno, wychodziła wcześnie, unikała mnie raczej, czasem zamykała drzwi, abyśmy się nie widzieli, ale też były fajne chwile, przytulaliśmy się, leżeliśmy nawet razem w niedzielę, spaliśmy z trzy razy, cudowne uczucie. Dziś tego nie mam, pewnie źle zrobiłem, ale mleko się rozlało, kłótnia niedzielna, jej obojętność i moja złość zniszczyły ten stan. Żałuję, ale milczymy. Mieszkam nawet nie na wynajętym, a u mamy. Dorosły 40-letni facet, a jaką cenę płacę obecnie. Ogromną. Ale tworzę w głowie plan, muszę znaleźć pracę i wyrwać się stąd do własnego, wynajętego kąta, a potem się zobaczy.
Dzień 17, obojętność, stres, rozmowa kolejna w piątek, dziś znowu plaża, jeziorko, powtarzalne te dni, upał powoduje dodatkowe zmęczenie. Mógłbym też skwitować, dziś nie jest dobrze. Staram się nie myśleć o żonie, ale śniła mi się, jak jej wyznawałem wszystko na świecie. Obudziłem się prawie szczęśliwy, na chwilę.

O tym nie pomyślałem. A masz w 100% rację. Chyba to nie ma sensu aby teraz się z kimś spotykać. Tylko jak poradzić sobie z tą pustką...

Jej życie. Jak i tak przełoży wszystkie sprawy nad Ciebie to znaczy, że dostarczasz jej za mało tego czego ona chce (a gdzie jesteś w tym Ty?). Każdy sie wiąże  z powodu pewnych potrzeb (w roznych okresach zycia niektórzy bo sobie nie radzą, niektórzy są smutni i chcą sie pocieszyć, a później znikają jak niedobory zostaną wypełnione...). I jak tu wiekszosc kobiet i niektórzy mężczyzni (choć tego nie rozumiem) - z chęci bycia potrzebną/ym.
Bycie potrzebnym - brak niezależności. Unattractive. Nie mozesz sie przejmowac tym, ze ona bedzie miała teraz kolezanki, prace itp to mi sie kojarzy z zaborczością. Czy przypadkiem nie dawałeś tego objawów w związku, czy tylko teraz rozmyślasz, że wszyscy bedą ważniejsi niz Ty? Bo jak tylko to drugie to cóż, wybiera lepsze emocje. A chęć bycia potrzebną... pocieszy sobie ją.

Skojarzyło mi się z Tenko i przeciążeniem linii to
https://www.youtube.com/watch?v=Txeu-s4szQw

Uuu awaria

thepass[b/] Nie zapominaj o!

https://www.youtube.com/watch?v=cILK-4Cp6Mk

[b]MaciekM pisałam do ogóły, moja słowa nie były skierowane stricte do Ciebie
Zwyczajnie napisałam jak czuje się użyty plasterek, na porozstaniowe bolączki

Mój były po ostatniej kłótni już się po prostu nie odezwał. Nie odpowiada nawet na smsy związane z oddaniem sobie rzeczy osobistych. Za to na każdym kroku eksponuje jak to mu nie jest dobrze samemu i jak się dobrze nie bawi. Wszystkie problemy rodzinne, którymi zatruwał mi życie gdy bylismy razem nagle zniknęły, nagle pisze z kilkoma dziewczynami i wstawia fotki na facebooku. A jeszcze w dzień "klotni pozegnalnej" mówił jak bardzo mnie kocha. Dzieciak -.- Co chce osiągnąć? Może mam się czuć opuszczona przez boga greckiego...

Spostrzegawczy już wiedzą, że to imieniny i masz na imie Borzysława ; )
Jesteś niezgodna, więc jedyne co można powiedzieć to to, żebyś kochała go całym sercem, podlizywała się, błagała. Badz dla niego najlepsza, po prostu. Kochaj go jak umiesz najmocniej. Skarpetki pamietaj by wyprać, bo od tego sie milosc zaczyna.

Nie musisz być zlosliwy. Wlasnie ze to nie ja się podlizuje tylko on nie pisze pieresza nie blagam a tym bardziej nie piore skarpetek...

?

