Zdradzeni, porzuceni łączmy się... - grupa wsparcia

Zmuszam się do w miarę normalnego funkcjonowania: muszę zrobić dzieciom obiad itp, powymagać, zainteresować się nimi, nie mówić przy nich źle o ojcu (oj ciężko) choć miałabym ochotę zakopać się po kocem i nic nie robić. Robię to dla nich i wiem, że dzięki temu złagodzę trochę ich traumę. Ja swoją przeżywam w nocy, gdy śpią.

dostałam od niego maila, bo jeszcze parę spraw do załatwienia między sobą mamy i tak mi opisywał swój dzień i co u niego i pytał co u mnie, jak nowa praca, miasto i że chciałby ze mną utrzymywać kontakt..
już mu chciałam odpisać cały wywód o tym jak sobie radzę, jak mi go brakuje i w ogóle, że może nawet mu wybaczę gdyby chciał wrócić.. ale się powstrzymałam! bosze to było strasznie trudne, a teraz tylko rozmyślam o tym, głupia ja
ale świat kręci się dalej i nawet nie zauważa tego co się w mojej głowie dzieje, więc ja też próbuje to ignorować i się czymś zajmować, wczoraj poszłam np. na aerobik, jedna z rzeczy które będę uskuteczniać w moim nowym życiu

Hej
Cudowne miejsce w którym mogę poczuć się coś warta
Olga , 23 lata i 2 miesiące po rozstaniu bez konkretnego powodu ;/
Staram wracać po woli do życia

Tak i to takie długie życzenia. Zepsuł mi całe święta. Po co on mi to zrobił:/

Opowiadaj

To i ja się przywitam. Mam 35 lat i męża, który jeszcze 2 tygodnie temu kochał mnie najbardziej na świecie. Jestem w trzecim miesiacu ciązy. Z dnia na dzien moj maz stwierdzil, ze przez dwa lata byl ze mna nieszczęśliwy i tylko mydlił sobie oczy. Padlo wiele strasznych słow. Ledwo zyje. Nie jem, nie spie, wymarzona ciaza nagle stala sie moim prywatnym wiezieniem. I nie wiem, zupelnie nie wiem co zrobic, zeby nie zwariowac...

Nie masz brata czy jakiegoś znajomego, który by mu porządnie obił jego parszywą mordę? Z tego typu 'ludźmi' postępuje się w taki sposób, bo do nich żadne słowa nie docierają.

Znam ten ból.
Młodszy model mojej eks miesiąc temu uciekł od niej po raz trzeci.
Znów wrócił grzecznie do rodziny.
Ciekaw jestem na jak długo tym razem.

Napisz coś więcej.
Macie dzieci?

No jakoś nie wraca. Może dlatego że ja nie przewiduję takiej opcji?
Ale życzę im może nie tyle wszystkiego dobrego, co dalszych niespodziewanych zwrotów wartkiej akcji i dużo opieki społecznej

Witam,
jestem Monika, lat 26, województwo łódzkie. Dzień przed Wigilią mój chłopak po ponad 9 latach zostawił mnie... Ciągle wymyślał jakieś powody do rozstań, co jakiś czas pakował swoje rzeczy, zabierał je ode mnie i odchodził. Mimo, że tych rozstań było wiele to jakoś najbardziej boli. Tego nie mogę przeżyć... Święta są dla mnie bardzo ważnym okresem, a on mi to zepsuł, odebrał to co tak kochałam...

ahrozumiem tak cały czas mówił o zmianie. Dlatego dawaliśmy sobie kolejne szanse. Jeszcze niedawno byłam u niego, miałam się do niego wprowadzić. Był tego pewien. A po moim wyjeździe czar prysł. Przeczuwałam to po jego dziwnym zachowaniu. Nagle stwierdził, że nie jest pewien czy mnie kocha. I nie chce na nowo rozpalać tego związku. Na samym końcu stwierdził, że za bardzo emocjonalnie podeszłam do wszystkiego. Zdziwiła go moja reakcja. A jak miałam się zachować skoro kocham tego drania. Z resztą jak można kochać kogoś kto wyrządził Ci tyle krzywd, sprawił ogromny ból...

