mój związek i rozwalająca się psychika

Wiec teraz ty postawe sprawe jasno i badz nieugięta.
Powiedz mu jak sie czujesz w tym związku, ze nie czujesz się szczęśliwa. Porozmawiajcie szczerze przy czym ty nie boj sie rozmawiac o swoich uczuciach, powiedz wszystko co Cię boli. I albo razem coz zaczniecie naprawiać i oboje się starać albo nie ma sensu ciagnac dalej czegos w czym oboje nie czujecie sie szczesliwi. Poza tym wina prawie nigdy nie lezy po jednej stronie. Moze warto też przyjrzeć się swojemu zachowaniu z dystansem, postarac się spojrzeć na wszystko z punktu widzenia partnera.

Przepraszam, bo to co napiszę będzie strasznie, ale wydaje mi się że jesteś z nim dlatego, że on się Tobą zainteresował. Nie zastanowiłaś się czy to jest odpowiedni mężczyzna, czy macie podobne charaktery, czy jest dobrym człowiekiem, ba zaręczyliście się po 2 miesiącach (tak szybko nie da się nawet z nikim zaprzyjaźnić nie mówiąc już o pokochaniu drugiej osoby).

Dziewczyno, przede wszystkim znaj swoją wartość i nie tkwij w związku z mężczyzną, który Cię męczy i nie szanuje. Kiedyś wyszukałam taki cytat: "zakochuj się wtedy kiedy jesteś gotowy, a nie samotny". Przemyśl to.

miałaś parcie na posiadanie chłopaka/związek, potem to już poszło swoim torem, czyli motyle/pierwszy seks/motyle/pierwsze kłótnie/mniej motyli... Facet widzi, że Tobie zależy, to ma to w nosie, Ty się rozwijasz/uczysz/inwestujesz w Siebie, a on stoi w miejscu... rozjechały Wam się priorytety/podejście do życia... raczej nic z tego nie będzie - motyle zdechną, pozostanie ponowny płacz w poduchę... tylę, że późno może być - dzieci i te rzeczy...

nie dołuj się, jesteś typową "Babą"... będzie jatka...

Jeszcze mało w życiu przeszłaś. Widać, że i tak nie będziecie razem albo co gorsza jednak będziecie się tak męczyć.... Nigdy się nie dogadacie. Zastanów się czy chcesz tak żyć. Wiem , że rozstanie jest ciężkie, ale pomyśl... Czy tak chcesz spędzić resztę swojego życia? Teraz tylko wpędzasz się w lata i niszczysz psychike...

a niby co takiego przeżyliście - pierwsze dymnięcie, i co jeszcze???

Gen
nie tak ostro. Może dla Ciebie takie rzeczy nie mają znaczenia ale dla kobiety owszem tak. Różne rzeczy się z partnerem przechodzi i nie jest tak łatwo powiedzieć to koniec do widzenia. Chyba, że ktoś jest wypruty z uczuć i ma to w dup**.

Może tak jest, może facet jest taki, ale teksty typu " co przeżyliście, pierwsze dymnięcie?" - jest nie na miejscu...nie uważasz? Czy tylko prostackimi tekstami potrafisz doradzać innym??

Twój sarkazm nie robi na mnie wrażenia;)

Ja tak myślę że on po prostu nie zasługuje na Ciebie. Jesteś uczuciową i przede wszystkim ambitną dziewczyną i co będziesz go tak dalej "niańczyć"? A on Ci w podzięce pojedzie jak po bandzie że jesteś do niczego... Tylko Cię wpędzi w kompleksy albo zniszczy od wewnątrz.

Do gen
chyba nie wiesz co to miłość, albo twój pierwszy raz było zupełnie do niczego.
Dla mnie seks z narzeczonym, to nie jest ,,dymanie"

czepiłyście się słowa niczym kleszcz pupy, notabene, to po raz pierwszy u kobiet je słyszałem... mniejsza z tym... a całość brzmiała - " a niby co takiego przeżyliście - pierwsze dymnięcie, i co jeszcze???", i to "co jeszcze???" było ważniejsze... bo chodzi o to, aby zrobić zwyczajne zestawienie plusów i minusów, tego, co na codzienność się składa, a nie żyć tylko wspomnieniami, chociażby nie wiem jak pięknymi... poezja poezją, a proza prozą... i tyle...

a może warto warto zejść z obłoków na ziemię... zanim ziemia walnie nas w czoło...

