Zdradzeni, porzuceni łączmy się... - grupa wsparcia

Też się boję, że on o mnie nie mysli i tego, że zaraz sobie kogoś znajdzie. Z jednej strony racjonalnie myśląć skoro by tak zrobił to znaczy, że nie jest nic wart. Wciąż licze, że gdzieś go spotkam, że napisze...i pewnie będę tak czekać jak osioł. Nie rozpaczam tym razem jakoś wielce, choć mam naturę depresyjną...Sa dobre i złe dni. Ale mam nadzieję, że to się jakos rozwiąze.

ahrozumiem mam to samo...wydaje mi sie,ze jak minie jeszcze troche czasu to nie da sie tego poskladac. Z drugiej strony nie wiem czy w ogole tego chce. Po co tkwic w takim zwiazku i marnowac czas. Co z tego,ze my rozumiemy bledy skoro oni tego nie widza. Wrocisz do niego i co? Bedzie tak samo. Moze przez pierwsze kilka msc bedzie idelanie,ale potem wroci wszytsko do normy. We wczesniejszym zwiazku facet mnie zdradzil. Plakalam,blagalam zeby wrocil, nie dopuszczalam mysli do siebie,ze on mogl zrobic mi cos takiego,swiat mi sie zawalil. Wrocilismy do siebie ale nie bylo czego skladac.

ahrozumiem, agneesa, Wasze odczucia sa jak najbardziej na miejscu. ahrozumiem, to ze go nigdy nie zobaczysz pomoze Ci sie z tym uporac. Gorzej jak Ci non stop bedzie smigac przed oczami, wtedy nie da sie sobie wszystkiego poukladac.
Zeby walczyc i probowac wszystko skladac, trzeba wiedziec gdzie lezy wlasciwa przyczyna rozstania i oszacowac czy da sie ten problem w ogole rozwiazac czy nie. Da sie rowiazac = warto walczyc, nie da sie rozwiazac = dac sobie spokoj. U mnie powodem byla inna dziewczyna, widzialam na wlasne oczy ile dla siebie znacza, ze to uczucie nigdy nie minelo i po prostu dalam sobie spokoj.
Powiem wam szczerze, ze jak czasami sobie siadam i mysle jak nam bylo, robi mi sie przykro ze tak to sie wszystko potoczylo. Oczami wyobrazni widzialam nas po slubie, z dzieciakami, szczesliwych. I dzieki Bogu do tego slubu nie doszlo, bylabym rozwodniczka i moze na dodatek samotna mamusia. Tak widocznie mialo byc. Nie mozna probowac zmusic kogos do tego zeby kochal.

Kamkam dzięki za odpowiedź:( u mnie bez zmian, odzywa się , ale wiem , że niedługo telefon zamilknie:/ On nie chce być ze mną i mnie to tak bardzo boli:( jestem załamana już dwa i pół miesiąca:/ Wiem , że to naprawdę koniec , dlatego muszę jak najszybciej całkowicie urwać kontakt, tylko jak to zrobić? jak ja go kocham... jakie to niesprawiedliwe...

ahrozumiem, a po co on sie wlasciwie odzywa? Na czym polegaja wasze rozmowy? Wspominanie przeszlosci? Macie jakies niedokonczone sprawy? Bo mi tu pachnie tym ze facet chce sobie zostawic otwarta furtke, zeby w razie czego miec gdzie wrocic.
Ja wiem ze ktos moze pomyslec ze ja to jestem zabardzo cieta na facetow i we wszystkim widze podstep, ale co zrobic  ;-) . Ciezko zapomniec o tym ze zaufalam i wszystko na nic.

Ile byliście razem? Jakieś problemy po drodze? Masz konkretne powody, żeby przypuszczać, że on ma kogoś? Napisz więcej.

