Nie podoba mi się pierścionek zaręczynowy.. :(

Wiem, ale przytoczyłam też całą sytuację. Zakładając, że sami byśmy znaleźli się w takiej sytuacji, pierścionek zamówiony, ja znajdują to w historii przeglądarki, oczywiście mi się nie podoba. Nie obraziłby się gdybym powiedziała, że widziałam, i że za cholerę mi się nie podoba.

Swoją drogą te 10 dni to naprawdę mało, jeśli nie oświadczy się od razu po otrzymaniu przesyłki to nawet ciężko byłoby pierścionek wymienić gdyby nie pasował.

Szczerze....bez zadnej fantazji te pierscionki.
Jesli taki styl jest oznaka doroslosci to ja sie poddaje
Wole cos takiego jesli juz..

http://www.hsamuel.co.uk/webstore/d/5732816/18ct+white+gold+1%2f2ct+princessa+diamond+ring/

Znam taka jedna ktorej facet dal pierscionek z kolorowym oczkiem, ciemny granat wpadajacy w blekit. Nie podobal mi sie. Ale tak, faceci czasem daja pierscionki z kolorowymi oczkami.

innych czyli lepszych? dojrzalszych? mądrzejszych?

Facet może wydać 47 zł za pierścionek z cyrkonią a ja będę skakać po suficie bo wybrał go dla mnie, wiedząc co lubie, bez presji.
Może też wydać 1900zł za czarne diamenty wiedząc, że ich nie lubię i zamienić ten dzień w traume bo - jak on mógł ?! Chce być moim mężem ergo poznał mnie już troche i nie wie... -  ba nie podjął starań żeby się dowiedzieć - jakie pierścionki uważam za ładne?

Cały klucz do rozwiązania tej historii jest taki czy autorka po ochłonięciu z  "pierwszego szoku" będzie potrafiła polubić ten pierścionek. ; )

Z tym wybieraniem sobie pierścionka zaręczynowego też można się nieźle naciąć! Koleżanka własnie tak zrobiła. Jej obecny mąż kazał jej wybrać sobie pierścionek taki jak jej się podoba. Dziewczyna chodziła, oglądała, w końcu wybrała ten wymarzony. Przez jakiś czas było super, ale wkrótce inne dziewczyny też zaczęły się zaręczać. I jakoś tak wyszło, ze sporo z nas dostało pierścionek bardzo nietypowy. Po jakimś czasie ta koleżanka przyznała się nam, że wybieranie sobie samej pierścionka było jednym z głupszych pomysłów w jej życiu. Że teraz ona ma całkowicie bezosobowy element biżuterii i nieziemsko zazdrości tym dziewczynom, które pierścionka wcześniej nie widziały i ich faceci samodzielnie musieli się postarać, nawet jeśli zupełnie nie trafili w gust swoich kobiet. Bo ci faceci według niej w ten sposób dużo wyraźniej pokazali, że im zależy.

Ja mam właśnie taki nietypowy pierścionek - z prostokątnym szmaragdem i dwoma mikroskopijnymi diamentami. Mój już po zaręczynach opowiedział mi jak to pani w sklepie koniecznie starała się go przekonać, że powinien mi kupić "klasyk". Kiedy on się upierał przy tym w końcu zaczęła mu proponować, żeby mnie przyprowadził bo ten na pewno mi się nie spodoba i będę mogła sobie sama wybrać klasyczny. Na szczęście mój okazał się nieprzekonywalny. Ale wybór modelu nie był ostatnim problemem w tym sklepie. Kiedy pani dowiedziała się jaki ma być rozmiar nie chciała w to uwierzyć (noszę 10 w porywach do 11) i koniecznie chciała zmusić go do sprawdzenia rozmiaru (a przy okazji niech się jeszcze raz zastanowi nad modelem)

Dla mnie takie pierścionki jak w linkach autorki wątku są całkowicie bezosobowe. Nie podkreślają dojrzałości, a nijakość. Nie podobają mi się zupełnie. Ale gdybym dostała taki na zaręczyny w ogóle bym się nad tym nie zastanawiała- bo to był by ten wybrany i wymyślony przez mojego ukochanego.

