Zdradzeni, porzuceni łączmy się... - grupa wsparcia

aktualizacja, bo jest cyrk straszny

nie ukrywam, że ja nadal miałem nadzieje, napisałem jej na fb co nieco, ona odpisała ze czytała to i płakala, i sama od siebie tez napisała że tęskni, że jej brakuje tego wszystkiego, ale że od stycznia sie psuło i ona nie chce już i wie że nie będzie lepiej. Ok, odpisałem tylko, że mogłoby gdybyśmy oboje tego chcieli, a skoro ona nie chce to nie będe już o nic prosił.
Poszedłem w kime.

Rano sie budze, wiadomość na fb : "Widziałam Cie z wysoką blondynką koło twojego auta. Nara".

Oczywiście zaprzeczyłem i że jest śmieszna, a ona "ślepa nie jestem, jesteś skreślony, nara" i poszedł blok na fb. 10 minut później w smsie po mojej wiadomość że po co wymyśla takie bajki i kiedy to było niby, ona "jedna z moich koleżanek Cie widziała kilka dni temu"

Nadal rozbawiony odpisałem tylko że jest śmieszna, robi cyrk i nie wiem po co ta żenada.

To jest dopiero dobre, co ?

Netkobiety, któraś może wytłumaczy facetowi "kobiecą logikę" , bo ja chyba zbyt tępy jestem .

Aha no żeby nie było niedomówień, bo może tak chaotycznie napisałem wcześniej - to oczywiście z żadną blondynką nikt mnie nie mógł widzieć, bo takie coś nie miało miejsca .

No świecie. Ale po co to skoro i ja i ona wiemy że to jest żenujące kłamstwo.

Masakra. Byłem z dziewczyną prawie 2 lata a zupełnie jej nie poznaje. Wcześniej ją już łapałem na kłamstwach, ale teraz poszła krok dalej i nie tylko kłamie, ale kreuje też alternatywną rzeczywistość .

Jeszcze jakaś dziewczyna może pokusi się o wytłumaczenie mi kobiecej logiki ?

Powiem tyle, że na 98% jestem pewny że ona to sama wymyśliła , stąd to najpierw "widziałam Cie" i "Nie jestem ślepa", a za 5 minut "jedna z moich koleżanek Cie widziała" i to "kilka dni temu" (to czemu akurat o 1:40 z sob na ndz mi o tym wspomniała ?:))

to się kupy nie trzyma

Jej koleżanki, które znają mnie i moje auto, nie kręcą się nawet tutaj u mnie na osiedlu, więc nie ma opcji pomyłki, z resztą z większością ich czasem piszę i nie wierze że mogłyby takie coś ściemnić bo jak pytałem czy coś jej pisały to zaprzeczyły.

te 2% zostawiam na jej siostre która tu mieszka na osiedlu i powiedzmy umiarkowanie mnie lubiła, ale też nie wierze że mogłaby coś takiego wymyślić.

Ciężki temat, szczególnie ze jak mówie, w piątek ja do niej wysłałem dosyć obszerną wiadomośc, ona odpowiedziała analogiczną i że płakała jak to czytała i sama napisała że tęskni, że jej brakuje itd., nawet odblokowała mnie na fb. A 24h później to . Myślę że trochę się pogubiła i w jej małym łebku zrodził się taki plan jak to zakończyć nie brudząc sobie rączek, przy okazji chcąc pobrudzić mnie. Tylko jaki w tym sens skoro i ona i ja wiemy że ten bród to fikcja jest ?

No ona dla mnie na pewno bo wciąż ją kocham.

I męczy mnie to bo zupełnie nie mam pojęcia o co jej chodzi z tą bajką. Ja jej akurat nie okłamywałem, w przeciwieństwie do niej, bo ona kłamała na wszystkie boki i dalej to robi . To jakaś choroba już chyba.
Żenująca akcja. I obdarła mnie z resztek nadziei.

Wypieprzyłem właśnie wszystkie sms'y i jej nr z komórki.

Zostawił mnie innej. Jestem załamana, nie wiem co robić. Chce go odzyskać.