witam, nie wiem czy mam prawo tu być, bo to ja zdradziłam. mąż jak się dowiedział odszedł ode mnie na zawsze. popełnił samobójstwo z powodu mojej zdrady. ja chciałam ratować nasze małżeństwo ale on odszedł ode mnie w ten sposób. w pewnym sensie czuję się porzucona.
teraz wiem że zdrada to najohydniejsza rzecz jaką można zrobić. wolałabym się zabić niż zdradzić ponownie. już zawsze będę musiała z tym żyć, że ktoś przeze mnie umarł.

wszystkim zdradzonym życzę dużo siły i szczęścia i pamiętajcie, że wina jest tylko tego kto zdradza.

Współczuję, że mąż popełnił samobójstwo musisz przechodzić piekło, ale kurcze ja nie rozumiem tych co zdradzają zamiast odejść porozmawiać itp. mnie maz porzucił i też miewałam takie myśli ahh, teraz juz za późno ale mogłaś nie zdradzać..

macie rację, wiem też że piszecie to z perspektywy zdradzonych kobiet. mój kochanek z którym miałam romans też był i jest żonaty wciąż z tą samą kobietą. ona wie o wszystkim i mu wybaczyła, chociaż nie wiem czy wybaczyła ale są wciąż razem bo mają dziecko.
wiem, że on znowu ją zdradzi bo ja nie byłam jego pierwszą kochanką. mówił mi, że jego żona jest nudna, nie ma z nią o czym gadać, jest gderliwa, ciągle narzeka, nie może na nią patrzeć i że ma wstręt jak ma uprawiać z nią seks, że po porodzie ma luźną pochwę i nic w niej go nie pociąga, ale za to zajmuje się dzieckiem, gotuje, sprząta, pierze a on nie musi nic robić, więc mu się szkoda rozwodzić, bo nigdy nie wiadomo '' na co nowego by trafił''. to są jego słowa. ja byłam tym młodszym, ładniejszym, ciekawszym modelem. byłam głupia i żałosna że dałam wciągnąć się w romans. ale jego żona też jest żałosna.

współczuje wszystkim zdradzonym. ja za swoją zdradę zostałam już ukarana, on nie. on wie, że jego żona przebaczy mu wszystko byle tylko mieć na nowe drogie buty i nie nosić piętna samotnej 40-letniej matki.
są kobiety, które odchodzą z powodu zdrady bądź są porzucane i znoszą to z godnością.

macie racje, to nie forum dla mnie. nie będę się tutaj wyżalać. życzę Wam dużo siły i szczęścia w przyszłości. obyście trafiły/li na dobrych życiowych partnerów. znikam.

kama 89 ja miałam identyczną postawę. Wyobraź sobie moją sytuację - też mnie zdradził po dwóch latach z jakąś przypadkową zdzirą. Zawsze był poważnym i poukładanym facetem - tak też myślałam. Nie pisałam tego tutaj jeszcze , ale napiszę. Jak mnie zdradził ja tego nie wiedziałam. Zaczął się źle czuć. Wymyślił sobie , że ma Aids i robił badania. Ja go wspierałam, bo nie wiedziałam , że mógł się czymś zarazić  i , że to przez stosunek z jakąś babą - nie wiedziałam o tym.. Okazało się , że jest zdrowy. Podły drań mnie oszukał

ahrozumiem śmieszą mnie Ci faceci, że zamiast powiedzieć nawet najgorszą prawdę unikają jej jak ognia. Tylko wymyślają jakieś błahostki. Dopuszczają się kłamstw. A w najmniej oczekiwanym momencie potrafią wbić gwóźdź do trumny. Wyjeżdżam jutro do znajomych do Holandii aby oczyścić umysł. Może trochę mi pomogą. Przynajmniej tego Sylwestra nie spędzę sama.