Przepraszam za pomyłkę, Marka (znaczy się na chłodno). Można mnie bić po łapach, dużo nowych osób przybyło i źle z pamięcią.

Przypomina mi się moja niedoszła teściowa - facet pomiatał nią potwornie, jak widział, że przegina i że ona zaczyna się szykować do rozwodu to wyskakiwał z paroma pustymi gestami (w stylu podwiezienie do pracy) i robił się milutki.

Jej reakcja zawsze, niezmiennie od 20 lat: "tym razem on się naprawdę zmienił!"

Jeszcze kobiety rozumiem, ale was? Że zacytuje klasyka: gdzie sa wasze jaja panowie?
Nie przypominam sobie bym nawet w okresie największej ciapowatości dał sobie kobiecie wejść na głowe. Fakt, często dawałem zbyt mało od siebie (dzis moge jeszcze mniej, więc sie nie babram w takie relacje), ale gdybym miał wiecej do zaoferowania (jak wy), a nadal jakaś by mi skakała to bym pogonił równo (z resztą zawsze goniłem, dopóki nie zrywała...). Nie rozumiem jak można sobie tak dawać, skakać, przepraszać za pierdoły, za odwracanie kota ogonem, bo panienka ma humorek i wymyśla problem z kosmosu. Jakies kwiatki, bratki.
No i ten problem z pobiciem, sprawa na policji. Co tu sie wyprawia!?

Ty zerwałaś? Jak tak to gratulacje - oby nie przedwczesne, bo teraz dopiero sie zacznie gonitwa myśli, a może bedziecie sie jeszcze odzywać do siebie i dopiero może być mętlik. W koncu kkzb.

Oczywiście ze dosadnie. On chce zebydmy byli przyjaciolmi bez sypiania ze sobą po prostu przyjaciolmi ale ja nie umiem i mu to powiedzialam ze na dluzsza metę to nie wyjdzie i będzie tak samo. Widzę SE mnie tu wszyscy wydziedziczyli;-)))

Święta racja.Widzę to teraz po sobie,jak tak na chłodno przeanalizuję.Przykro mi to przyznać,ale nie miałem jaj,kompletnie.To ona mnie prowadziła,nie ja ją.Przyjmowałem każde tłumaczenie,każdego focha,bo i tak wiedziała,że w końcu i tak będzie tak jak ona chce.Za miły byłem,za często mówiłem że jest najpiękniejsza,taki pierdoła ze mnie był.Aż mi nieraz wstyd sam przed sobą.Podejrzewam że pierwszy raz co ją kompletnie zaskoczyło,to było to że potrafiłem się nie odzywać,pierwszy raz byłem stanowczy i pewnie dlatego tak latała.Prawdopodobnie (nie siedzę w jej głowie)myślała,że napisze liścik,przeprosi,powie jak to bardzo mnie kocha,to ja przylecę z kwiatami,tryskając szczęsciem.Ooo dzięki Ci to forum,że tak nie zrobiłem.Nasz "powrót" nie mógł się udać z prostej przyczyny.Ja już taki nie byłem,jak wcześniej.Każdą nieścisłość w jej wypowiedzaiach drążyłem,każdego focha zlewałem,nie dałem się po prostu.Już nie zrywałem się 0 6 rano bo zaspała do pracy i trzeba ją zawieźć,mówiłem weź taksówkę.Już nie zamieniałem się z kolegą na zmiany,bo ona postanowiła że gdzieś chce pojechać,chcę iść na mecz to idę,proszę możesz iść ze mną,a wcześniej to ja bym sobie obejrzał,Familiadę chyba,foch murowany,ba,jeszcze ja przepraszałem,bo księżniczka tak ucierpiała.Ojej ale ja byłem głupiutki. Pewnie, chyba podświadomie dałem przyzwolenie w swojej głowie że może nic z tego nie być i za bardzo się nie przejmowałem.No to i wytrzymaliśmy ze sobą po "powrocie" trzy tygodnie .Podejrzewam że nie tego się spodziewała.Pewnie myślała że dalej będę jej misiem,przytulanką,a tu Zonk.Wstyd się przyznać dupa był ze mnie nie facet.Ale teraz tak nie będzie o nie ,drżyjcie laski :D

