Co jest ważne-wyglad czy charakter?

Hmm?Dziękuję Yvette.
Staram się pisać wtedy gdy mam czas i coś do powiedzenia, stąd być może wrażenie niewielkiej aktywności..

To prawda, podejście do kwestii troski o własną atrakcyjność dla płci przeciwnej , a co ważniejsze ? wobec partnera , jest indywidualną cechą każdego człowieka. Czasem przecenianą , a częściej niedocenianą. Kluczowe wydaje się umiejscowienie się gdzieś między metroseksualnością , a flejowatością.   Uważam że ta troska o to by pociągać partnera fizycznie i psychicznie na płaszczyźnie seksualnej (jakby nie patrzeć seksappeal również bierze początek w głowie ? mniej lub bardziej świadomie) jest bardzo istotna, tym bardziej im dłużej trwa związek, bo gdy z wiekiem przemija naturalne piękno młodego ciała (jasne ze jak sie ma 16-20 to sie super wyglada , w końcu dopiero co sie opuściło łono matki   nadrzędną rolę zaczyna odgrywać wysiłek wkładany w to by poza byciem partnerem i przyjacielem w związku, pozostać obiektem pożądania. To się tyczy obu płci i genialnie wpływa na satysfakcję  z bycia razem.
Rozbraja mnie widok par zdrowo po 40 czy nawet 50 które zachowują się jakby byli nastolatkami , przejawiający się chociażby flirtem czy zawadiackim klepnięciem w pośladek ? nie w pracy naturalnie . Taka perspektywa jest jednak możliwa jedynie wtedy gdy oboje pielęgnują wzajemną atrakcyjność (na każdym poziomie) , nie poddając się lenistwu ani sztywnym, wszechobecnym i nieprawidłowym schematom , zakładającym że facet po 40 to tatusiowaty impotent z mięśniem piwnym ,a  kobieta po urodzeniu dzieci i będąc na kursie na menopause przestaje  być kobietą i obiektem atrakcyjnym seksualnie. Osobiście przeraża mnie taka wizja związku, choć może jestem jeszcze za młody , zbyt naiwny i niepoprawnie optymistyczny?

Zgadza się. 30 świeczek wiosny nie czyni.. Jednakże jak zauważyłaś , moje wnioski odnośnie ?30tek? są oparte na założeniu wiek=doświadczenie życiowe , co jest prawdziwe zapewne w wiekszości przypadków. Jeśli do konkluzji do jakich dochodzi większość po 30 latach życia udaje się hmmm?.dojść (wybacz, ale nie moglem się powstrzymać ) kilka lat wcześniej?To chwała takim kobietom za to. I poproszę o numery telefonów. ))

Uśmiałam się Niestety, doskonale wiesz o czym piszesz. Podobne zachowania zauważyłam u siebie. Wcześniej miałam chyba klapki na oczach. A może raczej wygodniej było mi myśleć, że skoro chłopak nic nie mówi, np. na temat dodatkowych kilogramów to wszystko jest w porządku. Ale klapki z oczu spadły, kiedy zauważyłam, że nie wyglądam tak jak niegdyś. Przerażona upływającym czasem, którego zachłyśnięta szczęściem nie dostrzegałam, wzięłam się za siebie.

Do głównego tematu:
Wygląd ma ogromne znaczenie przy początkach znajomości (nie piszę tu o spotkaniach w świecie wirtualnym). Dopiero później, rozmawiając, mamy okazję określić się czy lubimy przebywać z daną osobą. Jej zachowanie, poglądy, sposób wysławiania - również dzięki nim hierarchizujemy ludzi pod względem atrakcyjności. Biorąc pod uwagę internetowe znajomości, priorytetem przy ocenianiu są rozmowy, w tym: opinie i styl pisania. Jednak tutaj ciężko jest mówić o klasyfikacji - ładny/brzydki. Przecież nie mamy pewności czy zdjęcie przedstawia rozmówcę.

Prawdziwy obraz człowieka składa się w głównej mierze z osobowości. Wygląd jest miłym (lub nie) dodatkiem, dopasowaniem formy do treści. Zestawiając nasze odczucia, jakie odnieśliśmy obserwując danego osobnika i jego charakter, mamy możliwość przedstawienia gruntownej oceny i kategoryzowania: podoba mi się/ nie podoba mi się.

Zbyt często zapominamy, że tak wygląd, jak i zachowanie przy pierwszym spotkaniu o niczym nie świadczą. Początkowa ocena za strój, higienę, jedno wypowiedziane zdanie może ulec zmianie przy bliższym poznaniu. Wymuskany, elegancki chłopiec okaże się obrzydliwym flejtuchem, a puste dziewczątko rozsądnie myślącą kobietą. Uogólniam, ale będę upierać się, że poprzez pierwsze wrażenie kierujemy się błędnych opiniami.

Niby mówi się, że ważniejszy jest charakter, że pod ładną buzią kryje się niezbyt ładny charakter, ale w praktyce wiem, że to się nie sprawdza. Nie wiem czy można powiedzieć, że facet ma świetny charakter. Na początku zawsze ma, ale potem... zresztą wszyscy wiedzą, o czym mówię.