netkobietyWszystkie działy
Związek na odległość, miłość przez internet

Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

130 odpowiedzi14 230 wyświetleńzałożony przez Aganitka, 05.06.2009

Napisz odpowiedź
Dołącz do Forum Kobiet Netkobiety.pl! To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy ...

Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!


Forum Kobiet » ZWIĄZEK NA ODLEGŁOŚĆ, MIŁOŚĆ PRZEZ INTERNET » Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Strony Poprzednia 1 2 3 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Posty [ 66 do 130 z 131 ]

66

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

zanudziłam chyba już Was wszystkie...śmiesznie się w sumie dzieje. Od ostatnich jego "fantastycznych" zachowań troszkę się wydarzyło. Może straciłam ten cały zapał?a on się uaktywnił. Cały czas sms'y a ww wtorek mimo iż na urlopie postanowił wpaść do pracy i nawiedził mnie. Wypiliśmy kawę i nie wiem właściwie skąd pomysł bym wpadła do niego po pracy. Oczywiście niestety/stety się zgodziłam. Posiedzieliśmy chwilkę, pokazał mi fotki z jego wyjazdu i zaproponował seans filmowy...i tak obejrzeliśmy film, a potem zaczęliśmy drugi a że okazał się nieciekawy to zaczęliśmy gadać i gadać...i tak zrobiła się 3 w nocy. stwierdziłam ze zamawiam taksówkę, poprosił bym została jeszcze godzinkę. no i siedzieliśmy sobie i gadaliśmy o wszystkim i o niczym. Było bardzo miło. Normalnie jak siedziałabym z przyjaciółką. Komiczne porównanie do tego co się w związku z nim we mnie działo/dzieje. Następnego dnia odezwał się rano by...zaprosić mnie na obiad. Wybaczcie określenie - ale trzeźwy jak świnia i zaprasza mnie na obiad? Ponieważ uwielbiam gotować zasugerowałam byśmy razem coś ugotowali. I...spędziłam u niego kolejny wieczór. Miły wieczór. Szybko jednak wyparowałam bo deficyt snu zaczął dawać się we znaki. Miło mi było gdy powiedział, że cieszy się że przyszłam, że miło mu że miał się do kogo odezwać i że nie sam jadł kolację. Miód na serce:)

67

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Widzę, że podziałało na Niego Twoje wycofanie się z działania. Więc rób tak dalej i zobaczymy co z tego wyjdzie smile

68

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Robię ankietę: Te które tu zaglądają niech wypowiedzą się ... ja już nie wiem co myśleć. czekać  czy odpuszczać?ja chyba mimo rozsądku chciałabym czekać...ale Wy rozsądne głosy, pomnóżcie mi i powiedzcie jak jestem głupia czekając na niewiadomo co...że powinnam przestać wierzyć, że zapomnieć?No proszę pomóżcie podjąć mi decyzję!Najważniejszą w moim dotychczasowym życiu!

69

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Zdecydowanie daj sobie spokój!!!!Bawi się Tobą i to ewidentnie!!!Ileż można czekać na człowieka, który jeszcze ma problemy z alkoholem...

70

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Pierwszy minus!

71

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

chyba tego było mi potrzeba!męskiego punktu widzenia. dosadnie i przejrzyście!dziękuje.

72

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

dziś dokładnie mijają dwa lata odkąd to wszystko się zaczęło. Zbieg okoliczności sprawił że zaprosił mnie na obiad. Znalazłam siłę by odmówić:)przyniosłam mu to co obiecałam i wyszłam.Prosił bym została a ja powiedziałam "NIE". wiecie ile mnie to kosztowało?jeśli jednak do dziś nic sie nie wydarzyło to nic wydarzyć sie nie może. Dwa razy 365 dni i nic!nie potrafię o tych dniach myśleć jako o straconych. Myślę jako najpiękniejszych (choć bywało boleśnie)chwilach w moim życiu. Paranoja!Moja miłość jest strasznie głupia!Świadomość tej głupoty to ważna sprawa!Tylko dziś świadomość że jestem głupia nie jest tak istotna jak świadomość ze już nigdy nie pozwolę mu sie do mnie zbliżyć.

Ps. Dobrze, że zdążyłam się pożegnać z jego dłońmi.Tylko one znały całą prawdę:)

73

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Eh... To ja ci opowiem historię. Nie musisz koniecznie odnosić jej wprost do siebie ale pewne wspólne mianowniki na pewno odnajdziesz.

Pomijając fakt, że ja byłam wtedy jeszcze bardzo młoda a on już dosyć stary (różnica wieku 11 lat - ja miałam 16...) miałam kiedyś bardzo podobną relację z pewnym czarusiem. Poznałam go i zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Dlaczego? Nigdy się nie dowiem. Nie był ani specjalnie przystojny, ani specjalnie czarujący...
Najpierw 3 miesiące trwały podchody - żeby go poznać. Mieliśmy wspólnych znajomych ale jakoś wciąż nie wychodziło. W końcu na pewnej imprezie to on zagadał do mnie. Chwilę trwało takie wspólne gadanie - oczywiście z czasem coraz dłuższe... coraz więcej wspólnych tematów, coraz dłuższe wysiadywanie po zamknięciu lokalu... Ale nic z tego nie wynikało.
Potem po pewnej imprezie pierwszy raz u niego zostałam. Chciał czegoś więcej ale ja się bałam więc sprawdzonym, babcinym sposobem udawałam kamienny sen.
Z czasem znajomość zaczęła nabierać tempa. Warto dodać, że z racji mojego wieku wykonywałam jeszcze milion bezsensownych, desperackich czynności, które wtedy wydawały mi się logiczne - takich jak próby wzbudzenia zazdrości jakimiś pierwszymi lepszymi chłopkami, znikanie i pojawianie się co jakiś czas etc. Wciąż trwała huśtawka - raz tak raz siak. Dodatkowo nasze temperamenty powodowały dość ogniste kłótnie nieraz... po których potrafiłam się odwrócić na pięcie i nie odezwać przez np 2 miesiące - do momentu kiedy nie napisał żebym wróciła.
Do naszej relacji doszedł jeszcze seks. Teraz myślę, że bardzo średni, wtedy wydawał się - magiczny, niesamowity, niepowtarzalny. Zakończony spaniem obok siebie, bliskością...
Historia z zostawianiem kluczy też mi się przydarzyła. Może nie na taką skalę ale na pewnej imprezie jego i mój kumpel się zachlał. On dał mi klucze żebym go zawiozła do niego i tam czekała... Innych 'romantycznych' bajek nawet nie chce mi się przytaczać - bo dawno usunęłam je ze swojej świadomości wink

Trwało to 3 lata. 3 bardzo długie lata - dodatkowo lata mojej młodości. Koleżanki miały chłopaków w swoim wieku, z którymi chodziły do parku. Ja starego muzyka, zmanierowanego, złośliwego z którym przeważnie się kłóciłam, godziłam albo kłócąc i godząc bzykałam.
Któregoś dnia powiedziałam sobie 'dość'. Nie pamiętam dokładnie jak mi się to udało ani skąd ten pomysł się wziął - po prostu koniec i basta. Po 3 miesiącach poznałam chłopaka - starszego ode mnie o rok. Po jakimś czasie zaczęłam z nim być. Normalny związek - rowery, lody, kawa, wspólne wakacje - wreszcie!
On odszedł w zapomnienie.

Co jakiś czas go widywałam/widuję ponieważ obracamy się w pewnym środowisku, z którego nie zamierzałam i nie zamierzam nigdy rezygnować w pełni (chociaż coraz rzadziej w nim przebywam). Na początku kiedy zaczęłam być z moim chłopakiem On najchętniej go obrażał, mówił, że nie potrafi śpiewać (był wokalistą), że jest taki a owaki. Ze mnie się wyśmiewał, docinał swoimi złośliwościami. Im więcej jednak czasu mijało tym bardziej mnie to nie obchodziło i tym mniej go słuchałam w końcu wyłączając się kompletnie.