Zostalam zdradzona,porzucona i potraktowana jak zwykla brudna scierka. Dzis lacze sie z Wami, bo czuje, ze potrzebuje kontaktu z ludźmi ktorzy sa w podobnej sytuacji. Nienawidze ani go ani jego nowej miłości. Ale czasami,gdy przypomne sobie te wszystkie wspaniale chwile, samo do glowy wpada ze gdyby chcial wrocic to zapewne bym sie zgodzila. Jakos powli dociera do mnie to, ze nas juz nie ma. Zostałam ja i corka, on i jego nowa rodzina. Zostawil mnie i dziecko dla innej kobiety z dzieckiem, zreszta w tym samym wieku co nasze.

Cześć Wam.. Byłam z chłopakiem ponad 3 lata ttaktowalismy związek bardzo poważnie zapytał mnie czy nie zrobimy dalszego kroku żeby się zareczyc byłam wniebowzieta!  A od tego czasu zaczął mniej Przyjeżdżać...  I powiedziałam ze chyba będzie lepiej jak z tym poczekamy bo to chyba nie ten czas. Minął tydzień powiedział ze nie wie czy mnie kocha i ma wątpliwości.  Nie wie co Czuje! Czułam się jakbym spadła z nieba..  Zakończył związek nie próbując nawet walczyć dzwoniłam pisalam a on milczy...  Wiem z ze powinnam dać sobie z nim spokój ale nie potrafię...  Za dużo dla mnie znaczyło! Nie potrafię zrozumieć jak w tydzień można zmienić taka Decyzję! 
PS: upierał się ze nie poznał inna...

Ale jak można tak poważne decyzję zmieniać..  Nie ogarniam tego ;/ jak po takich przejściach można kiedy kolwiek zaufać? Zostaje uraz ze w każdej chwili ktoś zmieni Decyzję.  Nie mowie o zmianie skarpetek tylko o całym życiu! Najgorsze ze mam.nadzieje cały czas ze zacznie żałować i będzie chciał wrócić... ;/

Witam, też zostałem porzucony po 5,5 roku bycia razem. Według niej przestałem się starać czuła się nie kochana przeze mnie niedoceniana za bardzo pochłoneła mnie praca i pogoń za kasą . (ale odkładałem ją dla nas ) Najgorsze ze ona nie chce mi prost powiedzieć że to koniec tylko mnie zwodzi ( a to że cały wrzesień jeszcze na wakacje a to to a to tamto ) ale tak naprawde termin spotkania co ma coś wyjasnic przesuwa z tygodnia na tydzień. A jeżeli idzie sama na wesele do rodziny którą 5 lat znałem to już chyba pozamiatane co nie ? A ja tak bardzo bym chciał ją odzyskać ... Miesiac po porzuceniu i to przez telefon, Pozdrawiam Waldek

Żeby się nie załamać próbujemy jakoś się pocieszać trzymając się nadziei ze wróci..  mija miesiąc od rozstania..  I nic się nie zmieniło tyle ze nauczyłam się powstrzymywać płacz przy ludziach ;/ ech mas racje swoje trzeba wycierpiec.

Tynia - jak samopoczucie ? Ja wyjechałam na 2 dni - trochę pomogło. Spędziłam czas ze znajomymi nie miałam czasu myśleć. Zobaczymy co będzie teraz jak znajomych nie ma w pobliżu. Póki co się jakoś trzymam. Co do rozstania miałam podobnie - nagle przestał mieć czas dla mnie. W ten weekend to może spotkajmy się tylko w piątek bo w sobotę to ja będę UWAGA "biegał". Może i biegał ale do jakiejś drugiej na spotkanie. Też rozstałam się przez telefon i to ja zainicjowałam rozmowę bo on był za wielkim tchórzem, żeby powiedzieć mi prawdę. Odnoszę wrażenie że czekał aż się sama domyślę że znowu coś jest na rzeczy ( już raz  mnie zdradził a ja głupia mu wybaczyłam)

Tynia - tacy są co poniektórzy Panowie, chcą mieć ciastko i zjeść ciastko. Może mu jakoś nie pasuje, że tak odważnie na tą całą sytuacje zareagowałaś. Może myślał, że będziesz siedzieć, płakać i się zamartwiać. Z drugiej strony panowie to chyba tacy są  - jak byłaś pod ręką to nie był zainteresowany, teraz jak cię nie ma może zaczyna mu brakować (albo sam nie wie czego chce).
U mnie jest jakoś dziwnie w weekend sobie jakoś radzę a właśnie w pracy gdzie nie mam czasu na myślenie łapie mnie dół.
No ale jakoś to będzie - muszę być dobrej myśli.