A mi się te z linków autorki wątku podobają, szczególnie pierwsza dwa, trzeci mniej, tylko ja wolę zwyczajne złoto
Akurat niedawno przechodziłam z chłopakiem obok jubilera i chciałam przystanąć coś obejrzeć, a on na to, ''złoty krążek z oczkiem, tak wiem, chodźmy już dalej'' (chociaż akurat tak po prostu chciałam popatrzeć, się wystraszył biedak, że mu będę coś pokazywać ), znaczy załapał mój gust, a konkretny model chce sam wybrać

YellowCherry, i jak poszła rozmowa?

Ja też nigdy tego owczego pędu nigdy nie rozumiałam. I mogłam się naocznie przekonać, jak szybko takie zachowanie weryfikuje życie. Koleżanka o której pisałam myślała, ze jak sama sobie wybierze pierścionek to będzie idealny. A potem żałowała słuchając jak dziewczyny opowiadają jak ich faceci poszukiwali pierścionka, jak kombinowali ze zdobyciem rozmiaru... Ona nie miała nic takiego i okazało się, że bardzo jej tego brakuje i wolała by nawet najbrzydszy pierścionek ale wybrany przez jej kochanego z głębi serca.

Zgadzam się z wami. I szczególnie przy tematach związanych ze ślubem to widać. Znam sporo dziewczyn które:
-biżuterie nie noszą w ogóle, ale pierścionek zaręczynowy ma być klasyczny
- wystąpiły w sukienkach typu princessa mimo, że przed ślubem marzyły o zupełnie innej ( jedna nawet dała zaliczkę na krótką suknię w stylu lat 70, ale pod presją rodziny w końcu i tak była beza z trenem)
- nie znoszą tego typu imprez, ale i tak wyprawiały (a raczej ich rodziny) weselisko na 200 osób
Zresztą na sobie odczuwam wywieraną presję:
-mamy zatrudnić orkiestrę zamiast wybranego przez nas DJ'a (teściowa)
- mam iść w bezowatej sukni (moja mama)
- mam iść w sukni w stylu greckim bo teraz taka moda (świadkowa)
- mój ma iść w błyszczącym garniturze (teściowa)
- mam mieć białe buty (moja mama)
- w bukiecie powinny być białe róże (mama z teściową na spółkę)
I większość tych namawiań jest uargumentowana nieśmiertelnym "Co ludzie powiedzą! Jak na razie udaje mi się nie ulec.

I pierścionek zaręczynowy nawet nie musi być najpiękniejszy. Bo ma mi przypominać, o tym że mój mężczyzna tak bardzo mnie kocha, że chce ze mną spędzić resztę życia. Ma być dla mnie symbolem miłości, a nie jakimś uzewnętrznieniem mojej "dojrzałości i dobrego gustu"
Na dodatek patrząc na pierścionek który prawdopodobnie ma dostać autorka nie mogę zrozumieć problemu noszenia go w wieku 30-40 lat na spotkanie biznesowe. Pierścionek jest prosty, nowoczesny, a czerwone oczko naprawdę malutkie. Na pewno nie będzie się nadmiernie rzucał w oczy, a na tego typu spotkaniach raczej nikt się specjalnie nikomu w dłonie nie wpatruje.