No właśnie przejdzie swoje to zrozumie i zejdzie...

Ma zejść na ziemie, nie pod rzecz jasna... Pod nie warto dla, bądź przez żadnego faceta...

No więc tak on ma Cię gdzieś nie liczy się z Twoimi uczuciami więc i Ty przestań się liczyć z nim. Wyjdź z koleżankami,nie miej dla niego czasu,przede wszystkim przestań się tak troszczyć o niego. Bo do cholery to jest dorosły facet. Albo zadba sam o siebie albo nie jest niczego wart. Pokaż trochę że masz jakieś życie oprócz niego,jeśli będzie mu zależeć to pokaże to,postara się o Ciebie. Jeśli nie to będziesz miała rozwiązanie jak na tacy...
Akurat może i Ty na tym skorzystasz bo zobaczysz że istnieją inni mężczyźni oprócz niego,godni Twojego zainteresowania. Ja nie twierdzę że masz się zaraz w innym zakochiwać ale otwórz się na innych,bo jak na razie to masz na maksa klapki na oczach...On Tobą pomiata a Ty mówisz że go kochasz...No proszę Cię nie ma miłości z samego seksu. Bo z tego co tu przeczytałam to nic innego już was nie łączy...

odświeżam

Robię, staram się, idę na kompromis, wyciągam pierwsza rękę, nawet wtedy, kiedy wiem, że to on powinien to zrobić, bo to on przegiął. Aktualnie każde moje zdanie jest przez niego krytykowane, każda propozycja jest na nie. Wczoraj znów się pokłóciliśmy. Poszło o to,że dwa dni wcześniej pisaliśmy,że dawno się nie widzieliśmy,ze się stęsknił i chciałby się zobaczyć. Wieć na drugi dzień z rana napisałam coś w stylu o której dzisiaj bedziesz? Opryskliwym tonem typu ,,że co?" napisał mi mniej więcej że wcale się nie umawialiśmy, i że jak się chcę spotkać to mam dwa dni albo dzień wcześniej się umówić z nim i to uzgodnić, w dodatku zaczął się wykręcac ,że ma kupe roboty,że musi odśnieżać podwórko itp. a przecież prawda jest taka,że on nie pracuje wstaje o 12 i cały dzień gra. Póżniej chciał żebym to ja do niego przyjechała skoro tak się stęskniłam, ale napisałam mu że skoro ma odśnieżać cały dzień to nie będę sie narzucać. Wczoraj zepsuł mi się komputer, coś wcisłam i czarny ekran, nic się nie dało zrobić. Byłam załamana, pisze pracę licencjacka i pół 3 rozdziału nie zdążyłam zgrać na pendrive, modliłam sie żeby go nie stracić. Dzwoniłam do Tomka, prosiłam, błagałam żeby przyjechał i zobaczyl co się stało.A że zna się na tym, to zajęłoby mu to raptem 10 minut. Odmówił. bo jak stwierdził nie będzie się szykował na szybko na busa, była godz 15, a busa miał o 16:40. No cóż. Zadzwoniłam do brata do norwegi, straciłam ponad 40 zł na telefonie, ale z jego pomoca naprawiłam ten komputer. Pod wieczór napisałam do Tomka. Zwykła rozmowa, typu co robisz, jaki film oglądasz itp. Zaproponowałam spotkanie w dniu dzisiejszym, o 11 miałby do mnie busa, a póżniej 15 ja pojechałabym na uczelnię a on do domu. Napisał,że przesadzam,że o tej godzinie to ludzie śpią itp. że przyjedzie w poniedziałek,jak  nie będę miała szkoły. zaproponowałam sobotę. Szkołę kończe o 11, wieć śmiało mógłby przyjechac i posiedzieć do wieczora, ale dostałam tylko smsa pełnego złości, przekleństwa i cisza. Nie wiem już co mam o tym wszystkim sądzić, co robić, coraz częściej biję się z myślami, czy nie lepiej to zakończyć, zająć się w pełni szkołą i praca licencjacką, i po prostu zapomnieć ..

Njagorsze w tym wszystkim jest to, że to moja pierwsza prawdziwa miłośc i tak ,,poważny" związek. Wszyscy na około mówia mi, że to nie chłopak dla mnie, że to darmozjad itp. a ja go kocham i przez to mam chyba klapki na oczach. Od wczorajszej wymiany zdań, cisza, nie napisała jak zwykle ,,dzień dobry kochanie", nie wiem już co robić...

