pomocnikgargamela napisał/a:Nie wiem, czy czytając Wasze posty: śmiać się, a może płakać?
Ja szczerze mówiąc, czytając Twoje wypociny, wielce się zdziwiłam, że tacy ludzie jeszcze istnieją i nie wstydzą się do swoich skostniałych poglądów przyznać.
pomocnikgargamela napisał/a:Panie w tym wątku prezentują podejście tak teraz modne: ultra-nowoczesne, ultra-feministyczne, ultra-niezależne i samodzielne.
Jakiś problem z niezależnymi, samodzielnymi kobietami lub feminizmem?
pomocnikgargamela napisał/a:Cóż... Widać, że jak na lekcji języka polskiego polonista nie wstawi 10 pał za ominięcie lektury, to książki zupełnie wychodzą z obiegu. Swoją drogą absurd - sam nie przeczytałem książki, o której piszę, a jednak potrafię z niej wyciągnąć wnioski. Mowa o "Ferdydurke", drodzy Państwo. Tam byli tacy państwo Młodziakowie. Ależ byli nowocześni, ależ 'hejtowali' tradycję - do chwili kiedy ojciec nie znalazł w szafie córki jej nauczyciela. Czy jakoś tak.
Kurde, co za tupet. Nie czytał książki, a wypomina innym jej nieznajomość
Żeby nie było: ja czytałam, polecam.
pomocnikgargamela napisał/a:Nie jestem męskim szowinistą.
Jesteś.
pomocnikgargamela napisał/a:Nigdy nie zgodzę się z kobietami w służbach mundurowych - dziś mijałem 2 policjantki, każda z nich sięgająca mi pod pachę. Może jestem dziwny, ale nie poczułem się bezpieczniej ani trochę (przeciwnie, odebranie broni takiej kobietce będzie dla bandyty równie proste, co zabranie dziecku lizaka).
Taaak, bo jak ktoś jest mały to nie potrafi się obronić albo komuś dokopać. Obstawiam, że te panie wielokrotnie słyszały właśnie taki komentarz zanim napakowany koksu wylądował na ziemi z wykręconymi rączkami.
pomocnikgargamela napisał/a:Nigdy nie zgodzę się również na to, że kobieta nie przyjmie nazwiska męża.
Tu właśnie udowadniasz, że jesteś chamem i nie masz za grosz szacunku do kobiet. Ty się nie masz prawa nie zgadzać, to nie Twoja decyzja. Kobieta sama decyduje, czy Twoje nazwisko przyjmie, czy nie. Gdyby mój obecny facet walnął mi takie hasło to już by ze mną nie był, bo to tak jakby robił ze mnie niewolnicę, która nie ma prawa głosu. Co innego wytłumaczyć dlaczego to dla Ciebie ważne, a co innego powiedzieć "zmieniasz nazwisko albo koniec z nami".
pomocnikgargamela napisał/a:Powiedziałem swojej kobiecie otwarcie "nie przyjmujesz nazwiska, to ślubu nie ma". I nie dlatego, że mi na niej nie zależy. Nie dlatego, że jestem chamem. Dlatego, że tak wskazuje tradycja.
Nie ma to jak logiczny argument. Jeśli wszyscy Twoi przodkowie rzucaliby się z mostu w wieku 60ciu lat to też byś zachował te tradycję? Nieważne, że to zupełnie bez sensu i nieuzasadnione. Skoro oni uznali, że nie ma sensu żyć po 60tce to i Ty musisz tak uznać.
pomocnikgargamela napisał/a:Skoro ja, dla partnerki, wezmę ślub kościelny, to ona, dla mnie, przyjmie moje nazwisko.
No ale to jest przecież coś zupełnie innego, zwyczajny, ludzki kompromis.
pomocnikgargamela napisał/a:Ale dzieci będą miały moje nazwisko. Bo moje dziecko będzie nosiło nazwisko ojca. W przeciwnym wypadku, będzie to dla mnie dowód zdrady. Chyba, że woli sama wychowywać swoje bękarty.