Znowu minęło półtora roku. Rozstałam się z moim chłopakiem. Czułam się wolna, czułam, że mogę wszystko. Kiedy spotkałam go na imprezie postanowiłam sprawdzić co pozostało. Niewiele. Poszłam z nim do niego, spędziłam noc. A rano wyszłam bez żadnych emocji. Próbował mnie zatrzymać.
Na jakiś czas zupełnie odcięłam się od Niego i całego towarzystwa. Bawiłam się, studiowałam, spotykałam ze znajomymi.
Minął kolejny rok, poznałam mojego aktualnego chłopaka.
Zaczęłam znowu chodzić do 'starych' miejsc, spotykać Jego. Zaczęły się teksty o tym jak On strasznie żałuje, że zmarnował szansę. On! On który potrafił tylko docinać, obrażać i się kłócić. On, który nigdy nie powiedział nic bardziej romantycznego niż 'chodź do łóżka'! A mi się chciało śmiać - bo dawno moje uczucie wygasło.
Zaczął wypytywać moją najlepszą przyjaciółkę - czy ma jeszcze szanse.
Zabawne.

Dwa tygodnie temu spotkałam go na imprezie. Byłam pod wpływem i bardzo dobrze się bawiłam (babski wieczór). Postanowiłam z nim pogadać - lekko flirtując ale głównie robiąc sobie jaja i nie traktując tej rozmowy poważnie. Czym się zakończyła? Jak wychodziłam podszedł do mnie i powiedział mi na ucho 'Kocham Cię'. Nawet nie chciało mi się tłumaczyć mu, że jakieś 6 lat za późno?


Jaki z tego morał? Sama nie jestem pewna. Może tylko taki, że nawet z największej, toksycznej miłości można się wyleczyć? I że wtedy widzi się całą jej absurdalność? Absurdalność wynikającą z idealizowania tego drugiego człowieka, który najczęściej absolutnie nic sobą nie reprezentuje...
Jasne, uwielbiałam z Nim rozmawiać - całymi nocami, do świtu. O wszystkim. Jasne, nadal imponuje mi jaki jest oczytany, jak wiele wie o świecie - czego o moim aktualnym ukochanym nie można powiedzieć bo interesuje go tylko i wyłącznie muzyka wink... ale mimo tego wszystkiego on nie miał żadnej wartości - niczego, co mógłby mi ofiarować.

I może podświadomie zdawał sobie z tego sprawę?

Przemyśl to a jeśli zdecydujesz się skończyć tę znajomość pomyśl, że być może kiedyś też dasz mu prztyczka w nos jak ja ostatnio temu mojemu. Przyziemne - ale potrafi dać nieograniczoną satysfakcję w myśl zasady 'za te wszystkie krzywdy, które mi wyrządziłeś powiem ci teraz tylko tyle, że absolutnie mnie nie interesujesz' wink


Pozdrawiam... smile))

74

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Czas pokazuje i tłumaczy co i dlaczego a przede wszystkim otwiera oczy i potrafimy powiedzieć "dobrze się stało, że to nie wypaliło." Tylko prawda jest taka, że wszystko to rozumiemy właśnie zdecydowanie później. Teraz podchodzę do "sprawy" czysto rozsądkowo, chłodno i z dystansem...wiem,że tak muszę. Że jeśli ja nie podejmę decyzji to on z pewnością tego nie zrobi. Moja decyzja to pozwolić by ten czas tłumaczący zaczął biec.
Strasznie dziwne uczucie. Gdy przychodzi do mnie to staram się nie patrzeć mu w oczy, w ogóle staram się nie patrzeć na niego, oddycham ustami by nie daj Boże nie poczuć tego rewelacyjnego zapachu, zajmuje się intensywniej pracą i modlę się by zadzwonił telefon by przerwać nasze spotkanie...a to co się dzieje we mnie to piekielna walka- wiem czego chcę a czego nie mogę mieć.i wmawianie ze to nie ma sensu, że już odpuściłam, że będę silna, że nie ma to dla mnie żadnego znaczenia a tak naprawdę cała drżę z wrażenia:(na szczęście on o tym nie wie:)i tak ma zostać!Amen

75

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Trudno ci będzie uporać się z tym jeśli będziesz go tak często widywać. Jak trochę już się 'podleczysz' spróbuj z nim pogadać i poprosić aby przynajmniej przez jakiś czas nie odwiedzał Cię w biurze. Nie musisz koniecznie opowiadać mu o tym, że zamierzasz się teraz leczyć z miłości do niego i dlatego nie chcesz go oglądać wink Możesz powiedzieć, że np. szef dał ci upomnienie, że w pracy zajmujemy się pracą a nie kontaktami towarzyskimi.

Pozdrawiam i trzymam kciuki!

76

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Dziękuje za kciuki.

Dziś ostatni dzień w pracy i dwa tygodnie wolnego. Idealny moment na "odpoczynek". Ciekawa jestem czy stracimy kontakt. No z mojej inicjatywy kontaktu na pewno nie będzie. Chodzi od wczoraj wściekły na wszystkich...chyba odzywa się tylko do mnie. Dziwny jakiś jest. Wczoraj czekał byśmy razem wyszli z pracy a po drodze powiedziałam coś głupiego - po prostu za późno ugryzłam się w język i spodziewałam się wielkiego gniewu a tu dziś krótka rozmowa - o tym że jest trochę zdegustowany moim zachowaniem. I przeszliśmy do dalszej rozmowy. Przed chwilą mi zapowiedział że gdy wrócę to zaprosi mnie do siebie - nie wiem po co. Nie mogłam powiedzieć że nie przyjdę, ale może mu przez te dwa tygodnie przejdzie na to ochota więc nie zamierzam się tym martwić:)

77

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

A co takiego powiedziałaś?

78

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Nic takiego - chciałam pożyczyć od niego(a raczej wymienić się na czas mojego urlopu) blueconnecta. Powiedziałam to w taki sposób jakby mi się to należało. Już nie pamiętam dokładnego sformułowania ale sama od razu wpadłam na to, że coś nie tak powiedziałam. Jego reakcja- że jest zdegustowany w sumie jest trochę śmieszna przy ilości jego akcji które degustowały mnie. No ale to że ktoś jest nietaktowany nie powinno pozwalać mi na nietaktowne zachowanie,tak?

Dziś pierwszy dzień jego milczenia:)Może zaczynamy etap odpoczywania, zapominania i oddalania!:)

79

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Zastanów się przypadkiem, czy podświadomie nie szukasz z nim kontaktu. Po co wymieniasz ten blueconnect? Twój nie działa?
Naprawdę spróbuj się na jakiś czas zdystansować. Uwierz mi, że dobrze to podziała i na ciebie i na niego.

80

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

naprawdę nie działał. pomógł.

dobra, jestem kretynką.cieszę się gdy choć odrobinkę mogę mieć bliżej. zboczenie?tak. jestem zboczona.nie potrafię bez niego żyć. bez tego beznadziejnego faceta.ja nawet nie potrafię chcieć bez niego być. cieszę się gdy się do mnie uśmiecha!jestem przez to gorsza, głupsza. śmiejcie się ze mnie, drwijcie. Zrobię wszystko by zapomnieć ale kocham cały czas.I wcale nie mniej:(czy są jakieś grupy odwykowe?

