Czy to fuks czy bezpłodność?

Oj, Endar, choćby po 3 latach związku... Nie każdy wie, ze jest chory i nie każdy wiedząc, ze jest chory się do tego przyznaje - tylko mi nie pisz, ze z takimi ludźmi się nie zadajesz... Bo czasem ufa się komuś, a ta osoba okazuje się nie być tego godna.

A jaki mam Ci podać argument przemawiający za spontanicznym życiem? Co tu do argumentowania? Jak mam Ci udowodnić, przekonać, że tak też można żyć. Ty jesteś z miejsca ustawiona na anty do odmiennych poglądów. Nikt po nikim nie jeździ? No nie mięsem to może tu nie rzucają, ale przeczytaj sobie wątek uważnie od początku do końca. Już pierwszy post pod postem autorki to wjazd na jej rzekomą nieodpowiedzialność. Na pytanie które zadała w pierwszym poście musiała czekać prawie całą stronę bezsensownej dyskusji, dopiero potem ktoś się zreflektował, że wypadałoby odpowiedzieć na zadane pytanie. Ale wszyscy woleli się od razu przypieprzyć do jej stylu życia.

Poza tym wyobraź sobie, że można prowadzić taki styl życia "bo tak mi się podoba". Nie musi Ci się taki styl życia podobać, nie musi Ci on odpowiadać, ale nie próbuj na siłę wciskać swojego. Bo Twoje argumenty polegają właśnie na narzucaniu Twojego światopoglądu.
Ja Ci swojego nie wciskam. Jestem katolikiem, nie uznaję antykoncepcji, ponieważ nie jest obojętna dla zdrowia kobiety, a gumki nie lubię i już, po prostu nie lubię. Narzucam Ci taki pogląd? Nie. Więc daruj sobie, bo to Wy narzucacie cały czas swój światopogląd, a negujecie na wszystkie sposoby pogląd mój i autorki.

Ja rozumiem, że masz swoje lata, jesteś ode mnie dużo starsza i korci Cię, żeby pouczać małolata. Bo duma by ucierpiała jakbyś miała przyznać rację komuś młodszemu o tyle lat prawda? Tak to widzę, całą tą dyskusję. Wiek autorki też został podważony. To nie ja mam problem, czy autorka... ale niektóre osoby wypowiadające się tutaj mają problem z zaakceptowaniem innego światopoglądu i najwyraźniej macie niesamowite parcie na wciskanie innym swojego punktu widzenia.

Co do choroby... trudno, ryzyko. Podstawą związku jest zaufanie. Całe życie chcesz się zabezpieczać, bo boisz się choroby? A jak zechcesz dziecka to jak to zrobisz? Zażądasz najpierw wykonania badań przez partnera? Proszę Cię litości. Jak ufam swojemu partnerowi to siłą rzeczy ponoszę pewne ryzyko.

Ok, Endar, to jak piszemy nie wynika wylacznie z jakiegos tam widzimisie. Z postow Autorki jak pomiedzy oczy wali, ze tak naprawde na maciezynstwo nie jest przygotowana wcale. Jak ktos prostych pytan ginowi zadac nie potrafi (bo sie wstydzi), to ja mam mroczne wizje przyszlosci potomstwa. Jak pisalam wczesniej, dziecko to nie zabawka, co mozna raz sie z nia pobawic, a jak sie znudzi, tak na spontana, wyrzucic w kat. Dziecko to zycie odpowiedzialnosci. Na spontana to sie mozna wybrac na wakacje, kupic bluzke w dziwnym kolorze, pojsc na pare randek z kims.

Ja dzieci nie mam. Wiem, ze nie lubie. Wiem, ze nie sprostalabym wymaganiom. Dlatego ze swojego systemu rozrodczego nie robie ruletki.

Endar, a jak w wyniku zakazenia jakas chlamydia czy innym badziewiem utracisz plodnosc? Tez bedziesz trwal w zwiazku w kobieta, ktora Ci taki "prezent" dala? Jakos mi sie nie wydaje.

No, i sorki, dziecko to jest powazna sprawa. Ty sobie tak gdybasz w trybie przypuszczajacym, ze berbec to sielanka i siodme niebo. Nie chcialam tego tu wnosic do dyskusji, ale nie moglam sie powstrzymac- mlody jestes, sam w sumie jeszcze dzieciak; niestety Twoje gdybania maja sie tak do prawdziwego zycia jak przedszkolna zabawa w sklep do prowadzenia supermarket.