ja już napewno nikomu nie zaufam, jak to mówią do trzech razy sztuka . A na razie biorę jeszcze wiecej kursów w pracy i poza pracą też prywatnie autem jeżdze. To jedyne co mnie uspokaja. Jazda sen jazda

Witam, ja też chciałabym napisać kilka słów. Mam 22 lata, 2 miesiące skończył się mój 5-letni, pierwszy związek. Oczywiście zdrada przez faceta, od razu z dnia na dzień związek z inną. Wyjechał do pracy za granicę, miał wrócić i już nie wrócił. Po 5 latach zostałam o tym poinformowana przez telefon. Przez ostatnie dwa miesiące zamroczona i głupia starałam się to wszystko posklejać, miał wrócić we wrześniu i wybrał ponownie ją. Wiem, że jestem głupia, że dałam się w coś takiego wciągnąć, ale serce wygrało z rozumiem. W końcu od ponad tygodnia zero kontaktu. Bilans jest taki: ja rok w plecy na studiach i 12 kg mniej, on szczęśliwe życie u boku innej, afiszującej się już nowymi fotkami z nim na fb. Wszystko zablokowałam, żeby nie kusiło, ale rozpacz nadal taka sama. Tych zdjęć i tego co od niego usłyszałam nie zapomnę nigdy. Jutro idę do nowej pracy, żeby zabić jakoś czas. Jak się po tym wszystkim pozbierać? Jak nie myśleć? Czy kiedyś w ogóle przejdzie? Wiem, że nigdy już nie będziemy razem, szczęscie w nieszczesciu, ze został za granicą i już pewnie nigdy nie wróci, wiec nie bede musiała na niego patrzeć. Mam nadzieję, że przyjdzie taki czas, że będzie tego wszystkiego żałował, a ja będę wtedy szczęśliwa z kimś innym...

Zajrzyj do postu nr. 14,359. Podałem tam link do wątku, który jest doskonałym poradnikiem dla porzuconych. Zajmij wolny czas czytaniem, a nie rozmyślaniem o ex...

jestem w podobnej sytuacji co Ty ahrozumiem... i tez jestem w dolku, bylismy 3 lata,mieszkalismy razem

Porzcuil ,bo nie potrafil wytrzymac presji ze strony rodzicow dziewczyny
Samotny.. 20 lat Adam

mam 33 lata spotykałam się z zonatym facetem przez prawie 5 lat mowil ze liczę siędla niego ze jestem wazna a teraz jestem dla niego nikim nie ma dla mnie czasu a ja tak bardzo się w to zaangazowalam boli mnie to jak postepuje ze mną!!!

... nie odkryje ameryki pisząc... jakie to schematyczne...
po drugie po jaką cholerę pchasz się żonatemu do łóżka i rozwalasz małżeństwo (wiem... pewnie sam chciał  - lecz już to powinno dać i do myślenia z kim chcesz się wiązać)... sorry ale kolejna vileda...

ahrozumiem, picie nie polepszy sytuacji. Wiem bo sama przez to przechodzilam. Po 3 latach zwiazku (i zareczynach) wrocila jego byla w ktorej byl strasznie zakochany a ktora go zostawila dla innego i wyjechala do Stanow. Wrocila i bam, milosc jak u nastolatkow. Oni wili gniazdko, a ja pilam. Sama. Trwalo to kilka miesiecy. To nie jest tak ze pilam dzien w dzien, ale tak wygladaly wlasnie moje weekendy. caly tydzien jak Zombie, wstac, praca, dom, spac, wstac, praca, dom, spac, itd. W koncu wzielam sie za siebie, po prostu powiedzialam "dosc". Poszlam do fryzjera, kupilam nowe buty do biegania, odnowilam kontakty ze znajomymi dla ktorych nie mialam czasu bo bylam z nim. Do tego znalazlam nowe mieszkanie, przeprowadzilam sie i zaczelam od nowa. Nie mowie ze ty musisz robic to samo, musisz znalezc sposob zeby odciac sie od niego, od tego co bylo miedzy wami. Umawiaj sie ze znajomymi, spraw sobie male przyjemnosci, rob cos na co nie mialas czasu albo ochoty gdy bylas z nim. Wiem ze latwo mowic, ale bezbolesnie nie da sie przejsc przez cos takiego. Przyjdzie dzien kiedy sie obudzisz i pomyslisz "no naprawde dosyc tego, zaczynam zyc od nowa".

