Najgorszy czas na dziecko

1000 zł za 100 dni? A podobno mało w tym kraju się zarabia

Wiem, że dziecko kosztuje, i to boli bardzo boli

Dla wszystkich zainteresowanych, mam cały etat, i co w tym dziwnego że robię 2 kierunki, wiele os. tak robi bo musi

Tylko nieliczni pozwalają sobie na oddanie się III roku prawa

Cyniczna hmm czasem sobie myślę że ja też dam radę jak Ty dajesz radę z 3 tygodniowym dzieckiem, myślę że aż tak wiele gorsza od Ciebie nie jestem

A tak swoją drogą to ciekawe kogo zrobiliśmy, mój ukochany twierdzi że to córka, a ja nie jestem taka pewna  ;/ bo w sumie nie mam ochoty na słodkie

Niektórzy, mogą sobie na to finansowo pozwolić i nie mają parcia na życie w kancelarii od rana do wieczora i płakanie po forum, że się nie ma czasu na dziecko - kiedy się miało w dalekim poważaniu całą tą głupią antykoncepcje

My niepracujące studentki z tego korzystamy ;3

Ta, spluń jeszcze 3 razy przez lewe ramię, okręć sie na pięcie, i omijaj drabiny. Ja pierdziu, kobieta wykształcona. Nie udowodniono, że "smaki" kobiety są powiązane z płcią dziecka. Jedyne co wiemy, to to, ze wody płodowe mają słodkawy smak, dziecko je "popija", żaby nauczyło sie odruchu przełykania, trochę też ssania, bo ponoć nie otwiera budzi, tylko tak zasysa wody płodowe. Oczywiście im zje się więcej słodkich pokarmów, tym wody płodowe stają sie słodsze. I tylko to jest racjonalne, poparte badaniami powiązanie słodkiego smaku w kontekście ciąży.

Oj tam, przesądy są takie że kobiety ciężarne mające ochotę na słodkie rodzą dziewczynki, ile w tym prawdy nie wiemy, ale chyba nie powiedz że nie miłe przesądy?

miłe, niemiłe? miłe to jest jak dziecko jest wyczekiwane i nie jest obwiniane za glupote matki i ojca (bo przecież matak sama sobie go nie zrobiła)

A mnie odrzucało od słodyczy zanim się dowiedziałam, że w ciąży jestem. Tylko mięcho i kefiry za mną chodziły Wyszła dziewczynka

Wiadomo jest wtedy jak lekarz zobaczy narządy płciowe na usg. 8-10 tydzień to chyba na to za wcześnie... Ja długo żyłam w nieświadomości, bo podczas pierwszego (takiego normalnego, nie dopochwowego) usg mój dziurawiec zawzięcie chronił intymność. Na drugim (to był jakiś 6 miesiąc) łaskawie pokazała, że cała rodzina może skakać z radości (wszyscy marzyli o dziewczynce ).

Macie zdrowie dziewczyny
I niezmierzone pokłady cierpliwości.
23 strony i co? NIC

Ja też mogłam tonami jeść mięcho:-)
Pamiętam jak za mną chodziło żarcie z Mc Donaldsa:-) Niestety mój mąż pilnował mnie, bym nie żarła tego świństwa:-)
I mam córkę:-)
A na początku ciązy mdliło mnie jak szłam pod silny wiatr:-)
Śmieszne co?

Martyna, najzupełniej normalny objaw przy normalnym trybie życia. U Ciebie to wcale nie jest takie pewne. Może to być objaw skrajnego wyczerpania.

Nic dziwnego, że płaczesz skoro każda Twoja decyzja jest bardziej cudaczna i nielogiczna od poprzedniej?

Dlaczego miałaś zamiar odpocząć a z okazji ciąży decydujesz zaplanowany czas odpoczynku zamienić na pracę?

Dlatego, że kilka dni urlopu to dostanę bo i tak pracuję ponad normę, w momencie kiedy powiem o ciąży o tym ze nie idę na aplikację umowa ulegnie rozwiązaniu bo nie będę aplikantką. Nie dam rady w ciąży się uczyć po nocach, już jest mi ciężko.
Byłam się przejść, na klatce jest lustro i tak spojrzałam w nie, wydałam tyle pieniędzy żeby pozbyć się niedoskonałości cery, powróciły wszystkie, i po co było starać się ładnie wyglądać.

