nieszczęsliwa.....

Evitta dziękuje za słowa pocieszenia i otuchy:)ja tez mialam zaproszenie na impreze jeszcze taka przebierana ale nie poszłam..kazdy z kims bedzie a ja ?sama jak palec...jak bym sie czula.......i siedze w domu:(małego nie ma,u babci jest.......,a mi sie niechce nic.......jak wrocilam z pracy tak siedze ,leze,chodze,jem i nic mi sie niechce.......moje kolezanki szykuja sie na bal.....,bo inaczej to pewnie bym wyszła gdzies...
Evitta TY miałas gorzej niz ja,bo dłuzej bylas w związku,z gorszego powodu sie rozpadl i wogole..więc super ze juz jestes na takim etapie jakim jestes:)podziwiam naprawde...
Wiesz ja wcale nie czuje sie tak zle bez niego,bo i tak zawsze bylam sama bo go nie bylo na najwazniejszych imprezach czy jakis tam innych okolicznosciach,byl zazwyczaj obrazony..,ja poprostu czuje sie samotna:(i w tej kwestii mysle ze sie cofnęłam...
Mam znajomego z którym spedzilam 4 dni miesiac temu,bylismy na drinku,na drugi dzien u mnie na piccy,na rozmowach itp.on mnie wyleczyl po czesci z tej toksycznej znajomosci bo ja znajac siebie dzis bym umierała z bólu bo to za krótki czas........ale jego nie ma wyjechal do Anglii.......moze jak przyjedzie to pogadamy moze i sie umowimy niewiem bo to takie wszystko jak choragiewka na wietrze,a niechce sie nastawiac..........a uwierz mi ze niechce mi sie ani z facetami umawiac,ani chodzic na randki,odnowa poznawac czy on nie kłamca czy nie kolejny piotrus pan..masakra,....chyba zwyczajnie jeszcze nie czas na to.....i dobrze bo znów by bylo...
Wiesz jestes naprawde super kobieta,siłownia,sporty,super.....ja chodze na siłownie miesiac i ani kilo nie ubylam,ja niewiem jak to jest.........?tyle sie umecze...co prawda sie nie wazylam ale wydaje mi sie ze nic....:(ale chodze tez tak jak TY poniewaz sie dobrze czuje:)w takim badz razie dzis odpoczywamy:)ja tez codziennie zabiegana,nie mam czasu to dzis zrobie sobie kąpiel,moze maseczke cos tam cos tam....a jutro juz mamy grudzien...,czas tak szybko płynie.........musi byc dobrze....buziaki.
Strasznie mocno przesladuje mnie mysl ze juz zawsze bede sama,ze juz nigdy z nikim nie bede,ze nie ma facetów takich prawdziwych facetów...:(

Evitta, dziękuję za ciepłe słowa. Oczywiście się z Tobą zgodzę, masz rację to jest toksyczne i powinno się jak najszybciej skończyć. Ale z doświadczenia wiemy że to nie jest takie proste, niestety . U mnie sytuacja cały czas się zmienia ostatnio skończyło się na tym że spotkaliśmy się żeby porozmawiać, powieszałam mu że możemy jeszcze raz spróbować to naprawić (tak wiem, ośmieszyłam się całkowicie) a on powiedział że nie ma do czego wracać, że spotkania ze mną nie dają mu żadnej przyjemności. Potem kiedy już ochłonął powiedział że on chce przerwy, separacji dlatego że... pragnie innych kobiet. Że jest młody i nie chce być w stabilnym związku, że musi się najpierw wyszaleć żeby mu było dobrze. Że lepiej teraz niż kiedyś w małżeństwie. To mnie troche zabolało, jak mógł mi to zrobić. I powiedziec to wprost. On nigdy wcześniej nie oglądał się za innymi kobietami, zawsze byłam tylko ja. A do tego jest trochę oziębły, nigdy mi nie pokazywał że potrzebuje seksu, nawet mnie nie chciał. No ale cóż wyszło szydło z worka. Tylko dlaczego on mnie trzyma? Nie chce tego skończyć, cały czas zaznacza że chce tylko przerwy. Dlaczego?

Evitta, masz rację to jest jak najbardziej klasyczny przypadek. Większość facetów w głębi sa tacy z tym, że z różnym stopniu sie ujawniają. Ale nie rozumiem jak można być takim okrutnym i wyrafinowanym. Mam podobnie z tym że nie umiem nawiązywać znajomości z facetami. Teraz wszystkich wrzucam do jednego worka. Chociaż od zawsze miałąm takie coś że im nie ufałam, kiedy któryś próbował się zbliżyć to wysyłałam mu sygnał "nie zbliżaj się do mnie", tylko temu jedynemu się to udało. Dlatego tak się przywiązałam między innymi. Nie wiem co teraz będzie, chciałąbym się uwolnić od tego spętania uczuciowego. Jak to możliwe że jedna strona kocha całym sercem a druga nie dość że wcale, to jeszcze grzeje sobie tyłek podle to wykorzystując? Ja juz chyba nikomu nie zaufam. To już moja druga nieudana relacja...

