Chłodne rozstania-podejście drugie, jak obudzić w sobie siłę. - Netkobiety.pl

Być może tak jest on uparcie twierdzi że nie chodzi mu seks tylko o kontakt ze mną nie wiem jak to się rozwinie. Może teraz palne tekstem naiwnej idiotki i samej mi sie chce smiac jak to piszę, ale : Skoro na moje pytanie czy bierze pod uwagę że będziemy razem odpowiada nie wiem to może dlatego że chce ale się boi nie wiem?" ha ha ha dobre w sumie to było głupie logiczne ze tak powiedział żeby nie tracić mozliwości sięgnięcia po mnie jak to nazwe jak mu się nudzi. Nie wiem dziwne to wszystko. Nie mam pojecia dlaczego ja się w to jeszcze bawie mam nadzieję? Myślę że tak. Na dzień dzisiejszy od środy sie nie odzywa.

Nie tłumacze kogoś na swoją korzyść po prostu się zastanawiam czy czasami tak nie jest ale to nie znaczy że tak myślę.

Być może i by tak bylo.... na razie staram się nie na stawiać się ze będziemy razem bo nie będziemy no jakbysmy mieli być to byśmy juz byli ale ta glupia nadzieja gdzieś tam siedzi i mimo ze wiem ze nic nie będzie ona tam jest i nie wiem jak się jej pozbyć;-((

niezgodna.... thepass dobrze gada...
ja jak miałam te gorsze dni i też robiłam sobie nadzieje - trafiłam na to forum i co?
od razu kubeł zimnej wody na głowę, że 'jak facet mówi nie to znaczy to NIE' - i u Ciebie jest to samo; słowa 'nie wiem' na pewno nie znaczą 'TAK' a 'nie wiem' jest to jedynie furtka...
posłuchałam thepassa bo w końcu jest facetem i wie co facet myśli i jak mam gorszy nastrój (czyt. wspominam dobre chwile, tłumaczę exa itp.) to przypominam sobie też słowa thepassa i dociera do mnie, zę ja też mam swoją wartość a jak jemu nie zależało to trudno. Bo z tego co tu mówią, to jak facetowi zależy to choćby skały srały - będzie na TAK a nie ... 'nie wiem'.

aaaaaaaaaaaaa przegapiłam 3000 posta!!!!

Heloł...... niezgodna trzymaj się kobito!! skały srały... baardzo pożyteczne i jednoznaczne powiedzonko.

thepass ma 10000% rację noosz czemuż ja nie trafiłam na to forum jak dopowiadałam sobie historie i co gorsze teorie! z którymi o zgrodzo!!! podzieliłam się z exem... why, whhyyy!!! nie zatrzymałam tego AŻ! 3 stronnicowego listu dla siebie.
W życiu bym mu go nie dała...miał pewnie niezłą polewę..a ckliwości w tym było tyle... że teraz rzygać mi się chce na samo wspomnienie.
Emocje.. potrafią nam kobietą przysłonić fakty.
Także tego niezgodna... ściśnij jajniki.. kokodżambo i do przodu. Przeżyjesz... od tego się nie umiera. Nie upokarzaj siebie samej dopowiadając coś czego nie ma.

Dziękuję wam za słowa wsparcia myslałam że wszyscy wyleją na mnie wiadro pomyj za to ze sie z nim spotkałam i w ogóle a tu miłe zaskoczenie.Siedzę sobie teraz rozkminiam wszystko i jest mi tak po prostu po ludzku smutno juz nie chodzi głównie o sytuacje z nim to tez ale bardziej boli mnie to że widocznie ze mna musi byc cos nie halo. Nie wiem czy ja nie zasługuje na to by mieć kogos kto będzie mnie po prostu kochal a nie kazał sie zmieniac. Ja nie mówie ze jestem świeta a mam rzeczywiście trudny charakter ale ja nie chce wiele chce po prostu zrozumienia, wsparcia chce poczuc że komus zalezy a tu nic zero. Nie mam juz 18 lat nie mam calego zycia przed soba. Czuje sie po prostu jak jakas trendowata nie chciana i w ogole. Dół masakryczny mnie dopadł

niezgodna leci poczucie wartości... zaczynasz siebie obwiniać, w sobie szukać winy, przyczyny niepowodzenia.
Hm.. a popatrz na siebie z dystansem.
Wypisz według Ciebie  plusy i minusy Twojej osoby.. a potem możesz pokazać to zaufanej i obiektywnej wobec Ciebie osobie.
Ciekawie co Ci powie
Teraz masz wykrzywiony obraz 'siebie' bo zwyczajnie cierpisz.