81

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

trochę czasu minęło od ostatniego wpisu...a oto co po drodze się działo.Pojechałam na urlop. Smsy, rozmowy były na porządku dziennym. Nie potrafiłam nie odpisać czy nie odebrać telefonu:(Urlop minął, ja po drodze pochorowałam trochę, wybawiłam się na weselu siostry i znowu chorowałam. Po powrocie pokazałam mu z premedytacją zdjęcia z wesela w objęciach nieznanego mu faceta, opowiadałam jak to rewelacyjnie się bawiłam itd. Zmieniał temat...zachowywał się jak pies ogrodnika. Ja w międzyczasie wciąż chorowałam, wyobraźcie sobie że zaczął mnie namawiać na wizytę u lekarza...a że nie reagowałam to powiedział żebym poszła bo On się o mnie martwi. Poszłam. Dzwonił codziennie gdy byłam na zwolnieniu i wypytywał jak się czuje. Nie powiem by nie było mi miło. W międzyczasie było normalnie ale zawsze miło. A dziś przeszedł wszelkie moje wyobrażenia. Jutro mam swoje urodziny. Pamiętam jak rok temu przepłakałam je bo nie wykrzesał z siebie nawet:wszystkiego dobrego, więc w tym roku nie spodziewałam się już niczego. A tu dziś  przychodzi do mnie - wręcza mi upominek, daje buziaka przy świadkach i przy nich też bardzo długo i mocno przytula. Dodaje, że to dla mnie dziś się nie ogolił bo wie, że to uwielbiam...mnóstwo komplementów, ciepłych spojrzeń, uśmiechu. W niedzielę zaprosił mnie na obiad a ja nie potrafiłam odmówić. Czy dojdzie do skutku? Zobaczymy.
Zastanawiam się czy powinnam Was prosić o trzymanie kciuków za niedzielę...a może po prostu poproszę Was byście trzymały kciuki za to by cokolwiek się będzie działo, by mnie nie bolało:)pozdrawiam cieplutko

82

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Dużo ostatnio dobrego wydarzyło się między nami...ale postanowiłam dać sobie szansę na coś normalnego. Wyjeżdżam z innym jutro na kilka dni. Proszę o Wasze kciuki:)

83

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

opowiadaj kochana opowiadaj bo czytam i czuje niedosyt!!

84

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

pytasz o tego którego chce zapomnieć czy tego który ma pomóc zapomnieć?:)

85

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

no co sie dzieje ogólnie , co to za facet który z tobą jedzie?? jakie sa relacje z tamtym??

86

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

ostatnio pisałam o tym że miał mnie zaprosić na niedzielę, jakby na ciąg dalszy moich urodzin...no więc tak od początku:
umówiliśmy się na niedzielę na popołudnie ale zadzwonił przed południem by zapytać się o której się wybieram do niego, ponieważ on ma swój plan:)więc wyobraźcie sobie, że przyjechał po mnie. Najpierw obiecana możliwość pobawienia się jego dziełami  - facet uwielbia modelarstwo i z okazji mojego święta  "dopuścił" mnie do nich. Możecie wierzyć lub nie, ale wiem że to było dla niego trudne:)potem obiad. Ugotował zamówiony rosołek. I postanowiłam mu pomóc w podaniu go,zajęłam się czymś w kuchni a on przyszedł do mnie i powiedział że chciałby mnie pocałować. Wyobrażacie sobie mój szok?Nastawiłam więc standardowo policzek a on mnie pocałował tak czule, delikatnie...cudownie w usta. Kolana się pode mną ugięły. Przytulił mnie i tak sobie staliśmy w tej kuchni i jakoś tak świat zawirował:)Cały dzień był niesamowicie miły, całuśny, przytulaśny. Wyszłam od niego w wielkim szoku, z tłumem dziwacznych myśli.
Następnego dnia znowu zaprosił mnie do siebie - znowu wspólny obiad, i... chciał mnie przedstawić swoim znajomym. Ciekawa byłam jako kogo;)Gdy mówił - a oto A., wszyscy się uśmiechali i mówili teksty typu: no nareszcie, tyle o Tobie słyszeliśmy dobrego. To było nie powiem ale bardzo sympatyczne. Gdy wróciliśmy do niego znowu było przytulaśnie:)ale...ale zaczął mi opowiadać że on sie z nikim nie zwiąże już nigdy, że on zawsze będzie sam. I nie wytrzymałam i się popłakałam. Na te łzy złożyło się jeszcze kilka czynników ale pękłam, on zaczął mnie przepraszać że jest taki beznadziejny, zaczął mówić jak jestem dla niego ważna, że nigdy nie miał nikogo tak bliskiego ale dodał że to życie ani jednemu ani drugiemu sie nie układa i przytulił mnie ze łzami w oczach. I był tak czuły jak nigdy. Głaskał mnie po  twarzy, włosach, uspokajał. Nic niby nadzwyczajnego ale miałam wrażenie że mam w swoich rękach kawałek jego duszy.
Kilka dni później miał urodziny, ale chciał je spędzić tylko ze mną. Więc zaczęliśmy świętować przed jego urodzinami. Pojechałam do niego. I zastałam u niego jednego z kumpli których kilka dni wcześniej poznałam. Facet pił by zapomnieć o swoich problemach, w sumie wcale mu się nie dziwię, nie ma czego mu zazdrościć. Nie chciał być sam i przyszedł do Niego.Ogólnie nie chciałam za bardzo słuchać ich męskich rozmów ale On przychodził do mnie i prosił bym ciągle przy nim była.Strasznie dziwnie sie czułam gdy mnie obejmował przy tamtym, czasem pocałował. To jedyna osoba przy której robił to tak otwarcie. Okazało się że ten kumpel zna całą naszą historię, taką od początku - od rozmów wirtualnych, po pierwsze spotkanie realne. Dziwnie się poczułam, ale z drugiej strony ja też czułam potrzebę pogadania o tym...dlatego zresztą tu jestem:)no i On widocznie w tym kumplu znalazł takiego powiernika. I właściwie wszystko byłoby ok gdyby nie pewien fragment rozmowy. Właściwie widziałam gościa drugi raz w życiu, facet troszkę sobie wypił ale mówił rzeczowo i konkretnie. I tak siedzę z Nim i z tym drugim. On mnie trzyma za rękę a tamtem pyta czy może mnie o coś osobistego zapytać. Pozwoliłam a on na to: "Nie rozumiem pewnej rzeczy - On jest fajnym facetem, miłym, przystojnym itd. czemu Ty go nie chcesz? " On przytulił mnie wtedy mocniej a mnie zatkało. Właściwie to jedyna okazja by wykrzyczeć ze przecież to on mnie nie chce ale z drugiej strony to nie koniecznie dobry moment. Powiedziałam,że nie wszystko jest takie na jakie wygląda. Że jesteśmy dla siebie ważni,że sie bardzo lubimy, szanujemy i ufamy ale...On przytakiwał, ale nic nie powiedział. Poprosiłam o zmianę tematu. Kumpel posiedział jeszcze trochę i sobie poszedł a On nie odstępował mnie na krok, mocniej niż zwykle trzymał mnie za rękę, czulej przytulał...byliśmy nie wiele dalej niż zwykle ale byliśmy też bliżej niż kiedykolwiek fizycznie.
Teraz jest między nami ok, często mnie do siebie zaprasza. Widzę jak się stara w szczegółach okazywać mi jakieś wyższe uczucia niż zwykła sympatia. Może właśnie to przyjaźń?
A ten "Nowy" to zupełnie inna historia...ale o tym później:)postaram się zdążyć jeszcze przed jutrzejszym wyjazdem...a jeśli nie ...pozostawiam Wam część o tym który jest wciąż najważniejszy.

87

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

o kurcze to ja juz nic nie rozumiem...

88

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

niezrozumiale napisałam?:(

89

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

ja tez nic nie rozumiem...nic a nic, kiedyś jeszcze próbowałam a teraz nawet tego mi sie nie chce. I mimo,że czuje to co czuje i to ani trochę sie nie zmieniło to czuję sie tak samo zagubiona jak na początku tej całej drogi...mam tylko coraz więcej wspólnych wspomnień. Dla mnie zresztą bardzo ważnych:)

90

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

ja po prostu nie mogę pojąc o co chodzi tu w całej tej historii.... skoro dalej czujesz do niego co czujesz dlaczego nie porozmawiacie konkretnie i nie powiesz mu " słuchaj albo w ta albo w tą" to dziecinada jakas co on sobie wyobraża??? w co z Toba pogrywa?? to zdaje sie dorosły facet a podchody robi na poziomie gimnazjum...ja wiem ze to trudne i skomplikowane ale musisz to jakos ogarnąć!!tak zyc sie nie da w ciaglej niepewnosci czy dzis bedzie szanowny pan miał humor i ochote na pieszczoty czy znowu bedzie udawał ze sie nie znacie! swoją drogą to co mówił ten kolega to ciekawe.... niby ludzie pijani mówia prawde...