Ja tez nie zostawiłabym partnera, gdyby się okazało, ze jest chory.
Ale nigdy świadomie nie współżyłabym bez zabezpieczenia z chora osoba. NIGDY.
Zbyt duża odpowiedzialność. To, ze jedna osoba jest chora, to nie znaczy, ze druga tez ma się zarazić.

A dzieci z takiego związku? WCALE bym nie brała pod uwagę!

Szkoda, że pogląd ten mam zaszczepiony od rodziców, którzy są co najmniej kolejne 10 lat starsi od Ciebie. Znam osoby 50 letnie preferujące od młodości taki tryb życia i jakoś są szczęśliwi... ja nigdzie nie napisałem, że berbeć to sielanka. Proszę nie dorabiaj do moich słów czegoś czego nie powiedziałem. Dziecko to ogromna odpowiedzialność, co nie wyklucza, że może być ono dziełem przypadku. Mam koleżankę, która pierwsze dziecko urodziła mając 16 lat, drugie mając lat 18. Od tamtej pory ma jednego faceta, który jest ojcem obu berbeciów, są normalną rodziną, której nic nie brakuje. Chłopak pracuje, mają własne mieszkanie. A dziecko podejrzewam było KOMPLETNYM przypadkiem. I wielokrotnie widziałem te rodzinę i dzieciaki naprawdę nie wyglądają na nieszczęśliwe.
Kierujesz się stereotypami.
Czy Ty nie rozumiesz, że spontaniczne życie nie równa się nieodpowiedzialnemu podejściu? To, że dziecko pojawia się w rodzinie przypadkiem nie wyklucza, że dziecko to będzie niekochane i nieszczęśliwe. Wystarczy, że potencjalni rodzice są świadomi i przygotowani na taką ewentualność.

No tak bo Ty pozjadałaś wszystkie rozumy, a każdy kto jest młodszy to gówniarz. Rzeczywiście dojrzałe podejście, fascynujące. To, że masz swoje lata i jakieś być może większe doświadczenie, nie daje Ci monopolu na prawdę, czy głoszenie jedynie słusznej opcji. Ja swój światopogląd opieram na światopoglądzie rodziców.

EDIT.

No wybacz mi, że nie traktuję miłości i związku jako umowa kupna/sprzedaży. Ja od swojej przyszłej partnerki nie będę wymagał zaświadczenia, że jest zdrowa... oczekuję tego samego - zaufania. A to dlatego moja droga, że ja rozpoczynam współżycie tylko wtedy, kiedy uczucie jest już na takim etapie, że ewentualna choroba i tak nie zmieni już tego uczucia.

Nastepna ruletka, Endar...Bede zyc jak mi sie chce, z minuty na minute, a potem to sie zobaczy. Do pracy/ studiow tez masz takie podejscie?

Zmrozilo mnie chyba podwojnie. Fantastyczna ta Twoja milosc, z bonusem chorob przenoszonych droga plciowa.

Jeśli chodzi o HIV to po prostu idzie się z partnerem i się oboje badamy przed kontaktem bez prezerwatywy. Innej opcji na PEWNOŚĆ nie ma. A to i tak oczywiście pewność taka sobie, bo partner równie dobrze może nas w trakcie związku zdradzić z osobą zarażoną. Także tak
Ja uważam, że decydując się na sex z kimś musimy zakładać ewentualność chorób wenerycznych. Niezależnie od tego ile z nim jesteśmy. Tak samo musimy ZAWSZE zakładać ryzyko ciąży.
Jeśli ktoś się panicznie boi jednego lub drugiego to polecam celibat.

To aż się prosi o reklamę wątku głównego: http://www.netkobiety.pl/t39579.html
... żeby to nie był FUKS

Endar, ale tak serio - przebadać się wypada... Miłość do drugiej osoby to również dbanie o jej zdrowie i komfort. Zrobienie testu na HIV zaś to naprawdę dwie wizyty, rach ciach i po sprawie. Nie twierdzę, że ty jesteś rozwiązły i pukasz kogo popadnie - ale nigdy nie możesz mieć pewności, że Twoja ex nie miała tego jednego, zmieniającego wszystko, kontaktu seksualnego z osobą zarażoną. Mogła to być nawet jej wielka miłość - nie żaden przypadkowy sex w kiblu na stacji benzynowej.
Robienie regularnie testów na choroby weneryczne jest wyrazem dojrzałości i dbania o drugiego człowieka - nie zaś elementem biurokratycznego podejścia do życia.

No jasne, Pennylane. To chyba samo przez sie jest zrozumiale.

