Zdradzeni, porzuceni łączmy się... - grupa wsparcia

smutna_andzia czytam twoje wpisy i czuję jakbym to ja pisała, z jednej strony chcesz nienawidziec bo tak by było łatwiej z drugiej niestey tak kochasz i ciagle żyjesz nadzieją i czekasz czekasz patrzysz w telefon pocztę i nic kazdego wieczoru nadzieja pod umiera ale rano znów się rodzi to takie katusze które same sobie serwujemy. Dałabym wszystko by wrócił wziełabym wine za jego postepki i błędy na siebie byle tylko wrócił. jestem w stanie przebaczyć mu tu teraz od razu

Podobno dopiero teraz jest szczęśliwy, tak powiedział naszemu wspólnemu znajomemu. To znaczy, że oszukuje teraz, czy oszukiwał całe życie, bo już nie wiem co mam myśleć?! Zobaczymy na ile mu wystarczy tego zakochania?! Miesiąc, rok, a może na kolejne 20 lat? Nie wiem i wcale nie chcę się tego dowiedzieć. W każdym razie, gdyby kiedyś stanął pod naszymi drzwiami, na wszystko jest już za późno. Wiem,mimo że jeszcze go kocham, już nie mogłabym z nim być. Boże, jak mi strasznie smutno!!

smutna_andzia straszne nie pytań zamiast ubywać wciąż się mnoży, tez bym chciała zeby jakis meski umysł mi wytłumaczył jak wyglada miłośc męzczyzn ich poczucie obowiązku odpowiedzialności za dzieci zony. Czemu przestają kochac czemu tak łatwo sie poddają czemu niechca walczyć? No własnie czemu czemu czemu tylko gdzie odpowiedzi

Wiecie co przeraża że jest nas to tak wiele tyle związków się sypie to jest nienormalne, czemu ludzie nie potrafią żyć ze soba dotrzymywać obietnic kiedyś sobie składanych?

smutna andzia ja tez walczyłam zniszczyłam ta walka siebie upokorzyłam sama czułam do siebie wstręt a najgorsze że wycofałam się ale nadzieję mam dalej mimo iz tak jak ty wylądowałam w koszu jak stara zużyta rzecz która nawet nie zasłużyła na wyjaśnienia i to mnie boli najbardziej

smutna andzia nawet mnie nie strasz nie przerażaj, ja miałam nadzieje ze po czasie to będą tylko złe wspomnienia, dziś jadąc z pracy myslałam że człowiek który kochał i miłość miał jest bardziej nieszczęśliwy od tego który zawsze jest samotny i tylko tęskni za czymś czego nie doznał bo mieć i stracić to straszny ból, czasem chciałabym niezanac tego uczucia nie doznać tych pieknych chwil chodź z drugiej strony mam najwspanialszy dar i skarb z tego moje dziecko i wspomnienia których mi nikt nigdy nie będzie w stanie wziaśc nawet gdy zbledną to one nadal bedą

szoko dobre wspomnienia zawsze są tylko trzeba je odszukać. A rozpacz i i żal trudno żeby ich po czymś takim nie bylo to tylko kwestia co ma wygrać i niestety chyba jak długo chcemy cierpieć, bo te wspomnienia bolą w obecnych sytuacjach ale u mnie jest to kawął wspaniałego zycia o którym niechce zapominać

No niestety , ja juz byłam znów troszke spokojniejsza ale wczoraj mnie naszło na porzadki i znalazłam jego list do mnie z naszych poczatków taki pełen miłości zauroczenia, wesoły no i znów pogrzebana cały wieczór wycia, najgorsze są jednak noce spisz godzinę budzisz się znów zasypiasz śni ci się budzisz się i tak w kółko ile jeszcze ile człowiek może znieść

Ktoś kto miał byc przyjacielem mężem kochankiem najbliższa osoba zadała taki ból tak zraniła i jeszcze patrzy z kamienną twarzą na to i może śmieje sie z ciebie w duchu że cie tak upodliła i zniszczyła. Dlaczego tak się dzieje czy można wogóle komuś zaufać, czy mozna żyć normalnie czy wszyscy tacy są i gdy znów zaufasz to za parę lat znów będziesz leżeć i zwijac się z bólu