Nie no dziewczyny ja tez mialam rzucone to slawne "co ludzie powiedza?" ale przestalam sie tym przejmowac w wieku 16 lat kiedy to uswiadomilam sobie ze absolutnie niemozliwym jest dogodzenie kazdemu.
Wtedy to postanowilam dogadzac tylko i wylacznie sobie i swojemu wybrankowi

kometka kaz sobie sprawic jakis inny pierscionek na rocznice czy cos w tym stylu.

u mnie odpada jeden problem, my z chłopakiem nie przejmujemy się co ludzie powiedzą. Też nie chciałabym wiedzieć jaki pierścionek dostanę, ale mam nadzieję, że jak już mu podrzuciłam linka z tymi wszystkimi niebieskimi to sam coś kiedyś wybierze. Własnie najważniejsze żeby facet załapał co się partnerce podoba, a potem już w tym obrębie wykazał się pomysłowością

I tak jak wcześniej powiedziałam, cieszyłabym się nawet z pierścionka za 50 zł, no ok może ciut droższy, wszystko jedno byleby było srebro lub złoto, bo na wszystko inne jestem uczulona  (kamyk może być podróbą, byleby jakoś ładnie wyglądał), cena nie ma dla mnie żadnego znaczenia, jeżeli już to w drugą stronę, dla mnie bezsensem jest kupowanie pierścionków nawet za 500 zł, a co dopiero za kilka tysięcy.

Margolinko, to serduszko pierwsze to też mój faworyt, co ciekawe ten wzór wybrany przez partnera Autorki też można dostać z topazem i wygląda mniej jarmarcznie

Dziewczyny ale chyba każdemu się może coś innego podobać. Same widzicie, że ile ludzi tyle opinii. Zawsze się znajdzie ktoś komu się nie spodoba - bo zbyt babciny, bo za duży, bo za mały, za tani, za kolorowy, dziwny, nijaki, jarmarczny, bo jak dla dziecka.... Powinien się podobać właścicielce. Jeżeli się nie podoba to wszelkie opinie znajomych o tym jak oryginalną i cudowną błyskotkę mam na palcu - przestają mieć znaczenie.

Saaraa mam nadzieję, że zauważyłaś, że stwierdzenie o nie podobaniu mi się było wstępem do stwierdzenia, że gdyby mój mężczyzna taki wybrał to i tak byłabym nim zachwycona.Bo to by był jego wybór. Mi się nie podobają, a jej bardzo i dobrze. Ale nie o to w tym wszystkim chodzi. Według mnie chodzi o sam fakt zaręczyn i pierścionek który jest widocznym symbolem tychże. I przy wygląd pierścionka jak dla mnie jest mało ważny. Pierścionek zaręczynowy jest przypomnieniem o moim mężczyźnie. Nawet gdyby nie był w moim guście to wiedziała bym, że wybrał go z myślą o mnie i nie wygląd pierścionka, a emocje z nim związane decydowały by o "podobaniu się".

Oczywiście, że zauważyłam, nie pisałam tego z przytykiem i monopolem na słuszność chodziło mi tylko o ukazanie waszych opinii w świetle tego komu ma się podobać pierścionek.

Oczywiście, że pierścionek jest tylko symbolem ale jest on wybierany (a przynajmniej powinien być) raz w życiu i dla jednej wybranej kobiety - stąd też oczekiwanie, że jeżeli po jakimś czasie poznawania się w końcu facet zdecyduje na taki krok to weźmie pod uwagę to jaką biżuterie nosi jego kobieta (bądź też jaką by nosiła) i dopełni wszelkich starań aby jej się on podobał.

Po raz kolejny powtórzę też, że rozumiem początkową "złość" autorki, która przekazała wcześniej swojemu facetowi mniej więcej obraz tego jak on powinien wyglądać a prawdopodobnie otrzyma jego całkowite przeciwieństwo.

Z tego wniosek YellowCherry, że Twój przyszły narzeczony bardzo się zaangażował w poszukiwania i chce, żeby Ci się podobało. A skoro Ty się przekonujesz do jego prawdopodobnego wyboru, to już w ogóle super.

Mam nadzieję, że jak już zaręczyny staną się faktem to opowiesz nam jak było? Bo to jeden z lepiej rozwiniętych ''przedzaręczynowych'' wątków, jakie na forum pamiętam i pewnie dużo osób będzie ciekawych

Opowiem, pewnie
Dzięki za wszystkie cenne rady, sugestie i ogólnie za Wasze zdanie.

