Strasznie mi ciężko ! Jestem z nim w ciąży a on milczy...

Wszystko będzie dobrze!

Zobaczysz nie ma co być taką pesymistką! Nastka jesteś ponad to! Główka i uszka do góry ;-)

Wiadomo nie da się nie myśleć, lecz napawać się optymizmem to najlepsze wyjście. Zobaczysz jak wszystko się ułoży w miarę czasu i dorastania malutkiej. Czas strzeli jak z bicza a problemy, które teraz miałaś znikną.

Życzę Tobie tego z całego Serca!

Miłego Dnia

Przejdzie prędzej czy później   Zajmij się czymś, byle czym to zobaczysz, że przestaniesz o nim myśleć. Ciesz ładną pogodą, idź gdzieś na spacer

nic mi dzisiaj nie pomaga...
mam dosc pogody !
dosc sieci plus ! bo nie wiem dlaczego ale cos sie zablokowalo i ludzie nie moga do mnie dzwonic !
dosc hustawki nastrojow i w ogole dosc wszystkiego !!!

niestety nawet to dzisiaj nie pomaga !
ogolnie jakas zła na wszystko i na wszystkich !
ciezko mi samej...a napewno bedzie jeszcze gorzej !

jestem z siebie dumna !
Byłam dzisiaj u adwokata i juz wszystko wiem Teraz czekam tylko na to jak to wszystko sie potoczy i wtedy zaczna działac.
Wiem ze jeszcze nie raz bedzie ciezko,ale tak jak postanowilam nie poddaje sie,załatwiam sprawy dopytuje i powtarzam sobie ''jest dobrze,aby do przodu''
pozdrawiam !

Oj Maniek cieszy mnie ze tyle pozytywu u Ciebie
u mnie tez wszystko dobrze i pozytywnie,czekam i odliczam !!!

3 tygodnie !

3 dni do godziny "W"...??

To aby tyknąć...

W sumie to teraz w każdej chwili może być "bum"

Cała familia z pewnością chodzi jak na szpilkach w oczekiwaniu na "____".

To tak jak w oczekiwaniu co Mikołaj pod choinkę przyniesie...

Babcia już wie jak do wnuczki ma się zwracać??

Jak TA pszczółka...;)

A może Maja Kornelia XXXXX.... Jak szaleć to szaleć, a potem w praniu wyjdzie, które imię się bardziej spodoba.

Jak kuzynowi tak zaproponowałem to biedaczysko w pierwszym momencie nie zrozumiał i obruszył się, że jemu jeden syn wystarczy...

nie radze sobie !

mogę ci jakoś pomóc ?
czytam twój wątek , jestem mamą więc jeśli to stres przedporodowy to postaraj się uspokoić to normalne
wszystko będzie ok

nastka dasz radę , to stres , to normalne
ja przed porodem nie spałam bo bałam się że urodze podczas snu , absurd
postaraj się uspokoić ,ja wiem że to trudne ale usiądź wygodnie , daj rękę na swój brzuch i pogadaj z niunią to naprawdę pomaga
nie jesteś sama masz kruszynkę która za chwilę będzie z tobą

tak mnie wszystko denerwuje ze po prostu juz nie mam sily
Juz bym chciala miec wszystko za soba bo po prostu tak mnie to meczy ze szok,chce sobie dac rade i ciagle sobie to powtarzam a tak sie boje ze nie potrafie sobie poradzic...
tez moje dalsze zycie nie bedzie takie latwe,bo ciagle ten dół bedzie wracał...
walcze z tym ale ostatnio jakos mi to nie wychodzi...
a pogoda mnie załamuje...

mam nadzieje ! Juz naprawde chcialabym miec to za soba...
na dodatek ex obiecał oddanie kasy,po raz kolejny jak co miesiac napisalam o pieniadze a on milczy...zero,cisza,nic...
licze,odliczam ! 9 <3

wiec walcze ze soba w takim razie ! nie mam innego wyjscia !

Tak wiem o tym,tyle ze skad mam czerpac sile kiedy jej nie mam...Bez zadnego wsparcia i pomocy nie daje juz rady ! Gdyby było tak jak być powinno w normalnym zwiazku wtedy latałabym chyba z radosci ale tak nie jest i skad tu siła skoro wszystko jest takie ciezkie do zrozumienia...
zostalo naprawde kilka dni a ja jestem zupelnie sama...na porodowce tez bede sama,to gdzie ta siła...Jak ja sie tak boje tego szpitala ze chyba nikt pojecia nie ma...Tyle ze nie boje sie samego porodu tylko tej pustki,poradzenia sobie z depresja poporodowa,ktora mysle ze pewnie bede miala,jesli dalej bede miala takie podejscie...Sama na glowie z tym wszystkim po prostu mnie to przeraza...jak sie pytam gdzie jest ten tchorz ktorego nic nie interesowało i nie interesuje,a chociaz te kilka dni przed tym wielkim dniem moglby troche pograc...

chyba musze sie naprawde ogarnac ! i wmawiac sobie ze dam rade ! Mam w koncu dla kogo zyc,a nie mam co przejmowac ze w zyciu mi nie wyszlo,moze pozniej jeszcze bede miala czas na analizowanie tego,lepiej nie...
Mój ukochany młodszy Brat a zarazem chrzestny Małej postanowil byc ze mna przy porodzie,nie wiem czy da rade ale jak narazie mowi ze postara sie ze mna wytrzymac Zobaczymy jak bedzie...
a teraz przestaje juz plakac i biore sie za siebie ! Humor nie do konca jeszcze normalny ale postaram sie jakos funkcjonowac do porodu !
Dzieki Dziewczyny !