Endar, nigdzie nie pisalam, ze zostawilabym partnera, ktory jest chory. Sam sobie dopisujesz konkluzje. Badania sie robi z bardzo prostego powodu: wiekszosc chorob wenerycznych jest uleczalna( a moze miec ciezkie konsekwencje gdy pozostanie nieodkryta latami) i po co pomagac szerzyc sie zakazeniom? Co, badan jader czy cytologii w przypadku podejrzenia raka tez nie zrobisz sobie, bo to takie nieromantyczne?

Ta dyskusja jest kompletnie jałowa.

cholernie trudno na tym wątku nie robić off topic

Trudno różnimy się poglądami.
Ja ze swoją kobietą bym współżył nawet gdyby była chora, tego samego oczekuję w drugą stronę? Czy ja kogoś zmuszam? Nie, ma prawo nie chcieć ze mną tego robić i nie musi. Tak samo ja nie muszę być z kimś w związku kto nie akceptuje mnie jako całości.

Nawet, jeśli miałbyś AIDS? Przecież to jest chodzący egoizm!
Nie widzę w tym ani grosza altruizmu.

Schlebiasz mi przyjaciółko tak naprawdę. Bo ja sobie zdaję sprawę z tego, że moje poglądy są nie tyle kontrowersyjne co zwyczajnie niemodne.
To tak jakbym Ci teraz napisał, że jestem katolikiem i wierzę, że Bóg ma w tym wszystkim jakiś cel. To mnie zapewne wyśmiejesz. I w tym rzecz. Bo podchodzę do życia trochę inaczej, niż nakazuje dzisiejsza moda. Uważam wszelaką antykoncepcję za grzech - wystarczy? Ja sobie zdaję sprawę, że takimi poglądami narażam się na pośmiewisko, brak akceptacji... ale to mi paradoksalnie schlebia.

Po prostu traktuję miłość spontanicznie. Nie urządzam castingu na najlepsza kandydatkę. Dla wielu osób ciężkie to widać do pojęcia.
Po prostu wierzę w prawdziwą miłość, której nie straszna żadna życiowa tragedia.

1. Co ma piernik do wiatraka, czyli zaufanie do choroby? Twoja ukochana może mieć HIV "w prezencie" od kosmetyczki, nie wiedzieć o tym i przekazać Ci wirusa podczas Waszego romantycznego seksu "tej jedynej z tym jedynym" po 3 latach znajomości. Doprawdy, ryzyko zachorowania na AIDS nie ma nic wspólnego z "szanowaniem się", sypianiem tylko z kimś kogo kochamy i to po długim okresie trwania związku. Czy to tak trudno zrozumieć?
2. Życie na spontanie jest fantastyczne. Szalone podróże, mieszkanie raz tu, raz tam, imprezy, uczenie się wciąż nowych rzeczy, brak kredytów i martwienia się o przyszłość, radosny seks z ukochaną osobą - cudowna perspektywa. Ale ŚWIADOME narażanie się na zakażenie wirusem wywołującym ŚMIERTELNĄ CHOROBĘ to nie spontan, tylko idiotyzm. Równie dobrze możesz już teraz popełnić samobójstwo.
3. Jesteś przygotowany na ewentualnego bobasa, chcesz być tatą - wspaniale. Będziesz kochał to dziecko, będziesz w stanie na nie łożyć. Dlaczego nie chcesz zrozumieć, że zadbanie o zdrowie Twoje i Twojej partnerki to też część troski o Wasze wspólne dziecko? Naprawdę chcesz, by ten spontanicznie spłodzony dzidziuś został sierotą w wieku lat 5, bo tata i mama spontanicznie podzielili się śmiercionośnym wirusem? Jak można w dzisiejszych czasach do tego stopnia o siebie nie dbać?
4. Pięknie piszesz o zaufaniu i miłości aż po grób. Naprawdę pięknie. Ale życie to nie film romantyczny. Życie jest proste: musisz być zdrowy i silny, by móc zadbać o rodzinę. Kropka. I Twoi rodzice, wychowując Cię, na pewno nie marzyli o Twojej śmierci w wieku 30 lat, bo w ramach źle pojmowanej miłości i zaufania spontanicznie zaraziłeś się wirusem HIV.
5. Czy zdajesz sobie sprawę z tego, że możesz być nosicielem wirusa HIV i o tym nie wiedzieć? Bo jakoś nie mogę uwierzyć, że świadomie chcesz ZABIĆ osoby, które kochasz - nie badając się, współżyjąc bez zabezpieczenia z ukochaną kobietą i płodząc wymarzonego dzidziusia. Dociera do Ciebie, że możesz ZABIĆ przyszłą żonę i dziecko? Jak napiszesz, że masz to gdzieś i najwyżej wszyscy razem umrzecie pod mostem, to... naprawdę mnie przerazisz.
6. Dlaczego nie pojmujesz, że to jest forum dyskusyjne i dyskutujemy tu tylko na temat poglądów? Nikt Cię nie zna, więc jakim cudem mamy chcieć obrazić Ciebie jako osobę? Nie zależy nam również na pochwaleniu się, że jesteśmy starsze/mądrzejsze/lepsze. Jak ktoś napisze, że przebiega przez ulicę na czerwonym świetle, napiszemy mu, że postępuje głupio. To samo, z tych samych powodów piszemy Tobie. Ty zapewne nazwiesz tego człowieka spontanicznym, masz do tego prawo, ale nie zmienia to faktu, że jego postępowanie jest ryzykowne i niebezpieczne. Schowaj zatem, proszę, tę dziwną nadwrażliwość "ojej, ojej, wszyscy mnie atakują, jakie jadowite, stare, przemądrzałe baby, ojej!" tylko normalnie z nami dyskutuj, używając merytorycznych argumentów (jeśli masz ochotę podyskutować, oczywiście - a mniemam, że chcesz, skoro przebywasz na forum).
7. Pamiętaj, że forum czyta wiele osób. Jeśli masz ochotę postępować w sposób ryzykowny i niebezpieczny, Twoja sprawa. Ale nie oczekuj, że przyklaśniemy "super, tak właśnie należy robić!", bo nie chcemy brać odpowiedzialności za zdrowie i życie Twoich ewentualnych naśladowców.