ahrozumiem, otrzasniecie sie to sprawa indywidualna. Nie ma reguly ile konkretnie potrzeba czasu. Ja na kolejny zwiazek jeszcze nie jestem gotowa a minal rok. Po prostu juz nie wyje z bolu i czuje sie dobrze sama ze soba. Ale to jeszcze nie czas zeby sie z kims wiazac. Jestem gotowa na to zeby isc z kims do kina, na kolacje, ale to tyle. Przyjdzie ten wlasciwy moment zeby sie znowu otworzyc i pokochac. U Ciebie tez bedzie ok, musisz przez to wszystko przejsc, wyryczec sie porzadnie, pozloscic, cos rozwalic (poswiec jakis stary kubek albo jakis prezent od eks), a potem przyjdzie akceptacja. Wiem ze to oklepane i nic nie wnosi, ale czas leczy rany. Ja na to wszystko patrze juz z usmiechem, wspominajac te wszystkie cudowne momenty ktore mielismy razem. Tobie tez tego zycze.

Kasia z Warszawy..
zdradziłam ale zostałam ponownie "przygarnięta" tzn. spotykamy się na neutralnym gruncie i próbujemy wszystko naprawić. Jestem szczęsliwa, teraz.
2 msc wyjęte z życia, pełne bólu, smutku i łez.. najgorszy okres w moim zyciu. Nie poddałam się i walcze dalej.

Cześć kochani! Miło mi:)

Słuchaj, ja też tak miałem przez wiele lat, że moja dziewczyna była moim całym światem i gdy doszło do zerwania, to nie mogłem się pozbierać. Potrafiłem się najgorzej upodlić byleby mieć choć cień szansy, że jeszcze do mnie wróci. Z jedną dziewczyną byłem 10 miesięcy, a kochałem ją jeszcze przez kolejne 3,5 roku... Dzięki temu zaserwowałem sobie ponad trzyletnią mega depresję. Sam byłem wtedy na studiach (w tym roku skończyłem) i wiem jak trudno jest normalnie funkcjonować w tym stanie. Po kolejnej dziewczynie, która mnie potraktowała jak śmiecia, wreszcie zrozumiałem, że po prostu nie warto poświęcać swojego życia na umartwianie się za kimś, kto okazał się nie wart naszych starań. Zastanów się naprawdę mocno co on teraz robi, jak się zachowuje, jakim się człowiekiem okazał. I pomyśl, czy warto przez kogoś takiego marnować sobie resztę życia. Pomyśl sobie w ten sposób, że gdyby nie to zerwanie to byłabyś z kimś tak beznadziejnym jeszcze przez kolejne lata,a to oznaczałoby jeszcze większe przywiązanie. Musisz nauczyć się żyć dla siebie, nawet jeśli w przyszłości z kimś będziesz. Nie możesz żyć tylko dla kogoś, bo to nie jest życie. Każdy powinien żyć przede wszystkim dla siebie, bo inaczej jest niemal bliski śmierci, kiedy druga osoba postanowi odejść. Naucz się cieszyć swoimi pasjami i tymi ludźmi, którzy są przy tobie. Oni są ważniejsi niż jakiś koleś, który podbudowuje swoje ego dzwoniąc do ciebie i opowiadając jak to mu zajebiście. Zablokuj jego numer telefonu, a uwierz mi, odetchniesz z ulgą.