Zostałam porzucona tak zwyczajnie , z dnia na dzien, bez zadnego wyslanego przez NIego sygnalu ze cos sie takiego moze wydarzyc
Poznalismy sie 2 miesiace temu i od razu zaiskrzylo. Naprawde jak grom z jasnego nieba, bylismy nierozłączni , wszedzie razem, praktycznie u mnie zamieszkal , snul plany na przyszlosc . Wiem moze to glupie bo krotko sie znalismy ale tak bardzo nam razem bylo dobrze ze totalnie się oboje wkręcilismy , Nie spodziwalam sie ze moge się tak szybko zaangazowac a mam 30 lat wiec juz ileś tam związków mam za soba.  Przyjaciolom powiedzialam ze jest tak dobrze ze az nie moge w to uwierzyc ze zyje jak w bajce i nagle ....... wyszedl ze znajomymi i slad po nim zaginal, tzn powiedzial ze idzie na chwile i sie pozniej widzimy jak zwykle , mowie ok kazdy ma prawo do spotkan w innym gronie , nie musimy sie wszedzie ciagac razem , no ale tego ze zginie na 3 dni sie nie spodziewalam. Minimalny kontakt byl , zainicjowany przeze mnie bo zwyczajnie sie martwilam, ale on jakby w innym swiecie. po kilku dniach sie spotkalismy , powiedzial ze ma problem z uzywkami i dopoki sie sam nie ogarnie nie moze byc ze mna, ze jak zwykle wszystko zepsul . dostalam cios prosto w serce .

Większość z nas tutaj doskonale wie o czym mówisz. Ja jestem pięć miesięcy po i już jest za mną całkiem dobrze. Potrzebujesz czasu. Bądź dzielna.

kamkam zadzwoni na 15 minut , chyba po to żeby utrzymać "koleżeńskie relacje"  eh:/

ahrozumiem jasne ze to krociutko ale prawda jest taka czy długo czy krotko porzucenie bez słowa wyjasnienia jest zawsze bolesne..... Wierz mi ze po poprzednim zwiazku który trwał 2 lata (zareczenie , nieudana ciąza ) wyleczyłam się szybciej... Myśle że tak nie powinno się tego kategoryzować. Nie powinno się umniejszać bólu porównujac kto z kim ile był

ahrozumiem     jak to sie mowi  brawo on ze szybko pokazał  kim jest. ale najgorsze jest to czego hmmm oczekiwałam. poszedł w melanż  ok ale liczyłam (idiotka) ze skoro już chce się spotkać to na kolanach przyjdzie przepraszać a on powiedział....popłynąłem nawet się nie będę tłumaczył, zjebałem. sam odwalił i sam podjął decyzje a ja stałam jak drzewo bo co miałam zrobić , po tylu słowach i deklaracjach on powiedział byłaś moja kobieta .

Nie wiem naprawde nie wiem ,jak sie z tego wyleczyc , To trwało tak krótko , czuje sie jak debil płaczac za nim, Znajomi tez patrza na mnie jakbym pochodziła z innej planety, Najpierw patrzyli tak na mnie jak sie zaczelam z nim spotykać , Ze tak szybko sie wszystko u nas dzieje , Ze praktycznie u mnie juz mieszkal , ze od listopada chcial sie calkowicie przeprowadzic ,Pukali sie w czoło czy nie zwariowalam przypadkiem, Ale my mówilismy ze skoro tak czujemy to dlaczego sie mamy powstrzymywac.
Powinnam się skupić na tym że mnie zostawił bez słowa , porzucił bo dla Niego wazniejsze okazały sie imprezki niz ja , powinnam go znienawidzic za to ze mnie oszukał , ale nie mogę bo ciągle mam w głowie to co mi mówił, ze całe zycie na mnie czekał , Brakuje mi jego głosu, zapachu wszystkiego

ahrozumiem  ehh co tu napisać, Czas tylko czas może uleczyć złamane serce .
Milośc jest skomplikowana i nie ma zadnej ale to żadnej recepty na to aby trwała wiecznie . Zaczynasz powoli, delikatnie, bez pośpiechu zeby nie zapeszyć , nie naciskać , nie zepsuć- źle
Popłyniesz razem z emocjami , szybko , intensywnie , w pełni oddana też źle
U mnie okazuje się z każdym dniem że byłam zabawką , "zapychaczem "wolnego czasu . Mamy wspolnych znajomych i nikt naprawde nikt nie rozumie dlaczego tak się stalo
dzisiaj sie dowiedzialam ze przekazal koledze ze ze mna koniec ale nie moze powiedziec nic wiecej bo to się rozniessie
Dorosly facet a tak naprawde gówniarz bez jaj

Mieszkanie nabyte w trakcie trwania małżeństwa? Jeżeli tak, to udaj się natychmiast do prawnika.