Jeśli od zawsze miałaś niską wartość to nie dziwne, że nie masz szczęścia w miłości. Nad tym trzeba pracować, stety niestety. Pozniej taki zwiazek jeszcze obniza wartosc, bo sie go rozpamiętuje jako kolejną porazke życiową. Znowu byłam nie taka jak trzeba, znowu.

hejka, jakie plany na sobotę? ja zaraz wyjeżdzam nad wodę poleniuchować
i dziś proszę mi się nie smucić - niezgodna to przedewszystkim do Ciebie poszalej po sklepach, idź na kawę z kumpelą i głowa do góry mamy weeeekend

Nie wiem jak pracuje sie dokładnie nad poczuciem własnej wartości, bo nie jestem psychologiem. Wiekszosc tego wszystkiego co wiem wyniosłem z doświadczenia. Niska wartość to jest porównywanie się z innymi. Że ktoś jest w tym i tym lepszy, tu i tu ładniejszy. I teraz mamy dwa wyjścia. Albo pracujemy nad tym, by tych ludzi dogonić - i w duzej mierze nic nam to nie da. Zaczniemy sie zastanawiac co to jest, że osiągam tyle, a nadal jest zle? Albo przestaniemy sie porownywac i doceniac siebie jakimi jestesmy.
Przykładowo w czasach nastoletnich miałem tak, że przy kobietach chciałem im zawsze zaimponować. Zmienić się w kogoś takiego jakimi one chciały bym był. Słuchały muzyki reggae? Proszę bardzo, ja też lubię! Co sie działo? Nic konkretnego, choc na pewno lubiły mnie. Wstydziłem się muzyki której ja słucham, bo była inna niż w ich kręgach, dlatego myslalem, ze mnie nie zaakceptują. Zauwazylem, ze to nie działa. Zaczalem jakby 'bronic' terenu i własnej indywidualności. Wiedziec, ze nie musi byc to juz koniecznie zaleta, a odrębność. Moge wytłumaczyc czemu jest tak, czemu to mi się podoba, czemu nie robię czegoś innego. I teraz wybor nalezy do innych - albo bierzesz, albo nie. Nie bierzesz to tracisz okazję. Takie przekalibrowanie mysli. Albo gdy jakas dziewczyna mowi - chce takiego i takiego, masz byc taki i taki. To ja mowie - to sobie takiego znajdź, powodzenia. I z całego serca zycze, bo kazdy moze miec wymaganie jakie chce, byle nie mamił innych, że wszystko się podoba, a pozniej nagle odchodził 'bez powodu', bo to dalej obniza mi wartosc. Z tego sie nie wyleczyłem i nie wiem czy ktos potrafi to tak bezwględnie olać. Co innego gdy jestesmy szczesliwi w innych aspektach zycia niz miłosnych, to zamiast myslec o tym, ze ktoś nas odrzucił to zajmujemy sie tym wszystkim innym i to też pozwala wrócić na właściwe tory. Jak ktos zna siebie, swoje zalety, wady i rozumie siebie to zawsze bedzie wiedział nad czym nalezy popracowac, co jest wykluczające przy znajdywaniu kogos (a nie że i tak nikogo nigdy nie znajde, nie zasługuje na milosc), ale i bedzie wiedział że jednak ma dobre, ciekawe cechy, unikalne - z ktorych trzeba sie cieszyc. Poza tym ludzie często nas chwalą, komplementują, ale tego nie dostrzegamy. Jakbysmy byli na to głusi. To złe. Jestes fajna - nie, jestes piekna - nie, kocham cie - nie, niemozliwe, mnie? Mnie sie nie da kochac! Itd.