Przykre to co piszecie. Nje wiem jakim chu.. trzeba sie urodzic zeby byc takim facetem. Mam nadzieje ze za 20-30 lat dalej bede taki jaki jestem.teraz. Ze moja psychika podejscie do zwiazkow i szacunek do drugiej osoby szczegolnie kobiety nadal bedzie wysoki. Chociaz po 2,5 roku zwiazku gdzie walczylem jak lew dzieki temu tyle razem bylismy bo wolalem naprawiac ona wolala zebym ja sie ciagle zmienial a ona wcale. Zmienilem sie na tyle ze bylem tym kim chciałaby zebym byl i co? I stwierdzila ze jest nudno ... bo klotni nie robilem? Strasznie moj szacunek do kobiet spadl stalem sie opryskliwy i arogancki tego sie boje bo nie chce taki byc chce byc soba a nie zepsuty przez jedna ktora nie potrafila docenic tego co miala ...

Widzisz a ja chcialabym jeszcze kogos kto mnie pokocha i komu moge zaufac, ale nie wierze, ze cos takiego moze sie stac.
Czlowiek nie jest stworzony do samotnosci, przynajmniej ja

Wiecie co straszne jest to, ze te zdradzane kobiety (w wiekszosci wypadkow) zostaja same z bagnem, czesto z misiem stojacym w rozkroku. Sa umeczone, zdolowane i upokorzone. Zostaja z dziecmi, maja nieraz problemy finansowe, logistyczne. Przede wszystkim bardzo cierpia i nie wiedza co robic, czesto nadal bardzo tesknia, kochaja. A zdradzacze smieja im sie w pysk, odchodza z czysta karta, bawia sie z nowa pania, uzywaja zycia i jakby boga zlapali za nogi. To straszna niesprawiedliwosc. Ciekawe czy kiedys w takich przypadkach dziala karma, ze taka kobieta predzej czy pozniej zbiera dupe i zaczyna zyc i jest szczesliwa, a zdradzacz po chwilach euforii okazuje sie, ze jest w czarnej dziurze i cierpi. Ze jest jakas sprawiedliwosc w takich wypadkach

Mnie i dzieci mąż zostawił 7 lat temu po 24 latach małżeństwa.Nie będę pisać przez co przeszłam ponieważ nie chcę wracać do tego,napiszę tylko,że za swoją głupotę zapłacił i nadal płaci wysoką cenę a ja z dziećmi wyszliśmy na prostą,choć było przeogromnie ciężko.Jego nową wybrankę poznałam tuż przed rozwodem po pięciu latach i szok jaki wtedy przeżyłam to trudno opisać.Patologia!!!Do dzisiejszego dnia nie potrafię zrozumieć tego jego wyboru.Napiszę tylko,że jak znalazł kawałek swojego kąta to spał na gołym  betonie byle z daleka od niej nawet nie czekał aż wyremontuje te swoje 26 m.A ja cóż,ocaliłam cały majątek,mam piękny dom z ogrodem,własną dochodową firmę,dzieci wykształcone które pracują są na swoim i mają fantastycznych partnerów.Teraz czekam tylko by wyprawić im wesela,doczekać wnuków i cieszyć się ich szczęściem.On jest kłębkiem nerwów i w dodatku mocno zaczęło szwankować zdrowie.
Rok temu poznałam fantastycznego człowieka i mam z kim spędzać wolny czas.Teraz po latach dziękuję mu za jego wybór to dzieki temu jestem tym kim jestem,odzyskałam wiarę w siebie,swoją godność,którą latami we mnie gładził i niszczył.Nigdy bym nie doszła z nim do tego co mam teraz.

Heh smutna-andzia jak bardzo nasze historie są podobne...

Witam dziewczyny no i cóż liczę na wasze wsparcie jak i oferuje moje ,służe rękawem do wypłakania się

O wiele za dużo czytam tutaj takich historii. W przerażającej większości to kobiety około
35- 40 zostają zamieniane na młodsze substytuty. Zostają same, z dziećmi, z niezapłaconymi rachunkami i zdeptanym poczuciem człowieczeństwa. Czy nam się w pewnym momencie kończy termin przydatności do użycia? Czy nasza kobiecość to okres do lat 30, a potem .... wysypisko śmieci? Co się dzieje z facetami?! Nie ma już MĘŻCZYZN?! Czy na ziemi zostali sami niedojrzali egoiści, tak zapatrzeni w siebie, że nie widzą już niczego wokół?