Nastka, miałam wszystko naszykowane do porodu. Jak się zaczął to jeszcze ze skurczami co 3 minuty zdażyłąm pojechać na myjnię. Chciałam mojego małego mężczyznę przywieźć ze szpitala czyściutkim samochodem ( nie wiem, czemu to było dla mnie takie ważne:)).
Bałam się, że przeryczę cały poród. Nie poleciała ani jedna łezka. Nawet nie było mi przykro. Skupiłam się maksymalnie na zadaniu.  Myślisz, że mniej boli jak jest koło nas partner. Wcale nie. Mam za sobą cztery porody. Tylko przy jednym ( trzecim) był mąż. Czego żałuję. Wcale nie był mi potrzebny.
A co do siły... Chyba jakoś tak skonstuowała nas natura, że ta siła po prostu się pojawia.
Mnie było lepiej w samotności, kiedy wiedziałam, że jestem zdana tylko na siebie.

Nie nastawiałabym się ani na depresję, ani na euforię. Będziesz się bardzo cieszyć i chyba każda kobieta ma wątpliowści czy da radę. Wcale obecność partnera nie pomaga. Dziecko rodzi się tak samo czy obok stoi tatuś czy położna. A na myśli o czymkolwiek innym oprócz tego, żeby już wreszcie mieć to dziecko w ramionach i móc oddychać spokojnie nie ma czasu. Między skutczami będziesz zbierać siłę na kolejny skurcz. Będziesz myśleć o oddechu a nie o tym czy jest koło ciebie ojciec małej. Więc w ogóle się tym nie przejmuj.
Nastka, podenerwowanie przez porodem jest natuaralne, bez względu na naszą sytuację. Spokojnie. Jeszcze trochę i ciąża będzie wspomnieniem. Może zrób sobie jeszcze pamiątkową sesję z małą w brzuszku.

Nastka to dużo lepiej że on się nie interesuje i nie odzywa. Gdyby miał grać i udawać tak jak piszesz to by Ci tylko w głowie namieszal a potem było by tylko gorzej. Lepiej że masz sprawę jasną od początku. Nie jesteś sama masz rodziców a z Twoich postów wynika że Cię wspierają. To bardzo dużo. Ja wiem że Ci ciężko, że się boisz i czujesz się samotna, ale już pora zacząć żyć a nie myśleć o byłym to Ci w niczym nie pomoże. On nie jest i nie był żadnym wsparciem dla Ciebie. Szukaj wsparcia tam gdzie masz szanse je otrzymać. Szkoda tracić energię na żale które w niczym nie pomagają.

Psze Pani nosek do góry, już za chwilę będziecie w komplecie.

Mam kolejny mały problem moze mi ktos pomoze...albo przynajmniej doradzi...
Otoz,nawiazalam kontakt ze swoim poprzednim partnerem z ktorym byłam 7 lat,On na poczatku chcial to wszystko zaakceptowac itd ze dziecko z innym ze go wczesniej zostawilam itd...Mamy ze soba kontakt juz pol roku praktycznie cala moja ciaze i do tej pory bylo wszystko oki,spotykalismy sie czasem,wspiral mnie i w sumie mozna byloby to nazwac dobra znajomoscia,a od kilku dni zaczelo cos sie psuc,powiedzial mi nawet ze on chyba nic do mnie juz nie czuje...tyle ze on ma ten problem ze tez sam nie jest do konca zdecydowany,a ja zauwazylam ze teraz pasuje mu zycie pelne imprez i kolegow...Ostatnio nawet przestal pratycznie dzwonic i pisac,sam powiedzial ze pisze sobie z kims ale to i tak nic nie znaczy...
Jest mi teraz przykro bo obiecywal wiele rzeczy a teraz raptem sie wszystko zmienilo,wiedzialam ze przez ten czas sie do niego przyzwyczaje i bedzie mi ciezko i wlasnie teraz nie moge sie z tym pogodzic ze tak wszystko sie uklada
jak myslicie,mam dac temu czas ? czy w ogole sobie darowac zeby po raz kolejny sie nie przejechac

Natka a co ty tak przeskakujesz z jednego chłopaka na drugiego.

czekanie mnie wykańcza...

25.07.2014 !
Zostałam mama Majeczki !

Nastroj bardzo dobry tyle ze troche mnie wszystko pobolewa...niestety nie udało sie samemu urodzic i mialam cesarke.
Malutka bardzo dobrze,najwazniejsze ze zdrowa i wszystko dobrze !
dziekuje

Dziekuje bardzo
bedzie napewno czasem ciezko ale juz tyle przetrwalam ze wytrzymam wszystko !!!

Wreszcie można składać GRATULACJE... I nawet imię już jest, extra.

PS Kiedy można wpraszać się na pępkowe...?

gratuluje:)