zaręczyny, ślub

w przeciwienstwie do twoich moj jest uczciwym czlowiekiem   tak czy siak ja jestem dobrej myśli

Edyto ja musze Chadzie przyznac racji.
Wyczuwa sie w twoich postach ,ze wciaz patrzysz przez rozowe okulary-Co nie jest zle ale pozniejsze zycie jest czesto mniej rozowe. Jesli sie kochacie to na tym budujcie swoja przyszlosc.

żeby tylko mieć wytrych do kobiecych majtek???...jesli o ta sfere chodzi, to czasami ja bardziej naciskam na zblizenia, nie raz i nie dwa pokazal mi, ze mu zalezy na mnie..:) Na pierwsze nasze Walentynki dostalam bukiet pieknych roz, pierwszy raz w zyciu od mezczyzny, wiedzialam ze to TEN

nikt nie zna go lepiej, niz ja sama, ma bardzo przyzwoitych rodzicow, brat i siostra dawno maja juz swoje rodziny, widze jak z czuloscia patrzy na male dzieciaczki, wiec na pewno mnie nie mami klamstwami.

ciekawa jestem tylko, czy zareczyny beda mialy miejsce przed wspolnym pomieszkiwaniem u niego czy po roku, w sumie nie wiem co mial na mysli z tym rokiem, ale postaram sie uzbroic w cierpliwosc

Ach te kwiaty Na długo przed ślubem tez otrzymałam piękny bukiet z kilkudziesięciu róż, boszeee jaka byłam zakochana i pewna mojego Misia. Jak ja go dobrze znałam i rozumiałam, gó.... prawda, okazało się, że pije, ćpa, w końcu popełnił samobójstwo, zostawiąjąc mnie z 3 letnią córeczką. Wiem, że to ekstremalna sytuacja, raczej Cię to nie spotka.

A tak właściwie to zmierzam do tego, że nigdy w życiu już nie powiem tak, jeśli wcześniej nie pomieszkam z partnerem min rok.

W moim przypadku, to co było super w czasie tak zwanego chodzenia, czyli wspólne spędzanie czasu, imprezy (akurat był bardzo imprezowy), w ogóle nie sprawdziło się po ślubie. Ja szybciutko przemieniłam się z imprezowiczki w rodzica, mój kochany Miś już tak nie potrafił. Wszystko nas przerosło, obowiązki przytłoczyły, ja walczyłam, a mój mąż uciekał w używki i imprezy. Wspólne życie, obiązki, kłopoty, problemy które niestety mnożą się nieustannie, pokazują tak naprawdę siłę naszego uczucia.

Jesli spotka sie prawdziwa milosc, jest sie pewnym na 100% to po co czekac? Zasypianie i budzenie sie w ramionach ukochanej osoby, kazdego dnia jest cudowne <3

szacunek, zaufanie, troska i na to nie narzekam w sowim związku

niefortunnie zabrzmialo

ma powazne zamiary wobec mnie, niejednokrotnie mi to powtarzal i ze bardzo powaznie mnie traktuje, kazdego dnia slysze jego slowa kocham cie, jak wyjechalismy pierwszy raz nad morze i tam sie rozchorowalam skakal przy mnie, opiekowal sie, bylam pozytywnie zaskoczona uśmiech kazdym moim bolem, problemem, przejmuje sie i stara sie niesc mi dobra rade, no kurcze nie wiem jak inaczej mam opisac, ze jego uczucie jest prawdziwe...

nie wiem sama czemu chce byc jego narzeczona, moze dlatego, ze to moj pierwszy, powazny zwiazek, bo wczesniej spotykalam na swojej drodze burakow.

teraz jest na etapie urzadzania swojego mieszkania, zabiera mnie na zakupy i ja mu doradzam jaki kolor, jaki material itd. tez bylam tym zaskoczona, to chyba nie robilby tego gdybym byla "dziewczyna na 5 minut" takie jest moje zdanie.

pytalam sie tez co jest dla niego najwazniejsze, powiedzial, ze rodzina i oczywiscie ja jestem na pierwszym miejscu. ciagle powtarza, ze znajomi i w rodzinie juz maja rodziny itd itp i sam przyznal ze chodzenie na randki to nie to samo, bo nadal sie jest samemu.

