mój związek i rozwalająca się psychika

A więc tak, pisaliśmy wczoraj chwilę. Miał się z tym przespać i napisać. Dzisiaj napisał, że postara się zmienić i że będzie mnie szanował. Daje mu ostatnią szansę.

Myslisz, ze zle zrobilam?

Czytałam Misiu cały temat od początku i kibicowałam, żeby się okazało, że mu nie odpisałaś lub że to zakończyłaś.

Widzę,że zdecydowałaś się dać kolejną szansę...

Moim zdaniem Twój facet zupełnie Cię nie szanuje, ostentacyjnie Ci to pokazując - co jest przejawem jego bezczelności i poczucia, że całkowicie nad Tobą panuje.

Mimo wszystko doskonale rozumiem Twoje rozterki. Sama przeżywam coś podobnego. Z tą różnicą, że mój facet nigdy nie okazał mi braku szacunku czy lekceważenia - przynajmniej nie bezpośrednio (takiego bym z miejsca rzuciła). Ja z zupełnie innego powodu dawałam kolejne szanse licząc, że coś się zmieni... Nawet gdy postanawiałam przestać się starać, łamałam się - bo tak bardzo mi było źle kiedy nie rozmawialiśmy. Kontakt z nim pomagał, ale na chwilę. Ten sam problem wracał i wracał. A ja za każdym razem dużo gorzej znosiłam tę sytuację, aż doszło do tego, że zupełnie przestałam sobie radzić z moim życiem - na wszystkich płaszczyznach.

Tak naprawdę od dawna czułam że trzeba było to skończyć i myślę, że Ty czujesz podobnie... Tylko, że im dłużej w tym tkwisz, tym będzie trudniej - bo zawsze będzie powracał motyw pierwszej miłości i tego, coraz dłuższego, czasu który razem przeżyliście.

Po prawie czterech latach dojrzałam do decyzji, i uwierz, jest mi z nią bardzo źle i smutno, ale jednocześnie czuję, że inaczej się nie da.

Moja przyjaciółka powiedziała mi kiedyś: zobacz, jak to jest - zaczynasz z kimś być i tak naprawdę od razu wiadomo z czym będzie problem. Czasami tylko wydaje nam się, że problem nie jest aż tak wielki, albo, że możemy go akceptować - zwłaszcza przez wzgląd na piękną resztę. A po czasie się okazuje, że to co było problemem na początku, jest nim wciąż po wielu latach.

Trzymaj się! Bądź silna i uwierz, że zasługujesz na coś lepszego i to dostaniesz. bo myślę, że jesteś super dziewczyną!

Na razie jest dobrze, stara się, widze to, ale czy na długo? To sie okaże. Nie chcę podejmowac pochopnej decyzji,dam nam jeszcze trochę czasu, miesiąc, dwa. Może na prawdę zrozumiał i się zmieni.

Wiem Kwiatuszku, wiele macie racji w tym co piszecie, ale chce spróbować, chcę mieć pewność, że zrobiłam wszystko żeby to się udało. dziękuję Wam kochani za rady, wziełam je sobie do serca i jestem dużo mądrzejsza dzięki nim. Wiem, że wiele rzeczy w tym wszystkim było nie tak, jak powinno. Mam nadzieję, że uda się i że znów moje oczy będą takie szczęśliwe,jak na początku naszej znajomości...

Dziekuje :*

A w jakim celu?

Cześć Wan, nie wiem, czy ktoś tu jeszcze zagląda, ale muszę się wygadać. Ci, którzy śledzą ten wątek z pewnością wiedzą, że postanowiłam dać mojemu Tomkowi jeszcze jedną szansę i zawalczyć o nasz związek. Otóż dopiero co zaczęło być ok, a wczoraj dowiedziałam się ,że przez ten cały czas (2,5 roku) okłamywał mnie i wmawiał mi w żywe oczy, że ma prawo jazdy. I co ja mam teraz o tym wszystkim myśleć? No co? Eh..

Słucham waszych rad. Po prostu zawsze jak chciałam je zobaczyć to się wykręcał, wczoraj był i chwalił się że dostał kartę honorowego krwiodawcy i pokazywał mi, a że miał w portfelu, to i resztę zobaczyłam. Zapytałam gdzie ma prawko, a on na to że w domu gdzieś na półce, a kto normalny nie nosi prawka w portfelu? Dzisiaj się go zapytałam wprost czy je ma czy nie i unikał tematu a teraz milczy. Jak pozbierałam wszystkie wcześniejsze fakty to dla mnie sprawa jest oczywista.