Możesz sądzić, że "łatwo ci mówić", ale wcale mi nie jest łatwo mówić. Byłem z moją ostatnią byłą prawie rok, po czym ona pewnego dnia postanowiła zerwać. Do dziś nie znam powodu, pomimo wielu pytań. Potem jeszcze latałem za nią jak porąbany przez pół roku, bo uznała, że to świetny pomysł abyśmy byli "przyjaciółmi". Kiedy okazało się, że koleś o którym mówi "kolega" okazał się jej nowym ukochanym, nie wytrzymałem i zerwałem z nią kontakt. A tak poza tym to jeszcze w czasie tamtego związku mnie zdradzała wiele razy, trudno powiedzieć ile (z jednym typem). Wybaczałem jej, bo kochałem ją ponad wszystko, genialnie się rozumieliśmy, mogłem jej powiedzieć doslownie wszystko. Do czasu aż dowiedziałem sie o zdradach nawet pół słowa nie mógłbym powiedzieć o niej złego. Bo była dla mnie ideałem. No, ale jak widać. Ideały nie istnieją. Dalej ją kocham nad życie, ale tak już jest, że są sytuacje gdy lepiej jest kochać kogoś na odległość, bo inaczej dana relacja nas zniszczy.

ahrozumiem, no jak dzwoni do ciebie i chwali sie ze jest mu cudownie to dupa jest a nie facet. Wie ze cie skrzywdzil, powinien dac sobie na wstrzymanie i sie tak ze swoim szczesciem nie afiszowac. A ty powinnas zagrac mu na nosie i pokazac ze bez niego zycie istnieje i ze jest tak samo cudowne albo jeszcze cudowniejsze. Sa takie wampiry energetyczne ktore czerpia satysfakcje z tego ze wyciagna z ciebie wszystko co moga a potem zostawia jak jakiegos flaka, totalnie bez zycia. Nie daj sie. I mowie to z perspetywy osoby ktora stracila kilka miesiecy na oplakiwanie kogos kto nie byl mnie wart. Jestem super i daje rade. I Ty tez jestes super i dasz rade. A jak dzwoni to wiesz, mow ze nie masz czasu gadac bo sie wlasnie umowilas i musisz leciec.

Mój były musiał wrócić do swojego miasta czyli 120 km od mojego miejsca zamieszkania i po prostu z dnia na dzień stwierdził , że to nie ma sensu:/ Odległość odległością, ale gdyby kochał to by nie zostawił:/ Prawda?:(((

ahrozumiem, zwiazki na odleglosc sa koszmarnie ciezkie. Taki zwiazek przetrwa tylko jak milosc miedzy dwiema osobami jest naprawde silna. Jak kochasz to nawet tysiace kilometrow nie beda problemem. Bedzie ciezko, ale nie ma rzeczy niemozliwych. A jak ktos nie kocha to wtedy i druga strona miasta jest nie do zaakceptowania. Te 120 km to byl tylko pretekst. Wiec tak, jakby kochal to by nie zostawil. Kropka. Chociaz ja moze nie znam zycia, nie wiem. Wypowiadam tylko swaja opinie, inni moga myslec inaczej.
A kolezenskie spotkania to sobie daruj. Takie cos przejdzie ale za Jakis czas, kiedy juz emocje zwiazane z waszym zwiazkiem i rozstaniem opadna i bedziesz w stanie spojrzec na to wszystko inaczej.

Witam, ja dowiedziałam się o zdradzie wczoraj......... chce mi się wyć!!!!!!!!!!!