ale ciagle, nie wiem czemu odnosze wrazenie, ze to jest odwlekanie...ale to moje zdanie; jakby bał się czegoś konkretnego zrobić kroku do przodu-tak w zawieszeniu długo nie ma sensu tkwić niech się okresli tu i teraz. bede musiala chyba dzis z nim przeprowadzic powazna rozmowe, jestem konkretna babka i lubie konkretne ruchy, chce wiedziec na szym stoje, bo to moje zycie,

moim zdaniem jak chce ślubu i powtarza że mnie kocha i takie tam to by podjął męską decyzję ślub moze tu może tam-byśmy razem ustalali; kolezanki chlopak przyjechał spoza w-wy od razu jak się okazało że ja kocha; bo nie wyobrażał sobie że nie ujrzy jej długo
coś tego typu jak decyzje o małżeństwie życiu razem facet powinnien od razu bez zastanowienia się podejmować

chyba ma raczej na wzgledzie to, zebym dobrze sie czula w mieszkaniu...

tak, bo oboje chcemy zalozyc rodzinę
tak
tak
to jak mieszka sie wspolnie, zobaczymy w przyszlosci
zdeydowanie tak np. taniec
jak sie nie widzimy, dzwonimy do siebie i rozmawiamy o wrazeniach z minionego dnia
tak
niestety teraz jest go malo, dopiero jak bedzie gotowe mieszkanie

Dlaczego?

bo jak sama nie bede wiedziec czego chce to nikt nie bedzie wiedział; a co do facetów-jak są zdecydowani by żyć z tą drugą osobą wiedzą to od razu i nie potrzebują czasu na podjęcie decyzji

Edyto Tu nie zgodze sie z toba.
Uwazam ,ze jesli Partner podchodzi Do waszEgo zwiazku Powaznie i ewentualnej przyszlosci nie bedzie na leb na szyje sie zareczal i hajtal tylko da sobie , da czas wam by sie poznac , swoje slabosci, slabe punkty...

Decyzja o wspolnym zamieszkaniu i decyzja o slubie to jedne z najwazniejszych krokow w zwiazku i warto byc tege pewnym i podjac taka decyzje nie tylko pod wplywem emocji.

Dziewczyny,
nie widzicie, że Edyta WIE lepiej? Próby pokazania Jej innego punktu widzenia, mniej "różowej" strony związku oraz zaproszenie Jej do zejścia w końcu na ziemię nic nie dają?
Edyta lepiej interpretuje zachowanie swojego faceta. Edyta wie lepiej, że nie trzeba myśleć o związku, bo czy TO MIŁOŚĆ JEDNA JEDYNA TA  NAJWAŻNIEJSZA wie się od razu i skoro Edyta wie, to i Jej facet też WIE. Nie ma sensu podawać Jej przykładów, bo Ona jest przecież bardzo doświadczona życiowo i WIE przecież, że życie to nie jest bajka. Edyta WIE lepiej, że jest TĄ jedyną. I Edyta CHCE zaręczyn już teraz zaraz! Aaa!
Ech, dawno nie pisałam na forum, ale ten wątek podniósł mi ciśnienie.

Edyto, opamiętaj się i zapanuj nad hormonami/motylami w brzuchu czy co Ci tam przeszkadza w rozsądnej ocenie sytuacji.
Twój facet pewnie Cię kocha, nikt tego nie neguje, ale uwaga! bo możesz spaść kiedyś z wysokiego konia, a upadek będzie bolesny... (oczywiście nie życzę Ci tego, ale poczytaj kilka wątków tutaj i zobacz, jakie życie pisze scenariusze...)
Nikomu nie można ufać tak w 100%, takie jest moje zdania. Największe miłości się kończyły, a małżeństwa rozpadały z hukiem, a takich historii dużo właśnie tutaj, na forum. Ciesz się tym, co masz, bo NIE wiesz, co będzie w przyszłości, ba, nikt nie wie...
Wydaje mi się, że po prostu pierwszy raz się zakochałaś na poważnie ze wzajemnością w fajnym i przyzwoitym facecie (bo wcześniej coś tam nie wychodziło), więc jesteś nieco "otumaniona" taką ilością szczęścia, niczym nastolatka i nie potrafisz na trzeźwo się nad tym wszystkim zastanowić.
Natomiast każdy myślący facet nie podejmie decyzji pod wpływem chwili i nie krzyknie radośnie w świetle księżyca: TAK, TO TA JEDYNA I CHCĘ SPĘDZIĆ Z NIĄ RESZTĘ ŻYCIA, zwłaszcza, jeśli facet ma lat 36, a nie 26 (a mentalnie mniej...).