Nie zawsze musi być tak, że wybieramy klasykę gdyż kierujemy się opinią innych.
Ja z reguły wybieram klasykę jeśli chodzi o rzeczy, które mają mi służyć długi czas.
Nie ma co generalizować jedna nie będzie biegać z serduszkiem na palcu bo boi się negatywnego odbioru takiego pierścionka przez otoczenie, druga bo jej się kompletnie nie podoba
A co kobieta to będzie reguła.

O to właśnie chodzi! Po przeczytaniu Waszych opinii i przejrzeniu wstawionych zdjęć, ja sama miałabym gigantyczny problem, aby wybrać dla Was pierścionek, a co dopiero facet .

To dobrze, że ostatecznie Yellow zaczyna przekonywać się do dokonanego przez chłopaka wyboru. Mało tego, tak sobie myślę, że nawet jeśli ostatecznie okaże się, że dostanie ten właśnie model, który jako pierwszy nam pokazała, to będzie go uwielbiać - właśnie za to zaangażowanie mężczyzny, jego podejście do tematu, a przede wszystkim za to, że otrzymała go w dowód miłości i pokazania chęci, aby przejść przez życie razem. I tego właśnie Ci, Yellow, życzę!

No faktycznie specyficzny ten pierścionek - serduszka w biżuterii w wieku ponastoletnim są pewnie raczej ryzykownym wyborem. Jak ktoś cię spyta to mów, że nosisz ironicznie A obrączki wybierzcie razem.

Gdybym to ja znalazła u swojego chłopaka na kompie str. z zamówieniem pierścionka zaręczynowego była bym przeszcześliwa .
Nawet gdyby on był mega tandetny - mega tani i generalnie brzydki nie wiadomo jaki tam jeszcze .
Powinnaś się cieszyć z tego że myśli o tobie cały czas .
A co do czerwieni - czerwone oczko - czerwień to kolor miłości i jeszcze tak jak pisałaś w serduszku .. chłopak musi być bardzo zakochany .
Moim zdaniem powinnaś teraz skakać z zazdrości a nie wybrzydzać bo chłopak się stara , nie idzie do złotnika nie kupuje byle czego !!

Nie lubię wymyślania , nie zrozum mnie źle oczywiście .
Pozdrawiam

Saaraa

Innych - znaczy ni mniej ni więcej tylko właśnie innych, odmiennych...

Co do poznania gustu drugiej osoby - przeprowadzili taką rozmowę, jak napisała autorka... ale przecież można wziąć pod uwagę fakt że się nie zrozumieli, tym bardziej że ogólnie faceci raczej maja małe rozeznanie w temacie biżuterii... ostatecznie zawsze można nie przyjąć oświadczyn bo pierścionek nie taki

Najwazniejsze zeby narzeczona zadowolona byla
Jest zadowolona?

Ależ Ty jesteś wybredna! najpierw pieścionek był nie taki, a teraz on coś zrobił nie tak... Facet się stara, a Ty nie doceniasz tego.

Wedlug mnie sama popsulaś sobie trochę zareczyny bo się o tym dowiedzialaś, a dwa rozpaczałaś z powodu pierścionka. A teraz on znowu zrobił coś nie tak?

Jakby mój facet dał mi niezbyt ładny pierscionek to i tak bym go przyjęła z uśmiechem na twarzy. Przecież faceci nie znają się na pierscionkach! Możemy im mówić, ze takie się podobają a takie nie, ale przecież wystarczy, że jemu sie jakiś sposoba, pani ekspedientka pochwali wybór no i facet go weźmie. Oni myślą inaczej niz my i inne rzeczy im się podobają. Trzeba to wziąć pod uwagę... No i to, że się starają! Liczy się to, że on się stara, że kombinuje specjalnie dla Ciebie