magdalena 6789 u mnie było tak , że charakter mój mu się nie podobał. Ciągle gadał , że jestem za mało zorganizowana i to mu bardzo przeszkadza. Dlaczego nie nosiłaś soczewek ?:) Bo nie widziałaś takiej potrzeby ?:)

Witam
Pan z Rybnika 35 lat,zdradzony ale jakos zyje,,zwiazek bardzo dlugi byl ale juz 2 miesiace sam....Chyba ucze sie raczkowac na nowo

soczewki tak do końca się u mnie nie sprawdzają, na pewno nie na co dzień a mam ładne oczy (jaka skromność)
mój odszedł do zupełnie innej laski, ekstrawertyczki z mnóstwem znajomych i znajomością knajp w mieście, gdzie mieszkają (jak dobrze, że teraz mieszkam 300km od niego )
jak tak patrzę z perspektywy to ostatnimi czasy dawał mi do zrozumienia, że powinnam to zmienić tzn. byc bardziej gadatliwa, szczebiotliwa itp. itd.

nowoprzybyli - będzie dobrze, dajcie sobie trochę czasu i nie bójcie się prosić o pomoc!

Witam wszystkich
Bozena 43lat w trakcie porzucania ,17lat malzenstwa
Dzieki ze jestescie

Przeminie. Rozumiem Cię, bo sam byłem tak potraktowany.

Nikt nie rozumie, jak można tak postępować ale cóż, życie. Niech się bawi a ty się nie smuć, bo może przyjść czas, kiedy on będzie się smucił... Czasem człowiek zamienia ładny kwiat na pokrzywę.
Ja też sam jestem od lat i jakoś funkcjonuje....
Głowa do góry, jesteś pewnie młoda, pojawi się nowy facet i będzie jeszcze lepiej.

Moja też była po przejściach moźe nie małźeńskich jak jak , ale zrobiła co niepowinna. Przepraszam, że pytam, to ile lat masz.

Cześć, 16 grudnia dowiedziałam się,że mój mąż który w październiku porzucił rodzinę " bo coś w nim pękło" spędził połowę nocy w listopadzie u kochanki w domu. Odnalazł mnie i poinformował jej mąż.Sytuacja jest tragiczna bo zanim zostałam poinformowana o zdradzie mój mąż wrócił z podkulonym ogonem ratować małżeństwo bo jednak kocha.. bo my musimy być razem, uwierzyłam głupia i pozwoliłam na powrót a teraz on się wypiera zdrady i nie opuści mieszkania za żadne skarby świata. Na początku przepraszał błagał o szansę. W domu jest 2 dzieci(3 lata i 10 lat). Odseparowałam się w domu na tyle ile się da od tego człowieka, jego błagania się skończyły teraz jest wrogość w stosunku do mnie bo przecież ja śmiem chcieć rozwodu a on nic takiego nie zrobił. Oni tylko po nocach rozmawiali.

Nigdy, przenigdy nie sądziłam że spotka mnie coś takiego, moja psychika siedzi, podtrzymuje mnie na duchu rodzina. Przede mną długa ciernista droga, walka w sądzie, walka o uwolnienie się od tego człowieka.

Dodam tylko że jestem w szoku ile jest tu tak okrutnie poszkodowanych osób..

Wiesz materacem nie byłam, ale samo to że związał się z tą kobietą na tyle blisko by spędzać u niej noce w tym samym czasie karmiąc mnie kłamstwami że siedzi jak palec w 4 pustych ścianach w wynajętym mieszkaniu nie daje mi siły na przebaczenie.

Dużo , bardzo dużo rozmawiam z rodzina na ten temat i wiem że byłabym w stanie przebaczyć bo zapomnieć się nie da jakby swoim zachowaniem codziennie pokazywał mi że zbłądził ,że jego chęci powrotu są szczere, że kocha itd.. ale niestety było tak przez kilka dni, tyle wytrzymał. Nadal pracuje z ta panią ma z nią kontakt," chroni " ją przed moimi atakami bo tak zajebiście im się rozmawiało, taka wielka przyjaźń..