Wiem

Chciałem tym sie odnieść do poprzedniego postu. Nie dostrzegamy komplementów czemu? Bo ludzie potraktują nas jako nieskromnych. Co z tego? Pozostaje tylko podziękować.
A ja znam kobiety, którym zakupy nie sprawiaja przyjemnosci, za to juz słodycze tak (co łączy sie z ich kupieniem przecież):P

Ale popatrz. Chodzisz milion godzin po zakupach to przecież chudniesz. Nie dość, że wysiłek fizyczny (chodzenie) to umysłowy (co by tu wybrać?). I potem się najesz słodyczy, czym wyrównasz bilans kaloryczny i humoryczny
A ja też jestem dziwny, bo często jak sobie kupie nowe ubrania i tak sie fajnie przejrze w lustrze w nich, pomysle sobie, ze wyglądam lepiej niz przed kupieniem tego to też moc jest większa we mnie. Koledzy kiedyś mowili mi, że zawsze jak zarosne to też mam większą moc.

Witajcie, mowa o zakupach, wyobraźcie sobie że miałam wczoraj randkę z facetem który zna się na kolorach i zakupach bardziej niż ja, moja skromna osoba do tego nie przywykłą, bo żadnego z facetów nigdy nie zabierałam na zakupy, by ich nie męczyć oni sami też nie chcieli się męczyć. Miło wiedzieć thepass, że faceci lubią zakupy, trochę mnie to uspokoiło. Osobiście nie przywiązuję uwagi do marek, biżuterii i ciuchów, jedyną frajdę poczułabym kupując sprzęt domowy, albo kwiatki, bądź coś z motoryzacji:P, sami dziwni ludzie na forum.
W ogóle był to facet jakiego jeszcze nie spotkałam na swojej drodze, kultura, inteligencja, sarkazm i nie strzela fochów, wydawałby się że ideał. Jednak coś mi się wydaje że za bardzo daje sobie wejść na głowę, nie wiem co począć ale za radą Naszego Alvaro, spotkam się z nim ponownie.
Miłego dnia Panie i Panowie.

No no. Ideałów brak. Ale spotekaj się spotekaj, warto lepiej człowieka poznać.

Mój karetkowy też nieidealny. Nie narzekam, na świeżo, fajny etap związku, ale ślepota mnie nie ogarnia. No jesteśmy na propsie. Ma wady chłopina, no ma, ja również, ale posiada też poglądy na życie jak SzaryKot. Zna pojęcia kluczowe typu toksyczna relacja, o co chodzi w miłości, czym zdrowy związek jest, umiejętność życia w samotności mimo pozostawania razem. Ostatnio mi właśnie powiedział, że najbardziej mu się podoba, że nie jestem kobietą bluszczem. Jestem dla niego tajemnicą, wyzwaniem. I że dla niego ideał partnerki to taka która do końca w jakimś procencie będzie nieodkryta. Ma szczere i dobre serce. Wiecie tak ostatnio właśnie sobie pomyślałam. Spójrz na drugą osobę jak się zachowuje w środowisku, w rodzinie, jak mówi o ludziach, o pracy, czy jest uczciwa czy oszukuje. Czy jest pasją, czy wręcz przeciwnie - wiecznym smutkiem. Bo przecież taka będzie w związku, kiedy opadnie magiczna aura zostanie tylko to jakim jest człowiekiem.

Hm...no. Miłość wyraża się w małych rzeczach. Drobnostkach wręcz. Podanie kapci pod nóżki. Kupienie ulubionej herbaty. Związek to zaufanie, coś co buduje, a nie rujnuje. (:D) Daje poczucie bezpieczeństwa oraz to przekonanie, że ktoś tam myśli, czeka, dopinguje. Nawet jeśli jest kompletnie czymś innym zajęty. Miłość nie jest strachem, że ten drugi zostawi, pozna inną,  że będzie niezadowolony bo ja coś zrobię nie tak i odejdzie. Że znowu będzie kłótnia. Absolutnie nie może być uczuciem, że ja nie zasługuję i płaszczyć się muszę. Robić coś wbrew sobie. Miłość...no to jest ideał, ale i decyzja. To nie tylko chemia i motylki. To świadomy wybór, że chcę być z kimś mimo całego jego sposobu bycia, mimo wad i moich ułomności także.

Warto do tego dążyć. Cierpliwości dużo trzeba. Też bym chciała poznać jej smak.