Juz nawet nie mowiac o HIV, inne choroby weneryczne powoduja zarowno zagrozenie dla kobiety (nieplodnosc, miesniaki, rak) jak i wady ewentualnego plodu. Widocznie, "w imie milosci" Kolega Endar chce okaleczyc parterke albo/ i swoje przyszle dzieci.

Ta dyskusja naprawde nie ma sensu, bo nawet przyslowiowy slepy widzi, gdzie racja tutaj lezy.

To ja jestem ciekaw jak Wy byście się odnalazły w czasach kiedy takich badań nie robiono lub były ciężko dostępne. Kurde... nasi rodzice jakoś nas poczęli, jakoś żyją... litości. Teraz nagle taki boom na dbanie o siebie. Popadamy w skrajność, wszędzie widzicie chorych, sracie się, żeby nie zostać zarażonym. Kiedyś świadomość społeczeństwa była jeszcze mniejsza, a ludzie jakoś żyli i zdrowi byli.

No rzeczywiście jestem ciekaw czy krótsze życie było wynikiem chorób wenerycznych, czy po porostu ogólnym poziomem medycyny.

Wiesz co nie, że mi argumentów zabrakło, bo co miałem do powiedzenia to powiedziałem.
Mnie po prostu śmieszy taka wizja związku, że spotykasz się z facetem i mówisz: "Słuchaj daj mi zaświadczenie o tym, że nie masz syfa". Sobie nawet takiej sytuacji wyobrazić nie potrafię, bo jest tak komiczna, że aż mi się wierzyć nie chce, że ktoś ma czelność o coś takiego w ogóle zapytać.

Czelność?
Zwyczajny rozsadek i odpowiedzialność.
Jeśli jednej i drugiej stronie zależy na normalnym seksie bez gumki i nerwów - to nie będą mieli problemu w dogadaniu się na tej płaszczyźnie.

W dojrzałym związku rozmawia sie o wszystkim bez krępacji.

I dlaczego kojarzysz takie pytanie z czymś obraźliwym? Przecież to nie jest: "Ty dziwko, na pewno się puszczałaś i ćpałaś", tylko troska o zdrowie swoje i partnera, skoro HIV można się zarazić nawet u manikiurzystki.

Wiesz co, bo ja po prostu udzielam osobie którą kocham kredyt zaufania. Po prostu nie rozpoczynam związku od przekładania zaświadczenia. W trakcie związku... jak najbardziej.

W trakcie, czyli kiedy moze juz byc po fakcie zarazenia jakims parchem... Gratuluje umiejetnosci wnioskowania od przyczyn do skutkow.

U mnie było tak, ze kochaliśmy się z gumka, a zanim zrezygnowaliśmy z gumki, zrobiliśmy badania. Tyle. Związek trwał o wiele dłużej i nie zaczął się w momencie zrobienia badan...

I mam wrażenie, ze o to chodziło aldernewman.

