Zdradzeni, porzuceni łączmy się... - grupa wsparcia

Nawet nie wiem jak zacząć to kochanie siebie. Że jestem uzależniona ,wiem. Mój mąż  wrócił do domu! Błagam,  prosił o wybaczenie, były łzy i wielki żal. Zgodziłam się by został. To było cztery dni temu. Dziś go nie ma. Powiedział,że nie widzi sensu by cokolwiek budować od nowa.Nie wie czego chce, kocha mnie i tamtą chyba też. Jestem wściekła ,bo dałam się  manipulować.  Przez czas gdy był w domu, nie wstawał z łóżka, dochodził do siebie. Czy ja jestem głupia, bo innego wytłumaczenia nie widzę!

Nie on nie kocha ani Ciebie ani jej.
On uwielbia samego siebie. Jest egoistą i myśli tylko o tym ,żeby jemu było najlepiej.
Wrócił,żeby odpocząć. Po czym?

Masz swój wątek, może warto go kontynuować, żeby Ci szybciej nakłaść do głowy,że takie powroty są dobre tylko dla niego, nie dla Ciebie.

Mój mąż wczoraj się wyprowadził. A świat zawalił mi się 4 tyg. temu gdy oznajmił, że nie czuje się ze mną szczęśliwy i coś musimy z tym zrobić. Obuch w łeb. Żyłam sobie tak błogo, spokojnie po 20 latach małżeństwa. Nie wiedział co chce zrobić, sugerował terapię. A ja: dobrze. Po 3 dniach ciągłego napięcia, rozmów w końcu wyznał, że się zakochał i że do mnie nigdy tego nie czuł. Owszem przyjaźń, inny rodzaj miłości, ale takiej jakiej nie potrzebuje. A tu nagle okazało się, że dzięki koleżance z pracy (2-krotna rozwódka) czuje się interesujący, przystojny no i w ogóle, że może obudzić w kimś uczucia. I że nie wie co zrobić. Przez 3 tygodnie się ciągle wahał, jednocześnie ciągle czatował z nią na fejsbuku. Krew mnie zalewała. Ciągle się zastanawiał, zastanawiał, aż w końcu się zdecydował, że jednak nie chce ze mną być i ma szansę na prawdziwe szczęście, którego ze mną nie zazna. Tylko dlaczego biedak męczył się przez te wszystkie lata, zamiast poszukać szczęścia wcześniej. Dopiero gdy znalazł zaplecze w postaci koleżanki dopiero wtedy miał odwagę odejść. Tchórz.  Najtrudniej było dzieciom wyjaśnić, że już mama z tatą będą oddzielnie. Teraz żyję w jakimś odrętwieniu i mam wrażenie, że to sen. Zapowiedziałam, ze nie chcę go oglądać jak będzie odwiedzał dzieci. Co z oczu to z serca. Tylko jak długo to zajmie?

Bo mu odwaliło. To są tzw. motylki w brzuszku. U niego to potrwa od 6 miesięcy do około dwóch lat. U Ciebie najtrudniejsze będzie pierwsze pół roku.
Ja dopiero po około pięciu miesiącach uświadomiłem sobie, że nie bardzo chcę już kiedykolwiek widzieć moją eks. W między czasie kochaś udzielił jej kolejnego kopa trochę poniżej pleców i poszedł do domu. Wytrzymaj.

Unhappy - faceci w dzisiejszych czasach (nie mówię oczywiście o wszystkich ) to palanci. Nie potrafią docenić wiernych i oddanych im kobiet. Mój facet od zawsze był goły i wesoły - miał jedynie grata , którym jeździł - nigdy nie patrzyłam na status materialny , bo kochałam człowieka z którym byłam. Mam nadzieję , że kiedyś zrozumie to , co mi zrobił.

Dziś dopiero dotarło do mnie, że moje życie się zmienia i że mojego męża w nim nie będzie. Poryczałam się, wyżaliłam koleżance. A na koniec facet mnie wnerwił. Bo wyobraźcie sobie, gdy jeszcze miałam nadzieję na naprawę i poprawę naszego pożycia seksualnego, kupiłam fantastyczne książki dla kobiet i mężczyzny o seksualności partnera, książki mu się spodobały. Gdy dziś wracałam do domu, niestety on jeszcze nie wyszedł po wizycie u dzieci. I od razu gdzie jest JEGO książka i  aby mu oddać. A ja na to że nie oddam. Bo nie mam, wyrzuciłam. Zarzucił mi niepełnosprawność umysłową i stwierdził, że książki kupiłam za wspólne pieniądze (mieliśmy wspólne konto). A ja nadal, że wyrzuciłam. Wyszedł wk....ny. Oczywiście książki skutecznie schowałam, bo przewidywałam, że będzie chciał się dokształcić. NIEDOCZEKANIE żeby z mojej książki skorzystała inna baba. I tak dzień kończy się nie smutkiem, tylko złością.

