jak przekonać faceta do ślubu?

Dzięki wszystkim za odpowiedzi.
Fakt że nie uzyskałam na nurtujące powyższe pytanie odpowiedzi pozytywnej (myślałam że są jakieś bo wiem że zmusić się nie da) ale dziękuję WAM za dyskusję teraz muszę sie zastanowić co dalej ma zrobić w swoim życiu?

PRZECZYTAJ CO TY PISZESZ CZŁOWIEKU.
"NIe obchodzi mnie co o tym myślicie, bo ja chcę dostać to co ja chcę! I chcę to już! "
"WIEM że powinnam się liczyć z jego zdaniem, ale nie będę się liczyć z jego zdaniem!"
Jesteś DZIECKIEM. Rozpieszczonym bachorem, który nie rozumie że nie zawsze jest tak jak sobie życzysz.
W dodatku logika jest ci (Tym razem "ci" specjalnie z małej litery, nie zasługujesz na mój szacunek, dziecko.) całkowicie obca. W ogóle nie myślisz, nie zastanawiasz się, ty tylko chcesz i żądasz. Jeśli w ogóle ( a nie wogle, skończyłaś chociaż gimnazjum!?) się z Tobą nie ożeni to co, niebo się zawali, i świat się skończy? Nie, wtedy nie dostaniesz tego czego chcesz, a nie potrafisz tego zaakceptować. Nie zasługujesz na faceta, nie umiesz kochać.

Dori - nie ma na to żadnej rady.
Rozumiesz to ?
I nie wierzę, że zmusiłabyś go do tego ślubu.
Nie ma takich środków nacisku, żeby dorosły ŚWIADOMY człowiek zrobił coś czego nie chce.

dzięki za zrozumienie

Ty nie rozumiesz, tego co piszesz. Napisałaś, że jest "szczęściem dla dwojga". Z Twoich postów wynika, że to jest szczęście tylko i wyłącznie dla Ciebie. Ty tak chcesz i już, a partner ma się dostosować. Uszczęśliwiasz go na siłę.

Ale taka sytuacja była! Autorka przyjęła oświadczyny i przez 5 lat odkładała zamążpójscie, bo "nie gotowa". narzeczony kilka razy poruszał z nią tę kwestię, a ona była na "nie". To teraz mu się znudziło, skoro ma to wszystko bez ślubu, to po co robić te całe ceregiele?

To jest piękna wypowiedź "Chciałam rady, żeby zrobić tak jak JA chce", "Chciałam się dowiedzieć o sposób, żeby w końcu postawić na SWOIM", "Wiem, że teoretycznie powinnam się liczyć ze swoim narzeczonym ALE JA CHCE WYJŚĆ ZA MĄŻ I CHCE TO ZROBIĆ JUŻ. TERAZ, NATYCZMISTA, A ON MA SIE ZE MNĄ OŻENIĆ!"

- Tak to wygląda, bo zapewne tak właśnie jest. Nie wiem gdzie ta Twoja "dojrzałość", o której piszesz, że potrzebowałaś tych 5 lat, żeby dojrzeć... Jak dla mnie to Ty jesteś do potęgi zdziecinniała i masz straszliwe parcie na ołtarz. Co więcej! Wydaje mi się, że włączyl Ci się syndrom "starej panny".

Spokojnie, oddychaj ^^ Wiem, że niektóre wypowiedzi potrafią irytować, ale harmonia i blask księżyca przede wszystkim XD

TEO ja wogle nie powiedziałam "nie: jak mi się oświadczał tu coś pokręciłeś. powiedziałam tak ale za kilka lat- on się zgodził na to nie protestował
moge poczekać ale on powinnin być dojrzały bo rocznikowo ma 40 lat

Wiek kalendarzowy nie jest żadnym wyznacznikiem dojrzałości ludzkiej.
To po pierwsze.
A po drugie - dlaczego zakładasz, że dojrzałość = chęci związku zawarcia małżeńskiego ?!
Przecież to absurd.

Po trzecie - jak zadeklarowałaś, że możesz poczekać, to CZEKAJ.
Nie kombinuj, nie szantażuj, nie wymyślaj.
Tylko czekaj.