91

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Wróciłam z mojego urlopu z "innym". Miałam o nim napisać wcześniej. Inny to bratanek mojej "przyszywanej"ciotki. Kiedyś gdy miałam z nią pogadać na komunikatorze pojawił się on i jakoś tak od słowa do słowa zaczęliśmy sie poznawać i lubić. On siedział wtedy w Kanadzie, ale postanowiliśmy że jedziemy razem nad morze. Mieliśmy się spotkać po jego powrocie - czyli trzy tygodnie przed zaplanowanym wyjazdem ale nie wyszło. Wieczne coś nam nie pasowało i...jak dla mnie totalny hardcore ale spotkaliśmy się pierwszy raz o świcie dnia w którym jechaliśmy nad morze. Podsumowanie??to był piękny czas. Dużo spokoju, ciszy, dobrego jedzenia, alkoholu i seksu...super seksu. Gdzie moja wielka miłość do tamtego??hmmm...wciąż w sercu, "inny"świadomy sytuacji też się dobrze bawi. Delikatny kontakt z Ważnym ale ogólnie brak kontaktu ze światem pozostawionym. Ostatniego dnia zapytałam w smsie czy ma ochotę na rybkę wędzoną. Miał. Kupiłam jego ulubioną i powiedziałam że mogę mu ją podrzucić po drodze i wszystko było ok. Poza tym, że gdy otworzył drzwi momentalnie w jego przedpokoju wyłoniła się kobieta o której wcześniej nawet nie słyszałam. Po porannych akcjach zazdrości tego "Ważnego"byłam taka szczęśliwa a potem...wszystko szlag trafił.
Mogłam właściwie spodziewać sie ze jeśli Go "zdradzę" to zakończy się ta cała moja pochrzaniona miłość. Zabiłam coś co było w moim życiu najważniejsze.
Pewnie zapytacie "co z tym z którym wyjechałam"? dużo młodszy, inne temperamenty i miłość do innego sprawia że to mógł być tylko chwilowy układ.

Chyba nie nadaję się do związków, uczuć itp. za głupia jestem...zdecydowanie za GŁUPIA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

92

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

W tytule przelewu zrobionego tuż po moim trzaśnięciu drzwiami wpisał: nie wiem czemu to zrobiłem. Trochę zrobiło mi się lżej...ale postanowiłam to zakończyć. I tak już widzę zmiany w swoim zachowaniu - zaczęłam mówić mu wprost pewne rzeczy. Powiedziałam że nie chcę by opowiadał mi o tamtej dziewczynie bo jestem o niego zazdrosna. Ucieszył się, ale nie zadrwił jak kiedyś. Stwierdził, że nie najlepiej wyglądam. Powiedziałam, że czuję się fatalnie. Mam ostrego nerwa i ciągle wymiotuję. Dodałam odpowiadając na jego pytanie,że zaczęło się to od mojej wizyty u niego. Teraz przynosi mi do pracy jedzenie, sprawdza czy na pewno je zjadłam. Oddał mi swój obiad bo chciał bym o siebie dbała. Piszę do niego teraz długaśny list z tymi wszystkimi żalami, z tym co czuję itd. To nic nie zepsuje i nie naprawi ale niech będzie świadomy tego co myślę i czuję. Mam nadzieję, że będę miała siły mu go dać. Znam już konsekwencje. Nastąpi bardzo długa cisza, ale on się nie będzie tym przejmował bo w końcu jest zakochany. Przynajmniej może nie będzie ranił tej kolejnej.Pozdrawiam.

93

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Piszę dopiero teraz bo ciągle coś się działo w moim życiu i ciągle nie miałam czasu bądź siły by tu zajrzeć.
Próbowałam dać ten list ale oczywiście nie raczył go nawet przyjąć - mimo, że powiedziałam ze to jedyna rzecz tak dla mnie ważna i że bardzo mi na tym zależy...olał, wolał pogadać na komunikatorze. W sumie to chyba idealne rozwiązanie - tak się zaczęło i tak zakończyło.
Powiedziałam mu wszystko co czułam, jak czułam, powiedziałam jak mi źle i co do niego czuję. To było jak wyrzut wszystkich ciężkich kamyków z mojego serca, tych wszystkich zbieranych przez ponad dwa lata.
Jego reakcje, zacytuje kilka zdań:
1. o co Ci chodzi ?życzyłaś mi szczęścia i że się znajdzie ?to jak się znalazło to po co fochy walisz?
2.po pierwsze to nie bierze się do Siebie tego, co ktoś mówi po pijaku
ja:nawet jak się powtarza to od dwóch lat?
on::nawet!
3.od pijanego zawsze się usłyszy to co chce sie usłyszeć
4.zakręciło Ci w głowie i doszukiwałaś się w każdej mojej wypowiedzi tego, co chciałaś usłyszeć
5.w sumie to ja bardzo chcę Ci podziękować, ze nawet mimo tego ze niczego nie pamiętasz to dałeś mi kilka szczęśliwych chwil,takich małych i głupich
on:uważaj, bo jak się nawale to będę taki sam (to chyba już szczyt bezczelności!!!!)
ja:nie będziesz
ja:więc dziękuje Ci za to ze trzymałeś na trzeźwo moją rękę podczas Kodu i pokazałeś mi Swoje łzy, i za to ze nie ogoliłes sie na moje urodziny
on:proszę bardzo
6.on:po co to rozpamiętujesz ?
ja:juz nie ,pozbywam się tego
on:lubisz się dręczyć ?
ja:chce byś wiedział ze ja wszystko pamiętam
on:i dobrze, ale po co to piszesz
ja:chcę byś zdawał sobie sprawę z tego co dla Ciebie było niczym, dla mnie było istotne
on:już starczy tego uświadamiania. Dobrze ?
potem gdy powiedziałam, że gdy pokocha by szanował...powiedział że chyba wchodzę z butami w jego życie, bym go nie pouczała a lepiej zaczęła od siebie.
To chyba najważniejsze fragmenty sugerujące jak on na to patrzył. Na koniec napisałam mu to co najważniejsze:
ja:a na koniec masz to co najważniejsze, oczywiście dla mnie dziękuję Ci też za to, że pierwszy raz w życiu pomyślałam, że chce komuś powiedzieć, że go kocham. Nawet nie wiem czy to możliwe, czy mam podstawy by tak myśleć. W sumie nigdy wcześniej tego nie czułam. Ale wiem, że to coś jest na pewno większe niż zwykłe koleżeństwo i inne niż zauroczenie, strasznie dla mnie cenne, bardzo czułe i delikatne. Bardzo wyjątkowe.
Wiele razy wspominałeś, że kiedyś napisałam, iż trudno mnie zdobyć. Postanowiłeś udowodnić, że się mylę. Gratuluję, zrobiłeś to perfekcyjnie. Kocham Cię dziś miłością zbędną, naiwną, tolerancyjną, niewymagającą i bardzo cichą. I strasznie mi niefajnie, że to moje pierwsze ?Kocham? jest tak mało ważne. Każde Twoje ?nie pamiętam? było/jest jak policzek ale uderza prosto w to moje głupie serce.
Dla Ciebie chciałabym być lepszą osobą, mieć lepszy charakter, być bardziej inteligentną i mieć fajniejsze poczucie humoru, być piękną i atrakcyjną kobietą którą chciałbyś się pochwalić przed kolegami, być bogatszą by móc pomagać Ci w spełnianiu marzeń.
Niestety, jestem tylko taka jaką mnie znasz.
Przepraszam, że Cię zawiodłam ale chyba  nie potrafię dziś sprawdzić się jako przyjaciółka.