Przez pewien czas było lepiej , a dzisiaj się popłakałam:/ Już miesiąc milczy:/ ponad miesiąc. Boli jak cholera. Była poprawa. Z każdym dniem uświadamiam sobie , że to już jest dla mnie obcy człowiek i , że ma mnie po prostu gdzieś:/ dzisiaj mi źle...

Świetnie powiedziane.
Szokujące, ale tak jest.

Ja właśnie zaczynam tego doświadczać, patrzę w oczy człowiekowi, z którym spędziłam tyle lat i widzę kogoś obcego, dla którego liczy się tylko on sam. Jego tekst, że zostaję z większością naszych rzeczy, uzmysłowił mi, że on sam nie widzi jaką krzywdę wyrządził mnie i dzieciom. Młodszy syn od wyprowadzki nie może sam usnąć i muszę go za rękę trzymać. Wygodniej byłoby wziąć go do swojego łóżka, ale zdaję sobie sprawę, że nie mogę go do tego przyzwyczajać i on nie może wypełnić sobą tej  pustki, którą czuję.

Wieści z placu boju. Wczoraj powiedziałam rodzicom. Byli zszokowani, że mój mąż tak postąpił. Wsparli mnie, zadeklarowali pomoc. Wróciłam potem do domu 45 km autem. Zobaczyłam jego auto pod blokiem, a napisałam, że będę za godzinę, więc marzłam przy śmietniku czekając, aż sobie pójdzie. CHORE Nie chcę robić synowi sieczki z mózgu i nie będę co chwila smsować do niego czy ojciec już poszedł. Bo to jego ojciec i ma prawo się z nim widywać. Ale czego oczy nie widzą.... Najgorsze są noce, bo budzę się nad ranem i przypominam sobie te miłe chwile, gdy leżeliśmy przytuleni albo tylko dotykaliśmy się stopami. Tego mi najbardziej brakuje. W dzień jakoś leci, trzeba się dziećmi zająć, do pracy zmusić. Najgorsze są samotne noce po 20 latach wspólnoty. Czas iść do specjalisty!

Zgoda, tyle, że to właśnie tatuś jest sprawcą całego zamieszania i traumy, jaką przeżywają dzieci. Wzięłaś pod uwagę uzgodnienie z nim godzin wizyt u synów?
To przede wszystkim jest teraz Twój dom, nie ważne, że on jest tam jeszcze zameldowany, wyprowadził się na własne życzenie i może należy mu uświadomić, że warunki się zmieniły.
Nie może przychodzić kiedy chce i przebywać tam tak długo, jak mu się podoba. Nie powinnaś godzić się na takie sytuacje, jak ta, którą opisałaś.
W tej chwili to jest Twoje jedyne lokum, on ma już inne, a Ty masz prawo nie życzyć sobie spotkań z nim, jednocześnie korzystać z mieszkania bez skrępowania.
Nie obawiaj się oskarżeń o utrudnianie kontaktów z synami, on porzucając Ciebie, sam ograniczył sobie kontakt z dziećmi, więc musi ponosić konsekwencje swoich czynów.
Porozmawiaj z synami na ten temat, uprzedzając ewentualne próby oskarżania Cię o utrudnianie kontaktu.

Witam jestem tu nowa, porzucona. Wydaje mi się, że nigdy nie dojdę do siebie. Nie chce mi się rano wstawać z łóżka, po co. Wylądowałam bez pracy, bez niczego u rodziców, jako 30sto letnia kobieta. pracowałam na jego spółkę, dopiero zaczęłam rozwijać coś swojego. Dla niego to już jest koniec na pewno. Załatwił to smsem i dwoma mailami, żeby nie pozostawiać złudzeń, kiedy byłam u rodziców po naszego psa po naszych wakacjach! a on musiał kolejny raz wyjść na impreze z kumplami do rana i mnie się to nie podobało. innych problemów nie mieliśmy, widocznie znudziłam mu się, nasze życie, i to co mu dawałam czyli siebie, rodzinę. on nie ma rodziny, ale i tak to nie miało dla niego znaczenia, potrafił bezwzględnie nawet nie widząc się ze mną, zostawić mnie z takiego powodu. nie żyje na świecie, nie jestem w stanie się nawet umyć. ciągle płaczę, każdy dzień jest udręką i te poranki, kiedy budzę się i uświadamiam sobie, że to nie sen, że on definitywnie nie chce już nas, tylko jak to napisał, chce nowego lepszego etapu. to wszystko stało się z godziny na godzinę. od środka rodziera mnie wszystko, moje serce przestało bić, nie wiem czy kiedykolwiek się pozbieram, nigdy już nie będę w stanie kochać. on został w mieszkaniu, które ja znalazłam, urządziłam przytulnie, z życiem które miał, firmą, którą pomogłam mu rozwinąć, nie myśli o tym nawet przez chwilę. a ja zaczynam od zera. kompletnie rozwalona. napisałam to licząc, że chociaż trochę mi ulży, łzy same mi lecą, jak ja będę żyć dalej.. nadzieja umarła