Ech tam, to jest następna z Logiką Kalego: jak ja nie chcę, to niech czeka, a jak mi się zachce, to niech wszystko rzuci i robi co mi się ubzdurało.

ciekawie ile mam czekac miesiące lata a może wogle nigdy za niego nie wyjdę bo on nie będzie chciał
życie mi minie i jemu też na to czekanie

"nie mówię że miłość bez ślubu to miłość nie spełniona" tylko człowiek jest już na jakimś etapie swego życia i brakuje mu czegoś. ślub nie jest na już. termin dowolny ale najbliższe 2-3 lata. chcę spełnić swoje mażenie czy to coś dziwnego?

Ależ skąd, to nic dziwnego.
Możesz chcieć spełnić swoje maRZenie.
Tylko, że nie możesz używać ludzi jako środków do tego celu.

Twój Partner jako istota myśląca i odczuwająca emocje na równi z Tobą - ma prawo być oporną materią.
Ty czegoś chcesz, a on tego nie chce.

Więc albo poczekasz aż mu się zachce, albo poszukasz innego kandydata na męża.
Obawiam się, że nie ma innego wyjścia, niezależnie od tego ile będziesz jęczeć, męczyć i narzekać.

gdyby mu tak zależało na ślubie to dawno by ustalił ze mną datę a nie zgodzał się ze mną że poczekamy kilka lat (przy zaręczeniu). w tedy , gdyby mu mocno zależało to przekonałby mnie
nawet nie próbował- odpuścił sam powiedział }że mnie rozumie i potrzebuję wyszalenia się towarzysko oraz poznać życie"

Ależ farmazoning... >.< Przecież sama napisałaś, że on KILKA RAZY podchodził do tematu, a Ty "NIE".

Czemu SAMA daty nie ustaliłaś?! Trzeba było ustalić - teraz nie, ale ustawiamy date na za 5 lat. I problem z głowy.

Ty, ale jaka desperacja! Ja nie mogę XD Dawno takiej nie widziałam

podchodził i co z tego przez kilkanaście tygodni po zaręczynach póżniej nie żadne o tym nie mówiło
żyliśmy tak ze sobą dopóki zabrakło mi obrączki na palcu - tak jak inni pragną mieć auto, dziecko itp
ja chcę mieć męza. nie śpieszno mu było ustalić daty ani mi- nie nalegałam wtedy teraz też jeszcze nie
'na razie mu mówię że tego chcę

no właśnie co ci da ta data,jak miesiąc przed slubem może Cię zostawić,albo sie wycofać?

Kochanie kazało oddychać, więc na spokojnie podsumujmy. Żeby nie było, w tym co teraz piszę nie ma żadnego jadu, przedstawiam suche fakty i wnioski, staram się przez chwilkę być robotem. Jedziem:
1. 30 letnia kobieta nie potrafi poprawnie się wypowiadać językiem pisanym. Powtarza nagminnie nie tylko te same wyrazy, jakby nie znała żadnych synonimów, powtarza całe zdania po dwa, trzy razy na post.
2. Kobieta ta zmienia zdanie i swoją wersję co kilka postów, wypiera się własnych słów.
3. Niekonsekwentne, i totalnie sprzeczne ze sobą zdania potrafi zamieścić w jednym, 3 wersowym poście.
4. Kobieta ta bez przerwy implikuje związek pomiędzy jej dojrzałością, a związkiem małżeńskim.
5. Kobieta ta nie przejawia najmniejszych nawet chęci zrozumienia postów rozmówców, do tego sprawia wrażenie że nie rozumie nawet własnych.

Mógłbym wymieniać symptomy dalej, ale pora na podsumowanie:
dori30, nie jesteś zbyt bystra, prawda? Nazwałbym to dosadniej, ale boję się że za stwierdzenie faktu jeśli kogoś obraża (nie wiem jak prawda może obrażać) też można dostać bana. Nie dostaniesz tu rady jakiej oczekujesz, dori30, proponuję zakończyć udzielanie się, gdyż wątek nie ma najmniejszej nawet racji bytu. Żyj jak chcesz, życzę farta, ale na Moc błagam o jedno: Nigdy nie  zachodź w ciążę. Myślę że wielu ludzi na świecie byłoby Ci za to wdzięcznych, w tym świętej pamięci Darwin.

