daj czasowi czas? - Netkobiety.pl

Próbujesz. Właśnie dlatego nie udaje Ci się. Zrób coś angażując całą siebie, bo Twój umysł zadręcza sam siebie i nie odpoczywa, a taki stan go zmienia i to zmienia na gorsze.

Poza tym, to nie uczucia. To myśli. Uczucia są niestabilne. Myśli są stabilne. Twoje myśli wykazują sztywność. Dlatego zajmij się nimi.

W tym zdaniu masz potwierdzenie tego, co Ci pisałem wcześniej. Myślisz. I jakie myśli i słowa Ci się pojawiają, takie czujesz w sobie. Wszystko zaczyna się od myśli. Jak chcesz poczuć coś innego niż pustkę, nieszczęście, tęsknotę, paniczny strach, to właśnie nazwij to, co chcesz poczuć i poczuj to. Psycholog może Cię ukierunkować, jest jak trener. Ale psycholog nie zrobi za Ciebie roboty. Po wyjściu od psychologa wszystko zależy od Twojego treningu. Wtedy jest czas na autopsychoterapię lub lenistwo. Kierownictwo psychologa jest ważne, bo lepiej trenować pod okiem osoby doświadczonej, ale nic nie zastąpi Twojej aktywności. Godzina raz na jakiś czas to za mało.

Nie możesz mieć poczucia sensu gdy nie realizujesz swoich celów. Cel nadaje sens działaniom. To od Ciebie zależy jakie cele sobie wyznaczasz, Jak wyznaczasz sobie brak celu jak cel, to dokładnie to realizujesz, ale wtedy trudno, żebyś czuła sens.

To nie ktoś Ci nadał sens, ale to Ty taki sens nadałaś swojemu życiu, a ponieważ to Ty, więc Ty możesz to zmienić. Nikt inny, tylko Ty.

To nie miłość, to nerwica.

Dowód:

Właśnie "BOISZ SIĘ" zamiast żyć. Miłość wypełnia radością każde teraz i tę radość projektuje na przyszłość. Nerwica każde teraz niszczy, więc także przyszłość staje się beznadziejna.

Tu dotknęłaś istoty sprawy: Twoja wyobraźnia jest bezczynna i niczego nie produkuje. Uruchom ją i zacznij sobie wyobrażać swoje życie bez Niego. To nie On wytwarzał szczęście w Tobie, ale uczucie do niego. Nie mogłaś odnieść sukcesu w tym uczuciu, bo sama siebie nie kochałaś. To zacznij siebie traktować inaczej, a wtedy będziesz mogła zrealizować swoje uczucie, plany, wyobrażenia, marzenia, cele. Naucz się być szczęśliwa, bo jak nie jesteś szczęśliwa sama to jak możesz dać szczęście komuś innemu. Jak nie jesteś szczęśliwa to tylko chcesz wyssać kogoś ze szczęścia, jak wampir, a wtedy ten ktoś ucieka.

Wypełnij siebie szczęściem, radością, a zaczniesz działać jak magnes. Jak będziesz wampirem, to ludzie będą uciekali.

Tu jest wypisany Twój błędny stosunek do czasu. Możesz zrobić coś tylko teraz. Jak czekasz, to nic nie robisz i nic się nie zmienia. Zrób coś. Nie wypełniaj czasu czekaniem, ale wyznacz sobie cel. Na przykład "CHCĘ TO ZMIENIĆ. OD DZIŚ BĘDĘ SZCZĘŚLIWA" albo "OD DZIŚ ZACZNĘ SIĘ UŚMIECHAĆ DO SIEBIE." i sprawdź jak to działa.

To jest bardzo ważne i optymistyczne zdanie. Najlepsze ze wszystkich w tym poście.

Zaraz sprawdzę, czy jesteś gotowa na wszystko. Jeśli jesteś gotowa na wszystko to zaraz po przeczytaniu tych słów uśmiechnij się, wyjdź na zewnątrz (dosłownie i w przenośni) siebie i swojego pokoju, spójrz w słońce i powiedz: OTO NOWY DZIEŃ, KTÓREGO NIE STRACĘ.

Kiedyś trwałem przez trzy miesiące w takim stanie. Leżałem jak w trumnie, patrząc w sufit. Pewnego dnia wstałem i powiedziałem: ŻYCIE JEST PIĘKNE. I takie mam do dziś.

Wczesna,

zdecydowanie pocieszyłaś! wiem, że każdy to czuje, każdy to przeżywa, tylko ja się bałam, że za bardzo, za długo, że robię coś źle? W każdej innej osobie dostrzegam siłę, której nie widzę w sobie.  Nie umniejszam uczuciom innych osób, nie uważam, że kochali mniej, tylko...mam wrażenie, że jakoś lepiej sobie radzą. I tu pojawia się pytanie - a może ja robię coś nie tak?Może sama robię sobie krzywdę?

A Ty to już w ogóle jesteś dla mnie mistrzem w radzeniu sobie z tym wszystkim.

I nie boję się czasu, który upłynie, nie ważne czy będzie to rok, dwa...i mogę go dalej kochać, bo na to zasłużył, ale już kochać bez tego bólu.

Biegnąca z wilkami,

Nie boję się samotności, do 21 r życia byłam sama, nigdy z nikim nie byłam. Teraz też jestem sama i naprawdę nie chcę żadnego związku. Kocham jego, jeśli nie on - trudno, widocznie żaden. Nie boję się powrotu do pustego domu, boję się powrotu do pustego domu i tęsknoty za nim.