Katowałam się przez 4 miesiące nie jedząc prawie nic, przy niedoczynności tarczycy schudła mimo, że to podobno nie możliwe. I to stracę to, ja wiem ze to przyziemne, ale teraz widzę jak wiele rzeczy robiłam niepotrzebnie

Nie potrzebnie zajeżdżałam się na studiach, świetne oceny jedne drugie, żeby nawet nie móc iść na apl. bo zwyczajnie nie dam rady w ciąży się uczyć

Zawsze sobie mówiłam będę miała piękne wspomnienia z czasów młodości, piszecie że nie jestem młoda, 24 lata może nie, ale ja tych lat nie czuję, od 10 lat nic poza książkami nie widziałam, nie chodziłam nigdzie bo zawsze nauka.
I teraz jak wiem że stracę przez własną głupotę te 10 lat to chce mi się wyć. Kocham kogoś ale jestem wściekła że on nic nie straci, bo nic nie może stracić, nie uczył się wcale wszystko na szczęściu oparte wiele mu w życiu wyszło ja na każdy minimalny sukcesik pracowałam 15 razy więcej niż inni. I jest mi tak żal że za tyle lat na prawdę ciężkiej pracy, nie bawiłam się jako dziecko jako nastolatka, jako studentka od życia nie dostanę nic

Wiem że czasu nie cofnę, ale jest mi tak przykro że tylko ja zapłacę za błędy moje i kogoś, tylko ja.
Dlatego właśnie to ja nie chcę mieć córki nie chce żeby nigdy w życiu musiała tak cieżko w życiu płacić

Wiem że zapewnimy dziecku w życiu wszystko bo nas stać na to, nie musimy się matwić o dach nad głową

Tyle że ja nawet na koniec nie umiem się uczyć bo po co jak wszystko stracę. Już nigdy nie będę pracować w zawodzie, znam kobietę dokładnie była w takiej samej sytuacji do zawodu już nigdy nie wróciła, bo ona była stara inni młodzi i głupio jej było że nie ma aplikacji dużego doświadczenia. Nikt nie chciał jej zatrudnić, wiem że ze mną będzie dokładnie tak samo. Potrafiłam nie spać tydzień, zdawałam takie przedmioty jak gospodarcze i handlowe na 5,0 co jest szokiem na tej uczelni. I nic z tego miała nie będę

Nie jestem egoistką nie miałam łatwo w życiu, od najmłodszych lat byłam poniżana. Uczyłam się żeby być kimś, mieć coś w życiu i to boli najbardziej że ja od tego życia nic nie dostałam NIC

Na ojca dziecka nie umiem spojrzeć bo nie umiem mu darować jak mógł nas mnie i to dziecko tak skrzywdzić

To trzeba było się nie głodzić tylko jeść rozsądnie to nie miałabyś obaw, że będziesz beką  swoją drogą jak już nie jedziesz do tych Chin bo dzieciak przeszkodą to zainwestuj w wizytę u dietetyka .

Zawroty głowy na początku ciąży mogą być normalnym objawem a równie dobrze mogą sygnalizować, że dzieje się coś złego. Uważam, że nie powinnaś tego lekceważyć. Gdybyś była pod kontrola lekarza to nie siałabym paniki, ale nie jesteś nomen omen nawet nie masz tej ciąży potwierdzonej.

Dziwi mnie fakt, że nie szkoda ci czasu na pisanie bzdetów na forum. Myślę, że to dlatego ciebie przerosła sytuacja ponieważ w gruncie rzeczy nie jesteś taką osobą jaką chciałabyś być. Chciałaś być silna, wykształcona, piszesz o poświęceniu się nauce a mi się wydaje, że to wszystko jest patykiem na wodzie pisane...

Martyna, a musisz mówić o ciąży przed wyjazdem? Myślisz, że za miesiąc będziesz miała brzuch jak balon i wszyscy będą widzieli? Czy może uważasz, że jak Ci 3 cm w talii przybędzie to nie będziesz mogła się w bikini pokazać i po co nad morze masz jechać?