Na to już nie odpowiedział. Nie chciałam zresztą już odpowiedzi. Najważniejsze powiedział wcześniej.Myślałam że będzie mnie unikał. Ale okazało się że nie. Rozmawia ze mną, zupełnie inaczej. Delikatnie, spokojnie, potrafi nawet prawic komplementy, a ja zawsze podchodzę do niego jak do jeża. Na wszelkie propozycje pomocy odpowiadam nie, zawsze idę w innym kierunku, zawsze o innej porze. Kiedyś nawet zapytał co tym zachowaniem chcę osiągnąć. Powiedziałam, że to oczywiste że nic. Wszelkie próby zejścia na tematy prywatne łagodzę dosłownie tematem o pogodzie. I widzę że mu brakuje naszych rozmów ale widzę też że wciąż mnie nie szanuje (wstawia sobie jakieś opisy o tym jak jest zakochany a znajomi mi to pokazują, o tym mi opowiadają ) więc dopóki sie tego nie nauczy będzie jak jest teraz. To chyba zresztą najlepsze rozwiązanie.

A co do tego z którym wyjechałam. Było miło, fajnie i wesoło przez prawie dwa miesiące. Miły układ nie nazywany związkiem a podszywany rozmowami o tym, że coraz bardziej oboje jesteśmy za tym by spróbować tak na poważnie. Jego sytuacja domowa sprawiła że pomieszkiwał u mnie - może nie dosłownie, ale oddałam mu na użytkowanie wynajmowany przeze mnie pokój, utrzymywałam go, bo znajdował tylko dorywcze prace i w końcu gdy zaczęłam się przekonywać że może rzeczywiście warto spróbować to... przyprowadził sobie laskę i ...domyślacie się co robił pod moim nosem. Dowiedziałam się więc że nie będę go ograniczała, że będzie walczył o swoje szczęście na którego drodze stoję.

Oto co ostatnio się u mnie działo. W sumie, to pewnie nie wiele z Was tu jeszcze zagląda, ale chciałam tym co napisałam ostrzec te które mogą być w podobnych sytuacjach. Teraz lecę na jakiś uspokajaczach, na szczęście ziołóweczki pomagają. Jestem rozżalona, zawiedziona, zniesmaczona.
Znajomi mi mówią że bardzo się zmieniłam - zrobiłam się bardziej stanowcza, pyskata. Wprowadziłam również zmiany w wyglądzie - nowe kolory i kroje w ciuchach, nowy kolor włosów. Inna ja. Tylko czy lepsza????

Pozdrawiam i bardzo dziękuję że byłyście ze mną i razem ze mną potrafiłyście się cieszyć łgarstwami mojej miłości, dawałyście nadzieje ale i próbowałyście otwierać mi oczy. Bardzo mi pomogłyście. Buziaczki dla wszystkich i dla każdej z osobna:)

94 Ostatnio edytowany przez koob (2009-12-25 05:53:16)

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Hej,

sluchajcie musze sie zapytac :

jestem dosc mloda(20kilka lat) w wakacje na kursie  poznalam fajnego goscia(nie jest Polakiem),gadalismy itd, ale do niczego nie doszlo nawet do pocalunku,po czym on wczesniej wrocil do domu,nie wymienilismy sie e-mailam ,z faktow znałam tylko jego imię,co i gdzie studiuje oraz skad pochodzi,po czym po uplywie prawie 6 miesiecy poprzez posiadanie wspolnych znajomych znalazlam go na jednym poratlu spolecznosciowym -i dodał mnie do listy znajomych,pamieta kim jestem-wspominal masz rozmowy(nie byly to jakies szczegolnie powazne badz romantyczne rozmowy oczywiscie-miedzy innymi uczylam go troche polskiego) nawet 2 razy zagadywal pierwszy przez neta na czacie....szczerze mowiac chetnie bym przedluzyla ta znajomosc...jednak prawie go nie znam , wiem ze jak gadalismy ze soba na zywo to nie bylam mu obojetna ale to nie byl typ podrywacza...cholera ciagnie mnie do niego bo jest niezly i wiem ,ze rozne historie chodza po ludziach ,jednak z 2 strony...

macie moze podobne doswiadczenia?

stwierdzilam ze jezeli ludzie poznaja sie na skype i dochodzi do spotkania to moze mam szanse by zwyczajnie przedluzyc ta znajomosc-jestem realistka  nie chodzi mi odrazu o wielka milosc,jednak nie chce sie narzucac...i pisac za kazdym razem kiedy jest na czacie;/ zwlaszcza ze jak mnie 2 razy sam zagadal to nie byl zbyt rozmowny lub nie odpisywal nawet- nie wiem o co chodzi , byc moze mial problemy z netem bo w kolko znikal i pojawial sie na czacie -ale wiadomo babka znajdzie sobie zawsze jakies usprawiedliwienie by wierzyc w to ze ma jakas szanse...
mimo ,ze moj post w porownaniu z poprzedniczka jest malo powaznym"zagadnieniem" w tematyce uczuciowej jednak prosze o rade!!

95

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Aganitko,fajnie ze tu to wszystko opisalas. Dzieki temu ja tez zdobylam troche wiedzy o stosunkach meidzyludzkich. A ten facet zachowal sie jak smiec ;/ Czesto sama podczas lektury nie wiedzialam, o co mu  w koncu chodzi i jak powinnas sie zachowac.

Z checia przeczytam kazde kolejne twoje posty jesli bedziesz sie chciala czyms podzielic smile Ciekawa jeszcze jestem,gdzie pracujesz.

96

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Gdzie pracuje??miejscowość - stolica, firma zajmująca się branżą medyczną.

97

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Dla zainteresowanych moim wątkiem Kobietek ... zaczęłam się przyzwyczajać do jego nieobecności w moim życiu. Oczywiście nie ułatwia mi tego, bo czemu miałby robić skoro fajnie jest mieć taką "przyjaciółkę"??Po wielu prośbach, czasem wręcz krzykach przestał mi opowiadać o swoich problemach ze swoją miłością. Może nareszcie dotarło do niego jak bardzo mnie rani opowiadając coś czego nie chce słuchać. Wiem, że to jego całe życie teraz, ale patrze i słucham czasem i słabo mi... ponoć się kochają, on na pewno jest w niej zakochany ale co to za miłość gdy chce się w drugim człowieku wszystko zmienić?nie szanuje się jego przyzwyczajeń...no ale to nie moja sprawa, prawda??Chyba nie potrafię być "przyjaciółką", bo najchętniej powiedziałabym mu uciekaj, bo ona Cię zniszczy, wykorzysta...ale nie, zaciskam zęby i gadam głównie o pogodzie. Unikam rozmów i spotkań.
Kilka tygodni temu miał znowu swoją fazę - byłam przekonana, że już mnie nie dotknie, że już nie poczuję jego dziwnych akcji, przecież ma do kogo dzwonić, do kogo się przytulać, z kim dyskutować itd., prawda?a wiecie co mnie spotkało??powtórka z rozrywki...poza zaproszeniem do niego, ale myślę że wolał nie ryzykować bo zapowiedziałam mu już że szybko mnie u siebie nie zobaczy. Usłyszałam prawdziwe przeboje: że jestem idealną kobietą z którą mimo że nie pełny to tworzył jedyny idealny związek z swoim życiu, że gdyby nie z tą laską to byłby ze mną (kurcze, a co z dwoma latami czekania na niego??powiedziałam, że łże prosto w oczy), potrafił podejść do mnie, objąć mnie, położyć głowę na moim ramieniu i powiedzieć że tęskni, pogłaskałam go po głowie...on jak zwykle zamruczał a ja na to: "i co z tego?"nie odpowiedział. Ale tego samego popołudnia zaprosił mnie do knajpki i tam mnie pocałował...bardzo czule, delikatnie. Kurcze wkurzyłam się na siebie za to jak było mi dobrze, ciepło i za te dreszcze które na szczęście miałam schowane pod ubraniem. Zapytałam czemu to zrobił. Powiedział, że chciał by było miło. Powiedziałam, że było ale by więcej tego nie robił.
Trzymajcie jednak za mnie jeszcze kciuki, proszę.