Ja podobnie zostałam wymieniona i na początku się śmiałam ale potem wyłyśmy razem z córką.
Ja bym się jeszcze zapytała co się dzieje z kobietami jeśli wogóle można nazwać je kobietami? Włażą do łózka żonatym facetom do łóżka,zero godności,szacunku dla siebie.Skrajny egoizm a te głupole łapią się na ten lep.Ja tylko nie potrafię zrozumieć tego,że ja nigdy,przenigdy nie spodziewałabym się tego po moim mężu,całe życie potępiał takie postępowanie brzydził się takimi babami a sam poszedł w taką patologię.Koszmarne to wszystko.

Sa fajni faceci ale najgorzej jak zostana  a poczatku swojego milosnego zycia skrzywdzeni. Pozniej dystansuja sie do kobiet. Juz nie sa tak wspaniali jak kiedys. Mowie o sobie kiedy kazda kolezanka.mojej ex jej zazdroscila pod wzgledem wygladu charakteru i tego co dla niej robił jej chlopak czyli ja. Powtarzaly ze jak ze mna zerwie to sie za mnie wezma. Niby zarty ale cos w tym bylo skoro do mnie sie odzywaja teraz. Szczerze czuje sie tak zezzmacony ze juz nie patrzs na kobiety jak na doskonalosc chodzaca i to kazda kobieta tylko na takie diably w przebraniu co to sa mile i wspaniale na początku ale to kwestia czasu kiedy wyjdzie z nich prawdziwa suka. No wiec czemu sie dziwic ze faceci sa tacy? :-)

Niestety takich pigułek jeszcze nie wymyślili ale myslę że byłby to hit patrzcie ile z nas ich potrzebuje, a tak poważnie to zrobiło się ciepło ludzie z uśmiechami wychodzą na spacery a ja mogę to tylko obserwować za szyby, zauważyłam że po wszystkim co przechodzę mam problemy z wyjściem drażnią mnie sklepy ludzie na ulicy wszędzie widze pary gdy widze ludzi samotnych patrzę na palce czy mają obrączki, na imprezach wysiedzę nie dłużej niż godzinę i zaczyna mnie wszystko tak męczyć że aż odczuwam ból fizyczny. Męcza mnie ludzie tłumy a może mnie to przerasta i ja się ich boję boję sie patrzeć na ludzi szczęśliwych którzy kogoś mają?

a jak sformułowaś problem badawczy, dziecko drogie?

Komedie romantyczne oglądane samotnie w momencie gdy jest się singlem jak dla mnie masakra choć czasemm się tak katuje i rycze jak bóbr... Też drażnią mnie na ulicy zakochancy a niedługo maj i będzie ich coraz więcej... Od mojegomrozwodu minęło 1,5 roku... Mam tylko 28 lat ledwie skończone a bagaż doswiqdczen duży i ciężki.. Kiedy przyjdzie nagroda za ciężki dni?

A ja jeszcze wierzę, że ta nagroda w końcu przyjdzie kobietki. Nie może być ciągle źle, kiedyś zła passa musi się odwrócić.
Margo jeśli chodzi o filmy, to ja nie oglądam ich, bo nie jestem w stanie ich w żaden sposób znieść. Wywołują u mnie rozdrażnienie i późniejszego doła, a więc po co się katować? Jak mam dzień smutku i melancholii, to wolę się wyciszyć lub popłakać przy muzyce, to przynosi mi ukojenie.

Smutna Andziu Tobie się tylko tak wydaje,że dzieci mniej to przeżywają.Dzieci są bacznymi obserwatorami i nie chcę Ciebie dobijąć swoim smutkiem,tęsknotą,żalem, strachem i mnóstwem innych emocji.Jedyne co Ci mogę poradzić to bądź z nimi,bądź dla nich dobra ,człowiek czasem w tej traumie robi wiele głupstw.Czasu już się nie cofnie i na większość pytań nigdy nie zdobędziesz odpowiedzi.Dlaczego??? Wiele porzuconych kobiet zadaje sobie to pytanie.Nikt tego nie wie.Mnie osobiście się wydaje,że jeśli ktoś kocha to nigdy nie skrzywdzi swojej żony lub męża.Bardzo trudno pogodzić się z tym wszystkim,ponoć czas leczy rany ale moim zdaniem to nieprawda,my po latach po prostu przyzwyczajamy się do tego bólu.Można żyć ale życie wtedy jest już zupełnie inne.Trzymaj się!