Tyrania a nie związek, zastanawiam się czy Ona z takim podejściem do życia ma szanse na nowy związek. Pewnie ma, bo nie wiedzieć dlaczego niektórych mężczyzn ciągnie do takich kobiet, tak samo jak niektóre kobiety ciągnie do tyranów. Ciągła walka o pozycje w związku, mój ex tez tak walczył, walczy, na początku stawiałam opór, później się poddałam, bo stwierdziłam a niech ma jak chce tak rządzić to niech rządzi i tak rozwaliliśmy się o mur. W sumie nie ma nawet po co do tego wracać, wnioski wyciągnięte i jak to Joy stwierdził, bójcie się faceci .

Cześć Wszystkim!

wstukałam w google - "on pisze z innymi" klik netkobiety.. czytam historie jak to kochający faceci piszą z innymi kobietami (wcale nie niewinnie) i wszędzie ta sama modła- to koniec.
tak moi drodzy.. dowiedzialam się przez przypadek w pt 18.07, że mój książe romansuje na gg.... krzyk, placz, to koniec..

wrócił do domu ( o sytuacji, że wiem dowiedział się przez FB bo tam rozmawialiśmy ja w domu on w pracy) - nie chciał mi nawet wyjaśnić, dlaczego, po co to robi, czy czegoś mu brakuje w związku (jakże udanym wg świadków i mnie samej także) - powiedział "nie ma nas"

moje odreagowanie 2 dni poza domem, kolezanki, imprezy, wsparcie od znajomych - skoro nie chce rozmawiać, to ja przecież prosić nie będę..
niedziela.... podchodze i chce rozmawiać, zależy mi i serce mi pęka, że to się może tak skończyć - niestety książe rozmawiać nie chce, nie ma o czym, nie teraz, może później. co robię? wychodzę z domu bo patrzeć nie mogę.

dostaję sms - to nie hotel... czyli coś go zabolało (nie było to moim zamiarem)
3 dni totalnej ciszy, po kilku mcach mieszkania razem jesteśmy dla siebie obcy.
mija 4 dzień (nie jem nic od piątku) informuje na gg (jestesmy w pracy), że znalazłam mieszkanie i sie wyprowadzam.
wracam do domu, wraca książe i po 4 dniach -hey! chcesz kawe? to i tamto? odpowiadam nie, nie, nie

kładę się spać, a książe miejsca sobie nie może znaleźć, podchodzi do mnie, rozmawiamy o różnych rzeczach, nasze oczy sie spotykają co chwila, ja wpadam w rozpacz. pytam dlaczego, czy on nie ma serca? czemu mnie tak krzywdzi. Prztulil mnie, calowal i czulam sie bezpiecznie.
Postawiłam ultimatum, albo laski albo ja - nie wyrzucaj do kosza tego co było takie piękne i prawdziwe!
wyjechałam na 3 dni do rodziny, do niedzieli mial czas się zastanowić (tylko  nad czym??? decyzja -odpowiedz powinna być natychmiastowa!, ale ok) dostaje smsy z buziakami, ze mnie kocha i chce ze mną być.

wracam szczęśliwa do domu, zdystansowana ale szczesliwa, że poszedł po rozum do głowy.
było dziwnie, chłodno, ale zaczynało się rozkręcać. (zaczynam jeść -przechodzi przez gardło)

wczoraj wziełam jego telefon do łapki..... messenger i..................... SZOK (tzn moze nie szok, bo przecież ludzie się nie zmieniają...nie od tak..) czytałam te wiadomości, co on by nie robił.... czego by nie robili.....
stanął w drzwiach kiedy trzymałam jego telefon.
podniosłam głowę z uśmiechem i powiedziałam - proszę. to koniec.

czekam teraz na informacje o mieszkaniu do wynajęcia bo nie chcę tam być dłużej niż wymaga sytuacja.

Powiedzcie mi czemu lojalność to taki trudny "przedmiot" ?

nie będzie już sniadanek do pracy, obiadów, podwożenia do pracy, wychodzenia z psem (on niczemu winny nie jest)

wierzę głęboko, że do każdego z nas zapuka szczęście prawdziwe, że będą przy nas godni ludzie.