hej, może jestem próżna, ale rozumiem Cię. Ja też dostałam nie to co mi się podobało, same zaręczyny były piękne i nosiłam wybrany przez niego pierścionek od początku. Narzeczony  sam wybrał, mimo wcześniejszych sugestii zrobił po swojemu jak tłumaczył z pośpiechu, tydzień po zaręczynach na które tak się spieszył, pojechaliśmy wybrać drugi bardziej pod mój gust. Noszę oba, czasem na jednym palcu, czasem na różnych. Tak to symbol , oczywiście trzeba się cieszyć, że facet się zdecydował ,ale nie czarujmy się - kazda z nas marzy o księciu na białym koniu ,a nie księciu na białej myszce. Dodatkowo dowiedziałam się że WIELU moim koleżankom nie odpowiadał zaręczynowy pierścionek i po "ustawowym" czasie noszenia go ściągały go pod byle pretekstem czekając na obrączkę.

Znam też przypadek wymiany pierścionka - przyjęła zaręczyny, nosiła pierścionek tydzień, wreszcie przyznała, że zupełnie jej nie gra i wymienili. Na razie nie psuj sobie chwili na którą czekasz już kilka lat - pomyśl co pięknego Cię czeka, nie psuj sobie tego momentu dla siebie ani dla niego ! A jak naprawdę pierścionek będzie fatalny porozmawiaj z nim.

Yellow, wiesz dlaczego się rozczarowuje większość młodych dziewczyn? Bo za dużo oglądają komedii romantycznych. W życiu rzadko bywa jak w filmie. Wiesz jaki kiedyś watek czytałam na forum? Dziewczyna pisała że jest "ofiarą Disney-owskich filmów". Bo tam tak pięknie wszystko było, tak romantycznie, tak cudownie jak w bajce...a ona tak nie ma.
Patrz na to wszystko trochę inaczej. Nie pod kątem swoich oczekiwań, czy to było dokładnie "tak jak miało być", tylko czy to było od serca czy nie.

Powiedz mi przede wszystkim, co według Ciebie znaczy, że dał pierścionek "na odwal"...?
Napisze Ci jak wyglądały moje zaręczyny...
Mój chłopak przyjechał do mnie ze swoim ojcem, z butelką wódki dla mojego taty i kwiatami dla mojej mamy, no i z pierścionkiem dla mnie. Powiedział "oklepaną regułkę" do moich rodziców, że chciał prosić o rękę ich córki i zadał "oklepane pytanie" ... "kochanie czy wyjdziesz za mnie?"...po czym założył mi na palec ten słynny pierścionek z okrągłym oczkiem w rozmiarze 14
A ja byłam najszczęśliwszą na świecie dziewczyną, wiedziałam że to go sporo stresu kosztowało, że szykował się do tego już od dawna i że zrobił to bo chciał w końcu zamieszkać ze mną i być blisko mnie. Tylko to się liczyło. Nie to, że nie dostałam wymarzonego pierścionka, nie to że nie zaplanował jakiejś romantycznej kolacji, z muzyką, kwiatami, płatkami róż i klękaniem na kolano... Czy wtedy oświadczyny byłyby "lepsze"? Czy byłyby "szczersze"? Czy byłyby "poważniejsze"? Byłyby oznaką "większej miłości"? Moim zdaniem nie. Moim zdaniem dowodem miłości jest już sam fakt, że chłopak bez wiercenia dziury w brzuchu zdecydował się na taki krok. Dowodem miłości jest to, że chce spędzić z Tobą resztę życia.
Przemyśl to...

No kupił inny jednak. Nie wiem czy wymienił, czy tamtego jednak nie zamówił, czy anulował zamówienie, i w sumie nie chcę wiedzieć. Ten jest ok i mi się podoba