No i weekend dobiegl końca. W sumie czuje się dziś źle tesknie za nim strasznie ale nie odzywam sie pierwszą on niestety od naszego spotkania milczy moglam się w sumie tego spodziewać. Teraz widzę ze to spotkanie obudzilo we mnie jeszcze większą tęsknotę i nadzieje której nie umiem się pozbyć. Nie mogę ponieść się emicjom i się odezwac a tym bardziej robić mu wyrzuty bo nie mam w sumie powodu nie odzywa się trudno. Dziś zdalam sobie sprawę ze stoję w tym głównie po same uszy i ze juz zawsze będę od niego uzależniona zakochana czy cos tam jeszcze i to się nigdy nie zmieni. Kiedyś jakąś nasza dawna znajoma powiedziala ze i tak kiedyś będziemy razem bo za dlugo slyszala zaprzeczenia z jego strony ze tak nie jest. Tez tak mysle tylko ze co by mnie czekalo u jego boku to samo zero szacunku i brak zachowania z jego strony które by udowadnialo ze mu zależy ale czy tego szukam?? Nie, wiec czego ja tak na prawde chce? Jestem zagubiona.

Ale ja nie chce być zależna po prostu nie wiem jak mam się z tym wszystkim uporać. Mózgu nie wylacze nawet jak nie chce to myślę wspomnienia same się pojawiają w najmniej odpowiednim momencie nie chce tego a tak się dzieje. Tak wiem jestem glupia i gadam glupoty niektórzy tutaj maja mnie zapewne dość ale to jedyne miejsce gdzie mogę uwolnić swoje myśli.

hejka, tak na zakończenie tego weekendu i rozpoczęcie nowego tygodnia chciałam Wam tylko powiedzieć, że jesteście fajnymi ludźmi, zasługującymi na dobre życie.
tak mnie naszło na przemyślenia dziś i doszłam do wniosku, że celem życia jest tylko i wyłącznie ŻYCIE tu i teraz, celem nie jest poszukiwanie drugiej połówki, zdobycie fortuny, tytułów itp itd... to są efekty naszego życie tu i teraz.... trochę jakby efektu uboczne
chodzi o to abyśmy celebrowali każdą chwilę, zaakceptowali życie takim jakim jest, cieszyli się chwilą, egzystencją.
to, że rozmawiamy na tym forum to też coś fajnego: każdy jest inny, ma inne życie/doświadczenia a mimo tego jest tu tyle pomocnych, wspaniałych ludzi
dlatego szukajmy tych jasnych stron życia kolorowych snów dla Was
tak tylko uprzedzę pytania: nic dziś nie piłam

Dziękuje SzaryKocie ze przypominasz Nam o tym wszystkim . Tak na wszelki wypadek by Nas nie zgięło i pogięło . Moim sposobem na traumę było pieczenie ciast i przynoszenie ich do pracy, nawet nie zdawałam sobie sprawy ze to tez pomogło, ludzie byli w wniebowzięci ich uśmiechy wynagradzały mi zrzędliwa twarz exa. Co do Joy'a dobry z niego chłopak, mam nadzieje ze u niego dobrze i nie będzie czul się w związku jako tylko dodatek.

Naprawdę : > ?
Popatrz. Nie napiszesz pierwsza, więc OCZEKUJESZ że on to zrobi.
Jeśli on to zrobi to dopiszesz historie, że tęskni.
Dodatkowo napisze cos miłego
Jestes ugotowana.

Kazda uzalezniona/zakochana (razem lub osobno) jest chora psychicznie
Jesli oczekujesz czegos, a jednoczesnie sie bronisz to błędne koło, które tylko wzmocni uczucia.

słońca całusy dla was wszystkich :*:*:**:*:*:*:*:*

Hej
czarnamarchewa nie sposób się z Tobą czy z thepassem nie zgodzić, macie 100% rację. Ja dodam jeszcze, że nadzieja też robi swoje.
No i te emocje... przynajmniej u mnie robiły swoje.
Tylko to wszystko często wynika z zachwianego poczucia własnej wartości i nie akceptacji swojej osoby, wrażenia, że ta osoba nas uzupełnia.
Często się słyszy 'moja druga połowa' kurczę..a co ze mną jest nie tak, ze potrzebuję drugiej połówki ?:P
W drugiej osobie dostrzegamy cechy które sami często nie posiadamy a chcielibyśmy mieć lub druga osoba pozwala na na realizację siebie na jej tle. Stąd jak odchodzi, zostawia nas to zaczyna się dramat! W kilkunastu aktach Bo zabiera 'coś' co potrzebowaliśmy.. a gdybyśmy my sami mieli to na wystarczającym poziomie, to owszem z sentymentem, żalem przeszlibyśmy do porządku dziennego.