Poza tym, cholera, skąd ktokolwiek tutaj ma wiedzieć, kiedy się zaręczycie. Pff, może jutro, a może nigdy. Uspokój się i zajmij się sobą. Na zaręczynach świat się nie kończy. Kochajcie się, a Ty przypadkiem nie wpadnij na genialny pomysł naciskania jakoś na niego, bo się chłop wystraszy i ucieknie od Ciebie. Zresztą, gdybym ja była na jego miejscu i przeczytała ten wątek, to bym się Ciebie wystraszyła, że masz takie parcie na to... Facet ma swoje lata i wie, że to nie takie hop siup wszystko. Ludzie czasami zaręczają się dopiero po LATACH związku I CO W TYM ZŁEGO...

Zresztą, nie wiem, po co to napisałam i tak napiszesz, że On jest tym jedynym, a Ty tą jedyną, bo to się WIE i już.

Zrób coś dla siebie i wyjdź z tego świata, który sobie stworzyłaś, bo on nie istnieje. Ach, idealiści...

A pozdrawia Cię serdecznie osoba, która od trzech tygodni mieszka ze swoim facetem i ma dość potykania się o skarpetki i kłótni o byle co.

Oczywiście podejrzewam, że padnie teraz kilka stwierdzeń, że zazdroszczę ludziom szczęścia, a sama mam problemy i nie spotkałam jeszcze TEGO JEDYNEGO i nie wiem, co to miłość.
Może i nie wiem, może i nie spotkałam, mam swój świat i wcale nie uważam, aby kończył się on na związku. I tak wolę żyć TU, na Ziemi, a nie na jakiejś odległej książęco-księżniczkowej planecie.

I PS.: ja nie marzę o ślubie, nie chcę wesela, nie czekam na zaręczyny i w ogóle to inne rzeczy mnie bardziej interesują I znam też mnóstwo dziewczyn, które o tym nie marzą. Każda jest inna

mojej koleżace oświadczył się po pol roku, teraz obchodza 8 rocznice malzenstwa i co? nie ma na to reguly, zaznacze ze zareczyli sie bez wczesniejszego pomieszkiwania ;]

Zacznę od tego, że akurat dla mnie zaręczyny i ślub są naprawdę bardzo ważne. Ale kompletnie nie rozumiem po co się tak śpieszyć. Czysta głupota. My z narzeczonym już po kilku spotkaniach wiedzieliśmy, że to coś poważnego. Po 8 miesiącach wiedzieliśmy, że chcemy ze sobą spędzić życie. Gdyby jednak wtedy mi się oświadczył powiedziała bym zdecydowane nie. Bo po tak krótkim czasie ta "wiedza" może być tylko złudzeniem. I nie chodzi o brak uczciwości, jak wcześniej sugerowałaś. W tym momencie on może być całkowicie przekonany o prawdziwości swoich słów, ale za jakiś czas, kiedy minie pierwsze zauroczenie może się okazać, że jakaś twoja cecha zupełnie mu nie pasuje, albo tobie nie pasuje jakaś jego cecha. Po tak krótkim związku, polegającym na spotykaniu się raz na jakiś czas nie wiele można powiedzieć o drugiej osobie. Bo w czasie tych spotkań oboje staracie się pokazać sobie z najlepszej strony. Dopiero kiedy przeżyje się z drugą osobą poważne kryzysy, wspólnie rozwiązuje problemy, widzi tą osobę w gorszych momentach zaczyna się prawdziwa wiedza o tym jaka ta osoba jest naprawdę. Z całego serca, życzę ci, żeby twój związek był udany, ale nigdy nie można nie brać pod uwagę innej możliwości.

