Która miłość jest cenniejsza za wygląd czy charakter?

Mówią, że najgorzej jest mieć brzydką żonę i ładną przyjaciółkę.

Do wyglądu przywiązujemy uwagę. Dziewczyna powinna mieć na tyle seksapilu, aby swojego chłopaka przyciągać. O wygląd można zadbać.

Wnętrze jest bardzo ważne. Jak dziewczyna jest próżna i pusta, to wygląd nie pomoże. Ale jak dziewczyna ma świetny charakter, ale z wyglądu jest zaniedbnaa, to niewielu chce ją poznać.

Moim zdaniem jeśli chodzi o miłość 'za wygląd' to nie jest to kwestia tego ,że facet jest super zbudowany, wysoki , ekstra ubrany itp. Ja lubię zwracać uwagę na miny robione przez niego, na spojrzenie,uśmiech. Wszystko co jest naturalne, spontaniczne ale 'staje' mi przed oczami jak sobie o nim pomyślę:) Wydaje mi się ,że to jest coś co nie przeminie szybko, jak cała reszta.
Charakter, usposobienie, podejście do życia - wiadomo, powinno być najważniejsze. Ale nie każdy tak to rozpatruje..

Zauroczenie wygladem - pozadanie ,
Charakterem hhmmm , moze byc fascynacja pieknego umyslu .
ale jednak kochac kogos to dzielic z nim zycie ..................

Pisząc charakter miałam na myśli właśnie to, że jest dobrym człowiekiem ale też ma cechy "niegrzeczne" które również mi się podobają. Problem w tym, że z wyglądu nie do końca mnie pociąga. Dlatego chciałam zapytać czy którś/ któryś z był w takiej sytuacji??

Na jakie cechy zwracacie uwagę decydując się na związek?

Generalnie rozpatrywanie tego w ten sposób mija się z celem. Prawda jest taka, że mimowolnie wybieramy takiego partnera (bez względu na płeć) którego wszystkie atrybuty, zarówno wygląd, charakter, sposób bycia znajduje się na takim poziomie, że jest dla poszczególnych osób akceptowalny. Nie da się zbudować trwałego związku opartego TYLKO na fascynacji charakterem, tak samo jak opartym tylko na wyglądzie. To musi ze sobą współgrać. Taki podział nie ma też większego sensu dlatego, że każdemu podoba się kto inny, każdy ma inny gust. Choć oczywiście istnieje coś takiego jak obiektywne piękno, podobające się względnie każdemu. Niemniej jednak kobieta, z którą przyjdzie mi się związać musi mi odpowiadać pod każdym względem w takim stopniu, żebym to mógł jakoś zaakceptować. Nie szukam super piękności, podobnie jak super inteligentnej. Musi być równowaga. Nie wezmę super inteligentnej, mądrej, sympatycznej i niech będzie z charakteru nawet aniołem, ale mówiąc dosadnie, będzie po prostu istną maszkarą. No nie ma opcji. Tak samo odwrotnie. Niech będzie aniołem piękna, ale głupia jak but, również odpada.
Denerwują mnie ludzie rzucający hasła takie jak mój przedmówca. Chlopak159, gwarantuję Ci kolego, że jakbym Ci podrzucił podręcznikowy przykład cudownej, aczkolwiek niesamowicie brzydkiej kobiety zweryfikowałbym boleśnie te Twoje dumne hasło. I nie w tym, rzecz, że Cię wyśmiewam, ale powinno się takie hasła rzucać z głową. Bo tak naprawdę każdy z nas, bez najmniejszego wyjątku MIMOWOLNIE kieruje się w pierwszej kolejności wyglądem. Widząc kobietę na ulicy, to czy do niej podejdziemy zagadać, czy nie determinuje głównie wygląd, pociąg seksualny. Dopiero potem poznajmy wnętrze. Analogicznie mają kobiety z facetami.

Ja też kiedyś rzucałem hasła, że liczy się wygląd, aż któregoś dnia zwyczajnie dostrzegłem taką zależność, że idąc ulicą na pewne kobiety po prostu nie zwracałem mimowolnie uwagi, a tą uwagę przyciągał z kolei inny, określony typ urody u kobiet. I nie robiłem tego, bo jestem prostakiem, z premedytacją, bo wbrew pozorom nie wodze wzrokiem za cycatymi modelkami. I nie ma co się tego wstydzić, zaprzeczać. Mamy taką naturę, a żeby zbudować związek pomiędzy wyglądem, a charakterem musi istnieć pewna równowaga.

EDIT.
Autorko. Generalnie odradzałbym wiązanie się z tym chłopakiem, bo zrobisz mu krzywdę. Każdy oprócz bycia kochanym, chce czuć się atrakcyjny dla swojego partnera. Nieprzyjemną sytuacją jest gdy partnerzy wzajemnie na siebie "nie lecą". To chora sytuacja prowadząca do przykrych konsekwencji, a w ogólnym rozrachunku do rozstania, zdrad, frustracji.