Pare dni temu były przyszedł do dzieci.A w zasadzie do córki bardziej.Bo syn (18 lat) nie chce z nim rozmawiać. Od kilku miesiecy omija go szerokim łukiem, nawet na ulicy jak widzi jego albo ich to idzie w drugą strone.Ma do niego straszny żal.Ale tym razem chyba zebrało mu sie i postanowił pogadać z synem. No cóż wiedziałam jaka to bedzie rozmowa, bo moje dziecko nie jest juz takie ufne, łatwowierne i nie da sie na jego tłumaczenia nabierać. Powiedział mu syn co o nim myśli, jak go olał.Chyba zabolało bo jak wychodził to miał łzy w oczach i powiedział ze bedzie mu ciężko to wszystko naprawić,ze nie bedzie tak łatwo. Heh ja już nie wierze w te jego łzy. Ale wiecie co, jestem z syna strasznie dumna..

Witam pisze tu poniewaz nie daje juz sobie rady. nasz zwiazek trawal ponad 2 lata niestety burzliwie ale milosc byla. dla mnie sie rozwiodl chociaz oszukal mnie ze jest juz po rozwodzie. no wlasnie kiedy sie rozwiodl zmienil sie na zle o 100% mnie kobiete z ktora zyl mieszkal i niby kochal zaczol traktowac jak smiecia a swoja byla zone jak milosc. nasze relacje sie obrocily tak jakbym ja to byla byla zona a ona jego kobieta. ale przygryzalam wargi i wytrzymalam az do momentu kiedy ona pod byle pretekstem do niego zadzwonila i mnie zostawil bez slowa a do niej pojechal i kila dni milczal tak jest praktycznie zawsze kiedy tam jest, jedzie niby w odwiedziny do dzieci a zostaje na cale weekeny i nawet znaku zycia nie daje. wiec wiadomo co moga robic. ale to nic najgorsze jest teraz i to boli najmocniej. tydzien temu mi sie oswiadczyl nie przyjelam ale po chwili przyjelam zareczyny i sie zaczelo we wtorek mi sie oswiadczyl w piatek mi zabral pierscionek i do bylej zony pojechal i cisza jak zawsze, aha dal mi czas zebym jeszcze raz przemyslala czy chce odp tak ale w termin odp gdzie on jest tam nie ze mna. a zaznacze ze tez mam dziecko 2 lata mieszkamy ze soba i nigdy nie jezdzil w odwiedziny do dzieci nawet klocilismy sie o to bo mu kazalam zeby dzieci odwiedzal. i tak jak wspomialam po rozwodzie to na odwrot jest. a od 2 miesiecy to ja zebrze o kazde spotkanie i w ciagu mca widzielismy sie z godzine raz a tam jest od piatku do pn i milczy a nawet w tygodniu potrafi byc. wytlumaczcie mi o co w tym chodzi. wiem ze mna manipuluje poniewaz ja juz nie dawalam rady i w trojkacie nie chce byc to obwinia mnie o wszystko a najlepsze jest to ze on mowi ze stale jest ze mna i ja jestem jego ale jego z nami nie ma jestem teraz chora wie o tym i co zero troski. a ona ma tylko kato co mu chodzi? a mnie bardzo to boli i nie daje juz rady tego jak on sie moimi naszymi uczuciami bawi pozdrawiam

Podpisuje się pod postem Andzi.Nie rozumiem skąd biorą się takie kobiety jak szara?W jakim domu ty byłaś wychowywana,jakie wartości miałaś wpajane?Gdyby nie było takich kobiet twojego pokroju wtedy by nie było łez naszych dzieci i nas samych.
Ja nigdy nie zrozumiem toku myślenia takich kobiet i nigdy nie będę żałować,że kochnce nie wyszło z żonatym.Nie wyjdzie ponieważ on zawsze będzie kochał swoją żonę a wam wcześniej czy później pokaże miejsce w szeregu i same poczujecie smak tego czego zgotowałyście nam i naszym dzieciom a w ostatecznym rozrachunku i im,ponieważ oni na stare lata zostaną sami.