On wrócił do domu szybciutko po tym jak owa kobieta dostała pozew rozwodowy gdzie były jego dane jako jej prawdopodobnie 3 kochanka. Sprawa się rypła, on przed rodziną jak się go pytali zapierał się że nikogo nie ma i taki chciał pozostać do końca.
Widzę że nie jest szczery momentami śmieje mi się w twarz,że skoro nie mam zdjęć z łóżka to nic mu nie udowodnię...
Nagrywał naszą rozmowę gdzie on udaje niewinnego...

Czy tak się zachowuje facet który zbłądził i chce naprawiać małżeństwo???? Bo dla mnie to desperat który chce żebym mu uwierzyła, spała z nim w jednym łóżku i zachowywała się normalnie jak gdyby nigdy nic, bez rozmowy na ten temat.. a jak widzi że mu nie wierzę wpada we wściekłość każe mi płacić wszystko na pół pomimo tego że sam ma 3x więcej pieniędzy, straszy mnie kasą,wie że za chwilę stracę pracę bo zakład jest w trakcie likwidacji wykorzystuje to że jest górą.

Mnie zostawila dziewczyna pop rawie 3 latach, zaczeła przyjaznic sie z taka kumpela z klasy, jej opowiadala jak to u nas jest to powiedziala ze nie zasluguje na takie traktowanie itd. caly czas ze soba pisza, wstawiaja zdjecia i przez nia moja byla spotkala takiego typa i prawdopodobnie sie nim zauroczyla? zakochala? nie wiem sam a szukala argumentu zeby byla to moja wina..powiedziala mi ze sama nie wie czego chce czy kocha wiec napewno ten drugi musial jej namiesza w glowie wraz z ta jej przyjaciolka. Mam ogromny do niej zal ale i tak jestem w stanie jej to wybaczyc i bardzo chcialbym zeby wrocila...

Mój syn ma obecnie 11 miesięcy, mąż zostawił nas w sierpniu gdy młody miał pół roczku... poznał w pracy koleżankę i w niej się zakochał, uczucie do mnie się wypaliło.. według niego nie rozumiałam go i nie wspierałam, nie okazywałam uczuć, natomiast ona dała mu to czego ja mu nie dałam. Od kiedy pojawiło się dziecko zmienił się na gorsze. Jego kochanka ma 9-letnia córkę, zamienił nas na wygodne życie bez pieluch, mieszkają razem i są szczęśliwą rodzinka. Na początku bolało strasznie, czułam się nic nie warta i gorsza od tamtej, płakałam całymi dniami, tylko dla dziecka zmuszałam się, żeby jakoś funkcjonować. Dużo pomogła mi terapia z psychologiem, teraz skupiam się na sobie i dziecku. Teraz już wiem, ze życie bez niego istnieje. Na początku chciałam, żeby wrócił, ale czy dlatego, ze go aż tak kochałam? Chyba bardziej bałam się samotności, tego jak sobie poradzę sama z dzieckiem. Wiem, że karma do niego wróci prędzej czy później.

W ogóle to mnie zastanawia to że inni faceci potrafią  się przyznać i wziąć na siebie wszelkie konsekwencje swojego wyboru, potrafią się określić ratuję / odchodzę a mój mąż wypiera się jak dziecko romansu, niby chce ratować małżeństwo ale notorycznie kłamie, szpieguje mnie,dobija psychicznie że nie dam sobie rady itd. nagrywa  i usilnie stara się obwinić mnie za decyzje które podjął on. Czego on tak naprawdę chce??

poly28 mój sie wypieral, ratował malzenstwo, błagał, zapewnial ze kocha. Jeszcze 4 grudnia pisal ze kocha a tydzien pozniej powiedzial ze odchodzi bo jednak sie wypalil. Wczoraj dowiedzialam sie od meza jego "kolezanki" ze on wyprowadzil sie miesiac temu od niej. Wiec co za tym idzie - kolezanka została wolna - a mój mąż się odkochał we mnie

Heh ja o zdradzie o ich wspólnych nocach również dowiedziałam się od męża jego koleżanki... bo tamten śledził razem z detektywem mojego męża po tym jak doszły go słuchy że jego jeszcze żonka ( z którą juz pół roku nie mieszkał z powodu jej zdrad) znalazła sobie trzeciego kochanka w pracy czyli mojego męża, ten człowiek odszukał mnie spotkał się ze mną i wszystko wyszło na jaw.  Nie mogłam w to uwierzyć ale niestety takie są fakty.