98

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Aganitko
Pięknie opisałaś swoją historię niestety chyba nieszczęśliwą. Mimo wszystko jesteś silną kobietą. Walczyłaś o miłość tak naprawdę tą wirtualną. Bardzo często zdarza się, że ludzie nie piszą o sobie. Dopiero realnie dowiadujemy się najprawdziwszej prawdy.
Mimo wszystko trzymam za Ciebie i Twoją miłość kciuki.
Oczywiście jak inne forumowiczki czekam na wieści ze znajomości z "Miłością"

99

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Wirtualną?? Nie, ja zapomniałam o tym całym początku, który ewidentnie był tylko wirtualny. To wszystko co czuję oparte jest tylko na tym co namacalne, na tym wszystkim co dawał i mówił a potem w "cudowny" sposób zapominał. To zresztą nieważne...nawet mimo tego że właśnie mi oznajmił że z NIĄ się skończyło. I już zapowiedział, że będzie mógł mnie znowu zapraszać do siebie. Bez komentarza!

100

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Myślałam, że zauroczenie i miłość zaczęła się wirtualnie, a rzeczywistość okazała się troszeczkę inna. Wiem, czytałam, że dawał Ci wiele razy do zrozumienia, że jesteś kimś wyjątkowym. Szkoda tylko, że mimo wieku zachowuje się tak szczeniacko, grając tak długo na Twoich uczuciach. On wie co do niego czujesz więc będzie robił wszystko, żebyś zaczęła znowu do niego przychodzic i zaczeła mu ufac.
Bądź silna i teraz Ty każ o siebie walczyć.

101

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Wiesz, ja sądzę że relacje między nami wcale się nie zmienią. Będzie tak jak było wcześniej...no może poza jego świadomością tego co do niego czuje. Boję się że zacznę o tym myśleć, znowu bez sensu. Nie ma co gdybać. Może jutro się pogodzą i znowu będę tylko "przyjaciółką", którą się ukrywa przed ukochaną osobą.

102

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

No i to jest najgorsze. Zaczyna dawac Ci nadzieję, a poźniej ma gdzieś. Świadczą o tym chociażby slowa zacytowane z Waszej rozmowy.
Bardzo trudna sytuacja i prawdę mówiąc najrozsądniejsze było by zerwanie znajomości. Ale jak to zrobić skoro jest miłość, która jest juz z Tobą tak długo? Szkoda, że nieodwzajemniona...
Mimo to pokaż, że jestes silną kobietą. Nie ulegaj mu, nie przyjmuj zaproszenia do domu. Nie może widzieć, że ciągle coś do niego czujesz. Wiem, że to trudne, mimo to wierzę w Twoją siłę.
Mam takie wrażenie, że facet rzeczywiscie nie szuka kobiety na stałe tylko przelotnych romansów. Dla niego to bardzo wygodne, żadnych zobowiązań wobec kobiety. Chce byc sam jest sam, chce byc z kobietą jest z kobietą. Robi to na co ma ochotę. W tym wieku niestety cięzko byłoby mu zmienić swoje przyzwyczajenia

103

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Szkoda tylko że codziennie się widujemy....ech...jestem silna i taką będę:)

104

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

No tak to jest cięzka sprawa. A najgorsze jest to jak na Twoich oczach adoruje inne kobiety no i to, że zachowuje się wobec Ciebie tak, jakby nic się nie stało. Jakbyscie byli na stopie przyjacielskiej.
Jeżeli masz ochotę pisz jak się sytuacja rozwija.

105

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Dziś pierwszy raz spojrzałam na niego i miałam wrażenie że jest szczęśliwy... a ja jestem już spokojniejsza.

106

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Dawno nie pisałam...ale zawsze miałam wrażenie, że było tu kilka Dusz zainteresowanych moim uczuciem - moimi sprawozdaniami. Przez te 8 miesięcy sporo się wydarzyło. On był w swoim "cudownym" związku, który jak szybko się zaczął tak szybko się zakończył. Im więcej słuchałam o jego "mądrych" posunięciach w jego nowej znajomości tym bardziej dziwiłam się jak mogłam widzieć w Nim moją miłość?tak tak, okazał się człowiekiem naiwnym, bez charakteru, bezmyślnym. Kto wie może to właśnie tak działa na niego miłość. Zachowywał się jak tresowany piesek, zaczął interesować się rzeczami z których zawsze kpił. A ja patrzyłam na te poczynania i zniesmaczałam się z dnia na dzień coraz bardziej. Odsunęłam się od niego na kilka miesięcy.
Potem miałam mały wypadek - kilka tygodni z nogą w gipsie a potem skierowanie na rehabilitację. Ponieważ zależało mi na czasie musiałam skorzystać z zabiegów w jego okolicach, sprytnie jednak wybrałam godzinę by bywać w jego okolicach nie w czasie gdy on wraca do domu bądź gdy w nim jest. W dniu w którym miałam ostatni zabieg on się rozchorował, więc zapytałam czy czegoś potrzebuje. Poprosił bym przyszła i troszkę z nim posiedziała. Byłam zaskoczona bo był wtedy jeszcze z Nią, a po drugie byłam zdenerwowana - to miała być pierwsza wizyta u Niego po wizycie u Niego gdy Ją poznałam. Poszłam tam, posiedziałam trochę i uciekłam. Było inaczej niż dotychczas. Nie pozwoliłam mu nawet podejść do siebie zbyt blisko.Pogadał, że tylko na mnie może liczyć itd., a po mnie to jakoś zupełnie spłynęło.Miesiąc później wyjechał z Nią na urlop - wrócił ponoć zdruzgotany jej zachowaniem (zadzwonił do mnie od razu po powrocie). Czułam gdy dzwonił, że chce mi coś powiedzieć więc zapytałam go o to wprost  - co się stało. No i posypała się litania wad ukochanej. Nie wiem czego ode mnie oczekiwał ale skomentowałam to tekstem - jeśli kochasz to musisz się przyzwyczaić smile
Próbowali jeszcze miesiąc, potem się skończyło. W między czasie spotkałam się z jego znajomymi - powiem Wam, że zwyczajnie się cieszyli że mnie widzą, mówili że tęsknili i fajnie że wszystko wraca na stare miejsce. Jeden z nich kiedyś mnie gdzieś podwoził i tego czego się nasłuchałam o Tamtej i o tym co powinnam zrobić to tak sobie pomyślałam, że jednak było kilka osób które bardzo nam kibicowały. Ten ostatni kumpel gdy zamykałam drzwi jego samochodu powiedział - proszę, walcz o Niego.
A ja odpuściłam, teraz patrze na niego jak na zwykłego kumpla. Wszyscy dookoła pytają mnie co się dzieje, bo widać że jestem dla niego ważna a ja mówię że nie wiem o co chodzi. Trochę kręcę, bo rzeczywiście jest dla mnie inny. Dba o mnie.Szanuje to co mówię i myślę.Szuka mojego towarzystwa. A ja czuję, że nie chce go mieć zbyt blisko. Kiedyś pozwoliłam mu się do siebie przytulić...i nic. Już nie było we mnie drżenia, tych fajnych emocji.
Ach Dziewczyny miałam jeszcze "przyjemność" być zaproszoną jako jego osoba towarzysząca na wesele do Jego rodziny. Odmówiłam, zrobiłam to złośliwie. Kiedyś to ja Go zaprosiłam a On zignorował mnie, może jestem mściwą osobą ale postanowiłam dać mu nauczkę. Powiedziałam że dla mnie takie wyjście jest zbyt kosztowne i nie stać mnie na to...i powiedział, że rozumie mnie. I tu wydarzyła się śmieszna opcja - okazało się że jego Mamie zależało na mojej obecności do tego stopnia że chciała mi "zasponsorować" to wyjście. Powiedziałam, że przykro mi ale nie mogę na to pozwolić. Gdy namawiał mnie bym jednak przyjęła tą propozycję - wykrzyczałam mu, że nie jestem taka jak jego panny które uwielbiały wyciągać od niego i jego rodziny kasę. Byłam może bezczelna, ale na pewno szczera a on...powiedział, że jeszcze bardziej mnie szanuje.
Tak skończyła się moja miłość. Jestem już zdrowa!:)

107

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Powiem Ci, że czyta się Twoją historię jak świetną książkę- jednym tchem. Aż chciało by się innego zakończenia. Jednak to  nie znaczy, że Twój wybór jest gorszy. Życzę szczęścia

108

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Przeciez ten facet jest nienormalny , warto na niego w ogole tracic czas?