Hello
Już kiedyś tu zaglądnęłam przez chwilę. To bardzo dobry wątek szczególnie jak złapie człowieka dół. Pewnie przesilenie wiosenne mnie złapało.
Margo to ja jestem też właściwie od 1,5 roku po rozwodzie i do tej pory jestem samotna. Jakoś nie łatwo ułożyć mi sobie życie na nowo, choć jest ktoś w moim pobliżu, ale bardziej w formie przyjaciela niż kogoś więcej. Na początku bardzo się cieszyłam z odzyskanej wolności. To, że mnie zostawił po 7 latach małżeństwa mimo wszystko było dla mnie szczęściem. Teraz staram się ułożyć sobie jakoś życie w pojedynkę, ale nie jest mi łatwo. Może jest to spowodowane, że tak naprawdę nigdy nie żyłam sama. Zawsze miałam kogoś obok siebie, a teraz nadszedł czas by zadbać o siebie i swoje potrzeby. Jest to fascynujące choć odczuwam lekki dyskomfort może nawet odrobinę czuję lęk.
Pozdrawiam

Margo mi się wydaje, że to nie tyle kwestia tęsknoty co sam fakt tego, że teraz Twoja codzienność wygląda inaczej. Wszystko uległo zmianie i możliwy jest nawet odczuwalny dyskomfort sytuacyjny. W jakimś sensie byłaś zarówno Ty jak i ja przyzwyczajona do innej rzeczywistości. Natomiast taki obrót spraw jakim jest odejście partnera, rozwód nigdy nie jest przewidziany w scenariuszu gdy wstępuje się w związek małżeński. Myślę, że z czasem będzie łatwiej. Po prostu potrzebujemy więcej czasu by zacząć funkcjonować w nowej rzeczywistości dnia codziennego bez, co ważne nawracania myślami do tego co było. Trzymaj się ciepło pozdrawiam.

Re: witam wszystkich

Witam serdecznie wszystkich.Już do bardzo dawna Was czytam i w końcu postanowiłam dołączyć do tego świetnego forum.Moj maz zostawil mnie 2 lata temu ,nieutrzymuje ze mna wogole kontaktu .Nie umiem sie pogodzic z tym ze odeszedl odemnie ze jest z kobietami ktore sa rozwodki i maja dzieci.

Heh zastanawiam sie czy człowiek się kiedyś od tego uwolni..Kiedy zaczyna być juz w miare dobrze to za chwile znowu dostaje po tyłku..

cześć wszystkim:D przede wszystkim witam Wczesną;)

Dopiero tu zajrzałam od sylwestra tongue Szok! tak jak w święta postanowiłam sobie, że jeśli w sylwka do mnie nie napisze mój były tak to kończę iiii skończyłam, zamknęłam rozdział big_smilebig_smilebig_smile SUKCES! są chwile, że tęsknie ale to norma... tak mi się wydaję, były chwile załamania ale zaraz podnosiłam się. Raczej samotność mi doskwiera i wiem, że jestem już gotowa na coś nowego, a nawet spragniona;) pewnie dla tego, że jednak ktoś pojawił się  w moim życiu i zobaczymy jak to będzie... nie chce zapeszać. Ale  z pełną odpowiedzialnością mogę powiedzieć TAK MIĘLIŚCIE RACJĘ, ZROZUMIAŁAM, ŻE NIE BYŁAM SZCZĘŚLIWA Z BYŁYM I ZRYWAJĄC ZE MNĄ WYŚWIADCZYŁ MI PRZYSŁUGĘ, JEŚLI KIEDYŚ BĘDZIE CHCIAŁ WRÓCIĆ POWIEM "PRZYKRO MI, ALE MIAŁEŚ SWÓJ CZAS, TERAZ JUŻ ZA PÓŹNO" smile i uśmiechnę się i pójdę dalej:) być może podniosłam się, bo on zniknął na amen z mojego życia, po prostu się odciął, ale z tego co wiem on nikogo nie ma;) i lubię o niego podpytać, ale pewnie tak już zostanie... sentyment, ciekawość.. uczucie zakopane głęboko w serduszku. Są dni, ze za nim tęsknie... ale wiem, że nigdy nie dam kolejnej szansy:) także da się?? DA SIĘ:d niedawno minął cały pełny rok od rozstania..

Pozdrawiam Was wszystkich serdecznie i obyście wszyscy stanęli na nogi jak ja:* opowiadajcie jak u Was:)