Czy można przyjąć takie zaręczyny?

a może zabardzo go przyciakasz do tych oswiadczyn. ja z moim M. najpierw "zaręczyliśmy" się bez pierścionka. w sumie dla mnie był on najmniej ważny. póżniej go kupiliśmy wspólnie i chociaż dysponował sporą kwotą na niego wybrałam najtańszy z możliwych :-)

myślę, że da się naprawić, ale chłopak będzie musiał się mocno postarać i trochę przeczekać, aż uda Ci się opanować emocje związane z tym "niewypałem"..więcej kreatywności z siebie wykrzesać...udowodnić, że mu zależy, a nie robi tego ot tak bo ma takie widzimisię...a te pierwsze oświadczyny tak właśnie wyglądały...w sumie nie dziwię Ci się...też bym ich nie przyjęła...nie ważne, czy pierścionek będzie z brylantem, cyrkonią czy innym kamieniem..nie ważne, czy ktoś ma gadane i potrafi w słowa ubierać swe myśli...ale jakiś poziom trzeba zachować..

Po 1. to nie sa zareczyny a oswiadczyny. Zareczyny to juz po ptokach, przyjete oswiadczyny i nie ma co sie rozwodzic nad tym czy byly cudowne, wymarzone, jak z bajki, czy moze jednak prozaiczne i nieciekawe.

No ale... Co wy tak wszystkie przywiazujecie wage do tych oswiadczyn? Jak kochasz to sie cieszysz niezaleznie od sposobu oswiadczyn, nie? Oczywiscie byloby milo, gdyby bylo wszystko tak jak sobie wymarzylyscie, ale zeby nie przyjmowac, jak nie sa? To puste i prozne, moim zdaniem.

a może niech sama się oświadczy? albo niech sama kupi sobie pierścionek, wsadzi na palec i powie kilka stosownych słów? po co facet ma się męczyć? niech się kobita cieszy, że w ogóle pomysł ślubu przyszedł mu do głowy..

nie chodzi o oświadczyny z fajerwerkami, ale o zwykły gest, proste słowa...to też jest sposób wyrażenia szacunku do drugiej osoby..

oj tam...moim zdaniem to wcale romantyzmu pozbawione nie było

To że powiedział, że '"i tak nie będzie miał kasy na pierścionek" było trochę niestosowne. Mógł sobie darować ten durny wstęp, ale może powiedział tak, żeby usprawiedliwić się, że pierścionka nie kupił a chciał się oświadczyć, tylko mu tak głupio wyszło. Znając facetów wiem, że zdarza im się takie głupstwo palnąć i do głowy im nie przyjdzie, że kobiecie może być z tego powodu przykro. Nie znamy twego mężczyzny, więc możemy sobie tylko gdybać, to ty wiesz, czy w innych sytuacjach też jest taki hmmm... skąpy.  Jeśli oprócz tej niezbyt udanej formy oświadczyn jest wobec ciebie czuły i dba o ciebie to sądzę, że nie powinnaś go skreślać z tego tylko powodu.  Mój małżonek tak mi się oświadczał, że to właściwie ja oświadczyłam się jemu, ale teraz po wielu latach małżeństwa oboje się z tego śmiejemy a pierścionek właściwie wymusiłam .

Według tej teorii moje małżeństwo nie powinno już chyba w ogóle trwać , a trwa już kilkanaście lat i kwitnie nadal  i nadal jest w nim miłość.

heeh... Ja miałam cudowne oświadczyny, chociaż mój narzeczony nie jest romantykiem i przed oświadczynami delikatnie oznajmił mi, iż ie będzie klękał przede mną ponieważ nie chce-ma takie zasady, zrozumiałam go, oraz nawet ja nie chciałam aby klękał przede mną
Mój facet do ostatniej chwili wykorzystywał element zaskoczenia zamiast dać pierścionek mi dać bez sensu od razu, dał mi najpierw opakowanie z pierscionkka, a w środku...
Kluczyki do serca mojego ukochanego. . . ;]
Ja powiedziałam mu szczerze iż spodziewałam się czegoś innego, i że teraz wymagam od niego aby oświadczył mi się pierścionkiem z ... "Tymbarka" haha ;D

Karol, zaśmiał się tylko, wieczorem zrobił ognisko, otworzył szampana, po dłuższym przytulaniu się i romantycznej atmosferze, wyszedł na chwilkę do domku, przyniósł album z nszymi fotografiami, jak oglądaliśmy te fotografie doszliśmy do ostatniego zdjęcia, i zmuszając moje oczka do spojrzenia na niego, powiedział, że to zdjęcie jest dla iego najwięcej warte, gdy spojrzałam na zdjęcie, zobaczyłam nas- usmiechniętych, całujących się, sczęśliwych in dopiero wtedy zrozumiałam iż tam w dole coś błyszczącego to pierścionek zaręczynowy ja płakałam, on pytał czy za niego wyjdę, a ja nie potrafiłam odpowiedzieć "tak", on był smutny bo nie wiedział czy tak czy nie ;P

Do czego zmierzam ;

do tego iż chciałam, aby mój facet oświadczył mi się pierścionkiem z tymbarka, nie chciałam aby pierścionek był wartościowy, ani żeby wogóle był, chciałam aby był on i ja- MY. . .