do rojka: Na pewno masz rację, ale to dopiero tydzień, więc  jeszcze trochę potrwa zanim chłopcy się przyzwyczają. Już sam fakt, że ojca nie ma wieczorami, rankami i w weekendy cały dzień uzmysławia całą sytuację. Raczej ja mam gorzej, bo ciągle myślę i rozgrywam w głowie scenariusze pt. co by było gdyby...Potem ten natłok myśli powoduje, że to mi się śni i wybudzam się, szczypię i stwierdzam, że to niestety nie sen. Jutro idę do psychiatry/psycholog.

Dzień85 co za podły drań:/ a jaki podał powód rozstania?;/  bądź teraz jak najwięcej czasu z bliskimi, którzy Cię rozumieją. Nie będę pisać , że będzie lepiej, bo na to potrzeba bardzo dużo czasu:/ ale kiedyś na sto procent będzie.

Ludzie powiedzcie mi jak żyć po zdradzie? Ja ciągle o tym myślę, jak on bzykał inną. Udawał takiego świętego, niby taki poukładany. Ciągle mam przed oczami jak dotykał inną babę:/ Totalna świnia:/ I zastanawiam się jak kobieta może pójść do łóżka z facetem , którego zna zaledwie parę godzin?;/ Czasami się cieszę , że już nie ma go w moim życiu, ale ból zdrady jest nie do opisania;/ Tym bardziej , że nie był typem imprezowicza itd. Raczej był spokojnym człowiekiem i w życiu bym nie podejrzewała , że prześpi się z innym babskiem;/ Swoją drogą kobiety się w ogóle nie szanują w dzisiejszych czasach, nie myślą nawet o tym , że mogą zranić drugą kobietę. To wszystko jest ohydne:/ Pamiętam jak wtedy zaczęłam go wyzywać od skur wieli i zwykłej męskiej szmaty i on wszystko to obrócił tak jakbym to ja była nienormalna i wytłumaczył się , że przecież to było tak dawno. Zero skruchy w nim było;/ to boli;/ Pracuję jako fotomodelka i jestem porządną dziewczyną, a on z jakąś dziwką się puścil:/

Witam, też chciałabym się po prostu wygadać. Przed ludźmi, których znam jest mi wstyd. Ja mam 27 lat i on też, a ta dziewczyna ma 20... jakie to żałosne, prawda?? Najgorsze jest to, że on tak świetnie kłamie. Ta dziewczyna prawdopodobnie nawet nie wie, że my ze sobą mieszkamy. Gdy spytałam o nią powiedział, że nie ma o czym mówić. Ze mną chce żyć i budować wszystko. Najgorsze jest to, że przeprowadziłam się i zmieniłam pracę. Gdy zakończę ten związek będę musiała wrócić do rodziców i znowu szukac pracy. Proszę dodajcie mi siły na to,żebym to zakończyła

A ja właśnie dowiedziałem się że w przyszłym tygodniu dostane pozew o rozwód :(bez orzekaniu o winie. Spodziewałem się tego ale usłyszeć to z ust jeszcze żony nie jest lekko w szczególności że ja ją kocham ;(

Aga, jesteś młodą dziewczyną, całe życie przed Tobą. Dlaczego chcesz składać wypowiedzenie? Czy tam, skąd pochodzisz znajdziesz pracę?
Facet Cię oszukuje, zdradza, nie ma się nad czym zastanawiać, ale czy tam, gdzie teraz jesteś nie masz lepszych warunków na rozwój, pracę, wynajęcie mieszkania?
Do małolaty możesz napisać, obnażyć go, ale nie sądzę, żeby ona wyciągnęła jakieś wnioski.
Zadbaj o siebie, przeanalizuj, co dla Ciebie najlepsze. Masz TYLKO 27 lat.
Wiem, że jest Ci ciężko, 7 lat związku, to nie mało, ale dobrze, że teraz przekonałaś się, z kim masz do czynienia.