Witajcie,

Od miesiąca przesiaduję na forum i czytam o rozstaniach i powrotach. Mój związek zakończył się miesiąc temu. Nie wytrzymałam i w danej chwilę myślałam, że zerwanie to jedyne wyjście, dla nas. Po wielu przykrych słowach postanowiłam to skończyć - choć szczerze powiem, że nie byłam tego pewna w 100% i liczyłam, że on pokaże mi ile dla niego znaczę. To ja się dla niego wyprowadziłam z rodzinnego miasta. Czułam się starsznie samotna w tym związku. On ambitny, typowy idealista, wszytsko mu się zawsze udaje, pewny siebie, egoista, wiecznie zabiegany, zapracowany zawsze coś robił i nie miał za dużo dla mnie czasu, jak nie praca to kursy to szkoła, a ja wiecznie czekałam. Nie rozumiał moich potrzeb, sam decydował o swoich wyjazdach a ja płakałam nie rozumiałam, ze mu to tak łatwo przychodzi zostawiać mnie ot tak. Wkurzało go to, że ja wiecznie mam pretencję, że musi się o mnie martiwć, że jestem zła. A ja chciałam żeby po prostu poświęcił mi trochę więcej czasu. Mimo tego bardzo go kochałam i on też. Mamy za sobą 3 letni związek, 2 lata mieszkaliśmy ze sobą. Było też pół roku związku na odległość. Przerabialiśmy wszystko.
Po kolejnym jego wyjezdzie podczas którego jakoś nie bardzo dbał o związek pokółciliśmy się. Raptem zaczął mi mówić, ze nie jest w stanie mi zapewnić nic przez najbliższe 10 lat, że lepiej będe miała z kimś innym, że teraz go nie będzie jeszcze więcej ( zmienił pracę ), że i tak byśmy się rozstali...przeraziłam się, że wiecznie będę czekać! Zerwałam! On był w szoku. Niby nie chciał tego, powiedział, ze wstaniemy na drugi dzień i będzie wszytsko dobrze.
Minęło kilka dni nie odzywaliśmy się do siebie. Przemyślalam to, faktycznie szkoda mi tak długiego związku, za dużo nerwów było i zerwałam mimo tego, że darze go uczcuciem. A on...powiedział, ze już nie chce być ze mną. Że co pół roku jest ten sam problem. Że on nie chce mieć problemu. Że jesteśmy dorośli i takie rzeczy się dzieją, że też nie wyobrażał sobie do teraz jakby nas miało nie byc ale w sumie jest ok. Na pytanie czy mnie kocha odpowiedział, że nie wie. Odpuściłam.
Od tego czasu napisał kilka sms dotyczących totalnych bzdur. Tylko raz napisał - Co u mnie?, ale nie odpisałam. I ciszaaaaaaaaaaaaa.

Minął miesiąc. Zaczynam cholernie za nim tęsknić. Dzień w dzień od zerwania myślę o nim, śni mi się po nocach. Mam wyrzuty sumienia, że zerwałam, bo on by tego nie zrobił. Myślałam, że z biegiem czasu bedzie coraz lepiej, ale nie jest. Nie odzywam się, bo boję się odrzucenia, ale podświadomie czekam na jakiś sygnał co wykańcza mnie okropnie. Uczucia nie mijają. Człowiek dla którego tyle poświęciłam jest mi tak obcy w tym momencie. Może za mało czasu minęło a ja chciałabym na siłę wyrzucić go z pamięci. Korci mnie żeby się odezwać, ale z drugiej strony wiem, że będę cierpieć. Eh...

agneesa, przykro mi. Mysle ze ile osob na forum tyle opinii na temat tego co ci sie przytrafilo. Ja tez sie poswiecalam, rezygnowalam z wielu rzeczy zeby jemu bylo dobrze. A final jaki byl to pewnie przeczytalas wyzej. Moim zdaniem ktos kto naprawde kocha stanie na rzesach zeby ta druga odobe uszczesliwic. To naprawde nie jest skomplikowane, nie chodzi o dawanie gwiazdki z nieba. Wystarczy jakis maly gest, jak odrobina swojego cennego czasu poswiecona na pojscie do kina, do restauracji czy na obejrzenie filmu. Nie jestem w stanie zrozumiec dlaczego w dzisiejszych czasach to jest tak cholernie ciezkie. To co opisujesz przytrafilo sie tez mojej siostrze, wypisz wymaluj. Po dwoch latach powiedziala dziekuje. Facet do tej pory nie rozumie co sie stalo.

Zadzwonił do mnie przedwczoraj i rozmawialiśmy:/ Wydawało mi się , że jest jeszcze jakaś nadzieja na powrót:/ Kiedy o to zapytałam jak zwykle się wkurzył i powiedział , że znowu zaczynam, że nie będzie się już odzywał skoro ja ciągle go męczę i , że nie mogę go do niczego zmusić:/ Poczułam się jak zwykły śmieć:/ Zaczęłam płakać z tej bezsilności.. W jego życiu już nie ma miejsca dla mnie:/ Ma tyle planów beze mnie:/ to tak boli.. Mieliście rację, że nie powinnam była w ogóle odbierać telefonu:(((( Wiem ,że już się nie odezwie:((((