Facet i jego chorobliwa zazdrość

Mnie się jednak wydaje, że on ją kocha, ale ma problem z własnymi emocjami. Bez szczerej rozmowy, ciężko jest rozwikłać taki problem. Ja za nich trzymam kciuki.

Wielki Kocie, nie wydaje Ci się, że stosowne byłoby najpierw wyleczenie własnych problemów emocjonalnych z patologiczną zazdrością, zanim zabierzesz się za ferowanie wyroków?

Cześć,
Od 4 miesięcy jestem w związku ze starszym o 11 lat facetem.Od dwóch miesięcy mieszkamy razem ( straciłam pracę i nie miałam się gdzie podziać ).Sam zaproponował,w sumie nie miałam wyjscia,więc się zgodziłam.I może to był błąd.Choć już wtedy mówił, że mnie kocha,ja jednak nie byłam pewna swoich uczuć.
To jest mój pierwszy facet tak na poważnie. On ma za sobą 8-letni związek.Ale do rzeczy...
Od początku ostrzegał mnie, że ma problem z zazdrością.Olałam to,nie było to dla mnie jakoś specjalnie złe,może dlatego, że nigdy wczesniej nie miałam z tym styczności.
Pierwsza sytuacja : Byłam u znajomych bez niego,trochę wypiliśmy.W tym czasie mój facet dzwonił ale powiedziałam, że oddzwonie zaraz i się rozłączyłam,bo było głośno.Zapomniałam oddzwonić (alkohol) .Wróciłam do domu późno,bo uciekł mi autobus no i zaczęła się awantura.Zaczął krzyczeć, że nikt go nigdy tak nie olał,rzucał naszymi laptopami!! Później dostałam sms-a,gdy odpisywałam ,wział mój telefon i zniszczył go własnoręcznie.Najgorsze, że on mówi to w taki sposób, że wychodzi na to, że to ja jestem wszystkiemu winna!
Od samego początku czytał moje sms-y,zdarzało się, że bez mojej wiedzy odpisywał moim kolegom ( później mi o tym mówił).
Druga sytuacja : Dostałam sms-a,on uparł się, że mam go pokazać,pytał od kogo itp.Stwierdziłam, że nie pokażę,bo wczesniej umawialiśmy się, że koniec z czytaniem sms-ów.On zaczał krzyczec, że mam pokazać.Nie pokazałam.Rzucił plecakiem i zostawił mnie samą.Oczywiście ja wypisywałam setki sms-ów, żeby wrócił, że jeśli chce to mu pokażę tego sms-a itp.Ale pojechał i tak do domu.Gdy tam dotarłam leżał pijany,obok butelka wódki.Włączyłam laptopa i czymś się zajęłam.To wyjechał z tekstem "wy*ierdalaj z tym laptopem" i kopnął go.Krzyczał, że jestem dwulicowa,tępa i że brzydzi się leżeć ze mną nawet w jednym łóżku.Po jakimś czasie wyszedł z domu.Gdy wrócił byłam akurat na parterze i rozmawiałam ze współlokatorem.Otrzymałam sms-a "z nami koniec,zawsze jest ktoś lepszy ode mnie.baw się dobrze".Od razu pobiegłam na górę żeby to wyjaśnić.Gadał coś w stylu, że za  dni się wyprowadzi itp.Oczywiście przekonałam go żeby został,skończyliśmy w łóżku.
Rano przepraszał,tłumaczył, że był tak zdenerwowany, że przestał nad sobą panować,że w tych chwilach się nie kontroluje. Mówil też coś w stylu " ale wiesz, ze to przez Twoje zachowanie.." , " gdyby nie Twoj opór o tego sms-a to nic podobnego by się nie wydarzyło " , "przez to przestałem Ci ufać".
Mam tylko pracę dorywczą z której nie utrzymam się bez jego pomocy! Czuję się jak w klatce przez to,muszę się na wszystko godzić tylko dlatego, że być może stracę dach nad głową..
Częściej oczywiście jest między nami super.Jest czuły,dba o mnie,myśli głównie o mnie a nie o sobie.Ale jeśli zrobię coś nie tak,to mam juz w głowie tysiące mysli typu "a co jesli mnie zostawi,gdzie pójdę.." , poza tym bardzo go kocham,jest moją pierwszą miłością.I bolało mnie strasznie jak był zdecydowany ode mnie odejść, że przyszło mu to tak łatwo.Ogólnie "wyprowadzał" się już jakieś 4 razy,ale zawsze go wybłagałam żeby został.Wiem, w waszych oczach nie mam do siebie szacunku ale póki co,muszę znaleźć dobrą pracę,przynajmniej nie będe żyła w strachu.
Myślicie, że jest szansa, że on się zmieni? Czy jego zachowanie świadczy o tym, że mnie nie kocha ? (powtarza mi to chyba z 10 razy dziennie)
Jest jakieś inne wyjście niż odejście od niego ?
Z góry dzięki.

Nie ma co nie kumac. On Ci mowi wprost, ze jest nieodpowiedzialnym za siebie, niedojrzalym bubkiem.

Chcesz z kims takim byc?

Czarna2020 napisał/a:

adlernewman napisał/a:

Nie ma co nie kumac. On Ci mowi wprost, ze jest nieodpowiedzialnym za siebie, niedojrzalym bubkiem.

Chcesz z kims takim byc?

Tylko , że może ma trochę racji w tym co mówi.Powiedział, że jest w 100% pewny, że jeśli będę z nim szczera całkowicie,o wszystkim mu mówiła i niczego nie ukrywała to mi zaufa i na pewno będzie między nami inaczej,lepiej...
Gdy wczoraj spytałam " a co będzie za jakiś czas,może mnie pobijesz? skad mogę mieć pewnść?" to się zawiesił na 2 minuty i zapytał czy ja w ogóle wiem co mówię i jak mogę tak myśleć..

A powiedz mi, czy potrafisz zawsze być tak szczera i odpowiadałoby Ci takie życie w związku?