Hohoho, tu naprawdę ogarnął mnie śmiech. Moje dzieci będą miały moje nazwisko i basta, bo jestem facetem i jestem męski, arrr! Muszę w końcu pokazać całemu światu, że jestem zdolny do reprodukcji, bo tylko tak mogę udowodnić swoją męskość. Może im jeszcze tatuaż walnij na czole "spłodzony przez pomocnikgargamela, wybitny okaz męskiego gatunku"? I o jakiej zdradzie Ty mówisz? Bo jak dziecko nie ma Twojego nazwiska, to na bank nie jest Twoje?
pomocnikgargamela napisał/a:Piszecie o przywiązaniu do nazwiska, o tradycji, że Wasi przodkowie nosili Wasze nazwiska, to takie chcecie mieć wpisane w akcie zgonu. Super. Ale jakim prawem, pytam - jakim prawem Wy macie obrażać moje dziedzictwo, moje nazwisko?
Ale koleś, Ty masz jakiś ewidentny problem: kto tu obraża Ciebie i Twoich przodków? Obrazą byłoby stwierdzenie, że Twoje nazwisko jest do bani. W przypadku nazwiska "Głupek" mógłbyś się czuć urażony, gdyby Ci tak kobieta powiedziała, jednak chyba można ją zrozumieć, że by się tak nie chciała nazywać. Co nie znaczy, że nie szanuje Twoich przodków, po prostu bardziej dba o jakość swojego obecnego życia, co chyba zrozumiałe. Ja np. jestem przywiązana do swojego nazwiska rodowego, jest ładne, identyfikuję się z nim. I jak wyjdę za mąż to zachowam obecne i dodam nazwisko męża. Bo właśnie jestem przywiązana do mojego nazwiska, mojej rodziny itd. Nie mam zamiaru tego porzucać. A jednocześnie chciałabym zaznaczyć, że jestem od teraz żoną pana X i dlatego przyjmuję także jego nazwisko. Chcę też aby moje dzieci miały i moje i męża. Bo one będą w takim samym stopniu moje jak i jego.
pomocnikgargamela napisał/a:A na koniec pytanie retoryczne, do refleksji: po Grecku Jarek oznacza coś, co u nas często widać na murach - wulgarne określenie męskiego członka. Czy to znaczy, że żadna z Was nie wyszłaby nigdy za żadnego Jarosława, bo po Grecku oznacza to ...?:)
Po pierwsze wyszłabym wtedy za Jarosława, nie Jarka. Po drugie taką sytuację jest sens rozważać tylko i wyłącznie jeśli się w Grecji mieszka, bądź często tam w jakichś sprawach jeździ. Po trzecie byłby to wtedy problem tego faceta tak naprawdę, a nie mój, bo to on by się musiał tym imieniem przedstawiać. Co innego też mieć męża o nazwisko Głupek, a co innego stać się dla Głupka Głupkiem 
pomocnikgargamela napisał/a:Typowy bełkot feministek - wy tylko nas zapladniacie, a to my biegamy z brzuchami i w bólach rodzimy.
No sorry, a może tak nie jest? Ty nie biegasz z brzuchem ani nie rodzisz. Do porodu nie masz w ogóle kontaktu z dzieckiem.
pomocnikgargamela napisał/a:A jak Wy na macierzynskim siedzicie, to my pracujemy na Was. I robimy to z radością, bo kochamy Was i nasze dzieci. I nikt tego Wam nie wypomni.
Ależ kto Ci broni iść na "tacierzyński"? Wtedy kobieta by mogła na Ciebie pracować, a Ty byś się zajmował dzieckiem. Jakiś w tym problem?
pomocnikgargamela napisał/a:A jak Wy macie na nazwisko? Jak dziadek? Bo idąc tym tokiem myślenia tak powinno być. Ci dziadkowie, z ktorymi tak się utozsamiacie, też mieli żony - Wasze babcie. I to one zmieniały nazwisko.
No owszem, taka była kiedyś tradycja. Ale ja jestem osobiście do mojego nazwiska przywiązana, jest ładne, a do tego szlacheckie. I nie przeszkadza mi, że utożsamiam się w tym momencie z moim dziadkiem, czy pradziadkiem i jego nazwiskiem, a nie babci. Jakbym się nazywała pospolicie Kowalska to bym może zmieniła. Ale na pewno nie na takich warunkach, jakie Ty zaprezentowałeś, wtedy bym nawet dwuczłonowego nie wzięła, tylko dumnie zachowała swoje. Bo nie znoszę jak mi ktoś mówi, że mam zrobić to i to, bo jestem kobietą. Albo, że tego i tego nie mogę, bo jestem kobietą. Głupie gadanie mężczyzn, którzy się czują zagrożeni pewnymi siebie, samodzielnymi kobietami.