Schudłaś teraz to możesz ponownie odchudzić się po ciąży do wymarzonego rozmiaru. Nikt Ci nie każe obżerać się i przytyć 20kg. Jeśli waga pokaże pod koniec ciąży 7kg więcej to będzie znaczyło, że nic nie przytyłaś, bo w czasie porodu z 5 Ci odejdzie od razu a reszta w cyckach zostanie...

Zazdrościsz swojemu facetowi? To nie zazdrość tylko zastanów się jak możesz to wykorzystać. Sama sobie dziecka nie zrobiłaś i on jest za nie tak samo odpowiedzialny. Jeśli ma ugruntowaną pozycje zawodową to jego zasmarkanym obowiązkiem jest zadbać o to, żebyś Ty pracowała w ciąży jak najmniej i urodziła zdrowe wasze wspólne dziecko. Po narodzinach dziecka jego obowiązkiem jest utrzymać was przez kilka miesięcy (skoro Ty nie masz umowy o pracę). Po tym czasie już nie ma obowiązku, ale powinien - dołożyć wszelkich starań, żebyś Ty mogła realizować swoje plany - uczyć się, szukać pracy, pracować. Czyli powinien pomagać Ci w opiece nad dzieckiem lub taką pomoc zorganizować za kasę (której podobno ma dużo).
Martyna, jeśli zrezygnujesz ze swoich marzeń to wyłącznie na własne życzenie. I z powodu tego, że poczuwasz się do wyłączności w ponoszeniu konsekwencji waszego wspólnego seksu bez zabezpieczenia.

Martyna Tobie potrzebny jest psychiatra!
Bo juz na prawdę gadasz od rzeczy!

Skończ z proroctwami typu "nie da się". Zacznij się zastanawiać JAK. Obecnie masz do obmyślenia dwa pytania:
- jak urodzić zdrowe dziecko
- jak zostawić sobie otwartą furtkę w zawodzie

Żyjesz cały czas fałszywymi przekonaniami. Zapewniam Cię, że dziecko będzie szczęśliwsze mając pracującą mamę, którą widzi kilka godzin dziennie i która ten czas poświęca mu z radością niż mając mamę 24 godz na dobę zirytowaną i z wiecznie skrzywioną miną cierpiętnicy, podczas każdej chwili z dzieckiem analizującą co przez to dziecko straciła.

Da się wszystko pogodzić. Jeśli się bardzo chce. Ale trzeba wymyślać rozwiązania, nie ograniczenia. Ty skupiasz się wyłącznie na ograniczeniach. W dodatku wymyślasz wszystkie możliwe na najbliższe 20 lat. A wystarczy się skupić na rozwiązywaniu problemów, które się na bieżąco pojawiają...

tak? A to dziwne, bo ja zawsze jak się rejestruję, to wizytę mam na następny dzień. I to właśnie w Krakowie. Więc kitu nie wciskaj.

masz na myśli to, że zaszłaś w ciążę? I to niby on Cię tak strasznie skrzywdził? A Ciebie, bidulki, nie było przy zapłodnieniu?

Martyna najpierw piszesz o swoim facecie jako o takim wielkim ukochanym a teraz że spojrzeć na niego nie możesz,bo co?
bo dziecko Ci zrobił? sam? do tego 2 ludzi potrzeba przecież Cie nie zgwałcił
sama już się gubisz w tym co piszesz i w ogóle w życiu

moim zdaniem to, co wypisuje tutaj autorka, jest żałosne. Najpierw żali się, że nie będzie już beztroski, spotnanicznych wypadów z ukochanym, że nie będzie seksu o poranku, bliskości we dwoje. A potem pisze, że nie wie czy będzie mogła na niego spojrzeć, bo tak bardzo ją skrzywdził. Ponawiam moje pytanie: Ciebie przy zapłodnieniu nie było???