109

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

nikaa1982 dziękuję za przeczytanie jednym tchem;)sporo tego się nazbierało:)kurcze a może powinnam pomyśleć o napisaniu jakiejś książki skoro tak łatwo się czytam;)
mały_rycerz już nie tracę czasu. mam z nim kontakt bo razem pracujemy, ale to on szuka kontaktu ze mną. gdy się nie widzimy wysyła smsy o tym co robi itp. a ja odpisuje, ale sama nigdy nie zaczynam rozmów, smsowania itd.to chyba z szacunku do tego kim dla mnie ten człowiek był i z dobrego wychowania:)

110

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Uf, tak mnie zainteresowała Twoja historia, że nie mogłam nie przeczytać jej do końca. smile Więc wypadałoby coś napisać.
Jak już przeczytałam, że:
- ufał Ci na tyle, że dał Ci klucze do mieszkania
- przedstawił Cię znajomym
- przedstawił Cię mamie - a to już chyba o czymś świadczy/ło
- troszczył się o Ciebie
- i w ogóle tak faaajnie się zachowywał wobec Ciebie smile

I sobie pomyślałam " No zakochał się jak nic. W końcu dziewczyna będzie szczęśliwa, zakochana z odwzajemnioną miłością"
A ten idiota zrypał sprawę, no jaa.

Współczuję Ci, nie dlatego, że się zakochałaś ( bo w pewnym sensie przeżyłaś z nim wiele wspaniałych chwil -niestety nie jako w związku, no ale zawsze coś; będziesz miała co wspominać) tylko dlatego, że on tego nie docenił. Głupek głupek i jeszcze raz idiota ! tongue


Skoro Cię nie kochał, to po co przytulał, całował, robił nadzieję. Trwało to 2 lata, jak pisałaś, a tamtą kobietę znał o wiele krócej i od razu pakował się w związek z nią. Wywnioskowałam, że byłaś taką jego odskocznią, kobietą którą mógł się pochwalić przed znajomymi, która była na każde jego zawołanie, robiła dla niego praktycznie wszystko.
W moim przekonaniu, robiłaś aż za dużo. Pokazałaś na początku jak bardzo Ci zależy, na ostatnią chwilę zmieniałaś dla niego plany, byłaś na każde jego zawołanie. I tu był błąd. Skoro masz zaplanowany dzień, to nie zmieniaj tych planów dla nikogo. Nie bądź na każde zawołanie, a wtedy będzie bardziej Cię szanował  i doceniał chwile spędzone w Twoim towarzystwie. smile
Jednak nie ma sensu cofać się. Było, minęło.
Mogłabym Ci napisać "Walcz o niego", "Staraj się poprawić Wasze kontakty". Jednak po dłuższym zastanowieniu nie napiszę Ci tego. Dlaczego? Dlatego, że Ty się wystarczająco starałaś, robiłaś dla niego dosłownie wszystko. Możnaby powiedzieć, że zrobiłaś co w Twojej mocy. Facet tego nie docenił, zachowywał się jak cham. I te rozmowy, w których Ty mu napisałaś wszystko co Ci leży na sercu,a on odpisywał zdawkowo, widać, że go to wcale nie ruszyło.

Jeśli faktycznie jest tak jak piszesz- że już Ci na nim aż tak nie zależy, to bardzo fajnie. Jesteś bardzo wartościową osobą i zasługujesz zdecydowanie na kogoś lepszego smile

Jestem niepocieszona, że skończyło tak jak się skończyło sad Myślałam, że stworzycie udany, szczęśliwy związek,a tu lipa.
Wydaje mi się, że on teraz się tak zachowuje, gdyż dopiero docenił Cię gdy Cię stracił.

Jeśli nie masz ochoty to rozumiem, ale jeśli byś chciała - to pisz, jak się sprawy mają. Tak fajnie opisujesz wszystko, że aż chce się to czytać. A powiem Ci, że chyba pierwszy raz w mojej karierze na forum, przeczytałam aż tyle stron na dany temat. smile

111

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

dziękuję za miłe słowa:) ja też odnoszę wrażenie że facet teraz wie co stracił...ja jednak nie wyobrażam go sobie blisko mnie. no chyba że miałabym się wpakować w związek bez czułości, namiętności itd., chyba tylko w strachu przed samotnością...ale ja nie chcę, chyba jednak zaczynam znowu wierzyć w to że kiedyś znowu poczuję kogoś każdą cebulką włosową;). Dałam wszystko co miałam, wyczerpał mnie i nie doceniał...wolę niech mnie określa przyjaciółką.

No słowo daję, jakiegoś kopa daje mi Wasze stwierdzenie, że dobrze się czyta moje posty:)Jeszcze nie wiem jak i co z tym zrobić ale jakoś dziwnie mnie to podbudowuje:)może znowu zaczynam wierzyć że życie jeszcze mile mnie zaskoczy..., może jeszcze kiedyś poczuję coś tak silnego i wyjątkowego...chciałabym, choć na najkrótszą z chwil...

112 Ostatnio edytowany przez martyna2010 (2010-11-14 00:42:23)

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Pewnie, nie pakuj się już w związek z nim. Miał Cię przy sobie 2 lata i nic nie zrobił. Dałaś mu bardzo wiele czasu, który zmarnował.
Kochana, jesteś bardzo dobrym człowiekiem, co widać po Twoim zachowaniu wobec niego, jak o niego dbałaś. Jesteś bardzo wartościowa i zasługujesz na kogoś równie wspaniałego jak Ty. Wierzę, że za swoją dobroć zostaniesz wynagrodzona i na Twojej drodze pojawi się człowiek, przy którym będziesz naprawdę szczęśliwa. I tego Ci życzę z całego serca. smile
A jeśli zdecydujesz się dalej pisać, a mam nadzieję, że tak - to będę tu bardzo często zaglądać, coś czuję big_smile


ps Jak wydasz jakąś książkę - to oczywiście nie zapomnij poinformować big_smile

113

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

tak, tak...tylko się zakocham i zaczynam pisać książkę;)to chyba najlepsza wena na świecie:)

114 Ostatnio edytowany przez wtajemniczona (2010-12-22 21:08:39)

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.
mały_rycerz napisał/a:

Przeciez ten facet jest nienormalny , warto na niego w ogole tracic czas?

Dokladnie..:) ale calkiem niezly w tym co robi;)))
Wogole to mi sie wydaje ze Was jest wiecej i on kocha kazda po trosze...tak wirtualnie...;znam takiego jednego-moze kiedys Ci opowiem...

115

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Niezły?ja mu współczuje. Ma już sporo doświadczeń życiowych a wciąż ma tak mało w głowie. Swoimi zachowaniami, głupimi zagrywkami sam skazuje się na samotność, której jestem przekonana że się boi. Mam z nim cały czas kontakt, o dziwo nawet dobry:)pisałam jakiś czas temu że nie wyobrażam sobie zbliżenia się do niego i wciąż to podtrzymuje:)ja naprawdę się wyleczyłam...ale też się zmieniłam!Niewiem czy na lepsze czy gorsze ale zmieniłam się do tego stopnia,że sama się zaskakuję. Nie jestem taką cichą i potulną dziewczynką ale głośno mówię - właśnie mężczyznom co mi się nie podoba. Wcale nie jestem delikatna i...to niesamowite cieszę się z tego. Może na dłuższą metę stracę na takiej postawie, ale widzę że będąc "zołzą" jestem lepiej traktowana. Te kilka lat wewnętrznej męki chyba poskutkowało jakimś wewnętrznym stwardnieniem, może to bezczelność a może tylko zalążek tzw. zdrowego egoizmu??