Rozumiesz teraz ?
Nie liczyło się nic oprócz nas .

Fakt, że nie dostałaś pierścionka, nie jest tak okrutny jak fakt, że podszedł do tego bardzo lekceważąco i bez żadnych głębszych emocji. Pierścionek nie jest problemem, można go kupić w czasie późniejszym, bo wiadomo różnie bywa w życiu w sferze finansowej. Ale Twój facet powiedział Ci to tak, jakby chciał dopowiedzieć "Zrobiłem to, a teraz się odwal i daj mi spokój". Nie tak to powinno wyglądać.

Pomijajac wszystko inne...
Jest takie powiedzenie ze pierwsze wrazenie mozna zrobic tylko raz. Drugi raz to juz nie to samo. Mozna sie starac ale jak widac po pol roku nadal nie jest sie w stanie zmienic tego ze druga osoba czuje sie podle.
Jakie oswiadczyny taki zwiazek. A to byly bardzo wulgaryzm oswiadczyny ktorych moim zdaniem slusznie nie przyjeto. Moj partner powinien za wazne uwazac to samo co ja i jesli robi sobie bezczelne zarty z oswiadczyn, urodzin i innych dni ktore ja uwazam za wazne to tam sa drzwi. I niech go tylko nie uderza w dupe zamykajac sie za nim z lomotem.

Ksiezniczka sie znalazla. Wspolczuje partnerowi ;-)

Witaj
Tak każda kobieta ma swoją wizję zaręczyn i czeka na to niecierpliwie...Ale moim zdaniem nie warto naciskać na to bo po co? Facet kiedy będzie gotowy ,będzie wiedział że jesteś odpowiednią kobietą którą bardzo kocha i nie może żyć bez ciebie To uwierz mi napewno to zrobi..TYlko wystarczy poczekać:) Cierpliwości moja droga! Nie pomyślałaś nad tym,że może nie  chce się posunąć do tego ponieważ narazie nie dysponuje pewną gotówką..Czeka na odpowiedni moment..MOŻE WŁAŚNIE I O TO CHODZI..:)

Mój mąż oswiadczył mi sie dwa razy;-)))))Pierwszy raz całkiem spontanicznie przy ognisku na dzialce u rodzicow;-))))Zrobił mi z trawy pierscionek ,uklęknął i spytał czy wyjde za niego;-)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))To było tak szczere i tak ,,inne,,ze pamietam ten moment do dzis;-)))))Co prawda ,,pierscionek,,gdzies zagubilam ale wrażenie pozostanie do konca zycia w mojej glowie;-))))Po jakims czasie moj mąż zaciagnal mnie do jubilera i podpytal jakie pierscionki mi sie podobaja;-)))Oczywiscie odrazu wiedzialam o co kaman ale to było słodkie ze chce mi kupic cos co mi sie bedzie podobac przez cale zycie;-))))))Minęly jakies 2 msc.,pojechalismy nad morze i moj M.zabaral mnie na przejazdzke rowerowa;-))))))Na wydmach w Trzęsaczu pełen nerwów i obaw poprosił mnie bym została jego żona;-)))))))))))))))))))))))To jeden z najpiekniejszych dni w moim życiu.Co prawda podejrzewalam ze wlasnie tak to zrobi ,i na 99 % wiedzialam jak bedzie wygladal pierscionek ,ale np.wieczorem zaskoczyl mnie jak nikt inny w calym moim zyciu -poszlismy na kolacje ,wracajac mało nie zemdlałam bo zauwazylam w naszym pokoju przez okno światło albo ogień (tak wtedy podejrzewałam)wpadam do pokoju a tam...........płatki róż,szampan,czekoladaki,gorąca kapiel,świece.......achhhhhh rozplakalam sie ze szczescia;-))))))))))))))))))Okazało sie ze w czasie naszej kolacji ,,na miescie,,córka własciciela pensjonatu przygotowała nam wszystkie te ,,atrakcje,,Achhhhhhhhhhh te wspomnienia;-)))))Jaki z tego morał???????Faceci sa różni,związki sa różne......I nigdy nic nie wiadomo-a moze twoj facet jescze cie zaskoczy;-))))A moze az tak glupio mu bylo ze nie stac go na pierscionek na jaki zaslugujesz??????NIe ze go tlumacze bo gdyby moj maz tak powiedzial to bym sie zaplakala ale próbuje patrzac z boku jakos go wytlumaczyc;-)Z moim az tak kolorowo nie bylo bo zanim wogole przyszla mu mysl o zareczynach ja mu kilka razy ogarnelam temat zareczyn -co mi sie podoba,albo ze w filnie jakims widzialam ,albo razem jakis film widzielismy to sie baaardzo zachwycalam itp,itd;-))))Czasem faceta trzeba tak podejsc zeby on wpadl ja jakis pomysl ale tak naprawde to my mu ten pomysl ,,wsadzimy,,do głowy;-))))))))))))))))))))Achhhh ci faceci;-))))Kochana odpusc mu troszke-sama piszesz ze jemu jest teraz glupio i probuje to jakos ,,zamaskowac,,.Sama widzisz ze czasem sa PIEKNE zareczyny a po jakims czasie ROZWÓD;-(((((( Mnie np.mąż baaaaaardzo zranił w dniu ślubu i nawet myslalam dzien po slubie o rozwodzie;-(((((pisałam w innym wątku)ale przeżylismy ten kryzys i dzis wspominamy to co piekne i żyjemy tym co nas wspolnie czeka;-)))))))))KOCHANA ODPUŚĆ TROSZKE;-))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