Tutaj jednak kochanica wypiera się swojemu mężowi zdrady jak tylko może i dostała już pozew rozwodowy na którym są podane dane mojego męża jako jej 3 fagasa i dlatego sprawa się rypła mężuś szybciutko wrócił do domku bo nagle jednak mnie kocha... to nic ze jak był z nią przez miesiąc czasu mi wmawiał ze już nic do mnie nie czuje że nie kocha i chce rozwodu bez orzekania o winie. Myślę że jakby ona miała już czystą sprawę to mój mąż by nie wrócił wynajmował by mieszkanko w jej mieście tak jak do tej pory żeby być blisko niej żeby mieć wymówkę dla rodziny że jest sam w tym mieszkaniu i wmawiał by wszystkim tak jak to robił że nie ma żadnej kobiety w jego życiu że poprostu juz biedak nie umiał ze mna wytrzymać, a po cichaczu dalej romansik by trwał aż podał by o rozwód bez orzekania o winie i potem dopiero ujawnił swoją kobiete jako że po rozwodzie sie zakochał.

Skoro żałośnie brzmi to po co tutaj wchodzisz? To nie jest temat dla Ciebie. Ludzie własnie sobie pomagają na tym forum. Po co to komentujesz?  Żałosny to jest twój wpis.

ahrozumiem, obawiam się, że nie rozumiesz , nie słowo żenujące jest w moim przesłaniu najważniejsze, ale to by zamiast użalać wyjśc do innych tematów, poszukać sobie miejsca, gdzie zamiast skupiać się na cierpieniu, co pozwala temu uczuciu urastać do wielkości, która przytłacza taką osobę, uciec od tego.
Mnie samemu najbardziej pomogło pomaganie innym. Porzucenie użalania się nad własnym losem pozwoliło się oderwać od tego, wcale nie zapomnieć, ale oderwać i wrócić na tory. Użalanie się nad sobą rozdrapywanie ran i kręcenie się wokół, sprowadzić może co najwyżej więcej rozpaczy i czarnych myśli.
Skupianie się - łączenie w grupy ludzi cierpiących i skupiających się na tym - zobacz na ostatnie wpisy tego tematu, to pułapka.
Jest taka historyjka o starcu siedzącym na kamieniu u wrót miasta - zapytany przez wędrowca, czy gdy dotrze do miasta za jego plecami znajdzie ludzi smutnych, pogrążonych w żalu, cierpiących i głodujących - starzec odpowiedział mu tak, że właśnie takich znajdzie. Kolejny wędrowiec, który zapytał czy w murach miasta znajdzie ludzi zadowolonych z życia, umiejących patrzeć w przyszłość, radzić sobie z kłopotami - uzyskał odpowiedź, że w tym mieście znajdzie właśnie takich ludzi.
Ludzie weseli przyciągają się, ludzie smutni przyciągają takich. I gdzie to prowadzi? Ludzie bogaci przyciągają bogatych, uprawiający sport, przyciągają takich itd, itd.

Podobnie jest z Tobą ahrozumiem - znalazłaś w moich słowach krytykę - bo negatywnie patrzysz na otoczenie, gdybyś patrzyła pozytywnie, znalazłabyś chęć pomocy.

Zobacz proszę kiedy dołączyłem do forum, zobacz ile mam wpisów, myślę, że wiele osób mogło by zaświadczyć, że rozumiem po co jest to forum. I właśnie dla tego napisałem ten apel, by pomóc osobom które piszą w tym temacie.