116

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Niewiem ile masz lat ale pisalas ze jest sporo starszy od Ciebie. Niezly piszac, mialam na mysli ze dobrze manipuluje ludzmi..
Jesli gosc jest dojrzaly to wie co robi i niema mu co wspolczuc bo dla niego to nie problam. To taki rodzaj gry...internetowej-troche reality show..
Do pewnych spraw sie dorasta i on dorosl. moim zdaniem robi to z premedytacja i swietnie sie tym bawi..:)
Gratuluje zmiany podejscia do mezczyzn..ale nie mow ze on sie do tego przyczynil...?

Ale podejrzewam ze gdyby wyznal Ci milosc to zaczelabys od nowa te historie...To niestety wciaga

117

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

a ja myślę że we mnie coś pękło i nie dałabym się w to znowu wciągnąć. To trwało za długo, a bardzo to przeżywałam, za dużo razy mnie rozczarował...ja chyba nie potrafiłabym mu uwierzyć w słowo:kocham. Niby czemu miałabym wierzyć??nie raz ani nie dwa wycofywał się ze słów, obietnic czy czynów...to standard. Ja chyba mam gdzieś w środku zakodowane, że temu człowiekowi nie wolno ufać.

118

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

aaaa no to moja teza jest wiarygodna..?
No pewnie ze nie! On moze byc cudownym czlowiekiem-ale nie mezczyzna a tym bardziej partnerem...

119

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Kimkolwiek jest - dla mnie najważniejsze, że nie jest już częścią mojego myślenia/rozmyślania:)

120

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

niee no skad;)))

121

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

czy to wrażenie czy czuję ironię?

122

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

oj taka malutka...z dlugo byl czescia Twojego zycia i wierze ze juz go nie chcesz ale jeszcze troche zagosci w Twoich myslach...;)
Ale dobrze bedzie;)Trzymam kciuki;)

123

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

wiesz...pojawił się ktoś nowy kto miesza w mojej głowie.i jakoś nie ciągnie mnie do myślenia o przeszłości:))

124

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

..to po co jeszcze zagladasz na ten watek ktory wlecze sie od prawie dwoch lat...
Jednak zycze powodzenia z kims nowym:)

125

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

wystarczy subskrybować watek by dowiedzieć się że ktoś coś nowego napisał na wątku który sama założyłam...wybacz, ale nie wiem czemu mnie atakujesz.

Wesołych Świąt życzę wszystkim, ze szczególnym uwzględnieniem tych którym nie przeszkadza że istnieje mój wątek i moje wypowiedzi:)Mnóstwa pięknych, i odwzajemnionych miłości na nowe czasy które zbliżają się z nowym rokiem:)

126

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Aganitka, co tam u Ciebie? Jestem ciekawa jak się się to wszystko potoczyło. Masz kogoś nowego? Jesteś w końcu szczęśliwa?

127

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Witam, jak miło...didina, trochę się pozmieniało. Szczęście jeszcze do mnie nie dotarło...może kiedyś. Facet o którym tu się najbardziej rozpisywałam z dnia na dzień uzmysławia mi jak bardzo się myliłam w tym,że straciłam cały ten czas, gdy tęskniłam, płakałam, cieszyłam się, rozmyślałam. Do niedawna mieliśmy dobry, właściwie lepsze byłoby określenie z mojej strony poprawne stosunki. Oczywiście cały czas miewał napady dobroci wobec mnie. Aż do czasu zeszłego tygodnia, gdy zasugerowałam ze ma za dużo wolnego czasu. No i mam teraz ciszę, spokój:))
Pojawiło się kilku przedstawicieli płci brzydkiej na horyzoncie...jeden nawet nieźle narozrabiał, podsumowując za wiele z tego nie wynikło. Jest jednak jeden który zrobił nieco większe wrażenie.Pewnie nic z tego nie wyjdzie, ale chyba jeszcze nadzieja się tli. Wiem natomiast,że ja się bardzo pod wpływem tego wszystkiego zmieniłam. Coraz rzadziej się poznaję.

128

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Aganitka, niestety doskonale Cię rozumiem- sama kiedyś byłam w taki sam- nieszczęśliwy sposób zakochana w jednym takim, trochę starszym ode mnie i nadużywającym alkoholu. Jezu jak ja go kochałam smile na wszystko byłam skłonna przymknąć oko, wiele wybaczyć, niektórych rzeczy nie widzieć.. ileż to razy nosiłam się z zamiarem zerwania wszelkich kontaktów, umawiałam się na spotkanie i .. klops.. nie mogłam, nie byłam w stanie zerwać. Trochę walczyłam ze sobą, ze swoimi uczuciami.. a potem nadszedł piękny dzień, który otworzył mi oczy, zobaczyłam że poza NIM są też inni mężczyźni, inne życie.. no i zerwałam z moim dręczycielem na dobre. Wtedy on dla odmiany poczuł coś do mnie smile ale było już za późno. Ucięłam kontakty definitywnie. Tak jest najlepiej. On próbował się ze mną kontaktować, jakieś listy, spotkania, telefony. Nie dałam mu żadnej szansy.
Po 13 latach spotkaliśmy się ponownie. Na chwilę wróciły moje uczucia, ale to była tylko sekunda.. po chwili przypomniałam sobie za co go rzuciłam, za jego niezdecydowanie, egoizm etc. Dzisiaj on ma żonę i córkę, którą nazwał moim imieniem. Chciał nawiązać romans, ale nie pozwoliłam na to. Trzeba iść do przodu, a nie cofać się i pakować w bagno.
Ty też przypadkiem się nie cofaj.. już wiesz, że miał swoją szansę, której nie wykorzystał. Na świecie jest wielu fajnych mężczyzn, którzy będą darzyli uczuciem przede wszystkim Ciebie, a nie siebie.
pozdrawiam smile

129

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.
Aganitka napisał/a:

Wiem natomiast,że ja się bardzo pod wpływem tego wszystkiego zmieniłam. Coraz rzadziej się poznaję.

ja byłam na długi czas nieźle "skrzywiona" przez tamto uczucie.. przyzwyczajona do komplikowania prostych spraw nie umiałam nawiązać normalnych bliższych znajomości z mężczyznami. Chwilę to trwało, ale przeszło. Na szczęście.
Zapewne wpływ tamtej miłości do dzisiaj jest we mnie, coś tam zmieniło się nieodwracalnie w sercu i głowie, oby jak najmniej takich związków wyciągających z człowieka energii

130

Odp: Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

ja mam przede wszystkim chyba jeden a konkretny problem - wmawiam sobie że coś sobie wymyśliłam, że mi się przewidziało gdy tak naprawdę jest odwrotnie - trafiam na facetów, którzy niewiedzą czego chcą i obarczam się bez sensu odpowiedzialnością za ich zachowania. dzięki temu forum sobie to uzmysłowiłam, nazwałam. W przypadku "bohatera"tego wątku jak i nowo założonego http://www.netkobiety.pl/t25370.html   smile to nie są żadne zwidy, mam może niewielką wadę wzroku no ale bez przesady;) albo coś się widzi, słyszy, czuje albo nie, tak?nigdy więcej nie pomyślę o sobie źle z powodu niezdecydowanego faceta!To moje może nie nowo, ale pół-noworoczne postanowienie!

Posty [ 66 do 130 z 131 ]

Strony Poprzednia 1 2 3 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Forum Kobiet » ZWIĄZEK NA ODLEGŁOŚĆ, MIŁOŚĆ PRZEZ INTERNET » Zakochałam się przez internet w swoim realnym znajomym.

Twoja odpowiedź

Masz podobne doświadczenia? Zaloguj się albo załóż darmowe konto, żeby odpowiedzieć. Po drugiej stronie jest prawdziwa osoba.

DołączZaloguj się


Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności



© www.netkobiety.pl 2007-2026