No właśnie, więc nie masz prawa mówić, że to on Cię skrzywdził. Oboje wiedzieliście co robicie. On Cię nie zgwałcił. A jeśli chciałaś mieć dziecko za kilka lat, to trzeba było się zabezpieczać. Prezerwatywa to nie jedyny środek antykoncepcyjny. Jeśli nie mogłaś brać tabletek to są jeszcze spirale, zastrzyki, plastry, pierścienie dopochwowe.....

Nie wiem Cyniczna bardzo bym chciała, ale jak czuję że wszystko na co tak ciężko pracowałam to jest mi ciężko, a jeszcze bardziej boli to, że ktoś kto się w równym stopniu przyczynił do tego nie poniesie żadnych konsekwencji, chyba to że wyda coś na to dziecko nie jest takie straszne w porównaniu do tego, że ja stracę cały dorobek swojego życia?

Spirali żadnej nieródce normalny lekarz nie założy.
Wkładki raczej też nie.
Pierścienie w Polsce tej metody się nei stostosuje. Jeżeli ktoś nie może brać tabletek to zastrzyków oraz plastrów też nie, ale to tego trzeba odrobiny wiedzy a nie tylko ataku na kogoś

Albo chodzić do ginekologa...:) mniemam, że autorka nie bywa skoro miała taki problem z ustaleniem terminu wizyty i w ogóle znalezieniu jakiegokolwiek.

Martyna, Twoja postawa mnie rozbraja...
Skoro masz taki wielki żal do ojca dziecka, to mam poważne wątpliwości co do waszej ,,miłości''
Robisz z siebie wielce poszkodowaną

Martyna po raz kolejny powiem że Tobie jest potrzebny psycholog,cóż trudno wydasz te 150 zł ale może w końcu coś zrozumiesz
i mówiłam juz też o tym że zanim z czegoś zrezygnujesz to upewnij się czy aby na 100 % jesteś w ciąży,a nie biadolisz jaka to jesteś pokrzywdzona

skąd wiesz że koło Ciebie rodzina nie będzie skakała?
no ale przeciez Ty sie nie przyznasz ze w ciąży jesteś bo przecież jak to,TY przecież to nie moglo sie zdarzyć

Ma uraz do ginekologów, już od wielu lat, byłam bardzo młodą jeszcze dziewczynką jak mnie jeden do siebie mocno zraził, dlatego tak niechętnie tam chce iść.

Co do psychologa, to strata pieniędzy i czasu Byłam kilka razy i w sumie żal kasy bo jedyne co się dowiedziałam to że jak odbędę terapię za 3 tysie to może będzie lepiej, ale chyba pani psycholog

Co do mojej rodziny to przykładna katolicka rodzina, ja mieszkałam daleko nikt nie widział że nie sama, mimo iż ojciec się nie odzywał bo uważał że jak to można żyć bez ślubu. Nawet na święta życzeń mi nie złożył z tego powodu Nie połamał się ze mną opłatkiem nawet w Wigilię

Wiem, że nie zaakceptują bo wszyscy którzy wpadli to robili szybki "ślubik" ale nikomu się to tak bardzo w oczy nie rzucało że dziecko i bez ślubu. Mamy księdza w rodzinie, taka przykładna rodzina i jak tu nagle taki wstyd, dlatego wiem że dziecka nie zaakceptują będą czekać aż mój brat będzie miał ślubne i to będzie ich wnuk czy wnuczka. Znam ich 24 lata, wiem jacy są. Inni mogą mieć nieślubne dzieci, ale nie u nas w rodzinie, bo my porządni ludzie tak nie robimy, jak tak robisz to nie jesteś członkiem rodziny.

Co do tego lekarza, nie jestem z Krakowa, i nie chciałam iść do jakiejś przychodni, nie chciałam iść też byle gdzie bo mam bardzo silny uraz

Dokładnie, panna z dzieckiem, co ludzie powiedzą. Taki wstyd. Dlatego wiem, że się nie przyznają będą udawać że jestem w krk studiuję mieszkam w akademiku, mam chłopka za 2 lata ślub, bo tak będzie im wygodniej

Rozumiemy, Martyna, że jesteś w średniej sytuacji rodzinnej. Rozumiem, że jej pokłosiem jest Twoja obsesja kariery, samowystarczalności itd i zrobienia w życiu czegoś więcej niż Twoja własna matka. To może powinnaś postarać się od tego oderwać? Odkleić się od swojego domu i wychowania, które - przynajmniej moim zdaniem - naprawdę na Tobie ciąży.