Heh.. a więc tak wiem, że "szczere rozmowy" z nim jeżeli on nie ma na nie ochoty oraz nie ma ochoty na szczerość nie mają sensu. Na facetów podobno działają tylko fakty dokonane , a nie słowa, więc przestań się łudzić , że słowami coś wskurasz, może nawet już nie zaczynaj takich rozmów. Wiem, że decyzja o rozstaniu jest trudno , więc w mojej opinii "bądź z nim" ale mentalnie zachowuj się jakbyś już z nim nie była, skreśl go w swojej głowie, spróbuj się zdystansować. Wtedy i Twoje zachowanie się zmieni, nie będziesz już walczyć o niego (WŁAŚNIE KONIEC WALKI!) , zajmiesz się swoimi sprawami, możesz nawet nie mieć dla niego czasu. Niech ci nie będzie jego szkoda, bo to przecież przez niego cała ta sytuacja. Jeżeli mu zależy to może otrzeźwieje i coś zacznie robić, a jeżeli nie to w przyszłości łatwiej będzie ci z nim zerwać , bo będziesz już zdystansowana uczuciowo. Niech wie, że to co robi nie rozpala twoich uczuć (a teraz tak to wygląda - dzownisz , zabiegasz) tylko ochładza....bo to jak się zachowuje jest niemęskie, a ty potrzebujesz męskiego faceta.

Dziękuję Wam za rady. Mam taki mętlik w głowie... Nie wytrzymałam wczoraj i napisałam do niego, że przepraszam,że tak się narzucałam i wiecie co mi napisał? że mi wybacza. Zero skruchy z jego strony....

gen
liczyłam,że przynajmniej przeprosi za swoje niemiłe zachowanie w stosunku do mnie.

Wiesz gen, chyba masz rację. Niepotrzebnie tak za nim latam. Chyba go po prostu tego nauczyłam, że jest tak jak on chce.

Teraz widzę, że nie. Spróbuję być wobec niego obojętna, zimna żeby zobaczyć, czy się tym zainteresuje, czy znów powie, że jestem obrażona na cały świat. Ja na prawdę chcę dojść z nim do jakiegokolwiek porozumienia. tak strasznie chciałabym żeby w końcu wziął się w garść, zaczął szukać tej cholernej roboty i zachowywać się jak mężczyzna.

Nie, spokojnie. Mam dzisiaj jakąś taką siłę w sobie. Odpisałam mu tylko rano ,,dzień dobry". Napisał popołudniu, ale ja milczę. A jak się będzie ,,dobijać" to napisze mu coś w style,że jestem zajęta. Ciekawa jestem, czy wyjdzie z jakąkolwiek inicjatywą i przeprosi.

Heh chyba wykrakałam, bo właśnie napisał smsa i pyta, dlaczego się nie odzywam.

Mam napisać, że jest zjęta, czy lepiej nic nie pisac? Co radzisz?

Więc proponujesz nic nie pisać?

Tylko wiesz sytuacja jest taka, że wiem,że on nie wyciągnie pierwszy ręki, a jesli to zrobi to pewnie będzie to coś w stylu ,,skoro się nie odzywasz, to z nami koniec ,tak?"

Podpisuję się pod tym.

Brak porozumienia w związku i ciągłe kłótnie nie prowadzą do niczego dobrego a wręcz niszczą związek.Brak kompromisów to kolejna sprawa.Więc zastanów się czy warto być z kimś kto nie ustępuje i wiecznie musisz Ty przepraszać. Uważam że powinniście na spokojnie usiąść,porozmawiać o tym co się dzieje w waszym związku a jeżeli on nie będzie chciał o tym rozmawiać,lub nie będzie widział problemu musisz mu uświadomić że nie jesteś dla niego zabawką,też masz uczucia i w każdym momencie możesz odejść a nie męczyć się w chorym związku.Ale jak postąpisz to zależy tylko od Ciebie.Pamiętaj że musisz myśleć już o przyszłości i powoli układać sobie życie tak abyś Ty była szczęśliwa.

On Ci pokaze, czy mu zalezy. Właściwie to zalezy od niego ..  Jak nie bedzie sie staral, samo sie rozleci - po prostu.