Mój narzeczony czekał z oświadczynami do momentu w którym pojawiła się możliwość wspólnego mieszkania (chociaż początkowo planowaliśmy jeszcze przez dłuższy czas nie mieszkać wspólnie). Oboje uważaliśmy, że w momencie kiedy nie mamy jeszcze możliwości wspólnego zamieszkania zaręczyny nie mają sensu. To "odwlekanie" uznawałam i nadal uznaję za objaw odpowiedzialności i rozsądku mojego mężczyzny, a nie brak uczuć. A czekaliśmy 4 lata.

Wlasnie.
Jestem podobnego zdania.
Uwazam, ze powaznie podchodzacy do przyszlosci facet oswiadczy sie kobiecie dopiero gdy bedzie tego na 100 % pewny. Ma prawo by poznac cie w roznych sytuacjach, poznac was jako pare w roznych, czesto tez kryzysowych sytuacjach.

U nie np bylo odwrotnie niz u was.
My szybko ze soba zamiesszkalismy i po 2.5 latach M mi sie oswiadczyl a 6 miesiecy pozniej byl slub.
Tez czasem mialam takie mysli jak ty autorko, zastanawialam sie kiedy sie odwazy. Ale wie3dzialam , ze dla niego to jest bardzo powazna decyzja i , ze dostane pierscionek gdy na to bedzie gotowy. I tak tez tez sie stalo.

Jeszcze bedziesz sie tu chwalic pierscionkiem-zobaczysz.

Edyto tylko spokojnie...
Bedzie dobrze....
Ciesz sie zwiazkiem i zyciem a nie zadreczaj sie kiedy i jak i gdzie.
Bedzie - to bedzie a jak nie bedzie to bedziE i tego tak nie zmienisz. No teraz to napisalam heheh.

Ja jestem tez niecierpliwa z natury ale sa niektore sprawy na ktore nie mamy wplywu i trzeba sie z tym pogodzic. Na wszystko jest czas i miejsce moja droga.

Gdybysmy wszystko mieli na zawolanie czy mialo by wtedy taka wartosc emocjonalna?

Nie nie moje uszy zostana tam gdzie sa :-P

MysterioustLady na pewno jak dostanę to napiszę ja obstawiam u mnie, że w grudniu, w najgorszym wypadku za rok

to prawda, gdyby wszystko bylo na zawolanie, mniej bysmy doceniali, uroki naszego zycia...

to prawda, ze zareczyny nawet te najskromniejsze, sa wielkim wydarzeniem w zyciu kobiety, co do tego nie mam wygorowanych wymagan, aczkolwiek marza mi sie zareczyny, nad morzem przy zachodzie slonca albo w zime, w siarczysty mroz, gdzies w lesie ja to mam wyobraznie dopiero aaa i wazne, zeby pierscionek pasowal i nie trzeba byloby go zmniejszac

ale biore pod uwage tez jego wiek, wiec moze bedzie chcial u mnie w domu, przy rodzicach, nie wiem jakie dokladne trendy wystepuja obecnie w tym temacie

kazdego dnia jak mowi, ze mnie kocha mocno mam wrazenie, ze kazdy, kolejny dzien przybliza nas do jakze waznego dla nas dzionka, czyli dzien zareczyn

Edyta - widze że zaręczyny to sens Twojego życia...
Ileż mozna rozkminiać ten temat? Czy to ma znaczenie, czy oświadczy się w grudniu, czy w styczniu? A jak w lutym to już za późno? Wrzuć na luz.
Rozumiem, że to może być ważne dla Ciebie, ale bez przesady!!! Zamiast żyć chwilą to wybiegasz w przyszłość i analizujesz każde jego słowo. Facet może oświadczyć się za 2 lata równie dobrze. On Ci nie powiedział konkretnie kiedy, co i jak, ale Ty już sama doszukujesz się daty na siłę. I po co Ci to? Twój związek bez zaręczyn nie ma żadnej wartości?