Ania jestem na 5 roku prawa. Mieliście tzw "wspólność" majątkową?

Hej
Jak widać jestem nowa, więc może trochę o mojej historii... Byliśmy razem ponad 6 lat, był moim pierwszym tak poważnym chłopakiem. Wiadomo, że bywało między nami różnie był kłótnie nie raz bardzo poważne, ale było też bardzo dobrze. Nie byliśmy zaręczeni, co zaczęło być też jucz problemem tym bardziej, że on zdecydował się na kupno mieszkania ponoć dla nas. Właściwie to chciałam tam zamieszkać jednak chciałam wiedzieć jakie ma zamiary co do nas. No i pewnego dnia się dowiedziałam zerwał ze mną, ogólnie potraktował mnie wtedy jakbym nic dla niego nie znaczyła. Nie był święty, ma ciężki charakter i wiele problemow ale kochałam (i kocham nadal) ponad wszystko, dużo bym dla niego zrobiła. On wyjechał na delegacje za granicę i tam znalazł już sobie kobietę, szuka tam pracy itd. A ja męczę się od już prawie 4 miesięcy, płacz, brak akceptacji dla siebie, poczucie beznadziejności, brak sensu życia i tak pewnie mogłabym wymieniać bez końca. Mam 26 lat i jak już w paru postach się to powtórzyło czuje że wszystko się dla mnie skończyło, wszystko o czym marzyłam runęło, Czasem udawało mi się być silną i twardą, ale to wyjątkowe dni. Nie umiem sobie z tym poradzić sama więc może przynajmniej tu znajdą się osoby które czują się tak jak ja i razem sobie jakoś pomożemy

ahrozumiem przyznał sie do tego oficjalnie we wrześniu, ale podejrzewam że tak jak wyjechał tak pewnie nie długo po tym ją poznał czyli gdzieś w lipcu a zerwał ze mną w czerwcu, no pocieszył się bardzo szybko co ciekawe jak tu wrócił na trochę to oczywiście chciał się spotykać ze mną.. włąśnie dlatego że tak szybko dostałam kolejny cios z jego strony trochę się posypałam, chociaż wiele razy mnie ranił i dobrze wiem że powinnam przestać się tym zadręczać, jednak póki co nie potrafię dla mnie to wciąż za wcześnie, ale jakoś muszę się pozbierać dlatego też jestem tutaj

Witam
myślałem że mnie to ominie, nawet nie wiem jak zacząć pisać, ból straty jest jeszcze tak duży że nie potrafię zebrać myśli, to co przechodzę w ostatnim okresie to jakaś masakra, normalnie jakbym stracił sens życia z tego co czytam widzę że dużo osób przechodzi utratę ukochanej osoby w podobny sposób jak ja, nie potrafię na niczym się skoncentrować cały czas w głowie analiza co straciłem czemu dopiero teraz dociera do mnie jak mocno ją kochałem że to była ta jedyna jak się z tym faktem pogodzić ?

ja mam o tyle trudniej że mamy dziecko i co jakiś czas się z nią widuje, i te wszystkie chwile a było ich 10lat wracają.