Gratuluę wytrwałości w sporcie Z doświadczenia wiem, że to na prawdę doskonały sposób na wszelkie depresje. Sama zaczęłam ćwiczyć i jest mi troszeczkę lepiej, a przynajmniej podczas ćwiczeń nie myślę o nim. Wiesz, zrobiło mi się trochę cieplej na duszy jak czytam że udaje Ci się dojśc do siebie, robisz plany na przyszłość, układasz życie na nowo... Czyli można z tego wyjść...

Cześć dziewczyny i czytający ten wątek:),
tylko męskim imieniem można było nazwać orkan szalejacy po całej Polsce hihihi takie spustoszenie to tylko jakiś tam Xaweryi i mój były K., mógł zgotować , dzisiaj szłam przez park, wśród szalejących konarów drzew, z duszą na ramieniu..naprawdę wystraszyłam się tej wichury, mało mi głowy nie urwało....
Cieszę się Iwosia, że coraz lepiej u ciebie, dzielnie sobie radzisz, SUPER I TAK TRZYMAJ !!!!kiedys pisałaś, ze cierpisz przez samotność,myślę, ze najbardziej "zabiegani", z tysiącem pasji ludzie borykają się z taka pustką i tęsknotą za bliskością i po prostu naturalnym dzieleniem codzienności z inną osobą...często się dzieje, że własnie uciekają przed sobą, przed "tym" problemem rzucając się w wir różnych zajęć, aby zabić czas..jesli daje im to szczęście, wewnetrzne spelnienie, to ok, ale co, kiedy ta ucieczka jest tylko takim substytutem, połowicznym szczęściem, które nie daje satysfakcji..??? Chyba wtedy mozna to nazwać akceptacja niechcianej sytuacji, czekaniem z dnia na dzień na tego "kogoś", najbardziej bałabym się tzw.przyzwyczajenia iz będę sama...
        Wiesz, mi się wydaje, ze nie ma czegoś takiego, że osoby są sobie w małżeństwie przeznaczone, bo co jest tym wyznacznikiem takiego przeznaczenia??? Szczęście małzonków..??? Staż związku??? Ilość spłodzonych dzieci..??? Ja teraz wiem, i jestem w stanie wypunktować co może mi dac spełnienie w związku, ale nie mogę twierdzic, że to co mi da teoretycznie szczęście,da to mojemu partnerowi....Życie jest tak nieprzewidywalne, że nie mamy pojęcia co zdarzy się za chwilę, i czy za rogiem nie czeka na nas miła niespodzianka, wszystko, zarówno złe jaki dobre może się zdarzyc...w naszym interesie jest, aby swoimi wyborami, przemyslanymi decyzjami zminimalizować rzeczy złe a generować sobie samemu piekne chwile, radość, realizację marzen etc. pod warunkiem, że mamy wpływ na to, co przynosi życie, bo czasem nie mamy np. choroba, smierć, rozstanie itp......buu
               Jaina, te meskie gadanie o przerwach w związku, dawanie czasu na przemyslenie, to moim zdaniem czysta wymówka, chyba jasno wyraził Ci, ze nie ma zamiaru tego związku ciągnąć, wiem, jesteś zawiedziona, żal nie daje spokoju, ale im szybciej dasz jemu wolność i zaakceptujesz fakt, że nie jesteście juz razem, tym szybciej dojdziesz do siebie, inaczej będziesz opcją w zanadrzu, a jak się panu może odwidzi pewnego dnia, to wróci  i co udasz, że potraktował Cię jak śmiecia???....nie przestań , szanuj się jesli tego żądasz od innych, a szczególnie od facetów....wdałam się przypadkowo ostatnio na forum w dyskusję z mężczyznami na temat godności kobiet..i 90% potwierdziła, że nic ich tak nie mierzi jak kobieta, która się nie szanuje, mają ją za nic i salwują się od takiej ucieczką....
Piszesz, ze to Twoja druga porazka w związku, myslę, że zrozumienie mechanizmu w jaki wpadasz w nieudane zwiazki leży głebiej, moze sięga dysfunkcyjnej rodziny, niskiej samooceny, przyczyn moze być wiele..polecam Ci książke na początek autorki Pia Mellody-"Toksyczna miłość" w PDF znajdziesz, dowiesz się tam wielu ciekawych rzeczy, zaczniesz rozumiec, dociekac..przejdziesz ścieżkę samopoznania....życzę Ci abys zaznała samoświadomości, dotarła do wniosków, czasem bardzo bolesnych...są one jednak nieodzowne aby poczuć spokój, potrzebny do osiągnięcia równowagi i gotowości startu w nowe lepsze życie...ja doswiadczyłam, i nadal doswiadczam tego i nie wiem, nie potrafię tego wytłumaczyć racjonalnie, ale jest mi dobrze, czasem świetnie ...tego nie zaznałam będąc w byłym związku....
Udaje się, dziewczyny udaje się NAPRAWDĘ, żal pozostaje tylko po co??? Po jaką cholerę tkwiłam 4 lata z kimś, kto mnie tak dolował,krytykował, wykorzystywał... bo czy byłabym milutka, czy jak harpia wredna to i tak ta relacja skończyła by się porażką...tego jestem pewna....
pozdrawiam was kobietki, jurto znowu siłka i nowy, lepszy dzień Buziaki:*

Wez ogarnij..........