Animus,

Znowu dajesz do myślenia.
Może jestem wariatką, może mam obsesję, ale nie potrafię odgarnąć tych myśli, nawet jak mi się uda na siłę, na chwilę zmienić ich tor, to wracają ze zdwojoną siłą.

Cele - miałam zawsze dużo, byłam aktywną osobą, która miała jasny plan na siebie i na swoje życie. To się nie zmieniło, ale po prostu nie widzę sensu w przeżywaniu tego wszystkiego bez niego. Żaden cel nie zastąpi mi tego co dostawałam od naszego związku, od niego.

Animus, czy można nagle zmienić cel życiowy?Miłość, rodzinę zastąpić np pracą, jakimś hobby?

Nie jestem nieszczęsliwa sama ze sobą, jestem nieszczęśliwa bez niego. I widzisz, każdego dnia sobie powtarzam to o czym mówisz (jak głupia mówię to na głos) ale za chwile pojawia się takie uczucie "tak, ten dzień jest piękny, ale o ile byłby piekniejszy gdyby był ze mną tak jak kiedyś". To znowu tylko podkreśla ten brak i niepełne szczęście.

Animus, to wszystko jest samozaparciem czy raczej samooszukiwaniem?

Właśnie to uważam za cenne, że nazywasz. Ale ja Ci nigdzie nie pisałem, że jesteś wariatką. Jeśli Ty jesteś wariatką, to ja jestem wariatem do kwadratu. Ale kto mi wskaże normę? Pisałem Ci o nerwicy. To jest pewien stan umysłu. Może go sobie zdiagnozowałaś trafnie, może to jest nerwica obsesyjna. Tego ja nie wiem. Ale czytam i widzę, że gonisz w piętkę, dokładnie jakbyś krążyła po "kole nerwicowym".

Nerwica to nie jest choroba psychiczna, ale czasami prowadzi do chorób psychicznych. O wiele groźniejszym następstwem są dolegliwości psychosomatyczne. One realnie Ci zagrażają. Mózg lubi wymianę. Jak go zamkniesz, wtedy celuje w najsłabszy organ w organizmie.

Co do celu życiowego. Zmieniamy cele ciągle. Ktoś chce na medycynę, ale nie zdaje egzaminu i dostaje się na farmację, psychiatrię, psychologię. Do tego dochodzą cele pośrednie, które pozwalają osiągnąć cel wyznaczony. Tu modelem najlepszym jest drabina: chcesz wyjść na strych, ale to znaczy, że najpierw szczebel po szczeblu się zbliżasz.

Proponowałem Ci skupić się na jednym kroku, czyli na chwili obecnej. Dlaczego? Bo stoisz i nigdzie nie idziesz. Zrób choć jeden krok. Do Niego, lub od Niego. Ale zrób, bo stanie w miejscu nie zbliża Cię do Niego, a oddala Cię od siebie.

Pisałaś o szczęściu, więc Ci zobrazowałem szczęście jako dar, którego nie masz, więc nie masz co darować ukochanemu. Co mu podarujesz? Nerwicę. Ta nerwica jest oczywiście moim domysłem, a nie diagnozą, bo diagnozę musi zrobić psycholog. Ale możesz sama poczytać książki o nerwicy, zwłaszcza polecam Antoniego Kępińskiego, bo on miał nieco inne spojrzenie na przyczyny nerwic. Jak nazwiesz i jak zaczniesz szukać drogi do wyjścia, to ją znajdziesz. Najgorsze co możesz zrobić, to zamykać się w tym stanie i dręczyć się swoimi myślami. 

Prócz nerwic są jeszcze stany nerwicowe. Kępiński pisał, że nie ma człowieka, który by w życiu nie przeżywał takich stanów nerwicowych. Przypadki nerwic różnych typów szacował na około 50 % populacji, więc dość dużo.

Proponuję Ci myślenie takie: to nie ja jestem nienormalna, ale mój stan umysłu jest nienormalny przez to uczucie. Nie muszę się identyfikować ze stanem mojego umysłu, bo moja jaźń ma wpływ na pracę mojego mózgu. I tu jest nadzieja. Warto zadać sobie pytanie, co zrobić, aby zmienić stan swojego umysłu. Proponuję Ci spojrzeć na swoje ciało i mózg tak, jak patrzy kierowca samochodu: jadę w tym pojeździe, coś mi się zepsuło w silniku, więc szukam jak to naprawić, bo jadę na ważne spotkanie i już wiem, że się spóźnię, ale jednak chcę dojechać, bo lepiej się spóźnić, niż całkiem nie dojechać.

Przyszłość jest zagadką. Dałaś trafmy tytuł wątkowi. Wróżąc z tego tytułu, wszystko zależy od tego, czy się pozbierasz i wykorzystasz swoje doświadczenie do stworzenia siebie nowej. Szukaj przyczyny usterki, a nie skupiaj się na tym, że masz usterkę.

właśnie!! mam podobnie choć nie mam córeczki ani pracy, ale zajmuję się wszystkim co jest możliwe. Nadal nie widzę sensu w niczym. Również rozmyślam dlaczego wybrał inną, albo która teraz u niego śpi, co robią, dlaczego to nie jestem ja? ah.. zycie