A-xamit
1. Nie daj sobie wmowic ze "za bardzo naciskalas" czy inne duperele. Wierze ze kulturalny czlowiek, naciskany przez druga osobe, umie zalatwic rzecz kulturalnie. Nie jest gleboka fizyka i niesamowita trudnoscia powiedziec "Kochanie, czuje sie w tym momencie lekko osaczony przez ciebie wiec proponowalbym przelozyc ta rozmowe na pozniej" Wymowa ta sama a o ilez mniej boli.
2. Nie odpuszczaj. Albo nie. Odpusc sobie tego goscia. Mozna odpuscic wlasnie cos takiego jak pierscionek z trawy w ktory facet wlozyl swoj wlasny trud i wysilek. Moze i banalne ale chociaz niczyje uczucia nie zostaly zdeptane i rzucone w twarz niczym pomidor na koncercie kiepskiej kapeli. Mozna odpuscic nawet fakt ze mezczyzna nie ma pierscionka w momencie zareczyn ale rozmawia z toba jak z osoba i chociaz troszke sie postara.
3. Nie czekaj. Bo wiesz co jak przeczytalam to w jaki sposob ci sie oswiadczyl to blyskawicznie mialam przed oczami obraz ze na twoje urodziny dostaniesz zgrzewke taniego piwa z ktorej dostaniesz jedna butelke a on wyzlopie reszte a po narodzinach waszego dziecka powie ci ze na dobre slowo i zapytanie o samopoczucie go nie stac a tak w ogole "to twoj bachor wiec upewnij sie kobieto zeby nie ryczal w nocy bo ja sie musze wyspac"

Powiedzmy sobie szczerze ze facet podeptal cos waznego dla kazdej kobiety co kaze mi sie zastanawiac nad jego zdolnoscia empatii. Jej brak=zwiazek bez wiekszej przyszlosci.

Takich oświadczyn bym na pewno nie przyjęła... Nie jestem jakaś super tradycyjna, ale to raczej wyjątkowa deklaracja i chciałabym, żeby facet się do niej przyłożył. Brak kasy nie jest żadną wymówką, można przecież symbolicznie tani pierścionek w H&M kupić i np. powiedzieć, że jak się kiedyś dorobi to kupi porządny. Z ciekawości zapytałam mojego faceta co sądzi o takich oświadczynach: to samo co ja. A odnośnie tradycji, że się najpierw ojca pyta o rękę córki: jak to rozwiązać, gdy się nie mieszka w tym samym kraju co rodzice? Przez Skype?

nie wyobrażam sobie, żeby facet powiedział: wyjdź za mnie, ale na pierścionek mnie nie stać. Dziwię się, że nadal z nim jesteś. W przyszłości Ci powie, chcę mieć dzieci, ale nie będę na nie wydawał kasy. Porażka. To już nie chodzi o braku funduszy na ten pierścionek, ale o zachowanie się. To zwykły burak. Dziewczyno nie trać na niego czasu.

Chłopak popełnił "fo-pa" i podszedł do sprawy egoistycznie. Co do tego nie ma wątpliwości. Ale sedno problemu widzę gdzie indziej. On się po prostu nie stara tak jak Ty. Myślę że bardziej o to masz do niego żal, niż to że oświadczyny były mało wzniosłe.

Ja na powaznie nie rozumiem jak mozna nie byc zareczonym i od razu przejsc do malzenstwa? to znaczy ze dzisiaj o 14 podejmujecie decyzje i o 16 tego samego dnia jestescie juz po slubie? Ja na powaznie nie wiem jak to sobie wyobrazic...?