No to Alis musze przyznać, że twarda sztuka z Ciebie , poczytałam Twoich postów troszkę...ja też dostrzegałam jeszcze w związku moją krzywdę. ale zadziwiająco biernie a właściwie nic z tym nie robiłam, tylko "przyglądałam" się temu z bólem w sercu zamiast juz dawno wywalić go z mojego życia,..u Ciebie doszedł do głosu czysty rozsądek, a u mnie choleryczny impuls, ale i tak teraz jak włączyłam rozum, to wdzięczna jestem za tę moją "wybuchowość" i co za tym idzie szybkość decyzji:)....na szczęście nie pozostawił mi "po sobie" dziecka (mam córkę z poprzedniego związku), ale.....od czasu do czasu przychodzą awiza listów poleconych do niego (chyba urzędowych)...i nie wiem co mam z tym zrobic ...nie mam z nim i NIE CHCĘ mieć ŻADNEGO kontaktu (mieszka i pracuje z 350 km ode mnie), po odejściu wykasowałam jego tel. (niby jakieś tam cyferki pamiętam ;P ), ale naprawdę wolałabym nie kontaktować się z nim nawet w tej sprawie, skasowałam tez namiary do jego szwagra, któremu ewentualnie mogłabym jego pocztę oddać, wyslać-znam adres..., ale pomyślałam sobie, że skoro sam jaśnie pan nie zadbał o info do urzedów o zmianie adresu, to ja nie zamierzam byc jego posłańcem.....
PS.Iwosia co tam u Ciebie?? Mnie dopadają ciągle jakies przemyslenia mozna by je było juz skatalogować w poszczególne kategorie... ..dzis temat po silowni "kiedy przejdzie mi "warczenie" na facetów?, co jakiś się popatrzy z zainteresowaniem, to ja z politowaniem odsyłam go wzrokiem z kwitkiem.... no tak mam i nic nie poradzę......

Hejka wszystkim:-)
też ostatnio jestem totalnie zabiegana, nie mam czasu dosłownie na nic , wczoraj skończyłam grupę wsparcia i jakaś taka pustka mnie ogarnęła, w ogóle jak się coś kończy, zaczynam popadać w jakąś niewytłumaczalną panikę i na nowo odczuwam lęki, jakiś strach przed zapełnieniem czymś sensownym tego czasu....jakoś wczoraj dziwnie się poczułam, znałam tyle historii, intymnych spraw kobiet z grupy, były chwile żalu, złości i rozpaczy, przeżywanej razem, a gdy ostatni raz się widziałyśmy, to każda powiedziała zdawkowe "cześć" i każdy poszedł w swoją stronę, nawet nie obgadałyśmy czy będziemy kontynuować naszą znajomość, jakoś bezpłciowo się to na zakończenie rozmyło..:-( ale może tak powinno być ..?? Niby mam maile, tel., ale myślę, że każda chciałaby tę traumę jakoś zakończyć, może o to tu chodzi.....
     Iwośka, tak sobie pomyślałam, że albo pędzisz na pełnych obrotach w tym przedświątecznym transie, albo już oderwałaś się od "tych" spraw i powróciłaś do normalności, nie odwracając się za siebie.... brawo, że odganiasz te czarne myśli o nim, też łapię się na tym, że już tak nie siedzi w mojej głowie, chyba odzwyczajam się od tego, że go po prostu już w moim życiu nie ma i nie będzie.....boję się też zaczynać coś nowego, chyba też włącza mi się "porównywarka", że tam było lepiej, bardziej po męsku, więc odpuszczam te znajomości....Fajnie ,że masz adoratora, ważne dla samego poczucia w sobie kobiecości i wartości, którą tak poprzednicy bezwzględnie zdeptali...niech ich szlag ;(
  Uciekam jutro od tych świąt, wylatuję do Barcy i nie bedzie mnie przez tydzień....wszyscy nawijają u mnie w pracy wokoło o ciastach, kto z kim świętuje, o prezentach itp i itd, a dla mnie to matrix jakiś.... będę wśród palm, odcięta...ponoć Hiszpanie świętują tylko 25.12, więc nastawiam się na nieco inne przeżywanie i dobrze mi z tą świadomością...
Wszystkim dużo zdrowia, optymizmu, wewnętrznego spokoju i spełnienia marzeń w te święta, Iwośka a Ty synka ode mnie uściskaj i daj mu trochę luzu, jak to chłopak musi się wyszaleć w ten magiczny ,świąteczny czas , mocno Cię ściskam i powiem, że ogromną mi sprawiłaś niespodzianę tym, że taka silna i zdecydowana jesteś!!! Tak trzymaj kochana...Buziaki

Ewitta odezwij sie co u ciebie???????