Wiecie co jest dla mnie okropne?;/ Że ja go tak bardzo idealizuję w swojej głowie. Jaki to on był bardzo przystojny, jaki wysoki, zaradny, spokojny i do tego tak świetnie się rozumieliśmy, był moim przyjacielem i ideałem:/ ( chociaż przyjaciel się tak nie zachowuję)  Boję się , że przez to już nigdy nie spotkam nikogo , kto by mu dorównał:/ Zostanę starą panną i będę sama.Wiem , że to żałosne , ale już nie wiem gdzie mam przelać swój ból:/ Czuję się jak zwykły śmieć:/ Tak bardzo za nim tęsknie..Pewnie niedługo pozna inną , albo już poznał:/ Nie umiem przestać go kochać i marze o tym żeby wrócił;/ Czy ja całe życie będę to tak przeżywać..:/

Witajcie.Jestem juz wyczerpana cala ta sytuacja,jeszcze maz opowiada znajomym i chwali sie z powodu nowego dziecka ktore sie urodzi.A co z naszymi,nie dba o nie,odwiedza ale tylko dla pozoru zeby pokazac ze jest dobrym tatusiem,ze mna nie rozmawia jestem dla niego wrogiem nr1.Martwie sie ta sytuacja bo co poczuja moje dzieci wiedzac ze tata wychowuje nastepne dziecko a dla nich przestal byc wartosciowym ojcem takim na caly etat.Jak mozna byc tak zapatrzonym w siebie egoista?????Nie potrafie tego zrozumiec.Zycie pisze rozne scenariusze ale nas za bardzo pokaralo

Jestem na prochach. Od soboty. Na weekend jeszcze wyjechałam z przyjaciółką, dzieci zostały z ojcem. To miał być nasz wspólny wyjazd, kiedy jeszcze się łudziłam... Pojechałam rozpaczać, popłakać sobie w towarzystwie bliskiej osoby, upić się. Po tym zaczęłam brać prochy. Wiem, że musi upłynąć trochę czasu zanim zaczną działać, ale może w końcu prześpię jakoś noc, żeby ciągle nie myśleć. Po powrocie miałam jeszcze na tyle siłę, żeby zażądać zwrotu kluczy i zabierania dzieci do siebie. Wieczorem się posypałam. Ta rozmowa twarzą w twarz ogromnie mnie wykończyła, więc noc też była do d...y. Zaczynam pisać pozew o alimenty. Tylko jaki jego adres podać? Wiem gdzie się wyniósł, tylko chcę mieć pewność, że odbierze korespondencję.

Wyślij może na adres jego zakładu pracy.

Też do Was dołączam... pustka w środku, ciężko... Nie wiem co ze sobą zrobić, czuję się samotna, strasznie samotna, bezbronna...

Po rozstaniu zawsze bardziej się "kocha" tą osobę, ale to złudne uczucie, które z miłością nie ma nic wspólnego... Rozstanie to straszne przeżycie, ale pomyśl w jakim kierunku poszedłby wasz związek. Chciałabyś zostać żoną człowieka , który Cię nie rozumie i inaczej patrzy na świat niż ty? Ja też to przerabiałam.. Taki związek nie ma szans na przetrwanie. Za jakiś czas będziesz się przytulać do faceta , który jest tego wart i z którym będziesz szczęśliwa:) Z nim nie będziesz , bo w związku trzeba się dogadywać , mieć podobne patrzenie na przyszłość i wtedy związek ma szanse przetrwać długie lata;)

Albo zapytaj się jego gdzie masz wyszłać . Skoro chcesz,żeby dzieci zabierał do siebie to powinnaś wiedzieć gdzie mieszka.

Nie , nie da się:) Ja już cierpię przez 5 miesięcy:) Masz dopiero 18 lat;) Jeszcze wielu facetów przed Tobą:) Związki w tak młodym wieku zazwyczaj się rozpadają z powodu niedojrzałości ,tak już jest Powodzenia;)

Jest mi coraz lżej:))))

Jak do tego dojść???

Agness minęło już prawie 5 miesięcy:) Myślę , że to czas sprawia , że jest lżej:) A było tragicznie. Schudłam 6 kilo i zaczęłam palić. Codziennie wyłam na podłodze. Teraz wydaję mi się to śmieszne, że się tak zachowywałam. Już jest lżej;) Nie jestem gotowa na żaden związek , muszę sama nad sobą popracować. Tobie też to doradzam:)

JESZCZE JEDNO WAM CHCIAŁAM POWIEDZIEĆ: Wczoraj moją przyjaciółkę zostawił facet po 8 latach związku:) Zaręczył się z nią dwa miesiące temu:) Dupek;)

Mnie też zwodził i jeszcze dwa razy do łóżka zaciągnął. Byłam głupia i zakochana. Brak kontaktu robi swoje. U Ciebie to jest świeższa sprawa. Daj czasowi czas:) Moje rany jeszcze się nie zagoiły , ale jestem na dobrej drodze;) Tylko mam taki problem, że nie mogę na facetów patrzeć:) w każdym widzę jakiś podstęp:) Wolę być sama teraz