Skoro nie ma znaczenia, kiedy to zrobi to po co ta cała dyskusja?
Na 100% jeżeli się nie oświadczy na te Boże Narodzenie będziesz rozczarowana, bo już się nakręciłaś. Więc lepiej niech tak będzie

Najgorsze jest to, że facet nawet nie wie jaka presja na nim ciąży
Jak się nie oświadczy na Boże Narodzenie to będzie miał przechlapane

Tak poza tym, wydaje mi się że dla faceta oświadczyny to też bardzo ważna chwila. Oni nie chcą robić tego byle jak, więc czekają na odpowiedni moment. Niektórzy mają problem z podjęciem tej decyzji bo według mnie boją się lawiny konsekwencji. Właśnie tego, że kobieta będzie nalegała na szybki ślub, że już trzeba będzie podjąć ten krok, nawet jeżeli nie będzie to dobry moment. Że nie będzie rozumiała, że akurat teraz on chce się skupić na pracy, że to wydatki, itede. To taka presja trochę. Ja w sumie się nie dziwie, że mężczyźni się trochę z tym ociągają. Przecież jeżeli taki facet się oświadczy, chociaż właściwie nie planuje ślubu w najbliższej przyszłości, to tak jakby powiedział A, nie mówiąc B. Kobieta czeka na to B, a on czuje presje i nie jest w stanie dobrze tego zaplanować.

witajcie dziewczynki ponownie uśmiech

obserwuje go od dluzszego czasu i widze jak czesto mowi sloa: slub, wesele znajomych, w rodzinie itd, otrzymalam niedawno tytul mgr, podziekowalam mu ze caly czas mnie wspieral, bo ja chodzilam tydzien przed jak galareta powiedzial mi ze traktuje mnie bardzo powaznie, zalezy mu na mnie, wspiera mnie i kocha mocno...skoro bardzo powaznie to chyba myśli o żeniaczce? hmm

ostatnio bylismy w kawiarni na lodach, ogladal menu i zwrocil uwage na torty, pozniej ogladal za szyba i pokazywal czy mi sie podoba, nie wiem moze z czystej ciekawosci ogladal uśmiech ostatnio tez przyspieszyl z meblowaniem mieszkanka, widac, ze wszystko chce urzadzic przed swietami...

tydzien temu jechalismy autem po jego dzielnicy i pokazal nagle palcem: a tam jest jubiler i pracuje tam moj siasiad

nie wiem czy to sa jakies znaki, ale moja mama czuje, ze on sie zareczy na swieta, ja sceptycznie do tego podchodze, ale i tak wyczuwam, ze cos sie kroi, delikatnie uśmiech a Wy jak mysliscie dziewczyny? uśmiech
noi pamietam jego slowa, ze zamierza jeszcze rok chodzic i pomieszkiwac na tzw. kocią łape wiec mysle ze nie bedzie zwlekal z zareczynami za rok, przeciez zareczyny moga byc przed wspolnym pomieszkiwaniem a slub moze byc i za rok i za dwa lata, a skoro kocha bardzo mocno to pozostaje mi w to uwierzyć uśmiech

Erythea to troll i obraza nieustannie moja osobe!

Hej wszystkim,

Jestem w związku od ponad 5 lat (5lat i 2 miesiące) Mieszkamy już razem 1,5 roku. W zeszłym roku poczułam potrzebę stabilizacji, oraz założenia rodziny. Mam już ponad 24 lata a On 27. Po naszej 4 rocznicy trochę mi odbiło (delikatnie ujmując) i zaczęłam trochę dogadywać swojemu mężczyźnie, w złości czasem mówiłam "i ja mam za ciebie wyjść za mąż?", a jak żartował że wszystkie baby chcą ślubu to mówiłam, że ja nie chcę. Nie chciałam go wystraszyć a wyszło odwrotnie. Mówiłam Mu też jak żartował na temat ślubu "spokojnie kochanie nie wezmę z Tobą ślubu".
Dodam jeszcze, że w tym roku w moje urodziny wybraliśmy się do restauracji, trochę przesadziłam bo zbyt elegancko się ubrałam (mała czarna). Dzień wcześniej pytałam się K. czy mam się ubrać na galowo to potwierdził. W dniu urodzin malując rzęsy usłyszałam tylko "po co się tak stroisz i tak Ci się dziś nie oświadczę" - zamurowało mnie. Wieczorem była kłótnia podczas której K. powiedział że planował wcześniej oświadczyny ale go zniechęciłam swoimi rozmowami, że zrezygnował. Miesiąc temu odbyliśmy poważną rozmowę i powiedziałam mu, że jeśli nie zdecyduje się do przyszłego roku czy chce czy nie chce spędzić ze mną resztę życia, to ja podziękuję. Nie chcę zmuszać go do małżeństwa ale nie chcę też czekać całe życie aż łaskawie się zdecyduje.
Teraz już sama nie wiem co mam myśleć o tym wszystkim. Dzieci to on chce, ale jakoś nie spieszno mu do ślubu i zaręczyn. Co gorsza ostatnio podczas imprezy u jego rodziców jego mama spytała się kiedy chcemy mieć dzieci, to odpowiedziałam że chciałabym dopiero po ślubie. Taka jest moja jedyna zasada, chciałam mieszkać przed ślubem no i mieszkam, chcę też aby dziecko było po ślubie. To co usłyszałam? wielkie zdziwienie (podniesiony głos) że takie poglądy są staroświeckie!. Poczułam się tak jakbym miała już teraz zachodzić w ciąże pomimo moich przekonań. Później jeszcze tylko jego mama spytała co by było jakby zaszła w ciąże przed ślubem. Przecież świat by się nie zawalił cieszyłabym się, ale docelowo planuję mieć dziecko po ślubie. Dlatego też stosuję tabletki antykoncepcyjne co nie zmienia faktu, że zdaję sobie sprawę że wszystko się może zdarzyć (:)). Na szczęście podczas tej rozmowy K. mnie poparł i powiedział, że takie są nasze plany o dzieciach.