Ale
ja juz kilka razy duzo wczesniej jak u niego bylam, to go prosilam zeby
mi je pokazal i zawsze sie wymigiwal. Nie chodzimy na imprezy.

Przyznal sie teraz, a ja mialam nadzieje, ze sie myle i niepotrzebnie go oskarzam. Jaka ja glupia jestem ;(

To juz koniec, jak mam mu teraz ufac. Nie potrafie. Wszystko zepsul.

Zgadzam się z kwiatuszkiem.
Niestety jestes bardzo naiwna i grasz na jego dyktando.
Pewnie jeszcze nieraz mu to wybaczysz i będziesz się męczyć.
Szkoda, ze tak bardzo się od niego uzalezniłaś.

Myslicie, ze powinnam wybaczyc mu, ze przez caly czas mnie oklamywal?

Prosilam tylko o rade.

Misia ale ja Ci już dałam radę,wiesz przecież że źle Ci nie życzę.
Czytaj między wierszami. Tak trochę mi Cię żal że pchasz się w to bagno cały czas...no ale taka ta nasza głupia miłość właśnie jest...

Jak chcesz to wybacz mu tylko abyś nie żałowała bo możesz odciąć się w końcu od tego,to jest chyba najlepsza pora.
Ale to wyłącznie Twoja decyzja zawsze Ci to powtarzam...

W kompletnej rozsypce emocjonalnej...

umówiłam się z nim na wtorek, na rozmowę

Wciąż biję się z myślami, ale to chyba jednak koniec.

Tylko, ze ja nie chce nikomu zaimponowac, bo to nie na tym to polega, chce po prostu zebym mogla polegac na swoim facecie.

Misiax23
przeczytałam niemalże całą dyskusję i powiem ci że ani chwili bym się nie zastanawiała nad tym żeby go zostawić! co w takim człowieku można widzieć?
akurat będąc w Twoim wieku (23 lata masz?) szykowałam się już do ślubu, od razu mówie że żadnej wpadki nie było, z miłości też się jeszcze zdarzają śluby , a zaledwie kilka lat wczesniej (ok 4lat) byłam w tak patologicznym związku że do tej pory nie mogę uwierzyć że dawałam się w ten sposób traktować (w skrócie to bił mnie, wyzywał itp a ogólnie mówiąc uważał mnie za najgorszą, za dużo pisania żeby wszytko opisać jak to od początku było), po ponad 4 latach powiedziałam dosyć i zakończyłam związek mimo że dalej go kochałam... trochę zeszło zanim przestałam go kochać ale jak mogłam być nadal w takim związku? może stwierdzisz że ja to musiałam zostawić takiego typa, ale powiem ci ze nie musiałam, dawałam mu sznse, poprawiało się na kilka dni nawet tygodni ale później znowu było to samo, i u ciebie widze to samo! jeśli dalej myślisz że się zmieni to jesteś naprawdę w wielkim błędzie, dalej będzie ci obiecywał  "gruszki na wierzbie" i będzie to tak pięknie obiecywał że będziesz dalej mu ulegać. dobrze się zastanów czy takiego życia chcesz! a jeśli naprawdę chcesz nadal z nim być to postaw sprawe jasno, albo się zmieniasz albo cześć. zapomniałam dodać że tamten też był moją wielką pierwszą miłością (tak mi się wtedy wydawało)
w czerwcu minie rok jak jestem szczęśliwa mężatka, a myślałam że nigdy mi się nie uda zaznać szczęścia i miłości, nawet były myśli żeby wrócić do niego a tu mi los po roku od rozstania dał kochanego i czułego teraz juz męża
przemyśl sobie wszystko jeszcze raz i podejmij decyzję według Ciebie właściwą, życzę Ci żeby Twoja decyzja była właściwa
daj znać jak się sprawy potoczyły

ooo jest czego zazdrościć naprawdę każdej kobiecie która przeszło piekło przez jakiegoś typka życzę tak dobrego, kochającego i czułego partnera a być może nawet męża jakiego mam ja
pomyśleć że tyle lat można się męczyć z takim chłopakiem jakiego np ja miałam, jak tylu fajnych chłopaków jest na świecie
tego kwiatu to pół światu!! dziewczyny (misiax23 i zdradzana88) napewno znajdziecie kogoś kto będzie wart waszych uczuć i uwagi

czas leczy rany
z czasem sama zobaczysz że wszystko się zmienia na lepsze każda kobieta znajdzie swojego odpowiedniego mężczyznę z którym przejdzie przez życie