Film, nie film, nie porównuję się do bohaterów romansów bo na jakieś zaręczyny typu 'pod wieżą Eiffla' czy nawet obiecane kiedyś wakacje w górach / nad morzem nas teraz nie stać i doskonale zdaję sobie z tego sprawę.
Hmm.. czy coś sobie wyobrażałam? Tylko to, że będzie romantycznie i miło, jakiś park może, bo my lubimy dużo spacerować Zresztą, nie myślałam, że to będzie już, może na wiosnę ale ogólnie to jeśli już to mooooże przyszły rok. Nie liczyłam na pewno na oswiadczyny w jakiejś restauracji przy ludziach/w kinie/na statku, zresztą to by było dość kosztowne, a jak juz wspominałam nie bardzo mamy kasę.
Ale atmosfera sama mnie nie zachwyciła. Bo nie wystarczyło mi niestety pudełeczko wyciągnięte gdzieś spod łóżka.. Nie o 22.00, po obejrzanej gali m jak miłość i tuż po umyciu zębów... Nie wystarczył mi widok TŻta w gaciach a mnie w piżamie i z potarganymi, jeszcze mokrymi włosami. Ucieszyłabym się ze zwykłego spaceru nad wisłą, albo gdyby kolację przygotował, albo wieczór przy filmie i lampce wina. Moze jakis kwiatek, róża czy coś.. Albo chociaż posprzątany pokój i na siedząco, a nie na leżąco. Myślałam, że będą łzy szczęścia, śmiech, oblewanie, w nocy wiadomo..
A u nas zonk, ja zdziwiona, 'ale to już? tak na poważnie?' Zgodziłam sie oczywiscie no ale mam niedosyt.. Nie wiedziałam co mam potem mówić, no tak, że się cieszę oczywiście, ale po minie pewnie nikt by nie stwierdził że się cieszę tylko że jestem zszokowana. On w sumie też nic nie mówił, tylko mnie przytulał. A potem zasnęlismy. I tak wyglądał mój wczorajszy wieczór.

A kto powiedział, że ma dac pierścionek na odwal się? I byle by dał? Mi tam do zaręczyn się nie spieszy, więc raczej nie mam takiego podejscia Ale po prostu trzeba docenić starania innych.
Jakbys się czuła, gdybyś się starała komuś zrobic niespodzianke, a ktoś by kręcil nosem i mówił "no wiesz, ja to sobie inaczej wyobrażałam?". Każdy sobie takie rzeczy inaczej wyobraża... Facet nie siedzi w Twojej głowie. Jezeli się postarał "po swojemu" to liczy się sam fakt, że tak to przeżywa i stara się.

Wybrzydzanie nad oczkiem pierścionka a takiej chwilii psuje klimat zaręczyn. Zobacz sobie jaki jest wybór tych pierścionków.. od groma. Wedlug mnie trudno jest wybrać coś co by przypadlo do gustu każdemu w 100%...  Przeglądając te pierścionki z powyższych linków stwierdzam, że żaden jakoś mi się nie spodobał. A więc lepiej z uśmichem zaakceptowac to co się ma. Bo nie chodzi o sam pierścionek, tylko o ważny krok w Waszym życiu.

Gdyby facet dal Ci na szybko pierścionek z gazety to ok.. Ale jakie masz powody do narzekań?

Margolinko optymistką jesteś . Ja też , ale szczerze powiem, że i ja byłabym zawiedziona takim podejściem do tej ważnej chwili. Mało tego, chyba byłabym lekko zdruzgotana .

Yellow, oczywiście mleko już się rozlało i tej sytuacji nie cofniesz, ale wiele par robi podwójne zaręczyny - oficjalne i nieoficjalne, jeśli masz czuć tak ogromne rozczarowanie i niedosyt, to może zdecydujecie się na powtórkę, tym razem w zupełnie innym klimacie, może w obecności rodziców, innych bliskich osób. Po prostu przeżyjcie to jeszcze raz.