A...

czy wypada mi zapytać, czy planuje ze mną przyszlość? jak go pytam, odpowiada, że wszystko będzie dobrze, bo mocniutko mnie kocha..unika konkretnej odpowiedzi, cięzko coś wydusić z niego

ale mieszkanie nie daje mi pewności, że traktuje mnie poważnie, wychodze z zalozenia, ze jesli sie kochamy to powinien zamieszkac ze mna juz jako maz i zona, nie kocha sie na probe..a czlowieka nigdy sie do konca nie pozna, czlowiek nie szklanka nie przeswietlisz...

a skoro on mowi tylko o mieszkaniu, a nic nie mowi o przyszlosci, roznie to moze byc, moze w ogole nie chciec sie zareczyc, ostatnio powiedzial, ze pary sie zareczaja sie przed mieszkaniem a i tak sie rozwalaja zwiazki i nie ma na to reguly, ano nie ma ale ja bym byla pewniejsza jego uczuc gdyby sie zareczyl przed pomieszkiwaniem.

A czemu te zaręczyny tak bardzo upewniłyby Cię w czymś? Skoro Ci mówi, że Cię kocha i że chce być z Tobą całe życie, to czy nie o to właśnie też chodzi w zaręczynach - o deklarację, że chce się spędzić ze sobą życie? Czym to się różni? Pierścionkiem. Naprawdę sądzisz, że coś się zmieni?
A co do zamieszkania razem, to owszem, nie kocha się na próbę, ale tak naprawdę nie poznasz osoby, póki z nią nie zamieszkasz. Żadne spotykanie się, nawet codzienne, nie daje tego samego, co dzielenie mieszkania ze sobą i wspólne nim zarządzanie. Też jestem za tym, by przed jakąkolwiek decyzją o ewentualnym ślubie zamieszkać ze sobą, by potem się nie okazało, że te przysłowiowe porozrzucane skarpetki są tematem nie do przeskoczenia.

agnik pewnie masz rację, po prostu nie umiem tego pojąć widocznie :>

wydaje mi sie, ze facet po 30-stce dązy do tego, żeby zalozyc rodzine, byc szczesliwym. moze to glupi przyklad, ale moj kolega wiedzial po pol roku! ze spotkal ta jedyna, zareczyl sie i slub maja za rok. moze to kawalek metalu dla was, ale dla mnie to jakies zobowiazanie, dowod, ze chce spedzic ze mną zycie, do slubu nie spieszy mi sie, moze byc za kilka lat, ale jestesmy w takim wieku, gdzie fajnie juz byloby byc narzeczona, jak dla mnie to pierscionek moglby byc i za 100 zl, nie chodzi mi tu o chwalenie sie przed kolezankami, ale wlasnie o dowod jego milosci, chocby ten piersiconek byl plastikowy.