Czytając Wasze posty doszłam do wniosku, że wszystko sprowadza się do tego, żeby dwie osoby miały taki sam pogląd na oświadczyny i ślub.
Jeśli ja uważam, że to, w jaki sposób facet mi się oświadcza ma znaczenie, a on uważa, że jest to bez znaczenia, to nie będziemy razem szczęśliwi.

Są osoby na forum, dla których takie oświadczyny, jak te, które przeżyłam, są w porządku. Są też osoby, które zakończyłyby związek. Ja jestem po środku i jestem w kropce.

Mimo, że wiem, że forma oświadczyn, to nie wszystko, to rozczarowanie pozostaje żywe.
Wiem też na co stać mojego faceta. Nie spodziewałam się róż, ani romantycznej atmosfery. Ale nie spodziewałam się też, że będzie mu szkoda pieniędzy na mnie, albo że nie pomyślał w ogóle o mnie. Bo przecież wiem, ile zarabia, na co go stać, a na co nie.

Nie naciskałam go też w kwestii tych oświadczyn, bo kiedyś w ogóle nie chciał nigdy brać ślubu. Tylko powiedziałam mu, że jeśli kiedyś chce mieć dzieci, to ja się nie zgadzam na konkubinat, nie chcę być oficjalnie starą panną z nieślubnym dzieckiem. Potem czekałam aż mój facet dojrzeje. Przez te 4 lata o ślubie poważnie rozmawialiśmy zaledwie kilka razy - znał moje oczekiwania, realizację ich zostawiłam jemu.

Dziękuję za Wasze wypowiedzi. Zobaczyłam, że nie jestem sama i też miałyście różne przejścia z facetami. To mnie pociesza, chociaż problem pozostaje.

PS. To, że za moimi plecami zapisał całe mieszkanie na siebie, a kredyt spłacamy razem, zadaje kłam jego staraniom i zapewnieniom o miłości.

pomaranczowa 1, masz rację :-)

On tłumaczył, że nie pomyślał, że to ważne, na kogo jest mieszkanie, że myślał, że po ślubie będzie wspólne. Oczywiście nie będzie, bo to jest jego majątek nabyty przed ślubem, więc po ślubie musiałby notarialnie ustanowić współwłasność. Ale dlaczego mam czekać do ślubu, który nie wiadomo czy i kiedy będzie? Przecież już włożyłam roczny dochód w to mieszkanie i spłacam za nie kredyt. Mam do niego żal, ale z drugiej strony myślę, że może mówi prawdę. Może naprawę nie wiedział, jak to wygląda prawnie?
Naiwna jestem, co nie ?:)
Dlaczego mi nie powiedział: "Kochanie, jutro idę do notariusza podpisać akt notarialny"? Dlaczego dowiedziałam się po fakcie, że mieszkanie jest na niego? Przecież takie rzeczy się planuje, a nie robi od ręki.

Nabiłam sobie do głowy, ze to ten jedyny, a teraz nie potrafię mu zaufać. Do tego tak trudno mi zrezygnować i uznać ostatnie 4 lata związku za pomyłkę.

Co byście zrobiły? Zostały czy odeszły? Po dwóch rozczarowaniach: marne oświadczyny i problem z mieszkaniem?

witajcie ponownie,
postanowiłam napisać , co dalej w mojej historii. otóż zostałam z R. , dostalam pierścionek, ale nie przyjęłam ponownych oświadczyn. przecież nie chodziło o pierścionek! po tym jak zostałam potraktowana, straciłam przekonanie,  że to ten jedyny. no i w końcu spłacam w połowie na kredyt za mieszkanie, które w ani 1% nie jest moje.
zostałam z nim jednak,  widzę, że on się stara. wiem też ile mojej winy w tej sytuacji. dopiero, gdy zrozumiałam, że oddałam mu wszystko, co miałam, a on nie dawał nic w zamian - dopiero wtedy odzyskałam wewnętrzny spokój . nadal nie wiem, czy ten związek przetrwa, ale już nie cierpię.
dziękuję Wam za wszystkie cenne rady.
tylko Panu, który się odezwał nie dziękuję

mogłabym przyjac zareczyny bez pierscionka, dla mnie najwazniejsza byłaby wola zawarcia małżeństwa i dotrzymanie sobie TYCH WAŻNYCH słów,
pierscionek no ok, fajna sprawa, ale z drugiej strony bywa tak ze najpierw są cuda na kiju a niedługo potem rozwody- niestety zaobserwowałam, ze jest ich naprawde coraz wiecej nawet w pozornie idealnych przypadkach, tak wiec dla mnie słowo miałoby ogromne znczenie i dotrzymanie sobie wzajemnie obietnicy życia do konca swoich dni