Mnie psycholog pomaga, też mam straszne doły odechciewa się wszystkiego, ciężko mi z ta myślą że mogłem temu zapobiec, ale czasu nie cofne 

też usłyszałem od żony że już nic do mnie nie czuje, i nie chce zaczynać od nowa to było jak uderzenie przez piorun(nie do opisania serce waliło jak szalone) więc wiem jak musiałeś się czuć.

ahrozumiem widzę, że chyba bardzo podobnie podchodziłyśmy do naszych związków, bo też bardzo angażowałam się w niego. Tak samo jest mi ciężko odnaleźć się w nowej codzienności, ale z dnia na dzień chyba już zdaje sobie coraz bardziej sprawę z tego że to już nie wróci. Chociaż nadal moje myśli krążą głównie wokół tego. Też uważam, że odległość to nie problem, tylko problem jeżeli nic się nie chce z tym zmienić. Nie możesz przekreślać swojego życia, przez to że on będzie z kimś. Wiem jak to boli, boli cholernie i też miałam takie myśli, ale trzeba myśleć trochę szerzej, masz jeszcze rodzinę, znajomych jakieś swoje życie. Uwierz mi że kiedy zobaczyłam zdjęcie mojego byłego z nową dziewczyną to na prawdę nie wiedziałam co ze sobą zrobić. Ale musiałam znaleźć w sobie gdzieś siłę. Wiem, że to będzie mnie bolało za każdym razem, ale mam nadzieję że już coraz mniej. Jeżeli chcesz porozmawiać to napisz maila.

Mężczyźni - ja również usłyszałam od mojego ex po 6 latach, że nie jestem tą jedyną i właściwie zostałam potraktowana przy rozstaniu jakbyśmy byli dla siebie zupełnie obcymi ludźmi, i jak już wyżej napisałam jeszcze nie umiem do końca sobie z tym poradzić. Jednak staram się jakoś trzymać, nie przeżywać tego tak, bo wiem że to nic nie zmieni, tylko pogarsza moje samopoczucie co też miało wpływ na np. prace. Bardzo często o tym myślę, ale niestety to już przeszłość, dla mnie już nie ma do tego powrotu. Jestem w tej chwili samotna, ale bardzo mi pomagają rozmowy z przyjaciółką, czasem też wpadnę tu, i też myślę o psychologu jeżeli to mi ma jakoś pomóc

Karoola dziękuje:/ A wiesz co jest najgorsze? , że on mnie zwodził jeszcze przez trzy miesiące. Teraz , gdy zobaczył , że naciskam za bardzo zamilkł na wieki wieków:/ I ja zakochana i głupia poszłam z nim jeszcze do łóżka:/ Boże jak mi źle:/  Teraz cisza.. Boję się , że przez to wszystko naprawdę sobie coś zrobię, nie umiem bez niego żyć, ale nie odezwe się do niego , bo wiem , że on nie chce już związku.. po 4 latach://

Wolę tutaj popisać, bo mam resztki sił, żeby nie zadzwonić i go nie zwyzywać za to co mi zrobił;/

ahrozumiem niestety popełniłam ten sam błąd co Ty, tylko że później okazało się że on w tym czasie miał już nową dziewczynę... A najgorsze co możesz teraz zrobić to właśnie takie wygarnianie mu tego wszystkiego raczej lepiej Ci z tego powodu nie będzie, a podejrzewam że skoro nie chce już związku to nie za bardzo się tym przejmie. Szkoda tylko Twoich nerwów po raz kolejny. Wiem, że jest źle i pewnie widzisz też wszystko w czarnych barwach, ale nie możesz też skupiać się tylko na tym. Ja zawaliłam dużo rzeczy przez to co się działo w tym czasie przed zerwaniem i w końcu jak mnie zostawił i teraz tego bardzo żałuje. Nie można pozwolić na to żeby to się obijało na wszystkich innych aspektach.

Damian oj ciężko a im dłużej było się w związku to chyba tym gorzej "uwolnić" swoje myśli...