W życiu jest więcej modeli i dróg niż droga siedzącej całe życie w domu kobiety, albo takiej, która się aktywnie zawodowo realizuje. Jest milion scenariuszy pośrednich. Gdybyś zechciała czytać ze zrozumieniem co Ci tu wszyscy piszą, to byś podjęła pewnie na ten temat refleksję. Zaakceptowałabyś, że można pracować czy wyjeżdżać z dzieckiem (i powtórzę: także do Stanów, także na staże i uwierz, że wiem co mowię). Jesteś w super kofortowej sytuacji, skoro Twój partner gotów jest siedzieć z dzieckiem przedpołudniami. Podobnie nie spisywałabym kwestii aplikacji na straty, nie wiesz jak będziesz się czuła, kobiety w ciąży podchodzą do egzminów i zdają je, więc skoro jesteś bardziej poukładana niż reszta, to też możesz. A już na pewno nic nie stoi na przeszkodzie, byś pisała doktorat. Może część z rzeczy w życiu zrobisz inaczej albo później niż sądziłaś, ale nikt - poza Tobą samą - nie zabroni Ci ich robić.

Skoro Twoi rodzice mają takie podejście do dzieci pozamałżeńskich, to tym bardziej nie powinnaś się na nich oglądać w kwestii ślubu. Świat poszedł do przodu i naprawdę śluby kobiet w ciąży albo par z dziećmi nie są żadnym wydarzeniem. W tej kwestii wszystko zależy znowu tylko od Ciebie. Skoro i tak rodzina Cię olewa, to nie powinna być dla Ciebie żadnym punktem odniesienia.

I kwestia ostatnia: jesteś niedojrzała i infantylna. Tego się nie nabiera od pracy i od dwóch kierunków, ale sądzę, że akurat to bardzo zmieni dziecko. I kto wie, czy ostatecznie nie wyjdzie Ci to rodzicielstwo na zdrowie. I też uważam, że albo jesteś na tyle rozsądna, by sama zająć się sobą i chcieć wyprowadzić się z tej zabitej dechami wsi, którą masz w głowie i z którą walczysz i na zmianę to kwestionujesz, to chcesz żyć z klapkami na oczach, albo powinnaś iść do specjalisty. Bo jeśli jesteś w połowie taka w rzeczywistości jak tu, to wrócisz do nasz za kilka lat i opowiesz nam jak to strasznie potraktowało Cię życie, że Ty poświęciłaś wszystko dla dziecka, a Twój partner nagle Cię zostawił. Nie wiem jak inni tu, ale ja bym Cię zostawiła.

Rozjazd zeznań. Zaczyna się robić coraz ciekawiej

Post z początku wynurzeń Martyny:

Post po 20 stronach wynurzeń Martny:

Martyna, spisuj na kartce, co chcesz nam przekazać i jak chcesz tą swoją tragedię dalej prowadzić, bo zeznania się sypią.
Jak chcesz w przyszłości ogarniać czyjeś problemy, jak swoje Ci się wymykają spod kontroli? Czas na DOGŁĘBNĄ REFLEKSJĘ.

Dulszczyzna w najczystszej postaci. Żałośni mali ludzie, którzy oceniają wszystkich wokół, mając samych siebie za świętych.

Co do wizyty u ginekologa, to takie bajki już opowiadasz, Martyna. A co ma piernik do wiatraka, czy jesteś z Krk czy nie, skoro idziesz prywatnie, a nie na NFZ? Chyba, że znowu zmieniłaś zdanie, jak w dziesiątkach innych kwestii w tym wątku. Poza tym pierwsze słyszę, żeby na wizytę prywatną trzeba było czekać dłużej niż tydzień. Zgodzę się, jak specjalista przyjmuje raz w tygodniu, ale większość ma swój gabinet czynny co drugi dzień zazwyczaj.