Miłego dnia!
ananasku dziękuję za buziaka:):)

Jak sie będziesz czepiać kogoś z kim nie możesz mieć takich rzeczy to na pewno...

niezgodna myślisz, ze ślub to gwarancja szczęścia i wiecznej miłości?
Weź tak z dystansu popatrz na otaczające, bliskie Cię pary małżeńskie...
Druga sprawa, jak słyszysz takie newsy to weź pomyśl optymistycznie życz im dużo szczęścia i cierpliwości takie tam.
A nie że 'mi to nie jest pisane' bo nie wiesz co Cię jeszcze w życiu spotka a i jak dalej potoczy się ich małzeństwo
Nie potrzebnie dodatkowo się dołujesz ! Popatrz co Ci takie myślenie daje?

Przynajmniej raz w tygodniu , ale na krótko. Dziwnie byłoby chodzić 24h z uśmiechem na twarzy, chyba ze ktoś potrzebuje wyrobić sobie żółte papiery.
Niezgoda, naturą ludzką jest mieć słabsze dni. Jak odpływy i przypływy, natura też ma swój rytm.

Ja również je miewam nawet kilka razy w tygodniu. Mimo to staram się w takich sytuacjach stawiać 'do pionu' albo pozwalam sobie na kilkugodzinne jojczenie i znowu 'do pionu'. Stwierdzam, ze szkoda energii i czasu na długotrwałe kontemplowanie 'doła'

To tylko faceci potrafią bo mają swój maszt

Wszystko  w pionie?:)

Miłego dnia... bez burz!:)

Drodzy forumowicze:) proszę na wstępie o nie opierdzielanie mnie i bluzganie chociaż wiem że bez tego sie chyba nie obejdzie:)
A więc: ex chce wrócić.... spotkałam się z nim i też czuje że tęsknie.... dużo wspomnień nazbierało nam się przez te 5 lat.... cóż robić...? ehh mam zamiar przeprowadzić się do krk... to już pewne, on tam mieszka... sprawa jest dość skomplikowana....
Poza tym  moja rodzina chyba więcej się do mnie nie odezwie jeśli do niego wrócę... w sumie nie wiem po co to tu piszę, i tak nikt nie podejmie za mnie decyzji... Oczywiście boję się że zrobi to znowu, do tego wiem że nie obejdzie się tym razem bez jakiejś chorej kontroli z mojej strony (po prostu to czuje)
Joy? co u Ciebie opłacało się wrócić? sama teraz stoję na rozdrożu
Proszę nie bić sama sobie załaduje chlasta : CHLAST:D !
A teraz czekam na rzeczowe porady?

Haha:) auttoagresja i agresja na tym forum nie jest mi obca:D:D
tak że ten.....
hmmm powiem tak niby jest skruszony niby wie że zrobił źle....ale.... nie wiem czy on nie powinien teraz na rzęsach stawać żebym wróciła? On chyba myśli że jeśli ja choć w niewielkim stopniu rozważam tą opcje to że będzie tak jak kiedyś... wrócę a on nie musi  się starać ... sam nawet powiedział że nigdy nie był nie wiadomo jakim romantykiem to i teraz nie będzie (choć ja pamiętam że na początku związku nie mogłam narzekać na jego romantyzm/ poza tym dla tej swojej lafiryndy też kupował jakieś kwiatuszki coby ją do łóżka zaciągnąć - których zresztą potem zapomniał wyrzucić z naszego wspólnego mieszkania)....
Niby widzę że wie co stracił i na prawdę żałuje ale kurka nie wiem coś mi tak zgrzyta....
trochę w kropce jestem... spotkanie z nim w weekend.....