Czesc opuszczeni. Dlugo mnie nie bylo bo fantastycznie sie trzymalam, alo ostatnio udalo mi sie rozsypac. Ja, ktora chwalila sie wszystkim naokolo ze po roku od rozstania juz nie rycze w poduszke i ze jest mi generalnie wszystko jedno co on robi, ze mi zwisa i powiewa (nawet tu rznelam ciocie dobra rada na forum)... no rozsypalam sie w kawalki. Nie wiem o co chodzi, dlaczego mnie naszlo teraz na tesknote, rozpamietywanie tego wszystkiego po raz wtory, drapanie tego strupa, uch..... Znowu sie musze skladac do kupy. Juz mnie mierzi to chlipanie wieczorami. Nawet bieganie nie pomaga, a zawsze pomagalo. A wiecie co sie stalo? Jakis facet stal w kolejce do kasy przede mna i pachnial dokladnie tak samo jak moj byly.
ahrozumiem, wygarniecie wszystkiego przyniesie ulge, ale tylko na chwile. A potem bedziesz czula sie glupio. Napisz list, zwyzywaj go do upadlego, od najgorszych, a potem ten list spal.

oj bardzo bardzo

Karoola czyli miałyśmy podobnie:/ a myślałam , że tylko ze mną chodził do łóżka po rozstaniu:/ chore.. Dzisiaj sobota, już ponad tydzień się nie odzywa. Boże tak mi cholernie smutno:/ dlaczego on mi to zrobił:/ Boję się, że już do nikogo nie poczuję czegoś tak silnego:/ mam powodzenie u facetów, ale co z tego? to mi sprawia tylko przykrość.. Boli mnie , że już nigdy go nie zobaczę:/ Kiedy ja całkowicie o nim zapomne?;/ Pewnie już kogoś tam obraca...

Faceci to skończone dupki:/ Ja przeżywam teraz  emocje od totalnego wkurzenia , do rozpaczy Ściska mnie wszystko . Boże jak ja mogłam się tak pomylić? Straciłam tyle czasu dla osoby , która nie była tego warta. Soboty przeżywam jeszcze bardziej, bo jestem sama. Kolejna koleżanka wyszła za mąż za swojego wieloletniego partnera. Wszystkim się udało , tylko mnie nie:/ Najlepsze jest to , że ja w życiu nie sądziłam , że jemu tak po prostu przejdzie. Nienawidzę go i życzę mu jak najgorzej:(

dokładnie, tylko czemu większość idzie na łatwiznę

no właśnie brak rozmowy o problemie o przyczynach itp. czemu nie potrafimy ze sobą o tym rozmawiać za w czasu, tylko gdy jest już za późno.

Witajcie,
W sumie nie wiem czemu wyzalam sie akurat tutaj, moze dlatego,ze anonimowość w tym wszystkim mi pomoze... Mianowicie od 7m jestem w ciazy, samotnej ciazy.. Partner na początku sie cieszył nawet bardzo- sam ma z poprzedniego zwiazku dziecko, ktore jest dla niego całym światem, dla mnie to nic dziwnego gdyz sama mam dziecko a z poprzednim partnerem -rozstaliśmy sie po 15latach.., W sierpniu obecny/były hmm oświadczył mi,ze musimy pobyć osobno powód za bardzo osładzam mu zycie.. Dzis juz wiem,ze nie warto dbać o faceta bo obojętnie co sie nie zrobi lub zrobi on i tak tego nigdy nie doceni... Dla mnie normalne było aby czekac na niego z obiadem, robic mu kanapki do pracy i śniadanie przed nia, dbać aby wieczorem zawsze miał ulubione schlodzone piwo... Wiem straszna idiotka ze mnie, ale zakochana idiotka.. I tak mija kolejny miesiąc jak jestem z dala od niego w ciazy - zagrożonej ciazy.. A on żyje pełnia zycia zapominając o mnie no ok na poczatku dzwonił  od czasu do czasu mówiąc,ze nie potrafi mnie pokochać... I mamy poczekać az dziecko sie urodzi, ale co to zmieni?? Jak sie od siebie codziennie oddalalismy i oddalamy... Na dzien dzisiejszy nie pisze, nie dzwoni.. Nie mam sił aby walczyć chodze do psychologa ale to nic nie daje... Ten ból, ta tęsknota jest o wiele silniejsza ode mnie... Chciałabym zasnąć i nigdy juz sie nie obudzić.. Kiedys byłam bardzo silna i dumna a dzis, dzis jestem wrakiem, ktory zatonął i osiada na dnie mielizny...