Olinko, pozytywne myślenie to połowa sukcesu...jak to mówią
Ja oczywiście rozumiem niedosyt Yellow, bo faktycznie jej facet z ta "oryginalnością" nieco przesadził
Jednak nie ma co się załamywać, a chłopakowi delikatnie powiedzieć, że przegiął i musi to jej jakoś zrekompensować

Yellow, wiesz co ja bym powiedziała jemu po tym wszystkim? Możesz mu to powiedzieć nawet teraz, tak trochę z uśmiechem... że "w rekompensacie" za oświadczyny w piżamie, po seansie m jak miłość, ma zabrać Cię na jakiś wyjątkowy "po oświadczynowy spacer", bo czujesz mały niedosyt
Albo tak jak Olinka napisała, powiedz jemu że "ok, było miło i wszystko ci się podobało" ale chciałabyś aby oświadczył się jeszcze raz w obecności rodziców, że chciałabyś aby ta chwila była bardziej oficjalna i uroczysta.
Nie duś tego w sobie, bo przez to tylko będzie narastać w Tobie frustracja i niezadowolenie. Mów szczerze co czujesz, a w waszej wspólnej przyszłości będzie wam łatwiej.

ooooo więc super okazja się nadarzyła.
Powiedz chłopakowi, żeby zaniósł do zmniejszenia pierścionek, a wtedy... i tu musisz mu już powiedzieć jak chciałabyś aby zaręczyny wyglądały. Nie okazuj jednak wielkiego niezadowolenia, z tych "piżamowych oświadczyn" Załatw to dyplomatycznie.

Blueskirt, bo tak to często bywa... Facetowi często trzeba powiedzieć dokładnie... nie tak aby się musiał czegoś "domyślać", często trzeba "pokazać palcem"... Dla kobiet wiele rzeczy jest OCZYWISTYCH, mężczyźni widza jednak wiele spraw inaczej i to jak najbardziej normalne.
Nie można oczekiwać, że ktoś będzie myślał "tak jak my byśmy sobie życzyli". Niektóre kobiety mówią" jak kocha, to powinien wiedzieć, powinien się domyśleć..." Guzik prawda Czasami tak się zdarza, owszem... Ale...nawet najbardziej zakochany facet może nie wpaść na niektóre "wymarzone" pomysły swojej ukochanej.
Dla zobrazowania tych różnic, polecam wpisać sobie w google hasło "pudełko nicości" i obejrzeć. Amerykański komik idealnie opisuje różnice w myśleniu kobiet i mężczyzn
Wszystko pokazane na wesoło, ale to ŚWIĘTA PRAWDA

Olinko, według mnie filmik o "pudełku nicości" powinien być wyświetlany jako film instruktażowy... na naukach przedmałżeńskich

Yellow, pogadaj z chłopakiem. Wyjaśnij mu wszystko na spokojnie, bądź cierpliwa, a zobaczysz że zostanie Ci to wynagrodzone On na pewno nie chciał abyś tak się poczuła, to nie było zlekceważenie zaręczyn... po prostu nie wiedział "co Ty byś chciała", dlatego zrobił po swojemu... Wierz mi...

Aaaa...i jeszcze dodam jedno.... masz kochana prawo chcieć wszystkiego, takich jak chcesz zaręczyn, takiego jak chcesz pierścionka, takiego jak chcesz ślubu... wszystkiego. Tylko musisz o tym wszystkim jasno i szczerze rozmawiać z chłopakiem i razem to wszystko ustalać, żeby on o tym wszystkim wiedział i nie musiał się domyślać wszystkiego. Nie unikać żadnych tematów, rozmawiać, rozmawiać i jeszcze raz rozmawiać (nie mylić z "żądać" ), wtedy unikniecie wielu innych niedomówień, nieporozumień, rozczarowań i "niedosytów"
Powodzenia życzę

p.s.
Wiesz co ja myślę o tym, że nie zabrał Cię na spacer? Pewnie pomyślał, że to Cie jeszcze bardziej może "wkurzyć", bo spacerujecie często i ten pomysł mógłby wydać ci się "na odwal", taki bez żadnego planu, niczym nie wyróżniający się. A tak Cię "zaskoczył". Nie pomyślał nawet, że oprócz zaskoczenia, mogłaś się tym rozczarować.
No sama powiedz, czy wyciągniecie pierścionka spod łóżka, po seansie "m jak miłość", w piżamie...nie było oryginalnym pomysłem Zobacz jaki to był misterny "plan" Za kilka lat, będziecie opowiadać to wydarzenie, jako najlepszą anegdotę. Będziecie śmiać się z tego, tak jak my z "pierścionka z oczkiem o rozmiarze 14...bo pani w sklepie powiedziała że będzie dobry..."