Spoko, ja mam jednak nieodparte uczucie, że mam ta rację. Ale spoko z chęcią przekonam się na własnym tyłku
Dzięki za troskę

Jasne, ze nikomu nie wreczalam skierownia na test na dziendobry, ALE PO PEWNYM CZASIE, KIEDY WIDZIALAM WSPOLNA PRZYSZLOSC. Chyba nie musze dodawac, ze do tego momentu uprawialismy seks z gumka.

Zakładasz, że ta osoba nie współżyła z nikim przed Tobą? A także, że nie była nigdy w szpitalu, nie ma tatuaży ani kolczyków (tak, te w uszach też się liczą), nie chodzi do manikiurzystki ani kosmetyczki - czy też udzielasz kredyt zaufania wszystkim tym ludziom, z którymi mogła mieć kontakt przez całe życie?
Nikt nie mówi o rozpoczynaniu ZWIĄZKU od takiego zaświadczenia - a jedynie o rozpoczynaniu NIEZABEZPIECZONYCH KONTAKTÓW SEKSUALNYCH. Myślę, że dla osoby takiej jak ty, głęboko wierzącej i praktykującej, różnica między tymi terminami - a także reprezentującymi je etapami relacji damsko-męskiej - jest dość oczywista.
Chyba, że mimo tych szumnych zapowiedzi o wierze uważasz, że początek związku musi zostać przypieczętowany nieskrępowaną, wolną miłością - tak aby zapewnić się nawzajem o swym dozgonnym uczuciu?

Smutne to jest Ender, wiesz dlaczego?
Otóż, ja naprawdę głęboko wierzę, że jesteś fajnym, wiernym facetem. A jednak możesz mieć jakąś chorobę - mogłeś się nią zarazić zupełnie przypadkiem, od osoby, którą bardzo kochałeś i która kochała Ciebie. Niech nawet będzie, że jest to HPV - niby nic takiego, powszechne, że hej.
A jednak możesz któregoś dnia zarazić tym swoją ukochaną i strasznie, strasznie pluć sobie w brodę, że jednak nie wymagałeś regularnych badań ani od niej ani od siebie samego.
A kobitka może się nabawić raka szyjki macicy albo mniej groźnych, acz równie nieprzyjemnych kłykcin kończystych. Choć przecież zapobiec im było tak prosto - wystarczyło schować dumę i sztywne koncepcje i przekonania do kieszeni - w imię KATOLICKICH wartości takich jak miłość do drugiego człowieka czy empatia.

tu sie zgodze nic nie daje pewnosci....tabletki  tez nie daja to fakt moja znajoma ma 2 dzieci i nie przez zapmniana tabletke tylko o obnizenie dzialania przez tabletki przecibolowe. bo jezeli kobieta pali ,pije alkochol ,i bierze leki np przecibolowe lub antybiotyki to to wszytko oslabia dzialanie- i lekarze tez nie mowia o konsekencjach pozniej po zakonczeniu brania tabletek-ja bralam kiedys, dawno temu tabletki przez 5 lat*tabletki jednofazawe-od 7-8 lat  stosujemy kalendarzyk . nie dawno dowiedzialam sie od radiologa ze do 15 lat moga wychodzic powiklania po tabletkach np.rozne tobiele, rak szyjki i piersi oraz rak grobego jelita.i jezeli kobieta wczeniej brala musi liczyc sie z tym zagrozeniem.lekarze o tym nie informuja. a spirala to raczej po urodzeniu pierwszego dziecka.znam tez duzo kobiet rodzin gdzie stosuje sie kalendarzyk i gromatki dzieci nie ma.My stosujac kalendarzyk i stsunek przrywany od 7 lat i nie pogniewalibysmy sie jak bym  szczesliwie  zobaczyla 2 kreski a nawet teraz zaczynamy starania . wiec opinie sa rozne ale ja jestem zdania ze stosowanie antykoncepcji nie musi konczyc sie na branie tabletek .przedewszytkim trzeba myslec i byc swiadomym konsekwencji (tu mowa o stalych partnerach i kalendarzyku).fakt nie daje 100 %gwarancji ale nic nie daje ... pozdrawiam i nie chce tu nikogo obrazic bo ile ludzi tyle opini  ja poprostu swoje przezylam po tabletkach -z wiekiem zmienia sie myslenie.

Cos w stylu złotej gwiazdki za zasługi? ;-)))

Mądrze stosowany stosunek przerywany nie jest aż tak ryzykowną antykoncepcją, jak wielu twierdzi.

To znaczy?