Wydaje mi się, że ciężko jest pokochać kogoś za jego wygląd, można co najwyżej zauroczyć się w wyobrażeniu o charakterze takiej osoby, ponieważ mamy tendencję do podświadomego przypisywania zalet osobom dla nas atrakcyjnym. Jest to bolączka wielu mężczyzn, którzy wiążą się z pięknymi kobietami, ale nie mają z nimi o czym tak naprawdę rozmawiać, a z kolei natura wzrokowca nie pozwala im związać się z kobietą obiektywnie nieatrakcyjną, ale posiadającą niesamowity charakter i bogatą osobowość. Co jest poniekąd zrozumiałe, zważwyszy na to, że potrzebują przede wszystkim rozładowania napięcia seksualnego (więc charakter obiektu seksualnego nie jest ważny), a nie do zbudowania więzi z partnerką. Dlatego sądzę, że mężczyźni nie kochają za wygląd, ale to wygląd jest głównym powodem, dla którego wybierają konkretną kobietę na swoją żonę.

Z kobietami jest odwrotnie. Potrafimy przymknąć oko na wiele mankamentów wyglądu, jeżeli mężczyzna ma świetny charakter. Zależy nam przede wszystkim na więzi, wspólnych tematach do rozmowy, wspólnego poglądu na życie rodzinne. Wygląd jest na drugim miejscu (co nie oznacza, że w ogóle nie jest ważny). Choć wiadomo, że istnieją wyjątki. Ja np. jestem wzrokowcem totalnym i nad tym ubolewam, bo w Polsce ciężko o przystojnych mężczyzn, większość jest zaniedbana.

Autorce wątku nie radziłabym natomiast wiązać się z żadnym z mężczyzn. Pierwszy samym wyglądem dobrego związku nie stworzy, a drugi nie nadrobi charakterem, jeżeli w ogóle nie podoba się autorce.

Gratuluje uczuciowej glebi... No, jak mu pare centymetrow zabraknie, to jak moglabys byc z takim maszkaronem w zwiazku? No jak?

Po pierwsze, podobac fizycznie to sie moga bardziej tabuny meskich modeli, co nie oznacza to, ze sie ich woli od partnera. Obiektywnie to ja moge paluchem z dziesieciu facetow na ulicy Ci pokazac, ktorzy sa przystojniejsi/ mlodsi/ muskularniejsi od mojego faceta. Polece za nimi? Jasne, ze nie! Mnie sie moj gosciu podoba, pociaga mnie taki jaki jest, chociaz obiektywnie Brad Pitt to on nie jest i nigdy nie bedzie.

Po drugie, w zwiazek sie wchodzi bardziej ze wzgledu na czyjs charakter. Oczywiscie, nie zwiazalabym sie z kims kto by mnie fizycznie odpychal, jednak bardziej prawdopodobne, ze bym sie przekonala do mezczyzny, w ktorym fizycznie malo widze, ale ktorego inteligencja, zainteresowania, charkter mnie kreca, niz do super przystojnego, z ktorym nie mam o czym gadac. To jak widzimy potencjalnych partnerow ma w koncu glownie podloze psychologiczne. Nie na darmo sie mowi, ze "piekno lezy w oku tego kto patrzy".

Aspera, to jest przegiecie w druga strone. Zdarzalo mi sie umawiac z bardzo urodziwymi mezczyznami, bo po prostu byli zajebiscie piekni. Los chcial, ze zaden z nich ani inteligencja ani charakterem mi nie odpowiadal, wiec w zwiazkowe tango nie poszlam, ale dobrze sie bawilam

Marta4321:
Nie oceniaj po wygladzie i nie mierz nigoko centymetrami czy wyzszy czy nizszy
bo to nie jest wina tego kogos i nie jest to najwazniejsze.
Wazne jest to ze chlopak sie o Ciebie troszczy,martwi,okazuje Ci to ze jestes dla niego najwazniejsza,
ze mozesz na nim polegac ,daje Ci poczucie bezpieczenstwa jest z Toba na dobre i zle i wiez ze Cie nie zawiedzie.
Bo wlasnie Ci najlepsi Ci wysocy i Ci najpiekniejsi najczesciej i najbardziej w zyciu zawodza.
Patrz sie na serce chlopaka i to ze Ci je oddaje bo to jest najwiekrzy skarb,bo zycie jest okrutne,i jezeli nim
zgardzisz  mozesz dostawac samych za przeproszeniem bydlakow a tych nie brakuje,a na zapoznanie kogos takiego
mozesz juz od zycia takiej szansy nie dostac. Wiec doceniaj nie co tylko kogo masz i go szanuj.

ja się zawsze zakochuję w oczach... wygląd nie jest dla mnie ważny, tylko to jak się przy tym kimś czuję, jak on mnie traktuje bez względu na moje humorki + musi być chemia
byłam kiedyś z facetem, który był koszmarnie brzydki (urodził się z rozszczepem) znajomi pytali czy mi się wzrok pogorszył, czy nie widzę jak on wygląda itp a ja go kochałam i w żaden sposób to się dla mnie nie liczyło

Ja dałbym platynowy, bo tematu wielokrotnie poruszanego i w gruncie rzeczy infantylnego. W ogóle to powinna byc taka ranga: "Archeolog", Człowiek by widział nick i od razu by był czujny.