Nie jesteś w stanie pojąć jednej zasadniczej kwestii.
Twoje pragnienie jest przedmiotowe.
Tak jak inni mają nowe firanki, rasowego kota - tak Ty pragniesz mieć męża.
Tylko wiesz co ?
Twój partner jest PODMIOTEM, a nie PRZEDMIOTEM.

Dori, wydaje mi się, że pomyliłaś fora dyskusyjne.
Może powinnaś założyć temat na jakimś hm ... bravo girl, albo coś takiego ?

Albo jesteś trollem.
A większość osób tutaj nie lubi karmić trolli.

Brzmi jak całkiem niezły posiłek dla Teściowej

Umarłam ze śmiechu

widzisz Dori i masz gotowy scenariusz

Ciąża to nie powod do slubu
A jesli nawet to rownie dobrze moze byc powodem do rozstania

Na litość Mocy, nie podsuwajcie jej pomysłów z ciążą.

Ciąża w takim momencie? Muahahahahahahahahahahaha

a też Dori uważam że masz prawo oczekiwać śubu. To normalne że wtedy chciałaś przeciągnąć o kilka lat... byłaś młoda, zaraz po szkole.... a to w zupełności rozumiem...

Dziwi mnie ten bezczelny ton ludzi, którzy ci tu ujeżdżają od betonowych zwojów... itp....

Trucie doooopy odpada.... bo spalisz sytuacje i on nie będzie chciał.... choćby przez przekorę....

Moim zdaniem wyprowadzka to ne szantaż..... szantaż jest wtedy gdybyś zaaranżowaa wpadkę....

Moim zdaniem powinnaś tak jak radzi autorka powyżej...... Na spokojne powiedz mu że nie chcesz być konkubiną..... i że takie życie na dłuższą metę tobie nie odpowiada. Zapytaj czy i kiedy chce się z tobą ożenić. Jeśli nie uzyskasz odp. np. za dwa lata......

To oddaj pierścionek i się wyprowadź,

On się teraz sam nie zdecyduje... jest już stary .... ma wszystko, partnerkę, uprane, ugotowane.....

Musisz sama zdecydować.... zmusić go nie zmusisz. Da mu wybór i olbo się określi albo się wyprowadź, chba że taki stan ci nie przeszkadza.

I tak to bardo często jest.....ta nowoczesność.... zamieszkiwanie ze sobą przed slubem.... a potem tak to się kończy.

Jak urok, to ja mogę podać źródła gdzie rzucają itp

Nie widzę sensu, żeby faceta do czegoś przekonywać na siłę. Takie małżeństwo wcześniej czy później się rozleci. Nikt nie lubi stać pod ścianą.

@Dori
A Ty serio uważasz, że w ogóle jakiekolwiek przekonywanie w takiej kwestii to dobry pomysł..? Ja nie jestem pewna, bo mnie się wydaje, że skoro Twój partner na chwilę obecną przekonany nie jest, to jakich powodów by nie miał, nie jest tej decyzji pewny, a ona jest dość ważna. Ja bym się bała, że mój partner zgodziłby się "dla świętego spokoju", potem by żałował i same problemy by z tego wyszły.

W takim razie czym jest w tym wypadku wyprowadzka jeśli nie szantażem?

Jest dla mnie wręcz niesamowite rozciąganie narzeczeństwa poprzez pięć lat (bo Autorce się tak chce), a potem fochanie się bo facet ma dosyć tego cyrku. Czy kobita faktycznie nie rozumie, że nie szanuje gościa?

Była bardzo młoda a on po 30 tce. W zupeności ją rozumiem. Poza tym on zgodzi się na taki ukad.... który ak widać doskonale mu zapasował.

Ludzie, ale Wy zdajecie sobie sprawę z tego, że wszystkie rady są na nic bo jej sie chce być zona. Odejść nie odejdzie bo to wiąże się z szukaniem, czasem itd. A przecież kandydat jest, to że on nie chce się nie liczy.
Zresztą kandydata to ona wcale pewna nie jest, bo gdyby tej jego miłości była pewna to zaszła by w ciążę by decyzję przyspieszyć i nie zadawała głupich pytań na forum. Ale wie że w razie czego najprawdopodobniej zostanie sama z dzieckiem wiec szuka innych sposobów.