Jeszcze tak z ostatniej chwili...muszę to dodać choć zupełnie nie na temat zaręczyn, jedynie na temat męskiego myślenia... odmiennego od kobiecego... i braku "komunikacji"
Przed chwilą powiedziałam do mojego małżonka "kochanie przynieś mi ŻÓŁTĄ paprykę z ogródka". Co przyniósł? Paprykę CZERWONA. Ja myślałam o żółtej, bo czerwone będą pomidory, więc byłby kontrast i potrawa ładnie będzie wyglądać. Nie powiedziałam mu o tym, on stwierdził że czerwona widocznie była ładniejsza...więc przecież chyba lepiej wziąć ładniejszą

oj maruda z Ciebie autorko, nie chce pochopnych wnioskow wyciagac ale chyba chlopak juz po prostu chcial miec to za soba bo mu pewnie marudzilas wciaz do czego sie tu nie przyznasz tak mi to wyglada, jesli sie myle to sorry ale Ty dla mnie strasznie dziwna jestes, najpierw pieroscionek nie taki teraz zareczyny, ile Ty masz lat? 15? zycie to nie bajka i jest jak jest, moze to jednak nie zareczyny nie takie ale o tego faceta chodzi, moze on nie taki? moj mi sie oswiadczyl jak kapalismy sie w wannie razem jak praktycznie codziennie, tez nie bylo wielkiego wow ale ja go kocham i moglby mi sie nawet oswiadczyc w trakcie mycia kibla i mi by to nie przeszkadzalo bo go kocham i chce z nim byc otoczka nie jest w tym wazniejsza niz uczucie, przynajmniej moim zdaniem nie powinna byc

Kochana...więcej cierpliwości
Ja po 8 latach małżeństwa, codziennie zastanawiam się "czy to co powiem do niego trafi"
Jednak rozmawiamy często i to na wszystkie tematy. Zawsze tak było. Dlatego nie ma zbyt wielu takich sytuacji, w których mogłabym czuć się wielce zawiedziona.
Nie dawaj się zbywać zaczynając rozmowę, powiedz "wiem wiem, że mamy jeszcze czas ale chciałabym teraz pogadać o tym, chyba możesz tego dla mnie zrobić, prawda?"
No i nie mów "koleżanka pewnie była zadowolona"(bo znów każesz mu się domyślać kontekstu), tylko "ja też bym była zadowolona z takich zaręczyn/ślubu/perfum/kwiatka/bransoletki/itp..." Mów o sobie i swoich oczekiwaniach, nie o koleżankach...
Ty jesteś dorosłą dziewczyną już, a takie rzeczy to nastolatki robią "wiesz...moja koleżanka miała taki problem...chciała...nie mogła...nie wiedziała jak..." Musisz mówić o sobie, a nie kombinować, wstydzić się powiedzieć wprost czegoś i zasłaniać się koleżankami.
On musi wiedzieć czego ty chcesz, a nie "chyba wiedzieć", "chyba się domyślać". Macie spędzić ze sobą swoje życie, chcesz związać z nim swoją przyszłość... zacznij jasno wyrażać swoje myśli, a zobaczysz że będzie wam obojgu łatwiej. Musicie nauczyć się rozmawiać ze sobą o wszystkim. Nie każdy potrafi, ale nauczyć może się tego każdy. Wystarczy cierpliwość i chęci.
Oczywiście może się okazać, że Twój facet będzie odporny na tłumaczenia, niczego nie zrozumie, niczego nie zmieni... jednak pamiętaj, to dopiero Wasze początki, a nawet przestępcom przysługuje "domniemanie niewinności"